okt 6, 2020
Op dinsdag 6 oktober van 6 tot 10 uur ’s ochtends demonstreerde Animal Rights samen met All For Animals en Bite Back voor de poorten van slachthuis Moerbeko in Zele. De actie werd opgezet naar aanleiding van de [verschrikkelijke Animal Rights undercoverbeelden](https://www.animalrights.nl/animal-rights-filmt-opnieuw-verschrikkelijke-beelden-vlaams-slachthuis) die tonen hoe er met schapen wordt gesmeten, hoe de dieren getuige zijn van de slacht van hun lotgenoten en hoe zeker één schaap bij volle bewustzijn aan de slachthaak lijkt te hangen.” Animal Rights wil gerechtigheid voor de dieren en eist dan ook de sluiting van dit slachthuis. Wij zullen een klacht indienen en ons ook in deze zaak burgerlijke partij stellen,” verklaart Animal Rights campagnecoördinator Els van Campenhout.
Met de demonstratie eisen de organisaties gerechtigheid voor de dieren en de sluiting van het slachthuis Moerbeko. Zo’n 25 activisten verzamelden voor de poorten van Moerbeko in Zele om een statement te maken tegen het dierenleed dat achter de gesloten deuren van de vleesindustrie plaatsvindt. Er kwam heel wat nationale persaandacht bij kijken.
Zoals bij elke wake zouden de activisten ook afscheid nemen van de aangevoerde dieren, maar er werden geen dieren aangevoerd tijdens de actie. 1 2 3 4 5 6 7 8
1:https://m.hln.be/in-de-buurt/zele/-dierenrechtenorganisaties-voeren-actie-aan-slachthuis-moerbeko-na-undercoverbeelden-eisen-sluiting~a64b9bf4/?fbclid=IwAR262Ch8QhYjXuNmCkX39Ljz6MSaEFigkJ72tRQ4Y9OQdlH8jxh6Pm3ndfk
2:https://m.nieuwsblad.be/cnt/dmf20201006_92741537?fbclid=IwAR1u8OnpXxBiWyoFJVI6KekiOtRFfshZhQq4n9C3mHsIIvKAaKCQawTJJhM
3:https://radio1.be/programma/de-ochtend/radioitem/animal-rights-wil-dat-slachthuis-zele-gesloten-wordt/28207?fbclid=IwAR2HQYVKBqKHoMx-ihazd9AqVNJ8XoH6OP-r9SN4IcKMVEovw5zViejqJ1E
4:https://www.tvoost.be/nieuws/animal-rights-betoogt-voor-slachthuis-in-zele-veearst-beledigde-ons-en-reed-bijna-over-onze-voeten-106104?fbclid=IwAR2HQYVKBqKHoMx-ihazd9AqVNJ8XoH6OP-r9SN4IcKMVEovw5zViejqJ1E
5:https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/10/06/dierenrechtenorganisatie-voert-actie-voor-sluiting-van-slachthui/?fbclid=IwAR1zwwvdT438MsDg15N5Qto_xV5jeB0Cap5KFllsnrsfJ2FfLwjBbhTzi9A
6:https://www.rtbf.be/info/societe/detail_des-defenseurs-de-la-cause-animale-se-deploient-dans-un-abattoir-a-zele?id=10601648&fbclid=IwAR1zwwvdT438MsDg15N5Qto_xV5jeB0Cap5KFllsnrsfJ2FfLwjBbhTzi9A
7:https://www.7sur7.be/belgique/des-defenseurs-de-la-cause-animale-se-deploient-devant-un-abattoir-a-zele~aa35a540/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.be%2F&fbclid=IwAR262Ch8QhYjXuNmCkX39Ljz6MSaEFigkJ72tRQ4Y9OQdlH8jxh6Pm3ndfk
8:https://fr.metrotime.be/2020/10/06/actualite/des-defenseurs-de-la-cause-animale-menent-une-action-dans-un-abattoir-a-zele/?fbclid=IwAR05fD7bJuAKo-emm1ZnrewdtVJvBxr-XphrEXbGjphcM2S82PShZIZgDJE
De schapen in de beelden zitten al voor de slacht onder het bloed van hun soortgenoten, mogelijk zelfs familieleden. Ze kunnen zien, horen en ruiken hoe hun lotgenoten sterven, terwijl ze wachten op hun beurt. “Je ziet de schapen op elkaars rug klauteren om zo ver mogelijk weg te komen van de slachtplek,” zegt Van Campenhout. “Dit moet enorm stresserend voor deze dieren zijn.”
Schapen worden ruw bij hun vacht gegrepen en eraan opgetild om vervolgens neergesmeten te worden in de fixatievoorziening.
Zeker één schaap trapt zo wild om zich heen en probeert de kop op te richten na aan een achterpoot opgetakeld te zijn, dat niet vol te houden is dat het hier gaat om stuiptrekkingen. Dit dier is na bedwelming en kelen weer bij volle bewustzijn.
Als de reeks slachthuisbeelden die Animal Rights het publiek en overheden de afgelopen jaren heeft voorgeschoteld één ding duidelijk maakt, dan is het wel dat het predikaat ‘humaan’ nergens op de slacht van toepassing is. “Deze dieren willen niet dood en dat is het enige wat werkelijk telt,” vat Van Campenhout samen.
Animal Rights zal ook deze keer een klacht indienen tegen het slachthuis. Advocaat Anthony Godfroid kreeg de opdracht om officiële klacht neer te leggen waarbij Animal Rights burgerlijke partij zal staan.
Animal Rights filmde eerder al in de slachthuizen van Tielt, Izegem, Hasselt en Torhout. Slachthuis Moerbeko is het vijfde slachthuis waar Animal Rights wantoestanden op beeld kon vastleggen en eist de sluiting van al deze slachthuizen. De organisatie heeft ook een petitie lopen voor de sluiting van alle slachthuizen waar er al wantoestanden gefilmd werden.
[Animal Rights eist de sluiting van alle slachthuizen waar de organisatie wantoestanden filmde en heeft daarvoor ook een petitie lopen.](https://www.animalrights.be/sluit-de-slachthuizen)
Animal Rights wil gerechtigheid voor de dieren en eist dan ook de sluiting van dit slachthuis. Wij zullen een klacht indienen en ons ook in deze zaak burgerlijke partij stellen
okt 5, 2020
Het Zwitserse programma ‘A Bon Entendeur’ ging op zoek naar de transparantie binnen de Zwitserse en Europese eierindustrie. Zij kwamen tot de conclusie dat er helemaal niet zoveel transparantie is als de etiketten op de verpakkingen beweren. Ook de mooie reclames om de eieren te verkopen, komen niet overeen met de trieste realiteit voor de hennen in de eierindustrie. Animal Rights legt uit hoe dat komt en wat de precieze leefomstandigheden zijn van de dieren die de eieren produceren.
Het programma werd vlak voor corona opgenomen en de uitzending werd verplaatst naar 9 september op RTS 1. Herbekijken kan je [hier](https://www.rts.ch/programme-tv/#/schedules/2020-09-08) doen. De uitzending is in het Frans.
De reporters beginnen met het kopen van eieren met verschillende codes uit verschillende supermarkten. Van daaruit beginnen ze hun onderzoek: ze proberen de codes na te gaan die op de eieren gedrukt staan: die codes zijn gelinkt aan het systeem waarin de kippen gehouden worden (kooisysteem, scharrelstal, vrije uitloop of bio) en ook aan de producent.
Na vele e-mails, telefoontjes en drie weken lang wachten, krijgen de reporters nog steeds geen antwoord op hun vraag over wie de producent is van de eieren die gelinkt zijn aan de code die op de eierverpakking geprint staat. Uiteindelijk komen de reporters via één van de eierverpakkingen bij een Nederlands bedrijf terecht.
Zwitserse regels voor de productie van eieren zijn strikt, maar de supermarkten liggen er vol met geïmporteerde eieren uit het buitenland, waar de regels lang niet zo strikt zijn.
De reporters proberen contact te maken met verschillende Nederlandse bedrijven die eieren naar Zwitserland exporteren, maar geen enkel bedrijf wil in beeld komen. De journalisten wagen een gokje om toch op te dagen bij één van de bedrijven en worden meteen weggestuurd: zij zijn niet welkom.
In Nederland worden zo’n 37 miljoen leghennen gehouden. Elk jaar produceren deze hennen zo’n 11 miljard eieren. Bijna 90% daarvan wordt naar het buitenland geëxporteerd en de eieren liggen dus ook in de Zwitserse supermarkten.
Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen legt uit: “Iedereen die een beroep uitoefent in de vee-industrie doet dat in de eerste plaats om geld te verdienen. Nederland is in Europa de grootste exporteur van eieren. Deze eieren worden vaak op de meest goedkope manier geproduceerd, zodat er meer winst gemaakt kan worden. Voor de export heeft het welzijn van de dieren geen enkel belang, zij zijn enkel en alleen uit op winstbejag.”
Het programma belicht ook het kooisysteem, dat ook in Nederland en België nog steeds bestaat. De klassieke batterijsystemen zijn dan wel verboden, de verrijkte kooien in België en de koloniekooien in Nederland maken amper een verschil uit voor de dieren. Daarbij worden de gruwelijke beelden die Animal Rights maakte op diverse kooikippenbedrijven getoond in de reportage.
Erwin Vermeulen: “Dit is een gruwelijke industrie waarin hennen uitgebuit worden: de dieren leggen 300-400 eieren tijdens hun korte leven en worden op een leeftijd van gemiddeld 16 maanden tot 2 jaar oud naar het slachthuis gebracht. De schrijnende beelden tonen spijtig genoeg dat het gruwelijke leed de normale gang van zaken is in de industrie waar hennen opgesloten zitten in kooien. Aan het einde van hun leven zien de meeste hennen eruit zoals in deze beelden. Dat is de trieste en schokkende realiteit.”
Animal Rights zet zich in voor [de afschaffing van alle kooisystemen](https://www.animalrights.nl/nog-steeds-miljoenen-nederlandse-kippen-kooien) voor leghennen in Nederland en België. Daarnaast toonde het [grootschalige onderzoek in de eierindustrie](https://www.animalrights.nl/het-animal-rights-horror-schuren-onderzoek-het-leven-lijden-van-leghennen) aan, dat ook in scharrelstallen het leed niet te overzien is. Dit systeem behoeft geen verbetering, maar complete afschaffing. Het afschaffen van de kooisystemen is slechts een eerste stap.
Erwin neemt de reporters mee naar één van de grootste eierbedrijven van het land. Er staan drie grote stallen die tot de nok toe gevuld zijn met leghennen. Vermeulen: “Dit is de definitie van de industriële veehouderij. Stallen zonder daglicht die volgepropt zijn met dieren met slechts één doel: zoveel mogelijk winst halen uit de dieren. Deze industrie reduceert hennen tot eierlegmachines. De dieren zijn vervolgens slechts wegwerpproducten. Zij kunnen nooit naar buiten en met het natuurlijke gedrag van kippen wordt geen rekening gehouden.”
De reporters bezoeken nog twee bedrijven, maar ook daar zijn zij niet welkom om te filmen. Het enige bedrijf waar ze wel mogen filmen, is [Kipster](https://www.animalrights.nl/wat-als-het-‘beste’-systeem-niet-goed-genoeg). Dit bedrijf biedt – in tegenstelling tot andere eierbedrijven – complete transparantie in het bedrijf. De dieren kunnen 24/24 bekeken worden van achter een glazen raam dat inkijk biedt in de stallen.
Het programma belicht uiteindelijk de alternatieven om kippenleed te voorkomen en kiest ervoor om als eerste de plantaardige alternatieven naar voren te schuiven. Animal Rights sluit zich hierbij aan: de gewetenloze eierindustrie behoeft geen verbetering, maar complete afschaffing. Door te kiezen voor plantaardige alternatieven bespaar je de dieren een leven vol leed.
okt 4, 2020
Animal Rights kreeg een video toegestuurd uit Veurne waarin patrijzen, een kwetsbare vogelsoort, te zien zijn die zijn opgesloten in kleine hokken verspreid in het veld. Volgens de natuurinspectie gaat het om illegaal uitgezette dieren. Zij hebben dan ook inmiddels actie ondernomen.
Animal Rights: “De jachtsector blijft angstvallig proberen zichzelf te promoten als ethische natuurbeschermers, maar er komen voortdurend wanpraktijken als deze aan het licht om de simpele reden dat dit nog veel voorkomt.”
Lees ook: [Animal Rights verstoort patrijzenjacht.](https://www.animalrights.be/animal-rights-verstoort-patrijzenjacht)
De dieren in de hokjes zouden dienen als lokvogels om uitgezette [patrijzen](https://www.animalrights.be/patrijzen) in de buurt te houden, zodat deze tijdens een jachtpartij geschoten kunnen worden. Volgens getuigen zouden er ter plaatse tientallen patrijzen rondvliegen. Het is duidelijk te zien hoe angstig de dieren zijn. De lokpatrijzen proberen tevergeefs te ontsnappen. Toch hebben deze dieren en hun soortgenoten die zijn uitgezet niet hetzelfde instinct als hun wilde soortgenoten, daarom zijn ze makkelijker te schieten.
Volgens de tellingen van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO) gaan de patrijzen achteruit, met maar liefst 56% sinds 2017.2 Nu zien we dat sommige jachtgroepen, wanneer er geen patrijzen zijn, er zelf wel voor zorgen dat ze kunnen blijven schieten. Het is simpelweg verachtelijk.
De natuurinspectie zou inmiddels ter plaatse zijn geweest om de zaak te onderzoeken. De [lokpatrijzen](https://www.animalrights.be/patrijzen) werden verwijderd en er volgde een huiszoeking bij de verdachte. Tot onze grote spijt zijn de lokvogels afgemaakt. Dit omwille van regelgeving die het onmogelijk maakt om illegaal gekweekte vogels elders te herplaatsen, noch om hen vrij te laten.
Toch roepen wij iedereen op om meteen een melding te maken bij de natuurinspectie wanneer zij vermoeden dat er vogels zijn uitgezet. Enkel zo kunnen we aantonen dat dit nog op grote schaal gebeurt en deze wanpraktijken een halt toeroepen!
Animal Rights: “Wij vinden het ontzettend triest dat deze dieren niet konden winnen en bureaucratie hen het leven heeft gekost. Maar laten we niet uit het oog verliezen wie hier echt schuld aan heeft: de personen die de dieren hebben gekweekt en losgelaten voor de jacht!”
Animal Rights is woedend dat [de jacht op patrijzen nog steeds doorgaat](https://www.animalrights.be/animal-rights-woedend-over-start-patrijzenjacht) tot half november. Op zaterdag 24 oktober van 14.00 tot 16.00 organiseert Animal Rights een statische demonstratie voor de patrijs in Brugge. We kiezen ervoor om dit in Brugge te laten doorgaan, omdat veruit de meeste patrijzen worden geschoten in West-Vlaanderen. Meer dan 7000 per jaar! Terwijl er nog minder dan 5000 broedparen over zouden zijn. De patrijs moet zo snel mogelijk van de lijst van jachtwild worden geschrapt.
Hier vind je de[ link naar het event](https://www.facebook.com/events/323967888929868).
Er komen voortdurend wanpraktijken als deze aan het licht om de simpele reden dat dit nog veel voorkomt.
okt 2, 2020
Eind september lanceerde Els de Groen haar nieuwe en tweede dichtbundel: Hebben mollen weet van zonsondergangen? Het is een boek vol dierengedichten, geïllustreerd met cartoons in kleur en zwart-wit van Len Munnik. Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen voorzag de bundel van [een voorwoord](https://www.animalrights.nl/voorwoord-bij-hebben-mollen-weet-van-zonsondergangen). De dichtbundel uitgegeven door ‘In de Knipscheer’ is nu al te koop, onder andere in [de Animal Rights webshop](https://www.animalrightsshop.nl).
Koop de dichtbundel [hier!](https://www.animalrightsshop.nl/c-5241999/diversen/)
De Groen heeft een omvangrijk oeuvre. Ze schreef tientallen kinder- en jeugdboeken, zeven romans en non-fictie-uitgaven voor volwassenen en werd in meer dan 13 talen vertaald. Voor haar werk kreeg ze o.a. de Jantje Betonprijs, de Arkadi Gaidar Award en de eerste prijs in de Stadsgedichtenwedstrijd Nederland en Vlaanderen 2016.
Illustrator Len Munnik won onlangs de inktspotprijs voor de beste politieke tekening van het parlementaire jaar voor de tekening ‘Alles wordt weer normaal’ met als thema de situatie rond corona, die in juni in dagblad Trouw verscheen. Munnik won de prijs eerder in 1996.
Hoe uiteenlopend haar boeken ook zijn, Els de Groen neemt het steevast op voor wie kwetsbaar is. Daarom is de opbrengst van haar nieuwe bundel voor twee dierenorganisaties: Animal Rights en World Animal Protection. Het gaat immers slecht met de dieren; veel soorten worden bedreigd, van insecten tot en met olifanten. Al die verschillende dieren kregen een plaatsje in het boek, dat allereerst voor volwassenen is maar ook kinderen aan zal spreken.
Nieuwsgierig geworden? Meer informatie vind je op [Els’ webpagina](http://www.elsdegroen.nl) en [Facebook](https://www.facebook.com/Hebben-mollen-weet-van-zonsondergangen-100410731836491/).
Op zondagmiddag 4 oktober, vanaf 14.00 uur, signeert Els de Groen bij boekhandel Nawijn & Polak in Apeldoorn.
okt 2, 2020
Eind september 2020 publiceerde Els de Groen haar nieuwe en tweede dichtbundel: [Hebben mollen weet van zonsondergangen?](https://www.animalrights.nl/hebben-mollen-weet-van-zonsondergangen) Het is een boek vol dierengedichten, geïllustreerd met cartoons in kleur en zwart-wit van Len Munnik. Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen voorzag de bundel van een voorwoord. De dichtbundel uitgegeven door ‘In de Knipscheer’ is nu al te koop, onder andere in [de Animal Rights webshop](https://www.animalrightsshop.nl).
Koop de dichtbundel [hier](https://www.animalrightsshop.nl/c-5241999/diversen/)!
“Als ook varkensogen een spiegel van de ziel zijn wordt het tijd je aan te kijken,” luidt een strofe in het gedicht ‘Varkensoogjes’. Die woorden geven perfect weer hoe ver verwijderd we zijn geraakt van de dieren die – in stukjes en gewikkeld in cellofaan – in de koelvitrines van de supermarkten liggen en ons consumenten verleiden.
In Nederland leven permanent grofweg 12 miljoen varkens, in België 6 miljoen. Maar je ziet ze niet, laat staan dat je ze in de ogen kunt kijken. De overgrote meerderheid leeft verborgen in stallen waar de dieren in 6 maanden tijd worden vetgemest. Omdat de zeugen gedurende enkele jaren biggen moeten werpen, leven ze veel langer dan hun eigen jongen.
Het transport naar het slachthuis is voor de meeste varkens de eerste keer dat ze daglicht zien en frissere lucht inademen dan de ammoniakdampen die uit de goten opstijgen waarboven ze hebben geleefd. Op warme dagen zetten chauffeurs de luiken van hun veewagens open. Het is de enige maal dat andere weggebruikers een glimp van de dieren opvangen.
Gek eigenlijk… Hoewel omringd door miljoenen varkens, hebben we het contact met de dieren volledig verloren. Alleen als je gaat tanken bij het benzinestation waar toevallig ook de veewagen stopt, kun je ze in de ogen kijken. Dat is confronterend, want een varken kijkt terug. Het kijkt ook in de spiegel van jouw ziel! Opeens is het geen product meer (zoals in het gedicht “Verdingen”) of een productiemachine (zoals de hennen in ‘Voedselketen’ of de nertsen in ‘Huidhonger’). Het varken wordt een individu.
Natuurlijk zijn varkens lang niet de enige dieren die anoniem en verborgen leven. De schuren op het platteland van de Lage Landen staan vol geiten, kalveren, vleeskuikens, leghennen, eenden, kalkoenen en konijnen. Buiten in de weilanden zie je alleen nog een melkkoe of schaap.
Wilde dieren?.. Ze zijn er nog, ook in het dichtbevolkte Europa. Maar zij verstoppen zichzelf om niet ten prooi te vallen aan jagers. Onder het mom van plezierjacht, natuurbeheer of schadebestrijding doden jagers, vooral in het weekeinde, vossen en andere dieren.
Wordt het jagen bij ons meestal als hobby bedreven, in tropische landen is het een bron van inkomsten. Naast de stroop om leer of ivoor, is er handel in levende dieren zoals olifanten, apen, slangen en vogels. De dieren belanden in circussen of worden toeristische attracties. Dat lot treft ook zeedieren zoals dolfijnen.
Animal Rights komt op voor de rechten van al deze dieren. Voor Animal Rights telt dat elk dier een individu is met recht op leven en welzijn; met het recht om geen bezit te zijn en het recht om tot bloei te komen. Dieren bestaan niet voor ons, maar voor zichzelf. Geen enkel dier is een middel tot een bepaald doel, maar een doel op zichzelf.
Dieren hebben eigen interesses en belangen die losstaan van hun nut voor ‘ons’ mensen. Deze zogenaamde ‘intrinsieke waarde’ is sinds een aantal jaren ook opgenomen in de wet. Hoewel de wetgever deze waarde erkent, somt hij vervolgens een hele reeks manieren op waarmee de ‘waarde’ geweld aangedaan mag worden teneinde het economische belang van de diergebruiker te dienen.
Wat deze gedichten zo sterk maakt, is dat alle dieren er in hun eigenheid worden beschreven en daarmee in hun waarde gelaten. De bundel staat vol prachtige observaties en kleine miniatuurtjes van dierenlevens. Vooral van wilde dieren die verwondering wekken en respect afdwingen. Vaak – ironisch verpakt – is er ook een kritische toon om ons mensen te wijzen op onze arrogantie in de omgang met de planeet en met onze medebewoners. Terecht vraagt de dichter meer nederigheid van ons mensen.
Animal Rights en andere dierenbelangenorganisaties dringen erop aan die ‘intrinsieke waarde’ van de andere dieren niet alleen te erkennen, maar ook te respecteren. De dieren niet te domineren, maar met hen samen te leven.
Erwin Vermeulen
Animal Rights Campagneleider
