LIMBURGSE WEBBEN-STAL AL EERDER GERAPPORTEERD BIJ NVWA

Afgelopen maandag bracht [Animal Rights beelden](https://www.animalrights.nl/waneer-een-varkensstal-smerig-genoeg-om-te-grijpen) naar buiten van een verschrikkelijk smerige varkensstal in de omgeving Venray.

Door heel het geïnspecteerde stallencomplex hing spinrag bezet met stof, als dichte sluiers van het plafond, wanden en leidingen naar beneden. Het vuil was innig verstrengeld met elektrische installaties zoals ventilatie en verlichting. Er is weinig fantasie voor nodig om te bedenken wat één kortsluiting-vonk hier teweeg zou brengen. “Wanneer is een stal smerig genoeg om handhavers en de lokale overheid tot ingrijpen te bewegen,” vroeg Animal Rights directeur Susan Hartland zich af.

Animal Rights stuurde de beelden naar de NVWA met de vraag om in te grijpen. “We hebben tot nu toe geen antwoord ontvangen,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen.


Eén jaar geleden ontving Varkens in Nood schokkende beelden van een smerige verwaarloosde varkensstal. Ook zij deden onmiddellijk aangifte en publiceerde de beelden in februari 2018. De NVWA controleerde de stal en verklaarde: “Tijdens deze inspectie zijn er tekortkomingen waargenomen. Hiervoor heeft de inspecteur een passende maatregel genomen”.
Wat blijkt, het is dezelfde stal! Er is niets veranderd. De varkens staan nog altijd in dezelfde smerige stallen, vol spinnenwebben en stof. Dode biggen en nageboortes liggen nog altijd in de gangpaden tussen de kraamkooien.

Als onderdeel van het Actieplan brandveilige stallen zouden de meeste varkensstallen vóór 1 januari 2019 gecontroleerd moeten zijn op brandveiligheid met een elektrakeuring. Is deze stal dus onlangs gekeurd en door deze keuring gekomen?

Het voorbeeld van deze stal in Venray roept vragen op over de effectiviteit van handhaving door de NVWA en de waarde van de elektrokeuring. “Voor Animal Rights is het van het hoogste belang om te weten of de NVWA ook daadwerkelijk iets doet met onze meldingen,” zegt Vermeulen. “Daarnaast zien wij bij onze inspecties van stallen dat er bij veel boeren nog geen enkele intentie is om schoner en dus brandveiliger te werken.”

“We kunnen niet op handhavers en de sector vertrouwen,” zegt Hartland, “dierenleed vermijd je alleen door een overstap op een plantaardig dieet.”

Wanneer is een stal smerig genoeg om handhavers en de lokale overheid tot ingrijpen te bewegen

We hebben tot nu toe geen antwoord ontvangen van de NVWA

RED DE LABRADORS UIT HET LAB

Onze Zweedse collega’s van Djurrättsalliansen voeren [campagne voor de vrijheid van zes labradors](https://djurrattsalliansen.se/2019/01/21/help-us-save-dogs-exposed-animal-experiments-gothenburg-university/) genaamd Venus, Milia, Mimosa, Luna, Lotus en Zuri (zie foto). Deze honden zitten momenteel in het proefdiercentrum van de Universiteit van Göteborg en dreigen te worden ingezet in akelig en dodelijk onderzoek naar tand-implantaten. Jen Hochmuth van Animal Rights: “We willen de labradors vrij krijgen en onderbrengen bij liefdevolle mensen.”

Binnen no-time hebben al 70.000 mensen de petitie getekend voor de vrijheid van de labradors. [Teken nu de petitie](https://djurrattsalliansen.se/skriv-under/) op de website van Djurrättsalliansen. Aanstaande vrijdag wordt de petitie aangeboden aan de universiteit. We houden je uiteraard op de hoogte van de ontwikkelingen in deze belangrijke campagne.

Hochmuth: “Zoals je vaker ziet worden dit soort testen al ruim 20 jaar uitgevoerd en zijn er inmiddels 200 honden gebruikt. Er moet een einde komen aan deze dierproeven.”

In 2014 voerden we met succes [campagne voor stopzetting van de hondenexperimenten](https://www.animalrights.nl/kwispelend-door-het-leven) aan de Universiteit van Maastricht. Acht labradors werden door de universiteit vrijgegeven en uitgeplaatst bij liefdevolle gezinnen.

WANNEER IS EEN VARKENSSTAL SMERIG GENOEG OM IN TE GRIJPEN?

In aanloop naar het [Tweede Kamer debat over dieren in de veehouderij van 24 januari](https://www.facebook.com/events/2000979243331793/), brengt Animal Rights opnieuw beelden naar buiten van een stal waarin de levensomstandigheden door ieder fatsoenlijk mens als onacceptabel zullen worden beschouwd. In deze stal in de omgeving van Venray leven zeugen en hun biggen onder afgrijselijke condities.

“We sturen deze beelden ook naar de NVWA met de vraag om in te grijpen,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen.

Door heel het geïnspecteerde stallencomplex hangt spinrag bezet met stof, als dichte sluiers van het plafond, wanden en leidingen naar beneden. Het vuil is innig verstrengeld met elektrische installaties zoals ventilatie en verlichting. Er is weinig fantasie voor nodig om te bedenken wat één kortsluiting-vonk hier teweeg zou brengen. “Wanneer is een stal smerig genoeg om handhavers en de lokale overheid tot ingrijpen te bewegen,” vraagt Animal Rights directeur Susan Hartland zich af.

De stalbranden epidemie in Nederland is een van de onderwerpen tijdens het debat op 24 januari. Kortsluiting en elektraproblemen in het algemeen zijn oorzaak nummer 1 voor stalbranden.


Dat varkens leven op roosters boven een gierput gevuld met hun eigen ontlasting is standaard in de varkensindustrie. Dat de dieren hun hele korte leven ammoniak dampen inademen ook. Dat zeugen hun biggen baren en zogen in krappe stangen-kooien evenzeer. Het couperen van staartjes en oormerken gebeurt routinematig. En dat de de stallen troosteloos, prikkelarm, geestdodend zijn is bijna overal hetzelfde. Net als de afwezigheid van daglicht en de mogelijkheid om naar buiten te gaan en te wroeten in aarde.
“Zelfs zonder de misstanden in deze nieuwe beelden is het leven van varkens in Nederlandse stallen dieronwaardig,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen.

5,4 miljoen biggen sterven er jaarlijks in Nederlandse stallen; daar komen nog ruim een half miljoen oudere dieren bij die ook nooit het slachthuis halen. 1 Ook op dit bedrijf lagen de dode biggen, achteloos aan de kant gegooid, in de gangpaden tussen de levende dieren. Dit verklaart ongetwijfeld mede het grote aantal vliegen dat zelfs in de winter aanwezig is op de varkens. Achter het bedrijf lagen twee oudere dieren dood, onbedekt, onder een voersilo.

1: https://www.rijksoverheid.nl/documenten/kamerstukken/2018/10/30/anwoorden-op-kamervragen-over-de-verstikkingsdood-van-varkens-nadat-de-ventilatie-in-de-stal-was-uitgevallen

De land- en tuinbouworganisatie LTO en Producenten Organisatie Varkenshouderij POV reageren allang niet meer op de misstanden zelf. Ze concentreren zich samen met CDA kamerlid Jaco Geurts op het afschieten van de boodschappers en het wegzetten van dierenrechtenactivisten als extremisten. 2 Het publiek, de pers en de politiek lijken daar nauwelijks van onder de indruk: de bewuste consument wil graag weten hoe voedsel geproduceerd wordt, objectieve journalisten zien het als hun taak misstanden onder de aandacht te brengen en oprechte politici strijden voor meer rechtvaardigheid.

Animal Rights speelt hierin een cruciale rol door beelden naar buiten te brengen van de omstandigheden waarin de dieren in Nederlandse stallen leven en lijden. Omstandigheden waarvan anders niemand het bestaan zou weten en waartegen dus ook niemand zou kunnen opstaan en optreden. Deze belangrijke signaalfunctie rechtvaardigt een zekere mate van burgerlijke ongehoorzaamheid, zoals dat voor alle emancipatiebewegingen geldt.

2: http://www.lto.nl/actueel/nieuws/10897137/LTO-Nederland-en-POV-pakken-dierextremisme-aan

Na [de stalbrand in Heusden op 23 oktober](https://www.animalrights.nl/zeker-4000-varkens-dood-opnieuw-grote-stalbrand) waarbij 4000 varkens om het leven kwamen, zei LTO woordvoerder Alfred Jansen bij Hart van Nederland over het falen van de sector om stalbranden terug te dringen: “Het kan niet beter als op dit moment”. 3 In de recente NOS uitzending ‘kraamstal en sterfhuis’ over het falen van de sector om verandering te brengen in de enorme biggensterfte, antwoordde POV voorzitter Linda Janssen op de vraag “beter lukt niet?”: “zou zomaar kunnen…” 4

“De incompetentie en onwil van LTO en POV om zorg te dragen voor de levens die door hun leden gevangen worden gehouden en uitgebuit is stuitend,” zegt Vermeulen. “Het is overduidelijk dat dierlijk voedsel niet geproduceerd kan worden zonder leed. Overschakelen naar een plantaardig dieet is daarom de enige moreel aanvaardbare optie.”

3: https://www.hartvannederland.nl/video/uitzendingen/2018/23-oktober-2018-vroege-editie/

4: https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2266481-kraamstal-en-sterfhuis-ruim-5-miljoen-biggen-halen-de-slacht-niet.html?fbclid=IwAR2QbID8FahDLw8IMJzYzQA1aM41urnaveIaCJgTJwcPxpJ88p1-ZdqadA8

Zelfs zonder de misstanden in deze nieuwe beelden is het leven van varkens in Nederlandse stallen dieronwaardig

Wanneer is een stal smerig genoeg om handhavers en de lokale overheid tot ingrijpen te bewegen?

De incompetentie en onwil van LTO en POV om zorg te dragen voor de levens die door hun leden gevangen worden gehouden en uitgebuit is stuitend.

GEEN VOSSENJACHT IN NIEUWKOOPSE PLASSEN

UPDATE – De provincie Zuid-Holland heeft toestemming verleend om ’s nachts in natuurgebieden met kunstlicht en nachtkijkers op vossen te kunnen jagen. In de Nieuwkoopse Plassen & De Haeck hoeven de vossen zich geen zorgen te maken. Boswachter Van Leeuwen: “Voor ons betekent deze ontheffing niets, want wij schieten hier niet. Jagers mogen niet op ons terrein, want wij zijn eigenaar van deze grond.”1

1:Algemeen Dagblad – Vossen Nieuwkoopse Plassen geen aangeschoten wild.

Vorige week gaven de dierenrechtenorganisaties Fauna4Life en Animal Rights aan [naar de rechter te gaan](https://www.animalrights.nl/zuid-holland-gaat-s-nachts-vossen-afschieten) wegens de verleende toestemming (een ontheffing) van de provincie Zuid-Holland. Deze maakt het nachtelijke gebruik van extra verboden middelen, zoals kunstlicht, restlichtversterkers en warmtebeeldkijkers mogelijk.

De aanvraag is gedaan voor verschillende beschermde natuurgebieden in Zuid-Holland, zoals de Biesbosch, Boezems Kinderdijk, Duinen Goeree & Kwade Hoek, Grevelingen, Haringvliet, Hollands Diep, Krammer-Volkerak, Nieuwkoopse Plassen & De Haeck, Voornes Duin en Zouweboezem.

Boswachter Jurriaan van Leeuwen van Natuurmonumenten heeft geen idee hoeveel vossen er in het Nieuwkoopse Plassengebied wonen, maar vindt niet dat het nodig is er vossen af te schieten. “We hebben hier drie weidevogelgebieden, daar zitten voldoende vogels die zichzelf kunnen verdedigen. Af en toe wordt er eentje gepakt, maar dat is de natuur. De vossen veroorzaken hier geen overlast.”’2 Lees [hier](https://www.ad.nl/alphen/vossen-nieuwkoopse-plassen-geen-aangeschoten-wild~a8d909cc/) het volledige artikel.

2:Algemeen Dagblad – Vossen Nieuwkoopse Plassen geen aangeschoten wild.

De aanvraag is gedaan ter bescherming van weidevogels. In géén van de gebieden waarvoor de toestemming is verleend (op eentje na) is informatie opgenomen over de omvang van predatie, laat staan specifieke informatie over vossen. Jessica Smit, Animal Rights: “Deze ontheffing is klakkeloos verleend en de vos wordt weer eens aangewezen als zondebok. Een totaal ongefundeerde aanname. Wij snappen niet dat jagers toestemming vragen voor jacht in gebieden, waar ze überhaupt niet mogen jagen.”

Uit een analyse uit 2016 van Sovon Vogelonderzoek Nederland blijkt dat de belangrijkste achteruitgang van weidevogels te wijten is aan het gebrek aan broedsucces in de graslanden. Deze zijn vanuit weidevogelperspectief zowel in omvang als in kwaliteit sterk achteruitgegaan in Nederland. Daarnaast is het leefgebied van de vogels ernstig aangetast door intensivering van de landbouw, die grotendeels op maximale productie is gericht.3

3:Weidevogels en de Europese en internationale verplichtingen van Nederland, pag. 7.

Lees [hier](https://www.animalrights.nl/vossen-nederland) een uitgebreid artikel over vossen in Nederland.

Niet alleen [gehouden dieren](https://www.animalrights.nl/stop-de-slacht/onderzoek-de-veeteelt-en-slachthuizen) hebben een ellendig leven in de intensieve veehouderij, maar ook [wilde dieren](https://www.animalrights.nl/ban-de-jacht) en de natuur in Nederland lijden onder deze industrie die grotendeels op maximale productie is gericht. Kies daarom voor [plantaardige voeding](https://www.animalrights.nl/plant-power), beter voor dieren, je gezondheid en het milieu.

De wrede en zinloze jachtpartijen op vossen moeten zo snel mogelijk stoppen.

Deze ontheffing is klakkeloos verleend en de vos wordt weer eens aangewezen als zondebok.

UNDERCOVER VOSSENJACHT IN UTRECHT

Twee activisten van Animal Rights waren begin januari undercover bij een jachtpartij op vossen in Utrecht. Een groep van maar liefst vijftig jagers, waaronder kinderen, nam deel aan een drijfjacht die plaats vond op verschillende landgoederen in de provincie. De jagers werden in trailers van plek naar plek vervoerd. De afgeschoten vossen werden als jachtbuit aan de zijkant van de trailers opgehangen.

De activisten deden zich voor als twee burgers die nog nooit een jachtpartij hadden bijgewoond. De jagers gaven veel informatie. Zo vertelden ze dat ze elk jaar vanaf januari t/m maart zo’n 200 vossen doodschieten. Aan het einde van de jachtpartij liepen de activisten met de jagers mee om de twee doodgeschoten vossen te bekijken. Een derde vos wist aangeschoten te ontsnappen en werd niet teruggevonden. Waar en op welke manier het dier is gestorven is onduidelijk: waarschijnlijk is het ergens alleen in de bosjes aan zijn verwondingen overleden.

De drijfjacht vond plaats in de gemeente Langbroek, o.a. op de landgoederen Kolland, Sterkenburg, Lunenburg, Sandenberg en Haderbroek. In 2017 zijn er in Utrecht in totaal 921 vossen gedood.1

1: Jaarverslag FBE 2017. Pag. 20.

Bij de drijfjacht loopt een groep jagers in een linie door een gebied om de aanwezige dieren uit hun schuilplaatsen te jagen. Aan de andere kant van het gebied staat een volgende groep jagers klaar om de opgejaagde dieren dood te schieten. Soms wordt er met stokken op bomen geslagen. Het uitdrijven en vervolgens schieten van vluchtende dieren zorgt voor veel stress en angst.

Een ooggetuige verteld: “Ik heb dit een aantal keren mogen aanschouwen. De reeën, hazen en ander wild vluchten en komen verstrengeld in prikkeldraad door opjuinende honden.” Ook de activisten van Animal Rights zagen een ree vanuit de bosjes wegvluchten richting de doorgaande weg.

Volgens jagers zijn de drijfjachten in de maanden december tot maart het meest effectief, omdat dan de meeste dieren kunnen worden geschoten. Dit zijn echter vooral jonge dieren die nog rondzwerven: jonge vossen gaan in hun eerste herfst zwerven, op zoek naar een eigen territorium. Zonder eigen leefgebied kan een vos zich niet voortplanten.

Volgens bioloog en roofdierspecialist Jaap Mulder is vossenbestrijding, zoals deze nu plaats vindt, helemaal niet effectief: “Juist in de tijd dat al die jonge vossen rondzwerven, de herfst en winter, trekt de jager er op uit. Hij schiet vooral jonge vossen en ‘vervangt’ daarmee de natuurlijke sterfte, want hij haalt een aantal concurrenten weg voor de overblijvende vossen. Een gedode vos is dus niet hetzelfde als ‘een vos minder’, want elke gedode vos betekent dat een andere kan overleven.”2

2: Jaap Mulder, bioloog en roofdierspecialist. Bureau Mulder-natuurlijk – Vossenbeheer.

Animal Rights pleit voor een nieuwe visie op de flora en fauna, waarin naast soortenbehoud ook de belangen van individuele dieren worden meegenomen. Wilde dieren horen erbij in ons land en moeten zoveel mogelijk met rust worden gelaten.

Waarschijnlijk is het dier ergens alleen in de bosjes aan zijn verwondingen overleden.