jan 9, 2019
Ook de stal die een Animal Rights onderzoeksteam in Nederweert bezocht had een verstikkende atmosfeer van rond dwarrelend stof en vele hennen waren er vrijwel kaal. Verspreid door de schuur lagen tientallen dode kippen, onder de stellingen en in kruiwagens.
Nieuw voor dit onderzoeksteam waren de bijna-handtamme ratten. Met zo’n overvloed aan granen en kippenlijken waren ze hun natuurlijke achterdocht verloren.
Verschrikkelijk is de aanblik van een hen in haar doodsstrijd, een worsteling die ook haar reeds dode zusters hadden moeten doormaken zonder troost of medische verzorging. We hebben niet voor niets voor de term horror-schuren gekozen.
Lees ook: [het Animal Rights horror-schuren onderzoek](https://www.animalrights.nl/het-animal-rights-horror-schuren-onderzoek-het-leven-lijden-van-leghennen).
De boer-eigenaar die anoniem wilde blijven reageerde tegenover 1Limburg:
“Ze hebben de oudste stal uitgezocht waar oude leghennen zitten die aan het eind van de cyclus zijn.” Dat een stal oud is is geen excuus voor de smerigheid ervan. 1
“Dat deze hennen ‘oud’ zijn is een pertinente leugen van deze boer, een aantal van zijn collega’s en de sector,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen. “De hennen zijn op-misbruikt!” De gemiddelde haalbare leeftijd van een kip schommelt tussen de 5 tot 10 jaar, maar de maximum leeftijd is sterk afhankelijk van het ras. De ene kippensoort wordt doorgaans slechts drie jaar oud; andere soorten kunnen de leeftijd van 20 jaar bereiken.
1: https://www.1limburg.nl/eigenaar-horrorkippenstal-ontdaan-door-undercoverbeelden
De kippen in de beelden zijn tussen de 20 en 70 weken oud. Na anderhalf jaar gaan ze naar de slacht omdat ze ‘op’ zijn. “Niet van ouderdom, maar door het misbruik van deze dieren voor eierproductie en hun verschrikkelijke bestaansomstandigheden,” zegt Vermeulen.
Ze zijn niet kaal van ouderdom, maar door verenpikkerij, een uiting van stress en gebrek aan afleiding, onder andere door de krappe behuizing en het grote aantal dieren. Caring Vets schrijft in een reactie op de Animal Rights beelden: “Kippen, gehouden in grote groepen, pikken elkaar geregeld door de hoge mate van stress en ongerief. Kale kippen met soms bloederige wonden zijn het gevolg. Wanneer het misgaat is het door de grootschaligheid van de stallen lastig om nog effectief in te grijpen. Een vluchtweg voor belaagde kippen is er niet. Dat dit in natuurlijkere leefomstandigheden niet gebeurt, wordt duidelijk wanneer deze kippen uit een dergelijke stal worden gehaald en in een kleinere groep worden geplaatst: binnen enkele maanden groeien al hun veren weer aan.” 2
2: https://www.caringvets.nl/berichten/2019-reactie-legkippenstallen/
Dat de leghennen grote kale plekken vertonen, wijt de pluimveehouder aan het feit dat de snavels van kippen niet meer mogen worden geknipt. “De dieren pikken elkaar met hun scherpe snavels als ze dicht op elkaar zitten,” zegt de pluimveehouder. Het ‘snavelkappen’ – net als staart-couperen van varkens en het onthoornen van runderen – wordt gedaan om het dier aan te passen aan de onnatuurlijke omstandigheden in de veehouderij. Vermeulen: “De onnatuurlijke omstandigheden zijn dus de oorzaak van het dierenleed, niet het verbieden van misdadige ingrepen door de boeren.”
“Door het pikken ervaren sommige kippen meer stress, proberen zij zich te verstoppen en eten ze minder. Daardoor neemt hun weerstand af. Het is dan niet vreemd dat in een stal van 20.000 oudere kippen er zo nu en dan eentje dood gaat,” zegt de pluimveehouder. Ook hier heeft de boer moeite om de waarheid onder ogen te zien: stress veroorzaakt verenpikken, veroorzaakt meer stress, etc. Ook is er weer de suggestie dat het doodgaan een kwestie van ouderdom is. Ook jonge kippen gaan dood!
Uit de wetenschappelijke studie ‘Verlagen van uitval bij leghennen’: “De periode na het plaatsen is voor de hennen een stressvolle periode. Door onbekendheid met het systeem kunnen er ongelukken zijn, met dooddrukkers als gevolg en hennen die uitvallen door problemen met de eiproductie. Daarnaast kunnen er dieren uitvallen omdat ze het water niet hebben kunnen vinden. Ook kan er wat pikkerij vanuit de opfok meekomen en verergeren als gevolg van de stressvolle nieuwe omgeving. Dit alles heeft wat verhoogde uitval tot gevolg.” 3 Het sterven van jonge, net geplaatste hennen dus.
Uitval neemt af van week 30 tot 50, maar “[u]itval door pikkerij of E. coli treedt gedurende de gehele legperiode op.” De studie vervolgt: “Na 50 weken neemt de uitval weer toe als gevolg van slijters [hennen die vermageren, wegkwijnen] of uiteenlopende ziekteproblemen.”
“Deze manier van dieren houden maakt dieren ziek,” zegt Vermeulen, “niet de activisten die goed voorbereid komen filmen; een ander argument van de industrielobby.”
3: https://www.wur.nl/nl/show/Uitval-bij-leghennen-terugdringen.htm
Dan de standaard leugen: ”Wij controleren dagelijks op dode kippen en leggen die dan in een kruiwagen buiten de leefruimten van de kippen. Daar liggen ze tot de kadavers worden opgehaald. De leden van Animal Rights hebben die kruiwagen gefilmd en dode dieren eruit gehaald, op de grond gelegd en gefilmd. Zo lijkt het allemaal veel erger dan het in werkelijkheid is.” Animal Rights haalt geen dieren uit tonnen of kruiwagens om ze in stallen te verspreiden. Dode dieren in tonnen worden in de tonnen gefilmd.
De boer ging in ieder geval nog op de beelden in; belangenorganisatie LTO neemt die moeite niet. Waarom zou je aandacht besteden aan de misstanden als je denkt de boodschapper aan te kunnen pakken.
Animal Rights heeft [een petitie](https://www.animalrights.nl/red-de-legkippen) lopen om een einde te maken aan de horror-schuren. [De petitie](https://www.animalrights.nl/red-de-legkippen) is inmiddels reeds 27.000 keer getekend.
Zaterdag 12 januari organiseert Animal Rights [een protestactie bij de leghen-megastal in Merksplas](https://www.facebook.com/events/399528494116005/).
Dat deze hennen ‘oud’ zijn is een pertinente leugen van deze boer, een aantal van zijn collega’s en de sector. De hennen zijn op-misbruikt!
Deze manier van dieren houden maakt dieren ziek
jan 8, 2019
Net als de meeste reclame-uitingen stellen ook de veeboeren-met-websites hun zaken mooier voor dan ze zijn. Een scharrelschuur die door een Animal Rights onderzoeksteam werd bezocht, stelt zich online voor als “een modern pluimveebedrijf met zo’n 100.000 leghennen waar maatschappelijk verantwoord ondernemen de gewoonste zaak van de wereld is.”
Maatschappelijk verantwoord ondernemen omdat “dit goed is voor het dierenwelzijn maar ook voor onze natuur en omgeving.”
Men stelt verder: “Een diervriendelijke en gezonde verzorging en (h)eerlijk vers voer staan garant voor smaakvolle eieren van topkwaliteit.”
De hennen die achter gebleven waren in de geruimde schuur hadden echter toegang tot voedsel noch water.
Lees ook: [het Animal Rights horror-schuren onderzoek. ](https://www.animalrights.nl/het-animal-rights-horror-schuren-onderzoek-het-leven-lijden-van-leghennen)
[vimeo:https://vimeo.com/304392229]
De opgebruikte leghennen waren door vangploegen verwijderd en de schuur was schoongespoten, alleen het onvermijdelijke (fijn)stof dwarrelde langzaam weer neer als as na een bosbrand.
Zonder de tienduizenden kakelende hennen en het mechanisch gemaal van de ventilatie kwam de kille, industriële atmosfeer nog harder aan bij het onderzoeksteam. Tussen de lege stellingen zaten her en der nog hennen – veelal in elkaar gedoken – die ontsnapt waren aan de kippenvangers. Nu, zonder voedsel en drinken, dwaalden ze rond door de verder lege schuur als laatste overlevenden met shellshock op een verder verlaten slachtveld.
Wat de websites ook zeggen, in deze industrie is er geen aandacht voor de noden van het individu, niet als ze nog eieren leggen, niet als ze tussentijds creperen, en niet nadat ze afgedankt zijn.
Animal Rights heeft [een petitie](https://www.animalrights.nl/red-de-legkippen) lopen om een einde te maken aan de horror-schuren.
Zaterdag 12 januari organiseert Animal Rights[ een protestactie bij de leghen-megastal in Merksplas](https://www.facebook.com/events/399528494116005/).
jan 8, 2019
Voor velen is er een duidelijk onderscheid in twee soorten kippen: plofkippen en de wat langzamer groeiende variaties erop – eigenlijk nog kuikens van 6 tot 7 weken oud – die men eet als kipfilet, kluiven en vleugeltjes, en de kippen die de eieren leggen die men hard- dan wel zacht-gekookt, als omelet, of als ingrediënt in talloze producten eet. Een enkeling weet nog dat een uitgelegde leghen als dank voor geleverde diensten wordt verwerkt tot soepkip.
Dat die vleeskuikens en leghennen ook ouders moeten hebben – die ze overigens nooit zullen ontmoeten – daar staan slechts weinigen bij stil.
Op het bedrijf in Hoogeloon dat een Animal Rights onderzoeksteam inspecteerde, worden vleeskuikenouderdieren gehouden. Dit houdt in dat er kippen en hanen in de stallen lopen die eieren leggen die vervolgens verkocht worden aan een broederij.
Lees ook: [het Animal Rights horror-schuren onderzoek](https://www.animalrights.nl/het-animal-rights-horror-schuren-onderzoek-het-leven-lijden-van-leghennen).
De kippen komen op een leeftijd van ongeveer 20 weken op het bedrijf aan. Daarvoor brengen ze hun leven door op een opfokbedrijf tot ze geslachtsrijp zijn. De jonge kippen worden gekocht van de opfokorganisatie en het voer komt van de mengvoerfabrikant. Deze zorgt er ook voor dat de broedeiafzet naar de broederij gegarandeerd is.
Als de kippen ongeveer 23 weken oud zijn, beginnen ze met het leggen van broedeieren. Om ervoor te zorgen dat de eieren bevrucht zijn, lopen er ongeveer 9% hanen tussen de kippen, want onbevruchte eieren zijn onverkoopbaar.
De kippen kunnen hun eieren leggen in speciaal daarvoor bestemde legboxen. Rondom de legboxen bevinden zich aflopende roosters waardoor de uitwerpselen vallen in een betonnen bak eronder. Rondom de roosters bevinden zich een aantal vierkante meters scharrelvloer.
Dagelijks worden de eieren die de kippen in de legboxen en op de grond gelegd hebben verzameld. Op een broederij worden de eieren kunstmatig uitgebroed zodat er na ongeveer 21 dagen kuikentjes worden geboren. Na hun geboorte gaan de kuikens naar de vleeskuikenhouder. Deze mest de kuikens zo snel mogelijk vet, zodat ze na 6 a 7 weken naar het slachthuis kunnen, waarna hun karkassen verder verwerkt worden tot borstfilets, kluiven en vleugeltjes die geleverd worden aan de supermarkt of de slager.
Het toevoeren van eten en drinken gebeurt allemaal automatisch op vaste tijden. De voerbakken van de hanen hangen over het algemeen hoger zodat alleen zij er bij kunnen. Na hun piekproductie wordt het voer van de hennen gereduceerd, omdat hun plofkip-genen er anders voor zorgen dat ze te vroeg door hun poten zakken; hanen kunnen eventueel tussentijds vervangen worden.
Als de hennen 60 weken oud zijn, te oud om nog rendabel te produceren, worden de kippen opgeladen en gaan ze naar de slachterij om tot soepkip of kipsnack te worden verwerkt. Iedere hen heeft dan ongeveer 135-140 bevruchte broedeieren gelegd.
Op de twee naast elkaar gelegen locaties houdt het Hoogeloonse familiebedrijf ongeveer 88.000 dieren. De eieren worden naar het buitenland – Rusland – geëxporteerd.
In de schokkende beelden van Animal Rights zal het de kijker meteen opvallen hoe kaal deze hennen zijn. Veel van hen maakten een afgeleefde – opgebruikte – indruk. Een week later was de stal leeg, de hennen afgevoerd naar de slacht.
Het bedrijf werd in april 2017 door de NVWA geïnspecteerd. De NVWA heeft nog niet gereageerd op de beelden, maar hun reactie is voorspelbaar: “Dit mag nu eenmaal”, om er misschien in een tweet aan toe voegen: “een kale hen is eerder regel dan uitzondering.” De boer en de sector zullen zeggen: “Hier gebeurt niets illegaals, behalve het filmen.”
“Animal Rights ziet het echter als haar morele plicht om de wereld te tonen hoe leghennen en ouderdieren uit het zicht wegkwijnen in Nederlandse stallen,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen. “Wij willen dat deze schuren verdwijnen.”
Animal Rights heeft [een petitie](https://www.animalrights.nl/red-de-legkippen) lopen om een einde te maken aan de horror-schuren. [De petitie](https://www.animalrights.nl/red-de-legkippen) is inmiddels reeds 25.000 keer getekend.
Zaterdag 12 januari organiseert Animal Rights [een protestactie bij de leghen-megastal in Merksplas](https://www.facebook.com/events/399528494116005/).
Animal Rights ziet het als haar morele plicht om de wereld te tonen hoe leghennen en ouderdieren uit het zicht wegkwijnen in Nederlandse stallen
jan 7, 2019
Animal Rights onderzoeksteams inspecteerden in oktober, november en december van 2018 stallen met leghennen in Flevoland, Noord-Brabant, Gelderland, Nederlands Limburg en [Vlaanderen](https://www.animalrights.nl/het-animal-rights-horror-schuren-onderzoek-merksplas). Het gaat om schuren met kooi-systemen en scharrelstallen.“Zowel kooi- als scharreleieren zijn marteleieren,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen.
Eén scharrelstal – Hoogeloon (NB) – toont ouderdieren – hennen en een klein percentage hanen – die bevruchte eieren produceren waaruit vleeskuikens opgroeien.
De schokkende beelden van de levensomstandigheden van leghennen uit Tollebeek in de Noordoostpolder die Animal Rights in November naar buiten bracht, leidde naast afschuw ook tot ontkenningsverschijnselen in consumenten, politici en vertegenwoordigers uit de pluimveesector. Het publiek kon nauwelijks geloven dat eieren anno nu en op deze wijze in Nederland geproduceerd worden; veel politici en de sector lieten de burger graag in die waan.
Vandaag laat Animal Rights zien dat Tollebeek geen uitzondering is, maar dat dit de omstandigheden zijn waaronder leghennen een grote meerderheid van de eieren in de supermarktschappen – als ‘tafelei’ en als ingrediënt in andere producten – produceren.
Deze horror-schuren zijn gevuld met tienduizenden – soms meer dan honderdduizend – leghennen die door de hoge eierproductie en de levensomstandigheden – waaronder de vaak verstikkende atmosfeer – in anderhalf jaar tijd aftakelen tot opgebruikte, kale kippen.
De stress van deze levensomstandigheden lijdt niet alleen tot angst en onrust, maar ook tot verlaging van de weerstand tegen ziektes en verenpikkerij.
Hennen die ziek en zwak zijn worden aan hun lot overgelaten en krijgen niet de verzorging die ze nodig hebben. Het onderzoeksteam trof vele dode leghennen aan: soms al in verregaande staat van ontbinding verkerend, soms zelfs gemummificeerd.
“Het leven van deze leghennen kan op geen enkele wijze als dierwaardig bestempeld worden,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen. “Deze schuren dienen te verdwijnen.”
Eén stallencomplex was geruimd en schoongemaakt, maar een aantal hennen was achtergebleven, ontsnapt aan de vangploegen, en zonder voedsel aan hun lot overgelaten.
De beelden van Animal Rights spreken voor zich. Het leven van leghennen is met het verbod op de ‘kale legbatterij’ nauwelijks verbeterd.
In 2017 leefde van de 34,3 miljoen leghennen in Nederland 18,2% in kooi-systemen en 60,0% in scharrelschuren. In België leefde dat jaar van de 9,4 miljoen leghennen er 39,3% in kooien en 42,6% in scharrelschuren. 1
Zelfs een pas geruimde en vervolgens gereinigde schuur met nieuwe, nog goed in de veren zittende hennen aan het begin van hun leg-leven, maakt een troosteloze, industriële indruk. “Het zijn fabrieken waarin de hennen ei-producerende machines zijn waarvan velen sterven tijdens het proces,” zegt Animal Rights directeur Susan Hartland. “Dit is een onacceptabel bestaan.”
Hoeveel er precies sterven is onbekend want in tegenstelling tot geoormerkte landbouwzoogdieren, hoeft bij ‘pluimvee’ geen ‘uitval’ te worden geregistreerd.
1: http://www.eepa.info/Statistics.aspx
Volgens de NVWA zijn er in Nederland 831 bedrijven die legkippen houden. 2 De NVWA voerde in 2017 in totaal 45 inspecties uit op het welzijn van legkippen. 38 Inspecties vormden onderdeel van een project om een beeld te krijgen van de naleving van de regels op aselect gekozen adressen van bedrijven met meer dan 350 legkippen van ouder dan 17 weken. Daarvan waren 36 inspecties akkoord en 2 inspecties waren niet akkoord en daarbij betrof het het tijdelijk verwijderen van zitstokken en het ontbreken van een alarmsysteem bij mechanische ventilatie. Deze tekortkomingen zijn afgedaan met respectievelijk een herstelbrief en een rapport van bevindingen.
Verder werden er 7 niet geplande inspecties uitgevoerd waarvan 6 naar aanleiding van het ruien op bedrijven die de verboden stof Fipronil in de stallen hadden gebruikt. Deze inspecties waren akkoord. Eén inspectie was onderdeel van een inspectie uit een ander project. Deze inspectie was niet akkoord en is afgedaan met een herstelbrief. De tekortkoming had betrekking op legkippen in een vrije uitloopstal, die nog geen toegang hadden tot de overdekte ruimte en geen vrije toegang naar buiten.
De NVWA vond dus voornamelijk technische gebreken, maar geen dierenleed.
“Op basis van deze inspecties zijn geen conclusies te trekken over de naleving van de sector als geheel,” geeft de NVWA zelf al aan, “hiervoor is een te klein deel van de sector geïnspecteerd.” Dat is een understatement; bij deze inspectiedruk kan je als pluimveehouder ongeveer eens in de twintig jaar bezoek verwachten!
“Het gaat Animal Rights er niet zo zeer om of wat de beelden tonen legaal of illegaal is, maar dat ieder fatsoenlijk mens zou wensen dat dit illegaal was,” zegt Hartland.
2: https://www.nvwa.nl/onderwerpen/pluimvee/documenten/dier/dierenwelzijn/welzijn/publicaties/inspectieresultaten-welzijn-legkippen-2017?fbclid=IwAR1YnPH4RuFcXLLGjXdIURwAqRV_6iVe6hsCRwhA5X4ZUv0ttOv8KvjtKaI
Het lijden van de hennen eindigt hier niet. Opgebruikt worden ze op hardhandige wijze gevangen, in kratten gepropt en op vrachtwagens geladen voor transport naar een soepkippen-slachthuis. In Nederland mag 0,5% van de hennen dood aankomen bij het slachthuis en 2% met letselschade, zoals gebroken poten en vleugels, voordat er überhaupt wordt opgetreden.
“Het gaat dus om honderdduizenden individuen met gevoel, die het transport volgens de wet niet hoeven te overleven of niet met alle ledematen intact,” zegt Vermeulen.
Voor het transport van pluimvee geldt geen wettelijke maximale reistijd. In 2015 zijn in totaal 5,5 miljoen kippen en hanen vanuit Nederland vervoerd naar Polen. Daarnaast zijn er zo’n 2,5 miljoen kippen en hanen vervoerd naar bestemmingen in België, Duitsland en Frankrijk die langer dan 4 uur rijden vanaf Nederland lagen. 3
3: https://www.partijvoordedieren.nl/vragen/vragen-over-misstanden-rondom-het-vangen-en-transporteren-van-leghennen
Animal Rights voert campagne voor sluiting van de horror-schuren. Eén van onze belangrijkste taken is verborgen misstanden zichtbaar maken, zodat de politiek en consument actie kunnen ondernemen.
[Animal Rights heeft een petitie](https://www.animalrights.nl/red-de-legkippen) lopen om een einde te maken aan de horror-schuren.
Zaterdag 12 januari organiseert Animal Rights[ een protestactie bij de leghen-megastal in Merksplas](https://www.facebook.com/events/399528494116005/).
Zowel kooi- als scharreleieren zijn marteleieren
Het leven van deze leghennen kan op geen enkele wijze als dierwaardig bestempeld worden
Het gaat Animal Rights er niet zo zeer om of wat de beelden tonen legaal of illegaal is, maar dat ieder fatsoenlijk mens zou wensen dat dit illegaal was
Het zijn fabrieken waarin de hennen ei-producerende machines zijn waarvan velen sterven tijdens het proces
Het gaat om honderdduizenden individuen met gevoel, die het transport volgens de wet niet hoeven te overleven of niet met alle ledematen intact
jan 7, 2019
Op de Lochtenberg 3 in Merksplas stond tot 2012 een legbatterij vergund voor 59.490 leghennen. De ‘kale legbatterij’ werd echter op 1 januari 2012 in de gehele EU verboden vanwege de verschrikkelijke levensomstandigheden voor de leghennen. “In kooi-systemen worden veel dieren op een kleine oppervlakte gepropt zonder de mogelijkheid tot natuurlijk gedrag,’ zegt Animal Rights campagnecoördinator Els van Campenhout, “door het leven op gaas treden er veel pootproblemen op, en vanwege de stress en gebrek aan afleiding pikken de dieren elkaar volledig kaal.”
Veel voormalige legbatterij eigenaren kiezen vervolgens voor de legbatterij 2.0, de ‘verrijkte kooi’. Deze geeft iets meer ruimte per hen – 750 cm² per hen in plaats van 550 cm² en tevens zijn de kooien 5 cm hoger – met hier en daar een zitstok en een rubber flapje als ‘nest’ om een ei op te leggen.
“De Animal Rights beelden laten zien dat dit nog steeds op geen enkele wijze een dierwaardig bestaan oplevert,” zegt Van Campenhout.
“Ook het bedrijf Lokip uit Merksplas kiest niet voor dierenwelzijn, maar voor het wettelijke minimum,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen. In januari 2011 werd een aanvraag ingediend om de bestaande stallen te vervangen door twee megastallen met ieder 150.000 leghennen in het nieuwe kooi-systeem. 1 Het bedrijf startte in 2012 met een stal met verrijkte kooien voor 150.000 leghennen.
1: https://docplayer.nl/13905032-Over-de-vergunningsaanvraag-van-de-gcv-lokip-met-betrekking-tot-een-gemengd-veebedrijf-gelegen-te-2330-merksplas-lochtenberg-3b.html
Pas op 28 april 2016 werd een milieuvergunning verleend aan Lokip bvba door de gemeente Merksplas voor, onder andere, 290.000 legkippen, een uitbreiding van eieropslag tot 40 ton, en vermindering van mestopslag tot 1300 m3. 2
2: https://www.merksplas.be/file_uploads/2810.pdf?sc=1FC5A723B6B6CD11F8D290DF6CE3EE24
Pas rond oktober 2017 was ook de tweede stal, gebouwd door metaalconstructiebedrijf Meynen uit Dessel, gereed. 4 Dit is een stal voor 140.000 scharrelhennen. Dit bouwproces lijkt Lokip in financiële problemen te hebben gebracht en nu lijkt ook het kooi-systeem zijn langste tijd te hebben gehad. 5
4: https://www.meynen.be/references/lokip-kippenstal/
5: http://static.staatsbladmonitor.be/2018pdf/2018-23700221.pdf
In november 2018 maakte Vlaams minister van Dierenwelzijn Ben Weyts bekend dat hij een verbod nastreeft op het houden van legkippen in verrijkte kooien en dat graag opgenomen ziet in het volgende regeerakkoord. 6
Sinds 2008 mogen verrijkte kooien niet meer gebouwd worden in Nederland en in 2021 worden deze daar geheel verboden. De koloniekooi, legbatterij 3.0, blijft echter toegestaan, terwijl deze vanaf 2025 in Duitsland wel wordt afgeschaft vanwege het dierenleed. 7
Animal Rights verwelkomt het besluit van minister Weyts, maar haar recente onderzoek naar horror-schuren toont aan dat het verbod op kooi-systemen nog lang niet ver genoeg gaat. Ook in de scharrelschuren is het leed niet te overzien.
6: https://www.pluimveeweb.nl/artikel/173011-vlaamse-minister-pleit-voor-verbod-verrijkte-kooien/
7: https://www.boerderij.nl/Pluimveehouderij/Achtergrond/2015/11/Koloniehuisvesting-in-Duitse-legsector-in-de-ban-2719574W/
Een Animal Rights onderzoeksteam inspecteerde het bedrijf in Merksplas enkele malen in december 2018 als onderdeel van een breder onderzoek naar leghen horror-schuren. Het meest schokkende is misschien wel de industriële aard waarop de honderduizenden levende, voelend wezens achter tralies worden gehouden: drie verdiepingen hoog met op iedere verdieping drie etages kooien die zich uitstrekken zover het oog reikt. Lopende banden voeren in dit volledig geautomatiseerde systeem het voedsel aan en voeren uitwerpselen en eieren af.
Veel hennen waren grotendeels kaal. Hier en daar lagen dode dieren in de kooien.
Eveneens in november kondigde Ben Weyts aan dat er een monitoringsysteem komt om het welzijn van legkippen te evalueren. 8
Animal Rights streeft naar een volledig verbod op horror-schuren en moedigt mensen aan om over te stappen op een volledig plantaardig dieet.
8: http://www.vilt.be/weyts-wil-welzijn-van-legkippen-in-kaart-brengen
[Animal Rights heeft een petitie](https://www.animalrights.nl/red-de-legkippen) lopen om een einde te maken aan de horror-schuren. De petitie is inmiddels reeds 25.000 keer getekend.
Zaterdag 12 januari organiseert Animal Rights [een protestactie bij deze horror-schuur](https://www.facebook.com/events/399528494116005/).
Vanwege de stress en gebrek aan afleiding pikken de dieren elkaar volledig kaal
Ook het bedrijf Lokip uit Merksplas kiest niet voor dierenwelzijn, maar voor het wettelijke minimum
