nov 20, 2017
In 2016 werden in de provincie Zuid-Holland maar liefst 160.000 wilde dieren door jagers gedood. Het gaat om verschillende soorten vogels, zoals ganzen, eenden, duiven, knobbelzwanen, fazanten, kraaien en roeken en dáárnaast nog konijnen, vossen, hazen, reeën en herten. Ondertussen is er amper controle op de jacht en ondergaan vele dieren een lange lijdensweg.
#Georganiseerde jacht
De jagers in Zuid-Holland, verenigd in 17 wildbeheereenheden, mogen buiten het jachtseizoen jagen als er een beheerplan is goedgekeurd door Gedeputeerde Staten. In zo’n beheerplan staat omschreven om welke diersoort het gaat, welke schade de dieren (mogelijk) aanrichten, de populatieomvang en de jachtplannen.
Een team van drie betaalde medewerkers van de overkoepelende Faunabeheereenheid Zuid-Holland stelt de beheerplannen
op. Gedeputeerde Staten geeft vervolgens een ontheffing af voor de jacht op de betreffende diersoort.
#Jachtseizoen
Vanaf midden augustus en midden oktober tot eind december of januari is het jachtseizoen geopend en mag er zonder ontheffing gejaagd worden. Jagers kunnen dan schieten op wilde eenden, konijnen, fazanten, houtduiven en hazen.
#Drijfjacht
Een veel voorkomende methode tijdens het jachtseizoen is de drijfjacht. Hierbij worden hazen en fazanten door een groep jagers een bepaalde kant opgejaagd waar vervolgens een andere jager klaar staat om te schieten. In 2016 werden in de provincie Zuid-Holland ruim 13.000 hazen en 1.500 fazanten gedood. In de Hoeksche Waard werden de meesten hazen (ruim 3.500) en fazanten (bijna 500) geschoten.
#Doden voor je plezier
“Jagen is onze passie, onze manier van leven. Voor ons is zorgen voor en eten uit de natuur vanzelfsprekend,” is het statement dat op de website van de Jagersvereniging staat. Met andere woorden: de jagers genieten van het schieten op dieren. In het jachtseizoen wordt er uit de natuur ‘geoogst’ en de geschoten dieren opgegeten of verhandeld.
De jagers zorgen er voor dat de populatie van de betreffende diersoort niet te veel afneemt: ze willen immers tot in de eeuwigheid blijven jagen. Waar de jager geen rekening mee houdt is het leed van het individuele dier en de ontwrichtende werking van het wegvallen van een dier uit een groeps-of familieband.
#Boerenbelangen
Door schade en schande zijn de jagers wijs geworden. De plezierjacht is bij menigeen geen populair thema. Wie schiet er nu dieren voor zijn lol? Om toch draagvlak te creëren zetten de jagers zich ondermeer in als de hoeders van boerenbelangen. Wilde dieren houden zich immers niet aan door mensen gemaakte afspraken en grazen graag op een weiland of snoepen van de verbouwde groenten en fruit. De boeren worden financieel gecompenseerd door het Faunafonds maar om de schade terug te dringen worden er beheerplannen van dierpopulaties opgesteld. Dit geeft de jager een vrijbrief om buiten het jachtseizoen op wilde dieren te jagen.
[vimeo:https://vimeo.com/244858564]
#Dierenleed
In de praktijk komt het vaak voor dat dieren niet met een schot direct worden gedood: het gaat om levende en bewegende doelen. Bij het gebruik van hagel worden dieren regelmatig door slechts een of enkele hagelkorrels geraakt, waardoor ze alleen gewond raken. Zo blijkt uit onderzoek dat zo’n 40% van alle ganzen in Nederland met hagel in zijn lijf rondvliegt. 1
Bij grotere diersoorten is het sowieso moeilijk om vitale organen te raken met als gevolg dat ook deze dieren niet direct worden gedood. Daarnaast is er in een aantal gevallen sprake van onervarenheid en ondeskundigheid. Ook het jagen in de schemer op wegvliegend en wegrennend wild bemoeilijkt het doden. Daardoor raken veel dieren gewond of verminkt en lijden ze veel pijn. Ook worden middelen en methoden gebruikt die veel leed veroorzaken. Hierbij valt te denken aan het gebruik van levende lokvogels of het gebruik van aardhonden en fretten. Deze dieren vechten vaak ondergrondse gevechten uit met vossen of konijnen om ze uit hun holen te jagen.
#Amper controle
De provincie Zuid-Holland heeft een dubbele pet op wanneer het aankomt op de jacht: zij dienen deze te controleren maar zijn ook direct betrokken bij het keuren van de beheerplannen en de financiering van de Faunabeheereenheid.
Animal Rights directeur Robert Molenaar heeft meerdere malen gemerkt dat deze dubbele pet van de provincie er voor zorgt dat er feitelijk geen controle plaats vindt op de uitvoering van de jacht: “We hebben beelden gemaakt van dieren die aangeschoten worden en vervolgens niet uit hun lijden worden verlost. We hebben deze beelden opgestuurd naar de provincie Zuid-Holland maar hier wordt helemaal niks mee gedaan.”
Volgens de gedragsregels van de Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging moet de jager alle middelen aanwenden om dieren niet onnodig te laten lijden. De jagersvereniging reageert echter in de media laconiek op de gemaakte beelden: “Als je bij een stoplicht filmt dat iemand door rood rijdt, betekent dat dan dat iedereen door rood rijdt? Dat lijkt me niet.” Dat er een rits van filmpjes gemaakt is waarbij keer op keer te zien is dat wilde dieren die aangeschoten zijn aan hun lot worden overgelaten, is ook bij de Jagersvereniging bekend.
——————
Er zijn geen cijfers beschikbaar van de jacht op de vos. De cijfers zijn afkomstig uit de beheerplannen en via informatieverzoeken bij de provincie Zuid-Holland.
Volgens de Jagersvereniging zijn er 21.000 jagers in Nederland.
Provincie Zuid-Holland heeft dubbele pet op: zij dient de jacht te controleren maar is ook direct betrokken.
nov 8, 2017
Animal Rights kon een aantal kippen redden van een hels bestaan. Voor de eerste keer zien ze zonlicht en kunnen ze schone lucht ademen. Ze leven nu vrij van uitbuiting, in een liefdevolle opvangplaats.
Kippen zijn sociale, intelligente dieren. Ze hebben nood aan een liefdevol nest, en moeten hun natuurlijk gedrag kunnen uitoefenen: scharrelen, stofbaden nemen, in bomen slapen, nesten bouwen, voor hun jongen zorgen. Zaken waaraan in de industriële veehouderij niet aan voldaan wordt.
De tijd voor verandering is NU.
Jouw maandelijkse of eenmalige steun zorgt ervoor dat we ons belangrijk werk kunnen verderzetten, en een toekomst opbouwen waar dieren niet langer uitgebuit worden. Help je mee die toekomst op te bouwen?
nov 6, 2017
Animal Rights heeft gewonde, zieke en gestreste scharrelkippen gefilmd bij bvba Pyfferoen, een Vlaamse eierproducent die meerdere legkippenbedrijven bezit.
Op de beelden zijn scharrelstallen te zien waarin tienduizenden kippen op elkaar gestapeld leven. De scharrelvloer en de etages waarop de dieren rusten, voedsel tot zich nemen en eieren leggen zitten onder de uitwerpselen. Vele kippen hebben kale plekken.
Dit is het gevolg van verenpikken, een gedragsstoornis die veelvuldig voorkomt in de eierindustrie. Uit stress pikken de dieren elkaars veren uit wat leidt tot kaalheid en huidwonden.
Scharrelkippen in kooien
Animal Rights constateerde dat een groot aantal scharrelkippen opgesloten zat in kooien. De dieren zijn afhankelijk van de eierproducent om toegang te krijgen tot de scharrelvloer. Uit een PV van de dienst Dierenwelzijn1 blijkt dat de kooien gesloten blijven.
De eieren van deze kippen worden verkocht als ‘scharreleieren’, wat neerkomt op bedrog en misleiding van de consument.
Animal Rights filmde dieren met pootaandoeningen. De dieren manken bij het stappen, wat duidt op pijn en mogelijke breuken. Er zijn kippen te zien met uitpuilende cloaca’s van het intensieve eieren leggen, en een kip met legnood, wat een levensbedreigende situatie is voor dat dier.
Bovendien krijgen gewonde en zieke scharrelkippen geen verzorging. We zagen in de hokken dode dieren liggen tussen levende soortgenoten. Dieren die vastgeklemd geraken, sterven een langzame dood.
Via pakstations naar de supermarkten
De eieren van bvba Pyfferoen worden geleverd aan pakstations Munckenei in Wingene en OVO-West in Brugge. In de pakstations worden de eieren gesorteerd naar kwaliteit en gewicht vooraleer ze in de supermarkten belanden. Op elk ei staat een code die ook het erkenningsnummer van het legbedrijf weergeeft.
Animal Rights vond verse scharreleieren met het nummer van bvba Pyfferoen (2BE3068) terug bij grootwarenhuis Lidl, waar ze aangeboden werden onder het huismerk.
Animal Rights maakt met deze beelden de verborgen lijdensweg van scharrelkippen in ons land zichtbaar. Animal Rights maakt mensen bewust van de misleidende term ‘scharrelei’. Consumenten hebben recht om te weten op welke manier het voedsel dat te koop ligt in de supermarkten geproduceerd wordt.
Animal Rights moedigt mensen aan om te kiezen voor plantaardige eetgewoonten die dieren, mensen en leefmilieu ten goede komen.
Stop het bedrog
Animal Rights dringt aan op volledige transparantie over de herkomst van eieren en andere dierlijke producten in de winkels. Misleidende reclame moet plaats ruimen voor eerlijke informatie over de levensomstandigheden van dieren in de industriële veehouderij.
Bewuste consumenten kunnen veel dierenleed voorkomen door eieren, vlees en zuivel te vervangen door plantaardige alternatieven.
Lees hier het volledige onderzoeksrapport.
nov 6, 2017
Het volgende opiniestuk verscheen zaterdag 4 november 2017 in het Parool:
Een kort en ellendig leven en een wrede dood: het is het lot van de nerts die wordt gefokt voor zijn pels. Gelukkig heeft de Nederlandse overheid in 2013 al besloten een nertsenfokverbod in te voeren – zij het met een overgangstermijn tot 2024. Pas dan zullen de nertsenfokkerijen daadwerkelijk moeten sluiten. Dat betekent dat er in de komende jaren nog zes miljoen per jaar dat ellendige leven en die wrede dood tegemoet gaan.
Maar wat gaat er dan allemaal verkeerd in zo’n nertsenfokkerij? Op undercoverbeelden die Animal Rights op verschillende locaties maakte is te zien hoe de nertsen in kleine vieze kooien worden gehouden, waar ze uit diepe frustratie en verveling repeterende bewegingen maken. De kooien zijn 85 centimeter lang, 30 centimeter breed en 45 centimeter hoog, terwijl de nerts in het
wild een leefgebied heeft van één tot vijf kilometer, bijvoorbeeld langs een rivier of beek. Bovendien is na controle gebleken dat tientallen fokkerijen illegaal hebben uitgebreid.
De ernstigste misstanden vinden plaats in november en december. In deze zogenoemde vergassingsmaanden zijn de pelzen van de nertsen op hun dikst en worden ze ‘geoogst’. De dieren zijn nog maar zeven maanden oud wanneer ze aan hun staart uit hun kooi worden getrokken en hardhandig in de vergassingskist worden gegooid. Bij gebruikte kisten is goed te zien dat de houten binnenwanden zijn bedekt met krassen en inkervingen die de nertsen in doodsstrijd met hun nageltjes maken.
We mogen er trots op zijn dat de Nederlandse overheid zich een ware bontgenoot heeft getoond door een einde te maken aan de nertsenfokkerij. Hiermee laten we zien dat we het voorkomen van ernstig dierenleed toch hoger aanslaan dan commercieel gewin. Maar die 36 miljoen nertsen die de komende jaren nog een afschuwelijk lot tegemoet gaan, hebben daar natuurlijk niets aan. De dierenmishandeling vindt nú plaats.
#Streng controleren
Animal Rights en Bont voor Dieren roepen de overheid op om juist in de vergassingsmaanden de nertsenfokkerijen streng te controleren op dierenmishandeling en andere misstanden. Als het niet haalbaar is om alle fokkerijen afzonderlijk een bezoek te brengen, zou het ophangen van camera’s al een vooruitgang betekenen.
In mei van dit jaar werd al een vrijwillig cameratoezicht in slachthuizen afgesproken, waarbij alle handelingen met levende dieren op beeld worden vastgelegd. Dit zou ook bij nertsenfokkerijen ingevoerd moeten worden. Bovendien moeten de bedrijven die zich niet aan de regels houden direct hun deuren sluiten en uitgesloten worden van de overgangstermijn. Alleen op deze manier kunnen we de nertsen tot 2024 het ergste leed besparen.
Robert Molenaar, directeur van Animal Rights
Nicole van Gemert, directeur van Bont voor Dieren
De ernstigste misstanden vinden plaats in november en december.
Bij gebruikte kisten is goed te zien dat de houten binnenwanden zijn bedekt met krassen en inkervingen.
nov 3, 2017
Het Erasmus MC in Rotterdam weigert documenten aan Animal Rights te geven waarin staat hoe de apen in het proefdiercentrum behandeld worden. Vandaag vond over deze weigering een hoorzitting plaats in het Erasmus MC. Animal Rights directeur Robert Molenaar: “Het Erasmus MC is wettelijk verplicht om deze documenten te geven. Wanneer zij volharden in de weigering rest ons geen andere keus dan een gang naar de rechter.”
Zie ook: Animal Rights [demonstreert bij het Erasmus MC](voor-ons-telt-elk-dier) tegen dierproeven
Animal Rights wil weten welke proeven binnen het proefdiercentrum plaatsvinden, hoeveel apen daarbij gebruikt worden, welk leed daarmee is gemoeid en hoe de ethische afweging is gemaakt om de proeven goed te keuren. We hebben de informatie opgevraagd via de Wet Openbaarheid van Bestuur.
Motivatie
Volgens het Erasmus MC zou het geven van deze informatie bedreigend kunnen zijn voor dierproefnemers. Dit is opvallend omdat het instituut vorig jaar dezelfde informatie, maar dan over eerdere jaren, wel gewoon gaf. Bovendien heeft Animal Rights geen enkele interesse in de namen van de dierproefnemers, maar zijn we slechts geïnteresseerd in de dierproeven zelf.
Geen kritiek
Animal Rights is teleurgesteld over de starre houding van het Erasmus MC. Molenaar: “We proberen al minstens vijf jaar om in gesprek te raken over hun proefdierenbeleid. Het Erasmus MC zit duidelijk niet te wachten op kritische vragen. Wat ze echter vergeten is dat het juist de missie van Animal Rights is om op te komen voor de rechten van proefdieren.”
Erasmus MC kan niet omgaan met maatschappelijke kritiek.
