aug 31, 2022
Meer dan 1,4 miljoen mensen in de Europese Unie laten door het tekenen van het Europees burgerinitiatief VOOR COSMETICA ZONDER DIERENLEED – MAAK EUROPA DIERPROEFVRIJ luid en duidelijk weten dat er een einde moet komen aan dierproeven. Jen Hochmuth: “Het is ons gelukt! Samen hebben we onophoudelijk opgeroepen tot actie voor dieren in laboratoria – en we hebben geschiedenis geschreven. Dit is een van de belangrijkste dagen voor dieren die lijden in wrede experimenten.”
Meer dan tien miljoen dieren – katten, honden, konijnen, muizen en andere – lijden elk jaar een kwellend bestaan in laboratoria over heel Europa. Nu eisen de Europese burgers dat er een einde komt aan het wrede gebruik van dieren om ingrediënten voor cosmetica en andere chemische stoffen te testen, en dat er een ambitieus plan komt om een einde te maken aan alle dierproeven.
Animal Rights heeft een heel jaar lang campagne gevoerd om zo veel mogelijk handtekeningen in te zamelen. Gisteren organiseerde de dierenrechtenorganisatie nog een infostand in Leuven om voorbijgangers over dierproeven te informeren en het burgerinitiatief te laten teken. “Dit burgerinitiatief heeft enorm geholpen om het leed van proefdieren aan het licht te brengen en ervoor gezorgd dat mensen nu massaal ‘nee tegen dierproeven’ zeggen!”
Toen de termijn voor het verzamelen van handtekeningen voor het Europees burgerinitiatief (ECI) op woensdag 31 augustus om 23:59 uur verstreek, hebben 1,413,383 hun handtekening gezet. Dit is een ongekende mijlpaal: het is het tweede ECI over dit onderwerp dat de grens van één miljoen handtekeningen heeft overschreden. De eerste was Stop Vivisectie in 2015.
Jen Hochmuth, campagnecoördinator voor Animal Rights: “Wij hopen dat de Europese Commissie, de leden van het Europees Parlement en de nationale regeringen terstond maatregelen nemen om een einde te maken aan dierproeven voor cosmetica. We hebben ook een ambitieus en dringend plan nodig om alle andere dierproeven naar de geschiedenisboeken te verwijzen, waar ze thuishoren.”
Het Save Cruelty Free Cosmetics/End Animal Testing ECI werd in augustus 2021 gelanceerd door dierenorganisaties Cruelty Free Europe, PETA, Eurogroup for Animals, en de European Coalition to End Animal Experiments (waar Animal Rights lid van is), gesteund door mondiale beauty- en verzorgingsbedrijven, The Body Shop en Dove, en actief gepromoot door een coalitie van groepen en campagnevoerders uit alle hoeken van Europa. Hoewel het nu enkele maanden wachten is om te zien of ons ECI door de EU-lidstaten wordt gevalideerd, geeft het enorme aantal handtekeningen een zeer duidelijk signaal af aan de Europese wetgevers over de maatschappelijke betrokkenheid over deze kwestie.
Jen Hochmuth vervolgt: “We zijn ongelooflijk trots op deze gezamenlijke mijlpaal en kijken uit naar een succesvolle validatie van de handtekeningen. We hebben met zijn allen de taak voor de Europese Commissie duidelijk gemaakt: zij moet met substantiële wetgevingsvoorstellen komen om dierproeven geleidelijk uit te bannen en een einde te maken aan het lijden van miljoenen dieren in laboratoria in Europa. Ook de regering van België zou hier nota van moeten nemen. Wij eisen verandering in proeven en onderzoek. Het is de hoogste tijd voor Europa om zich te ontwikkelen voorbij wrede en verouderde dierproeven”.
De organisatoren van het initiatief hebben nu drie maanden de tijd om de handtekeningen voor te leggen aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten voordat zij het aan de Europese Commissie en Parlement kunnen voorleggen. Tot nu toe hebben slechts zes van de in totaal 90 geregistreerde ECI’s met succes deze valideringsfase doorlopen; nog eens vier bevinden zich momenteel in de valideringsfase. “De 1,413,383 handtekeningen die we hebben verzameld, zijn een sterk signaal dat dit ECI zich bij hen zou kunnen voegen”, voegt Hochmuth vastberaden toe.
aug 30, 2022
Een van de vijf Curaçaose dolfijnen die in juni aan het Fakieh Aquarium in Saoedi-Arabië zijn verkocht, is overleden. De zevenjarige Mosa heeft zichzelf in haar bassin in Jeddah van het leven beroofd.
De vrouwelijke dolfijn Mosa is met grote snelheid tegen de muur van het bassin gezwommen waarin ze opgesloten zat. Dit is op camera vastgelegd. De gigantische klap leidde tot interne bloedingen die tuimelaar Mosa fataal werden. Volgens het Fakieh Aquarium in Jeddah was ‘de overgang van de adolescentie naar seksuele rijpheid’ de reden dat het dier niet meer wilde leven. Animal Rights vermoedt dat de oorzaak elders ligt.
Campagnecoördinator Anna Krijger. “We zijn geschokt, maar niet verbaasd. Het houden van zulke grote en intelligente dieren in kleine bassins is een gruwelijke vorm van mishandeling. Het is bekend dat dolfijnen onder deze omstandigheden bewust of onbewust automutileren of zichzelf van het leven beroven.1 Bovendien is de suggestie dat het dier zo’n last had van haar hormonen dat ze zichzelf iets wilde aandoen, volledig uit de lucht gegrepen.”
Mosa is zeven jaar geworden. In het wild kunnen tuimelaren zo’n twintig jaar oud worden.
De dieren, die tot voor kort nog een relatief natuurgetrouw bestaan hadden in het Seaquarium, zijn in juni overgebracht naar het Fakieh Aquarium in het Saoedische Jeddah. [De leefomstandigheden zijn daar ronduit slecht](https://www.animalrights.nl/animal-rights-staat-opnieuw-tegenover-seaquarium-de-rechtszaal): de bassins zijn veel te klein en de ‘voorgangers’ van de Curaçaose dolfijnen zijn allemaal vroegtijdig en onder twijfelachtige omstandigheden gestorven, waarschijnlijk doordat er woestijnzand in de longen terecht was gekomen.
1:Zelfdoding dolfijnen
Op 7 september staat Animal Rights [opnieuw tegenover de voormalig ‘eigenaar’ van de dolfijnen in de rechtszaal](https://www.animalrights.nl/animal-rights-staat-opnieuw-tegenover-seaquarium-de-rechtszaal): de inhoudelijke zaak tegen het Seaquarium wordt dan behandeld. Animal Rights verzet zich al maanden tegen de verkoop en de transfer van de vijf dolfijnen naar Jeddah. Voor Mosa komt de zitting te laat, maar voor de overgebleven vier dolfijnen in Jeddah en alle andere dolfijnen die wereldwijd in gevangenschap worden gehouden voor entertainment is deze zaak van levensbelang.
Krijger: “Er moet direct een einde komen aan de handel in dolfijnen. Deze dieren horen niet thuis in betonnen bakken waarin ze kunstjes moeten doen voor publiek. Doe niet mee aan dit afschuwelijke leed en bezoek geen dolfinarium, waar ook ter wereld.”
Hoewel niet is bekendgemaakt hoeveel de verkoop van de vijf dolfijnen heeft opgebracht, zal het bedrag waarschijnlijk in de miljoenen lopen: alleen de transfer van de dieren kostte al een miljoen dollar.
Ooggetuigen van de jacht op dolfijnen weten als geen ander hoe deze dieren zich gedragen als ze door de mens in het nauw worden gedreven.
Erwin Vermeulen, oud-medewerker van Sea Shepherd, een organisatie die zich inzet voor het beschermen van diersoorten en ecosystemen in de oceanen, vertelt: “Als het documenteren van de vele drijfjachten in de cove van het Japanse Taiji me één ding geleerd heeft, dan is het wel dat dolfijnen als individuen, net als mensen, heel verschillend reageren op vervolging: de een drijft apathisch aan de oppervlakte van de met netten afgesloten baai, de ander werpt zich machteloos op de scherpe rotsen. Voor allen, echter, is het ontnemen van hun vrijheid een absolute horror.”
Konrad Szymanski, ook oud-medewerker van Sea Shepherd, vertelt over zijn ervaringen in Taiji: “De dieren worden door boten naar een kleine lagune gedreven waar ze van elkaar worden afgescheiden en op boten geladen om verderop in smalle bassins trucjes te leren die ze later in aquaria kunnen uitvoeren. Dit is wat ik met mijn eigen ogen heb kunnen zien: de pijn van de dieren en de hebzucht van de mens.”
aug 29, 2022
LTO Noord ‘luidt de noodklok’: de boerenbelangenorganisatie wil dat faunabeheer de wolf gaat bestrijden. In de noordelijke provincies worden namelijk steeds vaker landbouwdieren door de wolf aangevallen. Maar wiens schuld is dat eigenlijk?
Steeds meer schapen, kalveren en andere dieren zijn de afgelopen weken doodgebeten door [wolven](https://www.animalrights.nl/wolf). De boerenbelangenorganisatie LTO zegt zich zorgen te maken. “Het is ontzettend pijnlijk om te zien. Boeren zorgen goed voor hun dieren. Als er dan een wolf komt die je schaap of kalf helemaal bebloed achter laat is dat een vreselijk beeld. We willen dat daar wat aan gebeurt”, zegt LTO Noord-voorzitter Dirk Bruins.1
Campagnecoördinator Anna Krijger: “Het spreekt voor zich dat ondernemers in de vee-industrie niet willen dat ‘hun’ dieren worden doodgebeten: dan kan er immers niets meer aan het dier worden verdiend. De krokodillentranen over ‘bebloede schapen’ mogen echter wel achterwege blijven. De ondernemers weten vast wel wat er met hun schapen in het slachthuis gebeurt.” Bovendien leggen de ondernemers de verantwoordelijkheid nu bij de wolf, die simpelweg zijn natuurlijke gedrag vertoont. Krijger: “Het is aan de ondernemers om ‘hun’ dieren te beschermen. We zullen moeten leren samenleven met de wolf: (ver)jagen is geen oplossing.”
1:LTO Noord wil wolf weg
[Zolang er dieren door mensen in gevangenschap worden gehouden, bestaat de kans dat wolven ze als prooi zien](https://www.animalrights.nl/bescherming-van-dieren-gevangenschap-tegen-wolven). Geen enkele beschermingsmaatregel biedt 100% zekerheid, want wolven zijn intelligente, adaptieve dieren, maar de kans op predatie kan wel sterk beperkt worden door de inzet van de juiste preventieve maatregelen.
Veel Nederlandse schapenhouders geven aan dat ze preventieve maatregelen niet zelf kunnen bekostigen, omdat de marges hiervoor te klein zijn. Ze roepen al snel dat de overheid verantwoordelijk is, aangezien het ook de overheid is die de wolf beschermt. Maar ondernemen is risico nemen. Aanschaf en onderhoud van preventiesystemen is dan ook de verantwoordelijkheid van de veehouder. Dit werd vorig jaar naar aanleiding van Kamervragen over de wolf ook nogmaals bevestigd door voormalig minister van Landbouw Carola Schouten.2
Een boer exploiteert dieren voor persoonlijk financieel gewin en heeft daarmee een zorgplicht, inclusief beschermingsplicht. Boeren zijn dan ook in Nederland en België wettelijk gezien zelf voor preventie verantwoordelijk. De beste preventiemaatregel is natuurlijk om geen dieren in gevangenschap te houden, dat is de toekomst waar Animal Rights naar streeft. Tot die tijd moet de dierhouder maatregelen nemen. Dat is zijn wettelijke (en morele) verplichting.
2:Verantwoordelijkheid van de boer
aug 26, 2022
Vossen worden vaak afgeschilderd als slechteriken en worden veelvuldig bejaagd in zowel Nederland als België. Wij willen dat hier een einde aan komt! Binnenkort dienen we onze petitie tegen deze heksenjacht aan in beide landen. [Heb jij al getekend?](https://www.animalrights.nl/stop-de-heksenjacht-op-de-vos)
Ons doel om 41.000 handtekeningen in te zamelen voor de 41.000 vossen die van 2016 tot 2019 zijn gedood in Nederland is bijna in zicht! [Teken jij ook?](https://www.animalrights.nl/stop-de-heksenjacht-op-de-vos) Dan bieden we de handtekeningen zo snel mogelijk aan!
In Nederland staan vossen op de landelijke vrijstellingslijst. Dit betekent dat ze het hele jaar mogen worden gedood tussen zonsopkomst en zonsondergang, zodra er schade dreigt aan flora en fauna.
Voor jagers is de vos een slimme en opwindende jachtbuit, maar [de vossenjacht gaat gepaard met veel leed en is bovendien niet effectief](https://www.animalrights.nl/vossen-nederland). Vossen zijn territoriale dieren; wanneer een gebied na een tijdje ‘vol’ raakt, komen er geen vossen meer bij. Dit blijkt ook uit het jachtverbod in Luxemburg op vossen, dat sinds 2015 geldt. Het verbod is in 2018 wegens succes verlengd. Er vond geen ‘vossenexplosie’ plaats, zoals door voorstanders van de jacht werd voorspeld: de aantallen bleven gelijk. Er is dus geen enkel fatsoenlijk argument om de jacht op de vos te laten voortduren.
[Laat je stem horen voor de vos!](https://www.animalrights.nl/stop-de-heksenjacht-op-de-vos)
Ook in België is er geen reden om deze dieren te blijven achtervolgen. Toch wordt de gewone jacht op de vos in Vlaanderen toegelaten van 15 oktober tot eind februari. Tijdens deze periode mogen vossen tussen zonsopgang en zonsondergang voor het plezier worden bejaagd. Daarnaast kunnen vossen in feite het hele jaar door worden afgemaakt als er schade dreigt aan flora en fauna, onder de naam bijzondere jacht of bestrijding.
Animal Rights vindt dat wilde dieren net zoveel recht hebben om hier te leven als wij en zoveel mogelijk met rust moeten worden gelaten. Wij pleiten voor een nieuwe visie op fauna en flora, waarin naast soortenbehoud ook de belangen van individuele dieren worden meegenomen.
aug 24, 2022
Nederland is dit jaar tot nu toe de grootste afnemer van kalveren uit Ierland. In de eerste zeven maanden van dit jaar zijn ruim 95.000 kalveren van Ierland naar Nederland verscheept. Het gaat om dieren die pas enkele weken oud zijn.
Nederland: koploper in import van leed
In de eerste zeven maanden van dit jaar zijn ruim 95.000 kalveren van Ierland naar Nederland verscheept, tonen cijfers van de Ierse exportorganisatie Bord Bia aan. In heel 2021 ging het om 48.000 kalveren. Door de lage prijzen vorig jaar was het voor handelaren niet ‘interessant’ om Ierse kalveren op te kopen. Dit jaar zijn de Ierse kalveren weer gewild bij Nederlandse kalverhouders. 1 Zowel in de ‘rosékalverensector’ als bij de ‘blanke’ kalveren zijn de prijzen gestegen. 2
In mei van dit jaar liet landbouwminister Henk Staghouwer nog weten ‘onaangenaam verrast’ te zijn door het feit dat er dit jaar meer kalveren vanuit Ierland naar Nederland komen dan andere jaren. 3 Dit was naar aanleiding van Kamervragen van de Partij voor de Dieren. “Ik zet me in voor een Europees verbod op lange transporten van jonge kalveren en de transporten uit Ierland baren mij extra zorgen vanwege de overtocht met de veerboot. Uit een recent rapport van Eyes on Animals, Ethical Farming Ireland en Europarlementariër Anja Hazekamp bleek dat Ierse kalveren tijdens de vijftig uur durende reis vanaf het melkveebedrijf in Ierland naar een controlepost in Frankrijk slechts één keer werden gevoerd,” aldus de minister.
Twee weken na geboorte op lang transport
In de Europese transportverordening staat dat jonge kalveren op transport mogen als de navel volledig geheeld is, en dat kalveren van minder dan 10 dagen oud maximaal 100 km getransporteerd mogen worden. Voor een transport langer dan acht uur, zoals van Ierland naar Nederland, geldt een minimale leeftijd van 14 dagen. 4
Animal Rights reageert geschokt op de gigantische aantallen Ierse kalfjes die naar Nederland worden vervoerd. Campagnecoördinator Anna Krijger: “Kalfjes van twee weken horen bij hun moeder, zo simpel is het. De handel in deze jonge dieren is wreed en het lange en uitputtende transport is daar een onderdeel van. Minister Staghouwer moet nu laten zien wat hij voor deze dieren wil betekenen. Met alleen ‘onaangenaam verrast’ zijn we nog geen steek verder gekomen.”
Het lot van een kalf
Je kunt je afvragen waarom deze Ierse kalfjes eigenlijk geboren worden. Dit heeft alles te maken met de zuivelindustrie.
De melkproductie bij een koe kan, net als bij honden, mensen en alle andere zoogdieren, alleen op gang komen wanneer ze nakomelingen ter wereld brengt. Daarom worden koeien in de melkveehouderij elk jaar opnieuw kunstmatig bevrucht. Na een drachttijd van negen maanden wordt de koe in een aparte box of hok met stro geplaatst om haar jong te baren. Maar de moederkoe mag haar jong niet zogen en de twee worden vrijwel direct van elkaar gescheiden omdat de moedermelk wordt verkocht voor menselijke consumptie.
Als het kalfje vrouwelijk is, is de kans groot dat ze, net als haar moeder, een triest bestaan als melkkoe tegemoet gaat. De andere kalfjes, onder wie natuurlijk de stiertjes, worden overgebracht naar een vetmesterij als ze ongeveer twee weken oud zijn. Stiertjes kunnen immers geen melk geven en zijn daarom verder niet van waarde in de zuivelindustrie. In totaal is zo’n 30 procent van de kalveren bestemd voor vervanging van de ‘melkveestapel’ en 70 procent gaat naar de vleesindustrie. 5 Ook de kalfjes uit Ierland zijn bestemd voor de vleesindustrie.
De meeste vleeskalfjes krijgen in de vetmesterij een speciaal dieet waar bewust te weinig ijzer in zit: daar krijgen ze bloedarmoede van en dat levert ‘mooi’ blank kalfsvlees op. Na zes tot acht maanden worden ze geslacht. Andere kalfjes worden gebruikt voor ‘rosé kalfsvlees’. Zij krijgen kracht- en ruwvoer en worden na ongeveer tien maanden geslacht.
