Recent is er een absurde projectaanvraag voor dierproeven voor de veeindustrie goedgekeurd. Het doel ervan is om varkensvoer aan te passen, zodat de mest en urine minder stikstof bevatten en er door meer vezelverzadiging ongewenst gedrag als staartbijten misschien ophoudt. Alle 160 dieren worden na het experiment gedood.
“Dierproeven uitvoeren om de veeindustrie in stand te houden is ronduit bizar. De veeindustrie is een ziek systeem en moet zo snel mogelijk worden beëindigd”, zegt Paulien Edixhoven van Animal Rights.
Doel van dit project is om varkensvoer zodanig aan te passen dat de mest en urine minder stikstof bevatten.1 Ook wordt onderzocht of verzadiging door vezelfracties in het voer leidt tot minder ongewenst gedrag, zoals staartbijten. Animal Rights neemt juridische stappen en heeft een bezwaarschrift ingediend tegen deze projectvergunning bij de Centrale Commissie Dierproeven.
“Het kan bijna niet gekker. Nederland heeft een enorm stikstofprobleem doordat we in het rijtje landen met de hoogste veedichtheid van de wereld staan, het voer uit een ander werelddeel halen en wij met de mest blijven zitten. In plaats van dat aan te pakken gaan we op het voer focussen. ‘Ongewenst’ gedrag als staartjes bijten wordt niet opgelost met ander voer. De oorzaak is de onnatuurlijke en erbarmelijke omstandigheden waaronder biggen worden gehouden, waarbij trouwens het couperen van staartjes al tientallen jaren verboden is”, aldus Paulien Edixhoven.
Heel wat dierproeven worden uitgevoerd enkel alleen ten behoeve van de veehouderij. Bijvoorbeeld voor de behandeling van dierziekten, het registreren van vaccins, maar ook rond de huisvesting en voeding van dieren in de veehouderij.
Lees ook: [Dierproeven voor de veehouderij](https://www.animalrights.nl/dierproeven-voor-de-veehouderij)
Animal Rights bestudeerde de gepubliceerde lijst van alle goedgekeurde projecten voor dierproeven voor de veehouderij in Nederland van 2018 tot 2021. We moesten tot onze verbazing constateren dat het aantal dierproeven voor de veehouderij jaarlijks toeneemt.
De vorige minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit beweerde nog dat ze dierproeven zou gaan afbouwen en Nederland koploper maken op het gebied van dierproefvrij onderzoek. Helaas blijkt uit de cijfers dat hier nog niets van is gerealiseerd. Animal Rights roept huidig minister Staghouwer dan ook op nu echt een einde te maken aan deze belachelijke dierproeven.
Teken de (https://www.animalrights.nl/petitie-vervang-dierproeven) en roep de Nederlandse regering op om nu echt werk te maken van het vervangen van dierproeven. We hebben genoeg van loze beloftes.
We moeten stoppen met de vee-industrie; daar hebben we geen dierproeven voor nodig.
Animal Rights publiceert een video waarop te zien is hoe een eenzaam kalfje op een Nederlands melkveebedrijf tevergeefs aan een metalen ring zuigt. Het kalf heeft, zoals alle jonge zoogdieren, een zuigreflex om te kunnen drinken bij de moeder.
De zuigreflex zorgt ervoor dat een baby de tepel automatisch in zijn mondje neemt en met enige kracht eraan zuigt. Dit geldt niet alleen voor mensenbaby’s, maar voor pasgeboren zoogdieren in het algemeen. Dus ook voor [kalfjes die bij de moederkoe zijn weggehaald](https://www.animalrights.nl/animal-rights-brengt-trieste-undercoverbeelden-uit-de-melkindustrie) omdat ze haar melk niet mogen drinken – de melk ‘moet’ immers verkocht worden. In de video, gemaakt op een melkveebedrijf in Nederland, zien we het trieste beeld van een kalfje dat probeert te drinken aan een metalen ring die een emmer op z’n plaats moet houden. Het dier bevindt zich in een ‘eenlingenbox’ in een weiland, ver van de openbare weg.
Campagnecoördinator Anna Krijger: “Wij mensen denken graag dat we wezenlijk van dieren verschillen. Maar de instincten van een zoogdier, of het nu een mens of een koe is, zijn voor een belangrijk deel dezelfde. Moeders willen voor hun kinderen zorgen en kinderen willen bij hun moeder drinken. Dat wij zo veel dieren deze basisbehoeften ontzeggen is schandalig.”
Bekijk de video hieronder.
Lees ook: [slachten voor zuivel, moederkoe produceert melk tijdens doodsstrijd](https://www.animalrights.nl/slachten-voor-zuivel-moederkoe-produceert-melk-tijdens-doodsstrijd).
Vandaag, 9 augustus, lanceren 12 Europese landen samen een première van een nieuwe video ter ondersteuning van de campagne VOOR COSMETICA ZONDER DIERENLEED – MAAK EUROPA DIERPROEFVRIJ. De video maakt deel uit van het Europees burgerinitiatief www.EndAnimalTesting.eu, dat zoals de naam al doet vermoeden tot doel heeft een einde te maken aan dierproeven in de EU. Als de Europeanen erin slagen tegen eind augustus 1 miljoen geverifieerde handtekeningen van EU-burgers te verzamelen, zal de Europese Commissie de kwestie van de dierproeven moeten aanpakken.
[Teken HIER het Europees burgerinitiatief!](https://eci.ec.europa.eu/019/public/)
De nieuwste video, gemaakt door de Tsjechische organisatie Svoboda zvířat, toont het testen op dieren vanuit het perspectief van de dieren zelf. De landen die deze opmerkelijke gezamenlijke actie ondernemen zijn: Tsjechië, Slowakije, Portugal, Spanje, Italië, Nederland, België, Polen, Duitsland, Bulgarije, Roemenië, Oostenrijk.
“Op sommige dagen heb ik zoveel pijn aan mijn pootjes dat ik niet kan rechtstaan. Ik ben de pijn gewoon, maar ik zal nooit het geschreeuw van de anderen vergeten”, zegt de beagle aan wie Maartje Wortel haar stem in leende om te vertellen over het gruwelijke leven in de kooi van het laboratorium. Ook het konijn, dat werd nagesynchroniseerd door Irwan Droog, overleefde de experimenten op zijn lichaam, en het bange biggetje, dat haar hele familie verloor, vertelt haar verhaal met de stem van Rossana Kluivert.
Achter het idee om de wrede dagelijkse realiteit van proefdieren door hun ogen te benaderen, staat communicatiespecialiste Jolana Haismanová van Svoboda zvířat: “Ik denk dat we ons allemaal wel een dier als vriend herinneren, op zijn minst uit onze kindertijd, die ons dierbaar was. Die een echt karakter was of nog steeds is. Wat zouden ze ons vertellen over de gruwelijke proeven, als ze die moesten ondergaan? De laboratoria zitten vol met karakters die het gewoon tegen niemand kunnen zeggen.”
Volgens statistieken van de Europese Commissie zijn er in 2019 meer dan 10,5 miljoen dieren gebruikt voor experimenten. Experimenten worden het vaakst uitgevoerd op muizen, ratten en vogels, maar vaak ook op honden, varkens, apen of paarden. Alarmerend is dat het aantal proefdieren niet significant afneemt van jaar tot jaar, ondanks het feit dat er een breed scala aan alternatieve methoden bestaat, zoals kunstmatige ooghoornvliezen, organen op een chip of kunstmatige huiden. Het gebruik daarvan is echter niet bij wet verplicht, zodat wetenschappers uit pure inertie doorgaan met het uitvoeren van wrede dierproeven.
Ondanks de Europese verordening die het testen van cosmetica in 2013 verbood, worden bestanddelen die uitsluitend in cosmetica worden gebruikt nog steeds getest, omdat [REACH](https://www.animalrights.be/vervang-dierproeven/reach-en-giftigheidsexperimenten) een tegenstrijdige verordening is die het testen van chemicaliën verplicht stelt in het belang van werknemers die ermee werken.
Met nog 3 weken te gaan tot het einde van het Europees Burgerinitiatief, motiveren non-profitorganisaties uit heel Europa de EU-burgers: “Dit is een unieke kans om een einde te maken aan dierproeven in heel Europa. Dieren moeten meer handtekeningen krijgen om ervoor te zorgen dat er, na aftrek van dubbele en ongeldige handtekeningen, 1 miljoen overblijven,” zegt Jen Hochmuth van Animal Rights.
[Teken HIER het Europees burgerinitiatief!](https://eci.ec.europa.eu/019/public/)
In Nederland is het is noodzakelijk om je adres bij de handtekening te voegen. In België is het is noodzakelijk om je rijksregisternummer bij de handtekening te voegen. Dit zijn EU-vereistes om de geldigheid van de handtekening te verifiëren.
Dit is een unieke kans om een einde te maken aan dierproeven in heel Europa. Dieren moeten meer handtekeningen krijgen om ervoor te zorgen dat er, na aftrek van dubbele en ongeldige handtekeningen, 1 miljoen overblijven.
Tanzania bakent nieuw wildpark af dat net naast het wereldbekende Serengeti National Park komt te liggen. Belangrijk verschil: daar waar het Serengeti-park een beschermd gebied is waar niet gejaagd mag worden, wordt elite jachttoerisme juist hét doel van het nieuwe park.
Campagnecoördinator Legon: “Het sprookje dat jachttoerisme een effectief middel is voor soortenbehoud en natuurbeheer mag nu eindelijk eens gaan ophouden. Het uitmoorden van bedreigde en wilde diersoorten kan nooit en op geen enkele manier gerechtvaardigd worden, ook niet door er veel geld tegenaan te smijten.”
De jachtlicentie voor het nieuwe wildpark, dat zo’n 1500 vierkante kilometer groot zal worden, is in bezit van de Otterlo Business Corporation (OBC), een luxejachtbedrijf1 uit de Verenigde Arabische Emiraten (VAE). Het bedrijf is gelinkt aan de koninklijke familie die dus met deze licentie privé-jachtreizen kan organiseren. De VAE is al jarenlang een belangrijke handelspartner van Tanzania en OBC heeft sinds 1992 het exclusieve jachtrecht in een gebied van 4000 vierkante kilometer ten oosten van het Serengeti-park. Het bedrijf kwam echter eerder al in opspraak in verband met corruptie en omkoperij.2
Het nieuwe park komt te liggen in de migratieroute van onder andere gnoes, zebra’s en olifanten. De migratieroute van het wild loopt van het Serengeti-park over de grens naar Masai Mara in Kenia en via Loliondo in Tanzania door naar het beschermde natuurgebied Ngorongoro.3
Legon: “Het ene moment zijn deze dieren in een beschermd gebied waar ze niet bejaagd mogen worden en even later staan ze na een doodsstrijd vol stress en angst levenloos op de walgelijke foto van een poserende rijke jager.”
Wij bij Animal Rights vragen ons af hoelang het zal duren voor wild uit de ‘beschermde zone’ opgejaagd zal worden richting de zone waar er wél legaal levens ontnomen mogen worden.
Tienduizenden Masai, een nomadenstam en één van de oudste volksstammen ter wereld, worden met geweld verdreven uit hun vertrouwd leefgebied om plaats te maken voor dit verwerpelijk project.4 Volgens de Masai zijn er al vuurwapens en traangasgranaten gebruikt en raakten meer dan dertig personen gewond.
De trofeejacht beschermt het natuurlijk habitat niet tegen verlies van leefgebied en stroperij noch bevordert het de ecologische diversiteit en instandhouding van (bedreigde) diersoorten. Daarnaast biedt het onvoldoende sociaaleconomische voordelen, zegt Dr. Bertrand Chardonnet, consultant voor natuur en beschermde gebieden in Afrika.5
Animal Rights is zwaar gekant tegen elke vorm van jacht en met name de plezierjacht, waaronder de trofeejacht valt. ‘Opnieuw worden de rechten van het dier zelf uit de vergelijking gehouden.’, stelt Legon.
Het uitmoorden van bedreigde en wilde diersoorten kan nooit en op geen enkele manier gerechtvaardigd worden, ook niet door er veel geld tegenaan te smijten.
Het ene moment zijn deze dieren in een beschermd gebied, even later staan ze levenloos op de walgelijke foto van een poserende rijke jager
We beleven het ernstigste en langste vogelgriepseizoen ooit: we kunnen inmiddels niet meer van een ‘seizoen’ spreken. Wat is er precies aan de hand? En wat kunnen we eraan doen? Animal Rights zocht het uit.
Sloomheid, ademhalingsproblemen, diarree en uiteindelijk sterfte: vogelgriep is een zeer besmettelijke ziekte die vooral bij ‘pluimvee’ en wilde vogelsoorten voorkomt. Vooral eenden, kippen en kalkoenen zijn het slachtoffer. Vogelgriep (aviaire influenza) kan zich tussen dieren verspreiden door direct contact, door de lucht of via besmet materiaal, zoals mest.1 Het is voor vogels een afschuwelijke ziekte die veel lijden veroorzaakt.
Er bestaat een milde en een ernstige vorm van vogelgriep. Kippen die besmet zijn met de laagpathogene variant hebben lichte ziekteverschijnselen. Virussen van het type H5 of H7 kunnen zich echter aanpassen (muteren) tot een zeer ziekmakende variant; de zogenaamde hoogpathogene variant. Kippen die besmet zijn met deze variant worden zeer ernstig ziek, met tot 100% sterfte.2
Wilde (water)vogels die naar Nederland trekken om hier te overwinteren brengen het vogelgriepvirus mee. Het seizoen van besmettingen liep hierdoor doorgaans van oktober tot en met april. Nu is dat niet meer het geval: het virus is ‘endemisch’ geworden. Dat betekent dat het continu heerst. Besmetting van pluimvee vindt plaats via direct of indirect contact, bijvoorbeeld via uitwerpselen.3
[De intensieve pluimveehouderij is de belangrijkste bron van de gevaarlijke, hoogpathogene vogelgriepvirussen.](https://www.animalrights.nl/hoogpathogene-vogelgriep-te-danken-aan-de-intensieve-pluimveehouderij-niet-aan-trekvogels) De kans op verspreiding en mutaties groeit naarmate de dieren dichter op elkaar zitten.
Wanneer er op een bedrijf vogelgriep uitbreekt neemt de overheid maatregelen. De besmette locatie wordt ‘geruimd’. Dat betekent dat alle vogels gedood worden door vergassing. Ook worden er locaties uit voorzorg ‘geruimd’ om verdere besmetting te voorkomen. Het gaat om locaties die in de 1 kilometerzone van een besmet bedrijf en in een gebied met veel pluimveebedrijven liggen. Of omdat ze contact hadden met een besmette locatie.3
Sinds oktober 2021 zijn er ruim vijfduizend uitbraken in 36 Europese landen vastgesteld, iets minder dan de helft daarvan bij pluimveebedrijven, de rest bij wilde vogels. In totaal zijn er 46 miljoen vogels gedood, waarvan 3,7 miljoen in Nederland. De meeste dodingen, ruim 16 miljoen, waren in Frankrijk. Daar gaat het vooral om eenden die voor de productie van foie gras worden gehouden.4
Ook met wilde vogels gaat het slecht. In het Zeeuwse natuurgebied Waterdunen zijn duizenden dode grote sterns gevonden die zijn overleden aan gevolgen van de vogelgriep. De kolonie op Texel in natuurgebied De Petten is ook hard getroffen: van de zevenduizend grote sterns in het gebied zijn er ongeveer drieduizend dood gevonden.5
De vogelgriep is het gevaarlijkst voor vogels, maar ook zoogdieren kunnen besmet raken met het virus. Zo heeft de vogelgriep zich bij vossen aangepast aan zoogdieren. Dat blijkt uit onderzoek van Wageningen Bioveterinary Research (WBVR). Het onderzoeksinstituut stelde onlangs infecties met vogelgriep vast bij drie wilde vossen in Nederland.6 Er zijn ook besmettingen van bunzingen en zeehonden bekend. Honden en katten zijn eveneens gevoelig voor vogelgriep.
Ook mensen kunnen besmet raken met varianten van het vogelgriepvirus. Dat zijn dus, net als Covid-19, zoönosen: virussen die van dieren op mens worden overgedragen. In principe is de kans klein en de ziekteverschijnselen zijn over het algemeen mild. [Maar in 2013 overleed een Nederlandse dierenarts aan de gevolgen van vogelgriep en in Aziatische landen, waaronder China, zijn er meer mensen aan overleden.](https://www.animalrights.nl/opinie-red-jezelf-eet-geen-dier) Ook bestaat de kans dat vogelgriepvirussen zich dusdanig muteren dat mensen wel hevige ziekteverschijnselen gaan ondervinden.
Nederland heeft de hoogste pluimveedichtheid van de Europese Unie. Volgens het CBS waren er vorig jaar alleen al zo’n 99,9 miljoen kippen in Nederland. Het vogelgriepvirus kan zich hierdoor razendsnel verspreiden. Volgens viroloog Thijs Kuiken van het Erasmus MC is op termijn de belangrijkste maatregel het aantal veebedrijven en de hoeveelheid dieren per onderneming omlaag brengen.7
Dit adviseerde Kuiken eind vorig jaar al, toen de situatie nog lang niet zo ernstig leek als nu het geval is. Dit toont aan dat de bereidheid om de vogelgriep structureel aan te pakken nihil is. Onbegrijpelijk, vindt Animal Rights. Campagnecoördinator Anna Krijger: “Stallen worden na ruiming weer gevuld met nieuwe dieren die vervolgens weer vergast worden als er een nieuwe besmetting wordt geconstateerd. Hier moet natuurlijk direct een einde aan komen. Het is te gek voor woorden dat er in Nederland zonder slag of stoot 3,7 miljoen dieren worden afgemaakt.”
Gelukkig kun je als burger en consument wel degelijk actie ondernemen, ook als de overheid het laat afweten: kies plantaardig. Draag niet bij aan het leed dat al deze dieren wordt aangedaan en koop geen kip, eend of kalkoen. [Een einde aan de intensieve (pluim)veehouderij is de enige structurele en ethisch juiste oplossing.](https://www.animalrights.nl/opinie-red-jezelf-eet-geen-dier)
