jul 4, 2022
Er is Afrikaanse varkenspest uitgebroken in het Duitse Emsbüren. Het dorp ligt op zo’n twintig kilometer afstand van Denekamp in Twente. De 280 zeugen en 1500 biggen op het bedrijf zijn ‘geruimd’ om verspreiding van de besmettelijke en voor varkens dodelijke ziekte te voorkomen. Het lijkt een kwestie van tijd voordat het virus ook aan onze kant van de grens opduikt.
Animal Rights roept op tot een direct verbod op het fokken en vervoeren van varkens om gigantische en onnodige ‘ruimingen’ te voorkomen.
Het bedrijf in Emsbüren ligt in een gebied waar heel veel varkens worden gehouden. In de directe omgeving alleen al zitten zo’n driehonderd bedrijven met 200.000 dieren. Met onmiddellijke ingang is het vervoer van varkens daar verboden. De Nedersaksische landbouwminister Barbara Otte-Kinast spreekt op een persconferentie over “een harde, emotionele klap voor de varkenshouders”. Ze sluit het niet uit dat nog veel meer dieren moeten worden gedood.1 Om massaruimingen te voorkomen roept Animal Rights op om het fokken en vervoeren van varkens direct een halt toe te roepen.
De uitspraak van de Duitse minister is tekenend voor het gebrek aan compassie voor de duizenden, en in het geval van de vogelgriep inmiddels al miljoenen, dieren die gedood worden, vindt Anna Krijger, campagnecoördinator Stop de slacht. “Aan al deze individuele levens worden geen woorden vuilgemaakt, maar met de eigenaren van de bedrijven leven we altijd mee. Of ze nu geslacht worden of vroegtijdig vergast bij een ‘ruiming’: de dieren zijn de echte slachtoffers.”
1:Uitbraak varkenspest
Krijger hoopt dat we tenminste iets hebben geleerd van [de vogelgriepepidemie die ons land nog steeds teistert](https://www.animalrights.nl/inmiddels-drie-miljoen-vogels-geruimd-op-commerci%C3%ABle-bedrijven). “Het ‘ruimen’ en weer vullen van de stallen met nieuwe dieren leidt geenszins tot beheersing van de uitbraak.” Het lijkt Animal Rights voor de hand liggen om in het geval van een varkenspestuitbraak niet dezelfde fout te maken. “Varkens fokken en ze een kort en naargeestig bestaan bieden om ze vervolgens weer massaal te vergassen: het is intens triest en dom bovendien.”
Bovendien dreigt er nog een ander probleem wanneer het fokken van varkens niet zo snel mogelijk wordt gestopt: overbevolking in de stallen. In 1997 brak de klassieke varkenspest uit in Nederland en er werd toen een fok- en vervoersverbod ingesteld. Maar omdat er nog wel biggetjes werden geboren, raakten de stallen overvol. Zo’n twaalf miljoen varkens werden geruimd waarvan negen miljoen om ‘welzijnsproblemen’ te voorkomen.2 Het direct stoppen van de fok, oftewel het insemineren van zeugen, kan een vergelijkbaar drama voorkomen.
2:Varkenspest 1997
Afrikaanse varkenspest is een besmettelijke virusziekte die vaak dodelijk verloopt. De ziekte wordt direct van dier op dier overgebracht en er is geen vaccin tegen. Voor de mens is de varkenspest ongevaarlijk, maar we spelen wel een belangrijke rol bij de overdracht. Dat kan via besmette voorwerpen zoals kleding, schoenen en voedsel.3
Varkenspest kan zich uiten in verschillende vormen, van bijna geen verschijnselen tot ernstige ziekte en plotselinge sterfte. De meest voorkomende verschijnselen zijn koorts, verlies van eetlust, sloomheid, huidbloedingen in voornamelijk de oren, staart, buik en binnenzijde van de ledematen en uiteindelijk sterfte.4
Sinds 2020 heeft de ziekte voet aan de grond gekregen in Duitsland: eerst in het oosten, maar nu dus ook in westen bij de grens met Nederland. De NVWA onderzoekt hoe de transporten zijn gelopen, om te kijken of ook Nederlandse varkenshouders risico lopen. Varkenshouders worden opgeroepen zelf ook extra alert te blijven.5
3:Verspreiding varkenspest
4:Verschijnselen varkenspest
5:Risico varkenspest in Nederland
jul 2, 2022
‘Loads of fun with family’ betekent vooral de exploitatie van intelligente dieren met gevoel.
Gelukkig zijn er steeds meer mensen die zich realiseren dat leeuwen en olifanten geen kunstjes horen te doen in een circus. De Rijksoverheid heeft het gebruik van wilde zoogdieren in circussen in 2015 verboden. Maar dolfijnen moeten nog steeds onder nare omstandigheden optreden voor publiek. Een dolfinarium is in feite een watercircus. Het goede nieuws is dat je heel eenvoudig kunt meehelpen om hier een einde aan te maken. Je hoeft alleen maar niet naar een dolfinarium te gaan.
“Maar de dolfijnen hebben het daar echt heel goed! De dolfijnentrainers houden echt van die dieren! De dolfijnen vinden het leuk, ze lachen!” Het zijn veelgehoorde reacties wanneer mensen geconfronteerd worden met het feit dat dolfijnen niet in watercircussen thuishoren. Het is in het belang van de dolfinaria dat deze misverstanden blijven bestaan, ze verdienen immers veel geld aan het exploiteren van de dieren. Het is een kwestie van vraag en aanbod. Daarom is het belangrijk om deze misvattingen te ontkrachten.
Vogels horen niet in een kooi, honden horen niet aan een ketting en dolfijnen horen niet in een zwembad. Ook niet als dat zwembad in mensenogen heel ‘groot’ is, want dolfijnen kunnen wel zestig kilometer per dag afleggen. In een bassin kan dat natuurlijk niet.
Ongetwijfeld zijn ‘dolfijnentrainers’ ervan overtuigd dat ze het beste met de dieren voor hebben, maar ze zijn simpelweg een van de schakels in de keten van exploitatie en internationale handel. Dolfijnen, leeuwen of andere wilde dieren hebben natuurlijk helemaal geen ’trainer’ nodig. Er is geen enkele reden om de dieren kunstjes aan te leren, behalve er geld mee te verdienen.
En die lach? Dat is een standaardgelaatstrek van het dier; een dolfijn kan de spieren in zijn gezicht niet bewegen zoals mensen dat wel kunnen. Dolfijnen ‘glimlachen’ dus zelfs als zij gewond of ziek zijn. De ‘glimlach’ van een dolfijn staat compleet los van hoe hij of zij zich fysiek of emotioneel voelt.1
1:Dolfijnen lachen niet
De afgelopen maanden heeft Animal Rights zich ingezet voor vijf jonge dolfijnen uit Curaçao. En dat zullen we blijven doen! Afgelopen week stonden we [voor de tweede keer tegenover het voormalige verblijf van de dieren, het Seaquarium, voor de rechter](https://www.animalrights.nl/animal-rights-staat-opnieuw-tegenover-seaquarium-de-rechtszaal).
De dolfijnen, die tot voor kort nog een relatief natuurgetrouw bestaan hadden in het Seaquarium, zijn verkocht aan het Fakieh Aquarium in het Saoedische Jeddah. De leefomstandigheden zijn daar ronduit slecht: de bassins zijn nog veel kleiner dan op Curaçao en de ‘voorgangers’ van de Curaçaose dolfijnen zijn allemaal vroegtijdig en onder twijfelachtige omstandigheden gestorven, waarschijnlijk doordat er woestijnzand in de longen terecht was gekomen.
Veel Nederlandse toeristen bezoeken het Seaquarium (of Dolphin Academy) op Curaçao, het bedrijf is (deels) in Nederlandse handen en natuurlijk is het eiland onderdeel van het Koninkrijk der Nederlanden. Daarom is het van groot belang dat men in Nederland goed op de hoogte is van deze zaak en zich het lot van de dolfijnen aantrekt.
[Begin juni spande Animal Rights al een kort geding aan](https://www.animalrights.nl/kort-geding-stuur-cura%C3%A7aose-dolfijnen-niet-naar-betonnen-bak-saoedi-arabi%C3%AB) om te voorkomen dat de dieren werden getransporteerd. De rechter oordeelde in het voordeel van Animal Rights en stelde dat de dolfijnen, op straffe van een dwangsom, niet zonder geldige vergunning uitgevoerd mochten worden. Enkele dagen later werden de dieren echter in allerijl en midden in de nacht naar Jeddah gevlogen. Er bleek toch al een uitvoervergunning te zijn afgegeven.
Animal Rights laat het hier natuurlijk niet bij zitten. Binnenkort wordt de zaak inhoudelijk behandeld. Wordt vervolgd!
Help ons de dolfijnen te beschermen en geef ze een stem in de rechtszaal door [mee te doen aan onze crowdfunding](https://www.animalrights.nl/crowdfunding-animal-rights-de-rechtbank?fbclid=IwAR0lvUF94JVK9spKFXBqQwPxu29qja1s39is_gqARlD67GOckR8cEYqGSpg).
Dolfijnen laten optreden om er geld aan te verdienen is moreel verwerpelijk. Laat de zogenaamde trainers zelf kunstjes doen.
jul 1, 2022
Everzwijnen worden in onze samenleving gedemoniseerd. In de media worden ze geportretteerd als allesvernietigende ondieren die alleen maar onrust en schade veroorzaken. Animal Rights organiseert ‘De week van het everzwijn’ als tegengeluid voor deze alsmaar negatieve benadering. Van 18 tot en met 24 juli zetten we deze fantastische, inheemse dieren in het zonnetje. Een week lang organiseren we activiteiten en delen we opmerkelijke weetjes zodat iedereen kan ontdekken wat voor een fantastische individuen everzwijnen wel niet zijn!
Hieronder vind je een overzicht van onze activiteiten! [Volg nu ons evenement](https://www.facebook.com/events/363195565924483) voor updates en everzwijnennieuws.
UPDATE: [De everzwijnenquiz die normaal doorging op zondag 24 juli wordt geïntegreerd in deze webinar. Na de voorstelling houden we een beknopte quiz. Heb jij goed opgelet? Laat ons hopen! Want de winnaar van de quiz krijgt een AR goodiebag t.w.v. 40.
Frederik Thoelen is werkzaam als bioloog in het Natuurhulpcentrum in Opglabbeek (Oudsbergen). Daarnaast is hij stadsbioloog van Hasselt. Ook in zijn vrije tijd is hij gepassioneerd bezig met de natuur en haar wilde dieren. Op maandag 18 juli om 20:00 uur geeft Frederik een webinar over everzwijnen. Hij gebruikt zijn jarenlange ervaring om ons mee te nemen in de wonderlijke wereld van het wilde zwijn.
Je kan meedoen via Zoom óf onze livestream volgen op [Facebook](https://www.facebook.com/animalrights.VZW/).
[Volg onze sub-evenementpagina](https://fb.me/e/1PtAUroMQ) voor updates.
Zoom Link: https://us02web.zoom.us/j/86510974131?pwd=em9nOU5ySTNTbVRDbWt5ZysybWtTdz09
Ben jij een creatieveling en wil je graag je talent inzetten voor wilde dieren? Tijdens de [Week van het Everzwijn](https://fb.me/e/1YfcYFMqu) organiseert Animal Rights een kunstwedstrijd met als onderwerp: everzwijnen. Elke vorm van kunst is welkom! Als het everzwijn maar de hoofdrol heeft. Denk hierbij aan: schilderkunst en tekenkunst, fotografie, beeldhouwkunst, film, muziek, woordkunst en dans.
Kunstwerken kunnen ingestuurd worden via [email protected] met als titel: ‘Week van het everzwijn – Art contest’. De deadline voor het insturen van de kunstwerken is woensdag 20 juli om 20:00 uur. De kunstenaars krijgen de mogelijkheid om hun kunstwerken voor te stellen tijdens een online kunstvoorstelling via Zoom op vrijdagavond 22 juli om 20:00 uur. Je kan aansluiten via Zoom of de livestream op [onze Facebookpagina](https://www.facebook.com/animalrights.VZW/) volgen. Personen die aansluiten bij de kunstvoorstelling vrijdagavond via Zoom, krijgen 1 extra stem die ze op dat moment zelf moeten uitbrengen. Personen die de livestream op Facebook volgen, krijgen deze extra stem niet.
Stemmen op jouw favoriete kunstwerk doe je via een Google Forms bestand. Dit kan vanaf woensdag 20,7, 20:00 uur tot zondag 24/7, 16:00 uur. Het bestand wordt dan beschikbaar gesteld op deze [evenementpagina](https://fb.me/e/2w4UPt3qu).
Volg onze evenementpagina voor updates en meer praktische informatie. Heb je geen Facebook? Stuur gerust een mailtje naar [email protected] met als onderwerp: ‘Week van het everzwijn – Art contest’.
Zoom-link: https://us02web.zoom.us/j/88084876675?pwd=NGtLelNWSVpIaVR4d1Q2eW5oQ21SUT09
Stemmen op jouw favoriete kunstwerk doe je hier: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScOcdtr753QCRhIdJtL3VvgyPER_iI7uj8o51DgMKATbcv64w/viewform?usp=sf_link
Op zaterdag 23 juli om 09:00u begeleidt bioloog Frederik Thoelen ons tijdens een wandeling in de bossen van Hechtel-Eksel. Wil jij ook graag mee? Dat kan! Je kan je aanmelden door een mail te sturen naar [email protected] met als titel: ‘Aanmelding begeleide wandeling’.
Lukt het jou niet om fysiek aanwezig te zijn? Dan kan je ook vanop afstand mee het bos in. Animal Rights livestreamt delen van de wandeling op onze [Facebookpagina](https://www.facebook.com/animalrights.VZW/) en zal ook verschillende foto’s posten zodat ook jij de sfeer kan opsnuiven.
[Volg onze evenementpagina](https://fb.me/e/2ut9AX7gw) voor updates.
jun 28, 2022
Bertie Braam, advocaat van Animal Rights op Curaçao, en campagnecoördinator Anna Krijger
Op dinsdag 28 juni stond Animal Rights voor de tweede keer in de rechtszaal om vijf jonge dolfijnen te behoeden voor een kort en akelig bestaan. De dieren, die tot voor kort nog een relatief natuurgetrouw bestaan hadden in het Seaquarium, zijn verkocht aan het Fakieh Aquarium in het Saoedische Jeddah. De leefomstandigheden zijn daar ronduit slecht: de bassins zijn veel te klein en de ‘voorgangers’ van de Curaçaose dolfijnen zijn allemaal vroegtijdig en onder twijfelachtige omstandigheden gestorven, waarschijnlijk doordat er woestijnzand in de longen terecht was gekomen.
[Begin juni spande Animal Rights al een kort geding aan](https://www.animalrights.nl/kort-geding-stuur-cura%C3%A7aose-dolfijnen-niet-naar-betonnen-bak-saoedi-arabi%C3%AB) om te voorkomen dat de dieren werden getransporteerd. [De rechter oordeelde in het voordeel van Animal Rights](https://www.animalrights.nl/animal-rights-wint-kort-geding-over-cura%C3%A7aose-dolfijnen) en stelde dat de dolfijnen, op straffe van een dwangsom, niet zonder geldige vergunning uitgevoerd mochten worden. Enkele dagen later werden de dieren echter in allerijl en midden in de nacht naar Jeddah gevlogen. Er bleek toch al een uitvoervergunning te zijn afgegeven.
De advocaat van Animal Rights, mr. Bertie Braam, had de rechter verzocht om de vergunning op te schorten, maar stond nu voor een voldongen feit: de dolfijnen waren al uit hun vertrouwde omgeving weggehaald en naar de ‘betonnen bak’, zoals de medewerkers van Seaquarium het aquarium in Jeddah noemen, overgebracht. Daar kon de rechter geen verandering meer in brengen. Ze stelde voor om de zaak wel zo snel mogelijk inhoudelijk te behandelen. Animal Rights is daar blij om: hoe eerder de dolfijnen uit hun trieste en gevaarlijke omstandigheden bevrijd kunnen worden, hoe beter.
Animal Rights woordvoerder Anna Krijger: “De dolfijnen leefden in het Seaquarium in gevangenschap en moesten kunstjes opvoeren voor publiek: daar is Animal Rights natuurlijk op tegen. Maar de dieren hadden daar nog een relatief goed bestaan omdat de omgeving nog redelijk natuurgetrouw was en ze een baai tot hun beschikking hadden. Nu moeten de dieren in een veel te kleine betonnen bak rondjes zwemmen en zullen ze hoogstwaarschijnlijk vroegtijdig de dood vinden, enkel en alleen omdat het geld opbracht voor het Seaquarium.”
Hoewel niet is bekendgemaakt hoeveel de verkoop van de vijf dolfijnen heeft opgebracht, zal het bedrag waarschijnlijk in de miljoenen lopen: alleen de transfer van de dieren kostte al een miljoen dollar.
De datum waarop de inhoudelijke zaak wordt behandeld, wordt binnenkort bekendgemaakt.
De tekst gaat verder onder deze afbeelding.
Animal Rights hoopt niet alleen dat de rechter op Curaçao zich het lot van de vijf dolfijnen aantrekt, maar ook dat de rechtszaak bijdraagt aan het publieke besef dat de internationale handel in zeezoogdieren onethisch is. Wie hier niet aan wil bijdragen zou ook geen dolfinarium meer moeten bezoeken.
Krijger: “Wilde dieren horen niet in gevangenschap te leven en voor een publiek op te treden. Leeuwen horen niet in een circus, dolfijnen niet in een zwembad. Het Seaquarium adverteert schaamteloos met ‘een kusje van een dolfijn voor 15 dollar’. Deze intelligente dieren met complexe sociale netwerken worden simpelweg geëxploiteerd: er schuilt onnoemlijk veel leed achter een ‘leuk’ gezinsuitstapje naar een dolfinarium.”
Wilde dieren horen niet in gevangenschap te leven om kunstjes te doen voor publiek.
jun 24, 2022
Niet alleen voor vlees, maar ook voor de productie van zuivel worden dieren doodgemaakt. Achter ieder pak koemelk zit het tragische verhaal van een dier dat tot gebruiksvoorwerp is gereduceerd. Niet eerder gepubliceerde undercoverbeelden uit slachthuis Gosschalk in Epe, die Varkens in Nood deelde met Animal Rights, laten zien hoe hevig koeien lijden voor ons genot.
De eerste video laat zien hoe zwak en uitgemergeld de melkkoeien zijn wanneer ze in het slachthuis zijn aangekomen. De tweede video toont een moederkoe die tijdens haar doodsstrijd nog altijd melk produceert.
Dit is het tweede deel uit een serie over slachthuis Gosschalk en de slachtoffers van de zuivelindustrie.
Onlangs publiceerde Animal Rights [het eerste deel van de undercoverbeelden uit slachthuis Gosschalk](https://www.animalrights.nl/niet-eerder-gepubliceerde-beelden-slachthuis-gosschalk-ook-verdoofde-slacht-een-hel). Hierop was te zien hoe een waterbuffel bij kennis was na een mislukte verdoving en bijna bij vol bewustzijn geslacht werd. We zagen hoe medewerkers van het slachthuis de instructies van de aanwezige animal welfare officer niet opvolgden. Ook was te zien hoe een stier maar liefst zeven keer werd geschoten voordat hij het bewustzijn verloor.
In deel twee van deze serie staan koeien centraal. Deze dieren zijn naar aantal de grootste slachtoffers van de intensieve zuivelindustrie. Zodra ze niet meer genoeg melk produceren en dus niet meer ‘rendabel’ zijn, gaan ze naar het slachthuis.
Twintig dagen is er undercover onderzoek gedaan in slachthuis Gosschalk. Vorig jaar werden er al beelden van deze actie gedeeld door Varkens in Nood. Hierop was te zien hoe de dieren gruwelijk werden mishandeld. Naar aanleiding van deze campagne is het slachthuis twee maanden gesloten geweest, daarna mocht het ‘onder strenge voorwaarden’ van de NVWA weer open.1 De beelden die Animal Rights nu publiceert zijn afkomstig uit hetzelfde onderzoek.
1:Campagne Varkens in Nood
Op de beelden hieronder zien we een aantal melkkoeien in hun laatste minuten voor de dood. We zien dat de dieren zo mager zijn, zo ‘uitgemolken’, dat hun botten opvallend uitsteken. Enkele koeien zijn zo verzwakt dat ze moeite lijken te hebben met lopen.
Een koe kan van nature tot wel 25 jaar oud worden, maar [in de melkveehouderij gaat ze vaak na vijf à zes jaar al naar het slachthuis](https://www.animalrights.nl/stop-de-slacht/melkkoeien). Dan is ze niet meer rendabel – de veehouder kan niet meer genoeg geld aan haar verdienen.
Tijdens hun korte leven in de melkveehouderij wordt van de melkkoeien het uiterste geëist. In de reportage ‘De topsporters van de melkindustrie’ van Zembla wordt de verborgen kant van de melkindustrie treffend in beeld gebracht. We zien graatmagere koeien die in dienst van een nietsontziende industrie uitgemolken worden tot ze erbij neervallen.2
Bekijk onze undercoverbeelden uit slachthuis Gosschalk in de video hieronder.
2:Reportage Zembla
In de volgende video is te zien hoe een koe [in de zogenaamde immobilisatiebak](https://www.animalrights.nl/niet-eerder-gepubliceerde-beelden-slachthuis-gosschalk-ook-verdoofde-slacht-een-hel) nog steeds melk produceert. We zien hoe de moedermelk uit de uier van de koe gutst terwijl ze al hersendood is en nog maar enkele ogenblikken is verwijderd van de slacht. De beelden tonen de keiharde realiteit achter de zuivelindustrie: koeien zijn niets meer dan gebruiksvoorwerpen geworden die worden afgedankt wanneer de ‘veehouder’ dat wil.
Elke melkproducerende koe is een moeder die gescheiden is van haar jong dat misschien ergens gehouden wordt voor [‘blank kalfsvlees’](https://www.animalrights.nl/animal-rights-filmt-ruwe-behandeling-kalveren), [melkkoe ‘in wording’ is, of al dood is](https://www.animalrights.nl/animal-rights-brengt-trieste-undercoverbeelden-uit-de-melkindustrie).
De melkproductie bij een koe kan, net als bij honden, mensen en alle andere zoogdieren, alleen op gang komen [wanneer ze nakomelingen ter wereld brengt](https://www.animalrights.nl/stop-de-slacht/melkkoeien). Daarom worden koeien in de melkveehouderij elk jaar opnieuw kunstmatig bevrucht. Na een drachttijd van negen maanden wordt de koe in een aparte box of hok met stro geplaatst om haar jong te baren. Maar moeder en kalf mogen amper tijd samen doorbrengen: de koe mag haar jong niet zogen, omdat de moedermelk wordt verkocht voor menselijke consumptie.
Bekijk onze undercoverbeelden uit slachthuis Gosschalk in de video hieronder.
Ook voor de zuivelindustrie moeten dieren sterven: uitgemolken moederkoeien komen altijd in het slachthuis terecht. Bij Animal Rights zijn we ervan overtuigd dat alle dieren recht hebben op leven en welzijn. Het leven van een koe is zo veel meer waard dan een glaasje melk.
Animal Rights voert al jaren strijd tegen de zuivelindustrie en moedigt iedereen aan om plantaardig te leven. Het is goed om te zien dat er steeds meer plantaardige zuivelvervangers te vinden zijn waar geen dier voor hoeft te lijden. Een voorbeeld hiervan is Oatly, een zuivelvervanger op basis van haver. In de vrolijke video hieronder krijgen we een kijkje in de toekomst: de nieuwe generatie is zich bewust van het dierenleed en de milieuschade van de zuivelindustrie en kiest bewust plantaardig. Ook op school!
Dit jaar herziet de EU de subsidieregeling voor schoolmelk en vraagt daarom input van burgers via een ‘openbare raadpleging’.3 Iedereen mag daar zelf reageren. Een geweldige kans voor verandering, vinden Oatly en Animal Rights. Hierdoor kunnen plantaardige dranken straks onder de subsidieregeling vallen, wat zou betekenen dat leerlingen meer keuzevrijheid krijgen en diervriendelijke en duurzame eetgewoontes worden aangemoedigd op school. Dat sluit goed aan bij de campagne van Animal Rights om een einde te maken aan de [gesubsidieerde zuivellobby in de klas](https://geenzuivellobbyindeklas.nl/).
3:Openbare raadpleging
Bekijk de video van Oatly!
Wie kan naar deze beelden kijken en zich niet kapotschamen voor wat we dieren aandoen?
