Inspectieresultaten van de NVWA met betrekking tot het vervoeren van kwetsbare dieren in 2021 tonen aan dat het in bijna de helft van de gevallen misging. Het ging om dieren die hoogzwanger waren, dieren die net een jong hadden gekregen en pasgeboren kalfjes. De meeste ritjes hadden het slachthuis als eindbestemming.
Overtredingen hadden bijvoorbeeld betrekking op regels voor watervoorziening of rusttijd. In de meeste gevallen werd er een ‘rapport van bevindingen’ opgemaakt. De minderheid van de overtreders kreeg een schriftelijke waarschuwing of een proces-verbaal.
Hoogzwangere dieren
Drachtige dieren waarvan de draagtijd voor 90 procent of meer gevorderd is, worden niet in staat geacht vervoerd te kunnen worden. Dit geldt ook voor korte afstanden en tussen verschillende locaties van een bedrijf. Dit type inspectie is voornamelijk gericht op runderen.
Er zijn 131 inspecties uitgevoerd op hoogdrachtige dieren. Hiervan waren er 47 niet akkoord (36 procent).1
Keer op keer wordt bevestigd: de vleesindustrie heeft geen enkele compassie voor dieren, zelfs niet voor de meest kwetsbare.
Anna krijger, campagnecoördinator
Een week na bevalling
Dieren die binnen een week voor een transport hebben geworpen, worden niet in staat geacht om vervoerd te worden. Hierbij geldt de dag van geboorte als nul. Vanaf dag acht mag het dier vervoerd worden. Dit geldt ook voor korte afstanden en tussen verschillende locaties van een bedrijf. Ook deze inspecties zijn voornamelijk gericht op runderen.
Van de 94 inspecties op pas afgekalfde dieren waren er 61 niet akkoord (65 procent).2
Jonge kalfjes
Voor kalveren op lang transport gelden aanvullende bepalingen. Ze moeten onder andere meer dan veertien dagen oud zijn en tijdens het transport beschikken over passend strooisel.
Op de lange afstandstransporten van jonge kalveren zijn 34 inspecties uitgevoerd. Hiervan waren veertien inspecties niet akkoord (41 procent).3
Hoogzwanger naar het slachthuis
Begin dit jaar werd bekend dat veehouders strafrechtelijk worden vervolgd als ze hoogzwangere of pas bevallen runderen naar het slachthuis vervoeren.4 Dat was al verboden, maar veehouders konden er nog niet strafrechtelijk voor vervolgd worden. De handhaving werd verscherpt omdat uit de inspectieresultaten van 2020 bleek dat van de 171 de inspecties die de NVWA uitvoerde, 132 niet in orde waren. In al die gevallen zijn dieren vervoerd die niet vervoerd hadden mogen worden.
Campagnecoördinator Anna Krijger: “In de vlees- en zuivelindustrie worden dieren volledig uitgeknepen. Ook hoogzwangere koeien en pasgeboren kalfjes moeten mee in dit meedogenloze systeem. Kies voor plantaardig voedsel en draag hier niet aan bij.”
Op donderdag 7 juli 2022 voerden Animal Rights en GAIA actie bij varkensslachthuis Van Hoornweder in Torhout van 11u30 tot 13u. De organisaties voerden actie om de sluiting te eisen naar aanleiding van de aanhoudende misstanden inzake verdoving bij slachthuis Torhout. Er waren zo’n 60 demonstranten met vlaggen en spandoeken aanwezig van Animal Rights en GAIA. De actie is sereen verlopen. De demonstranten namen afscheid van de varkens die werden aangevoerd. De organisaties filmden de laatste levensmomenten van de dieren via livestreams. Nadien werden witte rozen neergelegd voor alle dieren die in slachthuis Torhout in trieste omstandigheden hun laatste adem uitblazen.
Animal Rights campagnecoördinator Els Van Campenhout: “We zagen heel wat schuimbekkende en gestreste dieren waarvan sommigen ontstekingen en open wonden hadden.”
In juni 2020 bracht Animal Rights [verschrikkelijke beelden](https://www.animalrights.be/animal-rights-openbaart-opnieuw-gruwelijke-beelden-uit-een-vlaams-slachthuis) uit het slachthuis naar buiten waarop te zien is hoe kreupele en zieke dieren aangevoerd werden. Varkens ontwaakten weer na verdoving en leefden zelfs nog nadat hun hals was doorstoken. Ze kwamen schreeuwend bij, ondersteboven-hangend aan een ketting in de slachtlijn, en verdronken levend in het broeibad.
Ook na het uitkomen van de beelden blijven de verdovingsproblemen aanhouden. Dat blijkt uit inspectierapporten die Animal Rights recent heeft opgevraagd bij de Vlaamse Dienst Dierenwelzijn. In 2020 en 2021 zien we in de rapporten opnieuw dat er problemen zijn met de verdoving.
Animal Rights diende samen met GAIA een klacht met burgerlijke partijstelling in tegen slachthuis Van Hoornweder in 2020. De klacht gaat in de eerste plaats om de [falende verdoving](https://www.animalrights.be/de-misstanden-torhout) in Torhout. Uit de inspectierapporten blijkt dat dit probleem ten minste sinds 2017 bestaat en steeds terugkeert, ook later in 2020 en zelfs in 2021.
Els Van Campenhout: “Recente inspectierapporten tonen aan dat varkens hier nog altijd niet correct worden verdoofd. Na hun miserabele leven worden ze op een al even miserabele manier naar deze horrorplek gebracht om een gruweldood te sterven. Een fel contrast met de afbeeldingen van vrolijke varkentjes die op de vrachtwagens prijken.”
Ook de Animal Rights beelden van varkens die in vrachtwagens voor de poorten van het slachthuis lijden aan hittestress maken deel uit van de klacht. Animal Rights maakte de beelden in juni van 2022 tijdens de eerste hete dagen van het jaar.
Lees ook: [HET HORROR-SLACHTHUIS VAN TORHOUT](https://www.animalrights.nl/het-horror-slachthuis-van-torhout)
Zelfs nadat Animal Rights in 2020 barbaarse undercoverbeelden naar buiten bracht van dit slachthuis gaat de gruwel er gewoon door. Het lijden van de dieren zal pas stoppen als dit horrorslachthuis sluit.
In 2020 zijn ondanks de coronapandemie meer dan een miljoen wilde dieren gedood: het gaat om 1.067.452 dierenlevens. Verschil met voorgaande jaren is er amper. Zo werden er in 2019 in totaal 1.108.501 wilde dieren doodgeschoten en in 2018 in totaal 1.036.185. Jessica Smit, campagneleider Animal Rights: “De cijfers blijven ronduit schokkend. Zo’n 27.000 jagers zijn verantwoordelijk voor de dood van een miljoen wilde dieren per jaar.” Afschotcijfers worden jaarlijks op provinciaal niveau door jagers zelf gerapporteerd. Er is geen onafhankelijke controle met betrekking tot het uitgevoerde afschot en de rapportages.1
Meest gedode diersoorten
De tien meest gedode diersoorten zijn: ganzen, duiven, kraaien, kauwen, eenden, hazen, konijnen, reeën, fazanten en vossen. Vijf van deze diersoorten sterven vooral in het jachtseizoen. Dit is een periode in de herfst- en wintermaanden waarin jagers voor het plezier op eenden, hazen, konijnen, fazanten en houtduiven mogen jagen. Alle vijf de jachtsoorten kennen echter ook een afnemende trend.
Zo’n 27.000 jagers zijn verantwoordelijk voor de dood van een miljoen wilde dieren per jaar
Jessica smit, animal rights
2019 werd door Vogelbescherming Nederland en Sovon Vogelonderzoek, wegens teruglopende aantallen, uitgeroepen tot het Jaar van de Wilde Eend Het jaar daarna werden konijnen en hazen toegevoegd aan de Rode Lijst. Als reactie daarop werd er met een meerderheid van de Tweede Kamer een motie aangenomen om de plezierjacht op hazen en konijnen te verbieden. De minister voor Natuur en Stikstof kwam eerder dit jaar met een voorstel om komend jachtseizoen (2022/2023) de landelijke plezierjacht op konijnen verbieden, daarnaast wordt in de provincies Groningen, Limburg en Utrecht de jacht op hazen verboden, omdat deze twee soorten op de Rode Lijst zijn geplaatst.
De meeste dieren worden doodgeschoten in Noord-Holland (186.000) en Zuid-Holland (179.000). Dit is opmerkelijk, want de druk op de groene ruimte is nergens in Nederland zo hoog als in Zuid-Holland. Deze provincie heeft van alle provincies de meeste inwoners maar de minste natuur (6% tegen gemiddeld 15%).2 Andere provincies waar veel dieren worden gedood zijn Gelderland (158.000) en Noord-Brabant (140.000).
Bij conflicten tussen mensen en wilde dieren delven de dieren vrijwel altijd het onderspit. In bijna alle gevallen worden dodelijke middelen aangedragen als enige effectieve oplossing, zonder te kijken naar diervriendelijke alternatieven om problemen op te lossen. Animal Rights wil af van het ‘wij versus zij’ denken. We moeten opnieuw leren samenleven met wilde dieren. Oók als hun belangen botsen met menselijke belangen. We zijn hier niet alleen voor onszelf, maar met elkaar.
Slachthuis Mulder in Twello krijgt naar aanleiding van undercoverbeelden van Animal Rights een boete van 5.000 euro opgelegd. Dit gebeurde na het bezwaar dat Animal Rights maakte: in eerste instantie kreeg het bedrijf slechts een waarschuwing van de NVWA. Op de beelden was te zien hoe dieren konden ontsnappen uit het slachthuis en hoe de dieren aan hun staarten werden gedraaid. Het is de tweede keer in korte tijd dat undercoverbeelden leiden tot een geldstraf voor bedrijven in de dierenindustrie.
Ontsnapte en gepijnigde dieren
In 2021 bracht Animal Rights trieste undercoverbeelden naar buiten van Vee- en vleeshandel Mulder BV, gevestigd in het Gelderse Twello. Op de beelden was onder meer te zien hoe twee angstige dieren, een geit en een schaap, weten te ontsnappen aan hun slachters en opnieuw gevangen moeten worden. Ook tonen de beelden dat onwillige dieren aan de staart worden vastgepakt en hoe hun staarten worden gedraaid, wat zeer pijnlijk is. Beide zijn een overtreding van artikel 6.2 van de Wet dieren.
Naar aanleiding van de beelden diende Animal Rights een handhavingsverzoek in bij de NVWA: Mulder kwam er toen met een waarschuwing vanaf. Animal Rights tekende vervolgens met succes bezwaar aan. Hoewel de opgelegde boete van 5.000 euro niet in verhouding staat tot het leed dat de dieren wordt aangedaan, beschouwt Animal Rights het als positief dat undercoverbeelden als basis dienen voor het opleggen van een geldboete.
Campagnecoördinator Anna Krijger: “Opnieuw wordt de noodzaak van undercoveracties bewezen. Niet alleen om consumenten te tonen wat er achter de gesloten deuren van de dierenindustrie gebeurt, maar ook als bewijsmateriaal voor de NVWA om dierenmishandelaars te bestraffen.” Animal Rights hoopt dat de NVWA dat voortaan ook direct inziet en niet pas, zoals in dit geval, na een bezwaar. “Het blijkt in de praktijk steeds lastig om de NVWA z’n handhavende werk te laten doen,” aldus Krijger.
Er was slechts enkele uren, verdeeld over twee dagen in de winter van 2019/2020, op het bedrijf gefilmd. Krijger: “Waar onze undercovermedewerkers ook binnenkomen: binnen de kortste keren stuiten ze op misstanden. Keer op keer tonen we aan dat het overtreden van regels en minachting van de dieren dagelijks praktijk is in de Nederlandse slachthuizen en veeindustrie.”
Ook boetes na undercoverbeelden eendenindustrie
Het is niet voor het eerst dat undercoverbeelden van Animal Rights leiden tot een geldstraf voor bedrijven in de dierenindustrie. Begin dit jaar legde de NVWA boetes op voor de mishandeling van eenden op drie bedrijven in Gelderland. Op de beelden was te zien hoe de dieren werden doodgetrapt en tegen een muur werden doodgeslagen.
Net als in het geval van slachthuis Mulder in Twello kwamen de bedrijven er in eerste instantie met een waarschuwing vanaf. Slechts één bedrijf in Epe kreeg een boete voor het doodslaan van eenden. Animal Rights ging in beroep en de NVWA moest de beoordeling van de undercoverbeelden vervolgens herzien.
Krijger: “Het blijft bizar dat de NVWA zowel in het geval van de eenden als bij de zaak Mulder in Twello niet direct overgaat tot het opleggen van geldboetes. Een waarschuwing wordt al snel afdoende gevonden als het gaat om dierenmishandeling. Dat is een beschaafd land onwaardig.”
Thanks to funding from the Fred Foundation, this story was possible.
Op 9 juli organiseert de Europese Coalitie voor het beëindigen van dierproeven (ECEAE), waarvan Animal Rights lid is, een Europese actiedag om een verbod van botox-testen te eisen. Jen Hochmuth: “Het is onaanvaardbaar dat dieren nog steeds aan een kwellende dood worden onderworpen voor een product dat op grote schaal voor cosmetische doeleinden wordt gebruikt, ondanks de beschikbaarheid van proefdiervrije technologieën.”
Verstikking bij vol bewustzwijn
Botulinumtoxine (bekend als “botox”) is een neurotoxine dat wordt gebruikt voor cosmetische doeleinden zoals het verwijderen van gezichtslijnen, maar ook voor medische toepassingen. Elke batch wordt getest op muizen in de zogenaamde LD50-test. Verschillende doses van de stof worden in het abdomen van groepen muizen geïnjecteerd om te bepalen bij welke hoeveelheid de helft van de dieren sterft. Aangezien het gif de ademhalingsspieren verlamt, sterven de muizen door verstikking terwijl ze volledig bij bewustzijn zijn.
Alternatief al meer dan 10 jaar beschikbaar
In 2011 kreeg de Amerikaanse fabrikant Allergan goedkeuring voor een test met cellen. Als gevolg van aanhoudende protesten van de ECEAE en andere dierenbeschermingsorganisaties hebben ook de bedrijven Merz en Ipsen ten minste de meeste van hun dierproeven vervangen.
De Europese Farmacopee die de partijkeuring van botoxproducten regelt, staat een aantal dierproefvrije testmethoden toe, maar ook de LD50-test op muizen is nog steeds toegestaan. In heel Europa worden naar schatting 400.000 muizen per jaar aan deze wrede dood onderworpen. 1
Actiedag voor een einde van botox-testen
De ECEAE dringt er bij de regelgevende instantie op aan de test op muizen te schrappen om voorgoed een einde te maken aan het afschuwelijke dierenleed dat deze test met zich meebrengt.
Elk jaar begin juli organiseert de ECEAE een actiedag tegen dierproeven voor botox ter gelegenheid van de datum van de eerste wettelijke goedkeuring van een dierproefvrije botoxtest in 2011.
Teken voor de dieren die het zelf niet kunnen
Animal Rights steunt ook samen met de ECEAE het Europese burgerinitiatief “Save Cruelty Free Cosmetics”, dat streeft naar een compleet verbod op dierproeven voor cosmetica en een plan voor de geleidelijke afschaffing van alle dierproeven.
Tegen 31 augustus hebben we een miljoen handtekeningen nodig om de Europese Commissie tot actie te bewegen. Zet je handtekening hier en help mee dieren dit leed in de toekomst te besparen.
Jen Hochmuth: “Echte schoonheid is zonder dierenleed. Kom op voor je recht op cruelty-free cosmetica en de rechten van alle dieren op een leven vrij van dierproeven.”
