DIERPROEVEN VOOR DE VEEHOUDERIJ STIJGEN JAARLIJKS IN VLAANDEREN

Animal Rights bestudeerde de gepubliceerde lijst van alle goedgekeurde projecten voor dierproeven voor de veehouderij in Vlaanderen. We moesten tot onze verbazing constateren dat het aantal dierproeven voor de veehouderij jaarlijks toeneemt en gemiddeld een derde van alle dierproeven in Vlaanderen voor de veehouderij zijn. Jen Hochmuth: “We moeten stoppen met de vee-industrie; daar hebben we geen dierproeven voor nodig.”

We bekeken alle beschikbare projecten van 2018 tot 2020.123 Opgeteld ging het om 126 projectvergunningen, waarin in totaal 201.292 dieren werden gebruikt. De dierproeven worden jaarlijks uitgevoerd door universiteiten, commerciële proefdiercentra en voederbedrijven. Volgens Animal Rights worden de experimenten gedaan zodat meer dieren de erbarmelijke condities in de intensieve veehouderij kunnen overleven, terwijl het juist deze condities zijn die dieren ziek maken.

Een groot aantal dierproeven werd gedaan voor de ontwikkeling van behandelingen in de intensieve varkens- en pluimveehouderij. Zowel varkens, leghennen als vleeskuikens worden geplaagd door een hele resem aandoeningen, veroorzaakt door de grote aantallen dieren op een kleine ruimte, onhygiënische omstandigheden en doorfokken van de gebruikte rassen op onnatuurlijke kenmerken.

De diersoorten die tussen 2018 en 2020 werden gebruikt zijn:

11.695 varkens
11.823 runderen
836 schapen
597 geiten
5349 konijnen
149.588 kippen, 18.824 kalkoenen, 720 eenden, 210 fazanten, 420 kwartels.

1: Dierproeven niet-technische samenvattingen Vlaanderen 2018

2: Dierproeven niet-technische samenvattingen Vlaanderen 2019

3: Dierproeven niet-technische samenvattingen Vlaanderen 2020

Zo worden er gezonde varkens ziek gemaakt met H1N1 influenzavirussen of krijgen ze stoffen in hun poten gespoten om mankheid te veroorzaken. Kippen worden geïnfecteerd met onder andere Salmonella, Campylobacter, necrotische enteritis en coccidiose. Daarnaast worden er ook tientallen experimenten gedaan rond de huisvesting en voeding van dieren in de intensieve veehouderij. We geven hieronder nog een paar voorbeelden van de experimenten die werden uitgevoerd.

1. In het project KUIKDOOD krijgen 120 vleeskippen en 160 kalkoenen eerst chirugisch EEG meting electroden ingepland ter hoogte van de kop om nadien te worden geslacht. Een reeks verschillende dodingsmethoden wordt op de dieren uitgetest met als doel om de meest praktische en efficiënte dodingsmethode aan de sector voor te stellen.

2. In een ander project werden niet minder dan 48.000 gezonden vleeskippen met coccidiose besmet om de werkzaamheid van verschillende behandelingen na te gaan. Coccidiose veroorzaakt door een darmparasiet en dient behandeld te worden, omdat de parasiet niet vanzelf weer weggaat. Kippen kunnen hierdoor dusdanig verzwakken dat ze eraan overlijden. Coccidiose is één van de meest voorkomende en economisch belangrijke ziektes in de pluimveesector.

3. In het project LEGLANGER werden 2 soorten leghennen (288 Isa Brown en 288 Dekalb White) onderworpen aan verteringsproeven en gehuisvest in verteringseenheden om na te gaan hoe de legperiode kan verlengd worden. Op het einde van de proef zijn alle niet- geëuthanaseerde leghennen opnieuw in het handelscircuit terecht gekomen.

4. In een ander project werden bij 100 melkkoeien bloedstalen en anale grabstalen genomen om de veerkracht van hoogproductief melkvee te verbeteren. Bovendien werd bij 20 dieren na het afkalven een pH-bolus in de pens ingebracht. Gedurende de periode van 60 tot 90 dagen rondom het kalven is melkvee zeer gevoelig voor verschillende gezondheidsproblemen, die leiden tot melkproductieverliezen en dierenartskosten.

5. Voor de meeste dierproeven met kalkoenen, worden gezonde dieren geïnfecteerd met histomoniasis. Histomoniasis is een parasitaire infectie bij pluimvee die wordt veroorzaakt door de protozoön Histomonas meleagridis en wordt gekenmerkt door necrotische letsels in de caeca en de lever. Kalkoenen zijn er heel gevoelig voor en infecties leiden vaak tot een hoge mortaliteit (vaak tot 100%). Dieren geïnoculeerd met deze ziekteverwekker ondervinden ernstig lijden gepaard met een hoge mortaliteit ten gevolge van de Histomonas infectie. Dit lijden zal zichtbaar zijn onder de vorm van apathie, opgezette veren met neerhangende vleugels en diarree.

6. Biggensterfte in de kraamstallen is één van de belangrijkste oorzaken van de economische verliezen in de varkenshouderij. Om de rendabiliteit te verhogen voert de varkenssector dierproeven uit om het effect van het startmoment van alternerend zogen op het antistoffengehalte in kraamhokbiggen te onderzoeken. Bij alternerend zogen gaat men de sterkste biggen tijdelijk van de moeder afzonderen in een verwarmde ruimte zodat de zwakkere biggen een betere toegang tot de uier krijgen om te zogen.

7. Vanaf 2025 is groepshuisvesting verplicht in de konijnindustrie, maar omdat dit niet continu kan moet de exacte periode tegen 2025 nog bepaald worden op basis van de resultaten van nieuwe dierproeven. Het doel van een [langdurig gedragsexperiment aan het ILVO](https://www.animalrights.nl/dierproeven-redden-geen-enkel-konijn-de-vleesindustrie) was om te bepalen welke aanpassingen mogelijk zijn om voedsters deeltijds in groep te huisvesten. Dit deden ze door 240 voedsters gedurende 3 reproductieronden op te volgen. Indien elke voedster per ronde een nest had van gemiddeld 10 jongen zullen er in totaal 7200 dieren opgevolgd moeten worden. Doordat de voedsters op een paar maanden tijd meerdere nesten hebben, zullen ze verzwakt zijn en gevoelig zijn voor melkklierontsteking. Het is vanzelfsprekend dat zogende voedsters in een groepsvestiging elkaar verschrikkelijk toetakelen. Deze vechtpartijen eindigen regelmatig in ernstige verwondingen of de dood.

Wat veel mensen niet weten is dat een behoorlijk deel van de dierproeven is bedoeld voor de vee-industrie.

Onder het mom van het genezen van dierziektes en het verbeteren van dierenwelzijn worden jaarlijks niet minder dan een derde van alle dierproeven in Vlaanderen uitgevoerd voor de intensieve veehouderij.

Het aantal proefdieren die gebruikt werden voor onderzoek naar dierziekten en dierenwelzijn in de veehouderij stijgt jaarlijks. Het draait helemaal niet om een verbetering van het dierenwelzijn maar om het voorkomen van economische verliezen door een afname in de productie.

“Dierproeven voor de vee-industrie dragen enkel bij aan greenwashing van de industrie. Zelfs al zou een door de intensieve houding veroorzaakte dierziekte worden genezen, dan nog zullen de dieren na een kort bestaan, een gruwelijk einde krijgen in het slachthuis”, aldus Hochmuth.

KORT GEDING: STUUR CURAÇAOSE DOLFIJNEN NIET NAAR BETONNEN BAK IN SAOEDI-ARABIË

Animal Rights heeft zondag 31 mei een kort geding ingediend om te voorkomen dat vijf jonge dolfijnen vanuit Curaçao naar Saoedi-Arabië worden gevlogen. De zaak dient donderdag 2 juni.

Animal Rights wil met een gang naar de rechter voorkomen dat vijf tuimelaars van Seaquarium/Dolphin Academy Curaçao naar het Fakieh Aquarium in Jeddah worden gevlogen.

Betrouwbare bronnen lieten Animal Rights weten dat de dolfijnen in de afgelopen dagen al gescheiden waren en alleen werden gevoerd en behandeld door hun nieuwe Saoedische ’trainers’ die ter voorbereiding op de reis zijn overgekomen. De dieren ervaren stress en vertonen afwijkend gedrag.

Door middel van het kort geding probeert Animal Rights Serena, Machu, Mosa, Sami en Luna, zoals de jonge dolfijnen heten, niet alleen de stressvolle, ruim twintig uur durende vlucht te besparen, maar ook te behoeden voor een naargeestig bestaan in een betonnen chloorbad in de Arabische woestijn waar ze kunstjes moeten opvoeren voor publiek.

“Animal Rights vermoedt dat Seaquarium/Dolphin Academy Curaçao financiële tegenvallers door de coronapandemie wil compenseren met Saoedische oliedollars en de belangen van de dolfijnen hieraan opoffert,” zegt Animal Rights directeur Susan Hartland. “Dit is onrechtvaardig en onacceptabel.”

Volgens een woordvoerder van Seaquarium/Dolphin Academy Curaçao was het bedrijf al langere tijd op zoek naar een oplossing voor “het te grote aantal dolfijnen waarmee gewerkt wordt”.1 Animal Rights vraagt zich af waarom er dan überhaupt dolfijnen gefokt worden.

1:Verklaring Seaquarium

[Zoals Animal Rights al eerder meldde](https://www.animalrights.nl/gaat-cura%C3%A7ao-5-dolfijnen-exporteren-naar-saoedi-arabi%C3%AB) heeft het aquarium in Jeddah een slechte reputatie. Eerder werden dolfijnen aangekocht die afkomstig waren van de beruchte drijfjacht en slachting in het Japanse Taiji. Deze dolfijnen zijn in de afgelopen jaren allemaal overleden. Volgens ingewijden was hun dood te wijten aan longschade door de stoffige en zanderige lucht op het Arabisch Schiereiland.

Geen enkele dolfijn hoort in gevangenschap te leven, maar op Curaçao verblijven de dieren in ieder geval nog in relatief natuurlijke lagunes en mochten de dieren in het verleden af en toe in open zee zwemmen.

De zaak dient donderdag 2 juni.

KOEIEN SLACHTOFFER VAN BOERENACTIE TEGEN STIKSTOFBELEID

Ondernemers in de intensieve veehouderij laten vandaag hun koeien niet naar buiten uit protest tegen het stikstofbeleid. LTO Nederland en Team Agro NL laten met de actie #30MeiKoeUitDeWei de dieren lijden om de overheid tot een andere uitkomst van de stikstofcrisis te dwingen.

Ondernemers in de intensieve veehouderij houden maandag hun koeien uit de wei en in de stallen om te protesteren tegen het stikstofbeleid. Volgens de initiatiefnemers dreigt de koe vanwege verschillende rechtszaken niet meer zonder extra vergunning de wei in te mogen, wat praktisch en juridisch onhaalbaar zou zijn.1

Initiatiefnemers LTO Nederland en Team Agro NL zeggen dat een vergunningsaanvraag om koeien in de wei te mogen laten ‘een onnodige en absurde administratieve last is’, die in de praktijk ook nog eens volstrekt onwerkbaar zal zijn.

‘Absurd’ en ‘onnodig’, zo noemt Animal Rights het op stal houden van de koeien vandaag. Campagnecoördinator Anna Krijger: “De strijd tussen de intensieve veehouderij en overheid wordt over de ruggen van de koeien gevoerd. De dieren hebben al zo’n triest bestaan, moeten zij nu ook nog extra lijden wanneer ondernemers een statement willen maken?”

Er zijn genoeg manieren te bedenken om je onvrede ten aanzien van overheidsbeleid te uiten. Dat er wordt gekozen om de koeien te straffen bewijst maar eens te meer dat de dieren voor deze ondernemers niets meer zijn dan gebruiksvoorwerpen, aldus Krijger.

1:Koeien worden binnen gehouden

Eerder dit jaar publiceerde Animal Rights nieuwe [undercoverbeelden uit de Nederlandse zuivelindustrie](https://www.animalrights.nl/animal-rights-brengt-trieste-undercoverbeelden-uit-de-melkindustrie). Op de beelden is zowel de geboorte van een kalfje te zien als het melkproces waar koeien meermaals per dag aan worden onderworpen. Het bedrijf waar de beelden zijn gemaakt is leverancier van FrieslandCampina: de belangrijkste speler in het schoolmelkprogramma.

Krijger: “Het beeld van de tevreden koe in de wei, dat de zuivelindustrie aan de consument voorschotelt, komt niet overeen met de realiteit. Op de beelden zien we kreupele en gewonde melkkoeien. Onwillige dieren worden – soms met geweld – naar de melkmachine gedwongen.”

Koeien zijn individuen met recht op leven en welzijn. Draag niet bij aan hun lijden en gruwelijke dood. Kies plantaardig.

BREEK MIJ DE BEK NIET OPEN

De Ethische Commissie in Vlaanderen heeft een dierproef goedgekeurd waarin wetenschappers vier jaar lang de driedimensionale bewegingen van de bek bij zaadetende zangvogels bestuderen.1 Hiermee willen ze nagaan waarom bepaalde vogelsoorten sneller zijn dan andere in het eten van bepaalde zaden. Jen Hochmuth van Animal Rights: “Deze nutteloze dierproef dient enkel om de nieuwsgierigheid van een paar onderzoekers te stillen en had nooit mogen goedgekeurd worden.”

1: NTS-445 Studie van de driedimensionele bewegingen van de bek bij zaadetende zangvogels

Voor deze dierproef krijgen 18 zangvogels (6 rijstvogels, 6 kanaries en 6 Chinese appelvinken) operatief merkers aangebracht om de beweging van de onzichtbare botten en spieren via röntgenvideografie te kunnen meten. Op het einde van de dierproef worden alle zangvogels gedood om de anatomie van hun bek in detail te bestuderen.

Dierproeven zijn echter enkel toegestaan als pijn, lijden, angst of blijvende schade dat het dier zal ondergaan, opweegt tegen het nut van de dierproef. De Europese wetgeving verplicht onderzoekers om vooraf aan een dierproef een kosten-batenanalyse uit te voeren.2 “Het verlangen om intellectuele nieuwsgierigheid te bevredigen had nooit ten koste mogen gaan van het welzijn of leven van deze vogels”, aldus Hochmuth.

2: Richtlijn 2010/63/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2010 betreffende de bescherming van dieren die voor wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt

Om onze kennis van andere dieren te vergroten, zijn er veel meer niet-intrusieve methoden, zoals veldstudies en observaties in het wild, waarbij het natuurlijke gedrag van een dier kan worden bestudeerd en gewaardeerd, in plaats van dieren te gebruiken voor menselijke nieuwsgierigheid.

Bij Animal Rights zijn we van mening dat men van wilde dieren afblijft. “De studie van het natuurlijke gedrag van dieren is fascinerend, en niet meer dan dat, wanneer ze vrij zijn om hun volledige gedragsrepertoire uit te drukken in hun eigen habitat”, aldus Hochmuth.

“Van (wilde) dieren blijf je gewoon af!”

GAAT NEDERLAND DIEREN DWINGEN TOT ORGAANDONATIE?

Orgaantransplantatie van dier op mens? Dit horrorscenario wordt binnenkort misschien een realiteit in Nederland. Naar aanleiding van een debat over de embryowet die orgaantransplantatie van mens op dier gedeeltelijk regelt op 2 juni, onderzocht Rathenau Instituut en NEMO-kennislink de houding van Nederlanders ten opzichte van het gebruik van dieren voor orgaantransplantatie.1 Op dit moment is transplantatie van dier op mens in Nederland verboden.

Volgens het onderzoek staan Nederlanders positief ten opzichte van [xenotransplantatie](https://www.animalrights.nl/op-weg-naar-orgaanboerderijen-en-nieuwe-zo%C3%B6nosen) (transplantie van dierlijke organen in mensen) en dier-mens chimeren (menselijke organen laten groeien in een genetisch gemodificeerd dier) op voorwaarde dat er zo veel mogelijk rekening gehouden wordt met dierenwelzijn.

Menselijke organen laten groeien in dieren of dieren genetisch modificeren, zodat hun organen kunnen worden getransplanteerd in mensen is echter onverenigbaar met dierenwelzijn. Dieren worden gereduceerd tot orgaanleveranciers, die in isolement moeten leven, tot hun organen rijp zijn om van hen te worden afgenomen.

Het onderzoek doet alsof met deze technieken zo’n 1.300 Nederlanders een orgaan zouden kunnen krijgen van een dier. Maar in werkelijkheid zijn de technieken allesbehalve zo ver. Een Amerikaanse man die begin dit jaar [een genetisch gemodificeerd varkenshart kreeg ingeplant](https://www.animalrights.nl/een-varkenshart-getransplanteerd-een-man-wat-zijn-de-gevolgen), is inmiddels overleden. Ook de KU Leuven in België maakt al jaren gebruik van varkens als oefen- en ventilatiemachines om het bewaren van organen te verbeteren. Maar zonder bruikbaar resultaat.2

Dieren, voornamelijk varkens, genetisch modificeren en fokken in een volledig steriele omgeving om vervolgens hun organen te oogsten is immoreel. Animal Rights wil dat er wordt ingezet op proefdiervrije [alternatieven](https://www.animalrights.nl/vervang-dierproeven/alternatieven) zoals:

– EVLP- of Ex-Vivo Lung Perfusion, een toestel dat longschade kan verbeteren en zelfs herstellen.
– Verbetering van de wet op orgaandonatie. In Nederland en België is iedereen per definitie orgaandonor. In andere (Europese) landen moeten donoren zich actief registreren.
– 3D-bioprinting van organen.
– Organoïden, kunstmatig gekweekte organen.
– Een gezondheidsbeleid dat is gericht op preventie van met name hart- en longziekten.

In dit artikel lees je [meer over deze alternatieven.](https://www.animalrights.be/op-weg-naar-orgaanboerderijen-en-nieuwe-zo%C3%B6nosen)

  1. ↩
  2. ↩