Op zondag 27 februari, aan het eind van het jachtseizoen, organiseert Animal Rights net na zonsondergang een serene wake. Tijdens deze symbolische [actie](https://www.facebook.com/events/665527824453410) met kaarsjes herdenken we de vele slachtoffers van de jacht. Met livestreams vragen we aandacht voor alle individuen die hier het leven ontnomen werden.
Campagneleider Joffrey Legon: “Het leed en de stress die deze onschuldige dieren ondergaan is afschuwelijk. Deze levende, voelende wezens verdienen hun plaats in het landschap zonder opgejaagd en gedood te worden.
Elk jaar op 15 oktober gaat het [jachtseizoen](https://www.animalrights.be/jachtwetgeving-vlaanderen) van start. Dan mag er weer gejaagd worden op hazen, fazanten en vossen. Daarnaast wordt er ook nog gejaagd op reeën, edelherten en damherten, patrijzen, wilde eenden, konijnen, houtduiven en everzwijnen. Jacht is geen hobby, sport of een noodzakelijk kwaad. Jagen is het doden van individuen voor het plezier of onder het mom van faunabeheer en is nooit ethisch verantwoord. In Vlaanderen alleen al worden tijdens het jachtseizoen [800.000 dieren](https://www.animalrights.be/vlaamse-jacht-cijfers) het leven ontnomen. Dit cijfer is gebaseerd op de [zelfrapportage](https://www.animalrights.be/hazen-en-konijnen-op-de-rode-lijst-jacht-gaat-gewoon-door) van jagers, het werkelijke cijfer kan nog een pak hoger liggen.
Animal Rights pleit voor een nieuwe visie inzake fauna en flora, waarin naast soortenbehoud ook de belangen van individuele dieren worden meegenomen. Deze dieren hebben recht op hun eigen plek in deze wereld en dienen zoveel mogelijk met rust gelaten te worden. Conflicten tussen mens en dier kunnen ontstaan. Maar dierenleed veroorzaken mag nooit of te nimmer de oplossing zijn. Animal Rights wil dat we zoeken naar manieren om vreedzaam [samen te leven](https://www.animalrights.be/tips-om-met-vossen-samen-te-leven).
Een tijdje geleden publiceerde Animal Rights verschrikkelijke beelden van een jachtpartij in Aalbeke, Kortrijk. Onze hunt saboteurs stonden oog in oog met jagers die de ene haas na de andere doodschoten.
Joffrey Legon: “Dieren werden respectloos over de grond gesleept alsof het om objecten ging. Deze hazen ademden nochtans een ogenblik ervoor nog net dezelfde lucht in als de jager zelf. Weerzinwekkend!”
Ook Morly, het mankend haasje dat kon ontkomen, werd hier beschoten. “Deze plaats heeft een heftige emotionele waarde en dat is de reden waarom we juist hier deze wake organiseren. Het was een zware dag maar we zijn blij dat het verhaal van deze dieren niet verloren ging”, zegt Legon. “Wij hopen dat Morly ondertussen volledig hersteld is en geniet van het leven.
De actie vindt plaats t.h.v. de Luingnestraat in Kortrijk. Voor meer informatie kan je het [event op Facebook](https://www.facebook.com/events/665527824453410) raadplegen.
Het is de natte droom van vele wetenschappers om in de toekomst ‘orgaanboerderijen’ te openen en varkens en andere proefdieren te gebruiken om het tekort aan geschikte menselijke orgaandonoren op te lossen. Deze wanpraktijken zijn niet alleen barbaars, ze zijn zelfs gevaarlijk voor de volksgezondheid omdat transplantaties van dier naar mens het risico op nieuwe zoönosen zoals corona verhogen. In dit opiniestuk, stelt Andre Menache, dierenarts en wetenschappelijke adviseur voor Animal Rights de vraag: Een varkenshart getransplanteerd in een man: wat als de risico’s ons allemaal betreffen?
Het jaar begint met een wetenschappelijke primeur. Zal het aanleiding geven tot medische toepassingen? Als dat zo is, niet zonder risico… Op 7 januari transplanteerde een team van artsen van de Universiteit van Maryland in de Verenigde Staten een varkenshart in een man. Deze procedure, waarbij een orgaan van de ene diersoort en een ontvanger van een andere soort (in dit geval de mens) betrokken zijn, wordt een “xenograft” genoemd.
Artsen hadden geoordeeld dat de patiënt niet in aanmerking kwam voor een menselijke harttransplantatie omdat hij geen stappen had ondernomen om zijn hoge bloeddruk en andere gezondheidsproblemen onder controle te houden. Aan de andere kant hebben de ethische commissies het acceptabel geacht hem een varkenshart aan te bieden om “meedogende” redenen, maar onder experimentele omstandigheden op meer dan één manier. Het orgaan is afkomstig van een varken dat maar liefst tien genetische modificaties heeft ondergaan om de kans op afstoting door de ontvanger te verkleinen. Ondanks deze voorzorgsmaatregel werd de toediening van een krachtig immunosuppressivum aan de patiënt essentieel geacht. Dit middel tegen afstoting komt in de vorm van een experimenteel antilichaam genaamd KPL-404 1.
De afgelopen 10 jaar heeft het chirurgisch team varkensharten getransplanteerd in de buik van bavianen, om de haalbaarheid van deze transplantatie voor menselijke patiënten aan te tonen. Diezelfde onderzoekers stellen echter dat het varkenshart door de baviaan wordt afgestoten zodra de dosis immunosuppressiva wordt verlaagd 2.
Transplantatie van hartkleppen van varkens in mensen wordt al tientallen jaren toegepast. Deze worden grondig gesteriliseerd voordat ze worden geïmplanteerd om het risico van overdracht van pathogenen van varkensoorsprong te minimaliseren. Na gemiddeld tien jaar worden deze kleppen echter afgestoten door het menselijk immuunsysteem en moeten ze worden vervangen. Aan de andere kant gaan hartkleppen van menselijke oorsprong (van kadavers) evenals synthetische kleppen normaal gesproken 20 jaar mee.
Het implanteren van varkenshartkleppen en het transplanteren van een heel varkenshart zijn helemaal niet hetzelfde. Ten eerste is het onmogelijk om het levende hart te steriliseren. Daarom hebben onderzoekers varkens genetisch gemodificeerd, zodat hun organen minder snel worden afgestoten door ons immuunsysteem. Het lijkt erop dat succes niet meteen in het verschiet ligt, gezien de noodzaak om de patiënt een krachtig immunosuppressivum toe te dienen.
Naast het risico op afstoting bestaat het risico van overdracht van virussen en andere pathogenen van varkensoorsprong naar de patiënt. De onderzoekers slaagden erin om de snelheid van het virus bij deze genetisch gemodificeerde varkens te verminderen, maar zonder het risico volledig uit te sluiten. Volgens andere onderzoekers is er geen manier om het risico van varkensvirussen definitief en betrouwbaar te beoordelen: alleen langdurige follow-up van patiënten die xenotransplantaten hebben gekregen, kunnen het antwoord geven 3.
De meest zorgwekkende virussen bij varkens zijn de retrovirussen, de familie waartoe het aidsvirus bij mensen behoort. Retrovirussen maken deel uit van het genoom, zowel bij mensen als bij varkens. Bij ons is geschat dat tot 8% van ons DNA van retrovirale oorsprong kan zijn 4. Zullen deze retrovirale sequenties voor altijd inactief blijven? Kan een xenotransplantaat sommige ervan reactiveren? Tot op heden onbeantwoorde vragen.
Tot slot, was het redelijk om een xenograft uit te voeren te midden van de COVID-pandemie? Het risico van infectie van de patiënt door SARS-CoV-2 kan niet worden genegeerd, gezien zijn comorbiditeiten en zijn immunosuppressieve behandeling. Het coronavirus is gespecialiseerd in recombinatie met andere virussen. In theorie zou het voldoende zijn voor dit coronavirus om te recombineren met een retrovirus van varkensoorsprong om een nieuwe virusstam te creëren. Als deze van de patiënt naar de mensen om hem heen zou ‘springen’, zou er een doos van Pandora worden geopend.
We maken ons dus allemaal zorgen. De Amerikaanse onderzoekers namen de instemming van het grote publiek als vanzelfsprekend aan. Maar zou een goed geïnformeerd publiek deze experimentele procedure, die zowel voor de patiënt als voor de algemene bevolking riskant is, hebben goedgekeurd?
Andre Menache BSc(Hons) BVSc Dip ECAWBM (AWSEL) MRCVS
Animal Rights en Bont voor Dieren hebben samen [25.000 handtekeningen verzameld voor hun burgerinitiatief](https://www.animalrights.nl/weg-met-bont-uit-nederland) tegen de import van en handel in bont en bontproducten. Een burgerinitiatief is niet zomaar een petitie, maar een verzoek aan de Tweede Kamer om een uitgewerkt voorstel te bespreken. Voor een geldig burgerinitiatief zijn 40.000 handtekeningen vereist. De organisaties: “We zijn met 25.000 ondertekenaars ruim over de helft, een geweldige mijlpaal, maar we zijn er nog niet. We roepen iedereen op een handtekening te zetten. Samen maken we ons sterk voor een bontvrij Nederland.”
[Teken hier ons burgerinitiatief.](https://www.animalrights.nl/weg-met-bont-uit-nederland)
Europa en Azië zijn koplopers in de bontproductie. Niet alleen nertsen, maar ook vossen, wasbeerhonden, wasberen en chinchilla’s leiden een ellendig leven in piepkleine kooien. De dieren worden letterlijk gek. Ze blijven eindeloos rondjes draaien uit frustratie, stress en verveling. Ze bijten op hun staart en verwonden zichzelf of elkaar. Soms is er sprake van kannibalisme. Ook hun dood is gruwelijk. Ze worden vergast, hun nek wordt gebroken of ze worden anaal geëlektrocuteerd.
De nertsenfokkerij in Nederland is eindelijk verleden tijd: het is verboden om nog langer pelsdieren te fokken voor hun vacht. Daarvoor al werden de vossenfokkerij en de chinchillafokkerij verboden. Nederland importeert jaarlijks nog wel steeds dierenhuiden en afgewerkte bontproducten. Hele bontjassen zijn uit het straatbeeld verdwenen, maar bontkragen zijn overal te vinden. Je kan jassen, mutsen, accessoires en andere producten met bont kopen. Als we in ons land om ethische en maatschappelijke redenen dieren niet langer voor de productie van bont willen gebruiken – dan kunnen we niet tegelijkertijd producten importeren die ergens anders op even afschuwelijke wijze zijn geproduceerd.
Met [ons burgerinitiatief](https://www.animalrights.nl/weg-met-bont-uit-nederland) kunnen wij zorgen dat de omslag naar een volledig bontvrij Nederland op de agenda van de Tweede Kamer komt. Hier hebben wij jullie hulp hard bij nodig!
[Teken ons burgerinitiatief voor een einde aan de bontindustrie](https://www.animalrights.nl/weg-met-bont-uit-nederland).
Elk jaar maakt Animal Rights een jaarverslag. Daarin beschrijven we welke successen behaald zijn door onze medewerkers en vrijwilligers in Nederland en België. Zo laten we zien hoe we omgaan met de middelen die onze donateurs aan ons toevertrouwen.
We gaan in gesprek met een groot aantal collega’s die verantwoordelijk zijn voor onze campagnes Stop de Slacht, Ban de Jacht, Vervang Dierproeven en Weg met Bont. Ze vertellen ook wat jij kan doen om de dieren te helpen. Want alleen samen maken we een einde aan al het diergebruik!
Beluister en volg onze podcast op [Soundcloud](https://soundcloud.com/animalrightspodcast), [Spotify](https://open.spotify.com/show/1KSCoJfF9c7wc6habflHeF) en [Itunes](https://podcasts.apple.com/nl/podcast/animal-rights-podcast/id1521635407?l=en)
Op woensdag 19 januari woedde een brand in een varkensstal in de Pollepelstraat in Geluwe (Wervik). 1200 biggen en zeugen stierven een gruwelijke dood in de brand. 12 Animal Rights kon na de brand beelden maken van de dieren die geen kant op konden in de vlammenzee.
Animal Rights campagnecoördinator Els Van Campenhout: “We zien hoe dode biggen onder gesmolten isolatiemateriaal liggen, dat ongelooflijk heet moet geweest zijn op het moment dat het neerkwam. Het is mogelijk dat sommige dieren nog leefden op dat moment en enorme pijnen hebben doorstaan. Dieren in stalbranden sterven een gruweldood in de vlammen.”
Lees ook: [Schokkende beelden van kippen na verwoestende stalbrand Sint-Niklaas](https://www.animalrights.be/schokkende-beelden-van-kippen-na-verwoestende-stalbrand)
Lees ook: [Meer dan 184.000 slachtoffers bij stalbranden 2021](https://www.animalrights.be/meer-dan-184000-slachtoffers-bij-belgische-stalbranden-2021)
Op de foto’s zien we dat de stal een regelrechte ravage is. De hele vloer is bezaaid met dode jonge biggen die tussen de brokstukken liggen op door hitte vervormde stalroosters. Sommige lichamen zijn volledig zwartgeblakerd en verkoold. Bij een deel van de dieren is de huid deels losgelaten en bedekt met gesmolten isolatiemateriaal. Het is mogelijk dat deze dieren nog leefden op dat moment en enorme pijnen hebben doorstaan.
Op de beelden zien we hoe de biggen uit stal getakeld worden. Een grote hoop dode biggen ligt opgestapeld om opgehaald te worden voor vernietiging.
De rookontwikkeling zorgt dat de dieren sterven door verstikking. Door de brand kunnen daarnaast ook delen van het dak naar beneden storten waardoor de soms nog levende dieren worden verpletterd of terecht komen onder heet, gesmolten isolatiemateriaal. Dieren die zich dicht bij de brandhaard bevinden kunnen levend verbranden in de vlammen. “Dit zorgt ongetwijfeld voor grote paniek en doodsangsten bij de dieren die tevergeefs proberen te ontsnappen,” zegt Van Campenhout.
[Het aantal slachtoffers tijdens één brand loopt al snel op door de industriële wijze waarop landbouwdieren gehouden worden.](https://www.animalrights.be/meer-dan-184000-slachtoffers-bij-belgische-stalbranden-2021) In de stallen zitten dieren vaak ook nog opgesloten in groepskooien, kraamkooien of dekstallen. Dit zijn stuk voor stuk nauwe constructies van stalen pijpen en afscheidingsplaten. De dieren kunnen bijgevolg onmogelijk zelf ontsnappen bij brand en ook voor de brandweer is het moeilijk tot onmogelijk om hen te bevrijden.
Van Campenhout zegt daarover: “De kern van dit probleem is niet gebrekkige brandpreventie en -detectie, maar het op elkaar proppen van enorme aantallen dieren, die nooit buiten komen en nooit daglicht zien. Zelfs al was er een ontsnappingsmogelijkheid, de dieren zouden zelfs niet weten hoe te vluchten.”
In 2021 stierven [minstens 184.910 dieren in stalbranden.](https://www.animalrights.be/meer-dan-184000-slachtoffers-bij-belgische-stalbranden-202) In de pers kon Animal Rights 26 branden tellen. Bij 11 branden kwam telkens minstens 1 dier om het leven. Concreet gaat het om 183.000 kippen, 1.625 varkens, 210 schapen en 75 runderen.
[In 2020 ging het nog om 70.460 slachtoffers.](https://www.animalrights.be/meer-dan-70000-slachtoffers-bij-stalbranden-2020) Het cijfer is in 2021 dus meer dan verdubbeld ten opzichte van 2020.
De overheden in ons land houden na jarenlang aandringen op politiek niveau nog steeds geen cijfers bij. Daarom maakt Animal Rights zelf een overzicht aan de hand van de berichtgeving in de media. Naar alle waarschijnlijkheid zijn er dus nog meer slachtoffers van stalbranden die niet in de media verschenen.
Na elke grote stalbrand staat de problematiek opnieuw op de politieke agenda. Er worden echter zelfs na jarenlang aandringen nog niet eens cijfers van het aantal stalbranden en daaruit voortvloeiende slachtoffers bijgehouden door de Vlaamse, Waalse en federale overheden.
In april 2021 kwam de Nederlandse Onderzoeksraad Voor de Veiligheid met haar rapport over de stalbrandenepidemie in Nederland. De conclusies waren vernietigend voor het huidige beleid inzake stalbranden: maatregelen hebben geen resultaat gehad, er zijn zelfs nauwelijks maatregelen voor bestaande stallen, de aanpak is te vrijblijvend, het ontbreekt aan urgentie en ook wet- en regelgeving is gebrekkig en leidt soms zelfs tot verslechtering van brandveiligheid. Daarnaast vermeldt de Onderzoeksraad duidelijk dat dierhouders de verantwoordelijkheid dragen voor de veiligheid van de dieren die zij opsluiten. De schuldvraag aan een vreselijke dood door verbranding of verstikking zou volgens de organisatie bij iedere brand onderzocht moeten worden.
“Ook in België is er nood aan een gelijkaardig onafhankelijk onderzoek om de stalbranden eindelijk te gaan aanpakken. Animal Rights roept de federale, Vlaamse en Waalse overheid op om actie te ondernemen en werk te maken van het bijhouden van cijfers van stalbranden en een onafhankelijk onderzoek te starten naar de stalbranden,” zegt Van Campenhout.
Animal Rights staat achter een volledige transitie naar plantaardige voeding. Veiligere stallen zijn geen oplossing voor het vele leed dat de industriële veeteelt met zich meebrengt. Om een diervriendelijke toekomst te kunnen garanderen moeten we niet streven naar steeds veiligere stallen, maar naar lege stallen en vervolgens geen stallen.
We zien hoe dode biggen onder gesmolten isolatiemateriaal liggen, dat ongelooflijk heet moet geweest zijn op het moment dat het neerkwam. Het is mogelijk dat sommige dieren nog leefden op dat moment en enorme pijnen hebben doorstaan.
