Konijnen in Zuid-Holland zijn nergens veilig. Er mag in het jachtseizoen op ze geschoten worden en ze mogen het hele jaar door overdag bij schade of dreigende schade worden gedood. Eerder dit jaar [verbood de rechter het nachtelijk afschot](https://www.animalrights.nl/rechter-nachtelijke-konijnenjacht-verboden) van konijnen in Zuid-Holland, nadat de dierenbelangenorganisaties Animal Rights en Fauna4Life een [juridische procedure wonnen](https://www.animalrights.nl/rechter-nachtelijke-konijnenjacht-verboden). De organisaties: “Jagers willen blijven schieten en stappen naar de Raad van State. Het gaat hier om een beschermde diersoort die op de Rode Lijst is geplaatst en overdag al op tal van manieren voor zijn leven moet vrezen. Onbegrijpelijk.”
Konijnen worden in de wet aangemerkt als wildsoort en mogen vanaf [half augustus tot eind januari voor het plezier bejaagd worden](https://www.animalrights.nl/plezierjacht-nederland). Dat mag van zonsopkomst tot zonsondergang met fretten, honden, jachtvogels en het geweer. Ook staan konijnen op de landelijke vrijstellingslijst. Dit betekent dat ze het hele jaar overdag gedood mogen worden ter voorkoming van schade en overlast. De provincie Zuid-Holland voegde daar [nachtelijk afschot](https://www.animalrights.nl/rechter-nachtelijke-konijnenjacht-verboden) aan toe. De organisaties: “De rechter oordeelde dat er al een zeer ruime landelijke bevoegdheid geldt voor het doden van konijnen overdag. Er is niet goed onderbouwd waarom hier nachtelijk afschot aan toegevoegd moet worden.”
Vorig jaar zijn hazen en konijnen [toegevoegd aan de Rode Lijst](https://www.animalrights.nl/rode-lijst-betrouwbaar-maar-jacht-gaat-door). De populatieomvang van de soorten is sinds 1950 afgenomen met meer dan 60%. Toch mag er nog steeds op ze gejaagd worden. Ook komend jachtseizoen zijn ze niet veilig. Minister Schouten laat namelijk eerst onderzoek doen naar de staat van instandhouding van de [soorten op de wildlijst](https://www.animalrights.nl/plezierjacht-nederland). Als daaruit blijkt dat het niet goed gaat met één van de vijf soorten op de lijst, wordt de jacht in 2022/2023 gesloten.2 “Aan extra onderzoek hebben de duizenden dieren die afgelopen en komend jachtseizoen afgeschoten zijn en worden natuurlijk niks. Vanuit het voorzorgsprincipe zou de jacht onmiddellijk moeten worden gesloten”, zegt Jessica Smit van Animal Rights.
Lees ook: [Rode Lijst is betrouwbaar, maar jacht gaat door](https://www.animalrights.nl/rode-lijst-betrouwbaar-maar-jacht-gaat-door)
Door rechtszaken aan te spannen en gebruik te maken van de ruimte die de wet biedt, komt Animal Rights op voor de belangen en rechten van dieren. We hebben al heel wat [juridische successen](https://www.animalrights.nl/tijdlijn-juridische-successen-0) op onze naam staan. Advocaten en rechtszaken kosten geld en daarom zijn we een [crowdfunding gestart](https://www.animalrights.nl/crowdfunding-animal-rights-de-rechtbank). Help ons konijnen en andere dieren beschermen, [steun onze crowdfunding](https://www.animalrights.nl/crowdfunding-animal-rights-de-rechtbank).
Vanuit het voorzorgsprincipe zou de jacht onmiddellijk moeten worden gesloten.
Het grootste dierproefvrije onderzoek naar medicijnen dat ooit in Nederland is gedaan, is 1 juni van start gegaan in Utrecht.1 Vijf jaar lang moet de veiligheid van geneesmiddelen worden onderzocht, zonder dat er één dier aan te pas komt. Bij Animal Rights juichen we deze ontwikkelingen toe. “We roepen al heel lang dat dierproeven ethisch en wetenschappelijk onverantwoord zijn. Eindelijk krijgen we gehoor door onderzoekers die net als wij inzien dat dierproeven slechte wetenschap zijn!”, zegt Jen Hochmuth.
De farmaceutische industrie blijft vanwege wetgeving doorgaan met het testen van medicijnen op dieren. EU-wetten schrijven voor dat medicijnen worden getest op een knaagdier (meestal een rat) en een niet-knaagdier (meestal een beagle) vóórdat de klinische studies (met mensen) kunnen beginnen.
Jen Hochmuth: “Het draait allemaal om het afvinken van dierproeven. Wanneer de dierproeven zijn uitgevoerd mogen de producten van de fabrikant op de markt komen. Regels die dateren uit de jaren 60 van de vorige eeuw.”
Lees ook: [Beagles gebruiken om medicijnen voor mensen te testen](https://www.animalrights.be/beagles-gebruiken-om-medicijnen-voor-mensen-te-testen)
Vanuit de overtuiging dat we met dierproeven niet altijd het juiste antwoord kunnen vinden op onze vragen, ben ik op zoek gegaan naar andere mogelijkheden”, vertelt Cyrille Krul, lector Life Sciences en Chemistry aan de Hogeschool Utrecht. Samen met haar collega’s van het RIVM en de Universiteit Utrecht bedacht ze daarom het project Virtual Human Platform.2 Wat de onderzoekers doen, is innovatieve modellen maken die de orgaansystemen van ons menselijk lichaam kunnen nabootsen.
Zo worden er in Utrecht mini-organen gekweekt, op basis van stamcellen. En met die organen worden bepaalde darmmodellen gemaakt, die weer kunnen aantonen hoe het lichaam op bepaalde medicatie reageert. De onderzoekers hopen daarmee voorspellingen te maken, die ze met dierproeven niet goed kunnen doen. Aan het Virtual Human Platform project nemen universiteiten, kennisinstellingen, maatschappelijke organisaties en bedrijven deel, zowel nationaal als internationaal.
Lees ook: [Sneller genezen zonder dierproeven dankzij stamcellen](https://www.animalrights.be/sneller-genezen-zonder-dierproeven-dankzij-stamcellen)
Internationaal wordt steeds meer gewerkt aan nieuwe methoden voor de veiligheidsbeoordeling voor de mens die niet gebaseerd zijn op dierproeven.3 Het gaat hier bijvoorbeeld om het testen van stoffen in cellen die buiten het lichaam zijn gekweekt, of testen met behulp van computermodellen. Ook kijken onderzoekers of nieuwe methoden meer informatie kunnen geven over schadelijke effecten van stoffen die moeilijk met dierproeven te meten zijn, zoals de ziektes Parkinson of Alzheimer.
Eerder dit jaar werd het [Belgische initiatief ONTOX](https://www.animalrights.be/op-naar-een-europa-zonder-dierproeven) gelanceerd, een internationaal project waarin onderzoekers gebruik maken van celcultuurmethoden op basis van menselijke cellen en computergestuurde modellen om de veiligheid van chemische stoffen te evalueren zonder gebruik te maken van proefdieren. 4
[Jaarlijks worden er in Nederland en in België ongeveer een half miljoen dierproeven gedaan](https://www.animalrights.nl/cijfers-dierproeven-europa). Animal Rights strijdt voor de rechten en bescherming van dieren. Wetten zijn vaak gemaakt om menselijke belangen te beschermen en houden niet of te weinig rekening met dieren. Dit willen wij veranderen. Eén van de manieren waarop wij dit doen is via het gerechtelijk systeem. Want dierproeven mogen wettelijk gezien alleen worden uitgevoerd als er geen alternatieven zijn. Door rechtszaken aan te spannen en gebruik te maken van de ruimte die de wet biedt, komen wij ook via de juridische weg op voor de belangen van dieren.
[Steun ons levensreddende werk via onze crowdfunding](https://www.animalrights.be/crowdfunding-2021-animal-rights-de-rechtbank)
Het doel van Animal Rights is om een einde te maken aan alle dierproeven en in te zetten op dierproefvrije wetenschap die een directe toepassing op de mens heeft. Samen mobiliseren we wetenschappers en politici om te kiezen voor moderne dierproefvrije methoden. Laten we NU dieren redden uit de laboratoria. [Teken onze petitie](https://www.animalrights.nl/petitie-vervang-dierproeven) en roep met ons mee de Nederlandse en Belgische regeringen op om nu echt werk te maken van het vervangen van dierproeven.
Op 1 juni breekt grote brand uit in een varkensstal aan de Bloemerstraat in Nederweert. 4.600 varkens sterven een gruwelijke dood in de vlammenzee. Animal Rights brengt schokkende beelden van de dieren uit en organiseert een wake op het Raadhuisplein in Nederweert op zaterdag 12 juni. Kristel Grond, campagneleider Animal Rights: “De verkoolde karkassen liggen verspreid over de hele stal. De paniek onder de dieren moet immens geweest zijn en de dieren konden geen kant op.”
De stal is ingestort. Muren zijn naar beneden gekomen, stalen balken zijn door de hitte verwrongen. Overal ligt puin. Ook bovenop de varkens. Mogelijk liggen er slachtoffers in de beerputten, die niet zichtbaar zijn op de vloer. Deze dieren zijn al dan niet verdronken in hun eigen mest.
De dieren in stalbranden sterven onder meer door verstikking, worden levend verbrand als ze zich bij de brandhaard bevinden of doordat ze neerstortende, brandende isolatie over zich heen krijgen en sommigen zakken door stalvloeren die smelten onder de hitte. Grond: “Varkens komen in hun korte bestaan vaak niet buiten. Ze hebben geen enkele mogelijkheid om te ontsnappen. Dit is wederom een massaslachting geweest!”
Jaarlijks eisen stalbranden vele levens. De Onderzoeksraad Voor de Veiligheid kwam eerder al met keiharde conclusies over het gebrek aan maatregelen tegen de stalbranden.
Vorig jaar kwamen in Nederland meer dan 100.000 dieren om het leven. Grond: “Wij verwachten dat dit jaar het aantal slachtoffers al is opgelopen tot boven de 6.000. Het wordt tijd dat de overheid eindelijk eens de juiste actie gaat ondernemen!”
Op zaterdag 12 juni zal Animal Rights van 13.00 uur tot 15.00 uur een wake houden voor de 4.600 varkens die tijdens de brand zijn omgekomen en om stil te staan bij de vele andere slachtoffers van stalbranden. De wake vindt plaats op het Raadhuisplein in Nederweert. Grond: “Wij willen voorkomen dat de dieren een statistiek worden. Ze zijn individuen die gruwelijk geleden hebben en wij zullen een laatste eerbetoon aan ze brengen.”
Wij willen voorkomen dat de varkens een statistiek worden. Ze zijn individuen die gruwelijk geleden hebben en wij zullen een laatste eerbetoon aan ze brengen.
De verkoolde karkassen liggen verspreid over de hele stal. De paniek onder de dieren moet immens geweest zijn en de dieren konden geen kant op.
Terwijl de zuivelindustrie op Wereldmelkdag het bestaan van zuivel toejuicht geven wij een aantal redenen waarom je het juist moet laten staan. Dieren betalen de hoogste prijs voor zuivel en dit is waarom:
Net als een mens zal een koe niet vanzelf lacteren (melk geven). Daarvoor moet zij eerst zwanger zijn. Dit gaat niet op vrijwillige basis: een koe wordt kunstmatig geïnsemineerd. De dieren kunnen geen toestemming geven en het gaat dus stelselmatig om ongewenste seksuele handelingen.
Niet alleen koeien worden uitgebuit voor melk: daarnaast worden ook schapen, geiten, ezels en zelfs paarden gehouden voor de productie van melk. Ook die nakomelingen groeien op zonder moeder en worden als wegwerpproducten behandeld.
Na een periode van ongeveer 9 maanden zal een koe bevallen van haar kalfje. Net als een mens bouwt een koe tijdens de draagtijd al een band op met haar kalf. Nadat een kalfje is geboren wordt deze al binnen een korte tijd weggehaald bij de moeder. Zowel moeder als kind rouwen om deze breuk.
Stierkalfjes hebben geen toegevoegde waarde in de zuivelindustrie. Zij geven tenslotte geen melk en er zijn niet veel stieren nodig voor zaad om een koe weer zwanger te maken. De stieren worden daarom naar een vleeskalverbedrijf gebracht waar ze vetgemest worden. Na een kort “leven” van 6 maanden worden zij geslacht.
Er worden ook veel meer vrouwelijke kalfjes geboren dan er nodig zijn voor de vervanging van oude melkkoeien. Meer dan de helft van de kalfjes die geboren worden in de zuivelindustrie komt terecht in de vleeskalverindustrie.
Nog voor kalveren de leeftijd van twee maanden bereiken worden ze onthoornd om te voorkomen dat de dieren elkaar of de boer zouden verwonden. Dit is een uiterst gruwelijke en pijnlijke ervaring: een brander wordt tegen de hoorns gedrukt om de hoornpit stuk te branden. De wet schrijft voor dat dit onder verdoving hoort te gebeuren, maar na het uitwerken van die verdoving krijgen de dieren pijn en ongetwijfeld ook stress: ze flapperen hevig met de oren, schudden met hun hoofd en verliezen eetlust.
Moederkoe krijgt maar 1 doel in haar leven: zoveel mogelijk melk produceren. Om er voor te zorgen dat een koe zoveel melk geeft wordt ze aan de lopende band zwanger gemaakt, zodat haar melkproductie vrijwel niet stil komt te liggen. Keer op keer wordt een kalf bij haar weggehaald en de koe moet uiteindelijk rond 30.000 liter melk geven.
Van nature kan een koe 20 jaar worden. Maar in de zuivelindustrie wordt een leeggemolken koe maar gemiddeld 5,5 jaar oud. Hierna gaat zij naar de slacht en eindigt zij als vleesproduct in de schappen van de supermarkt.
Ook hoogzwangere koeien ondergaan dit lot. Het is vreemd genoeg niet verboden om hen te slachten, maar het is wel verboden om ze nog te vervoeren als ze in de laatste 10% van hun dracht zijn. Deze dieren zouden dus nooit in het slachthuis terecht mogen komen.
Vanwege de uitstoot van stikstof is de zuivelindustrie erg belastend voor het klimaat. Behalve vanuit het ethische aspect om zuivel te laten staan, is het een aanrader om zuivel te laten staan vanwege de klimaatcrisis waarin we op het moment zitten.
Dit zijn 7 redenen, maar er zijn er uiteindelijk nog veel meer. De dieren betalen de allerhoogste prijs voor een glas melk: zij worden jarenlang uitgebuit en ondergaan de meest gruwelijke fysieke en mentale mishandelingen: van seksueel geweld, onthoornen tot het (al dan niet hoogzwanger) eindigen in het slachthuis.
En terwijl de zuivelindustrie ons wilt laten geloven dat een koe niet lijdt willen wij je oproepen om niet meer bij te dragen aan dit vreselijke en onnodige dierenleed. Kies voor plantaardige alternatieven van zuivel
Het ware, akelige gezicht van de veehouderij komt opnieuw tevoorschijn. Vorige week heeft de Eerste Kamer drie amendementen aangenomen die er voor zorgen dat dieren niet meer aangepast worden aan de veehouderij, maar dat de veehouderij wordt aangepast aan de behoeften van dieren. Concreet kan dit betekenen dat eenden moeten kunnen zwemmen en dat konijnen moeten kunnen graven. Veehouders schreeuwen moord en brand en minister Schouten gaat uitzoeken of de aanpassingen wel uitvoerbaar zijn. Kristel Grond, campagneleider: “Een jarenlange belofte vanuit de politiek moet nu eindelijk waargemaakt worden. De minister doet onderzoek naar de uitvoerbaarheid, maar de democratie heeft al gesproken. Uitvoeren dus!”
Jarenlange beloften
Met het opstandige gedrag vanuit veehouders, LTO Nederland en de minister wordt er wel weer aangetoond dat ze niks geven om dieren: “de aanpassingen in de Wet dieren, voor meer ruimte voor dierlijk gedrag, bewegingsvrijheid en daglicht, is ‘drie bruggen te ver en totaal onhaalbaar’, zeggen pluimveehouders.”1
Opeenvolgende kabinetten hebben al vaker de belofte gedaan dat gedrag van de dieren leidend moest zijn in de vee-industrie. Een belofte die nooit is nagekomen. De wetswijziging die aangenomen is zou daar vanaf 2022 verandering in moeten gaan brengen.
Zo geeft Esther Ouwehand van de Partij voor de Dieren aan: “Het natuurlijk gedrag van een dier wordt voorop gesteld. Dat betekent dat dieren daglicht en genoeg bewegingsruimte krijgen. Het betekent ook dat er geen biggenstaartjes meer worden afgeknipt, dat er voldoende zwemwater beschikbaar moet zijn voor eenden en dat konijnen niet langer in draadgazen kooien mogen worden opgesloten.”2
Maar de dieren worden ook beter beschermd tegen stalbranden en er komen fokbeperkingen wanneer dierenwelzijn in het gedrang komt. Grond: “Het is eigenlijk absurd dat we basale onderwerpen als dit in de wet vast moeten leggen. Winst prevaleert nog steeds boven alles.”
LTO Nederland riep al snel na het stemmen in de Tweede Kamer dat de wijzigingen onuitvoerbaar zijn. De minister springt daar graag op in en roept mee dat ze gaat uitzoeken of het uitvoerbaar is.
Animal Rights laat graag het tegengeluid horen en roept op tot handelen. Dierenwelzijn verbeteren mag een eerste stap zijn, maar het einde van deze onethische industrie is uiteindelijk de juiste.
Eenden hebben geen toegang tot zwemwater
Konijnen kunnen geen natuurlijk graaf gedrag vertonen
Biggenstaarten worden nog steeds gecoupeerd
Update
Naar aanleiding van berichtgevingen waarin Minister Schouten aangeeft dat ze juridische analyses wilt laten uitvoeren heeft de Partij voor de Dieren vragen gesteld of dit juist is. Schouten geeft aan: “Dat het onderdeel van de wet uitmaakt dat is een gegeven. Dus de suggestie dat ik dat niet zou accepteren daar kan ik vrij helder over zijn, dat is niet waar.”
Maar daarbij geeft ze ook aan dat haar ministerie ‘analyseert’ wat de aangenomen wet in de praktijk gaat betekenen. ,,De wet is heel open geformuleerd’’, zegt ze. ,,Daarbinnen moet je kijken wat wel en wat niet kan.’’ Zo is het volgens Schouten lastig te bepalen wat nu precies natuurlijk gedrag van dieren is.3
