IN BEROEP TEGEN ZIEKE VARKENS OP TRANSPORT!

Varkens die onder goedkeuring van de NVWA op transport zijn gezet, werden bij Belgische slachthuizen afgekeurd. Animal Rights heeft een klacht ingediend tegen de betrokken dierenartsen van de NVWA. Afgelopen vrijdag was er een zitting bij het Veterinair Beroepscollege. Kristel Grond, campagnemedewerker: “Wij willen weten hoe het kan dat ernstig zieke en gewonde dieren zomaar op transport zijn gezet en waarom niemand hier verantwoording voor af legt. Zelfs de minimale regels voor dierenwelzijn worden niet nageleefd. Dit is echt schandalig.”

Lees ook: handhaving tegen varkensexporteurs.

Het begon in 2019 met een informatieverzoek bij het Federaal agentschap voor de veiligheid van de voedselketen (FAVV) in België. In de stukken over Belgische slachthuizen vonden wij 5 gevallen waarin inspecteurs van de NVWA in Nederland varkens goedkeurden voor internationaal transport. Bij aankomst beoordeelden Belgische collega’s van het FAVV de varkens als “niet-transportwaardig” .

Grond: “In sommige gevallen was de helft van de dieren niet geschikt voor transport. Zo schrijft een Belgische dierenarts in 2016 dat van de 21 fokvarkens er 10 niet pijnloos konden lopen.”

Lees de rapportage van RTL Nieuws

Eerder verklaarde het Veterinair Tuchtcollege de klachten van Animal Rights als niet-ontvankelijk. Zij waren van mening dat wij geen belanghebbende partij waren. Dit deed ons besluiten om in beroep te gaan. Het Veterinair Beroepscollege oordeelde daarop dat wij wel degelijk belanghebbende zijn. Op 30 april werden de klachten inhoudelijk behandeld.

Lees ook: Animal Rights daagt NVWA dierenartsen voor Veterinair Tuchtcollege

Tijdens de zitting is de klacht tegen de NVWA-dierenartsen, die toestemming gaven voor de transporten, alsnog inhoudelijk behandeld. Drie van de vier dierenartsen waren niet aanwezig. De advocate van de dierenartsen vond dat hen niets te verwijten viel. De door de Belgische artsen geconstateerde gebreken zouden na de Nederlandse exportkeuring zijn ontstaan, tijdens het transport. Ook opperde de advocate de mogelijkheid dat na de exportkeuring gezonden varkens waren verwisseld voor zieke varkens. Tenslotte vond ze dat België de situatie aan zichzelf te wijten had: “Duitsland wil altijd onze beste varkens, België wilt altijd onze slechtste.”

Animal Rights gelooft niets van deze alternatieve verklaringen. Grond: “De rapporten van de FAVV zijn duidelijk. De varkens waren ziek en niet transportwaardig.”

De uitspraak wordt over 8 weken verwacht.

Ernstig zieke dieren gaan op transport en niemand legt hier verantwoording voor af. Zelfs de minimale regels voor dierenwelzijn worden niet nageleefd. Schandalig!

De rapporten van de FAVV zijn duidelijk. De varkens waren ziek en niet transportwaardig.

PODCAST: MET HET ZEEWIER OP TAFEL

Animal Rights komt op voor de rechten van dieren. Voor ons telt: elk dier is een individu met recht op leven en welzijn. Dieren bestaan niet voor ons, maar voor zichzelf. In onze podcast bespreken wij verschillende onderwerpen die direct of indirect met dieren en dierenrechten te maken hebben. In de elfde aflevering gaan wij in gesprek met Mark Kulsdom, mede-oprichter The Dutch Weed Burger.

Volg onze podcast op Spotify, Soundcloud en Itunes

Met zijn Dutch Weed Burger foodtruck zorgde hij vol lange rijen op festivals en was daarmee een aanjager van de trend om gezonder en duurzamer voedsel te serveren op festivals. Zijn producten werden ook verkocht in strandtenten en restaurants.

De coronacrisis zorgde ervoor dat het roer om moest. Er kwam een webshop en de producten van The Dutch Weed Burger liggen nu in 200 vestigingen van Albert Heijn. Een gesprek vanuit de Podcast-caravan op broedplaats De Ceuvel over peak meat, de beste producten van de concurrentie en hoe ondernemen en de wereld verbeteren uitstekend samengaan.

ZUID-AFRIKA WIL AFSTAPPEN VAN LEEUWENBOERDERIJEN

In Zuid-Afrika worden er duizenden leeuwen gefokt op heuse leeuwenboerderijen. Controle is er amper, er is zelfs niet geweten hoeveel van deze boerderijen er nu precies zijn. Tot nu toe kneep de Zuid-Afrikaanse overheid een oogje dicht, maar daar zou binnenkort verandering in kunnen komen.

Rowena Vanroy, Animal Rights: “Leeuwen zijn een iconische diersoort waar we een romantisch beeld bij hebben, maar de realiteit is onvoorstelbaar treurig. In Zuid-Afrika leven nog ongeveer 3.000 wilde leeuwen en daarnaast zo’n 12.000 leeuwen in gevangenschap in verbijsterende omstandigheden.”

Lees ook: [Belgische jagers doden leeuwen in gevangenschap.](https://www.animalrights.be/belgische-jagers-doden-leeuwen-gevangenschap)

Maar er is hoop! Zuid-Afrika wil de leeuwenindustrie beëindigen. Niet enkel het fokken van leeuwen voor de trofeejacht, maar ook in commerciële faciliteiten waar toeristen met veelal jonge dieren kunnen wandelen, knuffelen en op de foto gaan.1 2

Dat is te lezen in een nieuw rapport van een High Level Panel over het fokken, bejagen en verhandelen van olifanten, leeuwen, luipaarden en neushoorns. Het panel, bestaande uit onder andere wetenschappers, economen, juristen en ambtenaren, werd in 2019 aangesteld door de Zuid-Afrikaanse minister van milieu Barbara Creecy om zich over deze kwestie te buigen.

In de internationale pers wordt deze beslissing, terecht, bewierookt. Het is zeker en vast een stap in de goede richting, maar ook niet meer dan dat. De aanbeveling moet immers nog worden omgezet in bindende wetgeving en dat kan een lang proces zijn. Al is het een hoopvol signaal dat de Zuid-Afrikaanse overheid voor het eerst te kennen geeft komaf te willen maken met deze schandelijke praktijken.

Rowena Vanroy, Animal Rights: “Wat de Zuid-Afrikaanse leeuwen wordt aangedaan, is te vergelijken met het horrorleven van varkens, kippen en koeien in de bio-industrie. De dieren lijden zodat er maximale winst kan worden gemaakt.”

Nergens ter wereld worden er zo veel leeuwen, en andere wilde dieren, gefokt dan in Zuid-Afrika. Het is niet duidelijk hoe veel farms er precies zijn, naar schatting een honderdtal. Sommige open voor het publiek, anderen niet. Een deel van de gefokte leeuwen wordt verkocht aan trofeejagers om te worden geschoten in een omheind gebied. Maar daar stopt het niet. De lijst van verschrikkingen is eindeloos:

welpen die van hun moeder worden weggerukt om ze tegen betaling te laten grootbrengen door vrijwilligers, dieren die vechten omdat ze met te veel op een kleine oppervlakte zitten, dieren die worden uitgehongerd of enkel gevoed met afval, zieke dieren, gehandicapte dieren door verregaande inteelt, kruisingen van leeuwen met tijgers, dieren die worden afgemaakt in heuse leeuwenslachthuizen waarna de beenderen worden verkocht op de Aziatische markt voor de traditionele geneeskunde, …3

“De afgelopen jaren is deze lucratieve industrie enkel maar gegroeid, terwijl de Zuid-Afrikaanse overheid een oogje dichtkneep. We kunnen alvast niet wachten tot de leeuwenindustrie voorgoed verleden tijd is,” besluit Vanroy

Teken ook onze petitie om [de import van jachttrofeeën te verbieden!](https://www.animalrights.be/stop-de-trofeejacht-nu)

Leeuwen zijn een iconische diersoort waar we een romantisch beeld bij hebben, maar de realiteit is ontzettend treurig.

Wat de Zuid-Afrikaanse leeuwen wordt aangedaan, is vergelijkbaar met het leven van varkens, kippen en koeien in de bio-industrie.

  1. ↩
  2. ↩

BREAKING: HONDERDEN APEN UIT MAURITIUS GETRANSPORTEERD DOOR SAFE AIR

Deze week vernamen wij dat de [Mauritiaanse regering de uitbreiding van Biosphere Trading, een van haar apenboerderijen, heeft goedgekeurd en de vangst van 1.000 apen in het wild zal toestaan](https://www.animalrights.nl/mauritius-laat-wildvangst-van-apen-en-uitbreiding-van-apenfokkerij-toe). De luchtvaartmaatschappij Safe Air heeft vandaag Mauritius verlaten met honderden apen aan boord. Het vliegtuig is nu in de lucht op weg naar het vasteland van Afrika. Van daaruit worden de apen met een andere luchtvaartmaatschappij overgebracht naar de VS. Wil je ook een stem voor de apen zijn? Animal Rights roept op om een email naar Safe Air te sturen.

De vlucht zal ongeveer 20 uur duren plus de reistijd. Deze gevoelige dieren zullen worden blootgesteld aan onvoorstelbare stress en angst wanneer zij uit hun broedkooien worden gehaald en weggerukt bij hun familie en sociale groepen.

De dieren worden vervolgens in kleine kratten verpakt, in het vrachtruim geladen en blootgesteld aan de voor hen onbekende en angstaanjagende geluiden van het luchtverkeer terwijl zij duizenden kilometers ver worden vervoerd. Hun lot in een Amerikaans proefdierlaboratorium zal nog erger zijn.

Kom alstublieft op voor deze apen. Dit is maar één schrijnend voorbeeld van de wereldwijde handel in apenlevens. Hun vervoer als vracht is slechts het begin van een leven vol pijn en lijden in een proefdierlabo, gevolgd door een vroegtijdige dood. Het is belangrijk Safe Air de kracht van de publieke opinie over deze kwestie te tonen.

Stuur vandaag nog een beleefde e-mail in het Engels naar: De heer Mohamed Aden Noor, CEO en Peter Kamile, commercieel directeur, Safe Air Company (K) Limited naar: [email protected] en Cc naar de volgende e-mailadressen: [email protected], [email protected] en [email protected]

GEEN GERECHTIGHEID VOOR DE ACHTERGELATEN KONIJNEN VAN GRIMBERGEN

November 2019 deed een Animal Rights onderzoeksteam na een tip [een gruwelijke ontdekking](https://www.animalrights.nl/horrorstal-konijnen-achtergelaten-om-te-creperen) in het Vlaams-Brabantse Grimbergen. In een vervallen schuur achter een dichtgetimmerde woning aan de Driesstraat (Humbeek) troffen zij de gemummificeerde lijken aan van vele tientallen konijnen die in hun batterijkooien gecrepeerd waren. Diezelfde week legde Animal Rights een klacht van dierenmishandeling neer bij de politie.

Huiszoeking
Al snel werd er een huiszoeking uitgevoerd en hebben de diensten feiten vastgesteld van dierenmishandeling. In de stallen bevonden zich 60 kooien met de restanten (skeletten) van overleden konijnen. De kooien waren verdeeld over twee stallen met respectievelijk 40 en 20 kooien. De opstelling en de hoeveelheid van de kooien wijst erop dat dit een fokkerij is geweest.

Geen vervolging
De zaak is nu geseponeerd, omdat de eigenaar van de stal, Louis Moens, op 8 februari 2019 op 94-jarige leeftijd overleed. Er is wel meer duidelijk geworden over de vreselijke wijze waarop de dieren aan hun einde gekomen zijn.

De verantwoordelijke
Louis Moens werd 15 jaar geleden ziek. Hij was toen al rond de 80 jaar oud. Hij werd opgenomen in het ziekenhuis en keerde nooit meer terug naar zijn oude woning. Hij werd lang verzorgd door een alleenstaande schoonzus en vertoefde de laatste jaren in een rusthuis. Hij heeft volgens de verklaring van zijn zoon nooit over het oude huis gesproken, mogelijk vanwege meerdere hersenbloedingen of herseninfarcten. De woning verviel en verwilderde.

Omkomen van honger en dorst
Bij de opname in het ziekenhuis van Louis Moens worden de konijnen dus aan hun lot overgelaten. “Omkomen van honger en dorst zonder ontsnappingsmogelijkheid moet voor onvoorstelbare paniek, stress en lijden gezorgd hebben,” zegt Animal Rights campagnecoördinator Els van Campenhout.

Een deel van de kooien bestaat uit zogenaamde voedster-kooien, waarin moederkonijnen hun jongen werpen. “Je moet er niet aan denken dat wanhoop deze moeders mogelijk tot kannibalisme heeft gedreven,” zegt Van Campenhout. 

Familie Moens
De familie zegt zich nooit om de eigendommen van de vader bekommerd te hebben. Zowel een zoon als kleinzoon van Louis werden verhoord en beide ontkennen alle betrokkenheid met de konijnenfokkerij en verklaren geen weet te hebben gehad van het bestaan ervan. De relatie tussen Louis en de rest van zijn familie was niet goed.

Buurtonderzoek
Ook het resultaat van een buurtonderzoek was negatief. Niemand van de buren en andere omwonenden had weet van het bestaan van de kwekerij en kon de politie dan ook niet vertellen wie hier eventueel verantwoordelijk voor geweest is.

Geen vergunning
De gemeente Grimbergen heeft in 1977 enkel een vergunningaanvraag van Louis Moens ontvangen voor het houden van koeien en kalveren. Voor het kweken van konijnen (tot 100 dieren) was geen aanvraag of meldingsplicht nodig.


Animal Rights
Deze uitkomst is voor Animal Rights natuurlijk onbevredigend. Dieren zijn op een vreselijke manier verwaarloosd en niemand legt daar verantwoording voor af. Het verstrijken van de jaren tussen daad en ontdekking speelde daarin een grote rol.

[Animal Rights wil er op wijzen dat de konijnen het in de huidige, reguliere vee-industrie niet veel beter hebben.](https://www.animalrights.nl/de-konijnenhouderij) Ook in het door de industrie bejubelde [‘parksysteem’](https://www.animalrights.nl/lidl-berispt-voor-misleidende-konijnenvleesreclame) hebben konijnen geen mooi leven. De konijnen kunnen nooit naar buiten, zien nooit daglicht, lopen op plastic bodems met spleten, kunnen niet grazen of graven, zitten in onnatuurlijke groepsverbanden, leven in de ammoniak stank boven hun eigen keutels en urine, is het sterftecijfer en antibioticagebruik hoog, worden rammen en voedsters grotendeels in eenzame opsluiting gehouden, en worden deze seksueel geweld aangedaan bij het afnemen van sperma en kunstmatige inseminatie. Een ‘vleeskonijn’ wordt slechts 11 weken oud, een voedster misschien één jaar.

[Eerder dit jaar werd Lidl berispt door Jury voor Ethische Praktijken inzake reclame nadat Animal Rights klacht indiende wegens misleidende reclame over de parkkonijnen.](https://www.animalrights.nl/lidl-berispt-voor-misleidende-konijnenvleesreclame)

Animal Rights roept iedereen op om konijn van het bord te laten!