UTRECHTSE REEËN IN GEVAAR

De dierenbelangenorganisaties Animal Rights en Fauna4Life komen in het geweer voor Utrechtse reeën. Vorig jaar gaf de provincie [toestemming om het hele jaar door in de hele provincie reeën dood te schieten](https://www.animalrights.nl/ook-utrechtse-ree%C3%ABn-worden-afgeschoten), voornamelijk wegens verkeersveiligheid. De organisaties: “Afschot voorkomt niet dat overgebleven reeën alsnog wegen oversteken en daarom pleiten wij voor de inzet van alternatieve maatregelen. Onze ingebrachte bezwaren zijn te makkelijk afgedaan. Wij stappen naar de rechter om het afschot tegen te houden.”

Ook uit Utrecht: [naar de rechter om nachtelijke vossenjacht](https://www.animalrights.nl/provincie-utrecht-stop-nachtelijke-vossenjacht)

Het aantal reeën in de provincie Utrecht is sinds 2006 stabiel. Vanaf 2011 zijn er lichte schommelingen in het aantal aanrijdingen, maar ook dat aantal blijft ongeveer gelijk. Ondanks het afschot van gemiddeld 550 reeën per jaar. “De provincie zegt dat preventieve maatregelen niet volstaan om tot de gewenste verkeersveiligheid te komen en dat afschot noodzakelijk is. Uit de cijfers blijkt juist dat afschot niet heeft gezorgd voor minder aanrijdingen. De provincie moet zich achter de oren krabben en dit beleid herzien in plaats van het stug door te zetten”, zegt Jessica Smit van Animal Rights.

“Reeën steken dagelijks wegen over, omdat hun leefgebied door wegen wordt doorsneden. Dat gaat meestal goed. Als er geschoten wordt, zullen de overgebleven reeën nog steeds oversteken. Daarom is het essentieel om maatregelen op en rond wegen te nemen, zoals verlaging van de snelheid van het verkeer. Als de provincie verkeersveiligheid écht voorop wil stellen dan zet ze hierop in,” zegt Pauline de Jong van Fauna4Life.

In de Leidraad vermindering aanrijdingen reeën, opgesteld door samenwerkende natuurorganisaties, worden belangrijke maatregelen genoemd die de verkeersveiligheid daadwerkelijk vergroten.1 Eén van die maatregelen is het verminderen van de verkeerssnelheid. Een verlaging van 80 km naar 60 km per uur kan voor een sterke afname in aanrijdingen met dieren zorgen. Een andere belangrijke maatregel is het open houden van bermen. Bij open wegbermen is de kans groter dat zowel reeën als automobilisten elkaar eerder zien. Op de Noordwest-Veluwe is geconstateerd dat open bermen tot een halvering van het aantal aanrijdingen heeft geleid.2

De organisaties: “Vanzelfsprekend is elke aanrijding er één te veel. Zowel voor mensen als reeën. Wij willen dat de provincie in plaats van meteen naar het geweer te grijpen, inzet op bewezen effectieve, preventieve en diervriendelijke maatregelen. Daar maken wij ons hard voor.”

1:Leidraad vermindering aanrijdingen reeën.

2:Minder aanrijdingen met wild door open wegbermen.

Als er geschoten wordt, zullen de overgebleven reeën nog steeds oversteken. Daarom is het essentieel om maatregelen op en rond wegen te nemen.

De provincie moet zich achter de oren krabben en dit beleid herzien in plaats van het stug door te zetten.

MAURITIUS LAAT WILDVANGST VAN APEN EN UITBREIDING VAN APENFOKKERIJ TOE

Action for Primates, Progress Science Mauritius, One Voice en Animal Rights voeren een internationale campagne die door vele duizenden mensen uit Mauritius over de hele wereld werd gesteund. De dierenrechtenorganisaties zijn verbijsterd dat dit besluit is genomen op een moment dat er wereldwijd grote bezorgdheid bestaat over de vangst van wilde niet-menselijke primaten. Wij veroordelen het besluit van de regering van Mauritius om toestemming te verlenen voor de uitbreiding van Biosphere Trading Ltd en het bedrijf toe te staan ongeveer 1000 wilde apen te vangen, als een “stap terug”.

Biosphere Trading, een bedrijf in Closel in Tamarin Falls, fokt en exporteert langstaartmakaken voor onderzoek. Naar verluidt zal het nu zijn huidige capaciteit van 800 apen verhogen tot 7.500 apen, met het doel 1.500 apen per jaar te exporteren 1. Mauritius is reeds een van ’s werelds grootste exporteurs van apen voor de internationale proefdierindustrie en exporteert elk jaar duizenden apen naar de VS en Europa. In 2020 werden 10.827 langstaartmakaken uit het land geëxporteerd, een stijging van 40% (3.088 apen) ten opzichte van 2019.

Op 27 oktober 2020 organiseerde Animal Rights een demonstratie voor de ambassade van Mauritius in Brussel om er bij de regering van Mauritius op aan te dringen een recente aanvraag van een van de grootste apenkwekerijen op Mauritius te weigeren.

1: Exportation à des fins de recherche médicale : feu vert du GM au plus grand projet d’élevage.

Het weghalen van wilde dieren uit hun natuurlijke habitat is een bijzonder wrede praktijk die ontzettend veel stress en leed veroorzaakt bij de sociale en familiegroepen. Wij vrezen dat een dergelijke stap zou kunnen leiden tot de hervatting van de grootschalige commerciële vangst van wilde langstaartmakaken op Mauritius.

Het houden en het vervoer zijn bijkomende bronnen van stress en lijden, aangezien de apen op lange reizen over de hele wereld worden vervoerd in de laadruimten van vliegtuigen. In de loop der jaren is veel bewijs verzameld dat de enorme wreedheid en het enorme lijden aan het licht heeft gebracht waarmee apen worden geconfronteerd tijdens hun gevangenneming, in hun kooi, in hun verblijf en tijdens hun vervoer.

Verscheidene officiële instanties en organisaties, waaronder de Europese Unie, erkennen het lijden dat gepaard gaat met het vangen van in het wild levende niet-menselijke primaten. Bijvoorbeeld, de Internationale Primatologische Vereniging (IPS):

“…het vangen van niet-menselijke primaten in het wild is stresserend voor de dieren en verhoogt het lijden, het risico op verwondingen, de verspreiding van ziekten en zelfs de dood tijdens de vangst, de opslag en het vervoer” 2

In de richtlijn van de Europese Unie (die in 2013 in de hele EU is toegepast) wordt erkend dat het vangen van niet-menselijke primaten in het wild zeer stresserend is voor de betrokken dieren en een verhoogd risico inhoudt op verwondingen en lijden tijdens de vangst en het vervoer. Om een einde te maken aan de vangst van dieren in het wild, ook voor fokdoeleinden, zijn in de richtlijn bepalingen opgenomen om te komen tot het gebruik van uitsluitend niet-menselijke primaten die zijn gefokt in zichzelf in stand houdende kolonies, uit ouders die zelf in gevangenschap zijn gefokt 3.

2: “Trade in Primates Captured in the Wild”. International Primatological Society.

3: 2010/63/EU OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL of 22 September 2010 on the protection of animals used for scientific purposes (Article 10) Directive.

ZIMBABWE ZET JACHT OP BEDREIGDE OLIFANTEN VERDER

Eind april maakte Zimbabwe bekend dat het tot 500 jachtrechten op bedreigde savanne- en bosolifanten zal verkopen. Ondanks dat de Afrikaanse olifanten sinds enkele maanden zijn aangeduid als bedreigd en zelfs ernstig bedreigd.

Lees hier meer over de [trofeejacht.](https://www.animalrights.be/trofeejacht)

Een woordvoerder van de Zimbabwaanse bosautoriteit beweert dat de stilgevallen inkomsten uit toerisme door de coronapandemie hen noodzaakt tot deze beslissing. Nochtans is de verkoop van jachtrechten niet ongewoon in Zimbabwe. Jaarlijks worden er olifantenlevens verkocht met de belofte dat het geld zal gebruikt worden voor natuurbehoud.1

Dat trofeejacht bijdraagt tot natuurbehoud is een gekende smoes. Studies tonen echter aan dat slechts [een onbenullige fractie van de opbrengst van jachtrechten terugvloeit naar natuurbehoud](https://www.animalrights.nl/trofeejacht-helpt-wilde-dieren-niet-5-argumenten). Bovendien is het gewoon onethisch om bepaalde dieren op te offeren om hun soortgenoten te beschermen.

Het Zimbabwaanse Center for natural resource governance reageert: “As CNRG, we believe that animals do not need to pay with their lives to ensure that their species are protected. It is the responsibility of the government to avail funds for the protection and conservation of biodiversity.”2

Het is niet zo dat in Afrikaanse landen die trofeejacht toelaten iedereen onverdeeld de trofeejacht bejubeld. Ook in Zimbabwe is er tegenkanting tegen deze plannen. Simiso Mlevu van het center for resource governance roept de Zimbabwaanse autoriteiten op om deze beslissing ongedaan te maken.Een van de argumenten die ze aanhalen is dat de olifantenjacht leidt tot meer conflicten tussen mensen en olifanten. Olifanten leven in kuddes, wanneer er een dier uit de kudde wordt gedood veroorzaakt dit stress bij de overblijvers wat kan leiden tot agressie naar mensen toe. Terwijl trofeejagers na hun jachtpartij veilig terugkeren naar hun luxeverblijven, zijn het de lokale bewoners die te maken krijgen met de repercussies van de jacht.

Eerder dit jaar paste de IUCN (International Union for Conservation of Nature and Natural Resources) nog de status van de Afrikaanse olifanten aan. De Afrikaanse bosolifant (Loxodonta cyclotis) heeft nu de status ernstig bedreigd en de Afrikaanse savanneolifant (Loxodonta africana) is bedreigd. Het aantal Afrikaanse bosolifanten zou de laatste 31 jaar met 86% zijn afgenomen. Het aantal Afrikaanse savanneolifanten is de laatste 50 jaar afgenomen met 60%. De dieren hebben zwaar te leiden onder ontbossing en jacht (zowel legale als illegale jacht).

Animal Rights is zwaar gekant tegen elke vorm van jacht en met name de plezierjacht. Wij willen dat de jacht op wilde dieren enkel en alleen voor het vermaak zo snel mogelijk stopt. Daarom pleiten we in Nederland en België voor een verbod op de invoer van jachttrofeeën. Teken hier onze petitie: [Stop de trofeejacht NU!](https://www.animalrights.be/stop-de-trofeejacht-nu)

  1. ↩

ZEEHONDEN ZIJN SLACHTOFFER VAN DE VISSERIJ

Dit jaar zijn al vijftig dode grijze zeehonden aangespoeld aan de Belgische kust. In heel 2020 ging het om 47 dieren. 1 De zeehonden hebben kopwonden en zijn verminkt. Eerst werd gedacht aan kwaad opzet, maar intussen kwam aan het licht dat industriële visserij verantwoordelijk is voor de gruwelijke dood van de dieren.

1: https://www.focus-wtv.be/nieuws/nu-al-meer-dode-zeehonden-aangespoeld-dan-heel-vorig-jaar?fbclid=IwAR2GnNidyNksTr_AAPl5dkkSKO8oXhzS1sPsBlinLRv4FojX1413I2YzXEg

De typerende cirkelvormige wondes rond de nek zijn afkomstig van de visnetten waar de dieren in verstrikt raken. De zeehonden komen met de kop vast te zitten in de netten en sterven een verdrinkingsdood. Bij sommige dieren zijn de verwondingen zo erg zelfs dat een deel van de kop ontbreekt.

Ook plastic afval zorgt voor dierenleed: Op 26 april werd een gewonde zeehond op het strand van Nieuwpoort gevonden; het dier had een plastic ring rond de hals die al ingegroeid bleek te zijn. Zonder hulp zou het dier een verstikkingsdood of hongersnood sterven. Het North Seal Team en de brandweer brachten de gewonde jonge zeehond naar Sea Life Blankenberge voor verzorging met het oog op latere vrijlating.2

De industriële visserij is een grote vervuiler die heel wat afval, waaronder ook plastic, in zee achterlaat.

2:https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2021/04/26/zeehond-ernstig-gewond-door-ingegroeide-plastic-ring-rond-hals/

De visserij maakt ons graag wijs dat zij duurzaam te werk gaan, maar zij zijn verantwoordelijk voor de dood van miljoenen of zelfs miljarden dieren die in de netten vast komen te zitten. De dieren waarop niet gemikt wordt, maar toch in de netten terecht komen worden “bijvangst” genoemd. De industriële visserij is een moordindustrie die van de oceanen wereldwijd één groot massagraf maakt voor alle levende zeewezens.

De netten die het probleem veroorzaken zijn de ‘staande want’. Dat is een net dat opgezet wordt in zee en waarbij passief de komst van de vis afgewacht wordt. De netten worden op een vaste plaats gehouden door stokken of ankers. 3 De zeehonden zien de vissen in de netten en gaan erop af, in de hoop een snelle hap te kunnen bemachtigen. Dat is precies waar het mis gaat, want zo raken ze vast te zitten en sterven ze een gruwelijke dood.

3:https://https://nl.wikipedia.org/wiki/Want_(visserij)

In de jaren ’60 waren grijze zeehonden met uitsterven bedreigd in onze wateren, maar de populatie groeit: momenteel zijn er zo’n 100.000 grijze zeehonden die in de Noordzee leven en sommige dieren zwemmen zelfs naar het binnenland via de Schelde. De dieren zijn intussen een beschermde soort.

Animal Rights roept op om geen vis te eten. Zo red je niet alleen de vissen, maar ook de vermoedelijk miljoenen dieren waaronder zeehonden, die vast komen te zitten als bijvangst in de netten van de industriële visserij.

Animal Rights helpt je op weg met [een heleboel tips voor heerlijke plantaardige alternatieven voor vis](https://www.animalrights.be/alternatieven-voor-vis).

De industriële visserij is een moordindustrie die van de oceanen wereldwijd één groot massagraf maakt voor alle levende zeewezens.

ANIMAL RIGHTS PROTEST BIJ APENHANDELAAR HARTELUST OP WERELDPROEFDIERENDAG

75 activisten van Animal Rights voerden op Wereldproefdierendag in Tilburg actie bij een [dubieuze handelaar in proefapen](https://www.animalrights.nl/hartelust). Statenlid Anne-Miep Vlasveld hield een toespraak over de inspanningen van de Partij voor de Dieren om dierproeven te vervangen. Animal Rights vraagt met het protest aandacht voor de proefdieren en roept minister Schouten in een brandbrief op om de apenhandel aan banden te leggen.

Animal Rights oprichter Robert Molenaar snapt niets van het gevoerde beleid: “De overheid wil, vanwege het dierenleed, het aantal proeven op apen in Nederland met 40% verminderen maar geeft wel vrij spel aan een Tilburgse apenhandelaar die Europese proefdiercentra bevoorraadt. De apen zijn afkomstig uit enorme Chinese proefdierfokkerijen. Ze worden in houten kratten gestopt en zijn dagenlang onderweg. De stress en angst voor deze voelende wezens moet enorm zijn.”

Hartelust heeft een vergunning om 1080 apen te houden in de loods: maandenlang zitten ze opgesloten in badkamerachtige ruimtes op zaagsel. Vervolgens worden de apen verhandeld aan Europese proefdiercentra.

Molenaar: “Dan begint de lijdensweg van de apen tijdens het transport weer van voren af aan. Daar komen de dodelijke testen in een Europees proefdiercentrum bovenop. We willen af van de handel in apen en de akelige testen.”