Met een 50-tal actievoerders vroeg Animal Rights op Wereldproefdierendag aandacht voor proefdieren. De demonstratie vond plaats op de Oude Markt in Leuven en werd gesteund door leden van Bite Back, XR Animal, Suppression des Expériences sur l’Animal en DierAnimal.
De actie op zaterdag 24 april bestond uit een performance waarin twee ‘onderzoekers’ vier personen verkleed als proefdieren symbolisch dissecteerden. Jen Hochmuth: “Wat misschien als een spel leek, is de bittere realiteit van de lijdensweg van elk proefdier. Met onze performance lieten we de voorbijgangers zien dat het onmogelijk is om iemand die wil leven humaan te doden.”
Volgens Jen Hochmuth van Animal Rights is Wereldproefdierendag belangrijker dan ooit: “Het gebruik van proefdieren is een van de wreedste dingen die de mens doet met andere wezens waarmee we deze planeet delen. Het is triest dat er nog steeds mensen denken dat het gerechtvaardigd is om dieren op deze manier te gebruiken onder de verkeerde illusie dat deze de menselijke gezondheid bevorderen.”
Maar al te vaak blijven wetenschappers en politici de vele dierproeven in ons land goedpraten met de dooddoener: “het kan niet anders”. Animal Rights heeft naast de actie voor Wereldproefdierendag vrijdag ook een petitie met 100.000 handtekeningen afgeleverd aan Vlaams minister voor Dierenwelzijn Ben Weyts (N-VA), met de eis om op te houden met dierproeven op apen. 1 Minister Ben Weyts is een ronde tafel aan het opzetten met alle belanghebbende om dierproeven te vervangen en Animal Rights zal uiteraard deelnemen aan de toekomstige discussies aan deze ronde tafel.
Wij zullen de stem zijn voor alle proefdieren en zullen blijven aandringen om alle wrede en achterhaalde dierproeven zo snel mogelijk te beëindigen. “Waar een wil is, is een weg. Het kan en moet anders! 100.000 handtekeningen zijn een duidelijk signaal dat de Belgen wrede en achterhaalde proeven op apen naar de geschiedenisboeken willen verwijzen”, aldus Jen Hochmuth.
Animal Rights wil dat de Tweede Kamer de handel in proefapen blokkeert. Animal Rights oprichter Robert Molenaar maakt zich ernstige zorgen over het enorme apenleed: “In Mauritius worden apen met vallen in het wild gevangen om de fokkerijen aan te vullen. Jaarlijks komen er vele honderden apen uit Mauritius via een handelaar Nederland binnen om deze te verkopen aan dierproefcentra door heel Europa. Het is de hoogste tijd om in te grijpen.”
Nederland is stilletjes al vele jaren lang de doorvoerhaven van proefapen naar Europese proefdiercentra. Vanuit Mauritius kwamen in vijf jaar tijd 910 Java-apen ons land binnen. De aanvoer vanuit China was nog groter: 5145 Java-en resusapen. 1 Nu China door de coronacrisis de aanvoer van proefapen heeft opgeschort zal de aanwas vanuit Mauritius verder toenemen. 2 Molenaar vindt dat de oogkleppen af moeten: “Het is te gek voor woorden dat de minister het aantal apenexperimenten in Nederland drastisch verminderd en tegelijkertijd de handel in apen geen strobreed in de weg legt. Dit beleid is dweilen met de kraan open.”
https://www.youtube.com/watch?v=ng2rb4ef7n4
Ondertussen heeft het bedrijf Biosphere, één van de vele apenfokkerijen in Mauritius, een flinke uitbreiding aangevraagd. De capaciteit moet omhoog naar 6500 apen waarvan 3000 fokapen, 2000 baby-apen en 1500 jongen. Uit de vergunningsaanvraag blijkt dat de apen gehouden worden in volièreachtige kooien van 4 bij 6 meter. Biosphere mag jaarlijks maximaal 1000 apen uit het wild halen. 3
Molenaar: “Inwoners van Mauritius kunnen een zakcentje verdienen door apen met vallen te vangen. De apenfokker levert de vallen maar legt de verantwoordelijkheid over het welzijn van de apen bij diegene die de val zet. Op beelden is te zien dat een gevangen aap doodsangsten uitstaat en alle kanten opspringt. Een triest gezicht.”
Eenmaal klaar voor transport worden de apen in houten kratten gestopt en het ruim van een vliegtuig ingeladen. Het kan wel 48 uur duren voordat de dieren in ons land aankomen. De [Nederlandse handelaar Hartelust](https://www.animalrights.nl/hartelust) haalt de apen op en brengt de dieren naar een loods op een industrieterrein in Tilburg. Hier mag hij 1080 apen tegelijkertijd houden. 4 De apen worden maandenlang gehouden in badkamerachtige ruimtes op zaagsel. Nog eenmaal gaan de apen de houten kratten in en op transport. De dieren worden door anonieme witte bestelbusjes afgeleverd aan het eindstation: proefdiercentra door heel Europa. In een spaarzaam interview haalt Hartelust de schouders op over het trieste lot van de apen: “Daar hebben wij geen invloed op.” 5
In Europa, inclusief Groot Brittannië, worden jaarlijks ruim 8.000 apen gebruikt in experimenten. Het gros van de gebruikte apen zijn Java-apen. Daarnaast worden resusapen, meerkatten, klauwapen, penseelapen en bavianen ingezet in vaak dodelijke dierproeven. 7
Negen op de tien testen worden gedaan voor wettelijk verplichte veiligheidstesten. 8 Molenaar: “Het zijn akelige testen waarbij apen hoge doseringen van stoffen moeten slikken of inhaleren. Het zijn dierproeven die dateren uit de jaren 60 van de vorige eeuw. Daar moeten we vanaf. ”
Het RIVM heeft al in 2018 een agenda proefdiervrije innovaties opgesteld en ziet mogelijkheden om deze dierproeven te vervangen door een combinatie van in silico en in vitro methoden, biomonitoringsgegevens en epidemiologische data. Volgens Animal Rights doet de overheid te weinig, zowel qua regelgeving als financiering, om deze dierproeven echt te vervangen. Molenaar: “We kunnen dierproeven vervangen door betrouwbare alternatieven. We hebben regeringsleiders nodig die echt werk maken van de transitie naar dierproefvrij onderzoek. Geen aap hoeft te lijden voor onze gezondheidsproblemen.” 9
Animal Rights is een (https://www.animalrights.nl/stop-de-handel-proefapen) gestart en organiseert op zaterdag 24 april, Wereldproefdierendag, demonstraties bij de apenloods van Hartelust in Tilburg en bij apengebruiker KU Leuven.
Animal Rights trekt weer aan de bel over ganzenleed in Reeuwijk. Uit ingezonden beelden blijkt dat een jager zich weinig bekommert om het lot van een aangeschoten gans. Pas na 10 minuten en het meermaals langs slenteren werd er gecontroleerd of het dier nog leefde, door het een schop te geven! Twee jaar geleden al kwam Animal Rights in actie tegen het dierenleed dat gepaard gaat met de jacht op ganzen in Reeuwijk. Campagneleider Jessica Smit: “We zagen aangeschoten ganzen die minutenlang lagen te spartelen in het water of dieren die net als nu gewond achterblijven, een ware lijdensweg. De gemeente Reeuwijk verhuurt een beschermd Natura-2000 gebied aan jagers. Wanneer gaat de politiek ingrijpen?”
De Reeuwijkse Plassen zijn dertien plassen bij Bodegraven en Gouda, ten oosten van het dorp Reeuwijk. Een geliefd natuurgebied en een waar vogelparadijs wat vele recreanten trekt. Niet voor niets is een groot gedeelte van dit gebied aangewezen als beschermd natuurgebied.1 Vanaf maart en midden in het broedseizoen wordt er flink geschoten: in 2019 werden er in totaal 7.981 ganzen gedood.2
GEWONDE DIEREN BLIJVEN ACHTER
Na de jacht op en rondom De Reeuwijkse Plassen worden er regelmatig gewonde dieren met hagel in het lijf of gebroken vleugels aangetroffen. Buurtbewoners proberen de dieren te vangen en als dit lukt, worden ze overgedragen aan de dierenambulance of naar een opvangcentrum gebracht. Zo’n 25 tot 40% van de ganzen in Nederland vliegt rond met hagel in het lijf.3 Volgens onderzoeker Berend Voslamber is een schot hagel extreem stressvol en pijnlijk. Zo worden ze bijvoorbeeld geraakt in hun vleugel en kunnen niet meer verder vliegen.
Smit: “De ganzenjacht zorgt voor stress, angst, pijn en bij een slecht geplaatst schot: een langdurige doodsstrijd. Hele families worden bruut uit elkaar gerukt.”
Animal Rights vindt het onbegrijpelijk dat provincies, jagers en boeren “oplossingen” blijven zoeken in het doden van dieren. De toenemende stikstof in de bodem maakt een hogere landbouwproductie mogelijk, maar zorgt tegelijk voor superieur ganzenvoedsel: groen en eiwitrijk gras. Zolang er voldoende voedsel en broedplekken in Nederland aanwezig zijn, zal de populatie ganzen blijven toenemen. “Het massaal afschieten van ganzen heeft nog niet gezorgd voor minder landbouwschade of een kleinere populatie. Dit is een gebed zonder eind met onnoemelijk veel dierenleed”, zegt Smit.
Één miljoen kippen sterft op transport in het Verenigd Koninkrijk. In Nederland gaat het om 575.000 kippen die het slachthuis niet levend bereiken. In België weigert het FAVV de cijfers bekend te maken. Of, en dat is zo mogelijk nog erger, heeft ze niet. Animal Rights schat dat het om zo’n 300.000 kippen gaat. Een getal dat een vreselijke hoeveelheid leed vertegenwoordigt. Animal Rights wil opheldering van de overheid!
Animal Rights filmde in juli 2020 bij het Oost-Vlaamse kuikenslachthuis Nollens dat [sommige dieren creperen in de vrachtwagens en dood aankomen.](https://www.animalrights.be/oneindig-lijden-voor-kippen-de-vleesindustrie) Het staat vast dat niet alle dieren het slachthuis levend bereiken, maar het blijft voorlopig een vraagteken om hoeveel dieren het jaarlijks gaat in ons land.
Eind februari deed het artikel ‘‘Dying like flies’: A million chickens die on way from farm to abattoir each year’ 1 in de Engelse kwaliteitskrant The Guardian veel stof opwaaien. Volgens gegevens verzameld door de Food Standards Agency (FSA) en geanalyseerd door het Bureau of Investigative Journalism en de Guardian, sterven jaarlijks ongeveer een miljoen kippen bij aankomst in slachthuizen in Engeland en Wales.
Als reactie op het Britse artikel vroeg Animal Rights de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit NVWA naar [de cijfers voor Nederland](https://www.animalrights.nl/“sterven-als-vliegen”-meer-dan-een-half-miljoen-kippen-sterft-ieder-jaar-op-weg-van-stal-naar) en deze zijn al even schokkend: circa 575.000 dieren waren “dood bij aanvoer” in 2020. Ook in Nederland zorgde deze hallucinante aantallen voor veel ophef en werden er Kamervragen gesteld in het parlement.
[vimeo:https://vimeo.com/344909625]
Logischerwijs vroeg Animal Rights vzw ook in België naar de cijfers, maar het Federaal Agentschap voor de veiligheid van de voedselketen FAVV weigert haar medewerking aan dit verzoek om transparantie over hoe dieren in België gehouden en getransporteerd worden.
“Wij wijzen uw aanvraag af omdat wij niet in staat zijn de gevraagde informatie te verstrekken,” laat de FAVV aan Animal Rights weten. “Aangezien het document dat wij in ons bezit hebben onvolledig is, zou het inderdaad een bron van minachting kunnen zijn.”
De FAVV verwijst vervolgens, heel ambtelijk, naar artikel 6, §3, 1° van de wet van 11/04/1994 betreffende de openbaarheid van bestuur, dat bepaalt dat
“(…) Art. 6.
§ 3. Een federale administratieve overheid mag een vraag om inzage, uitleg of mededeling in afschrift van een bestuursdocument afwijzen in de mate dat de vraag :
1° een bestuursdocument betreft waarvan de openbaarmaking, om reden dat het document niet af of onvolledig is, tot misvatting aanleiding kan geven;
(…)”
Later corrigeert het FAVV ‘minachting’ naar ‘misvatting’.
“Animal Rights beschouwt deze houding van het FAVV vooral als “minachting” van de burger,” zegt Animal Rights campagnecoördinator Els van Campenhout. “Dat het FAVV deze cijfers niet zou kunnen achterhalen waar dit in Nederland en het Verenigd Koninkrijk wel mogelijk bleek, riekt naar ongeïnteresseerdheid of incompetentie. In beide gevallen is dat onaanvaardbaar.”
Animal Rights heeft de mogelijkheid om een beroep te doen op de federale Commissie voor de toegang tot bestuursdocumenten, maar hoopt dat pers en politici het FAVV kunnen dwingen tot openheid.
Gebaseerd op de cijfers uit het Verenigd Koninkrijk en Nederland durft Animal Rights wel een schatting te maken voor België. In Engeland en Wales gaat het om ongeveer om één miljoen kippen die dood aankomen bij de slachthuizen waar, volgens het artikel in The Guardian, jaarlijks ongeveer een miljard vogels geslacht worden. Dit is dus 0,1% van het totaal. In Nederland betreft het 0,09% van het totaal.
België slachtte in 2020 297 miljoen kippen. 2 Als we de 0,1% aanhouden die bij onze buren de norm is, zou dat betekenen dat er in België jaarlijks 297.000 kippen sterven op transport tussen boerderij en slachthuis. Animal Rights hoort graag van de overheid of dit aantal klopt en wat zij hieraan gaan doen.
Het artikel in de Guardian wijst vooral op extreme temperaturen en wateronthouding als doodsoorzaken. Pluimveetransport kent ook in Nederland en België geen enkele vorm van ventilatie. De dieren zitten in opeengestapelde plastic kratten en alleen de rijwind zorgt in de zomer voor verkoeling, terwijl zeilen de dieren in de winter enigszins op temperatuur zouden moeten houden. Er is geen watervoorziening in de vrachtwagens en trailers. Bij oponthoud in extreme temperaturen creperen de kippen “als vliegen.”
Ook letsel opgelopen bij het vangen van de dieren in de stallen kan leiden tot sterfte.
“Wat de cijfers uit Nederland en het Verenigd Koninkrijk vooral duidelijk maken, is dat de enorme hoeveelheid kippen die we fokken, vervoeren en slachten, leidt tot enorm leed,” zegt Van Campenhout, “honderdduizenden sterven op transport, miljoenen lopen ernstige verwondingen op tussen stal en slachthuis. De vaak vreselijke levensomstandigheden in de stallen en misstanden in de slachthuizen zijn hierin niet eens meegenomen.”
Ook België dient openheid van zaken te geven, zodat de consument geïnformeerd kan beslissen of hij of zij door kipproducten te kopen hieraan mee wil werken.
Het staat vast dat niet alle dieren het slachthuis levend bereiken.
Honderdduizenden sterven op transport, miljoenen lopen ernstige verwondingen op tussen stal en slachthuis.
Zaterdag 24 april is het Wereldproefdierendag. Op deze dag organiseert Animal Rights een demonstratie in Leuven voor de rechten van proefdieren. Naar aanleiding van Wereldproefdierendag gaat Animal Rights op vrijdag 23 april de petitie om de apen uit de laboratoria van de KU Leuven te redden aan de Vlaamse minister van Dierenwelzijn overhandigen. Jen Hochmuth: “Met 100.000 handtekeningen geven we een duidelijk signaal dat de Belgen wrede en achterhaalde proeven op apen naar de geschiedenisboeken willen verwijzen.”
Al te vaak blijven wetenschappers en politici de vele dierproeven in ons land goedpraten met de dooddoener: “het kan niet anders”. De overheid steekt elk jaar vele miljoenen euro’s subsidie in onderzoek met proefdieren. In Vlaanderen trok minister Weyts in 2017 eenmalig amper 350.000 euro uit voor de zoektocht naar alternatieven. Voor de financiering van dierproeven trekt de Vlaamse overheid jaarlijks miljoenen euro’s uit.
Via FWO, het Fonds voor wetenschappelijk onderzoek, krijgen de Vlaamse universiteiten de volle vrijheid om zelf te bepalen aan welke onderzoeksprojecten de overheidsbudgetten besteed worden. Zo bracht Animal Rights recent aan het licht dat via [FWO bijna 2 miljoen euro goedgekeurd werd voor de omstreden apenexperimenten van KU Leuven](https://www.animalrights.be/shocking-vlaamse-overheid-verspilt-miljoenen-aan-de-ku-leuven-om-apen-te-doden). Met de demonstratie roept Animal Rights de overheid op om de subsidies voor dierproeven aan banden te leggen en het geld van de gemeenschap te investeren in onderzoek naar alternatieven.
Op vrijdag 23 april overhandigt Animal Rights 100.000 handtekeningen aan Vlaams minister van Dierenwelzijn. Animal Rights eist dat er een einde komt aan alle apentesten in het proefdiercentrum van de KU Leuven. Animal Rights eist de vrijlating van de proefapen die opgesloten zitten en dat er een einde komt aan overheidssteun voor alle apentesten.
Dit zijn dierproeven die niet eens wettelijk verplicht zijn en enkel dienen om de nieuwsgierigheid van gevoelloze wetenschappers te stillen. Met 100.000 handtekeningen roepen we de politiek op om de KU Leuven apen te redden.
“De hersenexperimenten op apen zijn geen noodzakelijk kwaad zijn maar pure kwaadaardigheid! Als dat niet mag bij mensen, waarom dan wel bij primaten?”, benadrukt Jen Hochmuth.
[De KU Leuven voert ondertussen al meer dan 30 jaar akelige experimenten uit met miljoenen Euro’s aan subsidies gefinancierd door de belastingbetaler](https://www.animalrights.be/vervang-dierproeven/proefapen-in-belgie). En tot nu toe zijn er nog geen tastbare resultaten uitgekomen. Echter de reden waarom dierproeven gefinancierd en goedgekeurd worden is voor de ontwikkeling van effectieve medicijnen. Door het uitblijven van resultaten valt deze morele vergoelijking volledig weg.
Als we de ontwikkeling van onze kennis van ziekte en gezondheid niet langer willen laten remmen door dierproeven, moet de overheid volop inzetten op proefdiervrije innovatie. Animal Rights dringt erop aan om een vast percentage van het budget versneld over te hevelen naar proefdiervrij onderzoek. Alleen zo kunnen we sneller en betrouwbaarder effectieve en veilige geneesmiddelen ontwikkelen.
In de Belgische proefdiercentra worden jaarlijks ruim 500.000 dieren gebruikt in experimenten. Niet voor niets kiest Animal Rights Leuven als locatie voor een [demonstratie tegen dierproeven](https://www.facebook.com/events/454807195737475). In deze stad bevindt zich het grootste proefdiercentrum van de Benelux. De KU Leuven heeft een vergunning om meer dan 100.000 proefdieren te houden, waaronder apen, varkens, schapen, konijnen, hamsters, katten, muizen en ratten.
Het protest werd georganiseerd door Animal Rights en gesteund door Bite Back, XR Animal en Suppression des Expériences sur l’Animal. Vanaf 13:00u verzamelen de deelnemers op de Oude Markt in Leuven. De demonstranten zullen spandoeken vasthouden met de oproep om dierproeven te vervangen door alternatieve methoden.
Waar een wil is, is een weg. Onze petitie om experimenten op apen te stoppen werd door 100.000 mensen ondertekend. Het kan en moet anders!
Dierproeven waren nooit ethisch verantwoord, maar ze waren nog nooit zo wetenschappelijk onaanvaardbaar als vandaag.
