Omwille van de coronacrisis staat de jacht in algemeen op een laag pitje. Jagers mogen zich zoals iedereen slechts in groepen van vier personen buiten begeven. Deze regel weerhoudt Agentschap Natuur en Bos er niet van om een drukjacht op everzwijnen te organiseren.
“Everzwijnen zijn niet de ondieren die van hen gemaakt worden. Het ontbreekt hen voornamelijk aan rust en leefruimte in de natuur,” Rowena Vanroy, Animal Rights.
Lees hier meer [feiten over everzwijnen.](https://www.animalrights.be/over-zwijnenmoeders-en-oervarkens-weetjes-over-everzwijnen)
Volgens zowel het Agentschap Natuur en Bos als de jagers is het doden van de everzwijnen broodnodig om de populatie in te dijken. Hoeveel everzwijnen er zijn is onbekend. Het is evenmin geweten of de jacht de voorbije jaren ook maar iets heeft gedaan aan de toename van het aantal everzwijnen. Wel staat vast dat intussen duizenden dieren een gruweldood met de kogel zijn gestorven. In 2019 waren dat er 2.117, in 2020 tot nu toe 1.556 maar deze cijfers zijn nog niet volledig.
De toename in het aantal everzwijnen wordt veroorzaakt door een grotere beschikbaarheid van voeding in de leefomgeving van de everzwijnen omwille van menselijke invloeden. Niet alleen wordt er meer maïs verbouwd, ook zijn er door het veranderende klimaat meer “mastjaren”, dit zijn jaren waarin beuken en eiken veel vruchten produceren. De zwijnen zijn in betere conditie en kunnen zich dus sneller voortplanten. Bovendien is er een lagere sterfte tijdens de winter. De everzwijnenjacht kan hier structureel niets aan veranderen. De enige optie is met hen leren samenleven.
Vorig jaar [voerde Animal Rights actie tijdens de drukjachten](https://www.animalrights.be/stille-wake-tijdens-everzwijnjacht-zonhoven).
In Leopoldsburg werd er gejaagd op 29 januari en eind december in Leopoldsburg. Hieraan namen 25 jagers deel van WBE De Zwarte Beek. De jagers en drijvers waren opgedeeld in groepjes van 4 en zorgden ervoor elkaar te vermijden, zodat het gebeuren veilig kon verlopen voor de aanwezige mensen. De [everzwijnen](https://www.animalrights.be/everzwijnen) was zo veel medeleven niet gegund, 27 dieren werden afgeschoten. Op 17 januari vond er een volgende drukjacht plaats waarbij er 44 slachtoffers vielen.
In Kinrooi vinden er drukjachten plaats op 9 januari (natuurgebied de Zig), 16 januari (Woutershof) en 23 januari (Stamprooierbroek/Grootbroek). Tot nu toe werden er 13 dieren afgemaakt.
In de omgeving van het Meerdaalwoud in Leuven, zijn er drukjachten gepland op 19 januari (Meerdaalwoud Oost), 22 januari (Doode Bemde), 26 januari (Meerdaalwoud West) en 5 februari (Rodebos en Grootbroek).
Minister van Engelshoven laat in een Kamerbrief weten dat het BPRC een financiële injectie krijgt van 1.45 miljoen euro. Eerder gaf de minister aan dat het apentestcentrum flink kleiner moet worden: minder apen en minder proeven. Het BPRC wil wel kleiner maar dan moet er geld tegenover staan. Robert Molenaar van Animal Rights is verbijsterd: “Het BPRC heeft met al het personeel in dienst een veel te dure huishouding. Minder dierproeven betekent ook minder onderzoekers. En die wil het BPRC juist behouden. De belastingbetaler moet hier voor opdraaien.”1
BPRC wil nog meer geld
Het BPRC ontvangt jaarlijks een basissubsidie van 9,6 miljoen euro. Daarbovenop wil het BPRC jaarlijks 1.5 miljoen euro extra plus een eenmalige bijdrage van 700.000 euro. De minister heeft nu 1.45 miljoen euro toegezegd en er zal nog meer subsidiegeld richting het BPRC vloeien: “Voor 2021 en verder wordt nog onderzocht hoe ik hierin tegemoet kan komen. Hierover zal ik in het voorjaar 2021 een besluit nemen.” 2
Animal Rights begrijpt niet dat er zoveel extra geld naar een proefdiercentrum gaat terwijl de oplossing simpel is: bezuinigen. Eerder gaf de minister nog aan dat de transitie naar een kleiner apentestcentrum budgetneutraal moet zijn.
Het aantal proeven met apen in het BPRC was voor de transitie gemiddeld 200 – 250 proeven per jaar, in 2018 ging het om 205 proeven en in 2019 was dit 155 proeven. In 2025 moet het aantal proeven met apen in het BPRC gemiddeld 120 – 150 proeven per jaar zijn. De fokkolonie van het BPRC wordt daarnaast verkleind via geboortebeperking. Eind 2018 telde de kolonie 1437 apen. Op dit moment ligt het aantal op 1277 apen.
De Partij voor de Dieren wil dat de provincie varkensbaron Straathof uit Brabant gaat weren. In één van de megastallen van de beruchte varkensindustrieel blijkt dat varkens worden gehouden zonder vergunning. Navraag bij de provincie bevestigen de signalen die de partij hierover opving. 1 Statenlid Anne-Miep Vlasveld wil dat de provincie hiertegen hard optreed, en wil niets weten van gedogen en legalisatie: “Het gaat hier om een grootschalige ondernemer met een geschiedenis vol overtredingen.”
In Duitsland heeft Straathof (Sebava B.V.) een beroepsverbod wegens ernstige dierenmishandeling, waarop hij zijn stallen in Duitsland heeft verkocht. In Nederland heeft hij zijn bedrijf daarop uitbreidt met megastallen, waaronder het bedrijf in Lierop. De bekendste megastal van Straathof betreft ‘Knorhof’, waar in 2017 door een brand 20.000 varkens omkwamen. Ook in Nederland heeft de NVWA herhaaldelijk ernstige dierenwelzijnsovertredingen geconstateerd.
Straathof heeft in 2019 een Wet natuurbescherming-vergunning aangevraagd voor de bedrijfslocatie in Lierop. Het college van Gedeputeerde Staten van de provincie Noord-Brabant heeft de Wnb-vergunning geweigerd. De omgevingsdienst heeft bevestigd dat het bedrijf in Lierop, waar vermoedelijk 15.000 dieren worden gehouden, momenteel geen onderliggende Wnb-vergunning heeft. In reactie op navraag van Vlasveld bevestigt de provincie dat in de stallen toch dieren worden gehouden. “Zonder geldige vergunning is er sprake van illegale stikstofuitstoot”, vult Vlasveld aan. “Als we onze plannen voor stikstofaanpak en verduurzaming van de landbouw serieus nemen, kunnen we dit als provincie niet gaan zitten gedogen.”
Vlasveld wil dat Gedeputeerde Staten alle beschikbare middelen inzet om Straathof uit Brabant te weren: “Het kan niet zo zijn dat een veehouder met een dergelijke geschiedenis de regels aan zijn laars lapt, zonder dat de provincie hierop ingrijpt.”
Schriftelijke vragen
De Statenfractie van de Partij voor de Dieren heeft het college van Gedeputeerde Staten van de provincie Noord-Brabant schriftelijke vragen gesteld betreffende illegaal gehouden dieren in Lierop (gemeente Someren) door varkensbaron Straathof.
Heeft het feit dat deze ondernemer zich blijkbaar niet aan de geldende regels wenst te houden invloed op eventuele vergunningverlening en/of (de mate van) controle op het voldoen aan vergunningsvoorwaarden in de toekomst?
Gezien het hier gaat om een ondernemer waarbij de NVWA eerder meermaals dierenwelzijnsovertredingen heeft geconstateerd, en op deze locatie zonder vergunning dieren worden gehouden; bent u bereid de NVWA te verzoeken deze locatie te controleren?
In de beantwoording van de technische vragen wordt gesproken over mogelijke legalisatie, maar feit is dat er momenteel illegaal dieren worden gehouden op de locatie. In de beantwoording staat ook: “Als een overtreding via toezicht wordt geconstateerd, dan wordt er conform de Landelijke Handhavingsstrategie tegen opgetreden. Overwegend wordt een brief gestuurd met een hersteltermijn van 3 maanden. Individueel kan voor een zwaardere maatregel worden gekozen. Bijvoorbeeld als er sprake is van calculerend gedrag.”
Is er een handhavingstraject in gang gezet? Zo ja, wat is de stand van zaken? Zo nee, waarom niet en bent u bereid in deze situatie wel degelijk te handhaven, ondanks eventueel zicht op legalisatie?
Bent u met ons van mening dat, gezien de uitgebreide geschiedenis van overtredingen van deze varkensbaron, en gezien het feit dat we hier te maken hebben met een grootschalige ondernemer met veel bedrijfslocaties, waarvan aangenomen mag worden bekend te zijn met vergunningsvereisten, dat er in dit geval sprake is van calculerend gedrag en dat er voor zwaardere maatregelen gekozen dient te worden? Zo ja, gaat u inzetten op zware maatregelen?
In de beantwoording van de technische vragen staat ook dat de controles van de Wnb de afgelopen jaren onder andere zijn meegenomen in het project Intensivering Toezicht veehouderij (ITv). Dit varkensbedrijf is echter gesitueerd in gemeente Someren, één van de 19 niet-deelnemende gemeenten aan het project ITv.
Bent u bereid bedrijven in niet aan het project ITv-deelnemende gemeenten alsnog te controleren, desnoods zonder medewerking van de betreffende gemeenten?
Volgens onze fractie gaat het gedrag van deze ondernemer lijnrecht in tegen de verduurzamingstransitie van de Brabantse landbouw. Zonder overtreders is deze verduurzamingsopgave al groots, dus in het belang van het vertrouwen in de overheid en de landbouwsector moeten we niet terughoudend zijn in het optreden tegen dit soort illegale praktijken.
Bent u het met ons eens dat een varkensbaron als deze, die in Duitsland al een beroepsverbod wegens ernstige dierenmishandeling heeft, in Nederland herhaaldelijk ernstige dierenwelzijnsovertredingen heeft begaan, en nu in Brabant illegaal dieren houdt, niet thuishoort in een duurzame landbouwprovincie waarin “het verbeteren van dierenwelzijn in Brabant nadrukkelijke en blijvende aandacht behoeft”? Zo ja, bent u bereid om alle middelen, die u ter beschikking heeft, in te zetten om deze ondernemer uit Brabant te weren?
Update 2021
Op 12 januari 2021 volgen de antwoorden. Er komt onder andere een controle: “We hebben contact gezocht met de NVWA en verzocht om de locatie te controleren. De NVWA heeft toegezegd een controle uit te voeren.” Ook geeft de provincie aan dat ze de illegale situatie gaan legaliseren: “Er is dus sprake van concreet zicht op legalisatie, op grond waarvan moet worden afgezien van (verder) handhavend optreden.”23
Op 16 februari worden er ook Kamervragen gesteld, 4 die op 24 maart beantwoord worden:
Vragen van het lid Wassenberg (Partij voor de Dieren) aan de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit over plannen voor legalisering door provincies van twee illegale megastallen van varkensindustrieel Straathof
Is u bekend dat op dit moment twee provincies, te weten Noord-Brabant en Flevoland, twee illegaal in bedrijf zijnde megastallen met in totaal circa 35.000 varkens van de beruchte varkensindustrieel Straathof (Sebava B.V.) aan het legaliseren zijn, door de ontbrekende Wet natuurbeschermingsvergunningen (Wnb) alsnog te verlenen?
Ik weet dat er bij de provincie Noord-Brabant van deze ondernemer een aanvraag in behandeling is voor een vergunning op basis van de Wet natuurbescherming (Wnb). Er is op 5 januari jl. een bewilligend ontwerpbesluit door het bevoegd gezag gepubliceerd. Het bedrijf in Flevoland heeft een melding gedaan onder de werking van het PAS. Op legalisering van deze situatie is uitzicht in het kader van de vergunningverlening aan de zogenoemde PAS-melders, waar provincies en Rijk samen aan werken (Kamerstuk 35 334, nr. 25).
Hoe beoordeelt u deze legalisering van de varkenshouderijen in de gemeenten Someren (Noord-Brabant) en Noordoostpolder (Flevoland), in het licht van de regelingen die door u zijn opgetuigd om (varkens)bedrijven juist op te kopen om de stikstofcrisis, maar ook stank van varkenshouderijen aan te pakken?
Een veehouder die door wil gaan en die niet deelneemt aan een regeling voor de beëindiging of opkoop van veehouderij, en zijn bedrijf aan wil passen of uitbreiden, kan dat binnen de geldende juridische kaders doen. Ten aanzien van PAS-melders hebben Rijk en bevoegd gezagen geoordeeld dat ze een verantwoordelijkheid hebben om in een Wnb-vergunning te voorzien.
De regelingen voor de beëindiging of opkoop van veehouderijen werken op basis van vrijwilligheid, de keuze om hieraan deel te nemen is aan de betrokken veehouder. Als een veehouder deelneemt aan een dergelijke regeling dan is hij of zij gebonden aan de subsidievoorwaarden van de betreffende regeling. De subsidieregeling sanering varkenshouderijen, die gericht is op het terugdringen van geurhinder, is inmiddels gesloten voor deelname.
Is het juridisch mogelijk dat varkenshouder Straathof zich – na mogelijke legalisering – voor deze twee locaties inschrijft voor een beëindigingsregeling?
Voorzien is in een Landelijke beëindigingsregeling veehouderijlocaties (Lbv) die openstaat voor subsidieaanvragen door melkvee-, pluimvee- en varkenshouders in heel Nederland. Iedere aanvraag zal daarbij getoetst worden op de subsidievoorwaarden.
Het antwoord is dus ‘Ja!’ We zien dat nog niet zo snel daadwerkelijk gebeuren, maar het toont wel de absurditeit van het beleid aan.
Kunt u uiteenzetten waar de provincies de benodigde stikstofruimte vandaan gaan halen voor deze twee legaliseringen, van respectievelijk circa 15.000 varkens in Flevoland en 20.000 in Noord-Brabant?
Als er bij een aanvraag voor een Wnb-vergunning mitigerende maatregelen genomen moeten worden om negatieve effecten op Natura 2000-gebieden te voorkomen moet de aanvrager deze in principe zelf verzorgen. Ten aanzien van PAS-melders hebben Rijk en bevoegde gezagen geoordeeld dat zij een verantwoordelijkheid hebben om de betrokken activiteiten te vergunnen. Voor zover er mitigerende maatregelen nodig zijn om PAS-melders een vergunning te kunnen verstrekken komt de ruimte daarvoor uit bronmaatregelen die door het Rijk uitgevoerd of bekostigd worden.
Minister Schouten ontwijkt de vraag dus. Het is niet duidelijk waar de stikstofruimte vandaan moet komen.
Erkent u dat het legaliseren van deze twee megastallen met ruimte voor in totaal 35.000 varkens betekent dat op andere plekken flinke extra maatregelen moeten worden genomen om stikstofuitstoot te reduceren?
Allereerst moet bepaald worden of er mitigerende maatregelen nodig zijn om een vergunning te verstrekken. De nog te mitigeren stikstofdepositie van een activiteit op stikstofgevoelige habitat in een Natura 2000-gebied hangt af van een groot aantal factoren, zoals onder andere het aantal dieren, het gebruikte staltype en de afstand tot het Natura 2000-gebied. Er zijn hier emissiebeperkende stalsystemen gebruikt en er is afstand tot het meest nabije Natura 2000-gebied. Voor zover ik nu kan overzien is hier geen sprake van piekbelasters.
Of “emissiebeperkende stalsystemen” nog als excuus gelden is sinds een voorzieningenrechter in de tweede week van maart een natuurvergunning in Friesland vernietigde nog maar zeer de vraag.
Deelt u, in het licht van de stikstofcrisis, de mening dat het, naast het uitkopen van veehouderijen, (kosten)efficiënter is om illegale veehouderijen als overheid niet te legaliseren? Zo ja, bent u bereid hierop beleid aan te passen? Zo nee, kunt u dit toelichten?
Door de uitspraak van de Raad van State van 29 mei 2019 viel de juridische basis weg onder het doen van meldingen op basis van het PAS. Daardoor ontbreekt het de melders sinds die tijd aan de toestemming voor hun activiteit, voor zover het gaat om de stikstofdepositie op Natura 2000-gebieden. Omdat deze ondernemers binnen de bestaande juridische kaders hebben gehandeld, is al snel na de uitspraak besloten dat de overheid als verantwoordelijke voor het PAS zou zorgen voor een nieuwe juridische toestemming voor de betrokken activiteiten. Hier werken mijn ministerie en de provincies momenteel aan. Verder kan een ondernemer natuurlijk zelf een vergunning aanvragen, op basis van de bestaande juridische kaders.
Ook hier ontwijkt de minister de vraag. Is het nu kostenefficiënter of niet? Het antwoord is natuurlijk ‘Ja’, maar daarmee zou ze het falen van haar eigen beleid toegeven.
Kunt u zich voorstellen dat mensen het onverteerbaar vinden dat de industriële varkenshouder Straathof, die in Duitsland een beroepsverbod opgelegd heeft gekregen vanwege ernstige dierenmishandeling en die ook in Nederland herhaaldelijk ernstige dierenwelzijnsovertredingen heeft begaan, milieuvergunningen heeft overtreden en significant meer dieren heeft gehouden dan volgens vergunningen was toegestaan, van de Nederlandse centrale en decentrale overheden alle medewerking lijkt te krijgen om zijn imperium in Nederland verder uit te breiden? Zo ja, hoe legt u dit uit?
Een beroepsverbod dat een ondernemer in een ander land is opgelegd, kan op zichzelf geen grond zijn voor het weigeren van een Wnb-vergunning die door deze ondernemer is aangevraagd of voor het behandelen van een PAS-melding. Evenmin kan het gestelde onbehoorlijke gedrag van de ondernemer jegens dieren in de beoordeling van de aanvraag van een Wnb-vergunning worden betrokken, aangezien dit aspect niet valt binnen het toetsingskader voor de beoordeling van deze aanvragen.
Het is aan het bevoegd gezag om, binnen de kaders van het toepasselijke recht, de Wnb-vergunning al dan niet af te geven. De procedure van aanvraag en afgifte van een Wnb-vergunning is omkleed met de waarborgen die de Algemene wet bestuursrecht biedt, onder meer wat betreft de bekendmaking van het besluit en de mogelijkheid van bezwaar en beroep. Een houder heeft de verantwoordelijkheid om goed voor het welzijn en de gezondheid van zijn dieren te zorgen. Indien er sprake is van overtredingen zal de overheid optreden door middel van bestuursrechtelijke handhaving, gericht op herstel, of strafrechtelijke handhaving.
Ook hier is de beroepspolitica, de bureaucraat, aan het woord. Schouten geeft geen antwoord op de vraag of ze zich kan voorstellen dat mensen dit onverteerbaar vinden…
Hoe vaak heeft de NVWA bedrijven van de omstreden varkenshouder Straathof gecontroleerd in de afgelopen 5 jaar? Waren deze controles onaangekondigd? Wat waren hierbij de bevindingen en welke maatregelen zijn hierbij opgelegd?
In eerder beantwoorde vragen van uw Kamer over deze varkenshouder (Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2019-2020, nr. 2490) is inzicht gegeven in het aantal NVWA-inspecties van Nederlandse vestigingen van deze houder, en de opgelegde sancties naar aanleiding van deze inspecties. In deze antwoorden is aangegeven dat de NVWA in de periode 2007–2018 de Nederlandse vestigingen van deze eigenaar 22 keer heeft gecontroleerd. In enkele gevallen was sprake van ernstige overtredingen, soms met ernstig verminderd dierenwelzijn tot gevolg. Tegen de geconstateerde overtredingen is bestuursrechtelijk en strafrechtelijk opgetreden. Bij her-controles bleken de geconstateerde tekortkomingen te zijn hersteld en was er geen sprake meer van overtredingen.
De laatste keer dat de NVWA een inspectie op het onderwerp dierenwelzijn bij een bedrijf van deze varkenshouder heeft uitgevoerd was in 2020. Hierbij is één overtreding geconstateerd. Daarvoor is een rapport van bevinding opgemaakt. Op basis van een rapport van bevinding kan de NVWA een bestuurlijke boete opleggen.
Animal Rights heeft al sinds februari 2020 een Wob-verzoek lopen naar de inbreuken bij de bedrijven van Straathof, maar het lukt de NVWA maar niet om die gegevens te verzamelen.
Zijn de naar schatting 400.000 biggen per jaar die worden gefokt en geboren bij de verschillende bedrijven van Straathof in Nederland bestemd voor de export of voor de Nederlandse markt?
Iedere varkenshouder heeft een vrije keuze over de manier waarop deze zijn varkens afzet. Daarbij heeft deze ook de mogelijkheid om de dieren naar het buitenland te transporteren. Een houder hoeft niet van te voren te bepalen of dieren in Nederland blijven of in een ander land. Het staat de varkenshouder vrij om hier per geval zijn eigen keuzes in te maken.
Het vervoer van varkens naar andere lidstaten moet voldoen aan de Europese regels voor diergezondheid en dierenwelzijn. Veehouders geven in het kader van die regels informatie over de transportbewegingen van hun dieren door aan de NVWA en RVO.nl. Gegevens over de bestemming van varkens van specifieke varkenshouderijen zijn bedrijfsgegevens waarover ik geen mededeling kan doen aan uw Kamer.
Is het mogelijk dat deze biggen worden ‘afgemest’ bij varkenshouderijen van Straathof in Hongarije?
Ja, dat zijn ondernemerskeuzes en iedere varkenshouderij heeft de mogelijkheid om dieren naar andere landen te transporteren. Deze ondernemer heeft dus ook de mogelijkheid om zijn biggen naar andere locaties in het buitenland te vervoeren, zolang wordt voldaan aan de regels uit de Europese transportverordening. Voor lange transporten gelden in de transportverordening aanvullende regels. Een export wordt alleen door de NVWA gecertificeerd indien aan alle voorwaarden (relevante handels- , diergezondheids- en dierenwelzijnsvoorwaarden) wordt voldaan.
Bent u bereid om te onderzoeken op welke wijze u het legaliseren van de twee illegale varkensbedrijven van Straathof (Sebava) door de provincies Noord-Brabant en Flevoland tegen kunt houden? Zo nee, waarom niet?
Ik ben van mening dat vergunningaanvragen en de behandeling van PAS-melder binnen de geldende juridische kaders en bestuurlijke afspraken behandeld moeten worden. Bij de behandeling van PAS-meldingen maakt onder andere een verificatie van de gedane melding deel uit van de procedure. Ik heb geen aanwijzingen dat dit in deze gevallen niet gebeurt.
Kunt u deze vragen één voor één en binnen de gebruikelijke termijn beantwoorden?
Animal Rights toxicologe Jen Hochmuth stelt dat dierproeven niet doorslaggevend zijn in de ontwikkeling van coronavaccins. Volgens haar ontmaskert versneld COVID-19 onderzoek dierproeven als slechte wetenschap en niet meer van deze tijd. Meer nog, dierproeven zouden de zoektocht naar COVID-19 vaccins en geschikte behandelingen belemmeren, in plaats van deze te helpen.
Normaal gesproken is het wettelijk verplicht dat alle kandidaat-geneesmiddelen en vaccins eerst in een hele reeks dierproeven worden getest voordat de eerste klinische studies bij mensen worden uitgevoerd. Aangezien de gebruikelijke dierproeven te lang duren in de huidige COVID-19-crisis, zijn sommige dierproeven ingekort, overgeslagen of gelijktijdig met de tests op mensen uitgevoerd.
Het BPRC en de Europese Associatie voor Proefdieronderzoek (EARA) beweren dat apen onmisbaar zijn in de jacht op een coronavaccin en EARA heeft recentelijk de Wereldgezondheidsorganisatie benaderd om een dreigend tekort aan proefapen op te lossen.12 EARA wil dierproeven op apen uitvoeren voor COVID-19 kandidaat vaccins die al in klinische studies met mensen gebruikt worden. Je hoeft geen wetenschapper te zijn om het maatschappelijk nut hiervan in vraag te stellen. Het is dan ook niet verrassend dat EARA een lobbygroep van onderzoekers is die hun dagelijks brood met dierproeven verdienen.
Laat ons niet in de war geraken, dierproeven waren niet doorslaggevend voor het vermeende succes van de ontwikkeling van coronavaccins. De kandidaat-vaccins van Pfizer/BioNTech en Moderna werden pas getest op apen nadat honderden mensen met de vaccins waren geïnjecteerd. De bedrijven wisten dat het virus dieren anders aantast dan mensen, dus het had geen zin om het acht tot tien jaar lang aan verschillende diersoorten toe te dienen.
Deze dierproeven werden uitgevoerd omdat ze verplicht waren vanwege verouderde wetten en niet omdat ze onmisbaar en noodzakelijk zijn. In feite is het tegenovergestelde waar: de snelle ontwikkeling van COVID-19 vaccins is het laatste bewijs van hoe inefficiënt en onnodig dierproeven zijn.
Hochmuth: “Er is geen tekort aan proefapen voor COVID-19 onderzoek – Omdat er geen apen nodig zijn!”
Dieren zijn complexe wezens net zoals mensen, maar ze verschillen genetisch en fysiologisch op belangrijke punten. Hun immuunsysteem reageert anders op ziekteverwekkers en vaccins. Onderzoek toont aan dat het SARS CoV-2-virus zich aanpast aan en muteert in apenweefsel. Met andere woorden, apen geïnfecteerd met het virus eindigen met een ander virus dat zich aanpast aan apencellen. Ook zijn er, voor zover we nu weten, geen andere diersoorten die de complexe COVID-19 symptomen ontwikkelen die bij de mens worden waargenomen.
Het is niet verwonderlijk dat dierproeven geen hoge prioriteit kregen bij de ontwikkeling van geneesmiddelen en vaccins tegen COVID-19, omdat ongeveer 95% van alle geneesmiddelen die perfect werken bij dieren, falen bij de mens. Kijk naar de krantenkoppen van de afgelopen 40 jaar – hoe vaak zijn we ervan verzekerd dat een HIV- of malaria- of tbc-vaccin dat veelbelovend was bij apen, onze kant op kwam? Deze op apen geteste vaccins mislukken keer op keer bij mensen en in sommige gevallen, zoals bij een testvaccin tegen HIV, zijn ze zelfs schadelijk voor patiënten.
De ontwikkeling van proefdiervrije, voor de mens relevante onderzoeksmethoden neemt wereldwijd toe. Op dit moment kunnen 10 menselijke mini-organen, zogenaamde organoïden of weefsels, worden geïnfecteerd met het SARS-CoV-2-virus, wat belangrijke informatie geeft over de virale interacties met het menselijke organisme. Onlangs is in de VS een programma gelanceerd voor het testen van coronavaccins met behulp van multi-orgaanchips.
Supercomputers bieden wetenschappers unieke mogelijkheden: ze kunnen de structuur en het gedrag van het virus op moleculair niveau onderzoeken en veel sneller vaccins ontwerpen dan eender welk experiment.3 Veel belangrijke inzichten over het coronavirus werden verkregen in deze modellen. Uiteindelijk is de ontwikkeling van de vandaag gevierde vaccinkandidaten gebaseerd op dergelijke methoden en patiëntgegevens, en niet op dierproeven.
Hochmuth: “Een ding wordt zo wel duidelijk: als er een coronavaccin komt dan niet dankzij, maar ondanks dierproeven.”
Animal Rights roept de consument op om dit jaar de Kerstkalkoen van tafel te laten. “Het is de tijd van het jaar dat mensen elkaar “prettige feestdagen” toewensen, maar voor de dieren in de vee-industrie is het echter zelden een prettige dag en is het nooit feest,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen. ”Er wordt gesproken over “vrede op aarde” en toch bestaat voor velen het ‘feestmaal’ deze dagen uit een ‘product’ van ultiem geweld tegen andere levende, voelende wezens, zoals een dode kalkoen. De feestdagen zijn een tijd van bezinning en Animal Rights draagt hieraan graag een steentje bij.”
Troosteloos leven
We brengen het troosteloze leven in beeld dat kalkoenen leiden vanaf het moment dat ze uit het ei kruipen totdat ze naar de slacht gaan. De undercover beelden zijn de afgelopen jaren gemaakt in diverse provincies. Kijk naar de geestdodende schuren, de verfomfaaide veren, de afgekapte snavels, ook bij de zogenaamde Beter Leven kalkoenen. Luister naar de eentonig zoemende ventilatie. Ook de ‘1-ster’ kalkoenen komen nooit echt buiten, alleen in een overdekte uitloop.
Afgebrande snavel
De snavel-uiteinden van kalkoenen worden met een laser afgebrand, anders pikken de dieren elkaar tot bloedens toe uit frustratie en stress. Bij vleeskuikens en leghennen is dit reeds lang verboden, maar in de kalkoenenhouderij wordt het dier nog altijd aangepast aan het houderijsysteem, omdat het houderijsysteem niet voldoet aan de natuurlijke behoeften van de kalkoen.
Geen traditie, maar commercie
Het eten van kalkoen wordt door de commercie als Kersttraditie gepresenteerd. Ook al namen Spaanse bezetters al vanaf 1511 kalkoenen uit de ‘Nieuwe Wereld’ mee naar Europa, de fokkerij in Nederland bestaat pas sinds de jaren 60 van de vorige eeuw.
In 2020 hielden volgens de voorlopige cijfers van het CBS 31 bedrijven 585.134 kalkoenen. Rond de millenniumwisseling waren dat er nog 121 met ruim anderhalf miljoen kalkoenen.
Vogelgriep
De vogelgriepepidemie in 2003 speelde daar een belangrijke rol in. Kakoenen zijn extreem gevoelig voor vogelgriep en de afgelopen maanden zijn er her en der in Europa al honderduizenden kalkoenen ‘geruimd’. Kalkoenen hebben in zwartekoppenziekte (blackhead) ook nog een ‘eigen’ hoogst besmettelijke dodelijke aandoening.
Antibiotica
Ook de genetische selectie op snelle groei en een hoog gewicht aan spiermassa leidt tot welzijns- en gezondheidsproblemen met als gevolg een hoog antibioticagebruik in deze industrie. Door resistentie vormt dat weer een gevaar voor de volksgezondheid.
Ondanks alle pogingen daalt het antibioticagebruik in de kalkoenindustrie al jaren niet meer en is ook het gebruik van voor de mens essentiële derdekeus-middelen erg hoog.
Brand en vervuiling
Kalkoenen lijden ook onder andere excessen van de vee-industrie. In maart kwamen nog 8000 kalkoenkuikens om toen het zaagsel op de vloer van hun stal in Biddinghuizen vlam vatte.
Nederland kent geen kalkoenenslachthuis meer, dus alle in Nederland gehouden dieren moeten op stressvol transport naar Duitsland of België. In België bestaat er nog één gespecialiseerd kalkoenenslachthuis; ook hier moeten de dieren dus vaak van ver komen.
Recent leerden we ook dat één boer uit Ermelo met 24.000 kalkoenen jaarlijks verantwoordelijk is voor meer stikstofneerslag dan de landelijke snelheidsverlaging tot 100 kilometer per uur bespaard. De grootste Nederlands kalkoenfokker heeft 60.000 dieren en zit in de Peel.
“Om alle bovengenoemde redenen is het fokken en consumeren van kalkoen immoreel.“
– Erwin Vermeulen, Animal Rights
Bezint…
“Om alle bovengenoemde redenen is het fokken en consumeren van kalkoen immoreel,” zegt Vermeulen. “We vragen dus om bezinning. Weet WIE je eet! Animal Rights roept op om medeleven met de aller kwetsbaarsten in de maatschappij te tonen: de dieren. Laat de Kerstkalkoen van tafel. Kies voor een plantaardig dieet. Prettige Feestdagen!
