dec 17, 2020
De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) heeft het nieuwste jaarverslag over proefdierengebruik gepubliceerd. Vorig jaar werden in Nederland 448.656 dierproeven uitgevoerd op 441.224 proefdieren. Nog eens 442.767 [proefdieren werden gedood](https://www.animalrights.nl/hoe-worden-proefdieren-gedood) omdat ze simpelweg ‘teveel’ waren.
1: Zo doende 2019 jaaroverzicht dierproeven en proefdieren
Een kwart van de dierproeven (118.082) vond vorig jaar plaats in de laboratoria van 14 universiteiten en medische centra. Daarvan zijn het Leids Universitair Medisch Centrum, Rijksuniversiteit Groningen en het Erasmus MC de grootste proefdierverbruikers. Omdat de NVWA geen cijfers publiceert over de andere 67 proefdiercentra in ons land blijft het gissen welke (commerciële) instellingen de meeste proefdieren gebruiken. Bedrijven zoals [Charles River in Den Bosch](https://www.animalrights.nl/het-proefdieren-imperium-van-charles-river) en MSD Animal Health in Boxmeer zijn bekende grootverbruikers maar communiceren geen dierproevencijfers.
Ruim 25% van alle dierproeven zijn wettelijk verplichte giftigheids- en veiligheidstesten. Hiervoor worden veel ratten (62.760) konijnen (12.529) en honden (328) gebruikt. De overige 75% van alle dierproeven zijn niet wettelijk verplicht zoals nieuwsgierigheidsonderzoek en toegepast onderzoek. Zo’n 10% van alle dierproeven is onderzoek ten behoeve van de [intensieve veehouderij](https://www.animalrights.nl/tienduizenden-dierproeven-voor-de-intensieve-veehouderij).
Het zijn hallucinerende cijfers. Voornamelijk jonge proefdieren maar ook zwangere dieren (!!) worden opzettelijk ziek gemaakt en uiteindelijk gedood. En bij 1 op de 100 proefdieren zijn de dierproeven zo zwaar dat ze in de hoogste pijncategorie vallen. De NVWA voert regelmatig inspecties uit bij proefdiercentra, maar doet dit in 60% van de gevallen aangekondigd.
Wij voeren campagne voor afschaffing van dierproeven op basis van ethische en wetenschappelijke gronden. Ethisch, omdat elk proefdier een individu is met recht op leven en welzijn. Wetenschappelijk, omdat de voorspellende waarde van dierproeven voor mensen zeer beperkt is.
Een van de belangrijkste zaken om aan te pakken is het [vervangen van wettelijk verplichte dierproeven door alternatieven](https://www.animalrights.nl/wat-willen-wij-bereiken). De conservatieve opstelling van (Europese) politici en wetenschappers houden dit vooralsnog tegen. [Nieuwsgierigheidsonderzoek](https://www.animalrights.nl/dierproefnemers-starten-testen-op-inktvissen-uit-nieuwsgierigheid) en dierproeven voor de veehouderij hoef je niet te vervangen en kan je direct afschaffen of als overheid zijnde niet meer financieren. Het toegepaste dierproeven-onderzoek dient uitgefaseerd te worden. Tegelijkertijd zal de ontwikkeling van dierproefvrije systemen een vlucht nemen, aangejaagd door wetgeving en financiële middelen. Niet voor niets heeft de [Nederlandse overheid zich gecommitteerd aan de Transitie Proefdiervrije Innovatie](https://www.animalrights.nl/verandering-op-komst-voor-proefdieren). Wat ons en de proefdieren betreft kan de transitie niet snel genoeg gaan.
dec 17, 2020
Voor een wedstrijd van Distrifarm, een bedrijf dat materiaal voor de veehouderij verkoopt, werden melkveehouders opgeroepen een originele foto in te zenden met een melktaxi. De winnaar krijgt een bon van 250 euro. Sommige melkveehouders voelden zich daarbij geroepen om hun dieren in te zetten als rekwisiet. De foto’s zijn inmiddels weggehaald.
Bekijk ook de [schokkende beelden die Animal Rights eind 2018 maakte in kalverslachthuis van Drie in Hasselt.](https://www.animalrights.nl/animal-rights-brengt-schokkende-beelden-naar-buiten-uit-een-vlaams-slachthuis)
Op een foto is te zien hoe een [kalfje](https://www.animalrights.be/stop-de-slacht/vleeskalveren) met kerstmuts voor de melktaxi is gespannen. Op een andere foto, genomen op een ander bedrijf hangt een erg jong kalfje van slechts een paar dagen oud aan de melktaxi. Volgens Distrifarm levert dit een hilarisch tafereel op. Wie echter stilstaat bij de standaardpraktijken in de[ melkindustrie](https://www.animalrights.be/stop-de-slacht/melkkoeien), ziet meteen in dat dit beeld juist erg cynisch is.
Kalfjes worden doorgaans namelijk meteen na de geboorte weggehaald bij de moeder zodat de melk niet door het kalf wordt opgedronken, maar kan worden verkocht. Vervolgens worden de kalfjes veelal gehouden in eenlingboxen of plastic iglo’s. Na twee weken wordt een klein deel van de vaarsjes opgefokt om melkoeien die naar de slacht gaan te vervangen, een ander deel en alle stiertjes worden vetgemest en voor hun eerste levensjaar geslacht.
Een koe is net als de mens een zoogdier. Dat een kalfje bij zijn moeder drinkt is niet alleen belangrijk om antistoffen binnen te krijgen via de biest, maar ook voor het sociale contact; een koe is een kuddedier. Van nature zouden kalfjes zes tot twaalf maanden bij de moeder drinken, maar in de zuivelindustrie wordt een overgrote meerderheid van de kalfjes onmiddellijk bij de moeder weggehaald en groeien ze in eenzame afzondering op op kunstmelk. Schandalig dat ze vervolgens ook nog eens worden misbruikt voor een promotiefoto. De 250 Euro prijzengeld is overigens meer dan dit kalfje als afvalproduct van de zuivelindustrie de boer zal opleveren.
Animal Rights heeft dit alvast gemeld bij de inspectie Dierenwelzijn en het FAVV.
In advertenties en [campagnes van de zuivelindustrie](https://www.animalrights.be/frieslandcampina-moet-stoppen-met-commerci%C3%ABle-be%C3%AFnvloeding-op-scholen) wordt vaak een rooskleurig beeld opgehangen van het leven van de dieren. De kalfjes en koeien zouden blij en gelukkig zijn. Dat de meeste mensen geen voeling hebben met het natuurlijke gedrag van koeien en dus geen problemen zien, wil nog niet zeggen dat er geen problemen zijn. Moederkoeien hebben een sterk moederinstinct en ervaren intens verdriet wanneer hun jong wordt weggehaald. De kalfjes krijgen niet de moederlijke aandacht en zorg die essentieel zijn voor de sociale ontwikkeling van elk jong levend wezen.
Het gebrek aan beweging van de kalveren die worden opgesloten in de eenlingboxen zorgt voor fysieke problemen zoals een slechte gezondheid van klauwen en beenderen. De levensomstandigheden in de stallen leiden vaak tot diarree en luchtweginfecties. Hoewel koeien 20 jaar oud kunnen worden, gaan ze na enkele maanden (kafjes) of enkele jaren (melkkoe) al naar de slacht.
De kalfjes op de foto staat dus waarschijnlijk nog een kort en ongelukkig leven te wachten. Dat is niets om vrolijk over te doen.
dec 16, 2020
Doe mee met onze receptenchallenge: deel je favoriete recept en win! Met deze receptenchallenge inspireren we duizenden mensen om plantaardiger te eten. Bovendien krijg je als winnaar een heerlijk plantaardig verrassingspakket.
Deel je favoriete vegan recept met ons in een aparte reactie op de [Facebookpost](https://www.facebook.com/PlantPowerMovement/posts/3518662745025397) van dit artikel. Het liefst een eigen recept, maar een recept van internet of andere bron mag ook. Het is leuk als je een foto toevoegt van het door jouw gemaakte gerecht aan de hand van dit recept!
Tag in je reactie twee vrienden die nog niet plantaardig eten en wel een beetje inspiratie kunnen gebruiken.
Wij willen zoveel mogelijk mensen inspiratie geven om plantaardiger te gaan eten. Plantaardiger eten is een van de beste voornemens die je kunt hebben voor het nieuwe jaar!
Je recept mag van alles zijn, zo lang het maar plantaardig is: je favoriete hoofdmaaltijd van een diner, een sprankelend frisse smoothie, je lievelingssoep, een maaltijdsalade voor de lunch, een overheerlijke taart of andere lekkernij, je meest geliefde snack of ander tussendoortje – of als je toch je creativiteit de loop laat, iets anders wat je maar bedenken kunt.
Behalve dat wij zelf genieten van alle inspiratie die jullie ons geven met jullie recepten, kiezen wij ook een winnaar. Dat doen we door te letten op originaliteit. Het Animal Rights team eet al jaren plantaardig en laat zich graag verrassen! De jury bestaat uit:
Carla: geniet het meest van pittige gerechten en heerlijke ovenschotels, maar ook tegen echte Belgische frietjes met vol-au-vent zegt ze geen nee.
Suzy: eet het liefst… alles eigenlijk, als het maar met mayonaise is.
Susan: is dol op koekjes en allerlei soorten hartige en zoete snacks.
Willem: houdt van een goed vullende en gezonde maaltijd. Hij wordt blij van een smaaksensatie die hij nog niet kent, bijvoorbeeld door een verrassend goed uitpakkende mix van kruiden en andere smaakmakers.
Het lijkt ons onmogelijk om met één recept volledig aan de wensen van de jury te voldoen. We zouden er een spreekwoordelijke moord voor doen… Het gaat dan ook niet om precies aan onze wensen te voldoen, maar om ons te verrassen met iets lekkers!
Voor de winnaar hebben we een heerlijk plantaardig verrassingspakket met lekkers en vegan (recepten) leesvoer! Sterker nog, voor de winnaars, want we kiezen uit zowel de reacties op onze Nederlandse pagina als de reacties op onze Belgische pagina een winnaar.
Hieronder zie je te inspiratie één van onze favoriete recepten.
Je kunt meedoen tot 15 januari
Een week later maken wij de winnaars bekend!
dec 16, 2020
Begin juli filmde Animal Rights [hoe een nerts levend weer uit een destructiecontainer wordt gevist](https://www.animalrights.nl/levende-nerts-bij-afval-gegooid-tijdens-ruiming) waar het dier net met een shovel in gedumpt was. De nerts had de vergassing overleefd. Vergassing is niet alleen een verschrikkelijke manier om te sterven, maar ook een ineffectieve dodingsmethode. Nertsen blijken na minuten in een gaskar nog steeds leven.
[Het handhavingsverzoek](https://www.animalrights.nl/animal-rights-dient-handhavingsverzoek-over-ruimen-nertsen) in deze zaak loopt nog steeds.
Beelden van onze Duitse en Poolse collega’s van Soko Tierschutz en Viva, respectievelijk, laten nu zien dat dit ook in Polen gebeurt. Dit is een extra reden om deze wrede industrie niet alleen in Nederland en België onmiddellijk te beëindigen, maar ook een importverbod in te stellen.
[TEKEN HET BURGERINITIATIEF HIER!](https://www.animalrights.nl/weg-met-bont-uit-nederland)
[Lees hier het achtergrond artikel](https://www.animalrights.nl/burgerinitiatief-bont-importverbod)
Net als Animal Rights een aantal jaren geleden deed, plaatste onderzoekers van SOKO [een camera in de gaskist om de doodsstrijd van de dieren vast te leggen](https://www.animalrights.nl/de-onzin-van-een-welzijnscommissie-nertsenruimingen). Ook nu weerleggen de beelden de leugens van de bontindustrie en controlerende overheidsinstanties zoals de NVWA dat vergassing een snelle en zachte dood zou zijn.
De beelden van SOKO tonen verder hoe de Poolse werknemers vervolgens proberen de nertsen, die de vergassing overleefden, dood te slaan en te trappen. Ook in Nederland filmde Animal Rights op twee nertsenfokkerijen [hoe de dieren bij het vergassen werden mishandeld](https://www.animalrights.nl/nertsen-worden-tot-het-bittere-einde-mishandeld). Hier loopt het handhavingsverzoek bij de NVWA nog.
De pelsdierfokkerij is een hel. Wie bont draagt is schuldig. Een ieder die deze industrie faciliteert, zoals gasleverancier Linde in deze beelden, maar ook politici die een importverbod tegen houden, zijn medeplichtig.
Vergassing is niet alleen een verschrikkelijke manier om te sterven, maar ook een ineffectieve dodingsmethode. Nertsen blijken na minuten in een gaskar nog steeds leven.
dec 16, 2020
Eind november berichtte Animal Rights dat in 2016 er tenminste 24 meldingen (11 varkens, 9 runderen en 4 kippen) van[ levend ter destructie aangeboden dieren](https://www.animalrights.nl/nog-steeds-levende-dieren-aangeboden-bij-destructiebedrijf-rendac) zijn gedaan en in 2017 zeker 21 (9 varkens, 4 runderen, 5 kippen, 1 geit, 1 schaap en 1 konijn). In 2016 antwoordde toenmalig staatssecretaris van Dam op Kamervragen dat sinds 2009 het aantal meldingen per jaar van voor destructie aangeboden levende dieren van Rendac was gedaald van 35 naar 18 in 2015 en concludeerde daaruit dat de getroffen maatregelen hun uitwerking leken te hebben. Uit de door Animal Rights opgevraagde documenten blijkt dus dat er van verbetering helemaal geen sprake (meer) is.
Begin december kwam er voor 2016 nog een geval bij dat eerder niet openbaar was gemaakt door de NVWA, omdat de betrokken varkenshouder in eerste instantie bezwaar had gemaakt. Dit geval en vooral de verklaringen van de varkenshouder en de NVWA inspecteur zijn een goed voorbeeld van hoe de vee-industrie met dieren omgaat.
Op 29 september 2016 constateert een chauffeur van destructiebedrijf Rendac dat een langs de kant van de weg “aangeboden varken niet dood was.”
De standaard brief die Rendac hiervoor gebruikt zegt: “Hierover bent u telefonisch geïnformeerd door onze transportplanning. Zoals u zult begrijpen mag het aanbieden van een niet dood dier ter destructie absoluut niet voorkomen. Wij willen u dan ook dringend verzoeken om er zorg voor te dragen dat herhaling niet zal optreden.”
Rendac laat daarnaast aan de boer weten dat ze verplicht is “betreffende zaken” te registreren en te melden bij de NVWA.
De standaard reactie van de NVWA bij “betreffende zaken” is een waarschuwing uit te delen. Door het aanbieden van een levend varken bij Rendac heeft de varkensfokker “het welzijn van dit dier zonder redelijk doel benadeeld. Dit is een overtreding van artikel 2.1. eerste lid van de Wet dieren, gelet op artikel 2.1, derde lid van de Wet dieren en artikel 1.3 van het Besluit houders van dieren.”
[vimeo:https://vimeo.com/457702795]
De NVWA is op 24 oktober, dus bijna een maand na de misdaad, bij de varkensfokker langs gegaan om zijn verklaring op te nemen. In de stallen zijn ze volgens het opgestelde inspectierapport niet geweest.
De verklaring van de boer:
“Ik vond het verschrikkelijk toen ik hoorde dat er een levend varken aan de weg lag. Ik stond er de dag ervoor bij toen het varken, volgens mij, zijn laatste adem uitblies. Je kent het wel, ze stuiptrekken dan ook. Ik heb geen hartslag meer gevoeld bij dit varken en hij ademde ook niet meer. Ik heb al bedacht hoe ik dit in de toekomst ga voorkomen, want dit wil ik nooit meer meemaken. Het gebeurt niet vaak dat je erbij bent als een varken doodgaat, maar als het gebeurt, laat ik het varken eerst een tijdje op de gang liggen om zeker te weten dat hij dood is voor ik hem aan de weg leg.”
De NVWA inspecteur schrijft er vervolgens, zonder een spoortje van ironie, onder: “Dit was een melding mbt een levend kadaver. Veehouder is serieus bezig en heeft een oplossing gevonden om dit in de toekomst te voorkomen.”
Dit is dus het niveau waarop varkensfokkers en NVWA bezig zijn met dierenmishandeling. Moeten we het nog hebben over “levend kadaver”? Of over het feit dat varkensfokker en NVWA inspecteur bovenstaande kwalificeren als “oplossing”?
Wat dit geval duidelijk laat zien, is dat het hele vee-houderij systeem moreel failliet is. Er valt niets aan te verbeteren; het is een ‘kankergezwel’ in onze maatschappij dat vernietigd dient te worden.
Wat dit geval duidelijk laat zien, is dat het hele vee-houderij systeem moreel failliet is. Er valt niets aan te verbeteren; het is een kankergezwel in onze maatschappij dat vernietigd dient te worden.
Uit de door Animal Rights opgevraagde documenten blijkt dus dat er van verbetering helemaal geen sprake (meer) is.
