In 2016 antwoordde staatssecretaris van Dam op vragen van SP Kamerlid Van Gerven dat sinds 2009 het aantal meldingen per jaar van voor destructie aangeboden levende dieren van Rendac was gedaald van 35 naar 18 in 2015 en concludeerde daaruit dat de getroffen maatregelen hun uitwerking leken te hebben. 1 Uit documenten opgevraagd door Animal Rights blijkt echter dat er van verbetering helemaal geen sprake (meer) is.
In 2016 zijn er tenminste 24 meldingen (11 varkens, 9 runderen en 4 kippen) van levend ter destructie aangeboden dieren en in 2017 zeker 21 (9 varkens, 4 runderen, 5 kippen, 1 geit, 1 schaap en 1 konijn). In januari 2018 worden een varken, een kalf en een kip levend aangeboden ter destructie. 2 “Er zit dus geen enkele verbetering in het voorkomen van het aanbieden van levende dieren ter destructie,” concludeert Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen.
Geen boetes
Dat er geen vooruitgang geboekt wordt, is ook niet verwonderlijk want zover Animal Rights uit de documenten kan opmaken, is er in 2016 en 2017 geen enkele boete uitgedeeld voor deze ernstige vorm van dierenmishandeling. De ene na de andere veeboer trekt in zijn of haar verklaring het boetekleed aan en de NVWA volstaat vervolgens met een schriftelijke waarschuwing.
“Animal Rights vindt het feit dat er geen boetes uitgedeeld worden onacceptabel,” zegt Vermeulen. “Dierenmishandeling is dierenmishandeling, of de ‘nalatigheid’ nu opzettelijk is of niet, en dient te allen tijde zwaar bestraft te worden.”
Topje van de ijsberg
Animal Rights deed het informatieverzoek nadat bleek dat Rendac een standaard, voorgedrukt formulier gebruikt om veeboeren er op te wijzen dat ze geen nog levende dieren tussen de kadavers mogen stoppen. “Als je een dergelijk formulier standaard aan je chauffeurs moet meegeven, kan je op je vingers natellen dat deze misdaad met enige regelmaat voorkomt,” zegt Vermeulen.
Sterker nog, Animal Rights gaat er van uit dat deze door de NVWA verstrekte meldingen slechts het topje van de ijsberg zijn. De Rendac chauffeurs houden natuurlijk geen uitgebreide controles, keren de kadavertonnen met biggen, konijnen en pluimvee niet om om ieder individueel dier te inspecteren en zijn ook geen experts op dat gebied. Ook zal menig geval eenvoudigweg niet gemeld worden.
Het grote aandeel varkens en runderen in de meldingen vloeit logischerwijs voort uit het feit dat deze dieren individueel aangeboden worden en apart met een grijper geladen moeten worden. Dat dieren nog leven is dan makkelijker te constateren, terwijl de tonnen vol pluimvee, konijnen, nertsen en biggen omgekeerd worden boven de laadbak zelf.
Daarnaast zullen ook nog veel dieren creperen tussen het tijdstip dat ze bij het afval gaan en het tijdstip dat Rendac ophaalt.
Sabotage door de NVWA
Animal Rights vroeg de informatie al 1 augustus 2018 bij de NVWA op. “De NVWA heeft echter geen boodschap aan deze wettelijke verplichting van openbaarheid van bestuur,” geeft Vermeulen aan, “en stuurde Animal Rights de stukken pas op 24 november 2020, meer dan twee jaar na het verzoek. De NVWA is dan ook nog zo star dat ze de stukken levert tot aan het moment van opvragen, dus begin 2018.”
Er loopt ook een verzoek om de recentere stukken aan Animal Rights te overhandigen en de geldende termijn is door de NVWA ook hier alweer overschreden.
Damage control door minister Schouten
Minister Schouten liep al op publicatie van de Wob vooruit in een Kamerbrief van 27 oktober 2020 inzake slachthuizen. Ze heeft het daarin over “signalen die de NVWA heeft dat er zeer incidenteel tussen kadavers die aan Rendac worden aangeboden nog een levend dier wordt aangetroffen.” 3
Spreken over “signalen” is absurd omdat Rendac de verplichting heeft om deze zaken te melden bij de NVWA, waarna deze vervolgens een ‘onderzoek’ instelt en een standaard waarschuwing uitdeelt.
“Wat ontbreekt bij de NVWA en het ministerie van LNV is daadwerkelijk daadkrachtig optreden,” zegt Vermeulen. “Alleen torenhoge boetes en een houdverbod zullen deze veeboeren ervan kunnen overtuigen dat zorgvuldig met de dieren omspringen ook in hun eigenbelang is.”
Een gebroken arm, een epilepsieaanval, ontstoken open hoofdwonden en levensbedreigend bloedverlies… Zo luidt het in een van de inspectieverslagen over het apenlab van de KU Leuven die Animal Rights bij de overheid heeft opgevraagd. Wat doet de overheid met zulke bevindingen? Voorlopig niets! Daarom heeft Animal Rights besloten om het heft in eigen handen te nemen en het online portaal [ReportAnimalTesting.eu](https://reportanimaltesting.eu/nl/) te lanceren waar getuigen van dierenmishandeling van proefdieren vertrouwelijk meldingen kunnen maken.
[Aan de KU Leuven worden alle proefapen op dezelfde manier ‘gebruiksklaar’ gemaakt](https://www.animalrights.be/shocking-vlaamse-overheid-verspilt-miljoenen-aan-de-ku-leuven-om-apen-te-doden). De apen ondergaan eerst een operatie zodat elektroden in de hersenen geplaatst kunnen worden. Er worden gaten in hun schedels geboord en met cement wordt er een fixatie-staaf of ‘headpose’ aan de schedel vastgehecht. Dit staafje dient om de kop van de apen te fixeren tijdens dierproeven zodat de dieren zich niet kunnen verzetten. Volgens de onderzoekers hebben ze geen open wonden door de staafjes op hun hoofd en hebben ze helemaal geen last bij de experimenten.
Animal Rights vroeg de verslagen op van alle dierenwelzijnsinspecties die de afgelopen vijf jaar uitgevoerd werden in het apenlab van de KU Leuven.1 Dit bracht het schokkende leed van de proefapen achter gesloten labodeuren aan het licht. In een niet-aangekondigde inspectie in oktober 2018 van de Dienst Dierenwelzijn staan onder meer volgende bevindingen 2:
Primaat Brain had 2 headposes. Bij het afhalen van de headposes bleek hieronder een ontsteking te zitten. De wonden worden opengelaten om te genezen. Brain had ook diarree ten gevolge van een parasitaire infectie
Primaat Abu bloedt gemakkelijk aan zijn headpose. Hij verloor recent zijn headpose en kreeg nadien een bloedtransfusie, extra ijzer en proteïneshakes… Indien hij niet beter wordt, zal euthanasie overwogen worden.
Primaten hebben nieuwe halsband dat minder irritatie geeft.
Hochmuth reageert verontwaardigd: “Het is duidelijk dat de apen wel pijn voelen door de gecementeerde fixatie-staafjes op hun hoofd en dat ze zelfs aan de gevolgen van ontstekingen door deze ‘standaardprocedure’ kunnen sterven.”
De onderzoekers vertellen liever niet dat de apen nog geen glas water per dag krijgen en altijd dorst hebben. Het kost de apen veel moeite om de voor hen onnatuurlijke opdrachten voor het beeldscherm aan te leren en uit te voeren. Om hen zo ver te krijgen, worden de dieren op een strikt waterdieet gezet. Als de apen niet werken krijgen ze dus geen water. De apen hebben dorst wanneer ze uit hun kooi worden gehaald voor de trainingen en de hersenmetingen. Om een paar druppels water of sap te bemachtigen, moeten ze de opdrachten correct uitvoeren.
In de inspectieverslagen wordt jaarlijks vermeld dat de KU Leuven samen met de Ethische Commissie en dienst Beleid Dierenwelzijn moet bekijken hoe de procedure rond het verstrekken van drinkwaterkan aangepast worden zodat alle primaten over voldoende drinkwater kunnen beschikken. “Al 30 jaar lang worden de proefapen dorstig gehouden zonder dat de overheid ingrijpt. Het onthouden van een fundamentele basisbehoefte zoals water drinken is een wrede dwangmethode om dieren te onderwerpen aan de eisen van de onderzoekers. Dit is bijkomende dierenmishandeling”, aldus Hochmuth.
Daarnaast werd zonder bijkomende verklaring vermeld dat primaat Dipsy een epilepsieaanval heeft gehad en dat een ander aapje een arm had gebroken. In het meest recente inspectieverslag van november 2019 wordt niets over de toestand van de dieren vermeld en lijden de dieren nog steeds dorst. Er werd enkel volgende bevinding vermeldt: “Binnenkort overleg over ad libitum aanbieden van drinken.” Hochmuth reageert boos: “Wanneer is “binnenkort? We staan nu weer bijna een jaar verder. Hoe staat het met Abu, Brain en Dipsy en de andere 40 proefapen aan de KU Leuven?”
De Europeese Commissie bestempelt vermijdbaar dierenleed als ernstige niet-naleving.4 Het voorkomen van vermijdbaar dierenleed wordt het meest serieus genomen. Wanneer niet-naleving wordt geconstateerd, moet er feedback worden gegeven. Er moet worden bevestigd dat de problemen op bevredigende wijze zijn aangepakt – dit kan een vervolgbezoek noodzakelijk maken. Bij het volgende bezoek moet in ieder geval worden bevestigd dat de geconstateerde problemen zijn verholpen. Maar dit is in dit geval niet gebeurd.
Animal Rights heeft een maand geleden het kabinet van de minister voor dierenwelzijn Ben Weyts gecontacteerd voor een toelichting op de opgevraagde inspectieverslagen die waren uitgevoerd door de dienst Dierenwelzijn. Tot nu toe hebben we echter nog geen antwoord ontvangen. Voor Animal Rights campagnecoördinator Jen Hochmuth wijst deze reactie op nalatigheid. “Het draait voor de minister kennelijk alleen om het afvinken van minimale wettelijke verplichtingen en niet daadwerkelijk om het beter beschermen van proefdieren.”
Elk jaar worden in Vlaanderen bij meer dan de helft van de proefdierlabo’s inbreuken vastgesteld op de wet van de bescherming van proefdieren. In 2016 werden inbreuken vastgesteld in 28 van de 42 geïnspecteerde labo’s, in 2017 was dat het geval in 24 op 43 labo’s, in 2018 in 21 op 39 labo’s en in 2019 in 25 op 42 labo’s.5 Slechts een derde van alle laboratoria wordt jaarlijks gecontroleerd. Terwijl fokkers, leveranciers en gebruikers van niet-menselijke primaten ten minste eenmaal per jaar moeten worden geïnspecteerd. Volgens Animal Rights zijn deze maatregelen sowieso louter ‘greenwashing’ en doen inspecties als het erop aan komt niets voor proefdieren. “Als een proefdierlabo in een gegeven jaar gecontroleerd wordt, kunnen proefdiernemers ervan uitgaan dat ze de erop volgende 2 jaar ongehinderd hun gang kunnen gaan.”, aldus Hochmuth.
Als reactie op een schriftelijke vraag van Vlaams parlementslid Axel Ronse kon de minister van dierenwelzijn [Ben Weyts eerder dit jaar geen overzicht voorleggen over de aard en ernst van het aantal vastgestelde inbreuken](https://www.animalrights.be/wat-gebeurt-er-achter-gesloten-labodeuren). 6 Animal Rights is ervan overtuigd dat nalatigheid van de overheid en zware dierenmishandeling zoals die in het [horrorlab LPT](https://www.animalrights.nl/honden-katten-en-apen-mishandeld-duits-proefdiercentrum) geen alleenstaande gevallen zijn: “Het is duidelijk dat inspecties falen en undercoverbeelden cruciaal blijven om dierenleed daadwerkelijk aan te pakken”, aldus Jen Hochmuth. Daarom lanceert Animal Rights het online portaal [ReportAnimalTesting.eu](https://reportanimaltesting.eu/nl/) waar getuigen van dierenmishandeling vertrouwelijk melding kunnen maken van activiteiten rond dierproeven die aanleiding geven tot bezorgdheid in de Europese Unie.7
Volgens Animal Rights is het onmogelijk om die kloof tussen wetgeving en uitvoering inzake proefdierbescherming te dichten in een industrie die zonder bedenkingen dieren pijn, angst en stress bezorgd. De KU Leuven voert intussen al [meer dan 30 jaar akelige experimenten uit op apen](https://www.animalrights.be/vervang-dierproeven/proefapen-in-belgie) die veel leed bezorgen. Tot nu toe heeft dit nog geen tastbare resultaten opgeleverd. Daarom pleit Animal Rights ook voor de volledige vervanging van dierproeven door innovatieve ethische onderzoeksmethoden.
Teken de petitie voor de [stopzetting van de apenproeven aan de KU Leuven](https://www.animalrights.be/teken-de-petitie-red-de-ku-leuven-apen)
[Animal Free Science](https://animalfreescience.org/) is het nieuwste project van Animal Rights. Hiermee willen we inspelen op dierproefvrije innovatie en de maatschappij, politici en wetenschappers sensibiliseren. Met deze positieve campagne willen we verandering stimuleren in België en Europa.
Animal Rights organiseert een protestactie voor de stopzetting van apenexperimenten op donderdag 3 december van 13u tot 15u. [Link naar het facebookevent]( https://www.facebook.com/events/437735653870965)
Het is duidelijk dat de apen zelfs aan de gevolgen van ontstekingen door de ‘standaardprocedure’ kunnen sterven.
Proefapen aan de KU Leuven worden al 30 jaar lang dorstig gehouden! Het onthouden van basisbehoeften zoals drinken is bijkomende dierenmishandeling.
We staan nu weer bijna een jaar verder. Hoe staat het met Abu, Brain, Dipsy en de andere 40 proefapen aan de KU Leuven?
Inspecties zijn een falende maatregel die enkel en alleen om het afvinken van minimale wettelijke verplichtingen draait en niet daadwerkelijk om het beschermen van proefdieren.
Op 25 november kantelde een vrachtwagen met 180 varkens in Den Bosch. 1 De dieren kwamen op de weg en onder de vrachtwagen terecht, sommige dieren zaten gekneld in de vrachtwagen en stierven ter plekke. Animal Rights was ter plaatse om te documenteren en te livestreamen.
Lees ook: [Onbekend aantal dieren sterft bij transportongelukken](https://www.animalrights.be/onbekend-aantal-dierlijke-slachtoffers-door-transportongelukken)
Het geschreeuw van de gewonde en gestresste dieren kon tot ver gehoord worden. Sommige dieren lagen op de grond te creperen. Tientallen dieren ontsnapten en liepen de weg op of de nabije woonwijken in.
Voor dieren die een transport ongeluk overleven is er zelden of nooit genade. Ze werden dan ook niet ‘gered’ na het ongeval, maar op een volgende vrachtwagen geladen voor een troosteloos leven in een stal of op weg naar een gewelddadige dood in het slachthuis.. Dit is het ware gezicht van de veeteelt: Er is geen greintje compassie voor de dieren, op geen enkel moment in hun bestaan.
De Nederlandse en Belgische overheid houden geen cijfers bij van het aantal dieren dat omkomt bij transportongelukken. Animal Rights heeft zelf een [lijst met alle ongelukken gepubliceerd die in de laatste jaren in de media verschenen.](https://www.animalrights.be/onbekend-aantal-dierlijke-slachtoffers-door-transportongelukken)
Animal Rights ziet de transportongelukken, net als bijvoorbeeld de slachthuismishandelingen of de stalbranden, als bewijs dat de hele keten van de vlees-industrie door en door immoreel is. De dieren in de vee-industrie lijden van geboorte tot vreselijke dood.
Het is voor de dieren, maar ook voor het klimaat, de natuur, het milieu en de volksgezondheid, noodzakelijk dat er volop ingezet wordt op een eiwittransitie van vlees, zuivel en eieren naar plantaardige voeding. Want een toekomst zonder dierenleed begint op ons bord, door te kiezen voor heerlijke, plantaardige alternatieven.
De [hunt saboteurs van Animal Rights](https://www.animalrights.nl/de-hunt-saboteurs-van-animal-rights) zijn inmiddels actief op verschillende locaties in Nederland. Afgelopen zaterdag voerden zij actie in de Hoeksche Waard in Zuid-Holland. Van alle provincies in Nederland, worden in Zuid-Holland de meeste dieren gedood. Ook soorten zoals konijnen, die inmiddels op de Rode Lijst zijn geplaatst.1 Jeffrey Wijling, coördinator: “We vonden drie jachtpartijen. In onze aanwezigheid is er niet één schot gelost. Een mooi begin van de dag.”
De Hoeksche Waard is hét jachthart van Zuid-Holland. Met [toeters en videocamera’s gaan de activisten op pad](https://www.animalrights.nl/de-hunt-saboteurs-van-animal-rights). Ze speuren naar auto’s, jachthutten en jagers in de uitgestrekte velden. Bij de eerste jachtpartij op hazen vertrokken de jagers meteen, nadat de activisten arriveerden. Bij de tweede jachtpartij werd er niets geschoten en bij de derde jachtpartij werd de politie gebeld. Ook deze jagers vertrokken uiteindelijk zonder één schot gelost te hebben.
Wijling: “We doen niets illegaals. We zijn vreedzaam en geweldloos. Vanaf de openbare weg leggen we de jachtpartij vast. Jagers noemen dit ‘eerlijk vlees’. Er is niets eerlijks aan het doodschieten van wilde dieren voor vermaak en smaak. Het is een oneerlijke wedstrijd.”
Op dit moment is de jacht op vijf soorten geopend, de zogenoemde wildsoorten. Het gaat om [het konijn en de haas, wilde eend, fazant en houtduif.](https://www.animalrights.nl/plezierjacht-nederland) Alle soorten kennen een afnemende trend. De populaties hazen en konijnen nemen inmiddels zoveel af, dat ze op de Rode Lijst zijn geplaatst in de categorie ‘gevoelig’. In Zuid-Holland werden in 2019 maar liefst 18.235 hazen gedood. Dat zijn 5.000 hazen meer dan in 2016. Ook zijn er 16.331 konijnen gedood. Dat zijn 7.000 konijnen meer dan in 2016.2
Jessica Smit, campagneleider: “Het afschot neemt jaarlijks toe en de populaties nemen af. Elk doodgeschoten dier is er één te veel, zou je denken. Maar de jacht gaat gewoon door. Het gaat hier om duizenden dieren die jaar na jaar worden afgeknald.”
De Jagersvereniging noemt de nieuwe Rode Lijst onbetrouwbaar.3 Het rapport is echter opgesteld onder begeleiding van een onafhankelijke begeleidingscommissie, waaronder ecologische experts en het CBS. Afschotcijfers en tellingen van jagers zijn hier waar mogelijk in meegenomen.4 Smit: “Jagers gebruiken deze trendcijfers in hun eigen afschotplannen.5 Maar nu de trend niet in hun voordeel is, wordt alles uit de kast getrokken om de betrouwbaarheid van de lijst zoveel mogelijk te ondermijnen. Schandalig.”
Op dinsdag 22 december organiseert Animal Rights vanaf 15.00 tot 17.00 uur een [demonstratie tegen de hobbyjacht op de Hofplaats in Den Haag](https://www.facebook.com/events/840837443403141/?acontext=%7B%22action_history%22%3A[%7B%22surface%22%3A%22page%22%2C%22mechanism%22%3A%22page_admin_bar%22%2C%22extra_data%22%3A%22%7B%5C%22page_id%5C%22%3A834788449917858%7D%22%7D%2C%7B%22surface%22%3A%22events_admin_tool%22%2C%22mechanism%22%3A%22recommended_actions%22%2C%22extra_data%22%3A%22[]%22%7D]%2C%22has_source%22%3Atrue%7D). Smit: “Elk jaar sterven duizenden dieren in het jachtseizoen. Het wordt tijd dat we deze middeleeuwse hobby naar de geschiedenisboeken verwijzen.”
Animal Rights roept zoveel mogelijk mensen op om zich [aan te sluiten](https://www.facebook.com/events/840837443403141/?acontext=%7B%22action_history%22%3A[%7B%22surface%22%3A%22page%22%2C%22mechanism%22%3A%22page_admin_bar%22%2C%22extra_data%22%3A%22%7B%5C%22page_id%5C%22%3A834788449917858%7D%22%7D%2C%7B%22surface%22%3A%22events_admin_tool%22%2C%22mechanism%22%3A%22recommended_actions%22%2C%22extra_data%22%3A%22[]%22%7D]%2C%22has_source%22%3Atrue%7D) bij de demonstratie.
Er is niets eerlijks aan het doodschieten van wilde dieren voor vermaak en smaak. Het is een oneerlijke wedstrijd.
Nu de trend niet in hun voordeel is, wordt alles uit de kast getrokken om de betrouwbaarheid van de lijst te ondermijnen. Schandalig.
Op dit moment worden honden en katten in dodelijke dierproeven gebruikt in Nederlandse en Belgische laboratoria. Animal Rights wil met alle macht deze akelige testen stoppen.
Robert Molenaar van Animal Rights: “We zijn [hard op weg naar de 40.000e handtekening](https://www.animalrights.nl/stop-dodelijke-experimenten-op-honden-en-katten). Er zijn prima alternatieven voor handen voor deze dierproeven. We willen dat politici hun verantwoordelijkheid nemen en de honden en katten uit de laboratoria redden.”
In de periode 2017 tot en met 2019 zijn er maar liefst 2475 dierproeven op honden en 491 dierproeven op katten uitgevoerd in Nederlandse laboratoria. In Vlaanderen lopen de aantallen nog verder op: in dezelfde periode werden 4803 dierproeven op honden en 312 dierproeven op katten uitgevoerd. Ook in 2020 zijn er weer nieuwe projectvergunningen verleend om in de aankomende jaren testen op honden en katten uit te voeren.
Deze testen vinden vrijwel allemaal plaats bij de [grootverbruikers van honden en katten](https://www.animalrights.nl/honden-en-katten-laboratoria). Het gaat om het commerciële proefdiercentrum Charles River in Den Bosch en de farmabedrijven MSD in Boxmeer en Janssen Pharmaceutica in Beerse.
Jen Hochmuth van Animal Rights: “Proefdieren zijn geen gebruiksvoorwerpen, maar individuën met recht op leven en welzijn. Wat je huisdier niet mag overkomen, mag met geen enkel dier gebeuren.”
