sep 11, 2020
Onze collega’s van Anima International maakten undercoverbeelden van de verschrikkelijke omstandigheden waaronder nertsen worden gehouden op Poolse fokkerijen.1 De beelden zijn vanaf juni 2020 gedurende 2 maanden gemaakt in Góreczki, met een half miljoen dieren is dit de grootste fokkerij van Polen. Kristel Grond, campagnemedewerker Animal Rights: “Dit is de gruwelijke realiteit op ‘professionele’ fokkerijen. Met een lijdensweg van geboorte tot dood voor de dieren.”
Eerder dit jaar doken er ook al [undercoverbeelden uit Finland](https://www.animalrights.nl/verschrikkelijke-beelden-uit-finse-bontfokkerijen) op.
1:https://animainternational.org/blog/goreczki-investigation
Al jarenlang brengen onderzoekers van Anima International de Poolse nertsenhouderijen in beeld. Net zoals wij krijgen zij regelmatig te horen dat de gemaakte beelden niet objectief zijn en alleen incidenten op ‘familiebedrijven’ betreffen. Volgens de Poolse nertsenhouderij is het op de professionele, industriële plaatsen vele malen beter geregeld. Vanuit dat oogpunt is activist Yevhen 2 maanden undercover gegaan op de fokkerij.
De beelden laten zien dat het op de ‘professionele’ fokkerijen een evengrote lijdensweg is. De dieren verblijven in kleine draadgazen kooien en lijden aan zware verwondingen aan ogen, oren en staart. Lichaamsdelen worden afgebeten. Meerdere zijn verlamd, apathisch of zijn convulsief. Gedurende de tijd dat Yevhen werkzaam is ziet hij dagelijks dode nertsen liggen. Sommige in twee stukken: half in de kooi, half op de grond. De nertsen sterven door vergiftiging, kannibalisme of omdat ze gewoonweg te zwak zijn. Als ze zelf niet meer in staat zijn om te eten, worden ze vergast. Veterinaire hulp ontbreekt compleet.
Nertsen met ernstige verwondingen of ziektes worden overgebracht naar het ‘ziekenhuis’. Dit is een stal die eigenlijk niet veel anders is dan de andere stallen. Het is vooral bedoeld om de zwakke van de sterkere dieren te scheiden.
Zelfs hier ontbreekt alle veterinaire hulp.
Medewerkers zonder training strooien met regelmaat een antiseptische poeder op de wonden, wat uiteindelijk het lijden alleen maar verergerd. Als ze vervolgens sterven in het ‘ziekenhuis’ worden ze weggegooid in plastic zakken. Het ziekenhuis komt eigenlijk op de tweede plaats van de dagelijkse werkzaamheden. Eerst alle basishandelingen en daarna pas de zwakke dieren verzorgen. Dat is het motto op deze fokkerij.
Lees ook: [undercover in Nederland en België](https://www.animalrights.nl/weg-met-bont/onderzoek-nertsenfokkerijen).
Met grote regelmaat ontsnappen er nertsen. De dieren die ontsnappen worden weer opgejaagd om vervolgens terug in gevangenschap geplaatst te worden. Het vangen wordt door de medewerkers zelf gedaan. Dit gebeurt met de hand of met een net. Soms met behulp van de honden. Het lot van de nerts is dan helemaal ongewis; zij worden verscheurd door de honden.
Polen is één van ’s werelds grootste exporteur van nertsen- en vossenbont. Bont dat via de veilinghuizen wordt verspreid komt over de gehele wereld weer terecht. 2
2:https://comtrade.un.org/data/
Teken [onze petitie](https://www.animalrights.nl/stop-de-verkoop-van-bont) tegen de verkoop van bont.
Animal Rights wil voorkomen dat de uitkoopregeling gebruikt wordt om in het buitenland dezelfde onethische handel voort te zetten. Kristel: “Op zijn minst moet onze overheid de voorwaarde opnemen dat uitgekeerde bedragen niet gebruikt worden voor het financieren van nieuwe bontfokkerijen over de grens.”
De organisatie pleit voor een importverbod op álle bontproducten en heeft o.a. een (https://www.animalrights.nl/stop-de-verkoop-van-bont), die maar liefst 82 jassen met echt bont verkoopt. Kristel: “Wat we in Nederland niet langer willen toestaan moeten we ook niet financieren bij de buurman.”
Animal Rights dankt Anima International voor hun werk en het mogen gebruiken van de beelden.
Dit is de gruwelijke realiteit op ‘professionele’ fokkerijen. Met een lijdensweg van geboorte tot dood voor de dieren.
De dode nertsen hebben de grootste indruk op me gemaakt.
Wat we in Nederland niet langer willen toestaan moeten we ook niet financieren bij de buurman.
sep 10, 2020
In juni 2020 bracht Animal Rights [gruwelijke beelden naar buiten uit het varkensslachthuis Van Hoornweder in Torhout.](https://www.animalrights.be/animal-rights-openbaart-opnieuw-gruwelijke-beelden-uit-een-vlaams-slachthuis) De eerste belangrijke misstand is dat varkens [onvoldoende verdoofd en daardoor bij bewustzijn gekeeld worden en zelfs levend in het broeibad](https://www.animalrights.be/het-horror-slachthuis-van-torhout) verdrinken. Ten tweede worden [kreupele, niet-transportwaardige dieren aangevoerd bij het slachthuis](https://www.animalrights.be/het-horror-slachthuis-van-torhout) en zelfs door gejaagd naar de wachtruimten. Ten derde blijkt dat de [‘klophamer’ als een wreed martel instrument](https://www.animalrights.be/het-horror-slachthuis-van-torhout) gebruikt wordt.
[Wat er in de beelden te zien is, wordt bevestigd in de bij Dierenwelzijn opgevraagde informatieformulieren (IF).](https://www.animalrights.be/het-horror-slachthuis-van-torhout)
Animal Rights kreeg recent ook POC-documenten in handen, wekelijks opgemaakte Pre-en Operationele Controles, van 2018 en de eerste helft van 2019. Ondanks dat deze niet compleet zijn, bevestigen ze wat al te zien was op de beelden en te lezen in de informatieformulieren. De POCs geven een goed inzicht in hoe vaak het voorkomt dat dieren slecht verdoofd worden, hoe vaak kreupele dieren worden aangevoerd en hoe vaak de dieren worden afgeranseld met klophamers.
Aan deze praktijken werd jarenlang niets gedaan. Sinds de Animal Rights undercoverbeelden uit Tielt, Izegem en Hasselt lijkt er weinig veranderd te zijn in de mentaliteit van de slachthuizen, de veeboeren, veetransporteurs, controlerende instanties en overheid. Het is tijd voor verandering!
Op 3, 4, 8, 10, 25, 29 en 30 januari 2018 [komen varkens bij uit verdoving, zelfs na kelen, en dit wordt regelmatig niet opgemerkt door het personeel. Zelfs wanneer dit wel geconstateerd wordt, grijpt het personeel vaak niet in met bijverdoving, maar wordt een varken gewoon opgetakeld.](https://www.animalrights.be/animal-rights-openbaart-opnieuw-gruwelijke-beelden-uit-een-vlaams-slachthuis)
Dit gaat zo maar door. Maken we een sprong naar het einde van dat jaar 2018, dan zien we beschreven in de POCs hoe op 12 december verschillende varkens terug wakker worden; dit wordt niet opgemerkt door de steker.
Op 19 december worden om 8u35 vijf varkens wakker vóór de keling, 8u55: één varken, 9u17: één varken; om 11u45 worden twee varkens worden wakker na de keling; om 11u50 wordt een zeug wakker vóór de keling. Desbetreffende zeug wordt terug wakker met schreeuwen en stampen. Er volgt geen reactie van het stalpersoneel totdat de AM-keurder optreedt en het personeel vraagt om het dier elektrisch bij te verdoven.
Op 21 december om 5u51 wordt een varken met ademhalingsbewegingen opgetakeld en wordt volledig wakker aan de ketting: geen reactie door ophanger noch door keler; 6u48: idem en terug geen reactie.
Op 24 december om 8u00 worden verschillende varkens wakker omdat ze aan de caroussel niet onmiddellijk worden gestoken; om 8u10 wordt één varken onmiddellijk wakker nadat het uit de verdovingskooi wordt gekieperd; om 8u18 wordt een gestoken varken wakker net voor de broeibak.
De verdovingsproblemen gaan tot en met april 2019 door: Op 12/04/2019 om 10u50 komt een varken bij bewustzijn voor de keling. De electrische tang werkt niet (werd al opgelapt met plakband). Het varken hangt gedurende lang tijd te trekken aan de ketting …
Daar eindigen onze POCs. Een litanie aan lijden binnen een misdadig bedrijf. Minister Ben Weyts verzekert ons nu dat de problemen inmiddels verholpen zijn. De vragen moeten echter ook zijn: Hoe is het mogelijk dat deze wantoestanden vanaf zeker 2017 continu hebben kunnen doorgaan? Waarom bleef dit horror-slachthuis open? Waarom is hiervoor niemand bestraft? Bij hoeveel andere (varkens)slachthuizen gaat het er ook zo aan toe?
Het tweede grote probleem is de [aanvoer van dieren die helemaal nooit vervoerd hadden mogen worden: Dieren die kreupel zijn, met prolapsen, met necrotische verwondingen.](https://www.animalrights.be/animal-rights-openbaart-opnieuw-gruwelijke-beelden-uit-een-vlaams-slachthuis) Als er iets eenvoudig is tegen te gaan zijn het deze praktijken wel, door varkenshouders, transporteurs en slachthuizen afschrikwekkende boetes op te leggen, verantwoordelijken in de cel te gooien, hun vergunningen af te nemen en bedrijven te sluiten.
Enkele voorbeelden uit de POCs:
10/01/2018: Een vóór aanvang van het slachten (vóór 6u30) aangevoerde wrakke zeug door Perneel kan bij het AM-onderzoek helemaal niet recht. De zeug wordt ten gevolge van meerdere abcessen dan ook PM afgekeurd.
10/01/2018: Een varken met relevante, bloederige prolaps wordt nog toegelaten in het slachthuis.
15/01/2018: Een varken met relevante, bloederige prolaps wordt nog toegelaten in het slachthuis.
18/01/2018: Aanvoer van een wrakke zeug door Perneel vóór de slachtactiviteit. Crisisaanvoerder Perneel verder sensibiliseren!!!
19/09/2018: Iemand van het stalpersoneel slaat op een zeug met pijnlijke voorpoot die amper kan wandelen om ze vooruit te sturen: een dergelijk dier moet normaal bij aankomst onmiddellijk elektrisch verdoofd worden.
27/09/2018: Een zeug werd aangevoerd met een duidelijk niet recente prolaps (fibrinevlokken aanwezig) door Debergh: De vervoerder betwist (agressief) de opmerking van de AM-keurder.
31/10/2018: Een zeug met een chronische prolaps en die niet meer recht kan ten gevolge van een dikke poot, wordt aangevoerd zonder bedding van zaagmeel (ze ligt in eigen urine op een metalen plaat van de camion). Aanvoerder (Perneel) dient hierover aangesproken te worden door de operator. Perneel zelf werd eerder al meermaals verwittigd door de AM-keurder.
11/12/2018: Aanvoer van een wrakke zeug door Perneel de avond voordien (19u00), zonder toezicht door een dierenwelzijnsfunctionaris of zijn afgevaardigde.
13/12/2018: Een wrakke zeug gebracht door Perneel vóór toezicht met betrekking tot ingangscontrole en verkeerde informatie met betrekking tot losuur op het verplaatsingsdocument. De operator moet deze “risicoaanvoerder” beletten om dergelijke praktijken nog toe te passen.
15/02/2019: Aanvoer van een varken met ernstig necrotisch letsel ter hoogte van de bil.
22/03/2019: Aanvoer door Cornette van 22 zeugen waarvan er minstens 4 niet recht en een 3tal met pootletsel. De aanvoerder moet het lastenboek van de operator respecteren en de operator moet hierop toezien.
17/04/2019: Aanvoer door Geert Ossaer van wrakke en normale varkens/zeugen bij elkaar zonder afscheiding; vertrappeling van de wrakke varkens door de andere; beer niet afzonderlijk gecompartimenteerd en een zeug met rectale prolaps.
Er is weinig tot geen sensibilisering door de operator aan het adres van dergelijke aanvoerders gezien het herhaald recidiveren met betrekking tot deze non-conformiteit en dit ondanks het laten ondertekenen van een lastenboek door alle aanvoerders.
Het slachthuis voorkomt ook niet dat de varkens verwondingen oplopen bij het uitladen:
10/01/2018: Aanvoerder (Dekeyzer) slaat op een varken met bil af om het van de camion af te krijgen.
11/02/2018: Aanvoerder t’ Kindt lost een volledige etage van de camion in één keer.
04/02/2019: Aanvoerder Brumar lost een volledige verdieping varkens van de camion niet volgens de vereiste modaliteiten, cfr lastenboek voor de aanvoerders door de operator opgesteld. Alle varkens worden in één keer gelost in plaats van circa 15 varkens per keer. De varkens springen op elkaar met mogelijks verwondingen tot gevolg. Er is geen interventie door de afgevaardigde van de AWO (Geert Van Hoornweder).
23/04/2019: Een zeug met evenwichtsproblemen wordt van de camion afgeduwd en te veel varkens worden door aanvoerder uit camion gejaagd waardoor te veel stress bij varkens. Er is geen opvolging door operator VHW met betrekking tot het uitvoeren van deze modaliteiten door de aanvoerders.
Animal Rights vraagt zich af hoe het mogelijk is dat een overduidelijke “risicoaanvoerder” als Perneel nog steeds in bedrijf is?
Bij de noorderburen in Nederland wordt de [klophamer](https://www.animalrights.be/het-horror-slachthuis-van-torhout) niet gebruikt, dus Animal Rights begrijpt niet waarom men in België volhardt in het gebruik van dit martelinstrument.
Enkele voorbeelden uit de POCs:
04/01/2018: Er worden varkens aangevoerd door Brumar (Aalter) met diepe krassen op de rug ten gevolge van het verkeerd gebruik van de klophamer.
10/01/2018: Er is rugletsels aangebracht door het verkeerd gebruik van de klophamer door de aanvoerder Penninckx. De operator dient dergelijk aanvoerders hierover actiever te sensibileren.
07/02/2018: Verschillende zeugen van een zelfde lot: te veel geklopt (5 à 6 keer).
19/02/2018: Een lot varkens zijn te veel geklopt.
13/09/2018: Een zeug is 10 maal geklopt en heeft verschillende krassen over de ganse rug ten gevolge van slecht gebruik van de klophamer: vervoerder en boer werden verwittigd. Zowel de operator (VHW) als de vervoerder werden al eerder over deze nonconformiteit (NC) op de hoogte gebracht. Ook de operator (VHW) dient de nodige maatregelen te nemen om dergelijke NC te voorkomen: bij recidivering volgt IF waarin ook de laksheid door de operator zal worden vermeld.
04/10/2018: Een drietal zeugen is te veel geklopt.
27/12/2018: 2 varkens werden aangevoerd door Decaigny Christophe: 7 maal geklopt.
11/02/2019: Klophamerletsels bii verschillende varkens aangevoerd door Corva. De chauffeur werd verwittigd: bij recidive volgt IF.
11/04/2019: vastgesteld door PM: Een voorgeslachte zeug aangevoerd door Perneel: 6x geklopt + klophamerletsels: bij recidive volgt IF.
Als dierenrechtenorganisatie concentreren we ons bij Animal Rights logischerwijs op het veroorzaakte dierenleed. Er zijn echter nog veel meer misstanden in dit slachthuis, zoals met betrekking tot hygiëne of dronken personeel. Keurders rapporteerden ook over urineren van het personeel in de frigo’s, het roken, het niet volgen van de certus-richtlijnen, de vuile opstart ’s morgens, het vervoer van niet uitgekoeld vlees, et cetera. Dit valt allemaal te lezen in de POCs.
De frustratie met het slachthuis en de vele misstanden is tastbaar in de korte opmerkingen die de AV-BMO (hoofdkeurder) van Slachthuis Van Hoornweder Torhout, Dr Yves Parmentier, met enige regelmaat bovenaan de POCs plaatst. Hieronder enkele voorbeelden:
11/01/2018 week 2:
“Deze week terug een pleiade aan vaststellingen mbt non conformiteiten tegen dierenwelzijn.
Ondanks onze -niet vrijblijvende- opmerkingen mbt een gebrekkige verdoving en het laattijdig tot niet opvolgen van de werkinstructies hieromtrent, blijven deze zich verder voordoen. Ze zullen, indien geen significante verbetering vastgesteld wordt, verder worden gebundeld en op gepaste tijd aan de bevoegde diensten van het Vlaams Gewest worden overgemaakt. Gelieve ook gevolg te geven aan de andere, door ons vastgestelde non conformiteiten.”
23/11/2018 week 47:
“We stellen vast dat eigen operationeel toezicht tijdens langere periodes op een slachtdag ondermaats blijft. Daarom hebben we weinig begrip dat de verscherpte controles, die door de operator werden ingelast om recidiverende non conformiteiten vlugger zelf op te sporen en te counteren, uit handen van de productieverantwoordelijken werden genomen (afschaffen autocontrole systeem).”
30/11/2018 week 48:
“We stellen nog altijd vast dat het eigen operationeel toezicht ontoereikend blijft voor wat de terugkerende non conformiteiten betreft.”
21/12/2018 week 51:
“Het stalpersoneel dient extra te worden gesensibiliseerd om bij ontwaken van de varkens aan de ketting onmiddellijk het nodige te doen. Gelieve gevolg te geven aan de door ons vastgestelde non conformiteiten.”
01/03/2019 week 9:
“Vele vaststellingen zijn inmiddels bij de autocontroleurs goed gekend (of dit zou toch moeten), maar worden nog steeds niet of nauwelijks opgevolgd. Gelieve dus asap gevolg te geven aan de door de keurders vastgestelde non-conformiteiten.”
15/02/2019 week 7:
“We stellen nog steeds weinig verbetering vast in de vastgestelde non conformiteiten van de laatste weken. Gelieve asap gevolg te geven aan de door de keurders vastgestelde non conformiteiten.”
15/03/2019 week 11:
“Het grote aantal foto’s bewijst nog maar eens de beschamende en bedenkelijke toestand van de opvolging van de GHP binnen het slachthuis Van Hoornweder. Gelieve gevolg te geven aan de (talrijke) door de keurders gemaakte vaststellingen.”
19/04/2019 week 16:
“Ten gevolge het grote verloop met ander, nieuw personeel in het slachthuis, mensen die weinig of eerder niet opgeleid zijn, stellen we vast dat het slachthuis in regressie-modus beland is. Nonconformiteiten die immers voorgoed verdwenen gewaand waren, steken opnieuw de kop op.
Ook de slechte evaluatie van de PO controle van vandaag is geen toevalsbevinding meer na de eveneens zeer slechte beoordeling van de Inspecteurs vóór de overlegvergadering van 18 maart laatstleden. Gelieve dus asap gevolg te geven aan de door de keurders gemaakte vaststellingen en te zorgen voor de gepaste CA’s en beter uitgewerkte actieplannen.”
Hoofdkeurder Parmentier wordt opeens vroegtijdig verplaatst naar een ander slachthuis.
Het moge duidelijk zijn dat niet alleen de [bedwelmingsapparatuur faalt, maar ook het personeel en hun leidinggevenden.](https://www.animalrights.be/het-horror-slachthuis-van-torhout)
In Torhout zijn de QV (KVW, kwaliteisverantwoordelijke) en de AWO (Animal Welfare Officer) een en dezelfde persoon. Dus feitelijk moet de AWO alle problemen mbt dierenwelzijn aan zichzelf melden…
De AWO is daarnaast zelden aanwezig. Dit wordt regelmatig gemeld in de IF rapporten van de AM-keurders, de POC rapporten van de AV-keurder en de rapporten van de dienst VWZ.
Deze QV schafte in december 2018 het autocontrolesysteem af, waarbij onder andere om de 2-3 uur de verdovingsinstallatie diende gecontroleerd te worden door de productiechef. Nochtans waren toen al meer dan een jaar problemen met de installatie.
Animal Rights eist een onafhankelijk onderzoek naar het reilen en zeilen binnen dit slachthuis.
Net als in Nederland, lijken er ook in België keurders te zijn die zelden of nooit een informatieformulier opmaken. Een aantal AM-keurders keuren helemaal niet en blijven ‘boven’ zitten, laat een klokkenluider ons weten. Enkele keurders verlaten zelfs het slachthuis tijdens hun dienst. Dit houdt onder andere in dat de gemelde misstanden – op de informatieformulieren en de POCs – slechts een klein deel uitmaken van het totaal aan misstanden bij Van Hoornweder.
Volgens een klokkenluider die Animal Rights sprak, bagatelliseert het FAVV in Brugge de misstanden en weigert ze in te grijpen tegen het slachthuis en tegen sjoemelende keurders. Toen een precieze keurder rechtstreeks het FAVV in Brussel contacteert en het departement dierenwelzijn van Ben Weyts, werd die keurder met 8 valse, direct door een advocaat weerlegde, aantijgingen door Brugge geschorst.
Animal Rights wil dus ook een onderzoek zien naar het functioneren van het FAVV (Brugge) in deze zaak.
Animal Rights overhandigde de POCs aan haar advocaat zodat deze documenten kunnen worden toegevoegd aan de zaak. Het is aan een onderzoeksrechter om deze POCs en IFs met betrekking tot Van Hoornweder compleet te maken voor het dossier.
[Animal Rights wil gerechtigheid voor de dieren die jarenlang door dit slachthuis gemarteld zijn!](https://www.animalrights.be/animal-rights-eist-sluiting-slachthuis-torhout-demonstratie-op-10-juli)
Sinds de Animal Rights undercoverbeelden uit Tielt, Izegem en Hasselt lijkt er weinig veranderd te zijn in de mentaliteit van de slachthuizen, de veeboeren, veetransporteurs, controlerende instanties en overheid.
Animal Rights eist een onafhankelijk onderzoek naar het reilen en zeilen binnen dit slachthuis.
