Dinsdag 15 september wordt de jacht op patrijs opnieuw geopend. Begin dit jaar diende Groen-politica Mieke Schauvliege een wetsvoorstel in om de patrijs van de lijst van jachtwild te halen, dit is echter nog geen realiteit geworden.
Animal Rights is woedend dat de jacht op patrijs gewoon doorgaat. Dit zou zelfs geen discussie moeten zijn. Iedereen is het over eens dat patrijzen het niet goed doen en een nieuwe studie toont aan dat de aantallen sinds 2007 zijn gehalveerd. Er is geen enkele reden om deze dieren dood te schieten, behalve voor het genot van de jager.”
Kom samen met ons demonstreren voor de patrijs op zaterdag 24 oktober in Brugge van 14.00 tot 16.00. Hier vind je de [link naar het event](https://www.facebook.com/events/323967888929868/?acontext=%7B%22event_action_history%22%3A[%7B%22mechanism%22%3A%22search_results%22%2C%22surface%22%3A%22search%22%7D]%7D).
[Patrijzen doen het in meerdere Europese landen slecht](https://www.animalrights.be/patrijzen). Dit is vooral te wijten aan een verminderde habitatkwaliteit in het broedgebied, met name door schaalvergroting en toegenomen intensivering in de landbouw, het toepassen van insecticiden en het verdwijnen van akkeronkruiden. De jacht kan echter de fatale doodsteek betekenen voor het voortbestaan van de soort. In Nederland is de jacht daarom al sinds 1998 gesloten en is de patrijs op de Rode Lijst met bedreigde vogels geplaatst. Sinds 2017 wordt de soort ook niet meer aangemerkt als jachtwild.1
Een nieuwe studie rond broedvogels in Vlaanderen (Vermeersch, 2020) toont aan dat de patrijs in Vlaanderen in de periode 2007-2018 met 56% is afgenomen. Er zouden nog een 5000 paren over zijn.2 In België wil [Zuhal Demir eerst meer onderzoek alvorens actie te ondernemen](https://www.animalrights.be/laat-demir-de-patrijs-uitsterven). Dit jaar zullen er dus opnieuw duizenden individuen worden opgejaagd en afgeknald terwijl de aantallen blijven afnemen.3
Jagers zijn dol op [patrijzenjacht](https://www.animalrights.be/patrijzen). Het behoort tot de traditie en is volgens hen een van de “mooiste jachten”. In 2017 werden er volgens de officiële afschotstatistieken 15.249 gedood.4 Hoe dit mogelijk is, terwijl de telgegevens van broedvogels van het INBO veel lager liggen is vooralsnog niet opgehelderd.
De jachtlobby schuift een andere oplossing naar voor: meer inzetten op het bejagen van predatoren zoals kraaiachtigen en vossen. Het is al helemaal absurd om andere onschuldige dieren te gaan afknallen en tegelijk het plezier van jagers vrij te stellen. Waar de vos jaagt om te overleven, doodt de menselijke predator [patrijzen](https://www.animalrights.be/patrijzen) enkel en alleen als tijdverdrijf.
“Het doden van vossen is al helemaal zinloos. Aangezien er niet minder vossen zullen zijn wanneer deze intensief bejaagd worden. Een vrijgekomen territorium zal immers gewoon worden ingenomen door een andere vos. De enige die wint bij dit scenario, is de jager”, zegt Vanroy.
Lees ook: [al vijf jaar geen vossenjacht in Luxemburg ](https://www.animalrights.nl/al-vijf-jaar-geen-vossenjacht-luxemburg)
Eind 2019 behaalde de Waalse Vogelbescherming een overwinning: de Raad van State deed een uitspraak, waardoor de jacht op patrijs in de praktijk gesloten zou zijn. Intussen heeft Waals minister Willy Borsus echter een nieuw wetsvoorstel gelanceerd dat de jachtmodaliteiten voor de periode 2020-2025 vastlegt. Daaruit volgt dat de jacht op patrijs opnieuw is toegestaan. Vanaf 1 juli 2022 zal er enkel nog op patrijzen mogen worden gejaagd indien er een beheersplan is opgemaakt. Voor de Waalse patrijzen zal er dus niets veranderen.5
Zaterdag 12 september voerden Animal Rights en Diervriendelijk Nederland samen actie voor de poort van het grootste apentestcentrum van Europa: het BPRC in Rijswijk. De dierenrechtenorganisaties strijden gezamenlijk voor de sluiting van het proefdiercentrum en eisen een goed pensioen voor de opgesloten apen. Er was een flinke opkomst van een 50-tal actievoerders.
Global Anti Vivisection Protest: Alle dieren vrij!
Op 12 september werd er op verschillende locaties wereldwijd gedemonstreerd tegen dierproeven onder de naam ‘Global Anti Vivisection Protest’ 1. Wereldwijd worden zo’n 192,1 miljoen dieren gebruikt in experimenten (referentiejaar eerste wereldwijde telling 2015). In 2005 waren dat er naar schatting nog 115,2 miljoen. Met deze dieren worden bij elkaar 79,9 miljoen dierproeven uitgevoerd. De andere 112,2 miljoen dieren zijn gedood voor hun organen en gebruikt voor het fokken van genetisch gemodificeerde dierenstammen. Er werden ook nog dieren gefokt voor experimenten maar die werden niet gebruikt of als overtollig gedood. Deze dieren komen vaak niet voor in de statistieken. In Nederland worden net zoveel dieren in experimenten gebruikt als ‘gedood in voorraad’, zegt Adrie van Steijn, voorzitter van Diervriendelijk Nederland.
Vreedzame protestactie voor het BPRC
Actievoerders voor het BPRC
Toespraak van Animal Rights campagnecoördinator Jen Hochmuth
Borden zijn goed zichtbaar voor de voorbijgangers
Sluit de apenhel
Vervang dierproeven door Animal Free Science
Sluit de apenhel van Rijswijk
Het BPRC in Rijswijk is het grootste proefdierlaboratorium met apen in Europa. Er zitten zo’n 1500 apen 24/7 opgesloten, voor ons is sluiting de enige oplossing om deze ellende te stoppen. Na een jarenlange lobby door Een DIER Een VRIEND heeft minister van Engelshoven het BPRC opgedragen om het aantal dierproeven met 40% te verminderen. Daar hebben ze echter tot 2025 de tijd voor. Ook is er (nog) geen plan voor de sluiting van het laboratorium na die periode.
Jen Hochmuth van Animal Rights: “Voor de apen die er nu nog opgesloten zitten, duurt dit allemaal veel te lang. We willen zo spoedig mogelijk de volledige sluiting van het BPRC.”
Daarnaast moest per direct begonnen worden met het verkleinen van de fokkolonie door geboortebeperking. Het BPRC heeft een grote fokgroep van apen in zijn bezit. Van 2010 tot en met 2018 zijn er maar liefst 1796 apen geboren in het apentestcentrum.2 Sinds haar oprichting heeft het BPRC maar liefst 10.000 apen gebruikt in experimenten. Terwijl de meeste apen in het BPRC aan het einde van de onderzoeken hun leven verliezen, verliezen de meeste mensen die daar werken hun compassie. In een undercovervideo is te zien hoe lomp en gevoelloos proefdiernemers met de apen in het BPRC omgaan.
In een proefdierkundig jaarverslag van het BPRC staat het volgende: “mensen zijn de slimste apen. Een van deze menselijke slimmigheden is het vermogen om te begrijpen dat ook andere individuen gedachten, wensen, bedoelingen en kennis hebben.” Het BPRC geeft aan dat apen gebruikt worden omdat deze nauw verwant zijn aan de mens. Maar dat zou ook meteen de belangrijkste afweging moeten zijn om juist geen dierproeven uit te voeren. Dieren die zoveel op ons lijken verdienen dezelfde wettelijke bescherming.
Of het nu om dicht gerelateerde diersoorten gaat, zoals apen, of om honden, muizen of vissen, dierproeven zijn altijd ethisch onverantwoord. Niet menselijke dieren voelen net als wij angst, pijn en stress en kunnen in tegenstelling tot de mens geen toestemming geven. Zo lang dat dierproeven door de beugel kunnen zal er ontzettend veel dierenleed zijn.
DIERPROEVEN AAN HET BPRC ZIJN PURE KWAADHEID
Nu dat we in een globale pandemie zitten, vinden nog meer dierproeven ongehinderd plaats. Dieren worden eerst door de mens uitgebuit waardoor COVID-19 kon ontstaan en tot een pandemie uitgroeien. En nu zijn dieren opnieuw de dupe, om het door de mens veroorzaakte probleem op te lossen. Er zijn wereldwijd maar liefst 200 vaccins tegen het nieuwe coronavirus in ontwikkeling.3 In een fanatieke wedloop vinden dierproeven nu ongehinderd plaats waarbij dus ook de proefapen in het BPRC met het virus geïnfecteerd worden.
Ondertussen is de apenhel van Rijswijk een coronahel geworden. In april dit jaar heeft het BPRC met trots bekend gemaakt dat Java-apen “inzetbaar” zijn in de strijd tegen het coronavirus.4 Nu, wat bedoelt het BPRC met “inzetbaar”? Het BPRC bedoelt daarmee dat ze in staat is om apen ernstig ziek te maken. Het BPRC maakt al decennialang apen doodziek zonder enig resultaat voor de mens. Ondanks duizenden akelige en dodelijke dierproeven op apen staat het BPRC geen enkele stap verder in de zoektocht naar een nieuw vaccin tegen tuberculose, een levensbedreigende zoönose net zoals corona. “Wereldwijd gebruiken we nog steeds het eerste en slechts matig effectief vaccin tegen tuberculose dat in de jaren 20 van de vorige eeuw werd ontwikkeld. Waarom zou het proefdiernemers aan het BRPC nu ineens wel lukken om een vaccin tegen corona te ontwikkelen?”, vraagt Hochmuth.
We weten ondertussen dat de vertaalslag tussen proefdier en mens niet werkt: 90% van alle geneesmiddelen waarvan blijkt dat ze veilig en effectief zijn in dierproeven, falen in menselijke proeven omdat ze niet werken, of omdat ze gevaarlijke bijwerkingen bij mensen veroorzaken. Daarbovenop vertragen dierproeven echte medische vooruitgang. Volgens Hochmuth stelt zich nog een heel andere vraag: “Wat als er een potentieel vaccin voor corona dat in een dierproef faalt wel effectief en veilig geweest zou zijn voor de mens? Zowel de proefdieren als ook wij mensen zijn dus de verliezers in dit verhaal.”
We moeten daarom komaf maken met dierproeven, niet alleen voor de niet-menselijke dieren maar ook voor de menselijke dieren! Want dierproeven zijn helemaal geen noodzakelijk kwaad! Dierproeven zijn pure kwaadheid voor dier en mens! Er is geen enkel excuus om het BPRC nog langer open te houden! Daarom moet deze apenhel dicht en moet er een einde komen aan alle zinloze dierproeven!
Goede wetenschap is zonder dierproeven
Animal Free Science is het nieuwste project van Animal Rights. Met Animal Free Science willen we inspelen op de transitie naar dierproefvrije innovatie. Met deze positieve campagne willen we de verandering stimuleren. Als je het aan mij vraagt als wetenschapper, kunnen we niet alleen proefdierleed besparen, maar ook mensenlevens redden, als we volop inzetten op onderzoek zonder dierproeven. Het is een keuze tussen goede wetenschap en zinloze wreedheid. En goede wetenschap is zonder dierproeven.
Wereldwijd neemt de biodiversiteit op het land al jaren in een alarmerend tempo af, met habitatverlies als één van de belangrijkste oorzaken. Andere oorzaken zijn vervuiling, infrastructuur en klimaatverandering. Een groot internationaal consortium, geleid door het International Institute for Applied Systems Analysis (IIASA), maar waarvan ook het Nederlandse Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) deel uitmaakte, ging op zoek naar strategieën om de wereldwijde neerwaartse trend van biodiversiteit om te buigen.
Dit leverde de nieuwe internationale studie ‘Bending the curve of terrestrial biodiversity needs an integrated strategy’ op, die laat zien dat het mogelijk is om de wereldwijde afname van biodiversiteit als gevolg van habitatverlies te stoppen. Hiervoor is een ambitieus en samenhangend pakket van maatregelen nodig, waaronder uitbreiding van beschermde natuurgebieden, natuurherstel en een wereldwijde omvorming van het voedselsysteem. De studie is op 10 september gepubliceerd in Nature.
De onderzoekers maakten gebruik van scenario’s en modellen (waaronder biodiversiteitsmodel GLOBIO, het integrale milieumodel IMAGE van het PBL en het economische model MAGNET van Wageningen University & Research (WUR)) om na te gaan welke maatregelen kunnen leiden tot (een begin van) biodiversiteitsherstel in 2050.
Hiervoor zijn twee type maatregelen nodig. Ten eerste maatregelen gericht op natuurbescherming en -herstel. Op de tweede plaats maatregelen die erop zijn gericht de behoefte aan landbouwgrond te verkleinen, waaronder duurzame intensivering van de landbouw, verminderen van voedselverspilling en een verandering van ons consumptiepatroon (minder dierlijke en meer plantaardige producten). Alleen een geïntegreerd en alomvattend ‘pakket’ van maatregelen maakt het mogelijk om zowel de groeiende wereldbevolking te voeden als de wereldwijde neergang van biodiversiteit te stoppen. Maatregelen gericht op natuurbescherming en –herstel alleen zijn minder effectief en leiden bovendien tot ongewenste neveneffecten zoals stijgende voedselprijzen.
Bij Animal Rights wisten we het natuurlijk al: de vee-industrie is op velerlei gebied het grote Kwaad: Ongeveer driekwart van de Nederlandse landbouwgrond wordt verspild aan het verbouwen van veevoer, 45% van de stikstof die natuurgebieden aantast is afkomstig uit de vee-industrie en 17,4% van de CO2-equivalent die zorgt voor klimaatverandering komt uit de landbouwsector.
Een radicale eiwittransitie van dierlijke naar plantaardige bronnen is (deel van) de oplossing voor heel veel hedendaagse problemen.
Sicco Mansholt (1908-1995) groeide op als boerenzoon in West-Groningen en startte, na wat omzwervingen, een boerenbedrijf in Wieringermeer. Daar bracht hij de Tweede Wereldoorlog door, hielp onderduikers en regelde voedseltransporten.
In juni 1945 werd hij benoemd tot minister van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening in het kabinet van Schermerhorn-Drees. Met het credo ‘nooit meer oorlog, nooit meer honger’ staat hij aan de wieg van een explosieve schaalvergroting die tot op de dag van vandaag naijlt.
‘Zo veel mogelijk produceren tegen zo weinig mogelijk geld’ was het devies om de prijzen van producten tijdens de wederopbouw laag te houden en tegelijkertijd de boeren toch een fatsoenlijk inkomen te geven. Het beleid was gericht op specialisatie, mechanisatie (later automatisering) en schaalvergroting. De ruilverkaveling veranderde het kleinschalige platteland in een strak productielandschap met monoculturen en grote stallen. Kleine familiebedrijven werden opgeofferd aan de efficiëntie van steeds grotere bedrijven.
Na 13 jaar ministerschap toog Mansholt in 1958 naar Brussel om bij de oprichting van de Europese Economische Gemeenschap (EEG) de eerste Europese Landbouwcommissaris te worden. Steeds geavanceerdere machines en een toenemend gebruik van kunstmest, bestrijdingsmiddelen en krachtvoer werden gekoppeld aan een gemeenschappelijk landbouwbeleid met gegarandeerde prijzen, exportsubsidies en invoerheffingen. Sindsdien hangen de boeren aan de subsidietoog.
Uit Amerika kwam goedkope soja en uit Azië tapioca waardoor de vee-industrie een groeispurt doormaakte. Ooit ondersteunde de veehouderij de akkerbouw via de mest, maar in toenemende mate werd het geld nu verdiend met het uitbuiten van dieren.
In 1950 waren er in Nederland minder dan 2 miljoen varkens, in 2000 waren er 13 miljoen. In 1950 hadden ‘we’ ongeveer 35 miljoen kippen, in 2000 waren dat er meer dan 100 miljoen.
Van ‘nooit meer honger’ verdwaalden we in een systeem dat via export de hele wereld tracht te voeden. Concurrerende prijzen voor de wereldmarkt leidden tot kleine marges en dus moest het nog groter en intensiever. En zoals altijd waren de dieren de dupe. Nog steeds leven er in Nederland ongeveer evenveel dieren, maar op fors minder bedrijven.
De boer bepaalt het beleid op die bedrijven al lang niet meer, want dat doen de veevoerproducenten, de slachthuizen, de zuivelmultinationals, de eiercentrales, de supermarktketens…
In 1972 trad Mansholt af en in 1973 ging hij met pensioen … en hij kwam tot inkeer. De innovatie, productiviteit en subsidies leidden tot de overproductie van boterbergen en melkplassen.
In 1972 publiceerde de Club van Rome het rapport ‘Grenzen aan de groei’ over de desastreuze gevolgen van de menselijke activiteiten voor natuur, milieu en volksgezondheid.
Mansholt gaf eerlijk toe dat hij het fout had gehad en dat ‘zijn’ landbouwbeleid leidde tot “crises en catastrofes”.
Vreemd genoeg heeft de huidige regering nog steeds moeite om dit falen in te zien en dezelfde conclusies te trekken. Ook het mestoverschot, de stikstofcrisis en de volksgezondheidsproblemen in veedichte gebieden komen voort uit het beleid van Mansholt en zijn opvolgers. Het ontbreekt onze overheid nog steeds aan inzicht, visie, lef, urgentie en dadendrang.
De revolutie die we nu nodig hebben – voor de dieren, voor de natuur, voor het milieu, voor de volksgezondheid, voor het klimaat en voor de planeet – is een radicale transitie van dierlijke naar plantaardige eiwitten en daarmee een einde aan de vee-industrie. Animal Rights is klaar voor dit nieuw beleid.
Plant Power ontkracht argumenten tegen plantaardig eten. In dit artikel: ‘het consumeren van dierlijke producten is legaal, dus het kan niet verkeerd zijn om dit te doen’.
