aug 14, 2020
Opinie door Animal Rights ‘Stop de slacht’ campagnecoördinator Els Van Campenhout
Augustus 2020. Het hele land kreunt onder de hitte. Overal verschijnen tips over hoe je je huisdieren het beste verkoeling biedt. Mensen delen massaal tips op sociale media over hoe je de wilde dieren en insecten kan helpen de voorlopig heetste periode van het jaar door te komen.
Kranten koppen “Federale politie redt puppy uit snikhete koffer van 50 graden: “Eigenaars waren kwaad op ons, maar het dier is in beslag genomen”” “Politieman redt opgesloten puppy uit oververhitte auto” “Hondje sterft in snikhete wagen in Brugge, politie waarschuwt: “Je raam op een kier zetten heeft geen enkel effect in deze temperaturen””.
Intussen staat Animal Rights met camera in de hand bij het horrorslachthuis van Tielt, om te documenteren hoe het genormaliseerde geweld tegen dieren uit de veeteelt zijn dagdagelijkse gang kan gaan. Bij slachthuis Tielt rijden vrachtwagens af en aan bij temperaturen van rond de 30 graden. Animal Rights legt daarbij op beeld vast hoe vrachtwagens in de blakende zon staan te wachten.
De chauffeur zit in zijn cabine met airco, de dieren zitten opgesloten in gloeiende metalen trailers en krijgen geen enkele verkoeling tijdens hun laatste levensmomenten. Het schuim staat op hun lippen, sommigen dieren krijsen wanhopig. Er is geen ontkomen aan de hitte voor hen. Als je weet dat het bij een buitentemperatuur van 34 graden al heel snel kan oplopen tot 52 graden in de auto, kunnen we ons ook voorstellen hoe het moet zijn om urenlang in metalen trailers opgesloten te zitten.
Zou het een misdaad zijn om privéterrein te betreden wanneer je een hond uit een snikhete wagen redt? Waarom is het dan een misdaad om privé terrein te betreden om te filmen hoe varkens lijden in bloedhete metalen trailers? Is het niet onze plicht als beschaafde mens om het leed en onrecht te tonen dat men achter hoge hekken probeert te verbergen?
We zijn er van overtuigd dat toekomstige historici de vee-industrie zullen veroordelen als een van de grootste misdaden uit de menselijke geschiedenis. Moest dit een vrachtwagen vol honden geweest zijn in plaats van varkens, dan had Vlaanderen op zijn kop gestaan.
Men zou strenge straffen eisen als men al niet het recht in eigen hand nam en de gevolgen zouden voelbaar zijn:
het bedrijf in kwestie zou stante pede haar vergunning verliezen, alle dieren zouden een goede en warme thuis krijgen met alleen de beste zorgen. Wie nog maar nadenkt over hen te slachten of pijn te doen, zou getipt worden aan de dienst Dierenwelzijn en de politie. En dan spreken we nog niet over de strenge straffen die boven het hoofd zouden hangen van de eigenaars van de dieren, de transporteurs en het bedrijf waar de trailer zo lang in de zon stond.
We moeten onszelf als beschaafde mens de eerlijke vraag stellen, waarom onze maatschappij er alles aan doet om individuele honden een gruwelijke dood in een hete auto te besparen en waarom we stilzwijgend toekijken hoe slachthuizen normaliseren dat varkens letterlijk wachten op de dood in bloedhete metalen doodskisten.
aug 13, 2020
Plant Power ontkracht argumenten tegen plantaardig eten. In dit artikel: ‘dierlijke mest is nodig om groenten, fruit en andere gewassen voor een plantaardig dieet te verbouwen’.
Het klinkt misschien als een idee van een mooie kringloop: planten halen de stoffen die ze nodig hebben om te groeien uit de bodem, dieren eten planten en krijgen op die manier de stoffen die zij nodig hebben binnen, maar scheiden ook mest uit die de voedingsstoffen voor planten weer terug in de bodem brengt. Zonder interventie van de mens is er op die manier in de natuur inderdaad sprake van kringlopen. Een klein deel van de stoffen gebruiken dieren voor hun eigen groei, maar als dieren sterven breken andere organismen hun lichamen af en zo komen ook die stoffen weer terug in de bodem.
In de moderne landbouw is er geen sprake van gesloten kringlopen, maar het is een fabel dat we dieren nodig hebben om kringlopen gesloten te maken. Mensen kunnen immers plantaardig eten en hun eigen mest terugbrengen op het land. Op die manier is de kringloop gesloten. In een samenleving waarin mensen andere dieren eten, maar hun eigen mest niet terugbrengen op het land – zoals nu het geval is – kan er geen sprake zijn van een gesloten kringloop.
De moderne landbouw is sowieso niet duurzaam. Kringlopen zijn verre van gesloten. Veel veevoer voor de Nederlandse veehouderij wordt verbouwd in Zuid-Amerika en de mest blijft hier in Nederland achter. Maar als je dierlijke mest terugbrengt op het land waar het vandaan komt, breng je daarmee de stoffen terug die dieren eerst zelf geconsumeerd hebben. Er is dan een kringloop, maar een van veevoer naar vee en terug naar veevoer: de veevoer-kringloop. Laat duidelijk zijn: die kringloop is er bij lange na niet, maar deze is ook niet wenselijk, omdat deze overbodig is. We hebben namelijk geen dierlijk voedsel nodig. Een veevoer kringloop is goed voor zichzelf, maar het draagt niet bij aan het gesloten maken van een kringloop waar de mens en voedsel voor mensen ook onderdeel vanuit maken.
We zijn tegenwoordig gewend aan grootschalige en efficiënte landbouw. Er moet steeds meer voedsel geproduceerd worden. Niet alleen om alle mensen te voeden, maar vooral om veedieren van voedsel te voorzien. Als je zo snel en zo veel mogelijk voedsel op je land verbouwt, put je de bodem uit. Dit betekent dat de voedingsstoffen verdwijnen. Deze bodem kun je vervolgens (tijdelijk) verrijken met dierlijke mest, waarna de bodem opnieuw uitgeput raakt. Dit proces kan een aantal keer doorgaan totdat de bodem compleet is uitgeput en niet meer vruchtbaar is.
Kringlopen volledig gesloten maken, is in de praktijk misschien niet makkelijk te realiseren, maar we zetten al een flinke stap richting duurzaamheid als we de intensieve veehouderij saneren.
We kunnen overigens niet zomaar menselijke mest gebruiken, omdat dit verontreinigd is met onder andere medicijnresten. Het punt is echter dat er theoretisch weinig verschil is tussen de huidige situatie waarin we geen menselijke mest gebruiken en een situatie waarin we plantaardig leven en geen menselijke mest gebruiken: in beide gevallen onttrekken we stoffen aan de kringloop. Je moet dan gebruik maken van andere bronnen die de vruchtbaarheid van de bodem garanderen, zoals kunstmest.
Duurzame oplossingen vinden in de praktijk is niet makkelijk, maar het gaat vooral om: waarin investeer je? Wil je het huidige systeem van het uitbuiten van dieren in stand houden en ga je onderzoeken hoe we daarin kringlopen meer gesloten kunnen maken? Of besteed je tijd, geld en energie om te onderzoeken hoe we een plantaardige samenleving met gesloten kringlopen kunnen realiseren?
Als je investeert in duurzame oplossingen, kun je bijvoorbeeld onderzoeken hoe we landbouw het meest duurzaam bedrijven en hoe we plantenmest het best kunnen gebruiken.
Door gebruik te maken van wisselteelt, waarbij je op een stuk grond afwisselend verschillende soorten gewassen plant, raakt de grond niet snel uitgeput, maar kan deze juist gevoed worden door de verschillende gewassen. Zo zorgt een plant als boekweit bijvoorbeeld voor calcium.1 Daarnaast is het slim als je gewassen bij elkaar plant die elkaar versterken. Dit heet combinatieteelt. Voorbeelden van goede partners zijn bieten met knoflook, aardbeien met spinazie en tomaten met wortels.2 Tot slot kun je de bodem verzorgen met plantaardige compost (bijvoorbeeld van groente- en tuinafval of van gevallen bladeren) en gebruik maken van bodembemesting in de vorm van plantaardige gier of groenbemesters.
Groenbemesten is het telen van planten op een stuk grond om deze vervolgens onder te ploegen of op het land te laten te liggen. Zo ontstaat maaimest. Op deze manier wordt de hoeveelheid organisch materiaal in de bodem groter, zodat er genoeg voeding is voor het bodemleven. Ook zijn er groenbemesters – de vlinderbloemigen – die in samenwerking met bacteriën stikstof uit de lucht binden en dus voor andere planten de onmisbare nutriënt stikstof vrijmaken. In de moderne landbouw wordt al gebruik gemaakt van klaver als groenbemester.3
1: https://www.biogroei.be/kenniscentrum/soorten-meststoffen
2: http://www.fao.org/3/a0701e/a0701e00.htm
3: https://www.trouw.nl/duurzaamheid-natuur/zo-moet-de-akkerbouw-afkicken-van-stikstof~b5d10911/
Dierlijke mest kan voordelen hebben ten opzichte van plantaardige mest. Een deel van de voedingsstoffen in dierlijke mest is namelijk in water oplosbaar, waardoor deze stoffen snel door planten kunnen worden opgenomen. Zoals besproken in dit artikel, betekent dat echter niet dat we afhankelijk zijn van dierlijke mest. We kunnen echter kiezen voor duurzamere manieren van landbouw en plantaardige mest.
Er is zelfs reden temeer om hiervoor te kiezen, omdat er ook grote nadelen zijn aan het gebruik van dierlijke mest. Dierlijke mest bevat teveel stikstof, fosfor en kalium. Overbemesting is een veelvoorkomend probleem. Planten hebben al deze mest niet allemaal nodig, waardoor het overgrote deel terecht komt in ons grondwater.4 Dit zorgt er vervolgens voor dat water in beekjes, sloten en rivieren terecht komt. Dit leidt tot een slechte waterkwaliteit, uitsterven van vissen en een algemene vermindering of zelfs complete uitsterving van alle waterdieren. Hiernaast is dierlijke mest ook verantwoordelijk voor meer dan een derde van de methaan uitstoot en twee derde van de ammonia- en distikstofmonoxideuitstoot.5 Dit zorgt niet alleen voor broeikasuitstoot, maar ook voor de verstoring van ecosystemen, zure regen en gezondheidsproblemen bij mensen die op de boerderijen werken of hier in de buurt wonen.6
4: https://www.ad.nl/economie/peet-en-elza-boeren-veganistisch-zonder-dierlijke-mest~afab4b1d/
5: https://www.tuinen.nl/combinatieteelt-in-de-moestuin/
6: https://biocyclische-veganlandbouw.org/Wie-wij-zijn/Over-het-netwerk/
Biocyclische-veganlandbouw staat voor een biologische plantaardige kringlooplandbouw waarin geen productiedieren aanwezig zijn en er geen gebruik wordt gemaakt van dierlijke restproducten zoals dierlijke mest van koeien, schapen, varkens en kippen. Je vindt hier meer informatie over bijvoorbeeld plantaardige bemesting en bodembeheer op de site www.bio-vegan.nl.
Wil jij zelf aan de slag en ben je op zoek naar moestuin tips? Kijk dan eens bij Natascha van Plantaardiger, die al jaren haar eigen moestuin heeft en deze volledig biologisch en plantaardiger onderhoudt.
aug 13, 2020
Er zijn steeds minder wilde eenden, zowel in Nederland als in Vlaanderen. Toch mogen ze nog steeds bejaagd worden, vanaf 15 augustus trekken jagers er weer op uit om eendjes uit de lucht te knallen. Volgens de laatst beschikbare afschotstatistieken (2017) werden er dat jaar in Vlaanderen 82.004 wilde eenden afgeschoten.1
Rowena Vanroy, Animal Rights: “Of die cijfers helemaal kloppen is niet zeker. Dit zijn cijfers die de jagers zelf doorgeven en berusten dus op zelfcontrole.”
Ook in de bio-industie lijden eenden, daarover lees je [hier](https://www.animalrights.be/stop-de-slacht/eenden) meer.
Het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO) organiseert elke winter tellingen van watervogels in Vlaanderen, daaruit blijkt dat er steeds minder wilde eenden zijn in ons land. Sinds 2008 neemt het aantal eenden globaal genomen af. Uit een recent rapport blijkt dat het aantal wilde eenden sinds 2007 met 22% is afgenomen2. Zelfs al zijn er schommelingen mogelijk, is het een duidelijke indicatie dat de wilde eenden het niet goed doen.3
Ook [in Nederland doen de wilde eenden het niet goed](https://www.animalrights.nl/ban-de-jacht-het-jaar-van-de-wilde-eend). Daar is sinds 1990 30% van de broedpopulatie verdwenen. Maar terwijl er daar verschillende organisaties aan de alarmbel trekken en er meer onderzoek wordt gedaan, blijft het hier in Vlaanderen verdacht stil.
“Wordt ook in België verder onderzocht waarom er steeds minder wilde eenden zijn en vooral wat er kan gedaan worden om de soort te beschermen?”, vraagt Vanroy zich af.
Intussen gaat de jacht op wilde eenden onverminderd door. Volgende zaterdag (15 augustus) staan de jagers weer voor dag en dauw paraat om eendjes uit de lucht te knallen. Soms ook met lokfluitjes en plastieken lokvogels om nietsvermoedende vogels de indruk te geven dat de plek veilig is en er voedsel aanwezig is.
Jagers eigenen zich het recht toe om dieren te “oogsten”. Ze wanen zich heer en meester over de natuur en wilde dieren, maar hebben in feite helemaal nergens recht op. Wilde dieren daarentegen hebben het recht om met rust gelaten te worden.
Overal lezen we onheilsberichten: het gaat slecht met de natuur. Het klimaat warmt op, dieren krijgen het moeilijk door de alomtegenwoordigheid van de mens en het extreme weer met onder andere ernstige droogtes. Daarbovenop worden ze ook nog eens intensief bejaagd. Intussen blijven politici aan een gezapig tempo palaveren en lopen ze zoals steeds achter de feiten aan. Het is kennelijk wachten tot er geen wild dier meer over is en de jagers wel moeten stoppen met schieten bij gebrek aan schietschijf.
Rowena Vanroy, Animal Rights: “Krijgen we hetzelfde scenario als bij[ de patrijs](https://www.animalrights.nl/laat-demir-de-patrijs-uitsterven)? Eerst jarenlang niets doen en dan doodleuk verklaren dat er nog nood is aan meer onderzoek alvorens een beslissing kan worden genomen? De dieren hebben nood aan onmiddellijke bescherming.”
Onze hunt sabs trekken er in ieder geval regelmatig op uit om jachtpartijen vast te leggen of indien mogelijk te verstoren. Het leed van de wilde dieren in ons land mag niet langer verborgen blijven.
Volgende zaterdag staan de jagers weer voor dag en dauw paraat om eendjes uit de lucht te knallen.
aug 13, 2020
Ondanks een ge-update Nationaal Plan voor veetransport bij extreme temperaturen van de NVWA en een wettelijke grens waarboven veetransporten moeten stoppen, filmde Animal Rights gisteren opnieuw varkens met duidelijke symptomen van hittestress.
Ondanks het afdak en de externe ventilatoren zagen onderzoekers van Animal Rights woensdag rond het middaguur bij varkensslachter Vion in Boxtel opnieuw varkens die met opengesperde bekken snakken naar lucht en dieren met een snelle oppervlakkige ademhaling. “Je kan de wanhoop in hun ogen zien,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen.
Deel van het probleem in Boxtel is dat vrachtwagens nog steeds her en der op het industrieterrein wachten in de blakende zon tot hun tijdslot bij Vion is aangebroken. De NVWA was gisteren nergens te bekennen.
“Het is duidelijk dat het hitteprotocol in zijn huidige vorm niets doet voor de dieren,” geeft Vermeulen aan. ”De grens van 35 ºC waarboven veetransporten sinds dit jaar wettelijk moeten stoppen, komt voort uit economische en logistieke afwegingen, niet uit de welzijnsbehoeften van de dieren, en ligt voor varkens ruim te hoog.”
Al op 4 september 2019 liet minister Schouten de Tweede Kamer weten dat ze de incidenten die zich tijdens de zomer van 2019 hadden voorgedaan waarbij vele dieren zijn gestorven of hebben geleden, niet acceptabel vindt. 1
Op 1 juli 2020 stuurt Schouten vervolgens een brief naar de Kamer getiteld ‘Dierenwelzijn en hitte’. 2 De belangrijkste verandering die ze aankondigt, is dat er een wettelijke grens komt waarboven geen veetransporten meer plaats mogen vinden. Ze besloot hiertoe in de eerste plaats omdat de vrijwillige afspraken niet werden nagekomen. Dit bleek onder andere uit [beelden die Animal Rights ook toen maakte](https://www.animalrights.nl/diertransporten-gaan-ook-tijdens-hitterecord-gewoon-door).
De pluimveesector weigerde helemaal om zich aan de vrijwillige afspraken te verbinden.
1: https://www.tweedekamer.nl/kamerstukken/brieven_regering/detail?id=2019Z16461&did=2019D34103
2: https://www.rijksoverheid.nl/documenten/kamerstukken/2020/07/01/kamerbrief-dierenwelzijn-en-hitte
De gekozen temperatuur, dezelfde als in de vrijwillige sectorafspraak, is absurd hoog: 35 ºC.
Varkens kunnen slecht tegen hitte; ze zweten namelijk niet. In de natuur lossen ze dat op door modderbaden te nemen, maar de onnatuurlijke situatie in de stallen en transportwagens geeft die mogelijkheid niet.
Bovendien lijden selectief doorgefokte vleesvarkens meer dan hun soortgenoten in het wild. Varkens gebruiken vooral hun neus om overtollige warmte af te dragen aan de omgeving. Echter, het doorfokken voor sneller groeiende en meer biggen producerende varkens heeft geleid tot steeds zwaardere varkens met, in verhouding, kleinere longen én een kortere snuit.
Voor een ‘vleesvarken’ van 100 kg, het gewicht waarop ze naar de slacht gaan, ligt de bovengrens van de comfortzone op 21 ºC, de bovenste kritieke temperatuur ligt op < 24 ºC. 3
Indien de omgevingstemperatuur binnen de temperatuur comfortzone valt, hoeft het varken zich niet aan te passen om de lichaamstemperatuur op peil te houden. Tussen de bovengrens van de comfortzone en bovengrens van de kritieke temperatuur kan het varken met verbruik van energie zijn temperatuur handhaven.
Als het dier zich niet meer voldoende kan aanpassen om de lichaamstemperatuur te handhaven, dus wanneer de temperatuur hoger wordt dan de bovenste kritieke temperatuur, zal het dier last krijgen van hittestress. Ze gaan sneller en oppervlakkiger ademen en de hartslag en bloeddruk lopen op. Ook gaan ze bij hitte minder eten en rollen de normaal zindelijke dieren in hun eigen mest ter afkoeling. Uiteindelijk worden ze sloom en lethargisch. De oververhitte dieren worden gevoeliger voor infecties en er komen meer miskramen voor bij zeugen.
Als de temperatuur te hoog oploopt, zal het dier sterven als gevolg van uitdroging, een verstoorde mineralenbalans, vergiftiging vanuit de darmen of hartstilstand.
Artikel 3 van de Transportverordening bepaalt dat het verboden is om dieren op die wijze te vervoeren of te laten vervoeren dat het risico bestaat dat hen waarschijnlijk letsel of onnodig lijden wordt berokkend. 4 “De situatie zoals op woensdagmiddag gefilmd bij Vion is dus illegaal,” zegt Vermeulen.
3: https://www.dlvadvies.nl/nieuws/hittestress-ligt-op-de-loer/1279
4: https://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX%3A32005R0001%3ANL%3AHTML
Terwijl in de samenleving een terechte bekommernis leeft om huisdieren die tijdens warme zomerdagen opgesloten zitten, bijvoorbeeld in geparkeerde auto’s of op flatbalkons, worden miljoenen landbouwdieren die lijden in veel te warme en krappe stallen en vrachtwagens vergeten. Animal Rights hekelt deze dubbele moraal en soortdiscriminatie.
Het is duidelijk dat het hitteprotocol in zijn huidige vorm niets doet voor de dieren.
Je kan de wanhoop in hun ogen zien.
aug 12, 2020
Animal Rights bracht tijdens de hittegolf [beelden van bij slachthuis Tielt naar buiten, waar dieren duidelijk lijden door hittestress in de brandende zon.](https://www.animalrights.be/dieren-lijden-brandende-zon-bij-slachthuis-tielt) Het slachthuis probeert nu haar hachje te redden door het gefilmde dierenleed te bagatelliseren in de media. 1
1:https://kw.be/nieuws/samenleving/animal-rights-klaagt-behandeling-varkens-tijdens-hittegolf-aan-geen-enkele-verkoeling/article-normal-455741.html
Het slachthuis van Tielt beweert in de pers dat de vrachtwagens “slechts” 30 minuten in de zon staan. Bij de tropische temperaturen waar we ons nu in bevinden, zijn enkele minuten genoeg om onwel te worden, voor zowel mensen als dieren. We moeten ons als maatschappij de vraag durven stellen waarom we voor een hond zonder aarzelen een autoruit inslaan, maar slachthuizen niet eens gecriminaliseerd worden wanneer zij varkens in bloedhete metalen doodskisten op hun dood laten wachten.
Het slachthuis zegt daarnaast dat de beelden van Animal Rights een “vertekend beeld“ schetsen en de CEO van het slachthuis verklaart in HLN: ” Wat de varkens zelf betreft, ik heb het filmpje zelf ook bekeken. Ik denk dat ik ook wel wat van varkens ken en van hittestress is geen sprake.” 2 De verantwoordelijke directie bagatelliseert hiermee het dierenleed. [De beelden spreken echter voor zich: het is bloedheet, de dieren staan in de blakende zon, de mond hangt open met het schuim op de lippen. De dieren zijn apathisch, ademen oppervlakkig en snel.](https://www.animalrights.be/dieren-lijden-brandende-zon-bij-slachthuis-tielt)
2:https://www.hln.be/in-de-buurt/tielt/animal-rights-klaagt-dierenleed-aan-met-filmpje-van-varkens-in-wachtende-vrachtwagen-directie-houdt-vol-dat-vrachtwagen-minder-dan-half-uur-in-de-zon-stond~a93a57c1/
Het slachthuis stelt ook dat zij het hitteprotocol gevolgd hebben: Er zijn acht wachtplaatsen voorzien voor vrachtwagens in de schaduw. Als die acht plaatsen vol staan, is er volgens de CEO een plan dat gevolgd zou worden: “In dat geval wordt met een rotatiesysteem gewerkt. Daarbij wordt dan bijvoorbeeld een gesloten vrachtwagen met airco in de zon gezet zodat er plaats vrij komt in de schaduw. In geen enkel geval zullen varkens dus langer dan dertig minuten in de zon staan. We hebben zelfs camerabeelden van vrijdag die dat bewijzen.” 3
[Als het spiksplinternieuwe hitteprotocol inhoudt dat vrachtwagens een half uur of langer in de blakende zon mogen wachten dan faalt het zelfs in de basisbescherming van dieren. Waar zijn de externe ventilatoren? verplicht afdak en schaduw? nathouden van wegdek?](https://www.animalrights.be/dieren-lijden-brandende-zon-bij-slachthuis-tielt)
We hebben bij het slachthuis nog nooit gesloten vrachtwagens met airco gezien. Deze zijn zeldzaam en worden alleen gebruikt voor dure fokdieren, zeker niet voor de laatste rit naar het slachthuis.
3:https://www.hln.be/in-de-buurt/tielt/animal-rights-klaagt-dierenleed-aan-met-filmpje-van-varkens-in-wachtende-vrachtwagen-directie-houdt-vol-dat-vrachtwagen-minder-dan-half-uur-in-de-zon-stond~a93a57c1/
Animal Rights roept op om te helpen het dierenleed een halt toe te roepen door te kiezen voor de vele plantaardige alternatieven.
Via de campagne Plant Power sensibiliseert Animal Rights over hoe je makkelijk en lekker plantaardig kan eten. [Lees hier meer over alternatieven voor varkensvlees.](https://www.animalrights.be/15-alternatieven-voor-varkensvlees)