Uit nieuwe cijfers van Statbel blijkt dat in België een hallucinante 307.906.721 dieren geslacht werden in 2019. In 2018 ging het om 318.082.505 dieren. Er werden in 2019 zo’n tien miljoen minder dieren geslacht dan in 2018. 1
In 2019 werden maandelijks maar liefst 25,66 miljoen dieren geslacht in België. In 2018 was er nog sprake van 26,51 miljoen geslachte dieren per maand. De daling is er zowel bij varkens, runderen als kippen, volgens de cijfers van Statbel.
Sinds 2017 is er een daling aan de gang: Er worden dus al drie jaar op rij minder dieren geslacht in ons land. Concreet gaat het voor 2019 om 6% minder runderen, 5% minder varkens en 3% minder kippen.
Toch gaat het nog steeds om honderden miljoenen dieren, die een gruwelijke dood sterven na een leven vol leed in de industrie: maar liefst 295 miljoen kippen, meer dan tien miljoen varkens en 840.000 runderen vonden de dood in Belgische slachthuizen.
Animal Rights organiseert regelmatig vigils in samenwerking met All For Animals om het dierenleed dat gepaard gaat met het eten van vlees aan te kaarten.
De eerstkomende vigil staat gepland op 28 februari van middernacht tot drie uur ’s nachts bij kalkoenenslachterij Volys Star in Lendelede.
Ook op 9 maart van 6 tot 10 uur voeren de organisaties opnieuw actie, voor de poorten van varkensslachthuis De Coster in Ruiselede.
De oplossing voor alle problemen die de industriële veehouderij met zich meebrengt is kiezen voor plantaardige voeding. [Lees meer over hoe je vlees op je bord makkelijk kan vervangen door plantaardige, diervriendelijke alternatieven.](https://www.animalrights.be/een-vliegende-start).
Maandelijks ging het in 2019 om 25,66 miljoen dieren die de dood vonden in Belgische slachthuizen.
Nieuw verkregen inspectierapporten uit 2019 tonen aan dat dierenleed onverminderd doorgaat bij eendenslachter Tomassen Duck-To uit Ermelo. Opnieuw zijn er boetes opgelegd, onder andere voor het bij volle bewustzijn kelen van eenden en hoge sterfte door hittestress.
Sinds 2017 houdt Animal Rights de vinger aan de pols bij de eendenindustrie. In 2019 waren er nog 52 bedrijven met ruim 970.000 eenden over in ons land (bron: CBS). Er is in Nederland één eendenslachthuis, Tomassen Duck-To in Ermelo, waar al deze dieren hun leven eindigen.
Het meest recente Wob verzoek beslaat de eerste vier maanden van 2019 plus een aantal dagen van mei. In die periode werd Tomassen Duck-To drie maal met € 2500 beboet voor het overtreden van meerdere dierenwelzijnsvoorschriften in de maanden daaraan voorafgaand.
Boetes voor falende verdoving
Op 5 april 2019 werd Tomassen een boete opgelegd van € 2500 voor wetsovertredingen op 28 juni 2018. Toen werd door de toezichthoudend dierenarts vastgesteld dat drie eenden na het automatisch mes en voor het aansnijden door de nasnijder tekenen van bewustzijn vertoonden, namelijk een opgetrokken nek, bewegen met de kop en fladderen. Ook een vierde eend die niet correct in de haken hing, vertoonde tekenen van bewustzijn, hetgeen is vastgelegd op film door de dierenarts.
Eveneens op 5 april 2019 ontving Tomassen een boetebeschikking van € 2500 voor dezelfde misstanden op 12 juli 2018. De toezichthoudend dierenarts constateerde dat een eend na het automatisch mes en voor het aansnijden door de nasnijder tekenen van bewustzijn vertoonde, namelijk een opgetrokken nek, bewegen met de kop en ritmische ademhalingsbewegingen.
“Falende verdoving waardoor eenden bij volle bewustzijn de keel wordt doorgesneden is een steeds terugkerend probleem bij dit slachthuis,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen. “We lezen dit ook terug in de NVWA inspectierapporten van 2017 en 2018.”
Bijna 100 eenden sterven aan hittestress
Ook hittestress is iedere zomer een terugkerende marteling bij Tomassen met ongelofelijk lijden en soms grote sterfte tot gevolg. Op 10 mei 2019 ontving Tomassen opnieuw een boete van € 2500 voor dierenleed veroorzaakt op 26 juli 2018. De beschrijving van de inspecteur in het Rapport van Bevindingen geeft goed weer hoe er met dieren omgesprongen wordt op dit slachthuis: “Ik stond bij het waterbad en ik zag dat de ophangers vanaf het bordes veel dode eenden het bordes afgooiden. Rond 14:45 uur was er een storing ontstaan op de delenafdeling, hierdoor heeft het bedrijf ruim een uur geen levende eenden aangehangen. Rond 16:00 uur is men weer begonnen met het aanhangen van levende eenden. Ik zag dat uit de eerste drie containers (deze hadden gedurende de storing op de container aanvoerband gestaan, zonder ventilatie), 20 dode eenden werden uitgeselecteerd. Er stonden toen nog ongeveer 3000 eenden in de aanvoerhal, die geslacht moesten worden. Ik zag dat de eenden om 13:34 uur op het bedrijf waren gearriveerd.”
De inspecteur zag dat de wachtende eenden tekenen van hittestress vertoonden: “Ik zag de eenden namelijk versneld ademhalen met open snavel. Dit is een reactie op hittestress (al dan niet in combinatie met een tekort aan zuurstof), dat wil zeggen dat de eenden zichtbaar moeite hadden om overtollige warmte kwijt te raken. Ik zag ook dat de eenden op de aanvoerband naar lucht bleven happen. Ik zag ook dat er geen ventilatie op de aanvoerband aanwezig was. Het bedrijf heeft geen stappen ondernomen om ventilatie mogelijk te maken bij de aanvoerband.” Het was die dag in de Bilt 35,7 graden.
Rond 16:55 uur, staat de teller bij het ophangbordes op 93 dode eenden. Het totaal percentage dode eenden uit desbetreffende vrachtwagen komt daarmee uit op 2,16%. De handhavingsnorm van de NVWA is boven 0,5% dode dieren.
De inspecteur verricht een eenvoudige sectie op enkele gestorven eenden: “De dode eenden voelden heet aan. Ik stelde vast, vanuit mijn deskundigheid als dierenarts, dat de doodsoorzaak van deze eenden hartfalen als gevolg van met bloed gevulde longen was.” Hij stuurt ook drie dode eenden naar de Gezondheidsdienst voor Dieren (GD) in Deventer. Daar wordt geconcludeerd: “Er is sprake van zeer acute hartspierdegeneratie. De combinatie van bevindingen en de resultaten van het vervolgonderzoek past bij hittestress.”
De inspecteur sluit af met: “De eenden zijn op het slachthuis doodgegaan door de hittestress, dit gaat gepaard met pijn/spanning en lijden. De eenden zijn doodgegaan als gevolg van oververhitting. Er werd na aankomst op het slachthuis onvoldoende rekening gehouden met de weersomstandigheden ondanks het feit dat er sprake was van extreme weersomstandigheden. Er werd niet voor voldoende ventilatie gezorgd. Hieruit blijkt dat het bedrijf geen afdoende maatregelen heeft getroffen om de dieren fysiek comfort en fysieke bescherming te bieden.”
Chronische tekortkomingen
Deze grove nalatigheid met de dood van bijna honderd eenden tot gevolg, wordt dus afgedaan met 2500 euro boete. “Een dergelijke ‘straf’ heeft geen enkel effect,” zegt Vermeulen. “En dus stapelde ook in de eerste vier maanden van 2019 het dierenleed zich op bij Tomassen Duck-To.”
Zowel op 11 januari als op 7 maart constateren inspecteurs dat meer dan één eend per minuut niet volledig bedwelmd aangesneden worden. Dit is niet eens reden tot het opstellen van een rapport van bevindingen; men vult het zout bij in het waterbad waarin de eenden elektrisch verdoofd worden, voordat hun kelen worden doorgesneden.
Op 28 januari komen eenden na het ophangen in de knel door een smalle doorgang tussen een metalen rand en de achterkant van het keurbordes.
Mishandeling levende eend
Een derde steeds terugkerende vorm van dierenmishandeling is de ruwe behandeling van levende eenden door medewerkers. Op 18 februari gooit een ophanger een eend waarvan hij dacht dat deze dood was met harde smak naast de bak met dode eenden op de grond. De NVWA inspecteur constateert: “dier was niet dood en lag nog te spartelen op de grond. vervolgens wordt het dier opgepakt en als nog aangehangen aan de lijn.” Toch stelt hij geen rapport van bevindingen op. Hij maakt in plaats daarvan melding bij de bedrijfsleider over deze medewerker.
Eis tot sluiting
“Wat het nu drie jaar lopende Animal Rights onderzoek van de inspectierapporten van de Ermelose eendenslachter onomstootbaar aantoont, is dat falende verdoving, hittestress en ruwe behandeling van eenden een structureel probleem zijn bij Tomassen Duck-To,” concludeert Vermeulen. “Het lijden en sterven van eenden door grove nalatigheid van het slachthuis is een chronische tekortkoming waarvan de NVWA en het ministerie van LNV op de hoogte zijn. De steeds weer opgelegde boetes brengen daarin geen verandering. Animal Rights eist dat het slachthuis gesloten wordt.”
Nieuw verkregen inspectierapporten uit 2019 tonen aan dat dierenleed onverminderd doorgaat bij eendenslachter Tomassen Duck-To uit Ermelo. Opnieuw zijn er boetes opgelegd, onder andere voor het bij volle bewustzijn kelen van eenden en hoge sterfte door hittestress.
Sinds 2017 houdt Animal Rights de vinger aan de pols bij de eendenindustrie. In 2019 waren er nog 52 bedrijven met ruim 970.000 eenden over in ons land (bron: CBS). Er is in Nederland één eendenslachthuis, Tomassen Duck-To in Ermelo, waar al deze dieren hun leven eindigen.
Het meest recente Wob verzoek beslaat de eerste vier maanden van 2019 plus een aantal dagen van mei. In die periode werd Tomassen Duck-To drie maal met € 2500 beboet voor het overtreden van meerdere dierenwelzijnsvoorschriften in de maanden daaraan voorafgaand.
Op 5 april 2019 werd Tomassen een boete opgelegd van € 2500 voor wetsovertredingen op 28 juni 2018. Toen werd door de toezichthoudend dierenarts vastgesteld dat drie eenden na het automatisch mes en voor het aansnijden door de nasnijder tekenen van bewustzijn vertoonden, namelijk een opgetrokken nek, bewegen met de kop en fladderen. Ook een vierde eend die niet correct in de haken hing, vertoonde tekenen van bewustzijn, hetgeen is vastgelegd op film door de dierenarts.
Eveneens op 5 april 2019 ontving Tomassen een boetebeschikking van € 2500 voor dezelfde misstanden op 12 juli 2018. De toezichthoudend dierenarts constateerde dat een eend na het automatisch mes en voor het aansnijden door de nasnijder tekenen van bewustzijn vertoonde, namelijk een opgetrokken nek, bewegen met de kop en ritmische ademhalingsbewegingen.
“Falende verdoving waardoor eenden bij volle bewustzijn de keel wordt doorgesneden is een steeds terugkerend probleem bij dit slachthuis,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen. “We lezen dit ook terug in de NVWA inspectierapporten van 2017 en 2018.”
Ook hittestress is iedere zomer een terugkerende marteling bij Tomassen met ongelofelijk lijden en soms grote sterfte tot gevolg. Op 10 mei 2019 ontving Tomassen opnieuw een boete van € 2500 voor dierenleed veroorzaakt op 26 juli 2018. De beschrijving van de inspecteur in het Rapport van Bevindingen geeft goed weer hoe er met dieren omgesprongen wordt op dit slachthuis: “Ik stond bij het waterbad en ik zag dat de ophangers vanaf het bordes veel dode eenden het bordes afgooiden. Rond 14:45 uur was er een storing ontstaan op de delenafdeling, hierdoor heeft het bedrijf ruim een uur geen levende eenden aangehangen. Rond 16:00 uur is men weer begonnen met het aanhangen van levende eenden. Ik zag dat uit de eerste drie containers (deze hadden gedurende de storing op de container aanvoerband gestaan, zonder ventilatie), 20 dode eenden werden uitgeselecteerd. Er stonden toen nog ongeveer 3000 eenden in de aanvoerhal, die geslacht moesten worden. Ik zag dat de eenden om 13:34 uur op het bedrijf waren gearriveerd.”
De inspecteur zag dat de wachtende eenden tekenen van hittestress vertoonden: “Ik zag de eenden namelijk versneld ademhalen met open snavel. Dit is een reactie op hittestress (al dan niet in combinatie met een tekort aan zuurstof), dat wil zeggen dat de eenden zichtbaar moeite hadden om overtollige warmte kwijt te raken. Ik zag ook dat de eenden op de aanvoerband naar lucht bleven happen. Ik zag ook dat er geen ventilatie op de aanvoerband aanwezig was. Het bedrijf heeft geen stappen ondernomen om ventilatie mogelijk te maken bij de aanvoerband.” Het was die dag in de Bilt 35,7 graden.
Rond 16:55 uur, staat de teller bij het ophangbordes op 93 dode eenden. Het totaal percentage dode eenden uit desbetreffende vrachtwagen komt daarmee uit op 2,16%. De handhavingsnorm van de NVWA is boven 0,5% dode dieren.
De inspecteur verricht een eenvoudige sectie op enkele gestorven eenden: “De dode eenden voelden heet aan. Ik stelde vast, vanuit mijn deskundigheid als dierenarts, dat de doodsoorzaak van deze eenden hartfalen als gevolg van met bloed gevulde longen was.” Hij stuurt ook drie dode eenden naar de Gezondheidsdienst voor Dieren (GD) in Deventer. Daar wordt geconcludeerd: “Er is sprake van zeer acute hartspierdegeneratie. De combinatie van bevindingen en de resultaten van het vervolgonderzoek past bij hittestress.”
De inspecteur sluit af met: “De eenden zijn op het slachthuis doodgegaan door de hittestress, dit gaat gepaard met pijn/spanning en lijden. De eenden zijn doodgegaan als gevolg van oververhitting. Er werd na aankomst op het slachthuis onvoldoende rekening gehouden met de weersomstandigheden ondanks het feit dat er sprake was van extreme weersomstandigheden. Er werd niet voor voldoende ventilatie gezorgd. Hieruit blijkt dat het bedrijf geen afdoende maatregelen heeft getroffen om de dieren fysiek comfort en fysieke bescherming te bieden.”
Deze grove nalatigheid met de dood van bijna honderd eenden tot gevolg, wordt dus afgedaan met 2500 euro boete. “Een dergelijke ‘straf’ heeft geen enkel effect,” zegt Vermeulen. “En dus stapelde ook in de eerste vier maanden van 2019 het dierenleed zich op bij Tomassen Duck-To.”
Zowel op 11 januari als op 7 maart constateren inspecteurs dat meer dan één eend per minuut niet volledig bedwelmd aangesneden worden. Dit is niet eens reden tot het opstellen van een rapport van bevindingen; men vult het zout bij in het waterbad waarin de eenden elektrisch verdoofd worden, voordat hun kelen worden doorgesneden.
Op 28 januari komen eenden na het ophangen in de knel door een smalle doorgang tussen een metalen rand en de achterkant van het keurbordes.
Een derde steeds terugkerende vorm van dierenmishandeling is de ruwe behandeling van levende eenden door medewerkers. Op 18 februari gooit een ophanger een eend waarvan hij dacht dat deze dood was met harde smak naast de bak met dode eenden op de grond. De NVWA inspecteur constateert: “dier was niet dood en lag nog te spartelen op de grond. vervolgens wordt het dier opgepakt en als nog aangehangen aan de lijn.” Toch stelt hij geen rapport van bevindingen op. Hij maakt in plaats daarvan melding bij de bedrijfsleider over deze medewerker.
“Wat het nu drie jaar lopende Animal Rights onderzoek van de inspectierapporten van de Ermelose eendenslachter onomstootbaar aantoont, is dat falende verdoving, hittestress en ruwe behandeling van eenden een structureel probleem zijn bij Tomassen Duck-To,” concludeert Vermeulen. “Het lijden en sterven van eenden door grove nalatigheid van het slachthuis is een chronische tekortkoming waarvan de NVWA en het ministerie van LNV op de hoogte zijn. De steeds weer opgelegde boetes brengen daarin geen verandering. Animal Rights eist dat het slachthuis gesloten wordt.”
Falende verdoving, hittestress en ruwe behandeling van eenden zijn een structureel probleem bij Tomassen Duck-To.
Falende verdoving waardoor eenden bij volle bewustzijn de keel wordt doorgesneden is een steeds terugkerend probleem bij dit slachthuis.
Deze grove nalatigheid met de dood van bijna honderd eenden tot gevolg, wordt dus afgedaan met 2500 euro boete. Een dergelijke ‘straf’ heeft geen enkel effect.
Planten zijn anders dan dieren. Ze hebben geen hersenen, geen zenuwen en geen centraal zenuwstelsel. Ze kunnen geen pijn voelen of bewust op een externe prikkel reageren. Planten kunnen reageren op trillingen, zonlicht of chemische stimuli, maar dit zijn autonome reacties, geen bewuste.
Van gewervelde dieren zoals de mens weten we dat ze pijn kunnen ervaren en proberen te vermijden en ‘plezier’ kunnen hebben en nastreven.
Veganisme is geen dieetkeuze, maar gaat om dierenrechten en dierenbevrijding. Maak je je echter daadwerkelijk zorgen om het welzijn van planten dan is veganisme ook de beste keuze. Veganisten consumeren vele malen minder planten dan carnisten verbruiken via de omweg van vlees. De miljarden dieren die ‘we’ tot leven brengen om te gebruiken als voedsel en/of voedsel producerende ‘machines’ eten veel meer plantaardig voedsel dan ze uiteindelijk in vlees, melk en eieren ‘produceren’. Een keuze voor een plantaardig dieet ‘redt’ uiteindelijk dus planten.
Dat het fokken en slachten van dieren leed veroorzaakt is onloochenbaar. Dat het gebruik van planten leed veroorzaakt is nog nooit wetenschappelijk vastgesteld. Het ‘planten hebben ook gevoel’ argument is dan ook een kinderachtige poging om de ethische basis van het veganisme te ondermijnen met pseudo-wetenschap en slechte logica.
De geiten- en schapenhouderij blijven vanwege Q-koorts een gevaar voor de volksgezondheid. Dit komt omdat geiten- en schapenhouders niet goed op de hoogte zijn van de vaccinatieregels rond Q-koorts. Dit blijkt uit gesprekken die de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) met de veehouders heeft gevoerd. Daarom krijgen ze een digitale nieuwsbrief van de NVWA waarin wordt aangedrongen op vaccinatie. 1
Vaccinatie tegen Q-koorts is verplicht voor alle houders van schapen en geiten die bezoekers toelaten bij hun dieren. Denk aan kinderboerderijen, bedrijven die lammetjesaaidagen organiseren en boerencampings. De vaccinatieplicht geldt ook voor bedrijven die vijftig of meer melkschapen of -geiten houden.
Schapen en geiten kunnen Q-koorts overdragen op andere dieren en mensen. Tussen 2007 en 2009 hebben duizenden Nederlanders Q-koorts gekregen. Q-koorts-deskundigen van ziekenhuizen hebben op basis van een database vastgesteld dat sinds de epidemie 95 patiënten zeker of waarschijnlijk aan Q-koorts zijn overleden. Daarvan zijn er 86 patiënten overleden aan de gevolgen van chronische Q-koorts en 9 aan acute Q-koorts.
De verplichte Q-koortsvaccinatie is maximaal twaalf maanden geldig en moet ieder jaar voor 1 augustus uitgevoerd zijn. De verplichte vaccinatie moet ook voor die datum voor ieder dier worden vastgelegd in het identificatie- en registratiesysteem van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland RVO.
Voor publieksbedrijven geldt verder dat zij geen bezoekers bij hun dieren mogen toelaten, als hun dieren niet of niet op tijd zijn gevaccineerd.
De NVWA controleert of aan de vaccinatieplicht is voldaan. Geiten- en schapenhouders die hun dieren niet of niet op tijd hebben laten vaccineren, kunnen een boete krijgen van 2.500 euro. Voor het niet of niet op tijd registreren van de vaccinatie kan de NVWA een boete van 1.500 euro opleggen.
