feb 6, 2020
Agentschap Natuur en Bos organiseert jaarlijks een reeëntelling.1 Een groep vrijwilligers trok vorige zondag door het Meerdaalwoud om de dieren te tellen. Tegelijkertijd krijgen jaarlijks tientallen reeën in het bos de kogel.
Rowena Vanroy, Animal Rights: “Weten de vrijwilligers dat deze reeën een triest lot te wachten staat? De kans is reëel dat de getelde reeën worden afgeschoten en op het bord eindigen.”
Lees ook: [Drongengoed. Hertenkalf voor dood achtergelaten.](https://www.animalrights.be/drongengoed-hertenkalf-voor-dood-achtergelaten)
De regiobeheerder noemt de reeëntelling belangrijk om na te gaan of de populatie wel gezond is. 65 vrijwilligers telden na enkele uren door het bos wandelen 19 reeën. Op basis daarvan worden conclusies getrokken over de omvang van de populatie en de gezondheid van het bos.2
Aan de hand van de telling is het ook mogelijk het toegestane afschot te bepalen. In 2017 werden er in het Meerdaalwoud een 80-tal reeën afgeschoten.3 Er staan zo’n 30 hoogzitten, waar de reeën naartoe gelokt worden met likstenen en lokvoer.45 Dezelfde reeën die door de vrijwilligers zijn geteld, kunnen dus even later zijn afgeknald.
ANB spreekt over een gezonde reeënpopulatie, maar zegt dat er over de jaren heen een afname is. Vervolgens worden meteen de [everzwijnen](https://www.animalrights.be/everzwijnen-vlaanderen) als schuldigen aangeduid. Zij zouden niet goed met de reeën kunnen samenleven, maar daarvoor is er geen enkel wetenschappelijk bewijs.6 Een studie over de afname van het aantal reeën in het Zoniënwoud noemt onder andere migratie, ziekte of verminderde waarneming door een toegenomen schuwheid van de reeën als mogelijke oorzaken, maar zegt tegelijkertijd dat dit verder moet worden onderzocht.7
Wel is zeker dat de reeën intensief worden bejaagd en ook nog eens worden verstoord door de vele [drukjachten op everzwijnen](https://www.animalrights.be/dodelijke-herfst-voor-everzwijnen) in het gebied.8 Dat de reeënpopulatie afneemt is juist een bijkomende reden om de jacht in het Meerdaalwoud stop te zetten.
Rowena Vanroy: “De indianenverhalen die over everzwijnen worden verteld berusten op geen enkele wetenschappelijke basis. Dit is een overheidsinstantie onwaardig.”
Animal Rights vindt dat de jacht in het Meerdaalwoud meteen moet worden stopgezet. Er is geen enkele manier waarop het afschieten van onschuldige dieren kan worden verantwoord.
Bovendien moet het ANB transparanter communiceren over de jacht in de bossen van de Vlaamse overheid. Maar al te vaak wordt het afschieten van dieren onder de mat geschoven, geminimaliseerd of met allerlei halve waarheden gelegitimeerd.
Teken hier de petitie tegen de [everzwijnenjacht](https://www.animalrights.be/red-het-everzwijn).
feb 6, 2020
[Vorige maand werd in Hoeselt een illegale arena voor hanengevechten opgedoekt](https://www.animalrights.be/animal-rights-wil-levenslang-dierenhoudverbod-voor-misdadigers-hanengevechten). Daarbij werden 28 vechthanen [‘geëuthanaseerd’](https://www.animalrights.be/het-misbruik-van-de-term-euthanasie-bij-dieren) door het Vogel-Zoogdierenopvangcentrum Heusden-Zolder, [Negen andere hanen werden gered door Natuurhulpcentrum Opglabbeek](https://www.animalrights.be/negen-ex-vechthanen-uit-hoeselt-gered). Dat roept vragen op in het Vlaams Parlement: Op 29 januari vroeg Vlaams Parlementslid Els Sterckx (Vlaams Belang) om uitleg bij Vlaams minister van Dierenwelzijn Ben Weyts over het [‘euthanaseren’](https://www.animalrights.be/het-misbruik-van-de-term-euthanasie-bij-dieren) van de in beslag genomen vechthanen. Daarbij benadrukte Sterckx dat het doden van dieren nooit een optie mag zijn. 1
1:Vraag om uitleg over het euthanaseren van in beslag genomen vechthanen
Sterckx liet weten dat het doden van gezonde dieren nooit een optie zou mogen zijn en vroeg de minister of wel de juiste procedure gevolgd werd bij het [‘euthanaseren’](https://www.animalrights.be/het-misbruik-van-de-term-euthanasie-bij-dieren) van de dieren. De negen dieren die in beslag genomen werden door Natuurhulpcentrum Opglabbeek werden namelijk wel opgevangen en zullen ter adoptie komen. De dieren die naar het Vogel- en Zoogdierenopvangcentrum in Heusden-Zolder terecht gingen, werden bij aankomst meteen [‘geëuthanaseerd’](https://www.animalrights.be/het-misbruik-van-de-term-euthanasie-bij-dieren). Concreet vroeg Sterckx: “Minister, wat zult u ondernemen om ervoor te zorgen dat gezonde dieren als deze hanen na inbeslagname in de toekomst niet meer onmiddellijk worden geëuthanaseerd?”
Op die laatste vraag antwoordt de minister niet uitdrukkelijk. Wel legt hij het verschil uit tussen inbeslagname en geen inbeslagname om de beide zeer verschillende situaties voor de hanen te verduidelijken: ‘Er moet een onderscheid gemaakt worden tussen inbeslagname en geen inbeslagname. In geval van inbeslagname is het altijd zo dat de dienst Dierenwelzijn beslist over de bestemming van de dieren in kwestie. Als er geen inbeslagname is en de eigenaar afstand doet van de dieren, dan berust de beslissing volledig bij de instantie die opvangt, in casu het VOC of een asiel.”
Minister Weyts zegt dat hij zelf niet oordeelt over welke dieren moeten ingeslapen worden en welke niet: “Het doden van dieren moet vanzelfsprekend altijd de laatste optie zijn, maar ik wil en kan daar niet in de plaats van dierenasielen en dierenartsen over oordelen”.
Parlementslid Sterckx neemt geen genoegen met dat antwoord en wil het verantwoordelijke VOC van Heusden-Zolder op het matje geroepen zien: “Er is een fout gemaakt. We moeten dat ook durven toegeven, als er een fout gemaakt is. Ik vind dat we er in de toekomst toch op moeten letten dat deze fouten niet meer kunnen voorkomen en misschien toch het VOC eventjes op het matje moeten roepen.”
Bij het opvangen van dieren komen zowel veel werk als hoge kosten kijken. Het is daarom in de eerste plaats nodig dat kosten van herhuisvesting verhaald kunnen worden op de daders van verwaarlozing of mishandeling; in dit specifieke geval de deelnemers, organisatoren en publiek bij dit hanengevecht. Daar ligt een taak voor de wetgever. Animal Rights liet dit vorige maand weten in een brief aan de minister van dierenwelzijn. De minister ging niet in op het voorstel van Animal Rights.
feb 5, 2020
Afgelopen weekend vond in Duitsland Jagd & Hund plaats. De grootste jachtbeurs in Europa waar met name bedrijven die [slachtsafari’s](https://www.animalrights.be/belgische-bedrijven-organiseren-slachtsafaris) aanbieden, sterk vertegenwoordigd zijn. Ook twee Belgische bedrijven waren aanwezig om hun lugubere reizen aan de man te brengen.
Teken de petitie: [Stop de trofeejacht nu!](https://www.animalrights.be/stop-de-trofeejacht-nu)
Op de beurs vind je wapenhandelaars, taxidermisten, jachtkledij, demonstraties van jachthonden en vooral jachtreizen.1 Bijna honderdtachtig bedrijven bieden er slachtsafari’s aan, waaronder ook twee Belgische bedrijven: Hunting Adventure en Magic Safari Lodges. Beiden verkopen voornamelijk jachtreizen binnen Europa, maar in principe kunnen trofeejagers een reisje boeken naar alle uithoeken van de wereld om dieren te schieten: beren in Rusland, [wolven](https://www.animalrights.be/gents-bedrijf-verkoopt-wolvenlevens-aan-zieke-trofeejagers) in Belarus of leeuwen in Zuid-Afrika.
Trofeejagers beweren steevast dat het geld dat ze betalen om met name in Afrikaanse landen dieren af te schieten, het behoud van bepaalde soorten ten goede zou komen. Trofeejagers hebben echter een voorkeur voor de grootste, sterkste dieren. De selectieve jacht staat natuurlijke selectie in de weg, omdat de sterkste dieren worden geschoten voor ze zich kunnen voortplanten en hun genen kunnen doorgeven. Het is bijvoorbeeld bekend dat olifanten onder druk van jacht en stroperij hun slagtanden verliezen, want jagers schieten de olifanten met de grootste slagtanden uit de kudde.2
Lees ook: [5 argumenten tegen de trofeejacht.](https://www.animalrights.be/trofeejacht-helpt-wilde-dieren-niet-5-argumenten)
Op de jachtbeurs stallen [trofeejagers](https://www.animalrights.be/belgische-bedrijven-organiseren-slachtsafaris) vol trots hun misselijkmakende prijzen uit: opgezette tijgers, leeuwenhoofden, zebrahuiden die worden gebruikt als tapijt of zelfs een kussen gemaakt van vossen. In een oogopslag is duidelijk waar het allemaal om draait: pronken met de mooiste trofeeën.3 4
“Deze dieren zijn een verschrikkelijke dood gestorven om vervolgens te eindigen als vloerkleed of muurdecoratie. Het is gewoon respectloos.”
De huidige CITES-regelgeving, legt de commerciële handel in dode dieren weliswaar aan banden, maar laat trofeejacht toe omdat die trofeeën zogenaamd enkel dienen voor persoonlijk gebruik.5 Beurzen zoals dit bewijzen dat dit uitgangspunt niet klopt: trofeejacht is wel degelijk een industrie waarmee veel geld gemoeid is.
Animal Rights eist dat België de invoer en uitvoer van jachttrofeeën zo snel mogelijk stopzet omwille van ethische redenen. Dieren doden is in elk geval fundamenteel fout.
Teken de petitie: [Stop de trofeejacht nu!](https://www.animalrights.be/stop-de-trofeejacht-nu)
feb 4, 2020
Het aantal konijnen in dierproeven is in 2018 met 41% gestegen ten opzichte van 2017. De kweek van genetisch gewijzigde konijnen is bijna verdubbeld in 2018 ten opzichte van 2017. Volgens Animal Rights zal dit aantal de komende jaren alleen maar stijgen. De Centrale Commissie Dierproeven heeft namelijk in 2017 een vergunning afgegeven voor een project van het farmabedrijf Pharming om de melk van 1500 genetisch gewijzigde konijnen te gebruiken voor een potentieel nieuw medicijn.
Lees ook: [Genetisch gemodificeerde proefdieren moeten verboden worden](https://www.animalrights.nl/genetisch-gemodificeerde-proefdieren-moeten-verboden-worden).
Het NVWA beloofde het jaaroverzicht dierproeven en proefdieren vòòr het einde van het volgende jaar bekend te maken, maar de ‘Zo doende 2018’ is pas 31 januari 2019 gepubliceerd. In 2018 zijn er 448.399 dierproeven uitgevoerd, dat is 15,5 procent minder dan in 2017. Maar daar profiteren niet alle dieren van: In een jaar tijd is het aantal konijnen in dierproeven met 41% procent gestegen.12 Werden in 2017 nog 9.764 konijnen ingezet voor experimenten, in 2018 steeg dat tot 13,788 konijnen.
Konijnen worden veel gebruikt in de farmaceutische industrie voor veiligheidstesten van vaccins en geneesmiddelen. Omdat ze zich snel voortplanten, worden ze ook vaak gebruikt voor proeven rond embryotoxiciteit: teststoffen worden aan zwangere konijnen toegediend om te kijken in hoeverre ze schade aanrichten aan de jongen in hun buik. Konijnen worden in de farmaceutische industrie ook gebruikt voor de productie van antistoffen. Ze worden ingespoten met ziekteverwekkers, waardoor hun afweersysteem geactiveerd wordt. De konijnen ontwikkelen antistoffen in het bloed als reactie op de besmetting. Vervolgens wordt bloed afgenomen van de konijnen om de antistoffen te verzamelen. De antistoffen worden gebruikt bij het bereiden van vaccins en geneesmiddelen.
1:Zo doende 2018: Jaaroverzicht dierproeven en proefdieren
2:Zo doende 2017: Jaaroverzicht dierproeven en proefdieren
Het aantal cavia’s in dierproeven is in 2018 bijna verdubbeld. In 2017 werden er 5.816 cavia’s gebruikt in dierproeven, maar in 2018 waren dit er 11.443. Cavia’s worden veel gebruikt voor toxiciteits- en veiligheidstesten in de farmaceutische industrie, vooral voor vaccintesten.
Cavia’s zijn ook veelgebruikte studiemodellen voor onder meer longaandoeningen waaronder rokersziekten en astma, voor onderzoek van het immuunstelsel, multiple sclerose, en voor hersenstudies met betrekking tot het gehoor. In het hersenonderzoek worden cavia’s geopereerd aan het binnenoor om slechthorendheid of doofheid te induceren en krijgen ze elektroden ingeplant om oorzenuwen en hersenen te bestuderen.
Er is brede consensus dat dierproeven onnodig zijn’’, zegt Robert Molenaar van Animal Rights. “Daarom is het extra wrang dat van sommige soorten het aantal dieren dat sterft in pijnlijke experimenten alleen maar toeneemt.”
In 2016 was het nog de ambitie van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit om in 2025 internationaal koploper tezijn op het gebied van proefdiervrije innovaties. In hun advies had het Nationaal Comité advies dierproevenbeleid (NCad) onder meer voorzien dat het gebruik van proefdieren ten behoeve van het wettelijk voorgeschreven veiligheidsonderzoek vóór 2025 uit te faseren valt.3 Dit betreft proeven waarvan de wetgever vereist dat deze worden uitgevoerd alvorens een bepaald product op de markt mag worden verhandeld. Denk hierbij aan medicijnen en vaccins (giftigheidsexperimenten).
Sindsdien heeft NCad de ambitie grotendeels afgezwakt omdat minister Schouten niet langer koploper proefdiervrije innovaties wil zijn maar voorloper. 4 Het aantal veiligheidstesten of giftigheidsexperimenten is van 67.609 in 2017 naar 70.474 in 2018 met 2.865 dierproeven gestegen. Terwijl in 2017 25,6% van alle dierproeven die werden uitgevoerd uit dergelijke giftigheidsexperimenten bestonden, was dat in 2018 29.4%.
Jen Hochmuth: “Zonder een duidelijk en strikt proefdierbeleid verwatert elke nog zo veel belovende ambitie. Het is duidelijk dat het bij loze beloftes blijft omdat het vervangen van dierproeven geen prioriteit is.”
3:Advies NCad over hoe Nederland voortrekker proefdiervrij onderzoek kan worden
4:Verslag vergadering NCad 18 mei 2018
Het aantal genetisch gekweekte konijnen is bijna verdubbeld in 2018 ten opzichte van 2017. Volgens Animal Rights zal dit aantal de komende jaren alleen maar stijgen. De Centrale Commissie Dierproeven heeft namelijk in 2017 een vergunning afgegeven voor een project van het farmabedrijf Pharming om de melk van 1500 genetisch gewijzigde konijnen te gebruiken voor een potentieel nieuw medicijn voor angio-oedeem. Angio-oedeem is een erfelijke aandoening die voor zwellingen in het menselijk lichaam zorgt. 4 Vrouwelijke dieren worden meerdere keren per jaar zwanger gemaakt en na de bevalling worden de dieren dagelijks gemolken op een speciaal ontwikkelde melkstellage tot dat ze na gemiddeld 2 jaar uitgemolken zijn en afgemaakt worden.
Jen Hochmuth van Animal Rights: “Het feit dat proefdieren eerst genetisch gewijzigd dienen te worden is al een bewijs dat hun voorspellende waarde voor de mens nooit voldoende gaat zijn. Als we werken met menselijk materiaal kunnen we meteen de juiste onderzoeksvragen in het ‘systeem’ stellen dat we willen genezen, namelijk de mens.”
4:NTS 20172244 Productie van humaan C1-esterase remmer in de melk van transgene konijnen
Animal Rights is een (https://www.animalrights.nl/stop-de-genetische-modificatie-van-dieren) gestart voor een EU verbod op de genetische modificatie van dieren en roept de EU op om de wetgeving te herzien.
Jen Hochmuth: “Gedwongen genetische modificatie is een schending van de integriteit van het dier en daarmee van zijn of haar basisrechten. Het gaat om het manipuleren van dieren voor menselijke doeleinden wat de intrinsieke waarde van die dieren ontkent alsof ze niets anders zijn dan menselijk eigendom. Daarom pleiten we ook voor de volledige vervanging van dierproeven.”
Er is brede consensus dat dierproeven onnodig zijn. Daarom is het extra wrang dat van sommige soorten het aantal dieren dat sterft in pijnlijke experimenten alleen maar toeneemt.
Zonder een duidelijk en strikt proefdierbeleid verwatert elke nog zo veel belovende ambitie. Het is duidelijk dat het bij loze beloftes blijft omdat het vervangen van dierproeven geen prioriteit is.
Gedwongen genetische modificatie is een schending van de integriteit van het dier en daarmee van zijn of haar basisrechten. Het gaat om het manipuleren van dieren voor menselijke doeleinden wat de intrinsieke waarde van die dieren ontkent alsof ze niets anders zijn dan menselijk eigendom.
feb 3, 2020
In [Nederland](https://www.animalrights.nl/vossen-nederland) worden vossen het hele jaar door gedood en in [Vlaanderen](https://www.animalrights.nl/vossen-vlaanderen-0) leeft de gemiddelde vos niet langer dan één jaar.1 In Luxemburg was het de afgelopen vijf jaar verboden om op vossen te jagen. Jessica Smit, campagneleider Animal Rights: “De vossenjacht gaat gepaard met veel leed en is bovendien niet effectief. Wij willen dat Nederland en België het voorbeeld van buurland Luxemburg volgen. De vossenjacht is niet meer van deze tijd en moet verboden worden.”
Teken onze petitie: [stop de heksenjacht op de vos.](https://www.animalrights.nl/stop-de-heksenjacht-op-de-vos)
1:VRT Nieuws, (2016). “Elk jaar nog steeds meer dan 11.000 vossen geschoten in Vlaanderen.”
Update juli: de vossenjacht in Luxemburg blijft verboden, zo valt te lezen in de [Luxemburger Wort](https://www.wort.lu/de/lokales/fuchsjagd-bleibt-verboten-5f104fa3da2cc1784e361c08). De achteruitgang van de biodiversiteit en vogelsoorten is duidelijk te wijten aan andere oorzaken, met name menselijk handelen, en niet aan predatie door vossen.
In januari 2015 besliste de regering van Luxemburg om de vossenjacht tijdelijk te verbieden.2 De redenering daarachter was dat vossen niet bejaagd worden voor hun vlees of vacht, ze geen invasieve exoten zijn en tevens geen gevaar vormen voor de volksgezondheid.
Er was volgens de regering geen objectieve reden om duizenden dieren per jaar het leven te ontnemen. Tot slot stelde de Luxemburgse staatssecretaris Camille Gira: “Wij zijn niet de enige wezens met gevoelens op deze planeet. Het is haast ondenkbaar dat er zo’n 3000 vossen per jaar worden gedood zonder objectieve reden, om dan in de vuilnisbak te verdwijnen.”
2:Luxemburger wort, (2015). “Sa chasse est interdite pour une saison: La population de renards a clairement chuté.”
Voor het vossenjachtverbod, voorspelden jagers een zogeheten vossenexplosie. De populatie zou toenemen met alle gevolgen van dien. Er is tot nu toe geen enkele aanwijzing dat de populatie vossen in Luxemburg is geëxplodeerd.3 In het Zwitserse kanton Genève of het Beierse woud in Duitsland heeft een jachtverbod op vossen niet geleid tot een toename van het aantal vossen.4 Ook uit onderzoek uit Wales blijkt dat bejaging weinig effect heeft op de populatiegrootte van vossen en dus ook niet effectief of gewenst is om wat voor schade dan ook te voorkomen.5
3:Le Quotidien, (2017). “Non, le renard n’envahit pas les villes du Grand-Duché.”
4:Aktionsbündnis Fuchs: Erläuterungen und Quellenangaben.
5:European Journal of Wildlife Research, (2005). “Does culling reduce fox (Vulpes vulpes) density in commercial forests in Wales, UK?”
Het bestrijden van vossen om te zorgen voor “een evenwicht in de natuur”, zoals mensen dat graag
noemen, is nooit noodzakelijk.6 De natuurlijke vijand van de vos is de vos zelf. Vossen zijn territoriale
dieren en ze dulden geen soortgenoten in hun leefgebied.
Als er een vos wordt gedood, zal een
andere vos zijn territorium innemen. Als er veel dieren sterven door de handen van jagers, is er
minder concurrentie wat weer voor zorgt voor een groter voedselaanbod. Veel voedsel zorgt op
zijn beurt voor veel nieuwe jongen. Jessica Smit: “De vossenjacht is niets anders dan een vicieuze
cirkel van leed die zichzelf in stand houdt.”
6:Bureau Mulder-natuurlijk – Vossenbeheer.
Het meest gebruikte argument om vossen te doden is ter bescherming van weidevogels. De aantallen weidevogels lopen de laatste decennia sterk terug en in de discussie over de mogelijke oorzaken komt [predatie door vossen](https://www.animalrights.nl/weidevogels-en-predatie), maar ook [kraaien en kauwen](https://www.animalrights.nl/oordeel-rechter-geen-vangkooien-noord-holland), regelmatig naar voren.
Lees ook: [weidevogels en predatie](https://www.animalrights.nl/weidevogels-en-predatie).
De [belangrijkste oorzaak](https://www.animalrights.nl/weidevogels-en-predatie) van de achteruitgang van weidevogels is het gebrek aan broedsucces in de graslanden die als broedgebied fungeren.7 Minstens zo belangrijk is dat de kwaliteit van het leefgebied van weidevogels ernstig is aangetast door de intensivering van de landbouw, die grotendeels op maximale productie is gericht. Graslanden zijn ingericht met monoculturen van Engels raaigras die vroeg en vaak worden bewerkt met zwaar materieel, waardoor nesten, eieren en jonge vogels verloren kunnen gaan.
7:Tilburg University, (2016). “Weidevogels en de Europese en internationale verplichtingen van Nederland.”
Een veelgehoord argument voor de vossenjacht is de vossenlintworm. Vooral vossen kunnen de vossenlintworm bij zich dragen, maar ook andere hondachtigen en katten kunnen deze parasiet bij zich hebben. De kans om ziek te worden door de vossenlintworm is in Nederland klein.8
8:RIVM – “Vragen en antwoorden vossenlintworm.”
Uit een recente Franse studie blijkt dat de vossenjacht een averechts effect heeft op de volksgezondheid.9 In gebieden waar op vossen wordt gejaagd, ligt de besmettingsgraad met de vossenlintworm hoger dan in gebieden waar niet wordt gejaagd. De gemonitorde nachtelijke jachtpartijen zorgden voor een snellere verspreiding van de vossenlintworm én over vier jaar tijd bleef ook de populatie vossen gelijk. Op vossen jagen om de populatie te controleren werkt simpelweg niet.
9:Preventive veterinary, (2017). “Echinococcus multilocularis management by fox culling: An inappropriate paradigm.”
De heksenjacht op de vos is een bedroevende aangelegenheid, maar het Luxemburgse vossenjachtverbod laat zien dat ondanks de druk van een invloedrijke jachtlobby, er juiste beslissingen genomen worden op basis van ethiek en wetenschappelijke feiten. Jessica Smit: “Wij willen naar het voorbeeld van Luxemburg ook in Nederland en België de vossenjacht zo snel mogelijk verbieden. Er is geen enkele reden om deze gruwelijke jachtpartijen nog langer toe te staan. Dit jachtverbod moet richtinggevend worden voor heel Europa.”
Teken ook: [stop de heksenjacht op de vos](https://www.animalrights.nl/stop-de-heksenjacht-op-de-vos).
De vossenjacht is niets anders dan een vicieuze cirkel van leed die zichzelf in stand houdt.
Er is geen enkele reden om deze gruwelijke jachtpartijen nog langer toe te staan.
