feb 11, 2020
Demonstraties van dierenrechtenactivisten gericht tegen het gebruiken van een levende haan voor de viering van Kallemooi zijn ten onrechte verboden. Eerder dit jaar kwam een interne commissie in de Hoeksche Waard ook al tot de conclusie dat [demonstraties van Animal Rights tegen de jacht daar ten onrechte verboden](https://www.animalrights.nl/demonstratie-hoeksche-waard-onterecht-verboden) waren.
Even terug naar 2019. Kallemooi, de viering van Pinksteren op Schiermonnikoog. Tijdens Kallemooi wordt zoals elk jaar een levende haan drie dagen en nachten solitair opgesloten in een mand, bungelend aan een achttien meter hoge paal. Dit gaat in tegen de aard van het dier dat in een normale situatie in groepsverband op de grond scharrelt en daarbij een behoorlijke oppervlakte bestrijkt. Dierenrechtenactivisten kondigen daarom vier demonstraties aan. De burgemeester van Schiermonnikoog, Ineke van Gent, verbiedt drie van de vier demonstraties en legt beperkingen op aan de vierde. Tegen het besluit maken de activisten bezwaar.
Recent is bekend geworden dat de bezwarencommissie de bezwaren van de activisten gegrond heeft verklaard. De burgemeester heeft het advies van de bezwarencommissie integraal overgenomen, de besluiten herroepen en heeft besloten om de proceskosten van de dierenrechtenactivisten te vergoeden. 1
Voor de activisten was het van belang dat werd erkend dat de demonstraties onterecht verboden en beperkt zijn, want dit jaar zullen ze weer op Schiermonnikoog demonstreren. Het besluit van de burgemeester betekent dat ze dit jaar zonder deze beperkingen kunnen actievoeren op de manier die zij nodig achten. Ze willen zich luid en duidelijk uitspreken tegen het diergebruik tijdens Kallemooi.
De bezwaren zijn aangetekend door Maria du Toit namens Animal Save Nederland en dierenrechtenactivist Jan ten Cate. Zij worden vertegenwoordigd door Van Gansen Human Rights Litigation.
Maria du Toit van Animal Save Nederland: “Animal Save Nederland vindt het belangrijk om te demonstreren tegen het gebruik van een haan tijdens Kallemooi. Het afschaffen van tradities waarin dieren worden gebruikt is een belangrijke stap in de bewustwording van hoe wij met niet-menselijke dieren omgaan. Het is belangrijk om vrij te kunnen demonstreren en niet beperkt te worden in onze meningsuiting. We zijn een groep die altijd vreedzaam te werk gaat, we streven naar positieve verandering in de samenleving. We zijn ook blij dat de beperkingen en het verbod op demonstraties vorig jaar ongegrond waren. Wij hopen dit jaar met een grote groep demonstranten tijdens Kallemooi te protesteren en een gesprek aan te gaan met de inwoners van Schiermonnikoog.”
Jan ten Cate: “Het is goed om te zien dat de gemeente Schiermonnikoog toegeeft dat ze een vergissing heeft gemaakt met het inbreuk maken op ons demonstratierecht. Laten we hopen dat ze nu tot inkeer komt als het gaat om het gebruiken van een levende haan tijdens Kallemooi.”
Martijn van Gansen van Van Gansen Human Rights Litigation: “Het recht om in vrijheid je mening te kunnen laten horen is essentieel voor een gezonde democratie, waarin belangrijke maatschappelijke veranderingen vaak beginnen bij een minderheidsstandpunt. Het is de taak van de burgemeester om dit mogelijk te maken. Cliënten zijn blij dat de burgemeester inziet dat dit vorig jaar niet goed is gegaan, en dat het dit jaar anders moet.”
De dierenrechtenactivisten geven aan dat de demonstraties op het eiland tijdens Pinksteren net zolang doorgaan tot er geen dieren meer gebruikt worden bij de viering van Kallemooi. Tot die tijd roepen zij iedereen op om Schiermonnikoog te boycotten en te kiezen voor een bezoek aan een van de andere Waddeneilanden.
Kom op 30 en 31 mei ook naar Schiermonnikoog om een stem te zijn voor [dé Haan!](https://www.facebook.com/events/1218687868309862/)
1:https://www.rtvnoord.nl/nieuws/218714/Gemeente-Schiermonnikoog-mocht-Kallemooi-demonstraties-niet-verbieden?fbclid=IwAR29JiDd_6TaSmDUcgL_FNKxz2XUVvjILYQHvkPDPiaFmJnwfLncpwpiX5s
feb 8, 2020
Steeds vaker krijgt Animal Rights verzoeken om gastlessen te verzorgen die specifiek gaan over dierenrechten en over wat wij als organisatie doen. De signalen die we in die gastlessen krijgen zijn positief: mensen zijn voor dierenrechten. Het maakt ons hoopvol voor de toekomst, maar tegelijk is er nog veel werk te doen om het systeem te veranderen. Daarom blijft Animal Rights campagne voeren, onder andere om dierenrechten in de grondwet te krijgen.
In oktober 2019 begonnen we vanuit Plant Power opnieuw met het geven van lezingen. In deze lezingen behandelen we dierenrechten, milieu en gezondheid vooral vanuit het thema voeding en geven we tips over eenvoudig en gezond plantaardig eten. Scholen en andere onderwijsinstellingen benaderen Animal Rights nu steeds vaker met de vraag of wij gastlessen specifiek over dierenrechten kunnen geven. Een positief signaal: docenten en andere onderwijsmedewerkers willen meer aandacht voor dit thema.
Animal Rights constateert ook positieve signalen in de gastlessen. Campagnecoördinator Willem Vermaat: “Ik begon een workshop over dierenrechten in Zwolle voor mbo-studenten met het thema bont. Ik vroeg de studenten wat ze vonden van dieren gebruiken en doden voor bont. Niemand zei dat rechtvaardig te vinden. Eén student merkte direct op: “Maar dat geldt dan ook voor leer en vlees. Dat hebben we ook niet nodig.” Vervolgens behandelde ik paardensport. Ik had verwacht dat studenten meer weerstand zouden hebben, maar veel leerlingen begrepen ook dat paarden niet kiezen voor paardensport en dat paarden daarvoor gebruiken daarom een probleem is. Er waren leerlingen die op maneges gewerkt hadden. Zij wisten te vertellen dat paarden vaak slecht behandeld worden. Een student: “Paarden staan 24 uur per dag op stal en krijgen een klap op hun kop als ze niet luisteren.””
Animal Rights merkt in meer gastlessen dat leerlingen de visie van de organisatie op dierenrechten delen. Vermaat: “Leerlingen geven dezelfde antwoorden, nog voor wij die geven. Ze vinden dat dieren rechten hebben, omdat ze kunnen voelen. En op vraag hoe we om moeten gaan met dieren, krijgen we antwoorden als: “Hoe zou je zelf behandeld willen worden als je een varken was?””
Vermaat vervolgt: “Veel mensen begrijpen dierenrechten en delen onze waarden. Toch eten de meeste van die mensen ook dieren. Omdat we in een samenleving leven waarin dat gewoon is. Ik hoor leerlingen dat ook letterlijk zeggen in de lessen: “Als vlees eten niet zo gewoon was, als veel minder mensen het zouden doen, zou ik het ook niet doen.” En: “Als het makkelijker zou zijn plantaardig te eten, doe ik dat, maar nu heb ik te maken met mijn familie.” Daarom helpen we mensen ook met praktische tips. Dat doen we met Plant Power.”
Daarnaast blijft Animal Rights campagne voeren op andere gebieden. Het systeem moet veranderen. Het gebruiken van dieren is geen persoonlijke keuze. Laat staan dat het de keuze moet zijn die uit gewoonte de makkelijkste keuze is. Dieren hebben rechten en die rechten moeten beschermd worden. Mensen zijn het daarmee eens, maar hun eigen gedrag is er strijdig mee. Het recht moet dieren beschermen en daarom horen dierenrechten in de grondwet. Teken hieronder onze petitie.
feb 7, 2020
We reden vanmorgen langs het slachthuis van Westfort, duidelijk zichtbaar vanaf de A2. Zoals iedere dag stonden ook vandaag de vrachtwagens vol varkens in de rij om gelost te worden. ‘Business as usual’ heeft hier in IJsselstein geen enkel oponthoud ondervonden door de verschrikkelijke undercoverbeelden die afgelopen zomer werden gemaakt.
Nadat de inhoud van inspectierapporten over [het nog steeds verdrinken van slecht verdoofde en onkundig geslachte varkens](https://www.animalrights.nl/varkens-worden-nog-steeds-levend-gekookt) in de hete broeibaden van slachthuizen midden januari naar buiten kwam, volgde er een roep om strenger cameratoezicht. Animal Rights zei toen al: “De overheid en vleesindustrie zullen kunnen leven met de roep om meer inspecteurs, hogere boetes en stringenter cameratoezicht, want dat betekent dat het systeem van uitbuiting in stand wordt gehouden. Je beëindigt dit structurele geweld, deze geïnstitutionaliseerde onderdrukking van levende voelende wezens alleen door de slachthuizen te sluiten en een einde te maken aan de vleesindustrie.”
Twee weken later volgden [de beelden uit Westfort](https://www.animalrights.nl/cameratoezicht-nvwa-inspecteurs-en-beter-leven-keurmerk-falen-opnieuw-bij-slachthuismishandeling), waar overal camera’s hangen, die dus op geen enkele wijze dierenmishandeling voorkomen.
In 2018 realiseerde Westfort een omzet van 500 miljoen euro. Hogere boetes raken deze multinationals niet.
Natuurlijk moeten de directe mishandelaars nooit meer met dieren mogen werken, maar aangifte tegen deze daders treft alleen de laag- of ongeschoolden die het smerige werk doen in de stallen en op de slachtvloer. Westfort zal graag bereid zijn enkele zondebokken te ontslaan om verder te kunnen gaan me het zo economisch mogelijk afmaken van dieren.
Ook aangiftes of een petitie tegen de [Nederlandse voedsel- en warenautoriteit](https://www.animalrights.nl/extern-onderzoek-naar-nvwa-levert-vernietigend-rapport-op) roepen het beeld op dat bij meer of betere controles deze misstanden niet voor zouden komen. Een oproep om meer [NVWA inspecteurs](https://www.animalrights.nl/animal-rights-daagt-nvwa-dierenartsen-voor-veterinair-tuchtcollege) van politieke partijen, of het vier-ogen principe dat LNV invoerde na de [misstanden in de Noordelijke slachthuizen en bij exportcertificering](https://www.animalrights.nl/nvwa-inspecties-falen-ook-zuid-nederland) hinten naar dezelfde valse conclusie: dat strengere controles dierenleed uit zullen bannen.
Natuurlijk is de NVWA een tandeloze en incompetente organisatie, ten dele bewust daartoe gereduceerd door de huidige regeringspartijen, maar ook zij zijn pionnen die er in de eerste plaats zijn om het bestaande systeem te legitimeren en in stand te houden.
Ook bij het ter discussie stellen van de snelheid van de slachtlijn gaat het om een aanpassing binnen het bestaande systeem zonder het systeem zelf aan te pakken.
Zelfs de schuld leggen bij de consument, wat veganisten graag doen, is te simpel. Een overgrote meerderheid van de consumenten kiezen voor prijs, smaak en gemak. Er bestaan voor hen geen ethische afwegingen, het aanbod van onethische producten zou er niet mogen zijn!
Na de Animal Rights undercoverbeelden uit [Tielt](https://www.animalrights.nl/animal-rights-filmt-mishandeling-van-varkens-slachthuis-tielt), [Izegem](https://www.animalrights.nl/campagne-slachthuis-izegem-de-tijdlijn) en [Hasselt](https://www.animalrights.nl/vandrie-slachthuis-hasselt-voorlopig-dicht) sloot de Vlaamse minister van dierenwelzijn onmiddellijk de slachthuizen voor onderzoek. Nederland kent echter geen dierenwelzijnsminister, alleen een ministerie van dierenleed: LNV.
De tijdelijke sluiting werd in België gebruikt voor een greenwash-operatie. Allereerst kwamen natuurlijk de gemakkelijke mea culpa’s: een beetje door het stof gaan als directeur en bedrijf kost tenslotte niets. Westfort was daar ook snel mee; het draaiboek lag waarschijnlijk klaar. [VanDrie uit Hasselt verbood daarnaast het gebruik van de drijfstokken en tasers](https://www.animalrights.nl/vandrie-belgië-hervat-slachtingen) die in de beelden gebruikt werden om kalveren te mishandelen; Westfort deed hetzelfde met de rammelaars waarmee de varkens geslagen werden.
Zowel Tielt als Hasselt huurden[ een organisatie verbonden aan de Universiteit van Leuven](https://www.animalrights.nl/de-arrogantie-van-een-wetenschapper) in om wat adviezen en cursussen te geven. Daarna konden in België de bedrijven weer open. In Nederland staat Eyes on Animals te trappelen om Westfort absolutie te verlenen.
Wat we ook niet moeten vergeten bij het ‘fixen’ van de slachthuizen is dat deze fabrieken des doods slechts één laatste schakel vormen in [het systeem van uitbuiting](https://www.animalrights.nl/vreselijke-beelden-uit-de-konijnenhouderij) dat begint bij de geboorte van een kuiken, [big](https://www.animalrights.nl/animal-rights-undercover-hart-van-de-varkensindustrie) of kalf. Ook de verwaarlozing en mishandeling van de dieren in de concentratiekampen waarin ze opgesloten en vetgemest worden, of worden gebruikt als productiemachines van melk, [eieren](https://www.animalrights.nl/het-animal-rights-horror-schuren-onderzoek-het-leven-lijden-van-leghennen) of jongen, is structureel, inherent aan het systeem, zoals we keer op keer via undercoverbeelden aantonen.
We blijven het herhalen: cameratoezicht, NVWA inspecteurs, keurmerken, hogere boetes, adviezen aan slachthuizen, excuses, et cetera, doen niets voor dieren. Iedereen die om dit soort maatregelen roept, draagt bij aan de ‘greenwashing’ van het systeem van uitbuiting en houdt het idee in stand dat slachten op de een of andere manier fatsoenlijk en diervriendelijk kan gebeuren. Slachthuis en overheid zijn graag bereid het boetekleed aan te trekken en wat toezeggingen te doen zolang het systeem van uitbuiting maar overeind wordt gehouden. Je beëindigt dit structurele geweld, deze geïnstitutionaliseerde onderdrukking van levende voelende wezens alleen door de slachthuizen te sluiten en een einde te maken aan de vleesindustrie.
feb 6, 2020
In december besliste het Agentschap Natuur en Bos om de damherten in het Drongengoed intensief te gaan bejagen. Streefdoel was 50 damherten afschieten, maar de jagers namen uiteindelijk slechts 15 dode lichamen mee naar huis. Nu volgde een debat in het Vlaams Parlement over die jacht.
Lees ook: [Hertenkalf voor dood achtergelaten.](https://www.animalrights.be/drongengoed-hertenkalf-voor-dood-achtergelaten)
Inmiddels werden er vragen over de jacht in het Vlaams Parlement gesteld.1 De minister en de leden van het parlement waren vooral bezorgd over het maatschappelijk draagvlak. Volgens de minister en verschillende parlementsleden ligt het probleem vooral bij de communicatie van het ANB. Het heeft de jacht op vraag van de gemeente zolang mogelijk verborgen gehouden voor het publiek, waardoor de ophef des te groter was.
Het ANB stelde in eerste instantie dat er simpelweg te veel damherten waren, maar volgens de minister zijn er geen exacte cijfers zijn over de omvang van de populatie damherten.2 Een ander argument was dat de damherten moesten worden afgeschoten om de populatie reeën te beschermen tegen concurrentie van de [damherten](https://www.animalrights.be/partij-voor-de-dieren-wil-jachtstop-damhert). Een studie van het INBO stelt dat voedselcompetitie tussen ree en damhert beperkt is.3 Wel kan er vanaf een bepaalde dichtheid concurrentie voor de ruimte zijn. Of dit het geval is in Drongengoed is onbekend.
De damherten worden bejaagd omdat ze schade veroorzaken aan jonge gewassen in het natuurgebied zelf en met name in een boomplantage in de buurt. Volgens Animal Rights primeren in deze discussie de rechten van het dier op economische belangen. Het is onacceptabel om dieren zomaar eventjes uit de weg te ruimen omdat ze te veel planten eten.
Minister Demir schuift als één van de mogelijke oplossingen naar voren om damherten te vangen en vervolgens af te schieten. Op die manier zou er volgens haar wel een maatschappelijk draagvlak zijn voor de jacht. Ze negeert echter de kern van de zaak: mensen accepteren niet langer dat dieren worden gedood omdat ze die dieren zien als individuen met recht op leven. De damherten doden is altijd ethisch onacceptabel, op wat voor manier het ook gebeurt.
Rowena Vanroy, Animal Rights: “We moeten op een andere manier gaan kijken naar natuurbeheer. De rechten van individuele dieren moeten worden meegenomen in het beleid.”
feb 6, 2020
Elk jaar verdrinken tienduizenden muskusratten in onze Nederlandse wateren. Deze verdrinkingsdood kan meerdere minuten in beslag nemen en is onnodig wreed. In berichtgeving wordt consequent gesproken over vangen, maar niet over doden, verdrinken of vernietigen.1 Op vrijdag 28 februari organiseren dierenrechtenorganisaties Animal Rights en Fauna4Life, voor de vergadering van de Commissie Muskus- en Beverratten in Amersfoort, [een demonstratie tegen de verdrinkingsdood](https://www.facebook.com/events/175128083817504/).
Jessica Smit, campagneleider Animal Rights: “Er wordt gestreefd naar complete uitroeiing van deze dieren op de meest gruwelijke wijze. Het doden van deze knaagdieren is niet verplicht of noodzakelijk, zoals ons vaak wordt voorgehouden, maar enkel en alleen een politieke keuze. Preventieve maatregelen worden amper onderzocht.”
Sluit je aan bij het protest: [klik hier voor het evenement](https://www.facebook.com/events/175128083817504/).
1:RTV Drenthe, (2020). “Waterschappen vangen weer minder muskusratten.”
Hoewel de naam anders doet vermoeden, is een muskusrat geen rat, maar een knaagdier uit de familie van woelmuizen. Muskusratten leven overal waar niet te zout water is. Bij rivieren, meertjes, sloten en beken, maar ook in moeras- en veengebieden. In Nederland zijn muskusratten in elke provincie te vinden.2
Bij de bestrijding wordt gebruik gemaakt van onderwaterkooien en klemmen, waardoor deze dieren een vreselijke verdrinkingsdood sterven die minuten kan duren. Jaarlijks worden tienduizenden dieren op die manier gedood. In de klemmen en kooien komen ook andere dieren vast te zitten, zo verdronken er in 2017 nog vijf jonge otters.3
2:Zoogdiervereniging – Muskusrat.
3:Landelijk Jaarverslag Muskus- en Beverratten 2017
Muskusratten komen van oorsprong niet in Europa voor en staan sinds 2017 op de Europese lijst van invasieve exoten, de Unielijst.4 De dieren zijn begin 1900 naar Europa gehaald voor de bontfok en hebben zich inmiddels op grote delen van het continent gevestigd.5 De muskusrat staat op de Unielijst, maar het doden van deze dieren is niet verplicht.6
Jessica Smit: “Soorten die al gevestigd zijn hoeven niet uitgeroeid te worden. De 35 miljoen aan belastinggeld7 die jaarlijks wordt uitgegeven aan bestrijding, kan ook gebruikt worden voor het treffen van preventieve en diervriendelijke maatregelen.”
4:Unielijst invasieve exoten.
5:IUCN Red List – Ondatra zibethicus
6:“De beheersmaatregelen bestaan uit dodelijke of niet-dodelijke fysieke, chemische of biologische maatregelen om een populatie van een invasieve uitheemse soort uit te roeien, te beheersen of in te dammen.” Art. 19 lid 2
7:NVWA – Factsheet muskusrat
Muskusratten worden voornamelijk gedood, omdat ze schade aan dijken en andere waterkeringen kunnen veroorzaken. Aan het verstevigen van dijken zouden hoge kosten verbonden zijn, maar deze kosten zijn niet inzichtelijk gemaakt. Bovendien treedt er ondanks de “bestrijding” alsnog schade aan dijken op die moet worden hersteld. Daarnaast graven niet alleen muskusratten in dijken. Ook konijnen, mollen, ratten, vossen, honden en bevers doen dit. Zo werd er vorig jaar nog een bevergang van 10,5 meter lang aangetroffen in een dijk langs de IJssel.8
8:RTV Drenthe, (2019). “Minder muskusratten, maar de bever rukt op.”
Jessica Smit: “Voor bevers worden er diervriendelijke maatregelen toegepast. Eventuele schade wordt direct hersteld. Waarom kan dat bij muskusratten dan niet? Preventieve middelen beschermen de dijken immers tegen alle gravende dieren.”
Op vrijdag 28 februari organiseren de dierenrechtenorganisaties Animal Rights en Fauna4Life gezamenlijk een protest voor de vergadering van de Commissie Muskus- en Beverratten in Amersfoort. Dit is vanaf half 12 tot half 2 voor het Waterschapshuis aan het Stationsplein 89. [Sluit je aan](https://www.facebook.com/events/175128083817504/) bij het protest, klik [hier](https://www.facebook.com/events/175128083817504/) voor het evenement.
…
De 35 miljoen aan belastinggeld die jaarlijks wordt uitgegeven aan bestrijding, kan gebruikt worden voor het treffen van preventieve en diervriendelijke maatregelen.
Preventieve middelen beschermen de dijken immers tegen alle gravende dieren.
