Elk jaar verdrinken tienduizenden muskusratten in onze Nederlandse wateren. Deze verdrinkingsdood kan meerdere minuten in beslag nemen en is onnodig wreed. In berichtgeving wordt consequent gesproken over vangen, maar niet over doden, verdrinken of vernietigen.1 Op vrijdag 28 februari organiseren dierenrechtenorganisaties Animal Rights en Fauna4Life, voor de vergadering van de Commissie Muskus- en Beverratten in Amersfoort, [een demonstratie tegen de verdrinkingsdood](https://www.facebook.com/events/175128083817504/).
Jessica Smit, campagneleider Animal Rights: “Er wordt gestreefd naar complete uitroeiing van deze dieren op de meest gruwelijke wijze. Het doden van deze knaagdieren is niet verplicht of noodzakelijk, zoals ons vaak wordt voorgehouden, maar enkel en alleen een politieke keuze. Preventieve maatregelen worden amper onderzocht.”
Sluit je aan bij het protest: [klik hier voor het evenement](https://www.facebook.com/events/175128083817504/).
1:RTV Drenthe, (2020). “Waterschappen vangen weer minder muskusratten.”
Hoewel de naam anders doet vermoeden, is een muskusrat geen rat, maar een knaagdier uit de familie van woelmuizen. Muskusratten leven overal waar niet te zout water is. Bij rivieren, meertjes, sloten en beken, maar ook in moeras- en veengebieden. In Nederland zijn muskusratten in elke provincie te vinden.2
Bij de bestrijding wordt gebruik gemaakt van onderwaterkooien en klemmen, waardoor deze dieren een vreselijke verdrinkingsdood sterven die minuten kan duren. Jaarlijks worden tienduizenden dieren op die manier gedood. In de klemmen en kooien komen ook andere dieren vast te zitten, zo verdronken er in 2017 nog vijf jonge otters.3
2:Zoogdiervereniging – Muskusrat.
3:Landelijk Jaarverslag Muskus- en Beverratten 2017
Muskusratten komen van oorsprong niet in Europa voor en staan sinds 2017 op de Europese lijst van invasieve exoten, de Unielijst.4 De dieren zijn begin 1900 naar Europa gehaald voor de bontfok en hebben zich inmiddels op grote delen van het continent gevestigd.5 De muskusrat staat op de Unielijst, maar het doden van deze dieren is niet verplicht.6
Jessica Smit: “Soorten die al gevestigd zijn hoeven niet uitgeroeid te worden. De 35 miljoen aan belastinggeld7 die jaarlijks wordt uitgegeven aan bestrijding, kan ook gebruikt worden voor het treffen van preventieve en diervriendelijke maatregelen.”
5:IUCN Red List – Ondatra zibethicus
6:“De beheersmaatregelen bestaan uit dodelijke of niet-dodelijke fysieke, chemische of biologische maatregelen om een populatie van een invasieve uitheemse soort uit te roeien, te beheersen of in te dammen.” Art. 19 lid 2
Muskusratten worden voornamelijk gedood, omdat ze schade aan dijken en andere waterkeringen kunnen veroorzaken. Aan het verstevigen van dijken zouden hoge kosten verbonden zijn, maar deze kosten zijn niet inzichtelijk gemaakt. Bovendien treedt er ondanks de “bestrijding” alsnog schade aan dijken op die moet worden hersteld. Daarnaast graven niet alleen muskusratten in dijken. Ook konijnen, mollen, ratten, vossen, honden en bevers doen dit. Zo werd er vorig jaar nog een bevergang van 10,5 meter lang aangetroffen in een dijk langs de IJssel.8
8:RTV Drenthe, (2019). “Minder muskusratten, maar de bever rukt op.”
Jessica Smit: “Voor bevers worden er diervriendelijke maatregelen toegepast. Eventuele schade wordt direct hersteld. Waarom kan dat bij muskusratten dan niet? Preventieve middelen beschermen de dijken immers tegen alle gravende dieren.”
Op vrijdag 28 februari organiseren de dierenrechtenorganisaties Animal Rights en Fauna4Life gezamenlijk een protest voor de vergadering van de Commissie Muskus- en Beverratten in Amersfoort. Dit is vanaf half 12 tot half 2 voor het Waterschapshuis aan het Stationsplein 89. [Sluit je aan](https://www.facebook.com/events/175128083817504/) bij het protest, klik [hier](https://www.facebook.com/events/175128083817504/) voor het evenement.
…
De 35 miljoen aan belastinggeld die jaarlijks wordt uitgegeven aan bestrijding, kan gebruikt worden voor het treffen van preventieve en diervriendelijke maatregelen.
Preventieve middelen beschermen de dijken immers tegen alle gravende dieren.
