De provincie Friesland heeft jagers de opdracht gegeven om tot en met 2024 reeën dood te schieten ten behoeve van de verkeersveiligheid. De dierenrechtenorganisaties Animal Rights en Fauna4Life maken samen bezwaar. Jessica Smit van Animal Rights: “De provincie ziet geen andere mogelijkheid dan afschot, maar er is niet eens onderzocht op welke locaties reeën de weg oversteken. Dit is volstrekt onduidelijk. Er wordt vanuit vastgeroeste gewoontes naar het geweer gegrepen en wilde dieren zijn de slachtoffers.”
Het provinciebestuur heeft op eigen initiatief de opdracht gegeven om reeën dood te schieten. Er is niet vastgesteld dat er geen andere bevredigende oplossingen zijn om de verkeersveiligheid te vergroten en de levens van reeën te beschermen. Er is bijvoorbeeld geen overzicht van knelpunten of van locaties waar al preventieve maatregelen zijn getroffen. Wel moet er jaarlijks worden gerapporteerd over welke maatregelen zijn onderzocht en genomen.
Een opdracht op voorhand is in strijd met de wet. Zo blijkt ook uit de rechtspraak.1 Pauline de Jong van Fauna4Life: “Een opdracht tot afschot mag pas worden gegeven, nadat alternatieve maatregelen zijn getroffen en de effectiviteit daarvan is beoordeeld. Het afschieten van reeën op voorhand en het daarna beoordelen van preventieve maatregelen is de omgekeerde volgorde, de wereld op zijn kop en in strijd met de wet.”
De belangrijkste maatregel om aanrijdingen te voorkomen, is het verminderen van de snelheid. Een verlaging van 80 km naar 60 km per uur kan voor een sterke afname in aanrijdingen met dieren zorgen.2 Een andere belangrijke maatregel is het open houden van bermen. Bij open wegbermen is de kans groter dat zowel reeën als automobilisten elkaar eerder zien. Op de Noordwest-Veluwe (Leuvenumse bossen) is geconstateerd dat open bermen tot een halvering van het aantal aanrijdingen heeft geleid.3
Jessica Smit: “Waar preventieve maatregelen de veiligheid daadwerkelijk vergroten, zorgt het schieten ervoor dat dieren in hun natuurlijk habitat worden verstoord en in blinde paniek de weg over kunnen rennen. Er is nog nooit bewezen dat het gebruik van het geweer de verkeersveiligheid vergroot.”
Lees ook: [hertenkalf voor dood achtergelaten.](https://www.animalrights.nl/drongengoed-hertenkalf-voor-dood-achtergelaten)
De organisaties hebben de provincie met klem verzocht om de ingediende bezwaren gegrond te verklaren en de opdracht in te trekken. Pauline de Jong: “Mocht de provincie geen gehoor geven aan onze bezwaren dan stappen we met vertrouwen naar de rechter.”
Waar preventieve maatregelen de veiligheid daadwerkelijk vergroten, zorgt het schieten ervoor dat dieren in hun natuurlijk habitat worden verstoord en in blinde paniek de weg over kunnen rennen.
Mocht de provincie geen gehoor geven aan onze bezwaren dan stappen we met vertrouwen naar de rechter.
Animal Rights brengt nieuwe beelden naar buiten uit de Vlaamse konijnenvleesindustrie. Op de beelden is te zien hoe het korte en ellendige leven van konijnen eruit ziet: dicht opeen gepakt in verrijkte kooien. “Iedere nacht creperen hier konijnen,” zegt Animal Rights’ campagnecoördinator Els Van Campenhout, “één vertrapt jong moet al dagen in het nest gelegen hebben, in een andere kooi zaten de jongen opgesloten met hun overleden moeder.”
In België zitten er in totaal 700.000 vleeskonijnen opgesloten in schuren. Het zou gaan om 400.000 dieren in parkkooien en nog eens 300.000 zouden in verrijkte kooien zitten.
Ongeacht het systeem komen deze dieren nooit buiten, zien geen daglicht, kunnen niet graven, hebben onvoldoende schuil- en knaagmogelijkheden, eten eenzijdig voer, leven boven hun eigen uitwerpselen, zijn blootgesteld aan constant lawaai van ventilatie, muziek en rammelende kooien, en leven in onnatuurlijke groepsverbanden.
“Iedere nacht creperen hier konijnen: één vertrapt jong moet al dagen in het nest gelegen hebben, in een andere kooi zaten de jongen opgesloten met hun overleden moeder.”
Els Van Campenhout, Animal Rights
“De konijnenhouderij kan op geen enkele wijze voldoen aan de natuurlijke behoefte van deze dieren,” geeft Van Campenhout aan. “Dit systeem hoeft geen verbeteringen, maar afschaffing”.
Verrijkte kooien toegelaten tot 2024
De klassieke batterijkooien voor konijnen waren toegelaten tot en met 31 december 2019. We horen graag van de regering of er gecontroleerd is of alle gaas-bodem-systemen nu ook daadwerkelijk verdwenen zijn.
Tot en met 31 januari 2024 zijn naast de parkkooien ook nog de zogenaamde verrijkte kooien toegelaten. In Vlaanderen zouden nog slechts drie fokkers werken met verrijkte kooien, maar hierbij gaat het nog steeds om honderdduizenden dieren. De rest, zo’n 17 fokkers, zou omgeschakeld zijn naar parkkooien. “Parksystemen redden echter geen konijnenlevens,” zegt Van Campenhout. “Onderzoekers van Animal Rights in Nederland filmden juist het meest schokkende konijnenleed bij parkhuisvesting.”
Dit is bij de Vlaamse overheid bekend. In februari 2018 antwoordde Vlaams minister van Dierenwelzijn Ben Weyts op vragen van Bart Caron (Groen): “Het sterftecijfer bij konijnen ligt inderdaad rond de 20 tot 25 procent, en dat is inderdaad hoog, maar het is niet zo dat het sterftecijfer in klassieke kooien hoger ligt dan bij parkhuisvesting. Daar is dus geen causaal verband. Het valt dus ook niet te verwachten dat een versnelde omschakeling naar parkhuisvesting een impact zal hebben op het sterftecijfer, tot mijn spijt.”
Dierenwelzijn is een illusie
Vleeskonijnen worden niet ouder dan tien tot elf weken, de leeftijd waarop ze naar het slachthuis gebracht worden. De eerste 5 weken daarvan zitten de jongen krap behuisd bij hun moeder. Alleen de korte tweede helft van hun leven kunnen de jongen in parkkooien.
“Het woord ‘parkkonijn’ is een misleidende marketingtruc om mensen een goed gevoel te geven bij het kopen van een gruwelijk product.”
Els Van Campenhout, Animal Rights
De voedsters (moederdieren) en de rammen (mannetjes die voor het sperma zorgen) nagenoeg nooit. “Het woord ‘parkkonijn’ is een misleidende marketingtruc om mensen een goed gevoel te geven bij het kopen van een gruwelijk product”, zegt Van Campenhout.
Dieren creperen in de kooien
De dieren creperen in de kooien
Opeengepakte konijnen in verrijkte kooien
Een moederkonijn met dood jong
Week van het konijn
29 januari tot 5 februari roept VLAM, promotor van producten van de Vlaamse landbouw, tuinbouw en visserij, uit tot ‘De week van het konijn’. Begin 2019 meldde VLAM dat uit cijfers bleek dat meer dan 80% van de Belgische gezinnen nooit konijn koopt. Vooral jongeren laten het links liggen. Terwijl één op de drie 65-plussers nog wel eens konijn kocht in de supermarkt of bij de slager, was dat bij de twintigers nog maar 2%. Bij nagenoeg alle consumenten onder de 30 jaar komt konijn thuis nooit op het bord, terwijl meer dan 80% van het volume aan konijnenvlees door 50-plussers wordt gekocht.
In mei 2019 moest VLAM, ondanks eerdere campagnes, nog lagere cijfers melden: In 2018 kochten slechts 17 Belgische gezinnen op 100 minstens één keer konijnenvlees. Een jaar eerder ging het nog om 19 gezinnen, en sinds 2002 is het aantal kopers van konijnenvlees meer dan gehalveerd. Het aangekochte konijnenvlees voor thuisverbruik daalde in 2018 naar amper 220 gram per capita. Een verouderd imago en de hoge aaibaarheidsfactor van een konijn spelen deze vleessoort parten, volgens VLAM.
Afschaffen is de enige oplossing
Naar aanleiding van maatschappelijke kritiek heeft de konijnensector ingezet op ‘betere’ huisvestingssystemen met welluidende namen als ‘verrijkte kooien’ en ‘parkhuisvesting’. “In realiteit beantwoorden ook de nieuwere huisvestingsnormen in de verste verte niet aan de natuurlijke behoeften en gedragingen van konijnen en brengen ze de massale sterfte van konijnen in dit systeem niet naar beneden”, zegt Van Campenhout. ”Ook het meest recente rapport van EU organisatie EFSA trok als voornaamste conclusie dat de ‘experts’ en de wetenschappelijk literatuur eigenlijk nauwelijks iets weten over konijnenbehoeften en -welzijn.”
“Onderzoekers van Animal Rights in Nederland filmden juist het meest schokkende konijnenleed bij parkhuisvesting.”
Els Van Campenhout, Animal Rights
De enige manier om dierenleed in de konijnensector een halt toe te roepen, is ervoor kiezen om geen konijnenvlees meer te eten en deze genadeloze industrie af te schaffen.
Update
Eind juli 2020 kondigde Dierenwelzijnsminister Ben Weyts aan dat alle ‘kweekkonijnen’ (voedsters en rammen?) ten laatste tegen 2025 verhuizen naar ‘verrijkte parken’. 1 ‘Vleeskonijnen’ worden geslacht rond de leeftijd van 12 weken; ‘kweekkonijnen’ worden iets langer gehouden om ‘vleeskonijnen’ te ‘produceren’. Op dit ogenblik moeten alleen de ‘vleeskonijnen’ gehouden worden in ‘verrijkte parken’: groepshuisvesting met wat meer ruimte. Kweekkonijnen kunnen nog altijd gehouden worden in kleine en individuele kooien. Waar een vrouwelijk kweekkonijn vandaag over ongeveer 3000 cm² beschikt, zal zij in de toekomst over een minimale oppervlakte van 6000 cm² beschikken. ‘Parken’ zijn verder uitgerust met tunnels (PVC pijpen) en knaagmateriaal (houtblok).
Nog steeds zullen deze dieren geen daglicht zien, niet naar buiten mogen, niet kunnen graven of in natuurlijke familiegroepen leven, laat staan hun leven uitleven. Deze maatregelen dienen ter verbetering van het imago van een volstrekt immorele industrie en om de consument zand in de ogen te strooien. Animal Rights eist afschaffing van de konijnenfokkerij!
Zowel in Nederland als in België roept de pluimveesector om een ophokplicht. De sector is ongerust dat de kou die in het oosten van Europa wordt voorspeld, wilde vogels onze richting zal opsturen, die vervolgens buitenlopende kippen zouden kunnen besmetten. Het gaat om H5N8 of hoogpathogene vogelgriep (HPAI). Overdracht naar mensen is nog niet bekend.12
Rond de jaarwisseling kwamen de eerste meldingen van vogelgriep uit Polen. Dit betroffen vijf kalkoenbedrijven, een bedrijf met parelhoenders en twee kleinschalige bedrijven met meerdere soorten pluimvee. In dit gebied is ook een wilde vogel met H5N8 gevonden. De eerste acht uitbraken in het oosten van Polen werden al snel gevolgd door een kalkoenbedrijf in het Poolse Rościn, hemelsbreed zo’n 50 kilometer van de Duitse grens. Alle 22.600 kalkoenen werden afgemaakt. Een tweede uitbraak in het westen van Polen werd vastgesteld op een leghennenbedrijf in de provincie Wielkopolska. 3 Donderdag 16 januari werd het virus vastgesteld op een eendenbedrijf in de plaats Ostrów Wielkopolski in de West-Poolse provincie Groot-Polen. Dit is de vierde uitbraak in die provincie, meldt de Poolse pluimveeorganisatie Kipdip. 11 Alle dieren werden afgemaakt.
Hetzelfde lot was 53.500 kalkoenen in het Hongaarse Acs, een dorp in de regio Komarom-Eszetgom ten westen van Boedapest, beschoren, nadat bij sommige dieren het H5N8-virus werd vastgesteld op 12 januari, zei de voedselcontroledienst Nebih. 4 Een tweede Hongaarse uitbraak van H5N8 werd vastgesteld op een bedrijf met ruim 115.000 eenden. 10
De wereldorganisatie voor diergezondheid OEI meldde vrijdag 10 januari ook een H5N8-uitbraak op een kleinschalig pluimveebedrijf in het zuidwesten van Slowakije. 5
Zaterdag 18 januari werd bekend dat de vogelgriep Tsjechië had bereikt. Het virus is ontdekt op een pluimveehouderij in het midden van het land. Twaalf kippen waren besmet, de helft daarvan was binnen twee dagen dood. De rest van het pluimvee wordt afgemaakt. 6
In Duitsland is maandag 20 januari een geval van het vogelgriepvirus H5N8 ontdekt, meldde de overheid van de deelstaat Brandenburg. Het virus is geconstateerd bij een dode, wilde kolgans in de streek Spree-Neisse bij de Poolse grens. 7
In 2 weken tijd is het virus op zeker 15 bedrijven in 4 landen vastgesteld (Polen, Hongarije, Slowakije en Roemenië).
Eind januari meldt Slowakije twee nieuwe uitbraken bij de werelddiergezondheidsorganisatie OIE. Ook in Polen blijft de teller oplopen. Inmiddels zijn er in Oost- en Midden-Europa zeker dertig uitbraken met hoogpathogene vogelgriep vastgesteld sinds 31 januari 2019, waarvan achttien in Polen. 14
Begin februari is Israel het zevende land waar hoogpathogene H5N8-vogelgriepvirus wordt aangetroffen. Het gaat in Israel om een wilde vogel.
Midden februari worden op een kleinschalig eendenbedrijf in Bulgarije en een pluimveebedrijf met 7.500 kalkoenen en 130.000 vleeskuikens in Tsjechië hoog pathogene H5N8 vogelgriep (HPAI) vastgesteld.
Eind februari worden in Polen drie nieuwe uitbraken van H5N8 vogelgriep vastgesteld. Het virus is op twee eendenbedrijven in de centraal gelegen provincie Łódź vastgesteld en één in de aangrenzende provincie Groot-Polen.
Rond 20 maart wordt in het Noord-Duitse Dornum hoogpathogene vogelgriep (HPAI) H5N8 vastgesteld op een kalkoenbedrijf met 10.000 ouderdieren. Het gebied Dornun ligt op zo’n 50 kilometer afstand van de grens met Groningen. De kalkoenenouderdieren werden geruimd. 13
De vee-industrie staat altijd snel klaar om wilde dieren de schuld te geven bij epidemieën, wilde zwijnen voor Afrikaanse Varkens Pest, dassen voor runderTuBerculose en trekvogels bij vogelgriep. Men roept nog net niet op tot het afschieten van trekvogels. Er is echter maar één werkelijke schuldige aan deze epidemieën en dat is de industrie die deze dieren massaal op elkaar propt, zodat ziekten zich razendsnel kunnen verspreiden. Sterker nog, deze ziekmakende vorm van veehouderij was niet eens mogelijk tot de uitvinding van antibiotica en vaccinaties.
DE SECTOR
Het grootste gevaar voor een epidemie vormt nog altijd de sector zelf. Nederlandse afgedankte leghennen worden bijvoorbeeld vaak in Polen geslacht en verwerkt tot soepkip. Bij dat transport kunnen vrachtwagens besmet worden en de vogelgriep mee terug naar Nederland slepen.
Wanneer eenmaal het virus binnengeraakt in een industriële pluimveehouderij, is de kans groot dat het zich verder verspreidt binnen de sector. Er zijn nu eenmaal contacten. Dieren worden aangevoerd uit broederijen of opfokschuren en afgevoerd naar slachterijen; vangploegen, dierenartsen, controleurs, veevoeder- en mesttrucks rijden het erf op en af.
MASSAMOORD
In Nederland zijn er zo’n 100 miljoen kippen. De laatste keer dat er een ophokplicht gold na uitbraak van vogelgriep was in 2017. Toen gold die voor vijf maanden. Niet alleen werden sommige bedrijven geruimd, ook mochten de eieren van opgehokte hennen niet meer als vrije-uitloopeieren verkocht worden. In 2003 werd bij een uitbraak een derde van de totale pluimveestapel in Nederland geruimd. Dat was een schadepost van 300 miljoen euro. 8 Over het leed voor de 10-duizenden, 100-duizenden, miljoenen dieren die afgemaakt worden en werden reppen de pluimveesector en de overheid niet. Het interesseert ze niet. Veeboeren houden niet van dieren, veeboeren houden van geld verdienen!
Het overgrote deel van het pluimvee in Nederland bestaat uit vleeskuikens. Die worden slechts een week of zes, zeven oud. Als de sector bij de eerste berichten stopt met het uitbroeden van eieren en ook afgedankte leghennen niet vervangt is het aantal slachtoffers bij een uitbraak vele malen lager. Echter dat past niet binnen het economisch model. Alle kippen naar binnen en bidden dat het overwaait, is het devies van de sector.
Minister Schouten besloot echter op 23 januari dat de kippen nog niet naar binnen hoeven. Vooral het economisch model van de vrije-uitloop moet beschermd worden: “Een ophokplicht is een ingrijpende preventieve maatregel met consequenties voor dierenwelzijn en voor bedrijven met vrije-uitlooppluimvee.” 12
“Heeft u misschien toch nog weer even met Erwin Vermeulen van Animal Rights gebeld, die ongetwijfeld vindt dat ophokken het welzijn van de dieren mogelijk in gevaar zou kunnen brengen,” vraagt pluimveehouder Harry Ketels minister Schouten in zijn column op pluimveeweb. 9 Nee, Harry, Animal Rights vindt de pluimveehouderij ‘an sich’ een gevaar voor het welzijn van de dieren …
Na een strijd van bijna een jaar is het onze vrienden van de Italiaanse dierenbeschermingsorganisatie LAV gelukt om het geplande experiment op 6 makaken in het Italiaanse primatencentrum van de Universiteit van Parma voorlopig te stoppen. Animal Rights ondersteunde de campagne en voerde actie bij Hartelust, de leverancier van de apen.
Robert Molenaar van Animal Rights: “Zo ga je niet om met andere dieren. Ze kunnen net zoveel lijden en voelen als wij. Er moet een einde komen aan deze belachelijke testen.”
Felicitaties aan onze vrienden van de Italiaanse dierenbeschermingsorganisatie LAV. Dankzij hun campagnewerk en het verzamelen van meer dan 425.000 handtekeningen is het hen gelukt om de wrede apenexperimenten aan de universiteit van Parma stop te zetten. Voorlopig, toch. [Animal Rights ondersteunde de campagne](https://www.animalrights.nl/brandbrief-om-transport-apen-van-tilburg-naar-parma) en [voerde actie bij Hartelust](https://www.animalrights.nl/hartelust-harteloos), de Tilburgse leverancier van proefapen.
De universiteit van Parma was van plan om 6 apen in een akelige dierproef blind te maken. De rechtbank heeft de experimenten om de wrede dierproeven opgeschort na bestudering van de feiten. Volgens de uitspraak van de rechtbank is het nu aan de wetenschappers en het Italiaanse ministerie van Volksgezondheid om aan te tonen dat de dierproeven, die bedoeld zijn om het menselijk gezichtsvermogen te bestuderen, noodzakelijk zijn en dat er geen humane methoden zonder dieren bestaan.
Jen Hochmuth: “Met de beschikbaarheid en ontwikkeling van humane en voor de mens relevante niet-dierlijke onderzoeksmethoden is er geen enkele reden om deze intelligente en gevoelige dieren aan deze afschuwelijke en onnodige proeven te onderwerpen”.
Vorig jaar kwam de Universiteit van Parma negatief in het nieuws door schokkende undercoverbeelden van de leefcondities van de apen (zie video). De apen hebben open wonden door de elektroden in het hoofd en worden getraind door ze water te onthouden. Dit heeft ernstige gevolgen voor hun welzijn. Op de beelden is te zien hoe een dorstige aap zijn eigen urine drinkt en hoe de dieren aan muren en de spijlen van de kooien likken. Deze apen zijn afkomstig uit de loods van apenhandelaar Hartelust.
Robert Molenaar van Animal Rights: “Wetenschap, net zoals elke andere menselijke activiteit, mag de ethiek niet negeren. Zo ga je niet om andere dieren. Ze kunnen net zoveel lijden en voelen als wij. Er moet een einde komen aan deze belachelijke testen.”
Niet alleen in Parma maar wereldwijd worden dorstige apen ingezet in hersenexperimenten. In 2017 werden aan de KU Leuven 44 apen gebruikt. Ook deze apen worden geleverd door Hartelust.
Jen Hochmuth: “Al tientallen jaren lang worden dit soort hersenexperimenten uitgevoerd op apen, zonder dat het resultaat op levert. We roepen de KU Leuven op om te stoppen met apenexperimenten en om vol in te zetten op de transitie naar dierproefvrije innovatie.”
Teken onze [petite](https://www.animalrights.nl/red-de-apen-uit-de-laboratoria) voor stopzetting van apenexperimenten en de handel in proefapen, het vervangen van dierproeven en voor het uitplaatsen van ex-proefapen naar een opvangcentrum.
Met de beschikbaarheid en ontwikkeling van humane en voor de mens relevante niet-dierlijke onderzoeksmethoden is er geen enkele reden om deze intelligente en gevoelige dieren aan deze afschuwelijke en onnodige proeven te onderwerpen
Wetenschap, net zoals elke andere menselijke activiteit, mag de ethiek niet negeren. Zo ga je niet om met dieren die zo dicht bij ons staan en net zoveel kunnen lijden en voelen. We moeten een einde maken aan deze belachelijke testen.
Het aantal dierproeven in België is tussen 2017 en 2018 gestegen van 543.074 naar 556.271. Dit valt grotendeels te wijten aan dierproeven voor alzheimer en de genetische muizenmodellen die daarvoor gecreëerd en onderhouden worden. Volgens Animal Rights is genetische manipulatie of gene-editing van dieren niet alleen ethisch onverantwoord maar ook slechte wetenschap die verboden moet worden.
Jen Hochmuth, campagnecoördinator Animal Rights: “Als we werken met menselijk materiaal kunnen we veel specifiekere vragen stellen en doen we dat ook gelijk in het systeem dat we willen genezen, namelijk de mens.”
Animal Rights is een (https://www.animalrights.nl/stop-de-genetische-modificatie-van-dieren) gestart en roept de EU op om de wetgeving te herzien en pleit voor een volledig verbod van genetische modificatie van dieren.
Lees ook: [Konijnen genetisch gewijzigd en uitgemolken in absurde dierproeven](https://www.animalrights.nl/konijnen-genetisch-gewijzigd-en-uitgemolken-absurde-dierproeven).
Volgens de cijfers van de overheid is het aantal dierproeven in België tussen 2017 en 2018 gestegen van 543.074 naar 556.271.1 In 2018 zijn in België 162.302 dierproeven (30% van alle dierproeven) uitgevoerd op genetisch gewijzigde proefdieren. Dat zijn er 21.517 meer dan in 2017. In een recent interview verklaart een onderzoeker van de VUB deze stijging als het gevolg van intensiever onderzoek naar alzheimer en de genetische muizenmodellen die daarvoor gecreëerd en onderhouden worden.2
Bij de genetische modificatie van een dier wordt het genetisch materiaal gewijzigd op een manier die niet van nature voorkomt. Het creëren van genetisch gemodificeerde dieren en het uitvoeren van experimenten kost miljoenen dieren per jaar het leven en brengt in elke fase veel leed met zich mee.
Jen Hochmuth: “Het genetisch modificeren is een schending van dierenrechten, omdat het manipuleren van dieren voor menselijke doeleinden de intrinsieke waarde van andere dieren ontkent, alsof ze niets anders zijn dan menselijk eigendom. Daarom pleiten we ook voor de volledige vervanging van dierproeven.”
De ziekte van Alzheimer wordt gekenmerkt door cognitieve stoornissen en de opbouw van amyloïde eiwitplaques in de hersenen van mensen, maar de ziekte komt niet van nature voor bij muizen. Volgens sommige wetenschappers is de oplossing om vooruitgang te boeken muizen genetisch te modificeren zodat ze menselijk amyloïde-eiwit produceren. Deze muizen ontwikkelen wel plaques in hun hersenen, maar ze vertonen nog steeds niet de geheugenproblemen die bij mensen voorkomen.
Volgens Jen Hochmuth beseffen veel wetenschappers dat andere dieren niet geschikt zijn als modellen voor de mens: “Het feit dat proefdieren eerst genetisch gewijzigd dienen te worden is al een bewijs dat hun voorspellende waarde voor de mens nooit voldoende gaat zijn.”
De overheid en farmaceutische bedrijven hebben al miljarden euro’s besteed aan het zoeken naar therapieën om de ziekte van Alzheimer om te keren of aanzienlijk te vertragen. Tot nu toe zijn alle potentiële geneesmiddelen die met succes plaques uit de hersenen van muizen hebben verwijderd, erin gefaald om de symptomen van de ziekte van Alzheimer bij mensen te verminderen. Er was zelfs een studie waar met succes de accumulatie van amyloïde plaques in muizen afnam, maar klinische proeven verergerden de mentale achteruitgang en hersenkrimp bij mensen.3
Menselijke ziektes proberen nabootsen door het kunstmatig creëren van symptomen bij proefdieren heeft grote wetenschappelijke beperkingen die niet kunnen worden overwonnen. Heel vaak zijn de symptomen en reacties op mogelijke behandelingen bij andere diersoorten verschillend van die van menselijke patiënten. Er zijn slechts 5 geneesmiddelen goedgekeurd voor de behandeling van Alzheimer, en deze bieden slechts minimale voordelen bij sommige patiënten, zonder enige verbetering in de lange termijn prognose.
Volgens een nieuw rapport van de Europese Commissie heeft deze ziekte van Alzheimer het hoogste faalpercentage in de ontwikkeling van geneesmiddelen (meer dan 99%). 4 Falen van geneesmiddelen en onderzoek zonder significante resultaten vanwege irrelevante diermodellen vertragen niet alleen de medische vooruitgang, maar verspillen ook middelen en brengen de gezondheid en veiligheid van vrijwilligers in klinische proeven in gevaar.
Jen Hochmuth: “We zitten aan een belangrijk kantelpunt: hoeveel tijd, geld en dierenleed gaan wetenschappers nog verspillen met proefdieren te vermenselijken om tot de duidelijke conclusie te komen dat we nooit van een muis, of van welk dier dan ook, een mens kunnen maken?”
Decennialang proefdieronderzoek heeft nog geen enkele behandeling tegen de ziekte van Alzheimer kunnen opleveren. Meer en meer wetenschappers realiseren zich nu dat dierproeven geen geschikte methode zijn voor het testen van medicijnen omdat de menselijke biologie verschilt van andere diersoorten. Het Interreg. Vlaams-Nederlandse project ”Herinneringen” van ToxGenSolutions BV past toxicologische benaderingen toe gebaseerd op menselijke stamcellen.5 Het is hun doel om genetische biomarkers te identificeren en de oorzaak van alzheimer te begrijpen en zo niet alleen mogelijke geneesmiddelen, maar ook nieuwe methoden voor de vroegtijdige diagnose van de ziekte te ontwikkelen.
Jen Hochmuth: “Het wordt tijd dat we stoppen met het proefdiermodel als gouden standaard en volop inzetten op proefdiervrij onderzoek. Zo kunnen we niet alleen proefdierleed besparen maar ook betere resultaten bij de mens boeken.”
Het feit dat proefdieren eerst genetisch gewijzigd dienen te worden is al een bewijs dat hun voorspellende waarde voor de mens nooit voldoende gaat zijn.
Het wordt tijd dat we stoppen met het proefdiermodel als gouden standaard en volop inzetten op proefdiervrij onderzoek. Zo kunnen we niet alleen proefdierleed besparen maar ook betere resultaten bij de mens boeken.
