nov 10, 2019
Naar aanleiding van de drijf- en drukjachten die worden georganiseerd protesteerde Animal Rights vrijdag samen met BiteBack in Hasselt. Vorig jaar werden er in Limburg nog 1.400 everzwijnen gedood tijdens drijf- en drukjachten in Limburg. Dit jaar zullen het er naar schatting 2.000 zijn, mede door het toegenomen aantal jachten. Animal Rights vindt het onacceptabel dat onschuldige dieren de kogel krijgen daarom hebben we een bezwaarschrift ingediend bij minister Zuhal Demir.
Referentie aanbestedingen:
– Verpachting van het jachtrecht voor de jacht op everzwijn en in Bosreservaat Veursbos in het jachtseizoen 201 9 – 2020
– Verpachting van het jachtrecht voor de jacht op everzwijn en in natuurreservaat Teut in het jachtseizoen 201 9 – 2020
– Verpachting van het jachtrecht voor de jacht op everzwijn en in natuurreservaat Ophovenerheide in het jachtseizoen 2019 – 2020 (LMB/2019/00150)
– Verpachting van het jachtrecht voor de jacht op everzwijn en in Bosreservaat Aenhof in het jachtseizoen 2019 – 2020 (LMB/2020/0001)
– Verpachting van het jachtrecht voor de jacht op everzwijn en in het Vijvergebied Zonhoven in het jachtseizoen 2019 – 2020
Geachte minister Demir,
Vandaag wordt met een pennenstreek het lot van enkele honderden everzwijnen bezegeld. Het agentschap natuur en bos beslist vijf extra drukjachten te organiseren in de Limburgse natuurgebieden. Everzwijnen die daar tot nu toe een veilig onderkomen vonden, zullen een gruwelijke dood sterven. Vorig jaar kwamen er nog 1.400 everzwijnen om door jagers in Limburg.
Animal Rights heeft bezwaar tegen de everzwijnjachten om de volgende redenen:
1. Agentschap Natuur en Bos blijft benadrukken dat het niet alle everzwijnen weg wil, dus maar een aantal van hen tot de dood wil veroordelen. Tegelijkertijd biedt de Limburgse natuur een draagvlak voor een bepaald aantal everzwijnen. Volgens het ANB heeft de everzwijnenpopulatie nu ongeveer een plateau bereikt. Afschot vervangt de natuurlijke sterfte, waarna het aantal everzwijnen telkens opnieuw tot deze natuurlijke grens stijgt. Hiermee houden we een vicieuze cirkel van leed in stand.
2. Nergens in Europa hebben jagers ervoor gezorgd dat er minder everzwijnen zijn. De jacht zorgt er juist voor dat het geboortecijfer van everzwijnen stijgt en de dieren zich ook verder verspreiden op zoek naar een veilige habitat. Gamelon et al. (2011) stelt dat de jacht de jaarlijkse geboorte vervroegd. Daardoor kunnen vrouwelijke everzwijnen twee worpen krijgen en zijn de vroeg geboren zeugen datzelfde jaar al vruchtbaar.
3. Jacht is onethisch. Het veroorzaakt dierenleed. De dieren zijn meestal niet meteen dood als ze worden geschoten. Op beelden van everzwijnjachten zie je hoe everzwijnen in paniek zijn en worden afgeknald. Ze storten neer en liggen vaak nog te stuiptrekken. Sommige dieren worden meermaals beschoten voor ze dood zijn. In elk geval is een dier doodmaken onmogelijk zonder dierenleed te veroorzaken.
4. Everzwijnen leven in complexe familieverbanden. Een groep everzwijnen (rotte) bestaat uit een moederdier met haar biggetjes en oudere vrouwelijke nakomelingen. Tijdens een drijfjacht worden willekeurig gekozen dieren uit de groep afgemaakt. De achterblijvers ondervinden angst en stress wanneer ze worden opgejaagd en hun familieleden worden doodgeschoten. Ongeveer de helft van de everzwijnen die vorig jaar werden geschoten, waren biggetjes jonger dan een jaar.
5. De jacht schrikt ook andere dieren in natuurgebieden op. Vaak krijgen we meldingen van bezorgde burgers die schrikken van het lawaai van de knallen. Als jachtpartijen al zo verontrustend zijn voor mensen, zijn ze het helemaal voor dieren. De kranten maakten in het voorjaar nog melding van de wolven in Limburg die door jagers de straat werden opgejaagd en deze week meldde Welkom Wolf dat wolf August op de dool is als gevolg van het vele jagen in zijn territorium.
6. De jacht veroorzaakt verkeersongevallen. Tijdens drijfjachten worden everzwijnen uit hun schuilplaatsen gejaagd. Natuurgebieden worden doorkruist door verkeers-, wandel- en fietswegen. Zo gebeuren er regelmatig ongelukken. In februari liep een everzwijn nog een fietser omver in Bokrijk. Het dier deed dat niet omdat het gevaarlijk is en willekeurig mensen aanvalt, maar omdat hij gewond was en uit angst voor zijn leven wegliep van boswachters. Terecht, want hij werd afgeschoten. Ongevallen door everzwijnen veroorzaken vaak schade aan mensen, maar laten we niet vergeten dat die bijna altijd dodelijk zijn voor everzwijnen.
7. Jagers hebben de verspreiding van everzwijnen mede veroorzaakt. Het staat vast dat jagers everzwijnen hebben uitgezet en in 2017 ontsnapten er nog everzwijnen in Beringen uit een illegale kwekerij die zich daarna in de omgeving hebben voortgeplant. Nu vertrouwt het agentschap Natuur en Bos op de goede wil en het gezond verstand van jagers om “het probleem” op te lossen. Hen nu belonen met extra jachtrechten door hen te laten jagen in natuurgebieden die voordien verboden terrein voor hen waren, is een misstap.
Animal Rights ontkent niet dat samenleven met wilde dieren een opgave kan zijn, maar de mens is medeverantwoordelijk. Tuinen worden omgewoeld door everzwijnen omdat de Vlaamse ruimtelijke ordening toelaat dat er zowat overal huizen worden gebouwd. Verkeersongelukken door aanrijdingen met dieren gebeuren omdat gewestwegen natuurgebieden doorkruisen en automobilisten hun snelheid ‘s nachts niet aanpassen. Honden worden aangevallen omdat ze loslopen en everzwijnen verstoren.
Het is een politieke keuze om de schuld volledig bij de everzwijnen te leggen en afschot als oplossing naar voren te schuiven. Wij eisen dat het afslachten van everzwijnen wordt gestopt en er wordt gekozen voor preventieve maatregelen zoals wildroosters, wildcorridors en afsluitingen. Laten we de terugkeer van deze prachtige, inheemse dieren toejuichen en gaan voor vreedzaam samenleven.
Hoogachtend,
(naam)
nov 6, 2019
Animal Rights heeft een brief op hoge poten gestuurd naar het bestuur van de Universiteit van Maastricht. De dierenrechtenorganisatie is teleurgesteld in het feit dat er wel 22 miljoen euro beschikbaar is voor een nieuw dierproefcentrum maar er geen enkele ambitie getoond wordt om dierproeven te vervangen. 1 Robert Molenaar van Animal Rights: “Het maakt ons niet uit of proefdieren in gebouw A of B zitten. We willen helemaal geen dierproeven. Waar we ons druk om maken is dat de UM vasthoudt aan ouderwetse dierproeven en te weinig inzet op de ontwikkeling van alternatieven.”
1:Nieuwe fase in nieuwbouw proefdiervoorziening
Lees ook: [8 keer dierproeven in Maastricht](https://www.animalrights.nl/8-keer-dierproeven-maastricht)
Het nieuwe proefdiercentrum zal in 2021 in gebruik genomen worden en ruimte bieden aan maximaal 10.000 muizen, 1000 ratten, 80 konijnen, 40 varkens en 105 schapen. Hiermee is de capaciteit nagenoeg gelijk gebleven aan de omgevingsvergunning uit 2007. Molenaar: “Hieruit blijkt dat er amper ambitie is om proefdieren te vervangen door alternatieven. In 14 jaar tijd is er weinig veranderd.” 2
2:Omgevingsvergunning UM
Uit cijfers van de NVWA blijkt dat de Universiteit van Maastricht in 2017 maar liefst 5079 dierproeven uitvoerde. Volgens Animal Rights ligt het [daadwerkelijke aantal proefdieren in de universiteit vele malen hoger](https://www.animalrights.nl/aantallen-dierproeven-en-proefdieren-nederland). 3
Toxicoloog Jen Hochmuth van Animal Rights: “De universiteit doodt jaarlijks vele duizenden genetisch gemanipuleerde proefdieren die nooit gebruikt zijn in een proef. Zij zijn overbodig en worden daarom afgemaakt. Daarnaast worden ook nog eens vele honderden proefdieren gedood voor hun weefsel. Deze dieren tellen niet mee in de registratie.”
3:Zo doende 2017: Jaaroverzicht dierproeven en proefdieren
Animal Rights vindt het onbegrijpelijk dat de Universiteit Maastricht geen streefplan opstelt om binnen de universiteit dierproeven te vervangen. Zeker nu het 11e wereldcongres alternatieven voor dierproeven volgend jaar augustus in de MECC Maastricht wordt georganiseerd. 4 Ook de Nederlandse overheid zet in op de Transitie Proefdiervrije Innovatie en organiseert vernieuwingsnetwerken en stelt veranderagenda’s op.
“We roepen de universiteit op om geld, tijd en aandacht te investeren in dierproefvrije technieken. Niet in de bouw van een laboratorium. Dat zijn we aan de proefdieren verplicht,” aldus Molenaar en Hochmuth.
4:WC11Maastricht
Het maakt ons niet uit of proefdieren in gebouw A of B zitten. We willen helemaal geen dierproeven.
De universiteit doodt jaarlijks vele duizenden genetisch gemanipuleerde proefdieren die nooit gebruikt zijn in een proef. Zij zijn overbodig en worden daarom afgemaakt.
nov 6, 2019
In 2017 heeft de [Centrale Commissie Dierproeven](https://www.animalrights.nl/waarom-dierproeven-altijd-worden-goedgekeurd) 8 grootschalige dierproefstudies van de [Universiteit Maastricht](https://www.animalrights.nl/animal-rights-aan-um-stop-geld-nieuw-dierenlab-alternatieven) goedgekeurd. De vergunningen voor deze experimenten zijn in de meeste gevallen vijf jaar geldig. Het gaat om dodelijke testen op 22.976 muizen, 6246 ratten en 182 konijnen. Deze dierproeven zijn fundamenteel van aard en niet wettelijk verplicht. Animal Rights heeft de experimenten op een rijtje gezet.
Genetisch gemanipuleerde muizen worden geopereerd aan de schedel, elektroden worden geïmplanteerd, ondergaan een elektrische schok, krijgen een virus in het brein geïnjecteerd en moeten gedragstaken uitvoeren. Na afloop worden de 280 proefdieren gedood.
Volgens de dierproefnemers ‘heeft het onderzoeksvoorstel bovenal een fundamenteel wetenschappelijke inslag. We beogen geen directe klinische implicaties met onze onderzoeksresultaten.’
De (zwangere) ratten, muizen en konijnen ondergaan neurologische en bewegingstesten, krijgen injecties toegediend om autoimmuumziekten op te wekken en een zenuw aan een poot wordt doorgesneden.
Na afloop worden de proefdieren o.a. gedood door het breken van de nek. Het gaat om maximaal 3294 ratten, 1744 muizen, en 90 konijnen.
Maximaal 92 konijnen worden vier weken lang gebruikt in een experiment waarbij een ontsteking in één oog wordt veroorzaakt. De konijnen krijgen een staafje in het oog dat een medicijn vrij geeft. De proefdieren worden 10 à 15 keer onder sedatie gebracht. De dierproefnemers verwachten dat 10% van de proefdieren het einde van het experiment niet haalt.
Dierproefnemers ontwikkelen hartfalen, overgewicht en suikerziekte bij de proefdieren. De proefdieren hebben last van kortademigheid, apathisch gedrag, duizeligheid, ontstekingen, koorts, uitdroging, futloosheid en een verminderde fysieke gezondheid. Het gaat om maar liefst 18.848 muizen en 2952 ratten.
Dierproefnemers verwachten maximaal 1490 muizen te gebruiken waarvan ruim de helft ernstig leed ondergaat vanwege de chirurgische ingrepen, het ontwikkelen van breintumoren en de effecten van bestralingen. De proefdieren hebben last van diarree, gewichtsverlies en huidirritatie. De dierproeven worden medegefinancierd door de [KWF Kankerbestrijding](https://www.animalrights.nl/geef-niet-aan-dierproeven).
Volgens de dierproefnemers worden muizen gebruikt ‘omdat de kennis over kankerontwikkeling en therapie hier het best bekend zijn.’
Bij 120 volwassen mannetjes (naakte muizen en FVB muizen) worden onder de huid vier implantaten geplaatst via een incisie. De proefdieren worden na 10 weken gedood.
Een groep muizen wordt vetgemest waardoor ze een vette lever ontwikkelen. De betrokken dierproefnemers voeren dit soort experimenten al zes jaar uit en mogen opnieuw jarenlang dierproeven uitvoeren waarbij 270 muizen worden gebruikt.
224 genetisch gemanipuleerde muizen ondergaan operaties waarbij de bloedtoevoer van de hersenen wordt verminderd. Dit gaat gepaard met gewichtsverlies en stoornissen in het geheugen. Volgens de dierproefnemers ‘is dit een erkend model in het onderzoeksveld.’
Bron: [Dierproefinfo.nl]( http://www.dierproefinfo.nl/ccd/ccd.htm)
nov 6, 2019
Op Wereldkonijnendag organiseerde Animal Rights een livestream om antwoord te leveren aan al jullie vragen over konijnen die gevangen zitten in de bontindustrie, neergeschoten worden tijdens jachtpartijen, gebruikt worden als proefkonijnen of eindigen als diner in het slachthuis. We hebben hieronder voor jullie alle vragen en antwoorden op een rijtje gezet.
V: Mag er heel het jaar op konijnen gejaagd worden?
A: Wat betreft de jacht op konijnen: de plezierjacht gaat van 15 augustus tot eind februari, maar dan is nog “bijzondere jacht” dit wil zeggen jacht wanneer de konijntjes volgens sommige mensen schade veroorzaken en die is van 1 maart tot 14 augustus. In de praktijk kunnen konijnen dus het hele jaar worden afgeschoten.
V: Moeten bontwinkels zich houden aan reglementering? Worden er überhaupt maatregelingen getroffen om bontwinkels te controleren? Of mag iedereen gewoon zo’n gruwelshop openen?
A: Voor konijnenbont is er geen bepaalde wetgeving in Nederland en België, behalve dan de Nederlandse verplichte labeling voor bont en andere stoffen van dierlijke oorspring zoals leer. Dan moet er dit vermeld worden op het label ‘Bevat niet uit textiel bestaande delen van dierlijke oorsprong’. Er is amper controle op de verkoop van bont. Het enige wat zou moeten vermeld worden in het label is het bont van dieren afkomstig is. Animal Rights wil dan ook een verbod op zowel het fokken van pelsdieren als op de verkoop van bont in Belgische en Nederlandse winkels.
V: Worden er nog konijnen gebruikt voor bont in België?
A: Neen, in België worden er alleen nog nersten gefokt voor bont. In België gaat het om zo’n 300.000 veelal jonge nertsen die vanaf mei opgesloten zitten in draadgazen kooien op 17 Vlaamse fokkerijen. In Wallonië en in het Brusselse Gewest is de nertsenfokkerij intussen al verboden. Vanaf 1 december 2023 is het ook illegaal om nertsen te fokken in Vlaanderen. Goed nieuws, alleen willen wij zo snel mogelijk een einde aan de fok en ook een nationaal verbod op de verkoop van bont.
V: Wat vinden jullie dat de politiek doet wbt de proefdieren? Ik las in hun nieuwe beleid dat ze wel inspanningen willen doen maar lijkt me meer loze beloftes. Wat kan of moet voor jullie beter?
A: We vinden het proefdierbeleid in België heel teleurstellend. Terwijl onze buren de ambitie hebben om Nederland koploper in de transitie naar proefdiervrije innovatie te maken lijkt het vervangen van dierproeven bij ons geen prioriteit en blijft het voorlopig bij lose beloftes.
Zo had de vorige staatssecretaris voor dierenwelzijn in Brussel, Bianca Debaets, het mooie voorstel om dierproeven voor veiligheidstesten en onderwijs volledig te verbieden tegen 2025 en om het aantal dierproeven voor toegepast onderzoek tegen 2025 met 20% te verminderen. Daarnaast had de Brusselse regering ook beloofd om vanaf 2020 proeven op primaten, honden en katten te verbieden. [De realiteit ziet er dus momenteel nog heel anders uit](https://www.animalrights.be/belgië-lijkt-voorloper-proefdierenleed-te-blijven) en deze ambities schieten voorlopig tekort aangezien het aantal dierproeven voor toegepast onderzoek in Brussel voor 2018 met meer dan 6%, en het aantal dierproeven voor veiligheidstesten met bijna 8% gestegen is ten opzichte van 2017. Opvallend is dat er 2 java-apen gebruikt zijn in experimenten. Het is geleden van 2015, dat er voor het laatst proeven op apen zijn uitgevoerd in Brussel. Wij vinden het onaanvaardbaar dat er nog zoveel proefdieren in België gebruikt worden terwijl er al veelbelovende alternatieven zijn.
V: Wat zijn momenteel de beste vervanging van dierproeven voor medicijnen of algemeen in de medische wereld?
A: Als je meteen kiest voor een model op basis van menselijk gegevens, heb geen proefdier nodig. Zelfs commerciële bedrijven weten dit ondertussen. Zo is het Nederlandse bedrijf [Triskelion met dierproeven gestopt](https://www.animalrights.be/triskelion-stopt-met-dierproeven) en richt nu de pijlen op een zelf ontwikkeld proefdiervrij alternatief voor het testen van geneesmiddelen en voeding. Het gaat om een computergestuurd systeem met gekweekte menselijke cellen dat het spijsverteringskanaal kan nabootsen. Deze innovatie kan niet alleen de verteerbaarheid van voedsel, de opname en de beschikbaarheid van voedingsbronnen, maar ook het vrijkomen van geneesmiddelen voorspellen. Er kunnen ook specifieke condities gesimuleerd worden voor ouderen, kinderen en bepaalde ziektebeelden, iets wat dierproeven niet kunnen. Als we volop inzetten op proefdiervrij onderzoek kunnen we niet alleen proefdierleed beëindigen, maar ook betere resultaten bij de mens boeken. [Aan het universitair ziekenhuis Erasmus MC in Rotterdam bijvoorbeeld loopt momenteel een studie naar de behandeling van botkanker](https://www.animalrights.be/botkanker-bestrijden-met-een-betere-onderzoeksvraag-zonder-proefdieren). Zonder dierproeven, wel te verstaan. De onderzoekers testen met menselijk botweefsel. De gezonde cellen zelf zullen de kanker bestrijden.
V: Konijnen die geslacht worden wegens dierproeven. Worden deze dan gebruikt voor de voeding of zijn ze dan “afval” zoals kuikentjes?
A: De meeste proefdieren worden na afloop van de dierproef afgemaakt en worden nooit voor de voeding gebruikt. in sommige gevallen worden de konijnen die de dierproef overleven vrijgegeven voor adoptie.
V: Welke dieren worden op de dag van vandaag nog gebruikt in de proefindustrie?
A: Helaas is dit een hele lange lijst en zou de vraag eerder moeten zijn welke dieren er niet meer gebruikt worden in de proefdierindustrie. Zo is er enkel een Europees verbod op het gebruik van mensapen. [Hier vind je de meest recente lijst van proefdieren die gebruikt werden in de Belgische proefdierindustrie](https://leefmilieu.brussels/sites/default/files/statistieken_voor_belgie_2017_.pdf_0.pdf?fbclid=IwAR2AzuU-Mbbgc6_jk98KTIanh51-0h5cijuZcAraLiGMe0cbGcEgotfgROM)
V: Wat gebeurt er met jonge konijnen die niet verkocht worden in dierenwinkel? Gaan die ook naar de slacht?
A: Over konijnen in de huisdierindustrie én in de vleesindustrie is voor België bitter weinig bekend. Voor Nederland weten we wel dat er meer konijnen in de huisdierindustrie zitten dan in de vleesindustrie. Er worden in Nederland meer dan 1 miljoen konijnen als huisdier gehouden, dat is maar liefst drie keer het aantal dieren die in de konijnenhouderij gebruikt worden. Er worden dus heel veel konijnen verkocht en de kans lijkt daardoor niet heel groot dat er ‘overschotten’ zijn in de huisdierindustrie.
Omdat het bij vleeskonijnen om specifieke dieren gaat die gefokt worden voor vlees, lijkt het minder voor de hand liggend dat de dieren geslacht en tot voeding verwerkt zouden worden, maar hoeveel dieren er niet verkocht zouden worden en wat er met hen gedaan wordt, is tot nu toe nog onduidelijk.
V: Hoe oud worden konijnen normaal en hoe oud zijn ze als ze geslacht worden?
A: Konijnen kunnen tot tien jaar oud worden. In de vleesindustrie worden ze echter al op een leeftijd van 10 weken – bij een gewicht van 2,5 kilo – afgevoerd naar het slachthuis. Daarbovenop ligt het sterftecijfer in de konijnenhouderij zeer hoog. Konijnen die bij de geboorte ‘te klein’ bevonden worden door de veehouder, worden meteen al afgemaakt door het breken van de nek. De uitval bij vleeskonijnen bedraagt 10 tot 12 %. Bij opgroeiende vleeskonijnen treedt uitval op door spijsverteringsstoornissen en darmontstekingen. Bij oudere vleeskonijnen zijn ademhalingsstoornissen een belangrijke bron van uitval. Ernstig zieke of gewonde dieren krijgen geen behandeling, maar worden door de veehouder gedood met een nekslag. Bij de voedsters (moederkonijnen) bedraagt het ‘vervangpercentage’ 150%, wat betekent dat de meeste voedsters na ongeveer een jaar gedood en vervangen worden, en een gedeelte van de voedsters zelfs al voor het jaar om is.
nov 6, 2019
Steeds meer wetenschappers zien geen nut meer in dierproeven omdat de resultaten uitblijven. Dieren reageren vaak heel anders op medicijnen dan mensen. Dit plaatst wetenschappers voor een dilemma: hoe gaan we effectieve medicijnen ontwikkelen zonder proefdieren? [Animal Free Science](https://animalfreescience.org/) is het nieuwste project van Animal Rights en staat onder leiding van toxicoloog Jen Hochmuth.
Hochmuth: “Met Animal Free Science willen we inspelen op de transitie naar dierproefvrije innovatie. Met deze positieve campagne willen we de verandering stimuleren in België.”
Sinds de regionalisering van Dierenwelzijn in 2014 is het aantal dierproeven amper veranderd. Meer dan een half miljoen proefdieren worden jaarlijks gedood in Belgische proefdiercentra. Ondanks dit enorme proefdierenleed blijven de resultaten grotendeels uit. Wij delen de mening met een groeiend aantal wetenschappers dat het verdere gebruik van proefdieren in feite een belemmering vormt voor de wetenschappelijke vooruitgang en de verbetering van de menselijke gezondheid. Als we de gezondheidszorg voor iedereen willen verbeteren, is een overgang naar proefdiervrije onderzoeksmethoden met een directe toepassing voor de mens essentieel.
Hochmuth: “Het is onze missie om te tonen dat er geen dilemma is, omdat dierproeven geen noodzakelijk kwaad zijn. Het is een keuze tussen goede wetenschap en zinloze wreedheid. En goede wetenschap is proefdiervrij.”
“Het grootste probleem is volgens mij dan ook onwetendheid”, zegt Hochmuth. “Niet alleen het brede publiek, maar ook politici en onderzoekers zelf weten niet hoe ver de proefdiervrije technologie intussen staat. De voorbije jaren zijn grote sprongen voorwaarts gemaakt.
Vandaag lanceren we een Engelstalige website [www.animalfreescience.org](https://animalfreescience.org/) om over de laatste dierproefvrije ontwikkelingen te informeren. We lobbyen bij politici en bedrijven om verouderde wetgeving aan te passen en om meer fondsen voor proefdiervrij onderzoek vrij te maken.
Hochmuth: “Ons doel is om wetenschappers en politici te mobiliseren om volop te kiezen voor moderne dierproefvrije methoden.“
Op 4 december brengen we [topwetenschappers op het gebied van proefdiervrije innovatie en politici bij elkaar in het Europees Parlement](https://animalfreescience.org/?event=book-launch-animal-experimentation-working-towards-a-paradigm-change&event_date=2019-12-04). Deze bijeenkomst dient om het huidige gebruik van proefdieren in de wetenschap kritisch te evalueren en om innovatieve, mens-relevante onderzoeksmethoden voor te stellen. Op deze wijze willen we de transitie naar proefdiervrije innovatie en het einddoel van volledige vervanging van dierproeven bevorderen.
Hochmuth: “Met Animal Free Science willen we de transitie naar proefdiervrije innovatie in België aanmoedigen. Enkel door wetenschap, ethiek en politiek met elkaar te verweven kunnen we onze gezondheidszorg verbeteren en komaf maken met het zinloze dierenleed.”
Het is onze missie om te tonen dat er geen dilemma is, omdat dierproeven geen noodzakelijk kwaad zijn. Het is een keuze tussen goede wetenschap en zinloze wreedheid. En goede wetenschap is proefdiervrij.
Met Animal Free Science willen we de transitie naar proefdiervrije innovatie in België aanmoedigen. Enkel door wetenschap, ethiek en politiek met elkaar te verweven kunnen we onze gezondheidszorg verbeteren en komaf maken met het zinloze dierenleed.
