Iedereen kent dit zinnetje wel: “Melk is goed voor elk.” Alleen vergeten we met deze rooskleurige slogan al het dierenleed dat bij de productie van melk komt kijken. Deze zomer verspreidde Animal Rights een campagne van de Duitse dierenrechtenorganisatie Soko waaruit bleek dat [kazen die te koop waren in de Belgische supermarkten gemaakt werden met melk van koeien die – samen met de kalveren – zware mishandelingen ondergingen](https://www.animalrights.be/kaas-van-mishandelde-melkkoeien-ook-nederlandse-belgische-supermarkten) en letterlijk de transportwagens in gesleept werden om afgevoerd te worden naar het slachthuis na jarenlang uitgemolken te zijn. 1
Dit is geen uitzondering op de regel, want eerder dit jaar bracht Animal Rights – opnieuw in samenwerking met Soko – ook aan het licht dat het [vlees van systematisch mishandelde, afgedankte melkkoeien vanuit Duitsland naar vleesverwerker Beimer in Nederland kwam](https://www.animalrights.be/vlees-mishandelde-dieren-mogelijk-nederlandse-en-belgische-rekken) en zo verder verdeeld werd doorheen heel Europa. Hoe dit allemaal zomaar kan? Waar winstbejag heerst, kan nooit sprake zijn van het welzijn van dieren dat op de eerste plaats komt. En toevallig is de melksector een machine die winst maakt op de rug van anonieme slachtoffers die het product zijn van een wegwerpeconomie.
Onze nieuwe Vlaamse minister van landbouw, Hilde Crevits, schreef op sociale media: “Melk is goed voor elk! Geen fan van ani-campagnes. En al zeker niet over melk.” Als een volledig informatief correcte campagne zomaar ingetrokken kan worden omdat er bezwaar komt vanuit de melksector moeten we onszelf ook eerlijke vragen durven stellen. Zijn de waarschuwingen die gedrukt staan op sigarettenpakjes dan ook anti-campagnes? Moeten we dan ook alle promotie van vlees en zuivel verbieden? Want dat is heel kwetsend voor zowel de dieren als voor dierenvrienden die met hart en ziel voor een plantaardige levensstijl kiezen net omdat ze niét willen dat er een dier lijdt voor wat er op hun bord ligt.
Groot en duidelijk stond het op de voorbijrijdende trams in Gent en Antwerpen te lezen: ‘Melk is dodelijk. Voor 150.000 Belgische kalfjes per jaar’. 4 De cijfers werden door de organisatie BE Vegan opgevraagd bij het FAVV, dus van misleidende boodschappen zou er geen sprake mogen zijn. Het is op zijn minst bizar te noemen dat de sector haar eigen feiten en cijfers ontkent en fake news noemt. 5
Eerder[ onderzoek door Animal Rights bracht aan het licht dat kalfjes mishandeld worden tijdens bloedonderzoek vanwege hun ijzerarme dieet voor blank kalfsvlees](https://www.animalrights.be/animal-rights-filmt-ruwe-behandeling-kalveren). Vorig jaar kwam RTL naar buiten met bewijzen dat dat hoogzwangere koeien in Nederland illegaal vervoerd 7 werden om geslacht worden in erkende slachthuizen. 8 [In mei leverde Animal Rights bewijs aan de pers dat hoogzwangere koeien ook in België illegaal vervoerd werden](https://www.animalrights.be/ook-belgië-worden-hoogzwangere-koeien-geslacht ) om geslacht te worden.
Vorige maand ontstond controverse over het mobiel slachten van runderen omdat boeren nu kreupele en zieke dieren die volgens de wetgeving niet vervoerd zouden mogen worden, moeiteloos geslacht kunnen worden met mobiele units. Klokkenluiders van de NVWA vertelden RTL daarbij dat [boeren op die mannier gestimuleerd worden om hun zieke dieren niet te behandelen](https://www.animalrights.be/mobiele-slacht-werkt-dierenleed-de-hand), waardoor dieren langer en onnodig lijden. Voordat dieren geslacht worden morgen zij een aantal dagen geen medicatie of pijnstillende stoffen toegediend krijgen, om te voorkomen dat die stoffen in de voedselketen zouden terecht komen.
Wat meteen opvalt is dat dit een campagne is die over die dierenleed gaat, maar er zich ineens mensen gekwetst voelen. 11 Hoe moeten de moeders in de melkindustrie zich voelen wanneer hun kinderen weggenomen worden? Hoe moeten de kalveren zich voelen wanneer ze van hun moeder gescheiden worden? En hoe voelen zij zich wanneer ze op jonge leeftijd naar het slachthuis gaan? Of hoe voelen de uitgemolken moeders zich wanneer ze telkens opnieuw kinderen baren die hen worden afgenomen en ze na enkele jaren uitgemolken afgevoerd worden naar het slachthuis om te eindigen als burger? Wat er hier vergeten wordt is dat deze campagne niet over de boeren gaat, maar over de dieren.
Uitspraken zoals ‘koeien gaan dood als ze niet gemolken worden’ of het fabeltje dat koeien standaard melk geven zonder dat ze ooit zwanger zouden zijn geweest zijn. Zonder uitgebuite moeders, bestaat de melkindustrie niet. De overbodige mannelijke kalveren worden vetgemest, naar het slachthuis gebracht en eindigen als stukje vlees in de supermarkt. Wanneer deze waarheid aan de grote klok wordt gehangen, wordt het warm onder de voeten van de melksector.
Meer en meer mensen, organisaties & zelfs politici schreeuwen het van de daken: “De toekomst is plantaardig!”. De druk om het huidige landbouwbeleid drastisch om te gooien wordt onweerstaanbaar, voor de dieren, het klimaat, de natuur, maar ook voor de boeren. Het is een taak van de overheid om boeren te helpen inzetten op die positieve veranderingen naar een plantaardige wereld.
Pas als de overheid landbouwbedrijven en innovatieve start-ups die willen omschakelen naar het produceren van duurzame, plantaardige alternatieven en kweekvlees steunt, zullen ook boeren zich minder in een hoek geduwd voelen door campagnes die de waarheid aan het licht brengen over de melk- vlees- en eierindustrie. Boeren worden dan, in plaats de veroorzakers van dierenleed, volksgezondheidsproblemen, biodiversiteitsafname en de klimaatcrisis, onderdeel van de oplossingen voor deze problemen. Een uitdoofbeleid voor de vee-industrie is dan ook onvermijdelijk, want de plantaardige revolutie is al begonnen.
Zijn de waarschuwingen die gedrukt staan op sigarettenpakjes dan ook zogenaamde anti-campagnes? Moeten we dan ook alle promotie van vlees en zuivel verbieden?
Het is op zijn minst bizar te noemen dat de sector haar eigen feiten en cijfers ontkent en fake news noemt
Zonder uitgebuite moeders, bestaat de melkindustrie niet.
Een uitdoofbeleid voor de vee-industrie is dan ook onvermijdelijk, want de plantaardige revolutie is al begonnen.
Belgische bedrijven bieden slachtsafari’s aan binnen Europa, naar Amerika en Rusland maar vooral Afrika. Op sociale media wordt gepronkt met de trofeeën: dode hyena’s, beren, luipaarden, olifanten, leeuwen, giraffen, zebra’s en nog veel meer. De [trofeejagers](https://www.animalrights.nl/belgische-jagers-importeren-ongehinderd-exotische-jachttrofee%C3%ABn) knallen alle mogelijke dieren af om vervolgens met hun dode lichamen te poseren. Animal Rights eist een verbod op het organiseren van dit soort reizen.
Animal Rights: “Deze foto’s zijn misselijkmakend. Dieren worden afgemaakt en hun lichaamsdelen eindigen als trofee. We kunnen niet langer aanvaarden dat mensen winst maken met het doodschieten van dieren”.
Lees ook: [5 argumenten tegen de trofeejacht](https://www.animalrights.nl/trofeejacht-helpt-wilde-dieren-niet-5-argumenten)
In een van de berichten is er sprake van een “uitzonderlijk” aanbod. Een trofee-olifant in Namibië wordt aangeboden om tegen verminderde prijs af te schieten. Omwille van een last-minute afzegging zoekt de reisbegeleider een andere gegadigde om het arme dier af te maken. Het zoekertje meldt verder nog dat deze mannetjesolifant een prachtige trofee zou kunnen worden met slagtanden van 30 kilo per stuk. Een andere olifant wordt dan weer voor 26.500 euro aangeboden inclusief CITES-vergunning voor export.
De trofeejager kan ook kiezen voor een zogenaamd “culling-pakket”, dit is Engels voor opruimen. Voor amper 1.600 euro kunnen een giraf en 6 gazellen worden geschoten. Een all-in reis van 8 dagen naar Zuid-Afrika om buffel, antilope en giraf te doden kost 12.500 euro. Om minder iconische soorten zoals koedoes en wrattenzwijnen om zeep te helpen, heb je maar een budget van ongeveer 1500 euro nodig.
Zie hier een overzicht van [prijslijsten](https://drive.google.com/open?id=17Fs_HGUVxhhZYCzCB_ZlKD2N1Us6Ws4q).
Trofeejagers legitimeren hun moordpartijen met allerlei drogredenen. Het geld zou gebruikt worden om de soort te beschermen en om de lokale economie te ondersteunen. De manier waarop de reisorganisatoren de dieren aanprijzen, toont echter waar het echt om gaat. Dieren die op dat moment nog in leven zijn worden omschreven als voorwerpen en als “super promo” verkocht.
Een populaire tak van de trofeejacht zijn jachtwedstrijden. Jagers moeten een bepaalde lijst wilde dieren afknallen om voor een titel in aanmerking te komen.1 Voor de titel van “African Big Five Grand Slam” moeten bijvoorbeeld een olifant, leeuw, neushoorn, luipaard en buffel sterven. Voor de “African 29” moeten er maar liefst 29 Afrikaanse wilde dieren sneuvelen. Ook de Belgische reisorganisaties bieden dit aan. Voor respectievelijk 13.000 en 9.000 euro neem je deel aan de Wildebeest Grand Slam of de Impala Grand Slam. Inclusief luxueuze accommodatie uiteraard, om lekker te ontspannen na een vermoeiend dagje moorden.
Het is duidelijk dat de trofeejacht meer is dan een marginaal fenomeen. Bepaalde individuele jagers die jarenlang actief zijn, kunnen verantwoordelijk zijn voor het uitroeien van duizenden dieren.2 Het is een sector waarmee veel geld is gemoeid en waarvoor zowel door jachtclubs als bepaalde landen, zoals Zuid-Afrika, internationaal wordt gelobbyd om de beperkingen zo laag mogelijk te houden.34 Ethische overwegingen worden voor geld en het plezier van rijke jachtliefhebbers overboord gegooid.
2: [Hunter who has killed 5000 elephants says he has no regrets](https://www.independent.co.uk/news/world/africa/hunter-elephants-hippos-buffalo-lions-leopards-wildlife-africa-a8860291.html)
3: [Southern African states try one last time to lobby Kenya over CITES ivory proposals](https://africasustainableconservation.com/2019/08/06/southern-african-states-try-one-last-time-to-lobby-kenya-over-cites-ivory-proposals/)
4: [Trophy hunting lobbyists ‘pose as conservationists’](https://theecologist.org/2019/jun/06/trophy-hunting-lobbyists-pose-conservationists)
CITES legt de handel op wilde exotische dieren een aantal beperkingen op.5 De regelgeving van CITES schiet echter om twee redenen tekort. Het is om te beginnen een verdrag dat puur de impact van internationale handel op de instandhouding van soorten reguleert. Het houdt dus geen enkele rekening met ethische aspecten, noch de rechten van individuele dieren. Zo werd onlangs nog toegestaan dat jaarlijks 9 neushoorns worden gedood, omdat de populatie dit kan dragen. Voor die negen neushoorns die zullen worden gedood, is dit verschrikkelijk nieuws.
Ten tweede beschouwt CITES de uitvoer van jachttrofeeën niet als handel, dus mogen trofeeën meestal onbeperkt worden ingevoerd zolang er een vergunning is afgeleverd.6 CITES staat toe dat jachttrofeeën van bijvoorbeeld giraffen, olifanten of leeuwen onbeperkt worden ingevoerd. Nochtans verdienen organisators van jachtreizen bakken geld op kap van de dieren. Daarom moet België verder gaan dan wat CITES vraagt en een volledig verbod op de import van alle jachttrofeeën invoeren.
Dat Belgische bedrijven dit soort reizen mogen aanbieden is een grote schande. Door dit toe te staan is de Belgische overheid mee verantwoordelijk voor het lijden van de individuele dieren die door de jagers worden afgeslacht. Animal Rights eiste eerder al dat de bevoegde minister, Marie-Christine Marghem, de invoer van jachttrofeeën naar België zou verbieden. We eisen nu ook een verbod op het organiseren van jachtreizen door Belgische bedrijven. Bovendien roepen we de Vereniging van Vlaamse Reisbureaus op om leden die dit soort reizen aanbieden te weigeren.
In Nederland zijn er vijf diersoorten die vrij bejaagbaar zijn. Deze soorten worden ook wel de wildsoorten genoemd. In het jachtseizoen mag er door jagers vrij gejaagd worden op eenden, konijnen, hazen, houtduiven en fazanten. Naar schatting worden er elk jachtseizoen zo’n 300.000 dieren doodgeschoten voor het amusement van een kleine groep jagers. De plezierjacht heeft geen nut of noodzaak en bestaat enkel en alleen om te benutten. Het “oogsten” van dieren uit de natuur is onnodig en degradeert wilde dieren tot niets minder dan scharrelvlees: in plaats van levende, voelende wezens die recht hebben op hun eigen plek in ons landschap en zoveel mogelijk met rust moeten worden gelaten.
Animal Rights pleit voor een volledig verbod op de plezierjacht en verzamelde 20.000 handtekeningen!
2020 is uitgeroepen tot het Jaar van de Wilde Eend. Sinds 1990 is ongeveer 30 procent van onze broedpopulatie verdwenen. Het aantal overwinterende wilde eenden is sinds 1990 met 40 procent gedaald. Ondertussen is de wilde eend is één van de meest bejaagde diersoorten van Nederland.
GroenLinks stelde kamervragen over de jacht op de wilde eend.
Belangrijke artikelen
Pas sinds 2017 moet er aan de provinciebesturen gerapporteerd worden over de plezierjacht. Dit houdt in dat jagers doorgeven hoeveel dieren er in elke provincie zijn doodgeschoten. De omvang van de plezierjacht wordt hierdoor steeds beter zichtbaar.
De trofeejacht is de legale jacht op wilde dieren, zoals neushoorns, olifanten of leeuwen en vooral toeristen houden zich ermee bezig. Deze jachttoeristen betalen enorme bedragen om een wild dier te mogen doden. Uit onderzoek van Animal Rights blijkt dat rijke Belgische jagers ongehinderd naar het buitenland trekken om vaak bedreigde dieren af te schieten. De jachttrofeeën: berenhoofden, zebrahuiden, olifantenoren en cheetapoten, worden geïmporteerd en thuis aan de muur gehangen. In Nederland is er een verbod gekomen op de invoer van jachttrofeeën van o.a. leeuwen, nijlpaarden en ijsberen, maar de jacht op andere kwetsbare diersoorten gaat onverminderd door.
Meer over de trofeejacht
Over het laatste decennium hebben jagers wereldwijd meer dan 1.7 miljoen jachttrofeeën meegenomen. Meer dan 200.000 van deze jachttrofeeën zijn van soorten die met uitsterven worden bedreigd.
Naast acties in het veld, het filmen en delen van misstanden en het voeren van juridische procedures, maakt Animal Rights gebruik van het petitierecht om onze thema’s onder de aandacht te brengen van politici en bestuurders. Help ons wilde dieren beschermen en teken onze petities!
NL & BE – Stop de heksenjacht op de vos
De vos is zijn leven niet zeker: hij wordt in Nederland en België veelvuldig bejaagd. In Nederland mogen vossen het hele jaar van zonsopkomst tot zonsondergang worden doodgeschoten en de gemiddelde vos in Vlaanderen wordt niet ouder dan één jaar, soms wordt er zelfs gebruikt gemaakt van akelige vallen die er voor zorgen dat wilde dieren voor onbekende tijd in vreselijke angst vast komen te zitten, waarna ze vervolgens worden gedood. Wij willen een einde aan de klopjacht op de vos. Teken onze petitie!
Vossen in Vlaanderen worden gemiddeld niet ouder dan één jaar.
Stop de heksenjacht!
BE – Red het everzwijn
In Limburg wordt er steeds meer jacht gemaakt op everzwijnen. Dit jaar wordt er waarschijnlijk een recordaantal van 2.000 everzwijnen afgemaakt. Dat zal gepaard gaan met enorm dierenleed voor de dieren die de kogel krijgen, maar ook van de achterblijvers. De jacht rukt namelijk families uit elkaar en zorgt ervoor dat dieren op de dool raken. Animal Rights wil dat de everzwijnjacht wordt stopgezet.Teken ook!
Everzwijnen verzorgen en zogen elkaars jongen.
Steeds meer zwijnen worden afgeschoten.
NL – Accepteer de wasbeer
Steeds meer provincies in Nederland willen wasberen volledig uitroeien. Jagers staan te popelen om te beginnen met schieten. De wasbeer wordt gedemoniseerd op basis van misinformatie en paniekzaaierij. Roep de overheid op in Europa te pleiten voor het accepteren van de wasbeer als ingeburgerde soort. De wasbeer is meer dan welkom. Teken NU en help de wasberen!
Wasberen vormen geen gevaar voor inheemse soorten.
Accepteer de wasbeer!
NL & BE – Stop jacht met levende lokdieren
Levende dieren worden ingezet tijdens de jacht om soortgenoten te lokken en vervolgens te doden. Sommige lokdieren komen enkel buiten om te zien hoe hun soortgenoten worden afgeschoten. Wij eisen een algeheel verbod op het gebruik van levende lokdieren tijdens de jacht. Teken onze petitie!
Levende lokvogel in Vlaanderen.
Vogels vliegen vanaf boven in de val en kunnen er daarna niet meer uit
Aangeboden petities
2022 – Animal Rights overhandigde een petitie tegen de trofeejacht met 37.000 handtekeningen aan federaal minister van Milieu Khattabi. Het voorstel van resolutie dat de invoer van jachttrofeeën van bepaalde soorten verbiedt, werd unaniem goedgekeurd.
2022 – Animal Rights heeft een brandbrief tegen de hobbyjacht overhandigd aan de commissie LNV. De brandbrief wordt gesteund door 19 andere organisaties en is ondertekend door meer dan 9.000 mensen.
2015 – Animal Rights overhandigt ruim 10.000 handtekeningen aan gedeputeerde Han Weber van de provincie Zuid-Holland. Daarin werd aangedrongen op het inzetten van alternatieve en diervriendelijke verjaagmethoden van ganzen.
20.000 handtekeningen voor een verbod op de plezierjacht
Animal Rights en Dierbaar Flevoland overhandigden 17.500 handtekeningen aan de provincie Flevoland
Animal Rights en Dierbaar Flevoland overhandigden 17.500 handtekeningen aan de provincie Flevoland
