Na een tip gingen medewerkers van Animal Rights op dinsdag 27-08-2019 kijken op een perceel aan de Hemelweg in Nijlen. Op het terrein, dat nog het meest weg heeft van een afvalstort, bevonden zich drie konijnen, vier koeien en een stier.
Zes kalfjes, enkele dagen daarvoor aan hun moeders ontstolen, waren opgesloten in een geïmproviseerd, klein hok van bouwstaalmatten zonder afdoende beschutting voor alle dieren tijdens de derde hittegolf van 2019, en zonder voedsel en drinken. Ze waren duidelijk vermagerd en hadden zonnebrandwonden.
De ‘boer’ zei dat hij zowel ’s morgens als ’s avonds langs gaat op het perceel om de dieren van vers eten en drinken te voorzien, maar toen Animal Rights op bezoek kwam, lagen er enkel kurkdroge emmers en bekers buiten de omheining van de konijnen en kalveren, en 3 baden buiten bereik van de koeien, de ene met wat stro, de andere twee met heel vuil water.
De eigenaar is bouwaannemer van beroep, en Animal Rights heeft dan ook geen flauw benul waarom hij dieren houdt. De stier, zei hij, werd vetgemest om over 5 weken naar de slacht te gaan. Gek, want dat dier stond ook zonder eten en drinken.
De politie werd die dinsdag opnieuw gebeld, nadat dit eerder op zondag was gedaan. De uitgezonden inspecteur beweerde dat hij niet zomaar aan het bezit van een ander mocht komen, en dat hij de diereninspectie de dag erop ter plaatse zou sturen. Die zou dan oordelen of overgegaan moest worden tot een Proces Verbaal en/of inbeslagname. Enkel op die manier konden we volgens de inspecteur een aantal dieren redden.
De eigenaar werd opgespoord. Hij arriveerde een dik uur later ook en lachte er maar wat mee. Uiteindelijk heeft de inspecteur hem verschillende keren dik in de oren geknoopt dat de kalveren de dag erop weg moesten zijn; voor de andere dieren had hij nog een week de tijd. Ondertussen diende hij water en voedsel te voorzien voor de komende nacht en dag.
Wat betreft het eten en drinken voor de dieren: De inspecteur is weggereden nog voor de ‘boer’ de instructie voltooid had, dus is er geen toezicht of controle geweest op toch een heel cruciaal bevel. Indien niet ingewilligd, zouden alle dieren reeds twee of meer dagen zonder eten gestaan hebben.
Later op de avond is nog iemand langsgegaan om een kijkje te nemen, en enkel de emmer water die wij de kalveren hadden gegeven stond er. Toch bevestigde de inspecteur op woensdag aan de oorspronkelijke klager dat de dieren dinsdagavond eten en drinken hadden gekregen, terwijl ze er zelf niet bij waren en geen controle hebben uitgevoerd.
Animal Rights heeft de inspecteur er meerdere keren op attent gemaakt dat de kalveren evenwel al weg konden zijn nog voor de inspectie kon langskomen, waarop hij bleef herhalen dat die kalveren het eigendom van de ‘boer’ zijn en ze toch dienen om geslacht te worden, want ”niemand zet een kalf in z’n achtertuin voor het plezier”. Animal Rights gaf nochtans de contactgegevens van een opvang door. Wat we hadden gevreesd gebeurde.De kalveren werden in het holst van de nacht erop weggehaald door een veekoopman en naar een ‘mesterij’ in Vlimmeren gebracht. Ook de andere dieren zouden donderdag opgehaald zijn door dezelfde man.
Volgens geruchten heeft deze ‘boer’ al meerdere malen te maken gehad met inbeslagnames, maar begint hij telkens gewoon weer opnieuw. Animal Rights hoorden dat omwonenden al vaker geklaagd hadden over dieren die er staan te verkommeren. Naar het schijnt gaat dit al jaren z’n gangetje. Zo had de ‘boer’ volgens een buurtbewoner daar ook eens geiten staan, die hij uiteindelijk ook moest ‘wegruimen’.
De politie is al langer bekend met deze man, maar buiten aanmaningen gebeurt er meestal niets. Of er deze keer dan wel Proces Verbaal werd opgemaakt is onduidelijk.
De verwittigde agent beweerde dat de beslissing om de zaak tot bij het parket te brengen bij de gemeente lag en dat hij niet zomaar iets kon doen.
De buurtbewoners bedankten ons en staken ons een hart onder de riem, ze lieten ons weten dat er eindelijk eens een eind aan moest komen.
Het dode kalf lag al bijna een week onder een zeil langs de weg, de berg zeilen en afval op het midden van het perceel was ook omgeven door een ongelooflijke stank; ook daar liggen vermoedelijk dode dieren onder. De politie gaf bevel om het dode kalf onmiddellijk te laten wegruimen door Rendac (de boer beweerde Rendac al gebeld te hebben, maar Rendac liet verstaan dat zij van niets wisten), maar over de andere stinkende hoop is niets gezegd geweest, hoewel men daar ook attent op gemaakt is.
Op sociale media werd de politie verweten dat ze niet adequaat op zou treden. “Dat is bij deze weerlegd. Alle diensten, ook politie en gemeente, deden hun uiterste best om deze situatie snel op te lossen”, benadrukt woordvoerder Kris Jacobs van de politie Berlaar-Nijlen tegenover een reporter van Het Nieuwsblad. “De eigenaar zelf werkte mee en heeft het nodige gedaan om de toestand zo snel mogelijk te optimaliseren. Dierenwelzijn Vlaanderen maakt binnenkort zijn vaststelling over aan ons, maar ook aan de eigenaar met oog op de toekomst.”
Wat de woordvoerder vergeet te vertellen is dat er al vanaf zondag gebeld werd en dat de politie op dinsdag enkel nieuwe aanstalten om ter plaatse te komen toen we dreigden om de pers op te trommelen.
Na de melding op zondag liet de politie weten dat ze waren langsgegaan bij de kalveren, dat ze bij de buren hadden nagevraagd of de dieren eten en drinken hadden, en dat ze daarop een positief antwoord hadden gekregen. Of ze zelf bij de kalveren gekeken hebben is onduidelijk; Animal Rights vermoedt van niet, gezien er bij controle absoluut geen drinken en eten stond.
Daarnaast liet de inspecteur meerdere malen vallen dat inbeslagnames kostelijke affaires zijn en een hoop papierwerk met zich meebrengen. Het was duidelijk dat hij dat niet zag zitten. Animal Rights vermoedt dat hij daarom op suggestieve wijze de ‘boer’ aanspoorde om de dieren te doen verdwijnen, in de hoop de moeite niet te moeten nemen om een inbeslagname te regelen.
Over het dode kalf zegt de woordvoerder tegen Het Nieuwsblad: “Dat werd er inderdaad aangetroffen, maar er is geen link met het onheus behandelen van dieren”. Rendac (dat in opdracht van de overheid dierlijk restmateriaal ophaalt) komt het karkas ophalen, maar dat staat dus los van de andere kwestie.” Hoe weet de politiewoordvoerder dat het overlijden van het kalf losstaat van verwaarlozing? Heeft hij sectie verricht?
Animal Rights wil dat er strenger opgetreden wordt tegen houders die dieren mishandelen of verwaarlozen. Een dierhoudverbod zou in gevallen van mishandeling en verwaarlozing standaard opgelegd moeten worden.
De overheid zou haar medewerkers van politie en dierenwelzijn duidelijk moeten instrueren dat de tijd van het buiten de wet om regelen van deze ‘zaakjes’ voorbij is, en dat er consequent, hard en rechtvaardig voor de dieren opgetreden dient te worden tegen dit soort lieden.
Animal Rights wil dat er strenger opgetreden wordt tegen houders die dieren mishandelen of verwaarlozen.
Een dierhoudverbod zou in gevallen van mishandeling en verwaarlozing standaard opgelegd moeten worden.
De overheid zou haar medewerkers van politie en dierenwelzijn duidelijk moeten instrueren dat er consequent, hard en rechtvaardig voor de dieren opgetreden dient te worden tegen dit soort lieden.
Vanaf 1 januari 2020 zal het testcentrum BPRC het aantal dierproeven op apen stapsgewijs moeten verminderen. Animal Rights en Een DIER Een VRIEND zijn blij dat er eindelijk stappen worden gezet maar zien liever dat het BPRC zo snel mogelijk sluit. De dierenorganisaties hebben lopende onderzoeksprojecten opgevraagd en maken zich ernstig zorgen over het welzijn van de apen. Zo worden gezonde penseelapen meerdere malen per week in de buik geïnjecteerd met synthetische drugs om de symptomen van Parkinson op te wekken. “De dieren verliezen gewicht, worden apathisch en zitten trillend in hun kooi. Dit kan echt niet meer,” aldus Robert Molenaar van Animal Rights.
Uit de via een Wob-procedure verkregen stukken blijkt dat deze experimenten nog tot 1 januari 2023 lopen. In totaal worden 137 penseelapen gebruikt. 1 “De apen maken dagenlang ongecontroleerde bewegingen die ze niet kunnen stoppen. Hierdoor knallen ze in de hoeken van de metalen kooi waardoor ze zich kunnen verwonden,” aldus Geoffrey Deckers van Een DIER Een VRIEND.
Foto uit het apenlab BPRC
Foto uit het apenlab BPRC
Foto uit het apenlab BPRC
Lotgenootje blijft alleen achter
Het gaat om twee soorten experimenten, het subacuut model en het chronisch progressief model. In het subacuut model worden de penseelapen in twee weken tijd 5 tot 10 keer geïnjecteerd met MPTP dat Parkinsonachtige symptomen opwekt. In het chronisch progressieve model vindt de injectie 1 à 2 keer per week plaats, voor een periode van maar liefst 12 weken. De ontwikkeling van de ziekte verloopt dan langzamer.
De proefapen worden apathisch, verliezen gewicht, beginnen te trillen en ontwikkelen slaapstoornissen. Als er een aap sterft tijdens het experiment komt het lotgenootje alleen in de kooi te zitten wat weer zorgt voor extra stress.
Penseelaap in het BPRC
Dierproef is nutteloos
Volgens Animal Rights en Een DIER Een VRIEND zijn deze dierproeven een doodlopende weg en kunnen de miljoenen euro’s subsidie beter ingezet worden voor de ontwikkelingen van moderne dierproefvrije technieken. Naar schatting zijn sinds de oprichting van het proefdiercentrum 10.000 apen gebruikt in dodelijke experimenten.
Molenaar van Animal Rights: “Al ruim 20 jaar worden deze onwetenschappelijke experimenten op penseelapen uitgevoerd door de hoofdonderzoeker van het BPRC. Nog altijd is er geen enkel effectief medicijn ontwikkeld. Hoeveel geld moet er nog verkwist worden aan dit soort onethische en zinloze experimenten?”
Mars richting het BPRC
Animal Rights en Een DIER Een VRIEND houden zaterdag 7 september 2019 een mars richting het apentestcentrum BPRC. De dierenrechtenorganisaties werken samen aan sluiting van het proefdiercentrum en eisen een goed pensioen voor de opgesloten apen. Er worden 200 actievoerders in Rijswijk verwacht.
Animal Rights tekent bezwaar aan tegen de uitbreiding van de omgevingsvergunning van Exportslachthuis Tielt. Concreet gaat het om het vervroegen van de slachturen op zaterdag om de slachtcapaciteit te vergroten. Debra Meat wil beginnen slachten om 5 uur ’s ochtends in plaats van 7 uur. Animal Rights campagnecoördinator Els Van Campenhout reageert: “De rechtszaak tegen het slachthuis van Tielt voor zware dierenmishandeling is lopende. Het is onaanvaardbaar dat het bedrijf nu haar activiteiten zou mogen uitbreiden.” Nog tot en met 3 september kan er bezwaar aangetekend worden.
Animal Rights diende het volgende bezwaarschrift in:
Aan het College van Burgemeester en Schepenen van de stad Tielt en aan de
omgevingsambtenaar van de stad Tielt.
Animal Rights dient dit bezwaarschrift in bij de aanvraag voor een
milieuvergunning in Tielt, Wingensesteenweg 60, OMV ref. 2019091357,
gemeentelijk dossiernummer: 2019/232 voor het uitbreiden van de
slachturen op zaterdag.
Het ondergetekende bezwaar heeft betrekking op de
volgende argumenten:
Animal Rights VZW, onze medewerkers, vrijwilligers en sympathisanten
brengen dit bezwaar collectief in tegen bijstelling van de
vergunningsvoorwaarden voor Exportslachthuis Tielt/ Debra – Freeze/Debra
– Meat. Wij zijn fel gekant tegen dit project en vragen om bijstelling van de
vergunningsvoorwaarden te weigeren.
Varkens zijn levende wezens met gevoel, met hun eigen interesses en
belangen onafhankelijk van hun nut voor mensen. De manier waarop ze in
het slachthuis zelf en op weg er naartoe worden behandeld is wreed en
veroorzaakt onnodig dierenleed.
Animal Rights maakte enkele jaren geleden
beelden in dit slachthuis waarop duidelijk is te zien hoe dieren worden
mishandeld en de regels inzake dierenwelzijn worden overtreden. De
rechtszaak tegen dit slachthuis en zijn CEO is lopende. Het is
onaanvaardbaar dat het bedrijf nu zijn activiteiten zou mogen uitbreiden
terwijl er nog geen uitspraak van de rechtbank is.
Bovendien heeft de aanvraag een impact op het milieu en de omgeving. Een
verlenging van de openingsuren zal zorgen voor:
1. verhoogde milieuvervuiling
2. toegenomen verkeershinder
3. een groter gevaar voor de volksgezondheid
4. meer dierenleed
5. instandhouding van een industrie die niet duurzaam is
Wij roepen u dan ook op om onze argumenten in overweging te nemen en de
bijstelling van de vergunningsvoorwaarden te weigeren.
Hoogachtend,
In november 2018 raakte bekend dat Debra Meat/NV Exportslachthuis Tielt uitstel van betaling had aangevraagd en heeft gekregen. Daarop werd een voorlopig bewindvoerder aangesteld als laatste hoop voor het slachthuis. Delhaize zette de samenwerking met het slachthuis meteen stop na het zien van de beelden. Ook de Afrikaanse varkenspest was een streep door de rekening van het slachthuis, dat zich nu in financiële moeilijkheden bevindt.
Zowel het slachthuis als de CEO moeten zich binnenkort voor de rechter verantwoorden voor inbreuken op de wet dierenwelzijn. Er zullen nog verschillende zittingen volgen en het uiteindelijke oordeel valt op 25 november 2019.
Animal Rights ijvert al sinds het naar buiten brengen van de beelden voor het definitief opdoeken van dit slachthuis, onder andere via een petitie die meer dan 175.000 keer ondertekend en aangeboden werd aan Vlaams minister voor Dierenwelzijn Ben Weyts.
Vorige week nog stonden 40 demonstranten samen met Animal Rights, The Save Movement, All For Animals en Bite Back voor de poorten van het slachthuis om te protesteren tegen de wreedheden die zich in het slachthuis hebben afgespeeld en om de sluiting van het horrorslachthuis te eisen.
De rechtszaak tegen het slachthuis van Tielt is lopende. Het is onaanvaardbaar dat het bedrijf nu haar activiteiten zou mogen uitbreiden
Met de huidige omgevingsvergunning worden er in het varkensslachthuis Tielt jaarlijks een hallucinante 1,5 miljoen varkens geslacht. Nu willen ze dat hallucinante aantal opvoeren
Vorige week voerden we nog actie aan het slachthuis, waar we het gekrijs in de verte hoorden uitdoven, toen de vrachtwagens naar binnen reden en poorten van het slachthuis dichtgingen.
Animal Rights deed onderzoek naar stalbranden in België en kwam daarbij tot de schokkende ontdekking dat er nergens cijfers worden bijgehouden over precieze dodelijke slachtoffers. Zowel de brandweer als de nationale verzekeringsmaatschappijen lieten Animal Rights weten dat zulke cijfers onbestaande zijn. De bevoegde federale overheid, brandweer en verzekeringsmaatschappijen hebben op dit moment nog steeds geen overzicht op het totale aantal stalbranden en het aantal dodelijke slachtoffers van de voorbije jaren in België. Animal Rights campagnecoördinator Els Van Campenhout reageert verontwaardigd: “Uit ons onderzoek blijkt dat vorig jaar minstens 19 stalbranden plaatsvonden waarin ongeveer 135.000 dieren het leven lieten.” 1
In maart van dit jaar stierven zo’n 2500 varkens in een grote stalbrand in Pittem, West-Vlaanderen. Politicus Bart Caron van Groen trok daarop aan de alarmbel, omdat het zo niet verder kan: “Ons lijkt het logisch dat Vlaams minister van Dierenwelzijn Ben Weyts (N-VA) een soortgelijk actieplan als in Nederland ook in Vlaanderen uitrolt om toekomstige drama’s te voorkomen.” 2
Uit onderzoek blijkt dat de Belgische overheid tot op vandaag nog steeds geen cijfers bijhoudt over het aantal stalbranden dat jaarlijks in België plaatsvindt. 3
Verder konden zowel de brandweer als de overkoepelende verzekeringsmaatschappij Assuralia en ANPI VZW (opgericht op initiatief van de Belgische verzekeringsondernemingen, gegroepeerd in de Beroepsvereniging der Verzekeringsondernemingen (Assuralia)) niet antwoorden op de vragen die Animal Rights stelde i.v.m. het precieze aantal slachtoffers onder de stalbranden van de voorbije jaren.
Verschillende kranten berichtten wel over stalbranden, maar vermoedelijk wordt niet elke brand vermeld. Bovendien is het niet altijd duidelijk over hoeveel dodelijke slachtoffers het gaat per brand.
Eerder dit jaar zei Bart Caron: “Cru gesteld: toiletrollen zijn even goed beschermd tegen brand als landbouwdieren. De voorschriften voor landbouwstallen zijn even pover als die voor opslagplaatsen van brandbare producten als papier. Brandmelders en sprinklerinstallaties zijn niet overal verplicht, er is amper controle op de brandveiligheid en de evacuatiemogelijkheden voor de dieren zijn schaars tot onbestaande. Drie pertinente zaken waar in Nederland via een gecoördineerd ‘actieplan stalbranden’ aan gewerkt wordt.” 4
Uit onderzoek van Animal Rights blijkt dat in 2018 minstens 19 stalbranden in Belgische stallen plaatsvonden, waarbij meer dan 135.000 dieren om het leven kwamen.
Het aantal slachtoffers tijdens één brand loopt al snel op door de industriële wijze waarop landbouwdieren gehouden. In de stallen zitten dieren vaak ook nog opgesloten in groepskooien, kraamkooien of dekstallen. Dit zijn stuk voor stuk nauwe constructies van stalen pijpen en afscheidingsplaten. De dieren kunnen bijgevolg onmogelijk zelf ontsnappen bij brand en ook voor de boer of brandweer is het moeilijk tot onmogelijk om hen te bevrijden. Daarbovenop zijn vele stallen ook ongelooflijk smerig en dieren leven boven de beerputten die gevuld zijn met hun eigen mest. Het enorme aantal dieren per stal garandeert bij iedere brand opnieuw een massaslachting. 5
Brandveiligheid is een een federale bevoegdheid en dat betekent dat ook de stalbranden enkel onder de federale bevoegdheid vallen. In 2018 beloofde Groen politicus Bart Caron aan te dringen bij zijn collega’s op federaal niveau, om de stalbrandenproblematiek op de agenda te zetten. 6
Later in 2018 stelde Kamerlid Yoleen Van Camp de volgende vragen aan bevoegd minister Binnenlandse Zaken Ducarme: “Hoeveel van de vandaag operationele Belgische veestallen werden gebouwd na 15 augustus 2009 en dienen met andere woorden te voldoen aan de voorwaarden inzake brandveiligheid als voorgeschreven in bijlage 6 toegevoegd aan het KB van 19 december 1997? Kan u die cijfers opsplitsen per regio? Hoeveel stalbranden vonden er de voorbije 5 jaar plaats en hoeveel dieren kwamen daarbij om? Kan u die cijfers opsplitsen per jaar en per regio?” 7
Minister Ducarme antwoordde dat hij de problematiek niet opvolgt en dat ook niet van plan is. De minister liet ook weten dat hij uiterlijk op 30 september verder zal reageren op de vragen van Van Camp. Animal Rights wil graag een antwoord van de minister op de stalbrandenproblematiek 8
Het is onacceptabel dat er anno 2019 nog steeds geen cijfers zijn voor België en dat de bevoegde minister geen interesse toont om de problematiek op te volgen. Animal Rights wil dat er het aantal stalbranden en het aantal dodelijke slachtoffers zo snel mogelijk in kaart gebracht wordt.
Animal Rights staat achter een volledige transitie naar plantaardige voeding. Veiligere stallen zijn geen oplossing voor het vele leed dat de industriële veeteelt met zich meebrengt. Om een diervriendelijke toekomst te kunnen garanderen moeten we niet streven naar steeds veiligere stallen, maar naar lege stallen en vervolgens geen stallen.
Uit ons onderzoek blijkt dat vorig jaar minstens 19 stalbranden plaatsvonden waarin ongeveer 135.000 dieren het leven lieten
De enige manier om dit leed te stoppen is kiezen voor plantaardige voeding. Zo draag je niet bij aan deze gewetenloze en harteloze industrie waarin dieren uitgebuit worden
Het gaat om minstens honderdduizenden dieren die de voorbije jaren het leven lieten bij het uitbreken van branden in Belgische stallen
Op woensdag 28 augustus voerde Animal Rights samen met The Save Movement en All For Animals actie voor de poorten van het varkensslachthuis in Tielt, dat twee jaar geleden bekend werd dankzij de gruwelijke undercoverbeelden die Animal Rights naar buiten bracht. Met de actie maken de organisaties samen een statement tegen het dierenleed dat gepaard gaat met het consumeren van vlees en willen ze de aandacht vestigen op de momenteel lopende rechtszaak tegen zowel de CEO van het slachthuis als de vennootschap achter het bedrijf waarvan de uitspraak zal volgen op 25 november van dit jaar. “Met deze actie willen we de dieren een laatste blijk van mededogen geven voor ze het slachthuis binnen gaan. En uiteraard willen we met onze aanwezigheid ook opnieuw de sluiting eisen van het Tieltse slachthuis, waar jaarlijks 1,5 miljoen dieren sterven”, zegt Animal Rights campagnecoördinator Els Van Campenhout. 123
Zo’n 40 actievoerders kwamen samen om vreedzaam actie te voeren en de dieren een laatste blijk van mededogen te geven vooraleer ze het slachthuis binnen gaan. Het is de eerste en laatste keer dat deze dieren zonlicht voelen en de buitenlucht kunnen inademen tijdens hun korte leven. De dieren kregen water en compassie van de actievoerders. “Deze dieren hebben in hun korte leven nooit compassie gekend. Wij zijn hier aanwezig om hun een waardig afscheid te geven en hen bij te staan in hun laatste momenten”, aldus Van Campenhout.
In 2017 bracht Animal Rights gruwelijke undercoverbeelden naar buiten vanuit het Tieltse slachthuis. Op de beelden is te zien hoe de dieren heel hard worden aangepakt: varkens worden geslagen, geschopt en mishandeld. Sommige dieren sterven door verdrinkingsdood in een broeibad van 60°C en anderen worden bij bewustzijn gekeeld. Hier worden duizenden dieren per dag geslacht in de meest onvoorstelbaar gruwelijke omstandigheden. Toen de beelden naar buiten kwamen ging dat gepaard met een schokgolf van verontwaardiging door heel België en Nederland.
De beelden riepen heel wat verontwaardiging op in zowel België als Nederland. Dat zorgde ervoor dat maar liefst 175.000 mensen de petitie voor sluiting van het slachthuis Tielt tekenden op slechts enkele maanden tijd. Animal Rights riep minister van Dierenwelzijn, Ben Weyts, op om dierenleed in de veehouderij strenger te bestraffen en om dierenrechten op te nemen in de grondwet.
Zowel het slachthuis als de CEO moeten zich voor de rechter verantwoorden voor inbreuken op de wet dierenwelzijn en inbreuken m.b.t. hygiëne en volksgezondsheid. Er zullen verschillende zittingen volgen en het uiteindelijke oordeel valt op 25 november 2019.
In november 2018 raakte bekend dat Debra Meat/NV Exportslachthuis Tielt uitstel van betaling had aangevraagd en heeft gekregen. Daarop werd een voorlopig bewindvoerder aangesteld als laatste hoop voor het slachthuis. Delhaize zette de samenwerking met het slachthuis meteen stop na het zien van de beelden. Ook de Afrikaanse varkenspest was een streep door de rekening van het slachthuis, dat zich nu in financiële moeilijkheden bevindt.
Deze dieren hebben in hun korte leven nooit compassie gekend. Wij zijn hier aanwezig om hun een waardig afscheid te geven en hen bij te staan in hun laatste momenten
Met onze aanwezigheid willen we opnieuw de sluiting eisen van het Tieltse slachthuis eisen, waar jaarlijks 1,5 miljoen dieren sterven
We hebben met de sluiting van het slachthuis van Izegem al bewezen dat slachthuizen kunnen sluiten, wij willen dat Tielt volgt en ook de deuren sluit
