Regelmatig zie ik mensen die zich inzetten voor een dier dat hulpeloos is en/of zichtbaar lijdt. Men voelt zich verantwoordelijk om het individuele dier te helpen. Over het algemeen hebben we er namelijk moeite mee een dier te laten lijden of te doden. Tegelijkertijd bestaat er een enorme blinde vlek voor het onzichtbare dierenleed waar we indirect dagelijks aan bijdragen. Ons consumptiegedrag zorgt immers voor het voortdurende dierenleed dat plaatsvindt in de vee-industrie. Men lijkt hierover totaal onverschillig, onwetend of men wil de waarheid niet weten. Dit is iets waar ik in mijn eigen omgeving vaak tegenaan loop. De belangrijkste reden voor het maken van het beeldmateriaal is om dit onzichtbare dierenleed zichtbaar te maken. Daarnaast hoop ik dat men zich bewust wordt van hun eigen aandeel in deze industrie (en hierin verandering aanbrengt).
Lees ook: [Wie is die undercoverman van de eendenboerderijen? ](https://www.animalrights.nl/wie-de-undercoverman-van-de-eendenboerderijen)
Lees ook: [De varkens keken mij recht in de ogen](https://www.animalrights.nl/de-varkens-keken-mij-recht-de-ogen).
Het gaat mij niet om het aanpakken van individuele boeren of werknemers. Het gaat namelijk niet om geïsoleerde incidenten waarbij de betreffende boeren verantwoordelijk zijn. Zij opereren binnen een systeem wat van begin tot het eind verkeerd is. Waar ik ook kwam, in welke sector dan ook, overal zag ik dierenleed. Er waren geen uitzonderingen. Dierenleed is inherent aan de vee-industrie.
In verschillende sectoren heb ik verzwakte dieren in hun ogen kunnen aankijken en het leed, de angst en stress van de individuen kunnen zien. Zo heb ik meerdere malen een [vermagerd eendje verdrukt zien worden](https://www.animalrights.nl/eenden-geschopt-bij-de-nek-gepakt-doodgetrapt-en-doodgeslagen) door soortgenoten die in paniek tevergeefs probeerden te vluchten. Kippen die zo extreem verzwakt waren, dat ze niet eens meer kónden vluchten.
Een [ontveld biggetje wat de volgende dag nog met dezelfde verwonding rond strompelde](https://www.animalrights.nl/update-varkensbeelden-maken-veel-los), raakte mij diep. Hartverscheurend waren de momenten dat moedervarkens uit alle macht uit de kraamkooi wilden breken om hun afgepakte biggen terug te krijgen. Maar misschien nog wel vreselijker vond ik de moedervarkens die apathisch in hun kraamkooi naast hun (doodgeboren) biggen lagen.
Dergelijke schrijnende gevallen spreken erg tot de verbeelding. Het zijn de individuen uit de vee-industrie. Toch was er iets wat mij elke keer zoveel zwaarder trof. Het moment dat ik een nieuwe stal binnenliep en de duizenden dieren zag zitten. Het is niet te bevatten. Het is zo deprimerend dat de dieren daar weken, maanden of jaren – vaak zonder daglicht – opeengepakt moeten zitten in smerige stallen totdat ze ‘op’ zijn of rijp voor de slacht. En dan te beseffen dat een boer vaak meerdere stallen heeft en dat Nederland vol staat met dergelijke stallen. Zo massaal en respectloos. Al die voelende individuen gedegradeerd tot productiemiddelen.
Graag had ik nog zoveel meer beelden willen schieten, maar al dat leed ging steeds zwaarder op mij wegen. Ik kon de knop niet meer omzetten. Thuis heb ik de beelden weer grotendeels een plek kunnen geven, maar dat betekent niet dat ik mijn ogen sluit voor het dierenleed. Juist thuis kun je de belangrijkste strijd hiertegen leveren. Zoals zoveel mensen ben ook ik grootgebracht met een stuk vlees, kaas, zuivel en eieren. Het was normaal. Tot ik enkele jaren geleden beelden zag van de industrie waar deze dierlijke producten afkomstig van zijn.
Persoonlijk zou ik nooit een dier willen laten lijden of doden, maar door mijn consumptiegedrag gaf ik hier wel goedkeuring aan. Onverenigbaar. Vanuit morele redenen maakte ik de enige overgebleven ‘keuze’ om [geen dierlijke producten meer te kopen of gebruiken](https://www.animalrights.nl/plant-power). Ik hoop dat deze beelden hetzelfde effect op anderen zullen hebben. Veel mensen zien zichzelf als goed persoon, maar vertonen wel gedrag wat niet met dat beeld overeenkomt. Als je niet achter het onderdrukken, uitbuiten en misbruiken van dieren staat, zou je hier ook niet (indirect) aan bij moeten dragen.
Undercoverman Tom
Waar ik ook kwam, in welke sector dan ook, overal zag ik dierenleed. Er waren geen uitzonderingen.
In verschillende sectoren heb ik verzwakte dieren in hun ogen kunnen aankijken en het leed, de angst en stress van de individuen kunnen zien.
De politie heeft vandaag een trainingscentrum voor hanengevechten in Bodegraven opgerold. Hierbij werden twee verdachten gearresteerd en 40 hanen in beslag genomen. 1 In Nederland en België is het verboden om hanen te houden en te trainen voor gevechten. Animal Rights is blij met het adequate optreden van de politie maar is niet gerust op een goede afloop. Robert Molenaar van Animal Rights: “De straffen zijn vaak zo laag dat het geen afschrikkende werking heeft. Dierenbeulen komen er meestal heel makkelijk van af. De politiek is aan zet.”
Bij een hanengevecht nemen twee dieren het tegen elkaar op tot er één doodgaat of niet meer verder kan vechten. De hanen vechten met elkaar omdat ze hun territorium beschermen. De hanen in Bodegraven werden mogelijk gefokt voor gevechten in Frankrijk, waar het in sommige regio’s legaal is om hanengevechten te houden. Er stond een rad waar de hanen in werden getraind, een gevechtsarena en er waren kale hokken waarin ze moesten leven.
Molenaar: “Soms worden aan de poten van de hanen scherpe voorwerpen geplaatst om elkaar te verwonden. Zo’n gevecht kan duren tot de dood erop volgt.”
In 2008 werden drie deelnemers van hanengevechten in Sint-Truiden veroordeeld tot een boete van 143 euro. In een kersenplantage achter de woning van beklaagde was met kippendraad en ijzeren staven een omheinde strijdring gebouwd. De agenten troffen een dode en een bebloede haan aan. 2
Molenaar: “Of het nu gaat om het organiseren van hanengevechten, [het schoppen en slaan van dieren in een slachthuis ](https://www.animalrights.nl/animal-rights-filmt-mishandeling-van-varkens-slachthuis-tielt)of het [gooien met eenden](https://www.animalrights.nl/eenden-geschopt-bij-de-nek-gepakt-doodgetrapt-en-doodgeslagen), de veroorzaker komt er vrijwel altijd mee weg. We pleiten voor harde straffen voor mensen die dieren mishandelen en een levenslang houdverbod.”
De[ undercoverbeelden van Animal Rights](https://www.animalrights.nl/animal-rights-undercover-hart-van-de-varkensindustrie), gemaakt op twee varkensfokkerijen in Lunteren en Nuenen, maakt veel los. “Dat is exact de bedoeling,” aldus campagneleider Erwin Vermeulen. “We hebben deze beelden gefilmd in het hart van de varkensindustrie om een maatschappelijk debat te starten over de omgang met varkens in de veehouderij en de consumptie van vlees.”
Lees ook: [Animal Rights filmt undercover in hart van de varkensindustrie](https://www.animalrights.nl/animal-rights-undercover-hart-van-de-varkensindustrie).
De varkensfokker in Nuenen reageert op de website van Omroep Brabant op de beelden. “Nee ik ben geen dierenbeul en heb het beste met mijn dieren voor. De consument heeft echt geen flauw idee hoe het er aan toe gaat in de varkenshouderij. Er zijn steeds minder boeren en de kloof tussen de boer en de consument wordt steeds groter.” 1
Volgens Vermeulen van Animal Rights klopt het inderdaad dat de consument geen flauw idee heeft hoe het er aan toe gaat in de varkenshouderij. “Daarom filmen we achter de schermen om de harde realiteit te tonen. Met onze docu geven we uitleg en tonen we de eindeloze cyclus van leed op de varkensfokkerij. De consument die van niets wist is behoorlijk geschrokken!”
Landbouwminister Carola Schouten’s standaard reactie is dat de Animal Rights undercoverbeelden niet representatief zijn, in dit geval voor de Nederlandse varkenshouderij. Helaas zijn ze dat wel; voorbeeldje: [Het routinematig couperen van de biggenstaartjes](https://www.animalrights.nl/het-couperen-van-varkensstaartjes) is bij wet verboden, toch is dit de gangbare praktijk. De minister zal nog aan de tand gevoeld worden door vragen vanuit de Partij voor de Dieren. 2
“De minister moet erkennen dat dit de dagelijkse gang van zaken is in de varkenshouderij‘’, zegt Esther Ouwehand van de PVDD in de Gelderlander. ,,Dit wordt nu nog structureel ontkend. Maar op het moment dat iemand undercover gaat, zien we altijd zulke beelden. Als ze erkent dat er dingen misgaat, zal ze er echt iets aan moeten doen.’’
We hebben deze beelden gefilmd in het hart van de varkensindustrie om een maatschappelijk debat te starten over de omgang met varkens in de veehouderij en de consumptie van vlees.
Onder lichamelijke integriteit verstaan we de heelheid en gaafheid van het dier en, in het verlengde daarvan, het vermogen om soortspecifiek gedrag te kunnen uitoefenen.
Het aantasten van de heelheid van een dier levert vaak een aantasting van het welzijn op, omdat het dier lijdt onder de ingreep of omdat de ingreep het dier beperkt in sociale vaardigheden en in de strijd om te overleven.
“In de vleesindustrie vinden ingrepen echter plaats om welzijnsproblemen op te lossen, veroorzaakt door de manier van houden of fokken.” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen. “In de vleesindustrie worden de dieren aangepast aan de houderijsystemen in plaats van dat de manier van houden wordt aangepast aan de behoeftes van het dier.” Het dier wordt dus ‘kunstmatig’ aangepast aan menselijke belangen, wat een gebrek aan respect is voor de integriteit van het dier.
We erkennen in de Wet dieren niet alleen dat dieren voelende wezens zijn – pijn kunnen ervaren en kunnen lijden en dus het belang hebben om dezen te vermijden – maar ook dat dieren intrinsieke waarde hebben: het dier heeft waarde omwille van zichzelf en niet alleen uit nut voor de mens.
Respect voor de integriteit van een dier ligt in de erkenning van de intrinsieke waarde van dieren. Een daadwerkelijke, consequente erkenning van de intrinsieke waarde moet echter leiden tot een geheel verbod op het instrumenteel gebruik van dieren en dat is waar Animal Rights ook naar streeft.
Om te voorkomen dat de biggen tijdens het zogen de tepels van de zeug verwonden, of in worstelingen om een tepel te bemachtigen elkaar, worden de hoektandjes van biggen ingekort. [Animal Rights’ undercovermedewerker](https://www.animalrights.nl/animal-rights-undercover-hart-van-de-varkensindustrie) moest deze handeling zonder enige opleiding uitvoeren; enkel even meekijken over een schouder werd voldoende instructie gevonden.
De Europese richtlijn inzake de bescherming van het welzijn van varkens staat naast vijlen ook het knippen van tandjes toe. Bij knippen kan een tand splijten, afbreken of uitgerukt worden. Daarom mag sinds 1 januari 2009 in Nederland alleen vijlen worden toegepast, niet knippen. In het Besluit diergeneeskundigen staat in art. 2.3 dat het door vijlen uniform verkleinen van hoektanden van biggen mag, mits:
1°. het dier niet ouder is dan zeven dagen;
2°. de tanden glad en intact blijven;
3°. kwetsuren van spenen bij zeugen of van oren en staarten bij andere varkens zijn geconstateerd, en
4°. getroffen maatregelen, waaronder het aanpassen van omgevingsfactoren of beheerssystemen, waarbij de omgeving en de varkensdichtheid in aanmerking worden genomen en die dienen ter voorkoming van staartbijten en andere gedragsstoornissen niet werkzaam zijn gebleken;
Het verkleinen van hoektanden mag dus, net als [couperen van staarten](https://www.animalrights.nl/het-couperen-van-varkensstaartjes), niet routinematig gebeuren.
Het vijlen veroorzaakt stress en mogelijk tandpijn en hoofdpijn.
Het zogen door een big bij zijn of haar moeder is een natuurlijk proces en zou dus geen aanpassingen van de tandjes mogen vereisen. De achterliggende oorzaak is meestal dat de zeug onvoldoende melk geeft of heeft voor het aantal biggen.
“Opnieuw wordt op deze wijze het uit te buiten dier aangepast aan de praktijken van de industrie door zijn of haar lichamelijke integriteit aan te tasten,” zegt Vermeulen.
In de vleesindustrie worden de dieren aangepast aan de houderijsystemen in plaats van dat de manier van houden wordt aangepast aan de behoeftes van het dier
Een medewerker van Animal Rights werkte in het voorjaar undercover in het hart van de varkensindustrie van Gelderland en Noord-Brabant. Op de undercoverbeelden is te zien hoe zieke en gewonde biggen aan hun lot worden overgelaten, of het uitkrijsen bij injecties en bij het onverdoofd afsnijden van hun staartjes. Volgens campagneleider Erwin Vermeulen is het de gangbare praktijk in de varkensfokkerij: “De biggen en hun moeders leven boven hun eigen uitwerpselen op een betonnen roostervloer in kale, vaak vieze hokken. Het is een ellendig en dieronterend bestaan.”
De undercovermedewerker solliciteerde zonder enige werkervaring voor een baan in de varkensfokkerij. Hij kon direct aan de slag bij varkensfokkerijen in Lunteren en Nuenen. Daar moest hij in de kraamstal biggen oormerken, staarten couperen, antibiotica en vaccinaties geven en de tanden van pasgeboren biggetjes slijpen. Hij zag hoe medewerkers de biggen ruw behandelden en hardhandig teruggooiden op de betonnen vloer.
Vermeulen: “Het couperen van de staart en het slijpen van de tanden zijn standaard praktijken die als routine bij de wet verboden zijn. De biggen gillen bij deze pijnlijke handelingen terwijl de moedervarkens, gevangen tussen de stalen stangen, machteloos toekijken.”
Ontvelt biggetje kreeg niet de medische hulp die noodzakelijk was.
Ontveld biggetje
Undercovermedewerker ‘Tom’ werd diep geraakt door een ontveld biggetje wat de volgende dag nog met dezelfde verwonding rond strompelde. “Hartverscheurend waren de momenten dat moedervarkens uit alle macht uit de kraamkooi wilden breken om hun afgepakte biggen terug te krijgen. Maar misschien nog wel vreselijker vond ik de moedervarkens die apathisch in hun kraamkooi naast hun (doodgeboren) biggen lagen.”
Mest uit biggetjes knijpen
Op de beelden is verder te zien hoe letterlijk de mest uit biggetjes wordt geknepen voor een monster en hoe zeugen rondlopen met vervormingen, uitgegroeide hoeven, tumorachtige vergroeiingen en lelijke wonden. “Varkens zijn intelligente, sociale wezens die veroordeeld zijn tot een troosteloos, ziekmakend bestaan in de vleesindustrie,” aldus Vermeulen. “Nu de feestdagen weer voor de deur staan roepen we de consument op om te stoppen met vleeseten. Dat is de enige manier om het dierenleed een halt toe te roepen.”
Big krijg injectie
Varken wordt afgemaakt
Varkens worden door middel van stroomstootwapens op transport gezet
15 alternatieven voor varkensvlees
De Plant Power campagne van Animal Rights is in het leven geroepen om mensen te informeren over de vele heerlijke en gezonde plantaardige gerechten. Bovendien zijn deze veganistische gerechten zonder dierenleed en beter voor het milieu. We hebben 15 alternatieven voor varkensvlees op een rijtje gezet.
