Nederland – Animal Rights en Fauna4Life hadden een rechtszaak aangespannen tegen de provincies Utrecht en Noord-Holland om een einde te maken aan de jaarlijkse ganzenvergassingen. De rechter heeft vandaag besloten om ons verzoek niet te honoreren. Dit besluit is een vrijbrief voor Duke Faunabeheer om er met zijn gaskarren op uit te trekken. Vele duizenden ganzen wacht een afschuwelijke verstikkingsdood. Wij zullen dit nooit accepteren. Op zaterdag 23 juni om 11:00 uur organiseren Animal Rights, Fauna4Life en Dierbaar Flevoland daarom een demonstratie bij Duke Faunabeheer in Lelystad.
De rechter oordeelde dat het vergassen niet leidt tot verslechtering van de staat van instandhouding van de beschermde ganzensoorten en er op dit moment geen andere bevredigende oplossing is.
De dierenrechtenorganisaties zijn tegenstander van het massaal vergassen van ganzen. Het huidige beleid is wreed, werkt niet en is bovendien onvoldoende onderbouwd. Er moet ingezet worden op [innovatie, preventie en diervriendelijke maatregelen](https://www.animalrights.nl/ganzenvergassingen-nederland).
Kom naar de demonstratie op zaterdagochtend 23 juni van 11:00 tot 13:30 uur aan de Schoepenweg 24 in Lelystad. We roepen alle deelnemers op om een dierenrechtenshirt aan te trekken.
PROGRAMMA
We hebben een interessant programma samengesteld, met de volgende sprekers:
Tweede Kamerlid Femke Merel van Kooten, Partij voor de Dieren;
Mr. Marco van Duijn, Utopie Advocaten uit Den Haag;
Marius Bouscholte, bestuurslid Dierbaar Flevoland;
Jessica Smit, hunt saboteur Animal Rights;
Susan Hartland, directeur Animal Rights.
[Klik hier](https://www.facebook.com/events/325856087944426/) voor het Facebookevent.
Pauline de Jong, Fauna4Life: “Het doden van dieren lost vrijwel nooit een probleem op. Het komt meestal neer op dweilen met de kraan open.”
Marius Bouscholte, Dierbaar Flevoland: “Het wordt tijd dat we beseffen dat we alle perken te buiten gaan door eerst duizenden ganzen naar onze akkers te lokken om ze vervolgens wreed te vergassen omdat ze ons in de weg zitten.”
Vorige maand heeft de rechtbank in Den Haag het op grote schaal vergassen van ganzen in Zuid-Holland wel verboden. Er is niet aannemelijk gemaakt dat de vliegveiligheid het vergassen van ganzen vereist en er is tevens niet aangetoond dat de toenemende schade aan gewassen het gevolg is van de groeiende zomerpopulaties ganzen.
Jessica Smit, Animal Rights: “De provincies pleiten al 10 jaar lang voor het terugdringen van de populatie. De oplossing is echter heel simpel: als je geen ganzen in je achtertuin wil, moet je ze ook niet voeren.”
Hele ganzenfamilies worden afgeslacht. De dieren die achterblijven moet het alleen zonder hun soortgenoten zien te redden.
Volgens het Eindhovens Dagblad komt de grootste nertsenfokker van Nederland, Jos van Deurzen, binnenkort met een schadeclaim van maar liefst 14 miljoen euro richting de gemeente Gemert-Bakel.1 Van Deurzen probeerde vlak voor aanvang van het nertsenfokverbod een vergunning te krijgen voor een nieuwe fokkerij. De gemeente stak er echter een stokje voor en nu is de nertsenfokker boos.
Van Deurzen was van plan om een oude varkensfokkerij om te turnen tot een nieuwe mega-nertsenfokkerij. De gemeente weigerde de vergunning wegens risico’s voor de volksgezondheid. De rechter gaf de nertsenfokker helaas gelijk. Ook in tweede instantie weigerde de gemeente een vergunning te verlenen. Ditmaal op grond van de door de gemeenteraad vastgestelde geurverordening. Opnieuw haalde Van Deurzen zijn gelijk in de rechtszaal. Nu wil de nertsenfokker een enorme vergoeding voor de vermeende geleden schade.
Animal Rights en Bont voor Dieren voeren al jaren procedures tegen nertsenfokkerijen en zijn blij met de standvastigheid van de gemeente. Ze hebben dan ook geen medelijden met de nertsenfokker die gehinderd wordt door regels van gemeenten. Beide dierenorganisaties vinden het schandalig dat de rijkste nertsenfokker van het land nu de belastingbetaler op laat draaien voor een vertraging, met een belachelijk hoog bedrag van 14 miljoen euro. Tevens is het van de zotte dat Van Deurzen ondanks de wijdverbreide weerzin van Nederlanders en politici tegen de bontindustrie doorgaat met nertsen fokken en zelfs nieuwe stallen bouwt.
Animal Rights campagneleider, Robert Molenaar: “Jos van Deurzen is een man zonder moraal. Hij heeft miljoenen euro’s verdiend over de ruggen van miljoenen nertsen. Hij heeft er zoveel laten doden dat hij al jaren in de Quote 500 staat. Houdt de geldzucht van deze man nu nooit op?”
Animal Rights filmde eind 2015 op een nertsenfokkerij van van Deurzen ernstige dierenmishandeling. Op de beelden is te zien hoe nertsen keihard in de gaskist werden gesmeten. De nertsenfokker werd op basis van de beelden veroordeeld tot een schamele boete van 2500 euro.
[vimeo:https://vimeo.com/152019613]
Bont voor Dieren directeur, Nicole van Gemert: “De boetes die nertsenfokkers krijgen bij een overtreding zijn een lachertje. Wat ons betreft zou de Staat juist van Deurzen tientallen miljoenen schadevergoeding kunnen vragen voor het aanzienlijke leed dat de nertsen maar ook de omwonenden van nertsenfokkerijen wordt aangedaan.”
Nederland – Afgelopen vrijdag stonden Animal Rights en Fauna4Life voor de rechtbank in Utrecht. De dierenrechtenorganisaties hadden een rechtszaak aangespannen tegen de provincies Noord-Holland en Utrecht. Ze willen een einde aan de ganzenvergassingen in de provincies. Aanstaande vrijdag wordt de uitspraak bekend gemaakt.
Jessica Smit, campagnemedewerker Animal Rights: “De enige reden waarom ganzen het gebied rond Schiphol bezoeken, is de aanwezigheid van voedsel. Zolang er aantrekkelijk voedsel wordt verbouwd, zullen ganzen naar Schiphol blijven vliegen.”
Tijdens de zitting werd er door verschillende partijen gehamerd op de noodzaak van het terugdringen van de ganzenpopulatie. In de 0-10 km zone rondom Schiphol willen de provincies 1.000 grauwe ganzen toestaan en in de 10-20 km zone rondom Schiphol 7.500 grauwe ganzen. In heel Noord-Holland moeten er maar liefst 100.000 ganzen worden gedood.1 Als de tellingen van afgelopen jaren iets aantonen, is dat het jaar in jaar uit op grote schaal doden van ganzen geen meetbaar remmend effect heeft op de omvang van de populaties.
In het eigen ganzenbeheerplan van de provincie Noord-Holland wordt aangegeven dat de slaap- en dagrustplaatsen van ganzen zich meestal buiten Haarlemmermeer bevinden. Slechts 3% van de ganzen bevinden zich in de julitelling in Haarlemmermeer. De overige 97% ganzen verblijven op geruime afstand van Schiphol en vliegen daar twee keer per dag naar toe om te eten.2
De enige effectieve manier om de kans op aanvaringen met ganzen tot nul terug te dringen, is door ervoor te zorgen dat ganzen niets rondom Schiphol te zoeken hebben. Dit is te bereiken door geen voor ganzen aantrekkelijke gewassen te verbouwen.
Animal Rights en Fauna4Life pleiten voor [duurzame en innovatie oplossingen](ganzenvergassingen-nederland), zoals het gebruik van lasers, het verbouwen van olifantsgras en het omploegen van akkers.3 Met de juiste inrichting van het landschap, in combinatie met verjaging, kan overlast van ganzen worden voorkomen. Naast het verjagen van ganzen op plekken waar je ze niet wil hebben, moeten er gebieden ingericht worden waar ganzen wel welkom zijn; rust- en foerageergebieden waar ganzen ongestoord kunnen verblijven. Deze maatregelen hebben in tegenstelling tot het massaal vergassen van ganzen wél aantoonbaar effect.
Campagnemedewerker Animal Rights, Jessica Smit: “De provincies pleiten al 10 jaar lang voor het terugdringen van de populatie. De oplossing is echter heel simpel: als je geen ganzen in je achtertuin wil, moet je ze ook niet voeren.”
Voor bontliefhebbers is een mantel van chinchillabont het summum van luxe en status. In een lange mantel van chinchillabont worden wel 200 dieren verwerkt. 1 De prijs voor een dergelijke jas is ontzettend hoog, waarbij de zwaarste tol wordt betaald door de chinchilla’s zelf. Hun ellendige leven speelt zich af in krappe draadgazen kooitjes, goed verborgen voor het oog van de buitenwereld. De dieren worden gefokt in muffe loodsen, garages, kelders, schuurtjes, achterkamertjes, of waar de op geld beluste fokkers ook maar plaats vinden om chinchillakooien op te stapelen.
De productie van chinchillabont begint bij de ouderdieren die gebruikt worden ‘voor de fok’. De ouderdieren worden gehuisvest in ‘polygame groepskooien’, ook wel ‘breeding units’ genoemd. Dit soort ‘units’ zijn samengesteld uit meerdere draadgazen kooien die met elkaar verbonden zijn via een tunnel. De doorgang van de kooitjes naar de tunnel bestaat uit een rond gat, net groot genoeg om een chinchilla door te laten. In elk afzonderlijk kooitje binnen de ‘unit’ wordt een vrouwtjesdier gestopt. De vrouwtjes kunnen hun kooitje niet uit: ze hebben een brede halsband om die hen verhindert om door het gat de verbindingstunnel in te gaan. Een mannetje wordt in de tunnel geplaatst om de vrouwtjes te bevruchten. Het mannetje heeft geen halsband, hij kan zich vrij verplaatsen in en uit de verschillende vrouwtjeskooien van de ‘breeding unit’. Via de tunnel staat het mannetje in verbinding met 4 tot 10 vrouwtjeskooien.
Een ‘vrouwtjeskooi’ is zo’n 40 tot 60 cm breed, 35-50 cm diep en 35-40 cm hoog. Wanneer een vrouwtje zwanger is, wordt de opening tussen haar kooi en de verbindingstunnel geblokkeerd, zodat het mannetje er niet meer bij kan. Een zwanger vrouwtje bevalt na een draagtijd van 111 dagen van 1 tot 4 jongen (een gemiddelde worp = 2,2 jongen). Zolang de jongen bij de moeder drinken blijft de opening van het kooitje afgesloten.
Moeders met jongen beschikken niet over een ‘nestbox’ in hun kooi. De jongen komen ter wereld op de draadgazen kooibodem. In het beste geval is er een stukje bodembedekking in de kooi aangebracht met wat strooisel. De enige mogelijkheid voor de jongen om warmte en beschutting te vinden, is zo diep mogelijk wegkruipen in de pels van hun moeder.
De jongen worden van hun moeder gescheiden als ze zes à acht weken oud zijn. Vrouwelijke dieren zijn geslachtsrijp met zeven maanden en kunnen dan eventueel ingezet worden als nieuw fokdier. De overige dieren worden gedood voor hun pels als ze tussen 8 en 12 maanden oud zijn, het doden gebeurt door elektrocutie. 3
Chinchilla’s zijn knaagdieren die van nature voorkomen in het Andesgebergte (Zuid-Amerika). Het meest opvallende aan deze dieren zijn hun grote oren en ogen, en, helaas, hun prachtige dikke pels, zacht als zijde. Het zijn heel sociale en vriendelijke dieren. In het wild leven ze samen in grote kolonies. In fokkerijomstandigheden voelen ze zich absoluut niet prettig, wat ernstige gevolgen heeft voor hun welzijn en gezondheid.
Chinchilla’s zijn van nature nachtdieren. In de fokkerijen wordt geen rekening gehouden met hun normale biologische ritme omdat de fokker hen overdag inspecteert en ‘verzorgt’.
Het leven in een krappe fokkerijkooi beperkt chinchilla’s sterk in hun bewegingsvrijheid. Chinchilla’s vertonen van nature veel springgedrag. Springen behoort tot hun natuurlijke bewegingspatroon. De dieren hebben bovendien de reflex om op te springen telkens als ze door iets in de omgeving gestoord of opgeschrikt worden. Door de lage kooihoogte lopen chinchilla’s verwondingen op aan de kop wanneer ze springen.
Het onnatuurlijke leven in de fokkerijen heeft ernstige gevolgen voor de mentale gezondheid van de dieren. Ze ontwikkelen gedragsstoornissen zoals pelsbijten en vertonen stereotiepe gedragingen zoals eindeloos dezelfde bewegingen uitvoeren, of rusteloos bewegen in de kooi – voor zover de krappe ruimte dat toelaat. Veel chinchilla’s vertonen angstig en/of agressief gedrag, zowel naar soortgenoten als naar de fokker die hen ‘verzorgt’.
De uitval onder de jongen in de fokkerijen ligt zeer hoog: binnen de zes maanden na de geboorte sterft een kwart van de dieren.
Bij vrouwelijke fokdieren komen baarmoederontstekingen voor, en ook ontstekingen aan de melkklieren. Verminderde melkproductie is het gevolg, waardoor de jongen niet meer voldoende kunnen worden gevoed. Het komt ook voor dat moederdieren hun eigen jongen doodbijten.
De uitval onder de jongen in de fokkerijen ligt zeer hoog: binnen de zes maanden na de geboorte sterft 25% (één op vier!) van de dieren. Als doodsoorzaken worden onder meer genoemd: longontsteking, ondervoeding, diverse infecties. Maar de grootste doodsoorzaak van sterfte bij chinchilla’s zijn maag- en darmproblemen. Over uitval bij dieren ouder dan zes maanden zijn geen cijfers gekend.
Productie telt, dierenlevens niet
Over het aantal chinchilla-fokkerijen en over het aantal chinchilla’s die gebruikt worden voor de productie van bont bestaan geen cijfergegevens. De enige beschikbare cijfers over de chinchilla-industrie zijn productiecijfers afkomstig van de bontsector zelf… Deze cijfers slaan op het aantal pelzen dat jaarlijks in de handel wordt gebracht. Er worden geen cijfers gepubliceerd over het aantal moederdieren dat gebruikt werd voor de fok, of over de jongen die vroegtijdig gestorven zijn in de fokkerijen.
Volgens IFF (International Fur Federation ) is ‘een zesde van de wereldproductie van chinchillabont’ afkomstig uit Brazilië, en ‘de rest van de chinchillabontproductie’ is ‘voor het merendeel’ afkomstig uit Europa. Concretere cijfergegevens over de wereldproductie van chinchillabont zijn niet te vinden. 5
Cijfers van EFBA, de Europese belangenvereniging van de bontfokkers, geven op jaarbasis een Europese productie aan van ruim 206.000 chinchillapelzen (cijfers 2015). 6 De meeste chinchillapelzen zijn afkomstig uit Polen, waar de jaarproductie 80.000 pelzen bedraagt. Een andere belangrijke chinchillabont-leverancier is Denemarken, met ruim 35.000 pelzen. In Servië, Litouwen en Hongarije worden op jaarbasis rond de 20.000 chinchillapelzen geproduceerd.
Ook volgens EFBA worden er in Nederland of België geen chinchillapelzen geproduceerd. In Nederland is het fokken van chinchilla’s voor de productie van bont trouwens verboden sinds 2008. In Wallonië is het fokken van chinchilla’s en ook andere pelsdieren voor de productie van bont verboden sinds 2015. In Vlaanderen is de pelsdierenfokkerij verboden in 2023.
De chinchilla’s spenderen hun hele leven in draadgazen kooien.
De chinchilla-business: een schimmige sector
De chinchilla-industrie is een schimmige en moeilijk te doorgronden sector. Het grote gebrek aan informatie en transparantie verhindert om duidelijk zicht te krijgen op de sector.
Chinchillafokkerijen mikken vaak op twee markten, ze fokken chinchilla’s zowel voor de bontindustrie als voor de handel in ‘huisdieren’. Naast erkende professionele chinchillafokkerijen, worden ook chinchilla’s gekweekt door kleine particulieren. Onder het mom van ‘hobbykwekerij’ kunnen ze een aardig centje bijverdienen in de chinchilla-industrie. Professionele chinchillafokkerijen zoals bijvoorbeeld ‘Raba’ (Polen) 7 en ‘Redomar SRL – Chinchilla business’ (Roemenië) 8 bieden particulieren contracten aan om chinchilla’s te fokken voor de bonthandel. De professionele bedrijven leveren de kleine amateurfokkers een paar moederdieren, fokkerijkooien en ander benodigd materiaal, bieden ‘ondersteuning’ bij het doden en villen van de dieren, en kopen vervolgens de pelzen weer over.
De amateurfokkerijtjes worden opgezet in gesloten schuren, kelders, garages, of simpelweg in een speciaal ingericht kamertje in huis, waardoor ze onzichtbaar blijven voor de buitenwereld. Zo kunnen ‘hobbykwekers’ in alle anonimiteit een verborgen handeltje drijven in chinchillabont.
Schokkende beelden uit de chinchilla-industrie
Omwille van het sterk gesloten karakter van de chinchillasector is het voor dierenrechtenorganisaties uiterst moeilijk om onderzoek te doen naar chinchillafokkerijen. Beeldmateriaal uit undercoveronderzoek is zeldzaam. In de Verenigde Staten is PETA erin geslaagd om de gewetenloze praktijken van een chinchillafokkerij bloot te leggen. 9
Naar de buitenwereld deden de fokkers zich voor als ‘huisdierenkwekers’, achter de schermen werden ook chinchilla’s gefokt en gedood voor de bontindustrie. Op de beelden is te zien hoe chinchilla’s in erbarmelijke omstandigheden gehouden werden in krappe kooien. Zieke dieren kregen geen diergeneeskundige zorg. De fokkers modderden zelf maar wat aan. Onder ‘verdoving’ van ‘zes druppels brandy’ werden met een kniptang poten geamputeerd. Dieren die niet ‘bruikbaar’ waren voor de huisdierenhandel, werden afgemaakt voor hun pels. Ze stierven een pijnlijke dood door elektrocutie, of werden afgemaakt door het breken van de nek. De campagne van PETA heeft gelukkig geleid tot sluiting van de fokkerij. Vele chinchilla’s konden gered worden en overgebracht naar een veilige opvangplek.
Weg met bont!
Het blijkt maar weer eens hoe schimmig de bontindustrie in elkaar zit, en hoe overheid of wetgeving er op geen enkele manier in slaagt om chinchilla’s en andere pelsdieren ook maar de minimale bescherming te bieden. Bovendien wordt bont door de meerderheid van de mensen al lang beschouwd als een compleet overbodig luxe-product. Het fokken en doden van dieren voor hun pels moet dringend verboden worden. Wil je er zelf toe bijdragen dat de bontindustrie zo snel mogelijk gestopt wordt, maak dan een duidelijk statement tegen bont door geen bontproducten te kopen of te dragen. Deel onze informatie zoveel je kan, opdat het dierenleed in de bontindustrie bij iedereen bekend raakt.
Nederland – Animal Rights en Fauna4Life willen dat de provincies Noord-Holland en Utrecht onmiddellijk stoppen met het vergassen van duizenden wilde ganzen en zijn naar de rechter gestapt. Jessica Smit, Stichting Animal Rights: “De komende weken zijn de ganzen in de rui en worden ze met duizenden tegelijk vergast. Gisteren zijn de eerste gaskarren op weg naar locaties gespot. Wij willen een einde aan de massale ganzenslachting en zijn een spoedprocedure opgestart, aanstaande vrijdag is de zitting in Utrecht.” Eerder deze maand heeft de rechtbank in Den Haag het vergassen van ganzen in Zuid-Holland verboden.
De twee provincies hebben dit jaar een ontheffing verleend voor het vangen en vergassen van ganzen met gebruik van koolstofdioxide (C02). Alleen rondom Schiphol moeten er al meer dan 52.000 ganzen worden afgemaakt. De ontheffingen zijn verleend in het belang van de veiligheid van het vliegverkeer. In 2005 was het aantal bird strikes twee en in 2016 drie. Daartussen schommelt het aantal strikes met een uitschieter naar beneden of boven, dit ondanks dat zowel de ganzenpopulaties als het aantal vliegbewegingen de afgelopen jaren fors toenamen.
Pauline de Jong, Stichting Fauna4Life: “Het vergassen van ganzen draagt niets bij aan de veiligheid van het luchtverkeer. Om het risico op aanvaringen met ganzen te verkleinen, moet je ervoor zorgen dat ganzen niks te zoeken hebben in de buurt van Schiphol en dan moet je daar zeker geen graan verbouwen.”
In mei 2018 heeft de rechtbank in Den Haag het op grote schaal vergassen van ganzen in Zuid-Holland verboden. De provincie heeft niet aannemelijk gemaakt dat de vliegveiligheid het vergassen van ganzen vereist en er is tevens niet aangetoond dat de toenemende schade aan gewassen het gevolg is van de groeiende zomerpopulaties ganzen.2 De enige reden waarom ganzen het gebied rond Schiphol bezoeken, is de aanwezigheid van voedsel. Zij worden daar nu voor afgestraft. Met de juiste inrichting van het landschap, in combinatie met verjaging, kan overlast van ganzen op een diervriendelijke manier worden voorkomen.
Jessica Smit, Animal Rights: “Wij zijn tegenstander van het massaal vergassen van ganzen. Het huidige wrede beleid werkt niet en is bovendien onvoldoende onderbouwd. Wij willen dat er wordt ingezet op innovatie, preventie en diervriendelijke maatregelen.”
De ganzen worden vergast wanneer ze in de rui zijn. Een periode van 3-4 weken waarin de dieren en hun jongen niet kunnen vliegen. De ganzen worden met bootjes bijeengedreven en in een fuik op het land gejaagd. De arme dieren proberen in blinde paniek te ontsnappen. Wanneer er genoeg ganzen in de fuik zitten, worden ze in de gaskar geladen. In de kar worden de dieren met grote groepen tegelijk vergast. De gans is een watervogel en kan langdurig de adem inhouden. Vergassing met koolstofdioxide zorgt voor veel stress, angst en pijn.
Smit: “Hele ganzenfamilies worden afgeslacht. De dieren die achterblijven moet het alleen zonder hun soortgenoten zien te redden. Duke Faunabeheer, verantwoordelijk voor de vergassingen, noemt het vangen en doden van ganzen een hartstikke leuk spel. Wij vinden dit onfatsoenlijk en onbegrijpelijk.”
Wij willen dat er wordt ingezet op innovatie, preventie en diervriendelijke maatregelen.
