jun 19, 2018
Een medewerker van Animal Rights werkte een twintigtal keren undercover bij het grootste pluimvee-servicebedrijf van België. Als medewerker in een vangploeg moest hij bij kippenbedrijven duizenden vleeskuikens vangen en in containers gooien voor transport naar de slachthuizen. Met een verborgen camera filmde hij de ruwe en respectloze behandeling die de dieren ondergaan in de Belgische vleesindustrie.
Beelden tonen structureel dierenleed
De undercoverbeelden werden gemaakt op een tiental verschillende kippenbedrijven in Vlaanderen en Wallonië. Overal werd hetzelfde dierenleed vastgelegd: vleeskuikens komen onder de containers terecht, worden geschopt, worden ruw bij elkaar gegraaid en hardhandig in containers gesmeten.
Een collega verklaart voor de camera dat het regelmatig voorkomt dat de kuikens breuken oplopen: “Af en toe kan dat wel eens gebeuren dat de poten breken. Maar daar kan je niet veel aan veranderen. Je moet rekening houden: de kippen zijn in principe maar 7 weken oud. Er zijn er sowieso bij die zwakke poten hebben. De eerste keren dat ik het deed had ik het ook: ik had 5 kippen vast: O, dat breekt.”
Dierenleed wetenschappelijk aangetoond
Volgens onderzoek van ILVO lopen jaarlijks 5,6 miljoen kippen vleugelbreuken op ten gevolge van de ruwe behandeling bij het vangen en laden. De containers met kippen worden op vrachtwagens geladen voor vervoer naar het slachthuis. Tijdens de rit staan de dieren bloot aan stressfactoren zoals extreme temperaturen, uitputting, honger en dorst. Volgens ILVO zijn er op jaarbasis ruim 900.000 kippen die dood aankomen bij het slachthuis.
Via Plukon naar de consument
Animal Rights is een vrachtwagen gevolgd vanaf een van de gefilmde bedrijven om te achterhalen waar deze vleeskuikens terechtkomen. De dieren werden vervoerd naar slachthuis Plukon te Maasmechelen. Deze vleesgigant levert kippenvlees aan onder meer Aldi, Lidl, Delhaize en Carrefour.
Diervriendelijk vlees bestaat niet
Animal Rights moedigt mensen aan om te kiezen voor 100% plantaardige voeding. Er bestaat tegenwoordig heel wat keuze om kippenvlees en andere dierlijke producten te vervangen.
We roepen de supermarkten op om te kiezen voor een diervriendelijk aanbod en hun plantaardig assortiment verder uit te breiden. Er kunnen ook promotiecampagnes gevoerd worden om de consument bewust te maken van de voordelen van plantaardige voeding.
Het idee dat kippenvlees diervriendelijk geproduceerd wordt is een illusie. De 300 miljoen vleeskuikens die jaarlijks in België gefokt worden ondergaan een helse lijdensweg, van boer tot slachthuis.
jun 19, 2018
Er is veel mis bij slachthuizen in Nederland. Dieren hebben zwaar te lijden, blijkt uit deze voorbeelden uit rapporten van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit.
Bron: De tekst is integraal overgenomen van [RTL Nieuws](https://www.rtlnieuws.nl/nederland/ernstige-voorbeelden-van-dierenleed-in-slachthuizen-let-op-schokkend).
De slachter begint de huid los te snijden van de achterpoot van een schaap, maar het dier beweegt nog met z’n poot. Het gaat om een ritueel slachthuis waar ze dieren zonder verdoving slachten. De NVWA-inspecteur grijpt in en zegt dat de medewerker moet stoppen het dier verder te villen.
Later ziet de inspecteur dat dezelfde slachter opnieuw in nog levende schapen zit te snijden. De dieren vertonen nog tekenen van leven volgens de inspecteur. Hij legt het bedrijf een boete van 2500 euro op.
De inspecteur ziet verder allemaal bloedingen bij karkassen van schapen die aan haken hangen. Dat komt doordat de dieren eerder aan hun vacht zijn opgetild. Daarvoor wordt nog een boete van 1500 euro opgelegd.
Een slachter snijdt in een kalf en het dier reageert daarop. Het kalf beweegt en leeft nog. De NVWA-inspecteur spreekt de medewerker daarop aan en zegt dat hij moet stoppen. De slachter belooft dat dit niet nog een keer zal gebeuren.
Als de inspecteur later terugkomt, ziet hij dat er opnieuw in een kalf wordt gesneden dat beweegt en duidelijk reageert op het moment dat er met een mes in hem wordt gesneden. Hoewel het kalf beweegt, gaat de slachter door en snijdt de huid van de kop van het kalf af. Vervolgens wil de slachter beginnen om de voorklauwen van het kalf af te knippen, maar dan grijpt de inspecteur in.
Volgens de inspecteur was de slachter ‘er doelbewust op uit om te vroeg door te gaan met het slachtproces, omdat hij mij duidelijk in de gaten hield en bij mijn afwezigheid daar weer mee doorging’.
De inspecteur schrijft dat het dier pijn en ernstig leed is aangedaan. Het bedrijf krijgt hiervoor een boete van 1500 euro.
Een inspecteur van de NVWA ziet dat de helft van de varkens die net zijn verdoofd en al dood hadden moeten zijn, nog naar adem happen. Een medewerker van het slachthuis ziet dat een varken nog leeft, omdat het dier trapbewegingen maakt, maar grijpt niet in.
De dieren, hangend aan hun achterpoten, gaan richting een heet waterbad van 60 graden. In dat zogenoemde broeibad worden het vuil en de haren losgeweekt. Vervolgens ziet de inspecteur dat vier varkens levend de hete broeibak in gaan. De beesten trappen met alle vier de poten en proberen boven water te blijven. Dit is niet de eerste keer dat dit fout gaat bij dit bedrijf. Daarom wordt er een relatief hoge boete opgelegd van 4000 euro.
Een varken begint hevig te spartelen en te bewegen als het dier levend de hete broeibak in gaat. Het water van 60 graden klotst in grote hoeveelheden over de rand. De NVWA-inspecteur die erbij staat wordt door een medewerker van het slachthuis drie meter achteruit getrokken om te voorkomen dat het hete water over hem heen komt.
Het varken dat zich nog probeert op te richten wordt vervolgens door de ijzeren buizenconstructie helemaal onder water geduwd en verdrinkt. De conclusie van de inspecteur is dat het varken ernstig lijden is toegebracht.
De inspecteur ziet dat nog meer varkens die onderweg zijn naar het broeibad naar adem happen, terwijl ze al dood hadden moeten zijn. Het bedrijf krijgt een boete opgelegd van 4500 euro. Dat bedrag is verhoogd omdat het al eens eerder misging bij dit bedrijf.
[vimeo:https://vimeo.com/275059326]
Een slachter probeert met een bot mes bij een kalf de hals door te snijden. Met een scherp mes lukt dat met één vloeiende beweging, maar door het botte mes lukt dat niet. De NVWA-inspecteur schrijft: “Ik zag dat na fixeren de medewerker vier keer moest snijden voordat hij de volledige hals van het kalf had doorgesneden.” Tijdens dit snijden maakte het kalf duidelijke bewegingen met hoofd en poten. Voor de inspecteur duidelijke tekenen dat het dier pijn heeft ervaren.
Het is niet de eerste keer dat ze bij dit bedrijf met een bot mes dieren doden. Een week eerder gebeurde precies hetzelfde onder de ogen van dezelfde inspecteur. Hij legt het bedrijf een boete van 2500 euro op.
Een inspecteur van de NVWA ziet dat een medewerker van een slachthuis een dier met een puntig voorwerp prikt op een zeer gevoelige plaats op het lichaam. Volgens de inspecteur wordt het dier zo hard geprikt dat het heeft geleden. Het dier wordt vervolgens naar de slachtplaats gesleept. Dat is niet toegestaan. Het had ter plekke moeten worden gedood. Het bedrijf krijgt een boete van 5000 euro opgelegd door de NVWA.
Een inspecteur ziet varkens op een betonnen vloer staan met ontstekingen aan hun poten. Drie varkens lopen op drie poten, omdat ze op één poot niet kunnen staan. Bij twee van die varkens is de linker achterpoot dik.
Bij het lopen wordt de poot niet belast, alleen met de punt van de teen aangetipt. De NVWA-inspecteur schrijft dat hij door zijn ervaring als veearts weet dat ze bij een ontsteking aan hun klauw pijn lijden bij het lopen.
Een rund zet de linker voorpoot bij het lopen niet op de grond. De linker voorpoot is dik en daarom loopt het dier kreupel. Dat betekent volgens de dierenarts dat het dier pijn heeft bij het belasten van de poot. Het rund had niet naar het slachthuis vervoerd mogen worden.
[youtube:https://youtu.be/5oCzwLxeYro]
De NVWA-inspecteur ziet een varken moeizaam opstaan op het moment dat hij de stal inloopt. Het dier kan niet op z’n linker achterpoot staan bij het lopen. De spieren in de poot zijn ook minder, wat betekent dat het dier al veel langer last heeft van die poot.
Verder ziet de inspecteur ook nog andere kreupele dieren waaronder een rund. Het bedrijf krijgt een boete van 4000 euro omdat het bedrijf al vaker in de fout is gegaan op dit punt.
Een rund glijdt uit in de stal, omdat de vloer glad is door mest en urine. Het dier loopt een trauma op in haar bekkengebied en kan niet meer lopen. Het dier ligt op haar buik op matten die zijn bevuild met mest en urine en kan niet meer staan vanwege de pijn.
Het rund ligt met haar hoofd klem tegen de muur, dit veroorzaakt schuurplekken. Het bedrijf krijgt een boete van 2500 euro.
jun 15, 2018
We verwelkomen Susan Hartland als de nieuwe directeur van Animal Rights. Susan heeft veel ervaring opgedaan als directeur van Sea Shepherd Conservation Society en Wildlife Waystation, een groot opvangcentrum voor dieren in Californië. Vanwege de liefde voor haar partner verhuisde ze 6 maanden geleden naar Nederland. Ze is al 20 jaar veganist en activist. Susan leert momenteel Nederlands spreken. We zijn verheugd om Susan aan het Animal Rights-team toe te voegen en kijken uit naar de toekomst!
Ik wil graag een moment nemen om mezelf voor te stellen aan jullie. Mijn naam is Susan Hartland en ik maak sinds kort deel uit van het Animal Rights-team als directeur. Ik voel mij vereerd om deel uit te maken van deze geweldige organisatie die zich inzet voor strengere wetten en handhaving om dieren te beschermen. Er is nog veel werk te doen, met genoeg ruimte om te groeien. Samen met de ervaring en expertise van het team hier, zowel medewerkers als vrijwilligers, kijk ik er naar uit om het werk van Animal Rights voort te zetten als een sterke en effectieve stem voor alle dieren!
Ik ben bij Animal Rights terecht gekomen nadat ik gewerkt heb als uitvoerend directeur (Executive Director) voor Wildlife Waystation en daarvoor als directeur voor Sea Shepherd Conservation Society.
Het is mijn levenslange missie om dieren te redden en beschermen. Dit begon jaren geleden toen ik met zwerfdieren in asielen op het platteland werkte. Door deze ervaring begon ik te begrijpen hoe diep en verspreid de exploitatie en het lijden van dieren is. Ook heb ik geleerd hoe belangrijk organisaties en individuen zijn die zich inzetten om het onnodig lijden van al deze dieren te stoppen. Het getuige zijn van dit lijden heeft bij mij het bewustzijn opgeroepen dat dieren gevoel hebben en met waardigheid en respect behandeld dienen te worden. Nadat ik dit verband had gelegd, besloot ik te stoppen met het eten van dieren en een veganistisch dieet aan te nemen, wat een barmhartige keuze is die veel goed doet voor mens, dier en milieu.
Ik heb gepleit voor dierenwelzijn, het beëindigen van wreedheid en verwaarlozing, waaronder het stoppen van de exploitatie en misbruik van dieren in laboratoria en entertainment zoals circussen, dierentuinen en attracties.
Ik geloof dat dieren recht hebben op zelfbeschikking, om hun levens te leiden zonder interventie van mensen. Het toekennen van rechten aan dieren betekent dat ze niet gezien worden als bezit, testobjecten, eten, kleding of gebruikt worden voor entertainment. Verder betekent het de bescherming van hun welzijn en beschikking over hun eigen leven.
Recht is een menselijke creatie en wordt gebruikt en toegepast door mensen. De toepassing van dierenrechten stelt restricties aan menselijk gedrag tegenover andere diersoorten. Organisaties zoals Animal Rights brengen het gebrek aan rechten en bescherming van andere diersoorten onder de aandacht en laten zien wat er gebeurt wanneer natuurlijke basisrechten genegeerd of selectief toegekend worden. Hiermee helpen ze de samenleving vooruit naar een toekomst waarin de rechten van alle diersoorten erkend worden.
Werken met een organisatie als Animal Rights is van groot belang. Met educatie, beelden, informatie en voorstellen voor regelgeving zetten we ons in om verandering in de goede richting teweeg te brengen, een ethische en morele richting. Hiervoor zal de cultuur van ideeën, tradities en rechtspraktijken moeten veranderen. We zijn leiders in verandering, een verandering van moraal, gewoonten en tradities. We moeten dit doen voor hen die dit zelf niet kunnen.
– Susan Hartland, directeur Animal Rights
I wanted to take a moment to reach out to everyone and say hello! My name is Susan Hartland and I have recently joined Animal Rights as a Director. I am very honored and excited to be a part of such an amazing organization that is advocating for animal rights, stronger laws and enforcement to protect all animals. We have a lot of work to do but so much opportunity and room to grow. With the experience and expertise of the team here, both staff and volunteers, I look forward to Animal Rights continuing to be a strong an effective voice for all animals!
I came to Animal Rights after working as Executive Director for Wildlife Waystation and prior to that as Director for Sea Shepherd Conservation Society.
It’s been my life-long mission to protect and save animals that began years ago when I worked with homeless animals in rural shelters. It was through this experience that I began to understand just how widespread the exploitation and suffering was for animals and the need for organizations and individuals to work to end the needless suffering of all animals. Witnessing this suffering also evoked awareness that all animals have feelings and deserve to be treated with dignity and respect. After making this connection, I decided to stop eating animals and adopted and promote a vegan diet, which is not only a compassionate decision for all animals but one that benefits the environment as well.
I have advocated for the welfare of animals, ending of cruelty and neglect including the ending of using animals in laboratories and being exploited and abused in entertainment like circuses and roadside zoos and attractions. I have also worked with some amazing groups and rescued dogs from living their lives on a chain, being bait for dog fighting and those who were actually used for fighting.
I believe that animals deserve autonomy, to live their lives without intervention from humans. Rights for Animals is that they are not be considered property, test subjects, food, clothing or entertainment, but entitled to possession of their own lives and their well-being protected.
Rights are a human idea, the idea of animal rights is to set limits to human behaviour towards other species.
To move us towards natural rights for all, groups like Animal Rights Netherlands helps to bring attention to the lack of rights and protections for other species and shows what happens when basic natural rights are ignored or given selectively (racism, religious intolerance, specie-ism, gender inequality).
Working with a group like Animal Rights is critical, with education, visuals, information, proposing legislation we are working to drive change in the right direction, the ethical and moral direction. Changing a culture of ideas, traditions and legal practice.
We are leaders in changing minds, generations of habits and traditions. We have to do this for those that cannot do it for themselves.
– Susan Hartland, director Animal Rights
Het is mijn levenslange missie om dieren te redden en beschermen.
Ik kijk er naar uit om het werk van Animal Rights voort te zetten als een sterke en effectieve stem voor alle dieren!
jun 12, 2018
Animal Rights heeft een tip ontvangen over de verschillende vergassingslocaties van ruiende ganzen en hun jongen in de provincie Zuid-Holland. De vergassingen vinden plaats midden in het broedseizoen, veelal in rust- en natuurgebieden voor vogels. Deze rust wordt voor sommige ganzensoorten echter ruw verstoord, wanneer de ganzenouders samen met hun jongen bruut de mobiele vergassingscontainers in worden gejaagd. Lees hier wat jij kan doen tegen de vergassingen.
De vergassingen beginnen rond 20 mei (grauwe gans) en eindigen rond 31 juli (Canadese gans). Lees hieronder wat jij kan doen.
1. Neem een kijkje – Woon je in de buurt van één van de locaties in Zuid-Holland of bezoek je de regio: loop, fiets of rijd dan regelmatig door de gebieden heen om te kijken of je iets ziet.
2. Leg het gebeuren vast en informeer Animal Rights – Vindt er een vergassingsactie plaats, leg deze vast met je telefoon, foto- of videocamera. Filmen en fotograferen is toegestaan vanaf de openbare weg. Het is echter niet altijd toegestaan om het gebied waar vergast wordt te betreden.
3. Observeer – Dit zijn de locaties die wij kennen. Ben je op de hoogte van andere locaties waar ganzen vergast worden, geef dit dan zo snel mogelijk aan ons door. Vergeet niet de exacte locatie, datum en het tijdstip te vermelden.
Stuur alle informatie naar [email protected] of bel ons op 070 444 88 52.
Langeraar – Geerpolder Plas
Maassluis/Maasland – Foppenplas (Vlietlanden)
Rotterdam – Bergse Voorplas (Brasserhout)
Rotterdam/Delft – Ackerdijkse Plassen
Delft – Wilhelminapark
Delft / Delfste Hout – De Grote Plas
Bleiswijk – Rottemeren
Pijnacker – De Groenzoom
In Nederland worden ganzen vergast in de broedperiode wanneer zij volgens de Europese Vogelrichtlijn juist beschermd zouden moeten worden. De meeste vogels broeden tussen maart en juli. De volwassen dieren staan op de uitkijk en de jongen kunnen zich te goed doen aan het gras. Bij het minste onraad springen alle ganzen in het water en wanen ze zich veilig van roofdieren.
Ganzen worden veelal vergast in rust- en natuurgebieden voor vogels en andere dieren. Waar het voor reguliere burgers vaak niet is toegestaan om deze gebieden te betreden, rijdt Duke Faunabeheer met zijn auto’s en gaskarren hier dwars doorheen.
Op zaterdag [23 juni om 11:00 uur ](https://www.animalrights.nl/actie-laat-de-ganzen-niet-stikken)organiseren Animal Rights, Fauna4Life en Dierbaar Flevoland een demonstratie bij Duke Faunabeheer in Lelystad. Kom ook en neem vrienden en familie mee! [Klik hier](https://www.facebook.com/events/325856087944426/) voor het Facebookevent.
Adres: Schoepenweg 24, 8243 PX Lelystad, Nederland
Duke Faunabeheer in het vizier? Bel ons! 070 444 88 52
jun 11, 2018
Nederland – Afgelopen donderdagmiddag vond in de Tweede Kamer het Algemeen Overleg Dierproeven plaats. Aanwezig waren PvdA, D66, PVV, PvdD, CDA en VVD, en vanuit het kabinet de ministers Schouten (Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit) en van Engelshoven (Onderwijs, Cultuur en Wetenschap). Animal Rights was met een delegatie aanwezig en maakte een stand van zaken op.
Het debat ging over belangrijke onderwerpen, zoals het terugbrengen van het aantal [proeven met apen](https://www.animalrights.nl/vervang-dierproeven/proefapen-in-nederland) in het BPRC met 40 procent, en de voortgang van de ambitie van het kabinet om in 2025 wereldwijd koploper dierproefvrije innovatie te zijn. En eigenlijk was er veel eensgezindheid over deze twee punten. Enkel de VVD pruttelt nog tegen. Zo kwam de VVD af met de dooddoener dat stoppen met dierproeven nog helemaal niet kan en dat het opvangen van voormalige proefapen (te) duur is.
Naar aanleiding van de wens van de Kamer om te stoppen met dierproeven op apen in Nederland heeft minister van Engelshoven het BPRC opdracht gegeven om voor 1 januari 2019 een plan op te stellen om het aantal proeven met apen zo snel als redelijkerwijs mogelijk is te verminderen met veertig procent. Dat is natuurlijk een mooie stap, maar terecht merkten Kamerleden op dat een concreet tijdpad ontbreekt: wanneer moeten er hoeveel apen minder zijn, per jaar, en wanneer is het BPRC gesloten. De minister deed de toezegging dat zij het plan van het BPRC in het eerste kwartaal van 2019 toestuurt aan de Tweede Kamer. Wordt vervolgd dus.
Een ambitie hebben is mooi, [maar daar hoort wel een budget bij](https://www.animalrights.nl/75000-handtekeningen-voor-meer-geld-proefdiervrij-onderzoek). Het ministerie van LNV, die de regie heeft in de Transitie Proefdiervije Innovatie (TPI), heeft 1 miljoen euro per jaar beschikbaar gesteld voor de jaren ’18 – ’20. In totaal is er met allerlei potjes samen iets van 9 à 10 miljoen euro per jaar beschikbaar.
De PvdD stelde voor om per jaar 1 à 2 procent van het budget van dierproefonderzoek te verschuiven naar proefdiervrij onderzoek. Dit heeft grote invloed op proefdiervrij onderzoek en nauwelijks op proefdieronderzoek en kan daarmee een enorm effect hebben.
D66 had veel voorstellen in het hoognodige ‘anders denken’ in onderzoek. Eén van die voorstellen is om bij een vergunningaanvraag voor dierproefonderzoek de verantwoording dat er geen alternatief is, om te draaien. Nu vraagt een dierproefnemer een vergunning aan voor een dierproef en geeft aan dat er geen alternatief voor is. Dat is een vrij abstracte verantwoording en wordt al snel geaccepteerd. Wanneer je het omdraait, en de dierproefnemer eerst alternatieven onderbouwd laat wegstrepen kom je lastiger uit op een dierproef.
De PvdA wil concrete tussendoelen naar 2025. Maar de minister vertrouwt op het proces van transitie, met alle belanghebbenden en gaat zien waar ze uitkomt. Ook hier is het laatste woord nog niet over gezegd.
Wat we missen is een daadkrachtige aanpak om dierproeven echt te vervangen.
