Zestig dierenactivisten van Animal Rights demonstreerden donderdagochtend 30 juni voor de poorten van de slachthuizen Vion en Ekro in Apeldoorn. Zij zagen in vier uur tijd maar liefst zestien veewagens volgeladen met varkens en kalfjes naar binnen rijden.
De actievoerders hielden zich strategisch op voor beide ingangen van de slachthuizen. Afbeeldingen van varkens en kalfjes waren op spandoeken gedrukt met de tekst ‘stop de slacht’. Molenaar: ‘We hebben weer nieuwe foto-en filmbeelden gemaakt van met name de varkens die vervoerd worden in de tjokvolle veewagens. Het gaat ons door merg en been om de dieren zo te zien zitten.’
Gewonde varkens
Er breken regelmatig vechtpartijen uit tijdens het transport. Dit resulteert in striemen en andere verwondingen op de lichamen van de varkens. Volgens de website van VION 1 worden gemiddeld 55 van de 8.000 varkens bij aankomst afgekeurd om geslacht te worden. Het gaat onder meer om botbreuken en dieren die dood in de wagen worden aangetroffen.
Kalfjes
Het kalverenslachthuis Ekro in Apeldoorn is een van de grootste in zijn soort. De kalfjes zijn een bijproduct van de zuivelsector. Om een koe melk te laten produceren moet ze elk jaar een kalf krijgen. Er worden veel meer kalfjes geboren dan er nodig zijn voor de vervanging van oude melkkoeien. Meer dan de helft van de kalfjes die geboren worden in de zuivelindustrie komt terecht in de vleeskalverindustrie. Daar worden de kalfjes opgefokt met kunstmelk en na 8 maanden geslacht.
Eet geen vlees
Molenaar: ‘We vergeten heel makkelijk dat het vlees afkomstig is van levende, voelende wezens. De varkens en kalfjes worden gefokt onder erbarmelijke omstandigheden, op transport gezet en de keel doorgesneden in het slachthuis. Hier wil je toch niet aan meewerken?’
We willen met onze actie de structurele uitbuiting van dieren zichtbaar maken. Daarnaast roepen we de mensen op om geen vlees te eten. De meest eenvoudige manier om dieren te helpen.
Het is zes uur in de ochtend. We rijden naar het kalverslachthuis in Apeldoorn. We willen de laatste momenten filmen uit het leven van kalfjes die gefokt werden voor de vleesindustrie. Het is niet de eerste keer dat we bij een slachthuis filmen. Regelmatig stellen we ons in de vroege ochtenduren op bij slachthuizen om de aanrijdende veewagens te filmen.
De diverse slachthuizen waar we post vatten lijken sterk op elkaar. Ze zijn gelegen in wijken waar weinig mensen komen. Industrieterreinen, achterbuurten, sombere afgelegen plekken waar de dagelijkse dodenritten, de angstkreten van de dieren en de geur van bloed onopgemerkt blijven voor het publiek. Wat niet weet, wat niet deert. Zo houdt de vleesindustrie de illusie in stand dat haar producten op diervriendelijke wijze op het bord van de consument belanden.
Filmen bij het slachthuis
Een dagje post vatten bij een slachthuis doorprikt snel elke illusie over diervriendelijk vlees. Je kijkt in de ogen van angstige dieren in de langsrijdende vrachtwagens. Je hoort de kreten van dieren in doodsnood die uit het slachthuis weerklinken. Je snuift de wrange geur van bloed op die rond het terrein hangt. Het is geen prettige ervaring. Een dagje bij het slachthuis raakt je tot in het diepst van je wezen.
“Daar komt er één!” hoor ik mijn collega roepen. We springen in positie, camera’s in de aanslag. Een volgeladen vrachtwagen rijdt het terrein op. We laten de camera’s rollen en zoomen in op de kalfjes die door de stangen van de laadruimte heen naar buiten gluren. Grote bange ogen. Een laatste blik op de wereld die hen zo wreed behandelt.
Dier- en mensonwaardige industrie
Deze jonge kalveren hebben al een lijdensweg achter de rug. Weggerukt van hun moeders, opgegroeid in gesloten stallen, nooit de buitenlucht opgesnoven, nooit in het weiland gedarteld zoals jonge kalfjes normalerwijs doen, nooit geproefd van het malse groene gras. Met kunstmelk en wat bijvoer werden ze opgefokt voor de [vleesindustrie](/stop-de-slacht/vleeskalveren). Tenslotte werden ze in de vrachtwagen gedreven die nu langs onze camera’s het [slachthuisterrein](/stop-de-slacht/slachthuizen) oprijdt.
Rond het middaguur lopen de arbeiders van de ochtendshift het slachthuis uit. Hun werkdag zit erop. Ze lopen ons met doffe onverschillige ogen voorbij. Hoe leeg is hun leven, afgestompt door het zware werk, blind en doof geworden voor het leed van de dieren die ze dag in dag uit doden. De vleesindustrie zuigt niet alleen de ziel weg uit de dieren maar ook uit de mensen die ze inhuurt om het vuile werk op te knappen.
Wij houden het voor bekeken. We hebben voldoende beeldmateriaal verzameld. We pakken onze spullen bij elkaar en rijden huiswaarts. Tijdens de rit zijn we zwijgzaam. De beelden van vandaag staan niet alleen op film maar zijn ook in ons geheugen gegrift. Een dagje post vatten bij het slachthuis laat je niet onberoerd. We vinden geen woorden om de emoties te omschrijven die nu door ons heen gaan.
Iedereen kan dierenlevens sparen
Met de beelden die we filmen bij diverse slachthuizen willen we zoveel mogelijk mensen het ware gezicht van de vleesindustrie tonen. Kijk naar onze beelden. Kijk in de ogen van de angstige dieren in de langsrijdende vrachtwagens. Twijfel je aan de echtheid van ons beeldmateriaal? Er is vast wel een slachthuis bij jou in de buurt. Ga een kijkje nemen. Luister naar de kreten van dieren in doodsnood die uit het slachthuis weerklinken. Snuif de wrange geur van bloed op die rond het terrein hangt.
De keuze is nu aan jou. Je hoeft geen deel uit te maken van deze gruwel. Met [Plant Power](/plant-power) informeren we mensen hoe eenvoudig de keuze is voor het enige echte ‘diervriendelijke’ alternatief. Wil je dierenlevens sparen? Kies voor plantaardige voeding!
Nadine Lucas,
voorzitter Animal Rights
Een dagje post vatten bij een slachthuis doorprikt snel elke illusie over diervriendelijk vlees.
Animal Rights heeft opnames gemaakt van veewagens vol met kalfjes en varkens die de poorten van de slachthuizen aan de Laan van Malkenschoten in Apeldoorn binnen rijden. Aan de ene kant van de Laan worden dagelijks 1600 kalfjes geslacht door Ekro, aan de overkant 8.000 varkens bij Vion.
Varkens onder de striemen
Volgens de website van VION1 worden gemiddeld 55 van de 8.000 varkens bij aankomst afgekeurd om geslacht te worden. Het gaat onder meer om botbreuken en dieren die dood in de wagen worden aangetroffen. Molenaar: ‘Op de beelden is te zien dat vele varkens flinke striemen op hun lichaam hebben. Dit komt doordat er vechtpartijen uitbreken tijdens het transport.”
Kalfjes als bijproduct
Het kalverenslachthuis Ekro in Apeldoorn is een van de grootste in zijn soort. De kalfjes zijn een bijproduct van de zuivelsector. Om een koe melk te laten produceren moet ze elk jaar een kalf krijgen. Er worden veel meer kalfjes geboren dan er nodig zijn voor de vervanging van oude melkkoeien. Meer dan de helft van de kalfjes die geboren worden in de zuivelindustrie komt terecht in de vleeskalverindustrie. Daar worden de kalfjes opgefokt met kunstmelk en na 8 maanden geslacht.
Barbecue
Molenaar: ‘We vergeten heel makkelijk dat het vlees op de barbecue afkomstig is van levende, voelende wezens. Tijdens het filmen stak een nieuwsgierig varken zijn snuit uit de veewagen en keek mij aan. Niet langer was dit varken een van de vele anonieme dieren die dagelijks naar de slacht gereden worden. Op zo’n moment maak je een connectie met het dier en besef je dat het stuk voor stuk om individuen gaat.’
Protest bij het slachthuis
Op donderdagochtend 30 juni 2016 zullen activisten van Stichting Animal Rights met spandoeken bij de slachthuizen staan aan de Laan van Malkenschoten 77 en 100 in Apeldoorn.
Met de beelden willen we de structurele uitbuiting van dieren in onze samenleving zichtbaar maken. Zeker nu de barbecues weer aangestoken worden.
In februari bracht Animal Rights tot tweemaal toe schokkende undercoverbeelden naar buiten van verwaarloosde en gewonde nertsen in een voormalige steenbakkerij in het West-Vlaamse Langemark. De druk werd nertsenfokker Coffyn te veel en hij besloot te stoppen.
Undercoverbeelden
Animal Rights inspecteerde tweemaal de condities van de nertsenfokkerij in de voormalige steenbakkerij. Nadine Lucas was zelf ooggetuige: ‘Bij binnenkomst zagen we lange rijen draadgazen kooien met daarin krijsende nertsen. Vele nertsen hadden wonden en kale plekken op hun kop, vacht of staart, maar niets wees erop dat zij enige gepaste zorg of behandeling kregen. In een aantal kooien zagen we dode nertsen liggen tussen de levende soortgenoten.’
In februari kwamen 100 mensen bijeen voor de poort van de nertsenfokkerij in Langemark. Het was een protestactie, georganiseerd door Animal Rights en GAIA.
Totaalverbod
Er zijn nog 16 nertsenfokkerijen actief in Vlaanderen. Eind november worden op deze locaties ruim 300.000 nertsen vergast. De vacht van de pelsdieren wordt verwerkt tot bontkraag of jas. Minister van Dierenwelzijn Ben Weyts pleit voor een verbod, maar er is nog steeds geen einddatum bekend.
Animal Rights is dan ook een (/verbied-de-nertsenfokkerij) gestart voor een totaalverbod op de Vlaamse nertsenfokkerij. Inmiddels hebben al ruim 20.000 mensen deze petitie getekend.
Nadine Lucas: ‘Er is geen enkel maatschappelijk draagvlak voor de bontfok in ons land. Het wordt hoog tijd dat de Vlaamse minister van Dierenwelzijn ingrijpt en deze onethische bedrijfstak verbiedt. Animal Rights zal samen met GAIA blijven strijden voor de pelsdieren.’
We zijn dolgelukkig met het resultaat. Vele duizenden pelsdieren zouden in Langemark worden gefokt en vergast voor een onnodig luxeproduct als een bontjas. Nu roepen we minister Ben Weyts op om alle nertsenfokkerijen te verbieden.
Mensen stellen aan mij wel eens de (oprechte) vraag: heeft het wel zin om vegetariër of veganist te worden? Ik kan me deze vraag goed voorstellen. Het dierenleed dat gepaard gaat met de veehouderij en de vleesindustrie is immens groot. Je bent dan ook niet de enige die zich wel eens afvraagt of jouw persoonlijke keuzes wel enige impact maken.
Om maar gelijk met het goede – of slechte, net hoe je het bekijkt – nieuws in huis te vallen: Nederlanders en Belgen eten gemiddeld 20 dieren per jaar. Twintig varkens, koeien, schapen en konijnen, maar vooral kippen en vissen. Individuen met een eigen karakter. Want hoewel het door de enorme aantallen gemakkelijk is om te denken dat het wel zo is: een miljoen varkens zijn net zo min ‘kopieën’ van elkaar als een miljoen honden dat zijn. Iedereen die een hond in huis heeft of werkt in een dierenasiel kan dat beamen.
Iedereen heeft invloed op de vraag naar – en dus op de productie van – dierlijke producten. Boeren handelen immers in dieren omdat hun vlees verkoopt. Als ieder van ons zou minderen of stoppen met vlees eten zouden de weiden en straten niet overspoeld raken met dieren die gered zijn van de slacht, net zo min als dat we overspoeld zouden worden met brood als we met zijn allen zouden stoppen dat te eten. De producent zou simpelweg stoppen met produceren. Dankzij alle mensen die geen of minder vlees zijn gaan eten worden er jaarlijks miljoenen dieren minder gefokt en gedood.
Het is niet meer dan logisch om geen geld te betalen aan mensen en organisaties die op een manier met dieren omgaan waar jij niet persoonlijk achter staat. Ik geef geen geld aan gezondheidsfondsen die dierproeven financieren. Is het frustrerend dat mijn buren wel geld aan zulke fondsen geven? Ja! Maar is dat een reden om er zelf dan ook maar geld aan te geven? Absoluut niet. En dus ook niet aan een boer die dieren afvoert naar het slachthuis, na een op zijn minst twijfelachtige verzorging (wij maakten bijvoorbeeld vorige maand schokkende beelden bij varkensbaron Straathof).
Het staat buiten kijf dat jouw persoonlijke keuzes een verschil maken voor de dieren. Met jouw boodschappen in de supermarkt kun je gemiddeld 20 dieren per jaar een miserabel leven in de veehouderij besparen. Een prachtig streven en absoluut de moeite waard. Met Plant Power helpen we mensen met dit streven, van starten met een paar vleesvrije dagen per week tot helemaal vegan. Iedere plantaardige maaltijd is een overwinning. Je vindt op de Plant Power pagina’s alles over gezond plantaardig eten, boodschappen doen, producten vervangen en nog veel meer.
Ieder van ons oefent door middel van ons eetgedrag invloed uit op de situatie van de dieren in de huidige veehouderij. Steeds meer mensen kiezen ervoor niet meer bij te dragen aan hun leed. Be part of the Plant Power Movement!
