Uit opgevraagde stukken bij het Departement van Leefmilieu, Natuur en Energie blijkt dat Janssen Pharmaceutica in Beerse maar liefst 1070 dierproeven op honden heeft uitgevoerd in 2014. 1 Een verdubbeling in vergelijking met het jaar ervoor.2
Nadine Lucas, woordvoerster van Animal Rights: ‘We maken ons ernstig zorgen om het leven en welzijn van de honden.’
Meeste honden gedood
Uit de milieuvergunning blijkt dat Janssen Pharmaceutica een ‘hondenpaviljoen’ in Beerse heeft voor maar liefst 600 honden. 3 Beagles in de leeftijd van één tot twee jaar oud worden bij Janssen veel gebruikt in toxicologische proeven en onderzoek naar cardiologische en psychische aandoeningen. Beagles zijn al sinds de jaren zestig van de vorige eeuw in trek bij proefdiercentra omdat deze honden niet te groot zijn, een hoge pijngrens hebben en zich amper verzetten.
‘We willen Janssen Pharmaceutica de petitie aanbieden en met hen in debat gaan over dierproeven. Ons standpunt is helder: dierproeven stopzetten en vervangen door dierproefvrije technieken.’
Nadine Lucas
40.000 handtekeningen
Ondertussen hebben meer dan 40.000 mensen de petitie van Bruno Van denbroeke getekend tegen dierproeven op honden door Janssen Pharmaceutica.
Animal Rights komt op voor de rechten van dieren. ‘Elk dier is een individu met recht op leven en welzijn, ongeacht nut of noodzaak voor de mens. Wij geloven in een maatschappij waar mens en dier in harmonie leven.’
In 2014 heeft Janssen Pharmaceutica 283 nieuwe honden gebruikt. Het jaar ervoor 243 honden 4 Deze honden zijn onder meer afkomstig van de enorme hondenfokkerij CEDS in het Franse Mézilles. Hier worden jaarlijks maar liefst 4.000 puppy’s voor dierproeven gefokt. De honden van Janssen Pharmaceutica worden meerdere malen ingezet voor dierproeven en meestal afgemaakt wanneer ze niet langer bruikbaar zijn.
Maar liefst 113 honden werden in 2014 door Janssen Pharmaceutica gedood tijdens de dierproef. 5 Volgens Janssen Pharmaceutica werden in de afgelopen drie jaar zo´n 50 honden herplaatst via een dierenwelzijnsorganisatie. 6
Een megafokkerij, verstopt in de bossen van het idyllische Franse plaatsje Mézilles, herbergt duizenden honden. Beagles, labradors, Duitse herders en golden retrievers worden daar gefokt ten behoeve van dierproeven. Een van de afnemers is het proefdiercentrum van Janssen Pharmaceutica in het Belgische Beerse.
De megafokkerij genaamd CEDS (Centre d’Élevage du Domaine des Souches ofwel fokkerij voor biologisch materiaal) wordt al ruim 40 jaar (!) gerund door twee voormalig onderzoekers die een gat in de markt zagen: fokken van proefhonden voor laboratoria. Zoals je op de luchtfoto kunt zien staan er meer dan vijftig gebouwen op het 14 hectare grote terrein. In deze gebouwen zitten circa 500 fokteven die jaarlijks zo’n 4000 puppy’s het leven schenken. Wanneer de dieren vier maanden tot een jaar zijn, worden ze verkocht aan proefdiercentra in binnen- en buitenland.
Beagles
Janssen Pharmaceutica in Beerse is een belangrijke afnemer van de beagles van CEDS. De beagle is compact, zachtaardig en al sinds de jaren zestig van de vorige eeuw een veel gebruikt proefdier in de laboratoria. Met name toxiciteitsonderzoek, met als opzet het bepalen van de giftigheid van een stof, wordt veelvuldig toegepast op beagles. Een studie bij Janssen Pharmaceutica met drie groepen beagles gaat als volgt: de eerste groep krijgt een placebo, de tweede groep een hoge dosering en de derde groep de allerhoogste dosering van een stof. Een veel toegepaste methode is om een capsule achter in de bek van een beagle te duwen. Een andere methode is een grote harde buis in de bek van de beagle te duwen zodat vloeibare stoffen naar binnen kunnen glijden. Deze onderzoeken duren een maand tot een jaar.
Uit recente publicaties van Janssen Pharmaceutica1 blijkt dat door CEDS geleverde beagles ook gebruikt worden voor cardiologisch onderzoek. Bij jonge beagles tussen één en twee jaar oud worden chirurgische ingrepen uitgevoerd om telemetrische apparaatjes in te planten voor het opmeten van cardiovasculaire parameters. Vervolgens krijgen de beagles diverse chemische stoffen toegediend om de werking van de geïmplanteerde meettoestellen te testen.
Labradors
Minder vaak gebruikte proefhonden zijn de labrador, golden retriever en Duitse herdershond. Experimenten waarbij hartritmestoornissen en hartaanvallen worden opgewekt zijn vaak dermate zwaar dat de onderzoekers hiervoor grotere honden met een groter hart nodig hebben. Wat niet wegneemt dat al tijdens deze experimenten vele honden sterven. De Universiteit Maastricht gebruikte tot voor kort labradors in dit type onderzoek. Een campagne van Animal Rights zorgde ervoor dat de universiteit het gebruik van honden heeft stopgezet. De Nederlandse Hartstichting financiert deze zeer ernstige experimenten op proefhonden.
Onze visie
Het erkennen van de rechten van dieren is ons doel. Dierproeven tornen aan de rechten van dieren vanwege de onvrijwillige opsluiting, het ziek maken, verminken en het ontnemen van het leven van een proefdier. Elk dier is een individu met recht op leven en welzijn, ongeacht nut of noodzaak voor de mens. Wij geloven in een maatschappij waar mens en dier in harmonie leven.
Onze activiteiten
Animal Rights volgt de dierproeven op de voet. Wij monitoren aanvragen van dierproeven en de handel in proefdieren. Wij organiseren petities en acties om aandacht te vragen voor dierenrechten. Wij werken daar waar mogelijk graag samen met andere partijen zoals politici, burgers, dierenrechten organisaties in binnen- en buitenland. Wij gaan in gesprek met dierproefnemers en verantwoordelijken en schuwen het debat niet. Wij maken het dierenleed van proefdieren in laboratoria zichtbaar en brengen het in de media en dienen bezwaarschriften in tegen uitbreiding van dierproefcentra.
In de proefdiercentra van de Radboud Universiteit, de KU Leuven en het Nederlands Herseninstituut worden dorstige resusapen in stoelen vastgebonden en gedwongen mee te werken aan hersenexperimenten. De dieren krijgen vooraf amper wat te drinken en worden tijdens de experimenten met een druppel water of sap beloond wanneer zij een handeling goed verrichten.
‘De apen krijgen nog geen glas water per dag en hebben altijd dorst. Proefdieren onthouden van basisbehoeften zoals drinken is dierenmishandeling.‘
Nadine Lucas, woordvoerster Animal Rights
Uit publicaties van de Radboud Universiteit 1, KU Leuven 2 en het Nederlands Herseninstituut 3 blijkt dat waterrestrictie een zeer gebruikelijke methode is om apen te dwingen taken uit te voeren. De apen ondergaan eerst een operatie zodat elektroden in de hersenen geplaatst kunnen worden. Op deze wijze kunnen de onderzoekers de hersenactiviteit van de apen meten. Tijdens het experiment zelf worden apen afgezonderd in een verduisterde, geluidsdichte ruimte waar ze naar beeldschermen moeten kijken en geluiden te horen krijgen. Om te verhinderen dat de apen hun blik afwenden van het beeldscherm worden ze vastgebonden in primatenstoelen waarbij ook hun kop is gefixeerd. De onderzoekers bestuderen de activiteit van de visuele en auditieve hersendelen bij de apen. De studies duren vele jaren.
Altijd dorst in het Radboud
Gedurende de experimentele periodes waarin de hersenmetingen plaatsvinden, wordt de watervoorziening van de apen beperkt. Zij krijgen in 24 uur slechts 20 ml water per kilo lichaamsgewicht. 4 De Radboudapen wegen gemiddeld negen kilo wat neerkomt op 180 ml water per 24 uur. Dat is amper een gemiddeld glas water (een standaard flesje mineraalwater bevat 250 ml). Ook in het weekend, als de onderzoekers vrij hebben en de experimenten niet plaatsvinden, wordt de waterrestrictie nog streng aangehouden. Dan krijgen de apen 400 ml water i.p.v. de 180 ml die ze op doordeweekse dagen krijgen.
KU Leuven apen
De apen hebben behoefte aan drinken wanneer ze uit hun kooi worden gehaald voor de hersenmetingsessies. Hun enige mogelijkheid om aan drinken te komen is gewillig meewerken met de onderzoekers: wanneer ze op het juiste moment de aangeleerde handeling uitvoeren krijgen ze als ‘beloning’ een paar druppels water of sap. De druppels worden minutieus toegediend via een buisje in de mond van het dier. Volgens de laatste statistieken werden in 2014 nog 38 apen gebruikt in het proefdiercentrum van de KU Leuven. 5
Herseninstituut Amsterdam
Het Nederlands Herseninstituut, verbonden aan de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW), voert gelijksoortige experimenten uit op apen. 6 Uit de door ons opgevraagde stukken blijkt dat de apen eerst een maand mogen wennen aan de kooi en omgang met een kooigenoot. Er staat ook twee weken gewenning voor de waterrestrictie en fixatie van het dier in de primatenstoel. De volgende stap is de hersenoperatie en dan twee weken herstel. Daarna begint de taaktraining (met waterrestrictie) met een duur van drie tot zes maanden. Er vindt een tweede hersenoperatie plaats en wederom is de hersteltijd twee weken. De hersenmetingsessies duren uiteindelijk 18 tot 24 maanden. Na afloop worden de apen gedood. In 2013 waren 14 apen de dupe van deze experimenten. 7
Wij roepen de Radboud Universiteit, KU Leuven, het Nederlands Herseninstituut, de Vlaamse Minister van Dierenwelzijn 8 en de Nederlandse Centrale Commissie Dierproeven op om waterrestrictie in laboratoria uit te bannen. Dierproeven zelf zorgen al voor stress, angst en pijn bij dieren. Proefdieren moedwillig en structureel onthouden van drinken is wreed en onacceptabel.
Waar komen de apen vandaan?
In Tilburg is de internationale apenhandelaar Hartelust B.V. gevestigd. Recentelijk stuurde Animal Rights een brandbrief naar de staatssecretaris om levering van apen vanuit Tilburg aan het Zweedse primatencentrum Karolinska Institutet in Solna te voorkomen. Hartelust mag 1080 java- en resusapen tegelijkertijd houden in zijn loods in Tilburg.
KU Leuven is afnemer van apen van Hartelust in tegenstelling tot de Radboud Universiteit en het Nederlands Herseninstituut. Zij nemen geen apen meer af van Hartelust omdat er twijfels zijn over de herkomst van de apen. De apen van Hartelust zijn afkomstig uit Chinese apenfokkerijen en er is mogelijk sprake van wildvangst om de aantallen aan te vullen op de Chinese apenfokkerijen.
De Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) adviseert Nederlandse laboratoria dan ook om enkel nog apen af te nemen van het Biomedical Primate Research Center (BPRC) in Rijswijk.
In het BPRC zitten circa 1500 apen waarvan er ruim 100 gebruikt worden in experimenten. Onze collega’s van Een DIER Een VRIEND (EDEV) voeren een intensieve campagne voor sluiting van het primatencentrum. Een doelstelling waar wij volledig achterstaan!
Animal Rights is principieel tegenstander van alle dierproeven. Elk dier is een individu met recht op leven en welzijn, ongeacht nut of noodzaak voor de mens. Wij geloven in een maatschappij waar mens en dier in harmonie leven.
Animal Rights heeft samen met onze collega’s van ‘Bite Back’ vrachtwagens met varkens opgewacht bij slachthuis ‘Porc Meat’ in Zele. Het was een protest tegen het slachten van dieren.
Nadine Lucas, woordvoerster Animal Rights vzw: “De omstandigheden in varkensfokkerijen, het transport naar slachthuizen en het slachten zelf zorgt voor veel stress, angst en pijn bij de dieren. Slachten is inhumaan.”
De vrachtwagens die ons passeerden zaten volgepakt met angstige varkens. Velen hadden striemen op hun lijf. Het was zeer confronterend en verdrietig om te zien hoe men deze intelligente en voelende wezens behandelt. De varkens die op weg naar hun eindbestemming vaak voor de eerste maal in hun leven het zonlicht voelden op hun gehavende lijf, kregen als laatste blijk van mededogen water van de actievoerders.
Recentelijk kwam het slachthuis nog in opspraak. Een voorbijganger filmde dierenmishandeling op het terrein van Porc Meat. Een gewond varken dat amper op zijn poten kon staan werd van een vrachtwagen gerold en een man trachtte op brute wijze het dier op een vorkheftruck te trekken.
Porc Meat slacht 350.000 varkens per jaar maar vindt dat blijkbaar niet genoeg en breidt uit naar 600.000. Maar liefst 250 (!) varkens per uur! Lees hier meer over de Vlaamse varkenssector
Deze actie is het startsein van Animal Rights vzw. In navolging van Nederland zullen we ook in België campagne gaan voeren voor de rechten van dieren. Elk dier is een individu met recht op leven en welzijn, ongeacht nut of noodzaak voor de mens. Wij geloven in een maatschappij waar mens en dier in harmonie leven.
De rechter in Den Haag heeft op 11 juni bepaald dat Faunabeheer Zuid Holland ganzen mag afschieten.1 Stichting Animal Rights was naar de rechter gestapt om het afschot van circa 35.000 ganzen in de provincie te voorkomen.
Robert Molenaar, directeur Stichting Animal Rights: “Een zwarte dag voor de ganzen. Nederland is ganzenland af.“
Een flink deel van de ganzen wordt niet gedood maar wel geraakt. Vier op de tien ganzen in ons land vliegt rond met hagel in het lijf.
Robert Molenaar, Animal Rights
De rechter meent dat de ontheffing terecht verleend is omdat er sprake is van een concrete dreiging van belangrijke schade. De provincie kan alleen een ontheffing verlenen voor het doden van ganzen als er geen andere bevredigende oplossingen bestaan. Animal Rights is het niet eens met de uitspraak. Het afschieten van ganzen is geen oplossing. Sinds het in werking treden van het Faunabeheerplan in 2010 worden jaarlijks circa 35.000 ganzen in Zuid-Holland afgeschoten en de populatie neemt niet af.2 De zogenaamde belangrijke schade aan graslandschap is in de ogen van Animal Rights bedrijfsrisico.
Molenaar: “Er zijn wel degelijk goede alternatieven. Het bedrijf Bird Control Group3 heeft betaalbare lasers ontwikkeld die weilanden eenvoudig ganzenvrij houden. Daarnaast is het aanpassen van het landschap en het ongeschikt maken van de vele broedplekken met rasters een duurzame en diervriendelijke oplossing om de populatie ganzen in de hand te houden.“
Aanstaande donderdag zal het bezwaarschrift behandeld worden tijdens de hoorzitting op het Provinciehuis in Den Haag. Stichting Animal Rights biedt ruim 10.000 handtekeningen aan voor stopzetting van de ganzenjacht.
Stichting Animal Rights komt op voor de rechten van dieren. Elk dier is een individu met recht op leven en welzijn, ongeacht nut of noodzaak voor de mens. Wij geloven in een maatschappij waar mens en dier in harmonie leven.
