nov 21, 2022
Ondanks inspanningen van de gemeenten Utrecht en Amsterdam worden er in deze steden nog steeds levende kreeften en krabben verkocht op markten. Dat betekent dat deze voelende dieren nog altijd levend gekookt worden in de keukens van particulieren. Een wijziging in de Wet dieren is noodzakelijk om hier een einde aan te maken.
Utrecht en Amsterdam willen verbod
Een raadsmeerderheid steunde in Utrecht het voorstel van de Partij voor de Dieren om de verkoop van levende kreeften en krabben te verbieden, maar dat bleek vooralsnog juridisch niet haalbaar. Dierenwelzijn is geregeld in de Wet dieren en dat maakt het voor de gemeente nagenoeg onmogelijk om zelf regels te maken. 1 Ook in Amsterdam wil de gemeente af van deze gruwelijke praktijk en probeerde dat op grond van ‘bescherming van de openbare orde’ te bewerkstelligen, maar ook dat bleek nog niet zo eenvoudig. Het verkoopverbod in de hoofdstad is in ieder geval met een jaar uitgesteld. 2
Kreeften en krabben sterven nog steeds een gruwelijke dood door levend verkocht te worden en vervolgens gekookt te worden bij mensen thuis. Animal Rights gaat de juridische mogelijkheden om hier een einde aan te maken verder onderzoeken.
Kreeften en krabben hebben gevoel
Onderzoek toont keer op keer aan dat kreeften en krabben gevoel hebben en dus pijn kunnen lijden. 3 Dat is niet zo verwonderlijk: deze dieren hebben, net als mensen, honden en katten, een complex centraal zenuwstelsel. En dat is een van de belangrijkste indicatoren van bewustzijn.
Ook de verkopers van levende kreeften op de markt weten dit. Toen medewerkers van Animal Rights zich onlangs voordeden als geïnteresseerde consumenten en aan een Amsterdamse marktkoopman vroegen of de dieren pijn voelen tijdens het levend koken, was het antwoord eenduidig. “Natuurlijk. Ze gillen het uit. Dat zou jij ook doen als je in het hete water lag.” De instructies van de verkoper beperkten zich tot: “Tien tot twaalf minuten koken, totdat ie oranje-rood is. Dan is ie zeker dood.”
De kreeften in de kraam op de Albert Cuyp in Amsterdam worden in een bak met ijs ‘gepresenteerd’: een enorme kwelling voor deze dieren. In de natuur leven ze in diep, donker water waar ze zich kunnen verstoppen en ze zijn bijzonder gevoelig voor licht. Hun scharen zijn vastgebonden met bandjes. Bovendien zijn de dieren hoogstwaarschijnlijk uitgehongerd omdat ze geen eten krijgen. Geen eten betekent geen uitwerpselen en dat ziet er schoner voor de klant.
In Zwitserland is het koken van levende kreeften al sinds 2018 verboden en ook in het Verenigd Koninkrijk wordt er gewerkt aan een wijziging van de dierenwelzijnswet om een verbod mogelijk te maken. 4 Nederland loopt dus achter.
Animal Rights wil direct verbod
Animal Rights roept al langer op tot een verbod op de verkoop en het koken van levende kreeften en krabben.
“Het doden van zoogdieren en pluimvee is aan wetgeving gebonden, terwijl iedereen een levende kreeft mag kopen om deze vervolgens levend te koken of te bewerken met een mes,” zegt Animal Rights campagnecoördinator Anna Krijger. “Het is hoog tijd dat deze barbaarse gebruiken door de wet worden verboden.”
nov 17, 2022
Op een video die is gedeeld met Animal Rights is te zien hoe een jager een aangeschoten haas met een stok doodslaat. Het voorval vond plaats op woensdag 9 november in Overijssel.
De beelden stroken met de ervaringen van Animal Rights: jagers houden ons voor dat ze aan ‘natuurbeheer’ doen, maar in werkelijkheid gaat het om ordinair geweld en machtswellust tegenover weerloze dieren.
Op de beelden is te zien hoe een aangeschoten haas hevig spartelend in een greppel in een weiland ligt. De jager pakt het dier vast en slaat het vier keer met een stok in de richting van het hoofd. Vervolgens tilt de jager de haas op en begint te lopen. De haas leeft nog steeds en spartelt hevig. Vervolgens slaat de jager de haas nog vijf keer met de stok in de richting van het hoofd. Dan lijkt de haas niet meer te bewegen.
De jager heeft met zijn meedogenloze handelen de wet overtreden. Marco van Duijn, advocaat van Animal Rights: “In Overijssel mag op de haas worden gejaagd met het geweer. Wat niet is toegestaan is het met een slagwapen, in dit geval een stok, doodslaan van een haas. Een haas mag door een jager alleen met het geweer uit zijn lijden worden verlost.”
Animal Rights dient naar aanleiding van de video een handhavingsverzoek in bij de provincie.
De tekst van het artikel gaat verder onder de video.
Regelmatig krijgen we de vraag wat mensen zelf kunnen doen tegen de jacht. [Onze tips hebben we hier op een rijtje gezet.](https://www.animalrights.nl/wat-kan-jij-doen-tegen-de-jacht)
Woon je niet in een gebied waar gejaagd wordt en wil je Animal Rights op een andere manier helpen een einde te maken aan de jacht? [We zijn blij met iedere donatie!](https://www.animalrights.nl/hoe-je-kunt-helpen#:~:text=Doneer%20een%20eenmalig%20bedrag%20via,BE%2051%205230%208073%201862)
nov 16, 2022
In slachthuis Mulder in Twello zijn in de afgelopen jaren ernstige overtredingen op het gebied van dierenwelzijn begaan. Dat blijkt uit Wob-documenten die in handen zijn van Animal Rights. De documenten bevatten ‘rapporten van bevindingen’ van de NVWA in de periode van 2018 tot halverwege 2021.
Zo deed een toezichthouder verslag van een geval waarin een geit levend gevild werd. Bovendien hadden dieren in hun laatste uren bij herhaling geen drinkwater tot hun beschikking en kregen dieren die kreupel bij het slachthuis aankwamen geen extra zorg.
Animal Rights roept op tot directe sluiting van het slachthuis.
Misstanden op undercoverbeelden
Animal Rights doet al langer onderzoek naar Mulder. In 2021 brachten we undercoverbeelden uit het slachthuis naar buiten. De beelden toonden hoe angstige dieren ontsnapten aan de slachters, werden getrapt en opnieuw moesten worden gevangen. Ook zagen we hoe onwillige dieren aan de staart werden voortgedreven. Dat is zeer pijnlijk en niet toegestaan.
Naar aanleiding van deze illegale praktijken diende Animal Rights een handhavingsverzoek bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) in. In eerste instantie kreeg het bedrijf slechts een waarschuwing van de NVWA. Animal Rights maakte bezwaar en werd uiteindelijk in het gelijk gesteld. Slachthuis Mulder kreeg een boete van 5.000 euro opgelegd.
Vervolgens besloot Animal Rights een Wob-verzoek in te dienen om inzicht te krijgen in inspectierapporten van de NVWA. De undercoverbeelden en de rapporten schetsen samen een duidelijk beeld van een lakse uitbater die bij herhaling de – toch al minimale – regels voor dierenwelzijn met voeten treedt.
Gruwelijk: levend gevild
In april 2021 stelt een NVWA-toezichthouder een rapport van bevindingen op nadat hij heeft gezien dat een geit gevild wordt terwijl hij nog in leven is.
“Ik zag dat de medewerker belast met de eerste slachthandeling geen controle op tekenen van bewustzijn en/of leven heeft uitgevoerd. Ik zag dat tijdens het snijden van de staart de geit met zijn vrije achterpoot begon te bewegen. Ik zag dat de medewerker die deze eerste slachthandeling uitvoerde stopte met zijn handelingen en met zijn collega praatte. Ik zag dat, na een pauze van een paar seconden, deze medewerker de borsthuid van de geit openmaakt. Ik zag dat de medewerker wederom geen controle uitvoerde op tekenen van leven. Ik zag dat tijdens deze handeling de geit weer zijn vrije achterpoot bewoog. Ik zag dat de medewerker geen actie ondernam.”
De uitbater van slachthuis Mulder wenst geen verklaring te geven aan de betreffende toezichthouder. De NVWA legt een boete op van 2.500 euro.
Campagnecoördinator Anna Krijger: “Voor zover we weten heeft een geit evenveel gevoel als een hond of kat. Bij ieder normaal mens lopen de rillingen over de rug bij de gedachte dat een hond of kat levend de staart wordt afgesneden. Dit overkomt dieren in de vee-industrie daadwerkelijk.”
Kreupele dieren worden niet ontzien
Dieren die kreupel bij het slachthuis aankomen, en eigenlijk al niet vervoerd hadden mogen worden, worden niet apart gehuisvest. De NVWA-toezichthouder ziet dat er dieren zijn die pijn lijden, maar geen extra zorg krijgen.
Een citaat uit het rapport: “De koppel bestond uit een groot aantal geiten, welke zich in een zodanig te klein hok bevonden, dat liggen zonder vertrapt te worden onmogelijk was. De aangetroffen situatie leverde voor deze 2 geiten extra spanning op en ook extra lijden door hun handicap (niet bruikbare en pijnlijke benen).”
De toezichthouder vraagt de uitbater om een reactie: “De heer verklaarde dat hij geen ruimte heeft om de zieke en niet transportwaardige dieren apart te huisvesten. Bovendien verklaarde hij dat hem de tijd ontbrak.” Er wordt een boete opgelegd van 7.500 euro.
Krijger: “Als de uitbater geen ruimte en tijd heeft om zich aan de wet te houden, dan moet hij geen slachthuis runnen. Zo simpel is het.”
Geen drinkwater in laatste uren voor de dood
Twee keer, in 2018 en 2019, rapporteert een NVWA-toezichthouder over het gebrek aan drinkwater voor de dieren die staan te wachten voor ze het slachthuis ingaan.
Een citaat uit een rapport van bevindingen: “In de andere afdeling stonden weliswaar wel drinkwaterbankjes, maar ik zag dat al deze bakjes donker gekleurd met mest verontreinigd water bevatten. Doordat dieren geen met mest vervuild water drinken, beschikten de geiten niet over drinkwater.”
De NVWA legt vervolgens een boete op van 7.500 euro voor het niet verstrekken van drinkwater.
Onverdoofd slachten zonder vergunning
Verder krijgt het slachthuis een boete van 2.500 euro voor het onverdoofd slachten van een ram zonder dat daar toezicht voor was aangevraagd.
Uit het rapport: “Tijdens het snijden verzette het schaap zich door te bewegen met zijn kop. Enkele seconden na het snijden werd de ram bedwelmd door middel van elektriciteit.”
Vele waarschuwingen vanwege slechte hygiëne
Niet alleen op het gebied van dierenwelzijn gaat slachthuis Mulder keer op keer de fout in. Ook de hygiëne is vaak niet in orde. Mulder krijgt in 2018 twee schriftelijke waarschuwingen voor ‘karkassen met fecale bezoedeling’, in 2019 maar liefst vijf en in 2020 weer twee: negen in totaal. Het gaat hier dus steeds om dode dieren, in het proces naar consumptievlees, waar poep op zit. Ook is er een rapport opgemaakt over gebrekkige documentatie en controle daarop van het slachthuis.
Krijger: “Dat het ministerie van LNV niet bijzonder betrokken is bij dierenwelzijn is bekend, maar de onhygiënische toestanden bij Mulder zouden de minister toch moeten motiveren om maatregelen te treffen. Het zal de dieren een hoop leed besparen en ook de volksgezondheid ten goede komen.”
Conclusie
Animal Rights heeft het vermoeden dat dit onderzoek naar slachthuis Mulder het topje van de ijsberg is. Krijger: “Deze rapportages van de NVWA tonen aan dat het slachthuis keer op keer de regels overtreedt, met ernstig dierenleed als gevolg. We kunnen alleen maar raden naar wat er allemaal gebeurt als er niet toevallig een toezichthouder bij staat te kijken.”
Dit geldt overigens ook voor de undercoverbeelden van Animal Rights. “Er was slechts enkele uren, verdeeld over twee dagen in de winter van 2019/2020, in het slachthuis gefilmd. In zo’n korte tijd stuitte onze medewerker al op tal van misstanden. Dan kun je met zekerheid stellen dat er veel meer aan de hand moet zijn,” aldus Krijger.
Concluderend stelt Animal Rigts dat slachthuis Mulder in Twello niet leert van gepubliceerde beelden, schriftelijke waarschuwingen en opgelegde boetes. Sluiting is dus gepast.
Thanks to funding from the Fred Foundation, this story was possible.
nov 12, 2022
Nadat een haas door jagers en honden het veld uit is gedreven, wacht een andere jager hem op.
Afgelopen zaterdag waren de hunt sabouteurs van Animal Rights weer actief. Er zijn twee jachtpartijen vastgelegd en verstoord. Missie geslaagd!
[Sinds 15 oktober is het jachtseizoen weer geopend.](https://www.animalrights.nl/jachtseizoen-geopend-onze-saboteurs-zijn-weer-actief) Normaal gesproken betekent dit dat er [vijf diersoorten ‘vrij bejaagbaar’](https://www.animalrights.nl/vermaakjacht-plezierjacht-hobbyjacht#:~:text=In%20Nederland%20zijn%20er%20vijf,%2C%20hazen%2C%20houtduiven%20en%20fazanten.) zijn: eenden, houtduiven, fazanten, hazen en konijnen. Dit seizoen is de jacht op het konijn echter niet geopend omdat het niet goed gaat met de soort. De gunstige staat van instandhouding, zoals dat heet, is in het geding. In Groningen, Utrecht en Limburg is om dezelfde reden [de jacht op de haas niet geopend](https://www.animalrights.nl/jagersvereniging-verliest-kort-geding-geen-jacht-op-de-haas-3-provincies).
De hunt saboteurs van Animal Rights zijn ook dit seizoen weer op pad om jachtpartijen vreedzaam en binnen de grenzen van de wet te verstoren. Afgelopen zaterdag deden we dit met succes in de Hoeksche Waard in Zuid-Holland. De hunt saboteurs hebben twee jachtpartijen kunnen vastleggen en verstoren.
Zodra we op de eerste jachtpartij van de ochtend stuitten, bestaande uit twee mannen en twee honden, werd meteen de politie gebeld. Dat is in de Hoeksche Waard een afspraak tussen de jagers en politie, vertelden ze: ‘bellen zodra je Animal Rights ziet’. Maar daar kregen ze dit keer al snel spijt van. Eenmaal aangekomen wilden de agenten ook de papieren van de jagers zelf controleren en die waren niet in orde, een van de jagers had zijn jachtakte niet bij zich. Er werd een proces verbaal opgemaakt en de heren konden met hun honden weer huiswaarts zonder een schot gelost te hebben. Missie geslaagd!
De tweede jachtpartij waar de hunt saboteurs bij aanwezig waren, was een drijfjacht van zes mannen en drie honden. Bij de laffe tactiek van een drijfjacht lopen de jagers tegelijk en in een rechte lijn het veld in om dieren weg te drijven. Die worden vervolgens opgewacht door een andere jager die zich in de buurt verdekt heeft opgesteld.
We leggen jachtpartijen als deze uitgebreid vast om zo eventuele misstanden later te kunnen bewijzen. Ook proberen we gesprekken aan te gaan met de jagers om ze af te leiden en de dieren een kans te geven weg te komen. Vaak is onze aanwezigheid genoeg voor de heren om (tijdelijk) te stoppen of te verplaatsen. Ook ‘dwingen’ we de jagers met onze aanwezigheid zich aan de regels te houden en niet toch een haas of konijn te schieten wanneer dat niet is toegestaan.
Onze hunt sabouteurs hebben deze jachtpartij twee uur geobserveerd, vastgelegd en waar mogelijk verstoord. Hoewel ieder gedood dier er voor Animal Rights een te veel is, was de buit opvallend mager: de heren gingen met één haas en één fazant naar huis.
Sinds 2015 zijn de hunt saboteurs van Animal Rights actief. [Lees hier meer over onze werkwijzen en doelen.](https://www.animalrights.nl/de-hunt-saboteurs-van-animal-rights)
nov 10, 2022
Midden oktober werd onze campagnecoördinator ‘Ban de Jacht’ Legon geïnterviewd voor een artikel bestemd voor de Krant van West-Vlaanderen. De opzet van dat artikel was een beeld schetsen over hoe drie personen, elk vanuit hun verschillende functie, de opening van het jachtseizoen ervoeren. Aan de ene zijde stonden een jager en een chef-kok die elk de start van het jachtseizoen als iets positiefs beleefden en aan de andere flank stond onze campagnecoördinator in hoedanigheid van Hunt Saboteur van Animal Rights die de opening van de jacht omschreef voor wat het echt is: een zwarte periode vol stress en lijden.
De passage van onze saboteur zorgde voor heel wat aandacht waaronder een reactie van -jawel- een jager. Deze reactie kenmerkte zich door haar criminaliserend karakter t.a.v. de Hunt Saboteurs en door het neerpennen van pertinente onjuistheden. De belangenorganisatie van de jagers, Hubertus Vereniging Vlaanderen (HVV), gebruikte haar platform om deze reactie te verspreiden. Animal Rights vindt het belangrijk om een tegenwoord te bieden.
Campagnecoördinator Legon: “Dergelijke onjuistheden de wereld insturen zorgt voor een criminalisering van dierenrechtenactivisten. Deze criminalisering zien we de laatste tijd steeds vaker terugkomen en dat zorgt voor gevaarlijke situaties.”
[Lees ook over onze wake ter nagedachtenis van de gestorven dieren.](https://www.animalrights.be/animal-rights-organiseert-wake-voor-dieren-die-sterven-tijdens-jachtseizoen)
Het staat de heer Vancompernolle natuurlijk vrij om zijn mening te uiten over dit debat. Het is echter wel heel frappant dat mijnheer wenst aan te geven dat er feitelijke onjuistheden en abusievelijke elementen werden neergepend in het stuk van campagne coördinator Legon, maar zich net in die poging zelf schuldig maakt aan dezelfde aantijgingen.
De heer Vancompernolle haalt de jachtsaboteurs van Animal Rights aan als ‘dit volk’ waardoor de subjectiviteit van zijn stuk haar subtiele mantel voorgoed afwerpt. Verkondigen dat de jachtsaboteurs op illegale wijze jachtpartijen trachten te verstoren is pertinent onjuist. Wij bedreigen geen jagers noch betreden wij privégronden. Beeldmateriaal wordt op legale manier verzameld vanop de openbare weg met inachtneming en eerbiediging van de Privacywetgeving.
Daarnaast stelt mijnheer Vancompernolle dat wij met de regelmaat van de klok in contact komen met de ordediensten waarbij er steeds proces-verbalen worden opgesteld. Ongeacht het gegeven dat dit opnieuw een foutieve assumptie is of slechts een gevolg van foutief verkregen informatie, wensen wij er op te duiden dat de acties die wij ondernemen tegen de jacht verankerd staan in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Onze acties uiten zich grotendeels in de vorm van een demonstratie en demonstreren is een laagdrempelige manier om iemands overtuiging kenbaar te maken. Vrijheid van meningsuiting wordt beschouwd als een integraal concept in een democratie.
Het saboteren van een jachtpartij kan overigens op verschillende manieren gebeuren. Stellen dat elke sabotage een gevaarlijk en illegaal karakter heeft, is incorrect. Opnieuw: wij voeren vreedzaam actie met oog op de-escalatie waarbij het verkondigen van onze mening centraal staat en met focus op het redden van wilde dieren zonder agressie naar de jagers toe.
Finaal wensen wij de heer Vancompernolle nog even te wijzen op de beschuldiging dat onze campagnecoördinator Legon intellectueel oneerlijk zou debatteren. Mogen wij deze sinjeur er even op attenderen dat in de betreffende passage expliciet staat dat de betrokken diersoorten met uitsterven bedreigd -kunnen- geraken? Als het belang van nuance aangehaald wordt, dan moet die ook gerespecteerd worden. Daarnaast is het belangrijk te duiden dat de categorie ‘bedreigd’, die gehanteerd wordt bij de Vlaamse Rode lijst, niet de enige toepassing is van het woord maar dat het woord an sich ook een betekenis heeft nl.: in gevaar. Ook luidt het, volgens verschillende definities van een ‘Rode Lijst’, dat een diersoort automatisch bedreigd wordt in zijn of haar voortbestaan enkel en alleen door op die lijst te staan ongeacht de categorisering in die lijst.
Het konijn staat al sinds 2014 op de Vlaamse Rode Lijst en kampt sedert dan tot en met 2020 (volgens de beschikbare data) met een populatieafname van wel 60 procent. Is dit niet genoeg om te stellen dat de soort met uitsterven bedreigd wordt? Wij vinden alvast van wel.
Gelieve een halt toe te roepen aan de onterechte criminalisering van dierenrechtenactivisten. Als er iets een gevaarlijk karakter heeft, dan is het dat wel.
Animal Rights
