sep 16, 2022
Donderdag 15 september werd de jacht op de patrijs opnieuw geopend. Ondanks de kritieke toestand van de bodembroeder, mogen 46 wildbeheereenheden tot midden november deze kwetsbare soort doden voor het plezier.1
Animal Rights vindt het onbegrijpbaar dat de jacht op deze soort nog steeds niet verboden werd. “Een volledig jachtverbod geeft aan de patrijs nochtans de broodnodige ruimte om met inspanningen inzake habitatverbetering de soort écht vooruit te helpen”, klinkt het volgens Joffrey Legon, campagnecoördinator.
Allereerst is het van uiterst belang om de essentie om de jacht op de patrijs (en in het verlengde de jacht op alle diersoorten) per direct te stoppen, nogmaals aan te halen: de rechten van het dier zelf. Elk dier heeft recht op leven en welzijn. “De patrijs doet niemand kwaad en toch wordt er hemel en aarde bewogen om jagers hun zelfingenomen recht om levende individuen voor het plezier af te knallen, te eerbiedigen en te verantwoorden. Het doden van eender welk onschuldig levend wezen kan echter nooit ethisch verantwoord zijn”, aldus Legon.
Naast het intrinsiek recht op leven en welzijn is het geen onbekend gegeven dat het niet goed gaat met de populatie patrijs in zowel Vlaanderen als in de rest van Europa. De akkervogel staat dan ook als “kwetsbaar” gecategoriseerd op de Vlaamse Rode Lijst van broedvogels. Daarnaast is de soort volgens een studie rond broedvogels in Vlaanderen (Vermeersch, 2020) in de periode 2007-2018 met 56% afgenomen.2 De huidige pogingen om de dalende trend een halt toe te roepen, volstaan niet.3 Als we deze weg verder bewandelen is het niet de vraag of maar wanneer de patrijs een diersoort wordt uit een vervlogen tijd.
De belangrijkste oorzaak van de achteruitgang van de patrijs is het verlies van leefgebied door onder andere intensivering van de landbouw en degradatie van het landschap. Het inzetten op habitatherstel is dan ook van primordiaal belang. Echter is het volstrekt contradictorisch enerzijds inspanningen te leveren om het landschap patrijsvriendelijk te maken en anderzijds de jagers deze dieren te laten doden voor het plezier.
Strengere regels, waaronder het vorig jaar ingevoerde gestandaardiseerde telprotocol, hebben als doel ervoor te zorgen de populatie te beschermen en een “duurzaam afschot” te bekomen. “Het is absurd om er toch maar alles aan te doen om dat zogenaamde duurzaam afschot te vrijwaren. Het is namelijk niet de doelstelling om de actuele populatiegrootte in stand te houden, maar om de soort van de Rode Lijst te krijgen!”, stelt Legon.
Legon: “Als jagers als tegenreactie geen inspanningen meer willen leveren inzake habitatverbetering voor de patrijs, dan zijn ze misschien toch niet de grote natuurliefhebbers die ze beweren te zijn.”
Geef subsidies voor onder andere soortenbehoud en habitatverbetering aan verenigingen die geen dierenlevens eisen als wederdienst.
Ook konijnen en hazen bevinden zich op de Rode Lijst en worden nog steeds bejaagd. [Pas vorige maand nog uitte Animal Rights haar bezorgdheid om de opening van de jacht op konijnen.](https://www.animalrights.be/animal-rights-bezorgd-open-de-jacht-op-konijnen-niet)
[Teken nu onze petitie tegen de jacht op Rode Lijst -dieren.](https://www.animalrights.be/stop-de-jacht-op-rode-lijst-dieren) Animal Rights wenst deze aan te bieden aan minister van Omgeving Demir voor de start van het jachtseizoen op 15 oktober.
sep 15, 2022
Cyrille Krul, lector Innovative Testing in Life Sciences & Chemistry bij Hogeschool Utrecht, gelooft dat een dierproefvrije samenleving ooit mogelijk is. Aan Het Parool vertelt zij hoe zij met dierproeven in aanraking kwam en op welk moment zij uiteindelijk het licht zag.1 Jen Hochmuth van Animal Rights reageert vastberaden: “Getuigenissen zoals deze zijn heel waardevol. Ze laten ons duidelijk zien dat dierproeven niet langer de gouden standaard in de wetenschap zijn en dat meer en meer wetenschappers er helemaal vanaf willen.”
1:Ja, ik geloof dat een dierproefvrije samenleving ooit mogelijk is’.
“Toen ik studeerde, dacht ik dat ik arts wilde worden, maar uiteindelijk zag ik het toch niet zitten om met zieke mensen te werken die ik beter zou moeten maken. Ik wilde liever begrijpen waarom mensen eigenlijk ziek worden. Zaken zoals schade aan het dna – mutaties in het erfelijke materiaal – en het ontstaan van kanker vond ik heel interessant.
Ergens eind jaren 90 deed ik in Utrecht onderzoek naar de interactie tussen voedingsmiddelen. Ik keek specifiek naar de bescherming van thee tegen het ontstaan van dna-schade. Daar gebruikte ik methoden voor in reageerbuizen, en uiteindelijk ook een muizenstudie om het te bewijzen. Dat was niet alleen vreselijk complex, maar eigenlijk ook onmogelijk.
Muizen drinken namelijk geen thee. Daarom voegde ik suiker toe en moest ik controlegroepen in het leven roepen. Op het laatst vroeg ik me oprecht af welke resultaten nu waar waren. In mijn optiek niet het dierexperiment. Toen het vakblad waarin we het onderzoek wilden publiceren met het verzoek kwam extra dierproeven te doen, zag ik het licht: de dierproef is niet de gouden standaard. Dat werd vervolgens de rode draad in mijn carrière.
Wetenschappelijk gezien kan ik uitleggen dat de fysiologie in de darm van de muis anders is dan in die van de mens. We moeten daarom naar andere modellen toe, die dichter bij de mens staan, en die je beter naar de mens kan vertalen. De beslissing om dat te doen, was een opluchting. Maar zeker in die tijd had ik erg het gevoel dat ik tegen de stroom in aan het zwemmen was. En ja, ik denk dat het kan dat we ooit naar een dierproefvrije samenleving gaan. Vraag me alleen niet precies wanneer.”
Cyrille Krul, lector Innovative Testing in Life Sciences & Chemistry bij Hogeschool Utrecht
Meer dan 1,4 miljoen mensen in de Europese Unie laten door het tekenen van [het Europees burgerinitiatief VOOR COSMETICA ZONDER DIERENLEED – MAAK EUROPA DIERPROEFVRIJ](https://www.animalrights.nl/meer-dan-14-miljoen-europese-burgers-eisen-einde-aan-dierproeven) luid en duidelijk weten dat er een einde moet komen aan dierproeven. De organisatoren van het initiatief hebben nu drie maanden de tijd om de handtekeningen voor te leggen aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten voordat zij het aan de Europese Commissie en Parlement kunnen voorleggen.
Animal Rights roept de Nederlandse en Belgische regering op om nu echt werk te maken van het vervangen van dierproeven. We hebben genoeg van lege beloftes en loze woorden. We willen echte progressie zien op de volgende vlakken:
Investeer flink en jarenlang in dierproefvrije innovaties.
Zet een krachtige lobby op om verouderde Europese wetgeving aan te passen zodat dieren niet hoeven te lijden in afschuwelijke giftigheidsexperimenten.
Neem de regie in handen en stimuleer wetenschappers die mee willen veranderen; de transitie naar proefdiervrije innovatie is een feit. Aanhaken of afhaken.
Teken onze ( https://www.animalrights.nl/petitie-vervang-dierproeven)
sep 15, 2022
Animal Rights sprak met Tobias Leenaert over zijn onlangs naar het Nederlands vertaalde boek “Naar een vegan wereld”. In dat boek pleit Tobias voor een pragmatische aanpak.
Animal Rights was op Veggieworld in Houten en sprak daar met Tobias Leenaert over het belang om met je tegenstanders in gesprek blijven, of je 95% vegan kunt zijn en of we niet teveel energie binnen de eigen gemeenschap verspillen door elkaar te beoordelen of we elkaar wel vegan genoeg vinden. Tobias stelt dat je een veganistische wereld het snelst bereikt door jezelf niet als maatstaf te nemen, maar door te kijken naar wat voor de ander belangrijk is. Want zo help je de dieren het best. Wat vind jij van de aanpak die Tobias voorstelt? Ben je zelf een hardliner, of sta je ook wat pragmatischer in dit debat?
De podcast met Tobias Leenaert is nu te beluisteren op je favoriete podcastplatform. Vergeet niet te liken en te abonneren; Spotify, Soundcloud en Itunes
sep 14, 2022
Door de hoge gasprijzen blijft de productie van kunstmest achter en wordt het restproduct CO₂ moeilijk leverbaar. Dit heeft directe gevolgen voor het slachtproces, voornamelijk in de ‘varkensindustrie’, waarin CO₂ wordt gebruikt als verdovingsmiddel. Animal Rights roept op tot het stoppen van het fokken en slachten van varkens.
Bij de winning van kunstmest blijft een zuivere vorm van CO₂ over. Daar maakt de bio-industrie op twee manieren gebruik van. Ten eerste worden dieren, met name varkens, met CO₂ verdoofd voordat ze geslacht worden. Dat is wettelijk verplicht. Ten tweede wordt CO₂ gebruikt voor de koeling van vleesproducten in het slachthuis, tijdens transport en in de supermarkt.1 Dit betekent dat het hele slachtproces ‘in gevaar’ is. Een uitgelezen moment om de slacht te stoppen, vindt Animal Rights.
Campagnecoördinator Anna Krijger: “De Centrale Organisatie voor de Vleessector (COV) vraagt overheden om ‘in te grijpen’, oftewel om financiële ondersteuning. En dat terwijl er honderdduizenden gezinnen hun energierekening nu al niet meer kunnen betalen. Die mensen zouden nu moeten worden geholpen. Het is schandalig dat een overbodige industrie, die ook nog eens zo veel leed veroorzaakt, nu bij de overheid wil aankloppen.”
Ook in de landen om ons heen is er een [tekort aan CO₂, bijvoorbeeld in België](https://www.animalrights.nl/animal-rights-eist-sluiting-slachthuizen-door-co%E2%82%82-tekort).
1:CO2-tekort slachthuizen
Varkens sterven een gruwelijke dood in het slachthuis: bedwelming of verdoving doet daar niets aan af. Sterker nog: de CO₂-methode zelf is afschuwelijk: het gas is zuur en geeft ademnood. De dieren stikken en staan letterlijk doodsangsten uit. Opvallend genoeg is er al in 1978 in Nederland onderzoek gedaan naar het bedwelmen van slachtvarkens met hoge concentraties CO₂. Het onderzoek toonde aan dat de bedwelming met CO₂ gepaard gaat met extreme stress, pijn en ademnood voor het varken. De methode is tijdelijk verboden geweest, maar later, vanwege EU-wetgeving, weer ingevoerd.2
2:CO2-bedwelming zeer pijnlijk
‘Humaan slachten’ bestaat niet, of het nu met of zonder CO₂-verdoving is. Dieren willen leven, net als wij, en het ontnemen van hun leven voor menselijk genot of gemak is verwerpelijk. Kies daarom plantaardig.
sep 12, 2022
De Ethische Commissie in Brussel heeft een heel discutabel experiment goedgekeurd: 24 muizen ondergaan elektroshocks en een weigering van eten waardoor ze bang worden om te eten. Waarom? Om te onderzoeken welke hersencircuits bij angst de voedselinname in een anorexiapatiënt onderdrukken.1 Jen Hochmuth: “Deze wrede dierproef is niet vertaalbaar naar de werkelijke situatie bij de mens en had dus nooit mogen goedgekeurd worden.”
Angst en stress
Het experiment bestaat uit 4 verschillende procedures: (1) Eerst worden de muizen in een testapparaat geplaatst en krijgen de dieren 5 minuten lang elektrische schokken toegediend. Bij het toedienen van de elektrische schokken krijgen de muizen een geluidssignaal te horen dat bij latere blootstelling angst moet uitlokken. (2) Vervolgens worden de muizen alleen in een kooi gehuisvest zonder voedsel, wat voor bijkomende stress zal zorgen.
(3) De volgende dag zullen de muizen terug voor 15 minuten in het testapparaat geplaatst worden. Hierbij zal eten beschikbaar gesteld worden, maar tegelijkertijd zal ook angst uitgelokt worden door blootstelling aan het geluidssignaal. (4) Nadien worden alle muizen gedood door een overdosis barbituraten (een soort slaapmiddel). De hersenen zullen verder geanalyseerd worden om activatie van zenuwcellen in specifieke delen van de hersenen te onderzoeken.
Nutteloos experiment
Wat is het nut van dit folterexperiment? Volgens de onderzoekers van dit project zal deze achterhaalde dierproef bijdragen tot een betere kennis van eetstoornissen zoals anorexia nervosa. Wat de onderzoekers blijkbaar vergeten zijn, is dat muizen van nature niet aan anorexia nervosa of andere eetstoornissen lijden, zoals ze bij mensen gedefinieerd worden.
In deze dierproef worden de dieren simpelweg geconditioneerd om eten met angst te associëren en daarom te vermijden, maar het gedrag en de veronderstelde oorzaken weerspiegelen niet de achterliggende psychologische oorzaken bij menselijke eetstoornissen. Jen Hochmuth van Animal Rights: “Dit nutteloze en wrede experiment had nooit goedgekeurd mogen worden. Zulke dierproeven hoeven dan ook niet vervangen te worden. Ze moeten gewoon verboden worden!”
HOE KON DEZE DIERPROEF GOEDGEKEURD WORDEN?
Volgens Animal Rights is het niet verwonderlijk dat bijna alle dierproeven worden goedgekeurd, aangezien de ethische commissie hoofdzakelijk bestaat uit mensen die zelf ook dierproeven uitvoeren. Er is geen enkele inspraak van dierenbelangenorganisaties bij dierproefaanvragen. Het systeem is zo opgesteld dat een echte ethische afweging waar ook het belang van de betrokken dieren wordt meegewogen, uitblijft.
Volgens Animal Rights is de snelste manier om dierproeven flink terug te dringen de samenstelling van de verantwoordelijke ethische commissies veranderen. Animal Rights roept de regering op om nu echt werk te maken van het vervangen van dierproeven. We hebben genoeg van lege beloftes en loze woorden. We willen echte vooruitgang zien!
Teken onze petitie
