Animal Rights publiceert foto’s van varkens die een akelige dood in Vlaamse varkensstallen gestorven zijn. De dieren liggen soms uren tot dagenlang te creperen vooraleer ze gevonden worden door de veehouder. Sommige dieren worden naar de ziekenboeg verplaatst, anderen worden aan hun lot overgelaten om een trage en pijnlijke dood te sterven. Campagnecoördinator Els Van Campenhout: “Varkens in de veehouderij sterven altijd een gruwelijke dood: als de dieren niet creperen in de stallen, worden ze ter plekke gedood of op de vrachtwagen richting slachthuis gezet.”
Op de foto’s zien we hoe dode varkens bij het afval liggen voor de Rendac ophaling. Een van de varkens heeft een bebloede snuit. Varkens in de vleesindustrie hebben geen leven, omdat ze letterlijk alleen maar geboren worden om te sterven. De vleesindustrie behandelt dieren op geen enkel moment van hun leven met respect. Vanaf het moment dat ze geboren worden tot als ze sterven worden de dieren uitgebuit zodat de rekken in de supermarkt kunnen aangevuld worden met vlees. Dierenlevens doen er niet toe, alleen het winstbejag telt.
Een overleden varken heeft bloed aan de snuit hangen
Sterfte bij opgroeiende vleesvarkens
Wanneer biggen drie à vier weken oud zijn worden ze gescheiden van hun moeder om vetgemest te worden voor de slacht. Ook bij de ‘mestvarkens’ komt sterfte voor. Het gemiddelde uitvalpercentage in de Vlaamse vleesvarkenshouderij bedraagt zo’n 3,6 procent, wat neerkomt op honderdduizenden dieren. 1 De dieren sterven onder meer door: achterblijven in groei, luchtwegaandoeningen, kreupelheid, zenuwaandoeningen en staartbijten.
Een varken dat gestorven is ligt bij het afval
De varkenshouderij is immoreel
Animal Rights doet al jarenlang onderzoek naar de levensomstandigheden van varkens in de varkenshouderij. De lijst van misstanden die we al zagen is lang: lijden onder hittestress in zowel de stallen als op transport, onthouden van medische zorg, creperen in de stallen, het vervoeren van zieke en kreupele dieren, mishandelingen tijdens het inladen tot systematische mishandelingen in de slachthuizen en het onverdoofd kelen van varkens die het uitschreeuwen terwijl ze ondersteboven aan de slachtlijn hangen. Deze vreselijke industrie is volstrekt immoreel.
Transitie naar plantaardige samenleving
Animal Rights pleit voor een volledige transitie naar een plantaardige samenleving: dat is de enige manier om het dierenleed veroorzaakt door de destructieve en meedogenloze veehouderij een halt toe te roepen.
De vorige week aangekondigde stikstofplannen konden rekenen op grote woede van ondernemers in de vee-industrie. Maar de nieuwe doelen zijn een belangrijke stap vooruit voor zowel dieren in de intensieve veehouderij als wilde diersoorten.
De [impact van de veehouderij op dier, milieu en volksgezondheid](https://www.animalrights.nl/plant-power/de-impact-van-vlees-en-zuivel) is enorm. Dat is eindelijk ook in Den Haag doorgedrongen. Het nieuwe stikstofbeleid gaat ervoor zorgen dat de veestapel in 2030 rond de 30% is gekrompen, aldus minister voor Natuur en Stikstof Van der Wal. Zij deed dat in de persconferentie over haar plan om de stikstofuitstoot met de helft te verminderen. “Of dat 26% of 32% is, vraag mij dat niet, maar het zal schommelen rond dat percentage.”
De minister baseert zich daarbij op een doorrekening van het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL). In de Kamerbrief waarmee Van der Wal haar Nationaal Programma Landelijk Gebied aanbiedt, schrijft ze: “De pijnlijke constatering is dat niet alle agrariërs door kunnen met hun agrarische onderneming. Zeker niet in alle gebieden.”1
De ‘veestapel’, zoals het aantal dieren in de intensieve veehouderij vaak onbarmhartig genoemd wordt, in Nederland is enorm. Er zijn ruim 100 miljoen kippen, 12 miljoen varkens, bijna 4 miljoen koeien en nog honderdduizenden schapen, paarden en geiten. Het totale aantal schommelt nogal.2
Een daling van ongeveer 30% betekent dat er miljoenen dieren minder worden gefokt, gehouden en geslacht. Anna Krijger, campagnecoördinator Stop de slacht: “Dierenwelzijn is niet de reden achter de nieuwe stikstofplannen. Toch heeft de reductie van de zogenaamde veestapel als gevolg dat miljoenen dieren afschuwelijk lijden bespaard zal blijven. Dat is goed nieuws.”
In de Gelderse Vallei, waar voornamelijk pluimveebedrijven gevestigd zijn, zal de stikstofuitstoot, en dus het aantal dieren, rigoureus moeten worden teruggebracht. Minister Staghouwer (LNV) meent dat dit ook ten goede zal komen aan het tegengaan van verspreiding van ziekten. “De vogelgriep, het coronavirus; daar moeten we conclusies uit trekken.” Het kabinet wil in de Gelderse Vallei de stikstofuitstoot met 58% terugdringen.3 Dit betekent dat er in de toekomst niet alleen minder dieren gefokt zullen worden, maar ook minder dieren ‘geruimd’ als gevolg van de vogelgriep. Sinds het begin van de huidige vogelgriepepidemie zijn er al [meer dan 2,5 miljoen dieren gedood](https://www.animalrights.nl/vogelgriep-tijdlijn-2022).
Ook wilde dieren, en dan met name vogels, zullen baat hebben bij de nieuwe stikstofregels. Momenteel spoelt het kalk uit de grond weg door verzuring: een effect van een teveel aan stikstof. Koolmezen op de Veluwe hebben hierdoor last van het verdwijnen van calcium. Ze krijgen het via hun voedsel nu zó weinig binnen, dat bij een deel van de eieren de schaal te dun is of dat kuikens al in het nest hun pootjes breken. Door te veel reactief stikstof vinden overigens ook insecten te weinig kalk om sterke schildjes te maken, vaak met de dood als gevolg.4
De effecten zijn terug te vinden in de hele voedselketen, want minder mezen betekent ook minder roofvogels. “Het is in de bossen op bijvoorbeeld de Veluwe al heel stil aan het worden. Vogels verdwijnen bij gebrek aan voedsel, want slakken en insecten zijn er steeds minder door gebrek aan kalk,” zegt Arnold van den Burg van Stichting BioSFeer.5
Het afschot van ganzen kan door de nieuwe stikstofplannen ook op de tocht komen te staan. Jessica Smit, campagnecoördinator Ban de jacht: “Ganzen gedijen ontzettend goed op het Nederlandse intensief bemeste en eiwitrijke boerenland. Minder intensief bewerkt land zorgt voor minder geschikt voedsel. Minder stikstofuitstoot zou dus op de lange termijn ook het ‘ganzenprobleem’ deels kunnen oplossen.”
Animal Rights streeft naar een plantaardige wereld waarin geen enkel dier hoeft te lijden voor menselijk plezier of gemak. De nieuwe stikstofplannen zijn belangrijke stappen in de goede richting, maar natuurlijk geen einddoel. Animal Rights blijft zich inzetten totdat ieder dier wordt beschouwd als een individu met recht op leven en welzijn.
De minister voor Natuur en Stikstof wil komend jachtseizoen (2022/2023) de landelijke plezierjacht op konijnen verbieden. Daarnaast wordt in de provincies Groningen, Limburg en Utrecht de jacht op hazen verboden. Deze dieren zijn in 2020 [op de Rode Lijst geplaatst](https://www.animalrights.nl/rode-lijst-betrouwbaar-maar-jacht-gaat-door). Tot en met vandaag kan iedereen die dat wil reageren op het besluit van de minister, voordat het definitief wordt. De reactie van Animal Rights lees je hieronder. Wij roepen iedereen op die zich zorgen maakt over de bescherming van konijnen en hazen, maar ook fazanten, houtduiven en wilde eenden, om nog snel te reageren. [Hier vind je meer informatie](https://www.animalrights.nl/geef-n%C3%BA-je-mening-over-het-sluiten-van-de-jacht) en je kunt direct [op deze website](https://www.internetconsultatie.nl/wildlijst/b1) een reactie achterlaten.
Lees ook: [geef nú je mening over het sluiten van de jacht](https://www.animalrights.nl/geef-n%C3%BA-je-mening-over-het-sluiten-van-de-jacht)
Het dossier Tomassen Duck-To wordt alsmaar langer en vreemder. De eendenslachter in Ermelo beweert nu dat de gemeente schuldig is aan ‘dierenleed’ als de opgelegde dwangsommen niet worden teruggedraaid. Als er dagelijks minder lang geslacht mag worden, loopt de industrie vertraging op en dat is slecht voor de eendjes – aldus de slachter.
Tegelijkertijd is de algehele intensieve pluimveehouderij op een absoluut dieptepunt beland. Op vrijdag 10 juni werden er in het Gelderse Hierden meer dan 100.000 eenden ‘geruimd’ vanwege de vogelgriep.
Tomassen wil doorslachten ‘omwille van de dieren’
Tomassen Duck-To moet zich op straffe van hoge dwangsommen aan de regels houden. De eendenslachterij verzet zich hier op onnavolgbare wijze tegen door de gemeente Ermelo verantwoordelijk te houden voor ‘dierenleed’.
Op dit moment slacht Tomassen iedere werkdag 32.000 eenden, van 6:00 uur tot 18:00 uur. De gemeente wil gaan handhaven op de werktijden uit de vergunning: van 7:00 uur tot 16:00 uur. Dit in verband met de enorme stank-, geluids-, en verkeeroverlast voor omwonenden van de slachterij. De slachterij klaagt dat er dan niet genoeg tijd is om dan dagelijks de 32.000 dieren te slachten. En als ze langer op de slacht moeten wachten, betoogt het bedrijf, komt het dierenwelzijn in het geding. De stallen waarin de dieren verblijven zullen bijvoorbeeld overvol raken. Dat zou dan de schuld van de gemeente zijn en dus vecht Tomassen de dwangsommen van 706.000 euro aan bij de Raad van State.1 De voorzieningenrechter bepaalt volgende week of de dwangsom geschorst wordt.
Campagnecoördinator Anna Krijger reageert: “Als het niet zo treurig was, zou het lachwekkend zijn. Eendenslachter Tomassen beschuldigt de gemeente van het veroorzaken van dierenleed, terwijl het bedrijf zelf zo veel mogelijk eenden per minuut de dood in jaagt.” Tomassen slacht 8,4 miljoen eenden per jaar. Bovendien werd twee jaar geleden, tijdens de coronacrisis, de eendenindustrie volledig stilgelegd. Toen was er nog geen sprake van ‘dierenleed’. Krijger: “We hopen dat de gemeente Ermelo niet zwicht voor deze kwaadaardige framing en voet bij stuk houdt.”
“Als het niet zo treurig was, zou het lachwekkend zijn. Eendenslachter Tomassen beschuldigt de gemeente van het veroorzaken van dierenleed, terwijl het bedrijf zelf zo veel mogelijk eenden per minuut de dood in jaagt.“
Momenteel heeft Tomassen een vergunning voor werktijden voor negen uur per dag. Er wordt echter twaalf uur gewerkt. 2 Het argument dat Tomassen telkens gebruikt wanneer het de regels overtreedt is ‘zicht op legalisatie’. Wanneer er een vergunning is aangevraagd, is er zicht op legalisatie, en dus hoeft de illegale werkwijze niet gestaakt te worden, zo redeneert het bedrijf.
De eendenslachter gaat zelfs nog een stapje verder en vroeg afgelopen week een vergunning aan om het slachten op te voeren tot vijftien uur per dag. Krijger: “Het is ronduit bizar. Er zijn op vrijdag 10 juni meer dan 100.000 eenden gedood in Hierden vanwege een vogelgriepuitbraak. Dat zijn 100.000 individuele dieren met gevoel, zonder blikken of blozen vergast. Tegelijk wil Tomassen de eendenindustrie uitbreiden. Je kunt er met je verstand niet bij.”
Nu de eendenpopulatie in de intensieve pluimveehouderij door alle ruimingen flink is afgenomen (vóór Hierden was al 20 procent van alle eenden gedood) kan Tomassen zich juist probleemloos aan de opgelegde regels en werktijden houden. Tomassen’s ‘dierenleedargument’ van overvolle stallen door een te kort aantal slachturen is hiermee volledig van de baan, aldus Krijger.
In de video hieronder zien we de trieste beelden van de gigantische ‘ruiming’ in Hierden. Animal Rights was ter plaatse om met eigen ogen de verschrikkingen van de intensieve pluimveehouderij te zien en vast te leggen.
Stop de waanzin van de eendenindustrie
Animal Rights verzet zich al jaren tegen de eendenindustrie in het algemeen en slachterij Tomassen Duck-To in het bijzonder. Hier zijn drie belangrijke redenen voor. De eerste is natuurlijk het enorme dierenleed in de stallen en de slachterij, maar ook de ‘ruimingen’ als gevolg van de vogelgriep en de wettenloosheid die in de industrie heerst zijn zeer ernstig.
Eind vorig jaar diende Animal Rights een handhavingsverzoek in tegen illegale jachthutten in de gemeente Voerendaal in de provincie Limburg. Met succes: de gemeente heeft besloten dat de jachthutten in strijd met het bestemmingsplan zijn gebouwd en dus verwijderd moeten worden. De lokale werkgroep Kunderberg-natuur had de gemeente ook al gewezen op de illegale jachthutten, maar de gemeente wilde niet tot actie overgaan zonder handhavingsverzoek. De werkgroep startte eveneens een petitie tegen de jacht bij de Kunderberg. Jessica Smit, Animal Rights: “Wij hebben de burgemeester verzocht om de jachthutten, stoelen en andere bouwwerken af te breken. Wilde, beschermde dieren werden waarschijnlijk al jarenlang vanuit illegale bouwwerken afgeschoten. Dat kan nu niet langer.”
Lees ook: [illegale jachthutten en kadavers in Heerlen](https://www.animalrights.be/illegale-jachthutten-en-kadavers-heerlen)
In een bestemmingsplan wordt omschreven welke bestemming een bepaald gebied heeft, bijvoorbeeld wonen, natuur, agrarisch of water. In een bestemmingsplan wordt ook omschreven welke activiteiten er in deze gebieden zijn toegestaan en aan welke vereisten een bouwwerk moet voldoen. Vaak is het verboden om een bouwwerk zonder een omgevingsvergunning te plaatsen. Ook voor de jachthutten in Voerendaal zijn vergunningen nodig, maar die zijn nooit verleend.
Na het handhavingsverzoek van Animal Rights zijn er op diverse locaties controles uitgevoerd door toezichthouders van de gemeente. De eigenaren hebben de opdracht gekregen om de jachthutten af te breken. Doen ze dit niet dan worden er boetes uitgedeeld. Smit: “Wij zijn blij dat de gemeente ons verzoek serieus in behandeling heeft genomen en dat de jachthutten verwijderd worden.”
Het is niet de eerste keer dat Animal Rights in het geweer komt tegen illegale bouwwerken. Ook in Heerlen [werd vorig jaar een handhavingsverzoek ingediend](https://www.animalrights.be/illegale-jachthutten-en-kadavers-heerlen) tegen de jachthutten en -stoelen die in en rondom het Natura 2000-gebied Imstenraderbos zijn geplaatst. Daar wacht de organisatie nog op een beslissing. “Wij vermoeden dat er in heel Nederland ontelbaar veel illegale jachthutten staan, maar er is amper controle”, zegt Smit.
De Partij voor de Dieren Limburg heeft politieke vragen gesteld over [dode lokkippen, het afschieten van vossen en de mogelijke vergiftiging van wilde dieren](https://limburg.partijvoordedieren.nl/vragen/schriftelijke-vragen-plusquin-over-gevolgen-vossenjacht-door-onverbindend-verklaren-vrijstellingslijst) rondom het Imstenraderbos.
Wilde dieren werden waarschijnlijk al jarenlang vanuit illegale bouwwerken afgeschoten.
Wij vermoeden dat er in heel Nederland ontelbaar veel illegale jachthutten staan.
