Animal Rights wil dat de Tweede Kamer het [apentestcentrum BPRC](https://www.animalrights.nl/bprc) in Rijswijk terugfluit. Het BPRC infecteert apen met het vogelgriepvirus H5N1 en dat gaat de dierenrechtenorganisatie veel te ver. Animal Rights oprichter Robert Molenaar: “Pak de ziekte bij de bron aan: de intensieve pluimveehouderij! Nu worden gezonde apen doodziek gemaakt. Dit is een gebed zonder einde.”
Uit een recente wetenschappelijke publicatie van het BPRC blijkt dat apen geïnfecteerd werden met vogelgriep: ze moesten het virus inademen via een inhalatiemasker of kregen het binnen via druppels in de neus, keel en longen. Van de twaalf gebruikte apen werden drie apen tijdens het experiment afgemaakt vanwege het ernstige verloop van de ziekte. Een vierde aap werd de volgende ochtend dood in de kooi gevonden. 1
Molenaar: “De apen raakten in ademnood, werden lusteloos en verloren hun trek in voedsel. Door de vele handelingen en injecties verkeerden de apen in een constante staat van desoriëntatie, sufheid en misselijkheid.”
Animal Rights is verbolgen dat de volgende gezondheidscrisis weer wordt afgeschoven op proefdieren. Molenaar: “Vogelgriep is een dierziekte die van vogels op mensen kan overslaan. De megastallen vol doorgefokte kippen, kalkoenen en eenden met een lage weerstand is een potentieel reservoir voor deze [zoönose](https://www.animalrights.nl/corona-en-andere-zo%C3%B6nosen). We trekken maar geen lessen uit de huidige coronacrisis.”
[youtube:https://youtu.be/gPSexotJ0Ao]
Het BPRC heeft op haar website aangekondigd dat er vervolgstudies komen. Molenaar: “Het BPRC heeft tot 1 juli 2022 een vergunning om maar liefst 206 apen in te zetten in griep-experimenten, waaronder vogelgriep. We willen dat deze vergunning wordt ingetrokken.” 2
Animal Rights heeft een brandbrief opgesteld. Deze is samen met 4400 handtekeningen aangeboden aan de Tweede Kamer. [Op dinsdag 30 maart demonstreerde Animal Rights voor de poort van het apentestcentrum in Rijswijk.](https://www.animalrights.nl/demonstratie-tegen-infecteren-van-apen-met-vogelgriep)
26/4/2021 – Frank Wassenberg, Tweede Kamerlid van de Partij voor de Dieren, stelde [Kamervragen aan minister Schouten](https://www.rijksoverheid.nl/documenten/kamerstukken/2021/04/26/beantwoording-kamervragen-over-bericht-bprc-infecteert-apen-met-vogelgriepvirus) over het infecteren van apen met vogelgriep. “Wist u dat drie apen vanwege het ernstige ziekteverloop afgemaakt moesten
worden en een vierde de volgende ochtend dood in de kooi werd gevonden?’ Waarop minister Schouten bevestigde dat ze dit wist maar geen extra stappen gaat ondernemen. ‘Het BPRC geeft aan dat dit onderzoeksproject naar het vogelgriepvirus geen
impact heeft op de afspraken om uiterlijk in 2025 het aantal proeven met apen met 40% te verminderen, de fokkolonie te verkleinen en meer in te zetten op
proefdiervrije innovaties, ‘ aldus de minister.
In april 2020 kondigde kledingmerk Canada Goose aan dat men in 2022 wil gaan beginnen met het vervangen van ‘vers’ bont voor de coyote-bont-kragen op hun parka’s door ‘hergebruikt’ bont.1
De parka’s van Canada Goose zijn in de afgelopen jaren synoniem geworden voor wreedheid tegen dieren, zowel vanwege de vreselijke vangmethoden van coyotes met pootklemmen en strikken, als vanwege het lijden van ganzen voor het dons. De kraag en de vulling van Canada Goose parka’s zijn afkomstig van dieren die niet wilden sterven.
Hergebruik bont Het bedrijf wil bont terugkopen van klanten en hergebruiken. Hoewel dit mogelijk coyote levens spaart, blijft het gebruik van bont onacceptabel. Het beeld wordt nog steeds gewekt dat het dragen van bont modieus en sociaal geaccepteerd is, en kost daardoor elders, bijvoorbeeld op bontfokkerijen, nog steeds miljoenen dieren het leven. De aankondiging van Canada Goose lijkt een onnodige oprekking van het afscheid van bont. Het laat zien dat men bij Canada Goose in een gewelddadig en immoreel verleden is blijven steken.
Zolang Canada Goose bontproductie niet onvoorwaardelijk afzweert en afkeurt, niet duidelijk definieert wat ze verstaat onder ‘hergebruikt bont’, uitlegt hoe ze dat gaat controleren en vertelt wanneer al het Canada Goose-bont in de winkels ‘hergebruikt’ is, zou sowieso ieder fatsoenlijk mens alle Canada Goose producten moeten mijden.
En dons dan? Deze beleidsverandering helpt ook geen enkele gans of eend wiens dons en veren nog steeds in de parka’s worden gepropt. Net als het dons geproduceerd in Nederland komt het Canada Goose dons uit de vleesindustrie (Feather Industries, Toronto). We weten uit Nederland dat in de eenden industrie de dieren na een vreselijk leven in de schuren een gruwelijke dood in de slachthuizen wacht. En daar doet een Responsible Down Standard (RDS) niets aan af.
Ook het kopen van een ‘bijproduct’ draagt bij aan het levensvatbaar houden van immorele industrieën.
Klemmen en strikken Strikken wurgen een dier langzaam. Klemmen kunnen serieuze verwondingen veroorzaken, zoals ernstige bloedingen, orgaanschade en botbreuken. Op deze wijze gevangen dieren kunnen dagen lijden aan honger, dorst, predatie en blootstelling aan extreme weersomstandigheden, voordat een ‘genadeschot’ eindelijk volgt. Aan hoeveel regels de klemmen ook zijn gebonden, er is niets humaans aan.
Of het dier crepeert in een klem, doodgeschoten wordt of stikt in een strik, hoe dan ook moet een coyote sterven en worden gevild voor een kraag op een jas. Alle bontkragen van Canada Goose worden nog altijd op deze wijze verkregen.
Wil je zien hoe het ’trappers’ tuig te werk gaat, kijk dan hier, hier , hier, of hier
Waar de coyotes precies vandaan komen wil Canada Goose niet zeggen: “we source all of our fur from areas widely distributed across the Western region of North America.”
Dit soort vangmethoden zijn in de EU verboden. Hoe is het dan mogelijk dat producten die door deze methoden verkregen worden hier nog wel te koop zijn? Ook dit is een reden om het burgerinitiatief tegen de import en verkoop van bont te tekenen.
Het OCWM van Erpe-Mere verpacht het jachtrecht op enkele van haar eigendommen. Jagers kunnen nog tot 31 maart een bod uitbrengen en de hoogste bieder zal vervolgens enkele jaren naar hartenlust dieren mogen doden op openbaar domein. Wie het jachtrecht heeft mag alle aanwezige wildsoorten bejagen, dus bijvoorbeeld vossen, fazanten, wilde eenden, houtduiven, enz. Het gaat om een terrein van 30 hectare en een van 13 hectare. De gemeente verdient zo een centje bij op de kap van wilde dieren.
Rowena Vanroy, Animal Rights: “Wij zijn geschokt. Het is alsof we vijftig jaar teruggaan in de tijd. Jacht is een compleet achterhaald concept en bovendien totaal ongepast in het verstedelijkte Vlaanderen. Elk gemeentebestuur zou zich moeten bekommeren om haar dieren en natuur en dus de jacht verbieden.”
Niet enkel in Erpe-Mere, maar in vele gemeentes staan nog honderden hectares openbaar domein ingekleurd als jachtgebied. Die worden weliswaar niet altijd ook effectief verpacht aan jagers, zoals in Erpe-Mere, maar het geeft toch het signaal dat de gemeente de jacht steunt. In sommige gemeentes staan zelfs kerkhoven en sportterreinen ingekleurd! De wilde dieren zijn hiervan het slachtoffer. Elk jaar worden er tienduizenden fazanten, hazen, vossen, eenden, duiven en konijnen gedood enkel en alleen voor het plezier.
Het smoesje dat hier in vele gevallen voor wordt gebruikt, is dat dit nodig is om dieren te kunnen “bestrijden” in geval van schade. Dat is een leugen. Jammer genoeg kan bestrijding altijd en overal na een aanvraag bij het Agentschap voor Natuur en Bos. Dat er gronden worden ingekleurd dient enkel om de jagers een plezier te doen.
BRON: [Gemeente Erpe-Mere. Openbare verpachting van het jachtrecht.](https://www.erpe-mere.be/file/download/10205/24CE06313D764A3BEF0BE3DBCE6C0D6C)
Update 27 april 2021: Flobecq gooit bezwaren in prullenmand! De meerderheid van de gemeenteraad in Flobecq steunt het project en verwerpt de ruim 700 bezwaarschriften op grond van dat de meeste bezwaarschriften dezelfde tekst bevatten en werden verstuurd vanuit Vlaanderen.
“Aangezien het merendeel van de bezwaarschiften via e-mail werd verstuurd en dezelfde tekst bevat, die is gebaseerd op een publicatie van Climaxi” […]
“Aangezien het merendeel van de bezwaarschriften uit Vlaanderen komt, terwijl Vlaanderen geen hinder ondervindt van dit project”. Lees [de volledige tekst hier. ](https://www.notele.be/it18-media95747-flobecq-le-college-echevinal-a-dit-oui-au-projet-de-parc-a-loups-au-bois-de-la-houppe.html)
Animal Rights laat het hier niet bij zitten! Wij hebben als Belgische dierenrechtenorganisatie wel degelijk een belang om bezwaar in te dienen tegen de bouw van een wildpark dat de rechten van dieren met de voeten zal treden. Dieren behoren niet opgesloten te worden voor het vermaak van mensen! We overleggen met Climaxi en andere lokale belanghebbenden over een beroep tegen deze beslissing.
Hieronder lees je het verhaal over het geplande wolvenpark.
De familie Fort plant een wolvenpark in Flobecq in de provincie Henegouwen. Toeristen zullen kunnen overnachten in een zestal chalets grenzend aan het wolvenverblijf. Dit is slechts het begin van plannen voor een veel groter recreatiepark van 22 hectare.1
Rowena Vanroy, Animal Rights: “Dieren hebben er totaal geen belang bij om te dienen als schouwspel voor de massa. Deze wolven worden veroordeeld tot levenslang op een oppervlak dat slechts een fractie beslaat van hun normale territorium. Ze zullen nooit kunnen jagen, geen grote afstanden kunnen afleggen en niet vrij zijn om hun natuurlijke gedrag uit te oefenen.”
Wolven zijn momenteel erg populair in België door de terugkomst van de [wilde wolven](https://www.animalrights.be/wolven). Dit plan voor een wolvenpark is niet meer of minder dan munt slaan uit de wolvenheisa door gefokte dieren tentoon te stellen. Dit park heeft geen enkel nut voor het voortbestaan van de [wolf](https://www.animalrights.be/wolven) en pretendeert dat ook niet te hebben. Het is een puur commerciële onderneming. Aangezien het nu al duidelijk is dat het voornamelijk draait om economische belangen, kan dit niet anders dan slecht uitdraaien voor de dieren die er zullen moeten verblijven.
Het attractiepark is gepland op de terreinen van de oude zavelputten van de familie Fort in D’Hoppe. Deze domeinen bevinden zich vlakbij waardevol natura 2000-gebied (Brakelbos, Pottelbergbos en D’Hoppebos). Jarenlang werd er hier zavel ontgonnen en afval gestort. In 2003 werd de eigenaar veroordeeld om de plek te saneren. Volgens natuurbeschermers is hier niets van in huis gekomen en zit er nog steeds afval onder de grond. Verder werd er in 2005 nog een illegale weg gebouwd, wat ook gepaard ging met veel ophef.234
Nu het bestaansrecht van dierentuinen steeds meer ter discussie wordt gesteld, onder andere door de coronaperikelen, zou men wel twee keer na moeten denken voor men nog een gevangenis voor wilde dieren toestaat. Vooral ook omdat er niet eens de pretentie is van natuurbescherming, dieren worden misbruikt voor entertainment.
Dieren veroordelen tot een leven in gevangenschap voor het entertainment van de mens is onaanvaardbaar. Het is nog niet te laat. Het dossier ligt nog tot 2 april ter inzage bij de gemeente Flobecq. Animal Rights dient bezwaar in. Wie net als ons bezwaar in wil dienen kan onderaan een voorbeeldbrief vinden en deze verzenden naar [email protected]
Lees ook: [Miljardenindustrie dierentuinen wankelt door corona.](https://www.animalrights.be/miljardenindustrie-dierentuinen-wankelt-door-corona)
Sinds 2016 is de laatste zaterdag van maart World Day for the End of Fishing (WoDEF). 1 Het is een internationale campagne van dierenrechtenorganisaties die een einde willen aan de visserij.
Voor de WoDEF van 2021 richt Animal Rights haar blik op de verkoop van levende schaaldieren die de consument vervolgens thuis zelf moet doden. “Het doden van zoogdieren en pluimvee is aan wetgeving gebonden, terwijl iedereen een levende kreeft mag kopen om deze vervolgens levend te koken of te bewerken met een mes,” zegt Animal Rights campagnecoördinator Anna Krijger.
Animal Rights roept op om de verkoop van levende schaaldieren te verbieden.
Te koop in groothandels en op de markt
Levende kreeften, krabben en garnalen zijn vanwege de publieke verontwaardiging uit de Nederlandse supermarkten verdwenen. Alleen op markten in gespecialiseerde Aziatische winkels, visspeciaalzaken en groothandels staan nog aquariums met levende dieren. In België koop je ook nog levende dieren bij de buurtsuper.
Animal Rights filmde gesprekken met vriendelijke en behulpzame medewerkers van Amazing Oriental, Hanos, Makro en Sligro in Nederland en bij Delhaize en Carrefour in België om deze onverantwoorde handel in levende dieren in beeld te brengen.
Canadese kreeften en Alaska ‘king crabs’ hebben er al een lange reis opzitten als ze net als noordzeekrab en oosterscheldekreeft in Zeeland ‘verwaterd’ worden. Dit houdt in dat ze in schoon water worden geplaatst om zich leeg te poepen.
Vanaf dat de dieren gevangen zijn, krijgen ze geen voedsel meer en het streven is om de dieren binnen twee weken te verkopen. Al die tijd teren de dieren in op hun reserves. Aan de buitenkant is aan de kreeften en krabben niet veel te zien, omdat de schaal niet mee krimpt. Bij Hanos crepeerde zo in ieder geval één onverkoopbare grote kreeft, bleek uit een van onze gesprekken.
Geen van de winkels en groothandels die Animal Rights bezocht, gaf de consument instructies mee. De verkopers gaven aan dat buiten de winkel de dieren nog één, maximaal twee dagen overleven. Als de consument ten minste niet de stommiteit begaat om de zeedieren in water te willen bewaren.
De aquaria in de winkels zijn kaal, er is geen andere afleiding dan elkaar, de hoofdreden waarom de scharen met elastiek worden dicht gehouden. Kannibalisme komt echter toch voor. Bij de Makro werd een rivierkreeft teruggevonden in de afvoer.
Amerkaanse rivierkreeft ‘gered’ uit de afvoer
Undercoverbeelden
Undercoverbeelden
Kannibalisme bij de dieren
Kreeften voelen pijn
Al in 2005 verklaarde het wetenschappelijk panel voor dierengezondheid en -welzijn (AHAW) van de Europese autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) dat in ieder geval grotere kreeftachtige complex in gedrag zijn en een zekere mate van bewustzijn lijken te hebben. Ze hebben een pijnsysteem en een aanzienlijk leervermogen. Alle kreeften, krabben en garnalen kregen daarom dezelfde bescherming als gewervelde dieren voor experimenten en andere wetenschappelijke doeleinden. 2
Wat Animal Rights betreft is het niet meer van deze tijd om met een dier onder de arm naar huis te gaan en het vervolgens zelf te doden. Daarnaast zijn er nu ook veganistische alternatieven voor kreeft, krab en garnalen. Animal Rights roept dan ook op om de verkoop van levende schaaldieren te verbieden.
