Animal Rights kreeg veel reactie op het artikel waarin we ontkrachten dat vegetarisme voldoende is om dieren niet te laten lijden. Sommige mensen voelden zich negatief weggezet. Als antwoord op alle reacties hebben we dit artikel geschreven. De kern is: vanuit menselijk perspectief is vegetarisme en minder dierlijke producten eten een stap die je voor dieren zet. Het is niet vanzelfsprekend en kost moeite. Wij juichen zo’n stap dan ook zeker toe. Voor dieren is vegetarisme en zelfs veganisme echter geen stap die je voor hen zet. Veganisme betekent simpelweg dat je dieren met rust laat. Voor Animal Rights is dat het minste wat je kunt doen. Hoe moeilijk en confronterend dat soms ook is: wij vertegenwoordigen de stem van dieren en van niemand anders. Daarom rusten wij niet tot we bereikt hebben waar veganisme en dierenrechten over gaan: de vrijheid van dieren.
De meeste mensen in onze cultuur eten dieren. Vanuit het perspectief van die carnistische cultuur is het een stap als je vegetariër wordt. Een stap die je zet voor de dieren. En let wel: het is een stap die wij van harte toejuichen. Je moet moeite doen om een gewoonte te doorbreken. Je moet de moed hebben om bij familie en vrienden die wel dieren eten aan te geven je dat niet wil, iets waarbij je je bezwaard kunt voelen, omdat ze nu ‘speciaal voor jou’ rekening moeten houden bij het koken. Misschien moet je zelfs een favoriet stuk vlees opgeven, ondanks dat er geweldige plantaardige alternatieven zijn. Al met al gaat vegetariër worden over het opzij zetten van je eigen belang ten behoeve van dieren.
Wij van Animal Rights vertegenwoordigen het perspectief van dieren. Ons motto is: “Elk dier is een individu met recht op leven en welzijn.” We strijden dan ook tegen elke vorm van onnodig dierenleed.
Iedere dierenvriend – en als vegetariër hoor je op basis van je waarden bij die groep – zal ons motto beamen. Als wij opkomen voor dieren, steun je dat. Zo zul je van harte instemmen met onze strijd tegen de bontindustrie. Als we daarbij zeggen dat geen mens bont hoort te dragen en dat bont dragen immoreel is, dan val je daar niet over. Je juicht het toe. Als vegetariër ondersteun je ook onze strijd tegen de vleesindustrie. Dieren eten is immoreel.
In onze cultuur lijkt er een moreel verschil te zijn tussen een jas met een bontkraag en een paar leren schoenen. Je zal niet snel een vegetariër met een bontkraag zien rondlopen, maar het dragen van leren schoenen is minder ongebruikelijk. Echter: voor zowel bont als leer moet een dier onnodig lijden en gedood worden. Toch denken veel mensen over leer anders: “Leer komt van dieren die al gedood zijn voor het vlees,” is een regelmatig terugkerend excuus. Zou bont dragen van bijvoorbeeld nertsenvacht echter moreel verantwoorder worden als je eerst de nertsen eet?
Veel mensen denken ook dat er een moreel verschil zit tussen het eten van vlees en andere dierlijke producten als zuivel en eieren. Dat is wat we in dit artikel hebben ontkracht. Dieren die gehouden worden voor zuivel of eieren, moeten onnodig lijden en worden onnodig gedood. Als je vegetariër wordt, omdat je tegen onnodig lijden en doden van dieren bent, zal je dus veganist moeten worden.
Het is niet leuk om daar achter te komen. Dat hebben veel mensen van Animal Rights zelf ook ervaren. De meeste mensen in het team van Animal Rights zijn ooit eerst vegetariër geworden voor de dieren. Ook wij kwamen pas later achter de realiteit van de zuivel- en eierindustrie en andere industrieën waarin dieren gebruikt worden als producten. Je denkt tot die tijd dat je goed bezig bent en dan blijk je nog steeds bij te dragen aan onnodig dierenleed: kalfjes die bij hun moeder worden weggehaald, eendagshaantjes die worden vergast, koeien en kippen die op jonge leeftijd naar de slacht gaan omdat ze niet meer ‘productief’ genoeg zijn. Dat is confronterend.
Hoe confronterend ook, wat voor Animal Rights leidend is: het gaat niet om ons. Het gaat om de dieren. Dat is voor de mensen van Animal Rights de reden geweest om de stap naar veganisme te zetten. Een stap overigens die ook voor onze mensen ooit moeilijk leek, maar die helemaal niet zo moeilijk bleek te zijn toen we die eenmaal besloten te zetten. Via onze Plant Power campagne willen we dan ook laten zien hoe jij makkelijk de stap kunt zetten naar lekker en gezond plantaardig eten. En dat vanuit een positieve invalshoek.
Wij ontkrachten vanuit dezelfde campagne ook argumenten tegen veganisme. Eén van die argumenten is dat vegetarisme voldoende is om het onnodig lijden van dieren te stoppen. We moeten dat doen als we ons eigen motto serieus nemen. We weten dat het voor mensen confronterend kan zijn, maar wij komen op voor de dieren. Wie doet het anders, als wij als dierenrechtenorganisatie dat al niet doen?
Er zijn heel veel mensen die niet blij met ons zijn. Mensen uit de vee-industrie bijvoorbeeld, omdat ze zien dat hun inkomen bedreigd wordt. We snappen ook heel goed dat je als vegetariër in eerste instantie niet blij bent als we zeggen dat vegetarisme niet voldoende is. Wij vinden dat ook niet leuk. We zouden ook willen dat het anders was. Wij kunnen er ook niets aan doen dat het zo is.
Als wij rekening houden met iedereen die onze boodschap confronterend vindt, dan kunnen we onze organisatie wel opdoeken. Dan staan we niet meer voor de dieren. Er zijn dierenwelzijnsorganisities die milder zijn in hun aanpak. Maar als dat de enige aanpak zou zijn, is er niemand die de belangen van dieren consequent verdedigt. Iemand moet het doen.
Gelukkig krijgen wij veel positieve reacties waaruit blijkt dat wat wij doen werkt. Zo schrijft Heidi Meyssen op Facebook: “Ik ben tientallen jaren vegetariër geweest. Puur uit liefde voor dieren. Maar het zijn posts en campagnes van o.a. Animal Rights die me uit me mijn onwetendheid verlost hebben over de wreedheid in de zuivelindustrie. Ik leef nu reeds 5 jaar vegan.”
Sommige mensen verwijten ons zwart-wit te denken. Maar sommige zaken zijn ook zwart-wit. Zwart-wit is niet per definitie fout. In onze cultuur is vegetarisme een stap, zoals we aan het begin van dit artikel stelden. Dat geldt echter alleen voor het menselijk perspectief. Vanuit het perspectief van de dieren is vegetarisme geen stap. Dat is wat ons eerdere artikel betoogt: dieren niet laten lijden en doden voor vlees, maar wel voor andere producten, is willekeur. Voor het dier maakt het menselijk doel namelijk niet uit. Het dier wil niet lijden. Het dier wil niet dood.
Vanuit het perspectief van dieren is vegetarisme geen ‘stap’. Het is niet ‘iets wat je voor dieren doet’. Als dat zou zo zijn, dan is mensen niet doden om ze op te eten, ook iets ‘wat je voor mensen doet’. Dieren helemaal niet gebruiken zou de standaard moeten zijn. Zelfs veganisme is niet een stap zetten voor de dieren. Iets voor een dier doen is bijvoorbeeld een gewonde vogel opvangen en verzorgen. Dieren met rust laten is dat niet en dat is wat veganisme is.
We beweren niet dat vegetarisme of minder dierlijke producten eten niet helpt. We maken wel de kanttekening dat je als vegetariër niet meer andere dierlijke producten moet gaan eten, want dan kun je wel eens aan meer dierenleed bij gaan dragen. Maar vast staat dat minder dierlijke producten eten beter is. Als wij moeten kiezen, dan liever tien dieren die onnodig lijden en gedood worden dan twintig. De moeite die je doet, telt! Tegelijk hebben wij veel liever nog helemaal geen onnodig lijden en doden. En daar kun je ook voor kiezen.
Als je vanwege onze toon stelt dat je dan net zo goed evenveel vlees en andere dierlijke producten kunt blijven eten omdat veganisme je te ver gaat, dan vinden wij dat flauw. Je hebt er ons niet mee, maar de dieren. We hoeven ons gelijk niet te halen, we willen alleen dat dieren geen onnodige slachtoffers zijn.
Dus, wat vinden wij van vegetarisme? Precies wat in het veelbesproken artikel staat: het is willekeurig om dieren niet voor het ene te laten lijden, maar wel voor het andere. Wel vlees eten, maar geen zuivel en eieren is net zo goed een tussenvorm, alleen is daar geen naam voor. Dat absurde is wat we willen aantonen. Het is onze bespiegeling op het idee van vegetarisme: op de theorie, waarbij we de menselijke cultuur even laten voor wat die is. Wat jij daarvan vindt, laten we volledig aan jou. Je mag boos worden en je hebt alle vrijheid om het er oneens mee te zijn.
Wat je ermee doet, is ook aan jou. Wij kunnen niemand dwingen. Wij kunnen alleen inspireren en daarvoor grijpen we graag alles aan wat mogelijk werkt. Mensen bewust maken van dierenleed, maar ook van de plantaardige alternatieven die er zijn voor dierlijke producten.
En, wat vinden wij dan van vegetariërs? Van mensen die bewust een keuze maken om tegen de culturele norm in te gaan en te kiezen voor minder dierenleed? Die stap juichen wij van harte toe. Het komt vanuit een goed hart. En het is niet een vanzelfsprekende of makkelijke keuze. Je bent dus een goede weg ingegaan als je vegetariër bent geworden. Ook dat zijn onze bespiegelingen en daarbij nemen we wel de menselijke cultuur in acht. Vegetariërs zijn dan ook niet de mensen die we keihard willen wegzetten als niet-deugend.
Tegelijk blijven de dieren ons uitgangspunt. Daarom moeten we ook de feiten delen over de zuivel- en eierindustrie en andere dierindustriën. En onze reflecties op vegetarisme en andere ideeën. Dat doen we op verschillende manieren in de hoop zoveel mogelijk mensen aan te spreken. Voor de dieren.
Tot slot, de definitie van veganisme is: “veganisme is een levensstijl waarbij – voor zover praktisch haalbaar – wordt afgezien van alle vormen van exploitatie van, en wreedheid naar, dieren voor eten, kleding of andere doeleinden.” Natuurlijk kun je je soms vergissen, dat is menselijk, maar je kunt wel streven naar zo min mogelijk dierenleed.
Wat vinden wij dan van vegetariërs? Van mensen die bewust een keuze maken om tegen de culturele norm in te gaan en te kiezen voor minder dierenleed? Die stap juichen wij van harte toe. Het komt vanuit een goed hart. En het is niet een vanzelfsprekende of makkelijke keuze.
Hoe confronterend ook, wat voor Animal Rights leidend is: het gaat niet om ons. Het gaat om de dieren.
Toen Animal Rights midden april 2020 controleerde hoe het met olifant Buba ging bij het in het Limburgse Beringe gestrande circus Freiwald, dook er in de foto’s ook een zebra op. Sinds 15 september 2015 is het in Nederland verboden om op te treden of rond te reizen met wilde circusdieren.
Circus Freiwald lapt dit verbod op het meezeulen van wilde dieren al meer dan 5 jaar aan hun laars met medewerking van het ministerie van LNV en de NVWA. Wilde dieren zijn nog steeds dé publiekstrekker en hét uithangbord bij Circus Freiwald. Ondanks het verbod reizen de olifant en een zebra nog steeds mee als levende reclamezuilen. Totdat corona toesloeg dan, want het circus bivakkeert nu al maanden op een veldje in Noord Limburg.
Handhaving zebra
Animal Rights diende op 30 april een handhavingsverzoek in bij de NVWA dat op 30 oktober werd toegewezen:
“Naar aanleiding van uw verzoek heeft een toezichthouder van de NVWA een controle uitgevoerd bij het circus. […] De toezichthouder heeft geconstateerd dat er er een zebra deelneemt en is vervoerd ten behoeve van het circus. De zebra treedt niet op. Hierdoor begaat het circus een overtreding van artikel 4.14, eerste lid en tweede lid Besluit houders van dieren. […] Aan het circus is een last onder dwangsom opgelegd. Die last houdt in dat het circus de zebra moet onderbrengen bij een geschikte locatie. Het circus heeft tot 1 januari 2021 de tijd om aan die last te voldoen.”
In juli 2016 werden de, toen, twee zebra’s ook al eens verplaatst. 1 Het onderbrengen “bij een bevriende collega van Freiwald” en het vervolgens weer terug naar het circus slepen van de dieren werd een van de zebra’s, de 25 jaar oude Sasha, fataal. Circus Freiwald probeerde Sasha’s dood vervolgens uit te buiten door deze toe te schrijven aan het verbod op wilde dieren in circussen.
Om dit soort toestanden te voorkomen, verzoekt Animal Rights de NVWA dringend om er op toe te zien dat overgebleven zebra Smiley wel naar een professioneel opvangcentrum gaat. Animal Rights weet dat er in ieder geval een Vlaams opvangcentrum bereid is de zebra op te nemen.
Update Animal Rights informeerde in januari bij de NVWA hoe het staat met deze zaak. Een woordvoerder laat ons weten: “Inmiddels heeft het ministerie van LNV deze zaak in behandeling.” Op de vraag wat wat “in behandeling” inhoudt, werden we doorverwezen naar LNV. Navraag bij LNV levert een verbijsterend antwoord op:
“Er is inderdaad een last onder dwangsom opgelegd waarvan de termijn op 1/1/2021 is verstreken. De minister heeft echter besloten om voor zowel olifant Buba als voor de zebra Smiley een ontheffing voor onbepaalde tijd af te geven en die met terugwerkende kracht vanaf 1/1/2021 te laten gelden. Het opstellen van deze ontheffingen bevindt zich in de afrondende fase.”
De Wet staat toe dat de minister ontheffingen verleent, maar die moeten wel onderbouwd zijn. Ze kan niet zomaar de Wet aan haar laars lappen omdat dat haar, om wat voor reden dan ook, uitkomt. Ze creëert hier het beeld dat je jarenlang een dier illegaal kan meeslepen met een circus en, als dan iemand daar achter komt en een klacht indient en de NVWA het onderzoekt en handhaaft, de minister het circus vervolgens wel even van een pardon voorziet.
Animal Rights accepteert dit natuurlijk niet. We zullen de ontheffingen aanvechten wanneer deze er zijn. Ondertussen gaan we de NVWA verzoeken om de dwangsom die is opgelegd te innen. Een ontheffing met terugwerkende kracht lijkt ons absurd. Daarnaast dienen we een nieuw handhavingsverzoek in. De zebra verblijft nog steeds illegaal bij het circus en daar is geen ontheffing voor. Dit is op 16 februari 2021 gebeurd. We wachten op een reactie van de NVWA.
Buba
Animal Rights diende op 30 april eveneens een handhavingsverzoek in om de vrijstelling voor het meeslepen door circus Freiwald van olifant Buba niet te verlengen. De ontheffing zou in juni aflopen, maar minister Schouten verlengde deze toch tot 1 januari 2021 en daarom was het circus met betrekking tot Buba volgens de letter van de Wet (nog) niet in overtreding. Dat is het nu wel, maar na de Tweede Kamer moties werkt minister Schouten aan een ontheffing voor Buba en naar nu blijkt ook voor Smiley.
Animal Rights pleit ervoor om al het diergebruik in circussen te verbieden.
Terwijl de dagen kouder worden en we midden in de tweede golf van de coronacrisis zitten, komen wederom berichten naar buiten van circussen die in de problemen raken. Circussen vallen onder evenementen en sinds maart zijn alle shows afgelast. Inkomsten zijn verdwenen en de financiële reserves dreigen op te raken. Hierdoor komen ze in de problemen; kunnen zij dieren nog wel van de juiste zorg voorzien? Kristel Grond, campagnemedewerker Animal Rights: “De circussen vragen om geld, voedsel en diesel om de kachel brandend te houden. Wederom dreigen de vele honden, paarden, kamelen, alpaca’s, lama’s, geiten en andere (gedomesticeerde) dieren het slachtoffer te worden.”
Circus Renz
Zo ook het Berlijnse circus Renz. Aan het begin van de ‘intelligente lockdown’ in maart strandden zij op een veld in het Friese Drachten. Daar luiden zij al snel de noodklok. Sinds het begin van de crisis vertoeven zij in zwaar weer. ”We weten niet wanneer we mogen beginnen en onze reserves raken snel op.”, vertelt Bernard Renz tegenover Hart van Nederland.1 “De dieren zijn aan het knagen op hun laatste restjes hooi.”, aldus het circus. Meermaals wordt er gebedeld om geld en voedsel.
Grond: “Als zelfs één van de grootste en meest bekende circussen financieel niet draagkrachtig genoeg blijkt te zijn om dieren van de juiste zorg te voorzien, wat betekent dit dan voor de kleinere circussen?”
Buba mag ondanks het verbod nog meereizen met Circus Freiwald
Circus Freiwald is gestrand in Beringe vanwege de coronacrisis.,
Bedelen om eten
Vele circussen geven aan dat ze misschien nog een beperkte tijd in eten kunnen voorzien en dan is het op.234 De paarden, honden, kamelen en alle andere dieren die geruikt worden hebben nooit gekozen voor een leven als circusartiest, maar komen nu in door de mens veroorzaakte problemen.
Directeur Robert Zinneck van circus Barani klaagt: “We hebben helemaal niks meer. Hooguit een week hebben we nog te eten voor onszelf en de dieren maar dan is het op.” Tevens vertelt de directeur dat een circus altijd weinig geld heeft: “Je doet het niet om rijk te worden.”, zegt hij.5
Alle dieren uit het circus!
In 2015 zijn wilde dieren uit het circus verbannen, omdat het welzijn van hen niet gewaarborgd kan worden. Deze crisis laat duidelijk zien dat het welzijn van andere dieren ook niet gewaarborgd is! Het wordt tijd dat de overheid de juiste stap gaat zetten. Animal Rights roept op tot een totaalverbod op alle dieren in het circus.
Update
Circus Renz International bivakkeert al acht maanden aan de Kirchweg in het Duitse Itterbeck. 6 Corona zorgt voor een verloren circusseizoen, waardoor het uit vier gezinnen bestaande Duitse circusgezelschap het moet doen zonder enige inkomsten uit voorstellingen. Net als voor de horeca is dat ondernemersrisico. Helaas sleept het circus ook nog een caravan aan dieren met zich mee. De financiële problemen van het gezelschap waren in maart direct al zo groot, dat het circus de noodklok luidde op sociale media en in november volgde een nieuwe noodkreet. Het eten voor de dieren is vrijwel op en het circus heeft niet de financiële middelen om de wintervoorraad aan te vullen.
Tijdens de weekenden in de zomermaanden werd geld verdiend door het winterkwartier open te stellen voor publiek. Mensen gingen daar op de foto met de drie olifanten en kinderen maakten ritje op de paarden en kamelen. In Nederland is het verboden voor circussen om wilde dieren zoals olifanten als attractie te gebruiken en Circus Renz International stond tot voor kort in Yerseke geregistreerd. Moeten we circussen die hun dieren net over de grens parkeren wanneer ze een rondje Nederland willen doen en zo de intentie van de Nederlandse wet, namelijk geen wilde dieren meeslepen met circussen, overtreden, niet gewoon weren uit Nederland?
Plant Power ontkracht argumenten tegen plantaardig eten. In dit artikel: ‘vegetarisme is voldoende om dieren niet onnodig te laten lijden en doden’.
Laten we voor de duidelijkheid naar de definities kijken. Wat verstaan we precies onder vegetarisme? Vegetariërs consumeren geen vlees en vis. Sommige vegetariërs mijden ook voedingsmiddelen waarin dierlijke ingrediënten zijn verwerkt, zoals gelatine (te vinden in winegums, drop etc.) en stremsel (te vinden in kaas). Gelatine komt uit botten en stremsel uit magen en de dieren zijn gedood om deze ‘producten’ te verkrijgen.
Veganisten consumeren geen enkel dierlijk product. Zij kiezen er dus voor om ook geen zuivelproducten (zoals kaas, melk en yoghurt), eieren, honing en andere voedingsmiddelen te consumeren die afkomstig zijn van dieren. Veganisten dragen hiernaast ook geen dierlijke producten zoals leer en wol en gebruiken enkel dierproefvrije en plantaardige huidverzorgingsproducten, schoonmaakmiddelen etc. Veganisten zijn ervan overtuigd dat dieren niet uitgebuit mogen worden door mensen. Dieren zijn niet op deze aarde om opgegeten te worden, te dragen, te gebruiken voor experimenten of te dienen als amusement. Kort samengevat: veganisme is het niet gebruiken van dierlijke producten.
Misschien denk je: “Een koe geeft melk toch? En kippen leggen eieren? En bij de consumptie van honing doe je bijen toch geen pijn?” Mensen denken vaak dat het eten van deze dierlijke producten niet erg is, omdat je het dier zelf niet op eet. Helaas veroorzaken ook deze producten veel dierenleed.
Zo worden kalfjes in de zuivelindustrie direct na hun geboorte bij hun moeder weggehaald. Dit zorgt voor veel verdriet, zowel bij het kalf als de koe die haar kind is kwijtgeraakt. Mannelijke kalfjes worden meestal vetgemest en binnen een jaar geslacht. Vrouwelijke kalfjes krijgen hetzelfde leven als hun moeder: een kort leven, waarin ze een paar jaar achter elkaar kunstmatig zwanger wordt gemaakt. Na de geboorte van een kalf komt immers de melkproductie op gang. Veel koeien zijn als ze 5 jaar zijn al niet meer efficiënt genoeg voor de zuivelindustrie. Ze gaan dan naar de slacht, terwijl een koe wel 20 jaar kan worden.
In de eierindustrie zitten kippen met duizenden bij elkaar. Omdat de stal overvol is, hebben ze weinig bewegingsruimte. Ze hebben vaak gebroken botten en leiden aan osteoporose. Dat komt omdat hun lichaam veel calcium verliest dat nodig is voor de productie van eierschalen. Kippen leggen niet van nature zoveel eieren als tegenwoordig, dat doen ze omdat ze gefokt zijn op een hoge eierproductie. Haantjes kunnen geen eieren leggen. Ook zijn ze niet gefokt om zo snel mogelijk te groeien voor de productie van vlees. Kortom, ze zijn ‘nutteloos’ voor de eierindustrie. Maar omdat je van tevoren niet weet of er een mannetje of vrouwtje uit een ei komt, komen er ook veel haantjes uit de eieren die gelegd zijn door de moederdieren (moederdieren moeten bevruchte eieren ‘produceren’ waar de leghennen uitkomen, die vervolgens onbevruchte eieren moeten gaan leggen voor menselijke consumptie). Deze haantjes worden op de eerste dag van hun leven vergast. Hun zusjes, de leghennen, hebben het niet veel beter. Als hun eierproductie afneemt, gaan ze naar de slacht. Dat is voordat ze 2 jaar worden, terwijl kippen zeker 10 jaar oud kunnen worden en veel rassen zelfs ouder. Termen als ‘scharrelkip’ of ‘blije kip’ betekenen uiteindelijk weinig. Ook deze dieren worden behandeld als machines, hebben een stressvol leven en komen op een afschuwelijke manier aan hun einde.
Honing wordt gemaakt door honingbijen. En dat is hard werken! Voor een gram honing moet een bij maar liefst tweehonderd keer uitvliegen. Bijen worden gehouden door imkers. Zij verwijderen de honing en vervangen dit voor suikerwater. Wat lekker zoet is, maar alle belangrijke voedingsstoffen voor de bij mist. Hierdoor verzwakt de gezondheid van de bij.
We kunnen nog uitgebreid ingaan op nog meer leed in de industrieën die we hier beschreven hebben: dit is slechts een kleine greep. Ook kunnen we de lijst nog langer maken, door te vertellen over de bont-, leer- en wolindustrie. Of door een andere industrie te beschrijven waarin dieren gebruikt worden. Het artikel zou te lang worden en je zou afhaken met lezen. Het punt is duidelijk: ook voor dierlijke producten die weliswaar vegetarisch zijn, lijden dieren.
Als iemand vegetariër is, omdat diegene onnodig dierenleed wil voorkomen, dan is diegene of niet goed geïnformeerd, of heeft diegene een erg willekeurige moraal. Immers: voor andere dierlijke producten dan vlees lijden dieren evengoed onnodig en worden deze dieren gedood. Het is dus vreemd om een woord te hebben voor het niet consumeren van het ene dierlijke product, terwijl je wel het andere dierlijke product consumeert. Je zou net zo goed een woord kunnen bedenken voor iemand die wel vlees, maar geen zuivel en eieren consumeert. Het is even moreel als vegetarisme. Als je geen onnodig dierenleed wil, zul je moeten kiezen voor veganisme.
De [Centrale Commissie Dierproeven](https://www.animalrights.nl/waarom-dierproeven-altijd-worden-goedgekeurd) heeft discutabele experimenten op vele duizenden legkippen en vleeskuikens goedgekeurd. De kippen en kuikens worden blootgesteld aan extreme hitte om hittestress op te wekken. De belanghebbenden zijn zoals zo vaak voederfabrikanten.1
Robert Molenaar van Animal Rights: “Voedingsstrategieën worden uitgetest zodat kippen tijdens de hete zomers voldoende eieren blijven leggen en vleeskuikens hard door blijven groeien. Met andere woorden: pure commerciële voertesten over de ruggen van dieren in de intensieve veehouderij.”
Kippen kunnen zeer slecht tegen hitte: ze zullen met open bek hijgen om hun overtollige warmte kwijt te raken. Daarnaast proberen ze ook hun vleugels te spreiden en hun verenkleed open te zetten om op die manier warmte te verliezen. Vele kippen in de veehouderij ontwikkelen hartproblemen door hittestress.
“Ook midden in de zomer zitten tienduizenden kippen tegen elkaar aangeplakt in snikhete schuren. Op deze wijze kunnen de dieren amper hun warmte kwijt. Het werkelijke probleem is dat de intensieve veehouderij ongeschikt is om dieren een waardig leven te geven,” aldus Molenaar.
“Zo’n [10% van alle dierproeven in Nederland wordt goedgekeurd en uitgevoerd voor de commerciële belangen van boeren en voederfabrikanten](https://www.animalrights.nl/tienduizenden-dierproeven-voor-de-intensieve-veehouderij). Dit moet stoppen!”
“Het werkelijke probleem is dat de intensieve veehouderij ongeschikt is om dieren een waardig leven te geven.”
