De vee-industrie is een ziekmakende industrie. Niet enkel voor dieren, maar ook voor mensen. Nederland en België zijn landen waar mens en ‘landbouw(huis)dier’ dicht op elkaar leven. In Nederland wonen bijvoorbeeld 1,7 miljoen mensen op minder dan 2 km afstand van een geitenhouderij. Antibioticumresistentie en zoönoses teisteren deze industrie, met ook gevaar voor de mens.
**[Op 15 mei ontdekten onderzoekers van Animal Rights vijf vossen in kleine, draadgazen kooien](https://www.animalrights.nl/vossen-kooien-bij-bontfokker-12-jaar-na-verbod) op een nertsenfokkerij in het Brabantse dorp Wilbertoord. Animal Rights diende een handhavingsverzoek in bij de NVWA, publiceerde de beelden op 20 mei en de PvdD 2 en de SP 1 stelden Kamervragen. [Op 25 mei werden de dieren uit die vreselijke omstandigheden bevrijd](https://www.animalrights.nl/de-vossen-zijn-bevrijd-uit-hun-kooien) en aan Animal Rights overgedragen.**
Op 20 juli beantwoordde minister Schouten de Kamervragen; op 30 juli kwam de reactie van de NVWA op het handhavingsverzoek. “In het kort komt het erop neer dat de NVWA de vossen en hun abominabele huisvesting al in 2017 heeft gezien,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen.” Ze trad toen niet op en is ook nu niet van zins dat te doen.”
1:https://www.rijksoverheid.nl/documenten/kamerstukken/2020/07/20/beantwoording-kamervragen-over-voortgang-diverse-onderwerpen-dierenwelzijn
2:https://www.tweedekamer.nl/kamerstukken/kamervragen/detail?id=2020Z09896&did=2020D30187
Hoewel de NVWA op Twitter aanvankelijk ontkende dat men wist dat op dit bedrijf vossen werden gehouden, blijkt niet alleen dat men hiervan al vanaf 2017 op de hoogte was, maar dat de NVWA de huisvesting in kleine, draadgazen kooien wel best vond: “In 2017 zijn deze vossen gezien tijdens een inspectie. De nertsenhouder had in het verleden vossen gehouden voor de bontfokkerij en was daar in verband met het verbod mee gestopt. Het is niet verboden om (pool)vossen te houden als hobby- of gezelschapsdier (althans als niet-productiedier), mits er niet meer mee gefokt wordt voor het bont. De houder hield zich aan deze voorwaarden. In 2017 was daarom geen aanleiding tot nader onderzoek of handhaving.”
Dit was ook de enige keer dat dit bedrijf de afgelopen 10 jaar gecontroleerd werd: ”De afgelopen 10 jaar is het betreffende bedrijf één keer gecontroleerd. Dit was in 2017. Op dat moment was er geen aanleiding tot nader onderzoek of handhaving.“
Ook verdere vragen geven een duidelijk inzicht in hoe klein de kans is voor een nertsenfokker om door de NVWA bezocht te worden: “De NVWA heeft in 2019 één controle verricht op dierenwelzijn op een nertsenbedrijf. Dit betrof een controle naar aanleiding van een melding.”
De reactie van de NVWA op het handhavingsverzoek is zo mogelijk nog schokkender: ”Tijdens de inspectie op 20 mei 2020 zijn de dieren beoordeeld. Vastgesteld is toen dat er sprake was van het onthouden van zorg aan de dieren zoals bedoeld in artikelen 2.1 en 2.2 van Wet. Op vrijdag 22 mei, dus twee dagen na deze inspectie en voordat er door de NVWA (herstel- of straf) maatregelen konden worden opgelegd, werd de NVWA geïnformeerd door nertsenhouderij Selten dat de poolvossen op maandag 25 mei zouden worden overgedragen aan Veldhoven Zoo. Uit het bericht dat uw cliënt op 26 mei 2020 op de website heeft geplaatst, zouden de dieren zijn afgestaan aan uw cliënt. Om deze reden kan er door de NVWA niet handhavend worden opgetreden en wijs ik […] uw verzoek om handhaving af.”
Vermeulen: “Wat de NVWA hier in principe tegen iedere vee- en dierhouder zegt is: je kan je dieren zoveel en zolang mishandelen als je wil, zolang je je maar snel van ze ontdoet zodra je betrapt wordt. De NVWA verleent een vrijbrief voor dierenmishandeling.”
“Drie van deze vossen hebben negen jaar van hun leven in deze vieze, krappe kooitjes doorgebracht boven hun eigen uitwerpselen. De twee jongste dieren hebben uit frustratie hun staarten afgekloven. Alle vijf vossen hadden in meer of mindere mate uitgegroeide teennagels,” beschrijft Vermeulen de omstandigheden die Animal Rights aantrof. “Het is opnieuw onverteerbaar hoe de NVWA dierenmishandelaars de hand boven het hoofd houdt.”
Vorige week nog berichtte Animal Rights over [een varkensboer die 900 varkens liet stikken door het alarm van de falende ventilatie te negeren](https://www.animalrights.nl/laten-stikken-van-900-varkens-meddo-blijft-onbestraft) en daarvoor niet bestraft werd.
Wanneer Frank Wassenberg van de Partij voor de Dieren specifiek vraagt naar de “kleine, smerige, kale draadgazen kooien” slaagt minister Schouten er niet in om ook maar een greintje mededogen te tonen: “Zoals hierboven beschreven werden de poolvossen hobbymatig gehouden en werd niet met de dieren gefokt voor het bont. De houder hield zich aan de (wettelijke) voorwaarden. In 2017 was daarom geen aanleiding tot nader onderzoek of handhaving.”
Frank Futselaar van de Socialistische Partij weet haar ten minste nog te ontlokken: ”Ten algemene geldt dat iedereen die een dier houdt daar goed voor moet zorgen.”
Ook als Wassenberg vraagt “Is het juist dat de omstandigheden waaronder de vossen werden gehouden identiek zijn aan de omstandigheden waaronder vossen werden gehouden voor de pelsproductie in Nederland, tot deze verboden werd?” benadrukt de minister vooral dat het houden van poolvossen niet illegaal is, zonder op de miserabele huisvesting in te gaan: ”Op het moment van controle op 20 mei jl. waren er vijf poolvossen aanwezig. Het is niet verboden om (pool)vossen te houden als hobby- of gezelschapsdier (althans als niet-productiedier), mits er niet mee gefokt wordt voor het bont. Er is tijdens de inspectie niet getoetst aan de regelgeving zoals die tot 12 jaar geleden gold, maar aan de op dit moment geldende regelgeving uit de Wet dieren en het Besluit houders van dieren.”
De vraag ”Wordt de bontfokker die de vossen hield hiervoor gestraft? “ ontwijkt de minister eveneens: ”Op grond van de Wet dieren en het Besluit houders van dieren is het onthouden van de nodige verzorging aan dieren strafbaar. Op 20 mei jl. is naar aanleiding van een handhavingsverzoek van Animal Rights een inspectie uitgevoerd door een inspecteur en een dierenarts van de NVWA op het betreffende bedrijf. Bij deze inspectie zijn vijf (pool)vossen aangetroffen. De houder gaf aan deze dieren niet te houden voor hun bont. Het is niet verboden om (pool)vossen te houden als hobby- of gezelschapsdier (althans als niet-productiedier). In een bericht van Omroep Brabant is te lezen dat de eigenaar zijn vossen vrijwillig heeft overgedragen aan een dierentuin.”
Uit de antwoorden blijkt ook dat niet meer te achterhalen is welke bedrijven voor het verbod van 2008 vossen hebben gehouden, waardoor het ook niet mogelijk was om te controleren of er sindsdien nog vossen zijn aangetroffen.
Laten we in ieder geval hopen dat Schoutens laatste antwoord aan de PvdD waar is: “Er zijn tijdens controles in de afgelopen jaren bij andere nertsenbedrijven geen vossen aangetroffen.”
Animal Rights accepteert vanzelfsprekend het besluit van de NVWA niet. “De NVWA-inspecteur heeft vastgesteld dat er sprake was van het onthouden van zorg aan de dieren. De NVWA dient nu een bestuurlijke maatregel (boete) te treffen of de zaak door te verwijzen naar het Openbaar Ministerie voor een strafrechtelijk onderzoek,” zegt Vermeulen. “Wij tekenen in ieder geval bezwaar aan tegen deze beslissing.”
Op 30 juli 2020 heeft de NVWA besloten om niet handhavend op te treden. Op 20 oktober 2020 heeft Animal Rights de gronden van het bezwaarschrift aangevuld. Behalve een ontvangstbevestiging heeft Animal Rights niets van de NVWA vernomen. Daarom heeft Animal Rights de NVWA op 14 januari 2021 in gebreke gesteld. Weer heeft de NVWA enkel de ontvangst hiervan bevestigd. Nog steeds laat de NVWA na een beslissing op bezwaar te nemen. Daarom stelt Animal Rights op 11 februari 2021 beroep in tegen het uitblijven van een beslissing. Aan de rechtbank de vraag om binnen acht weken de NVWA op te dragen binnen twee weken na de uitspraak alsnog een besluit op het verzoek bekend te maken en te bepalen dat een dwangsom wordt verbeurd wanneer aan deze opdracht niet tijdig gehoor wordt gegeven.
In het kort komt het erop neer dat de NVWA de vossen en hun abominabele huisvesting al in 2017 heeft gezien. Ze trad toen niet op en is ook nu niet van zins dat te doen.
Wat de NVWA hier in principe tegen iedere vee- en dierhouder zegt is: je kan je dieren zoveel en zolang mishandelen als je wil, zolang je je maar snel van ze ontdoet zodra je betrapt wordt. De NVWA verleent een vrijbrief voor dierenmishandeling.
Het is opnieuw onverteerbaar hoe de NVWA dierenmishandelaars de hand boven het hoofd houdt.
—–
Random tekst
—-
The “call to action” shows up like this (just a button with a link):
Geüpdatet op 14/11/2023
De Hunt Saboteurs van Animal Rights trekken er sinds 2015 op uit om te demonstreren tegen de jacht. We doen dit altijd vreedzaam en geweldloos, maar onze bedoeling is duidelijk: het beschermen van zoveel mogelijk in het wild levende dieren.
“Laten we vooral niet vergeten dat jagen een hobby is: vrijetijdsbesteding met dodelijke gevolgen.“
– Jessica Smit, Animal Rights
Gewapend met toeters en videocamera’s verzamelen de Hunt Saboteurs vroeg in de ochtend op verschillende locaties in het land. In verschillende groepen gaan ze op pad om jagers te spotten in de velden. Zodra deze zijn gevonden komen de toeters en videocamera’s tevoorschijn. Vanaf de openbare weg worden mogelijke slachtoffers gewaarschuwd voor het dreigende gevaar, maar vaak is dit niet eens nodig.
De jachtliefhebbers stellen het niet op prijs wanneer er een camera op hen wordt gericht. In de meeste gevallen ruimen ze hun spullen op en dan is onze missie geslaagd: we hebben de jachtpartij van die dag weten te verstoren. Sommige jagers reageren lachend en honend op onze aanwezigheid, anderen worden boos en bellen de politie. Het recht om te demonstreren is een grondrecht. Lang niet alle agenten zijn echter bekend met de regelgeving omtrent demonstraties en dit zorgt soms voor discussies. Alleen een burgemeester is bevoegd om een demonstratie te verbieden, maar zelfs dat gaat wel eens mis.
Lees ook: demonstratie Hoeksche Waard onterecht verboden
Jessica Smit, campagneleider Animal Rights: “Laten we vooral niet vergeten dat jagen een hobby is: vrijetijdsbesteding met dodelijke gevolgen. De jagersvereniging zelf noemt jagen een vorm van actieve recreatie met de mogelijkheid om een aantrekkelijke buit te bemachtigen.”
Animal Rights komt op voor alle in het wild levende dieren en de kwaliteit van hun natuurlijke habitat. Onze acties hebben direct effect: zodra we een jachtpartij hebben verstoord worden er geen dieren meer gedood. Daarnaast zorgen we voor een tegengeluid in de media, voeren we juridische procedures en filmen we jachtmisstanden. Steeds meer mensen sluiten zich bij ons aan. Het anti-jacht activisme in Nederland groeit gestaag en dat is gezien de sterke jagerslobby ook hard nodig.
Lees ook: afschot knobbelzwanen van de baan
“Het is onbegrijpelijk dat deze middeleeuwse praktijken onder de noemer hobbyjacht plaatsvinden in Nederland..“
– Jessica Smit, Animal Rights
Elk jaar worden in Nederland honderdduizenden dieren doodgeschoten voor de lol van een kleine groep jagers. In het jachtseizoen is het toegestaan om de wilde eend, fazant, haas, konijn en houtduif zonder enige onderbouwing dood te schieten. Deze jacht staat los van beheer of schadebestrijding en wordt daarom ook wel plezierjacht genoemd.
UPDATE 14/11/2023: Tijdens het jachtseizoen 2023 is het in heel Nederland niet toegestaan om op het konijn te jagen. Voor de haas geldt het dat er niet op de diersoort gejaagd mag worden in de provincies Utrecht, Groningen en Limburg. Lees hier meer over deze ontwikkeling.
Smit: “In een jachtseizoen hebben we vastgelegd hoe een haas tijdens een drijfjacht werd opgejaagd, beschoten, door een hond achternagezeten en uiteindelijk na pas zes klappen om het leven kwam. Het is onbegrijpelijk dat deze middeleeuwse praktijken onder de noemer hobbyjacht plaatsvinden in Nederland.”
Lees ook: ban de jacht in het jaar van de wilde eend
Smit: “Het oogsten van dieren uit de natuur, zoals jagers dat graag noemen, is onnodig en degradeert wilde dieren tot niets meer dan scharrelvlees. In plaats van levende, voelende wezens die recht hebben op hun eigen plek in ons landschap.”
Naast de hobbyjacht mogen dieren in Nederland ook doodgeschoten worden onder het mom van beheer of schadebestrijding. Het grootste slachtoffer is de gans. Elk jaar worden er zo’n 350.000 individuen doodgeschoten. Het ganzenbeheer in Nederland is wanbeleid: het werkt niet zorgt voor veel dierenleed. Het willekeurig afschieten van ganzen uit een groep zorgt voor stress, angst en verstoring van de harmonie binnen de groep. De ganzenjacht heeft tot nu toe niet geleid tot een daling van de populatie of een afname van landbouwschade. Wel tot onnoemelijk dierenleed.
Jagen is niet effectief. Zodra de beschikbare hulpbronnen, zoals voedselaanbod en voorplantingsmogelijkheden, hetzelfde blijven zal afschot niet “helpen”. Het gevolg van afschot is dat voor de overgebleven dieren meer hulpbronnen beschikbaar zijn, waardoor de door de natuur ingegeven drang naar overleving en reproductie stijgen. Jagers creëren een vicieuze cirkel van leed. Zo geldt in Luxemburg sinds 2015 een algeheel verbod op de vossenjacht. Er vond geen vossenexplosie plaats, zoals werd voorspeld. Dit verbod is in 2020 met succes verlengd.
Lees ook: jagers laten meerdere dieren onvoorstelbaar lijden
Nederland is niet alleen een aantrekkelijk land voor mensen, maar ook voor dieren. Zij zijn zich niet bewust van onze regels en wetten, maar ze ondervinden wel de consequenties van een overtreding. In het wild levende dieren horen erbij. Dat houdt ook in dat ze een (eigen) plek hebben in ons landschap en in principe met rust moeten worden gelaten. Het wordt tijd om een visie te ontwikkelen waarbij ook de rechten van dieren worden erkend. Wij geloven in een maatschappij waarin mens en dier in harmonie leven.
Kijk hier hoe je je kan aansluiten bij de Hunt Saboteurs.
Onze Finse collega’s van Oikeutta Elaimille (Gerechtigheid voor Dieren) maakten undercoverbeelden van de verschrikkelijke omstandigheden waaronder vossen, nertsen en wasbeerhonden worden gehouden op Finse bontfokkerijen. 1 De foto’s zijn gemaakt op acht verschillende pelsdierfokkerijen in de Finse regio Österbotten (Fins: Pohjanmaa). De beelden werden in juli 2020 in één weekend gemaakt. Zo ziet de pelsdierfokkerij in Finland eruit.
[Animal Rights bevrijdde eind mei vijf poolvossen uit een nertsenfokkerij!](https://www.animalrights.nl/de-vossen-zijn-bevrijd-uit-hun-kooien)
De dieren lijden in de kleine draadgazen kooien aan zware verwondingen aan ogen, oren en staart. Lichaamsdelen worden afgebeten. Vossen vertonen stereotiep gedrag, zoals rondjes draaien in de kooien en bijten op oren, staarten en andere lichaamsdelen. Eén wasbeerhond zit vast gespietst door het oog aan het vergrendelingsmechanisme van de kooideur.
De beelden tonen ook dode dieren die in de kooien zijn achtergelaten. Op een fokkerij in de gemeente Kauhava lag een dode vossenwelp in de kooi, waarvan de kop gescheiden was van de rest van het lichaam. De overige pups speelden met het losse hoofdje en kauwden erop.
[vimeo:https://vimeo.com/443429496]
Finland is Europa’s grootse exporteur van vossenbont. Het land dood jaarlijks 1,9 miljoen vossen, ruim 1 miljoen nertsen en 153.000 wasbeerhonden. Ook Nederland en vooral België importeren bont en kledingsstukken met bont uit Finland. In 2019 importeerde België voor 298.000 dollar aan Finse bontproducten.2
Zolang een land bontverkoop toestaat is het medeplichtig aan deze misdaden.
Animal Rights dankt Oikeutta Elaimille voor hun werk en het mogen gebruiken van de beelden.
1:https://oikeuttaelaimille.fi/yksi-viikonloppu-turkistarhoilla
2: [Zie de handelsdatabank van de VN](https://comtrade.un.org/data/)