Voor het laten stikken van 900 varkens door tot driemaal toe het alarm van de falende ventilatie te negeren, wordt een varkensboer uit het Achterhoekse Meddo niet alleen niet bestraft, de Nederlandse voedsel- en warenautoriteit NVWA liet zelfs geen strafrechtelijk onderzoek uitvoeren. Dit blijkt uit het rapport dat Animal Rights na een jaar lang aandringen via een Wob-verzoek boven tafel kreeg.
Donderdagochtend 20 juni 2019 vond de politie na een melding ruim 900 dode varkens op verschillende stapels buiten een schuur aan de Goorweg in Winterswijk. 1 Als blijkt dat de dieren hoogstwaarschijnlijk zijn gestikt als gevolg van het uitvallen van de luchtinstallatie in de stal trekt de politie zich terug en neemt de NVWA het onderzoek over. 2 De dieren werden later die dag geruimd nog voordat de NVWA-inspecteur arriveert. “Een rare gang van zaken,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen. “De slachtoffers van de ramp waren al vernietigd voordat het ‘onderzoek’ begon.”
WOB
Dit blijkt uit het rapport dat de NVWA-inspecteur opstelde en Animal Rights via een informatieverzoek op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) deze maand eindelijk in bezit kreeg na ruim een jaar aan vertragingen door de NVWA.
“De slachtoffers van de ramp waren al vernietigd voordat het ‘onderzoek’ begon.”
Erwin Vermeulen, Animal Rights
Alleen Rendac geïnformeerd
Uit de verklaring van de varkensboer valt ook op te maken dat hij de ramp alleen heeft gemeld bij afvalverwerker Rendac zodat de slachtoffers zo snel mogelijk afgevoerd konden worden. Berichtgeving in De Gelderlander ondersteunt dit: “…de kadavers lagen al minstens een dag op het erf. De politie werd hierover ingeseind door een voorbijganger.” 3
De vier varkensstallen in Meddo zonder woonhuis
Alarm tot driemaal toe genegeerd
Uit het rapport blijkt verder dat er wel degelijk een alarm is afgegaan, maar dat de varkensboer die zelf in Vragender woont, zo’n 7 km van de stal, tot driemaal toe het alarm genegeerd heeft. Hij verklaarde tegenover de NVWA-inspecteur:
De NVWA portretteert de varkensboer als slachtoffer en reduceert het stikken van 900 varkens tot een “betreurenswaardige incident.”
Erwin Vermeulen, Animal Rights
“We hebben dinsdagmiddag 2 maal en ’s avonds om ca. 18:30 uur 1 maal een signaal gehad en daarna niet meer. We zijn er vanuit gegaan dat het weer een loos alarmsignaal was. Toen wij woensdagmorgen bij de stallen aankwamen wisten we gelijk dat het mis was.”
Volledige verklaring van de varkensboer
“we hebben al vaker een melding gehad van het alarmsysteem en als we dan gingen checken was er niets vreemds aan de hand. Het alarm moet zodanig werken dat als er een alarmsignaal is uitgegaan er ieder half uur weer een signaal word verzonden tot er een handmatige correctie/check in het systeem plaats heeft gevonden. We hebben dinsdagmiddag 2 maal en ’s avonds om ca. 18:30 uur 1 maal een signaal gehad en daarna niet meer. We zijn er vanuit gegaan dat het weer een loos alarmsignaal was. Toen wij woensdagmorgen bij de stallen aankwamen wisten we gelijk dat het mis was. ik heb gelijk de Rendac gebeld en ik en … en 6 anderen, waaronder bouwvakkers, die de kantine/douche/toilet aan de stal, waarin het is gebeurd, aan het afbouwen zijn, hebben de 900 dode varkens met de hand stuk voor stuk uit de stal gesleept.”
Geen strafrechtelijk onderzoek, geen boete
Op 26 juni bericht De Gelderlander: “Boer krijgt boete voor 900 dode varkens vanwege ‘verwijtbaar handelen’.” 4 Volgens een NVWA-woordvoerder was er ‘niet adequaat gereageerd op ontvangen alarmmeldingen’.
De NVWA meldt echter aan Animal Rights: “Er is uiteindelijk geen bestuurlijke boete opgelegd of een strafrechtelijk onderzoek begonnen.” De inspecteur van de NVWA heeft achteraf op het rapport van bevindingen het ‘verwijtbaar handelen’, hetgeen strafrechtelijk wordt behandeld, veranderd in ‘het onthouden van de nodige zorg’, hetgeen op grond van het bestuursrecht wordt afgehandeld.
“Er is op deze locatie een vergunning voor ruim 7000 varkens in 4 stallen. Er is geen woonhuis. Deze dieren worden aan hun lot en de grillen van automatische systemen overgelaten in stallen waarin ze zonder ventilatie niet kunnen overleven. En dan negeert zo’n veeboer ook nog eens tot drie keer toe het alarm…”
Erwin Vermeulen, Animal Rights
Het hoofd van de Divisie Juridische Zaken van de NVWA zegt hierover: “In het onderhavige geval was de betrokken ondernemer niet alleen emotioneel, maar ook financieel reeds zwaar getroffen door dit betreurenswaardige incident. Het opleggen van een bestuurlijke boete werd in dit geval dan ook niet evenredig, noch doelmatig geacht.”
Het rapport van bevindingen is pas op 5 augustus 2019 opgemaakt, ruim 6 weken na de ramp. Het volledige ‘onderzoek’ van de NVWA-inspecteur naar het stikken van 900 varkens bestond uit het afnemen van deze ene verklaring…
Animal Rights
Animal Rights is woedend over deze gang van zaken. De NVWA portretteert de varkensboer als slachtoffer en reduceert het stikken van 900 varkens tot een “betreurenswaardige incident”.
“Er is op deze locatie een vergunning voor ruim 7000 varkens in 4 stallen,” zegt Vermeulen. “Er is geen woonhuis. Deze dieren worden aan hun lot en de grillen van automatische systemen overgelaten in stallen waarin ze zonder ventilatie niet kunnen overleven. En dan negeert zo’n veeboer ook nog eens tot drie keer toe het alarm…”
Animal Rights overweegt juridische stappen tegen de varkensboer. “Wij willen gerechtigheid voor de werkelijke slachtoffers in dit drama: de 900 varkens die crepeerden door de laksheid van de veehouder,” verklaart Vermeulen.
Ook wil Animal Rights dat er opnieuw gekeken wordt naar de wenselijkheid van deze volledig geautomatiseerde stallen, want dit staldrama in Meddo staat niet op zichzelf. In de zomer van 2019 stikten eveneens 2100 varkens in Maarheeze en ook nog eens “honderden” in Middelharnis. Animal Rights zal ook deze twee zaken via een Wob-verzoek onderzoeken.
De trage werking van de NVWA
Op 18 juni 2019 stikken waarschijnlijk de varkens in de stal in Meddo. Op 19 juni 2019 vindt de varkensboer ’s ochtends de dode varkens, belt Rendac en verplaatst de lijken van de stal naar het erf. Op 20 juni 2019 worden de dode varkens door de politie gevonden na een tip en vindt het NVWA ‘onderzoek’ plaats. Op 28 juni 2019 dient Animal Rights een informatieverzoek op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) in. Op 9 juli 2019 laat de NVWA weten dat er geen documenten bij het ministerie zijn. Op 5 augustus 2019 herhalen we het Wob-verzoek: “Of u heeft niet goed gezocht of ten aanzien van de bovenvermelde bestuurlijke aangelegenheid waren op dat moment nog geen documenten in uw bezit.” Op 3 september 2019 verlengt de NVWA de wettelijk bepaalde beslissingstermijn met nog eens 4 weken tot 2 oktober 2019. Op 15 oktober 2019 stelt Animal Rights de NVWA in gebreke: “Het dringend verzoek aan u is om alsnog binnen twee weken een besluit te nemen en alle gevraagde documenten (aan ondergetekende) toe te zenden.” Op 4 november 2019 stelt Animal Rights beroep in bij de rechtbank tegen het uitblijven van een beslissing. Op 8 november 2019 besluit NVWA dat er geen documenten zijn. Op 9 december 2019 volhardt Animal Rights in haar beroep: “Volgens de minister zijn er geen documenten met de door mijn cliënt gevraagde informatie. Dit standpunt is in strijd met wat de NVWA daarover eerder tegenover de Gelderlander heeft verklaard. In een artikel van 26 juni 2019 wordt een NVWA woordvoerder geciteerd die verklaart dat het inspectierapport over een stal in Meddo bij de juridische afdeling ligt, die op basis van de onderzoeksresultaten gaat bepalen hoe hoog de boete wordt. Dit artikel is een bijlage van het informatieverzoek. Mijn cliënt acht het onderzoek dat ten grondslag ligt van het besluit van 8 november 2019 onzorgvuldig. Zij volhardt in haar beroep.” Op 5 februari 2020 besluit de rechtbank dat de NVWA de zaak als bezwaar moet behandelen en veroordeelt de NVWA tot het betalen van de proceskosten en het griffierecht. Op 11 februari 2020 vraagt de NVWA aan Animal Rights om de gronden voor het bezwaar. Op 9 maart 2020 antwoorden we: “In reactie op uw schrijven van 11 februari 2020 wijst bezwaarmaakster u op haar bijgevoegd schrijven van 9 december 2019 waarin de reden van het bezwaarschrift staat en waarop u nog altijd geen bevredigend antwoord heeft gegeven. U dient uw besluit te herroepen en alsnog onderhavige documenten te verstrekken.” Op 15 april 2020 bericht NVWA dat ze de beslissing voor zes weken verdaagt tot 27 mei. Op 20 mei 2020 laat de NVWA weten dat er toch een document is gevonden, een rapport van bevindingen van 15 juli 2019, dat de NVWA niet kon vinden omdat het in het documentatiesysteem was opgenomen onder de hoofd/contactlocatie van de “verantwoordelijke ondernemer.” Op 17 mei 2020 heeft de belanghebbende (veeboer) dan al een zienswijze naar voren gebracht die wordt behandeld: “Kort en zakelijk weergegeven, de belanghebbende doet een beroep op de uitzonderingsgronden bescherming persoonlijke levenssfeer en het voorkomen van onevenredige benadeling. Het voorval in de stal op 19 juni 2019 was een ingrijpende gebeurtenis en dat heeft hem emotioneel zeer aangegrepen. Hij wil niet dat dit nog verder onder de aandacht komt door middel van het openbaar maken van het document. Het hele gezin zou hierdoor worden geraakt en dat kunnen ze er niet nog bij hebben.” Op 16 juni 2020 volgt de beslissing dat het bezwaar van Animal Rights gegrond wordt verklaard en het besluit van 8 november 2019 herroepen. De veeboer krijgt vervolgens twee weken de tijd om te proberen openbaarmaking tegen te houden. Op 16 juli 2020 krijgen we uiteindelijk het document toegestuurd: een rapport van bevindingen met als bijlage de bovenstaande politiefoto van de dode varkens en een KVK-uittreksel van het bedrijf.
Dit bericht is mede mogelijk gemaakt dankzij de financiering van de Fred Foundation.
Vlaamse nertsenfokkers hebben dit jaar nog geen enkele controle gekregen. Dat blijkt uit een parlementaire vraag die Ludwig VandenHove (sp.a) stelde in het Vlaams Parlement. Terwijl in buurland Nederland op de ene na de andere nertsenfokkerij corona wordt vastgesteld, zijn inspecties nu echter belangrijker dan ooit.
Rowena Vanroy, Animal Rights: “Hoe klein het risico voor de volksgezondheid mogelijk ook is, het is een risico dat we kunnen uitsluiten door deze industrie onmiddellijk te verbieden. In Nederland heeft het parlement een motie in meerderheid aangenomen om deze industrie onmiddellijk te beëindigen en niet pas in 2024 omwille van de vaststellingen van corona.”
Bekijk hier opnieuw de beelden van [nertsenvergassingen](https://www.animalrights.be/weg-met-bont/nertsen).
Uit navraag van Animal Rights bij het FAVV (Federaal Agentschap voor Voedselveiligheid) blijkt dat zij geen toezicht uitoefenen op nertsenfokkerijen omdat er geen verband zou zijn met de voedselketen of de volksgezondheid. De Vlaamse dienst Dierenwelzijn, onder leiding van Ben Weyts, voert wel controles uit, zij het enkel op vlak van Dierenwelzijn. Dit stelt weinig voor: de afgelopen 5 jaar werden er in totaal 12 controles uitgevoerd op de 16 nertsenfokkerijen in Vlaanderen. In Wallonië of Brussel worden er geen nertsen gekweekt.
Rowena Vanroy, Animal Rights: “Dit is weer een mooi voorbeeld van de absurditeit van het Belgische systeem. Bevoegdheden worden schijnbaar willekeurig verdeeld, zonder ook maar enigszins rekening te houden met de belangen van dieren.”
Sinds 2015 werden er tijdens de twaalf controles in totaal vier pv’s opgesteld en twee waarschuwingen uitgedeeld. De overtredingen waar het om gaat: onvoldoende toezicht en verzorging, onvoldoende hygiëne, slechte staat van de kooien, het toedienen van de verboden stof melatonine en overtredingen met betrekking tot het doden van de dieren (onvoldoende toezicht en inbrengen van nertsen in de dodingsruimte als de vorige nertsen nog niet dood zijn). Tijdens het dodingsproces mag er wettelijk pas een volgende nerts in de vergassingskist worden gebracht, nadat de vorige nerts dood is.
Animal Rights vroeg de inspectierapporten op, deze blijken nu onvolledig te zijn. Bovendien werd niet voor alle overtredingen een pv opgemaakt, bijvoorbeeld voor dichtgeplakte inspectieraampjes in de vergassingskist zodat er niet het wettelijk verplichte toezicht toegepast kan worden op het dodingsproces, of voor het niet bijhouden van een register van het aantal sterfgevallen.
Een van de pv’s die Animal Rights kon inkijken uit 2017 omschrijft de volgende overtredingen:
De dieren worden om de paar seconden uit het hok genomen en in de bak met koolstofmonoxide gebracht. Wij kunnen dit proces door het aanwezige venster in de bak niet volgen daar het venster aan de binnenzijde aangedampt is. Wanneer wij meekijken door het luik waarin de dieren gebracht worden, stellen wij vast dat er nog een nerts rondloopt.
Voor de tweede ronde, wordt het venster gekuist en wij stellen vast dat meerdere nertsen nog bij bewustzijn zijn zelfs rondlopen als het volgende dier er wordt in gebracht. Dit is waarschijnlijk te wijten aan een onvoldoende hoge concentratie koolstofmonoxide in de bak en het onvoldoende wachten voordat een volgende nerts in de dodingsbak wordt gebracht.
Wij tellen het aantal seconden vooraleer 1 nerts buiten bewustzijn is, dit loopt op tot 60 seconden. Na een tijdje, vermoedelijk doordat de concentratie koolstofmonoxide hoger wordt, halveert dit tot 30 à 40 seconden.
“Niet alleen hebben ze een gruwelijk leven, ook het dodingsproces dat hier zakelijk wordt beschreven, is afgrijselijk,” zegt Vanroy. ‘Dieren worden in een vergassingsbak gestoken en staan op de lichamen van hun dode soortgenoten of zien hen zelfs nog sterven, totdat ze zelf uiteindelijk ook verstikt worden.”
Lees ook: [vossen in kooien bij bontfokker.](https://www.animalrights.nl/vossen-kooien-bij-bontfokker-12-jaar-na-verbod)
Het gebrek aan controles vormt niet enkel een bedreiging voor de nertsen, maar ook voor de volksgezondheid. In Nederland werd er intussen al op 27 nertsenfokkerijen corona vastgesteld. Er zijn zowel besmettingen van mens op dier, als omgekeerd. In [Spanje werden er tienduizenden nertsen afgemaakt](https://www.animalrights.be/spanje-maakt-92700-nertsen-af-na-2-maanden-onderzoek) door besmetting met het coronavirus. Waarom zijn er in Vlaanderen dan geen [coronabesmettingen bij nertsenfokkerijen](https://www.animalrights.be/corona-en-andere-zo%C3%B6nosen) vastgesteld? Komt dat omdat er geen corona is, of omdat er simpelweg niet op corona getest wordt?
In Nederland heeft het parlement een motie in meerderheid aangenomen om deze industrie onmiddellijk te beëindigen en niet pas in 2024 [omwille van de vaststellingen van corona](https://www.animalrights.nl/ook-corona-besmetting-van-nerts-naar-mens).2 Daarnaast zijn de volgende maatregelen genomen: er is een landelijk verbod op het vervoeren van nertsen en de mest van die dieren, er zijn extra hygiënevoorschriften (gebruik PBM), een bezoekersverbod voor de stallen waarin de nertsen zitten, nertsenbedrijven worden getest op het coronavirus Covid-19, bedrijven moeten gestorven dieren opsturen voor onderzoek (early warning) en ongebruikelijke sterfte en ziekteverschijnselen melden (meldplicht). Bovendien moeten nertsenhouders er zoveel mogelijk voor zorgen dat andere dieren (honden, katten en fretten) het bedrijf niet verlaten en niet kunnen binnenkomen.3 In België heeft het FAVV, die dan plots wel bevoegd is om uitspraken te doen, het advies uitgebracht om verhoogde surveillance te doen. Is er intussen iets van dit advies toegepast?4
Omdat de nertsenfok vanaf 2023 voorgoed verleden tijd moet zijn, is het nu belangrijker dan ooit om inspecties uit te voeren. Nertsenfokkers doen geen investeringen meer in het welzijn van de dieren en “bollen langzaam uit”, dit kan erg schrijnende situaties tot gevolg hebben. De huidige coronacrisis is het moment om deze horrorindustrie per direct te verbieden.
Wij tellen het aantal seconden vooraleer 1 nerts buiten bewustzijn is, dit loopt op tot 60 seconden.
BLOG – Mensen die de wolf liever niet zien terugkomen in de lage landen halen als argument tegen de wolf aan dat wolven andere dieren doden en daarmee verschrikkelijk dierenleed veroorzaken. Ze noemen dierenrechtenactivisten hypocriet omdat activisten wel opkomen voor dieren die door mensen worden mishandeld, maar niet voor dieren die door andere dieren worden mishandeld. Dit is een gemakzuchtige drogreden die afleidt van waar het hen echt om gaat: economische schade veroorzaakt door de wolf.
Lees ook: [Wie heeft Naya gedood?](https://www.animalrights.be/update-wie-heeft-naya-gedood-intussen-7-bruikbare-tips)
‘Boeren houden van dieren’ is het adagium dat veetelers gebruiken om hun wandaden te vergoelijken. Uit ‘liefde’ halen ze kalfjes vlak na de geboorte weg bij hun moeder, snijden ze varkens de keel door, sluiten ze honderdduizenden kippen op in donkere stallen, laten ze gewonde dieren aan hun lot over en begaan ze nog veel meer gruweldaden.
Als boeren geïnteresseerd lijken te zijn in dierenleed veroorzaakt door andere dieren dan de mens, dan heeft dat natuurlijk alles te maken met hun eigen economische belangen. Schapenhouders moeten hun dieren plots op eigen kosten beschermen tegen de wolf of het risico lopen hun “eigendom” in een wolvenmaag te zien verdwijnen.
Volgens Animal Rights kunnen dieren om te beginnen geen eigendom zijn. Ze hebben recht op leven en vrijheid en zouden dus niet gefokt moeten worden door mensen om ze te exploiteren. Als veedieren niet zouden bestaan, zouden noch mensen, noch andere dieren hen leed kunnen berokkenen.
Jammer genoeg leven we in een wereld waarin dieren wel bezit zijn. In deze context hebben eigenaren van dieren de plicht om hun dieren te verzorgen en te beschermen. Boeren die niets doen om hun dieren te beschermen tegen roofdieren zijn nalatig en daarom verantwoordelijk voor eventueel door wolven of andere roofdieren veroorzaakt dierenleed. Wie zijn deuren niet sluit, heeft geen recht op schadevergoeding bij een inbraak. Wie zijn dieren niet beschermd tegen wolven net zo min.
Dieren kunnen andere dieren ook leed aandoen. Roofdieren doden andere dieren en ze doen dat allerminst op een mooie of pijnloze manier. Dieren worden letterlijk uiteen gereten en al dan niet levend verslonden. Het verschil tussen dierenleed veroorzaakt door dieren en dierenleed veroorzaakt door mensen, is echter dat dieren niet moreel verantwoordelijk kunnen worden gesteld voor hun daden. Dieren eten dieren omdat ze niet anders kunnen. Ze moeten dieren doden om te overleven. Ook onze verre voorouders hadden soms geen andere keuze dan dieren te doden. De moderne mens die een biefstukje in de supermarkt haalt, heeft die keuze echter wel. Wie vlees eet, kiest er bewust voor om zijn of haar genot boven het leven van een dier te stellen.
Als dierenrechtenorganisatie zijn we verheugd over de terugkeer van roofdieren in ons land. Niet alleen de wolf, maar in de toekomst ook de goudjakhals en de lynx. Bepaalde diersoorten, zoals de wolf, uitroeien om andere dieren te beschermen is niet ethisch te verantwoorden. Dieren die er niets aan kunnen doen dat ze gemaakt zijn om enkel te kunnen overleven door andere dieren te doden, hebben evenveel recht op leven als dieren die overleven op plantaardig voedsel alleen. Elk dier heeft recht op een leven in vrijheid in de natuur dat is aangepast aan zijn of haar behoeften. In het geval van roofdieren hoort het eten van andere dieren daar nu eenmaal bij. Dus wees welkom wolf, blij dat je terug bent!
Rowena Vanroy, campagnemedewerker Animal Rights
Lees ook: [de wolf is geen moordenaar](https://www.animalrights.nl/de-wolf-geen-moordenaar)
Update: de eerste schepen en burgemeester van Manhay verzekeren ons dat dierenwelzijn is langsgekomen en de schapen door de eigenaar worden behandeld met antibiotica. Echter zijn de wonden zodanig ernstig dat er sprake is van ernstige nalatigheid van de eigenaar. Dit is niet van de ene op de andere dag gebeurt, maar sleept al lang aan. De enige oplossing in deze zaak is deze dieren weg te halen.
Animal Rights kreeg beelden in handen van zware dierenverwaarlozing in Manhay (Wallonië). Op de beelden is te zien hoe meerdere schapen manken door diepe wonden aan de poten. De wonden zijn diep en zitten vol met vliegen. Bij sommige zelfs in die mate dat de hoef amper nog aan de poot vastzit.
Animal Rights: “Wie weet hoe lang deze dieren al lijden. Zeker met deze temperaturen moet er zo snel mogelijk worden opgetreden, anders zullen ze niet lang meer overleven.”
De autoriteiten werden reeds gecontacteerd. Enkel politie en burgemeester hebben immers de macht om in te grijpen en de dieren in beslag te nemen. Ook een opvangplek is voorhanden. De Waalse organisatie Animaux en Péril staat klaar om de schapen op te vangen. Toch weigeren burgemeester en politie de dieren in beslag te nemen. Daarom roepen we op om hen een beleefde e-mail te sturen waarin je hen oproept actie te ondernemen. Hieronder vind je een kort voorbeeld. Daarnaast kun je hen ook telefonisch contacteren.
Animal Rights: “Dit is maar een van de vele voorbeelden van de gruweldaden die in deze industrie worden gepleegd. Dieren die gewond raken worden in het beste geval afgemaakt of zoals deze schapen gewoon aan hun lot overgelaten. Al lopen de dieren buiten en hebben ze zogenaamd een goed leven gehad, vlees en zuivel gaat altijd gepaard met onnoemelijk veel dierenleed.”
Opnieuw kwam er een geval naar buiten van een veeboer die illegaal en onverdoofd dieren slacht toen het Openbaar Ministerie (OM) op donderdag 16 juli 2020 beperkende maatregelen oplegde aan een veehouder in Voorschoten (Zuid-Holland). 1 Dit gebeurde in het kader van een strafrechtelijk onderzoek van de Politie-eenheid Den Haag Team milieu en de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) naar het illegaal slachten van schapen en geiten.
Eerder al vonden rechercheurs van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) woensdag 24 juni 2020 [op een boerderij in de Betuwe een geïmproviseerde slachtplaats en een grote hoeveelheid resten van schapen en geiten](https://www.animalrights.nl/illegale-schapen-slacht-de-betuwe).
De veehouder en twee van zijn klanten zijn op 12 juli 2020 op heterdaad aangehouden en worden verdacht van meerdere strafbare feiten. Tegen hen is proces-verbaal opgemaakt. Het aangetroffen vlees en het slachtafval zijn vernietigd.
De veehouder wordt ervan verdacht dat hij zijn levende dieren verkocht aan particulieren en daarbij gelegenheid en middelen gaf om deze dieren, zonder voorafgaande bedwelming, ter plaatse te doden en te slachten. Het slachtafval werd door de veehouder onttrokken aan verwerking om zo de illegale slacht te kunnen maskeren.
Er is het afgelopen jaar tegen deze veehouder bij herhaling voor dezelfde feiten strafrechtelijk en bestuursrechtelijk opgetreden, maar dit deed hem niet stoppen. Het OM heeft nu, na een nieuw incident op zondag 12 juli 2020 waarbij wederom een schaap en twee geiten waren geslacht, de veehouder een voorlopige maatregel opgelegd met de duur van zes maanden. Zijn vee mag niet meer worden verplaatst en verkocht en een aantal bedrijfsgebouwen van zijn veehouderij zijn verzegeld.
Animal Rights vraagt zich af hoe het mogelijk is dat deze veehouder niet onmiddellijk in de boeien is geslagen bij de eerste constatering? Waarom mag deze dierenmishandelaar nog steeds dieren houden? Hoe vaak komt dit voor?
In januari al [luidde Animal Rights de noodklok over het uitblijven van het aangekondigde houdverbod](https://www.animalrights.nl/animal-rights-luidt-noodklok-over-uitblijven-houdverbod-voor-dierenmishandelaars ).
Landbouwminister Schouten beloofde in een reactie daarop dat de Raad van State het wetsvoorstel dit voorjaar zou ontvangen. Ook dat heeft ze niet gehaald. Op 20 juli moest ze in antwoord op Kamervragen van de SP 2 naar aanleiding van [de vossen die Animal Rights vond op een nertsenfarm](https://www.animalrights.nl/de-vossen-zijn-bevrijd-uit-hun-kooien), melden:
“Mede vanwege de coronacrisis heeft de voortgang met betrekking tot dit wetsvoorstel de laatste maanden extra vertraging opgelopen. Op dit moment wordt de laatste hand gelegd aan de verwerking van de commentaren uit de internetconsultatie en vinden de uitvoeringstoetsen plaats. De verwachting is dat het wetsvoorstel in het najaar voor advies naar de Raad van State zal worden gestuurd. Het consultatieverslag zal dan ook worden gepubliceerd.“
