jun 24, 2020
Als reactie op [de verschrikkelijke beelden](https://www.animalrights.nl/animal-rights-openbaart-opnieuw-gruwelijke-beelden-uit-een-vlaams-slachthuis) die Animal Rights gisteren publiceerde uit het slachthuis van Torhout, zegt Van Hoornweder in een eerste reactie: “Het is gevaarlijk om beelden van gewonde dieren te publiceren zonder context”. 1
Welke “context”? De “context” dat er door varkensfokkers en transporteurs [“gewonde dieren” worden aangeleverd](https://www.animalrights.nl/de-misstanden-torhout) en dat dieren die helemaal niet op transport hadden gemogen door het slachthuis en de controlerende instanties worden geaccepteerd? De “context” dat er regelmatig “gewonde dieren” van de vrachtwagens doorgejaagd worden naar de wachtruimte?
Daarnaast laat het slachthuis weten dat ze een intern onderzoek gestart zijn. “Wij nemen geen genoegen met een intern onderzoek ter greenwashing van dit slachthuis. Ook de rapporten bewijzen dat het mis gaat, hier is geen intern, maar een onafhankelijk onderzoek nodig”, zegt Animal Rights campagnecoördinator Els Van Campenhout.
1:https://www.landbouwleven.be/8322/article/2020-06-23/torhouts-slachthuis-reageert-op-beelden-van-animal-rights-context-ontbreekt
Op 17 juni publiceerde de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) een wetenschappelijk advies dat zich richt op het identificeren van gevaren die leiden tot negatieve gevolgen voor het welzijn van varkens bij het slachten. 2 Dit wetenschappelijk advies is het laatste in een reeks door de Europese Commissie gevraagde, geactualiseerde beoordelingen over dierenwelzijn bij het slachten.
In de conclusies van het rapport ‘Welfare of pigs at slaughter‘ wordt er onder andere op gewezen dat het uitladen van ernstig gewonde varkens of van dieren die niet zonder hulp kunnen bewegen, hun pijn zal verergeren en dat dit door het wetenschappelijke panel als een ernstig welzijnsprobleem beschouwd wordt. Dit zien we duidelijk terug in de beelden uit Torhout.
In de aanbevelingen schrijft het panel: “Varkens die gewond zijn, hevige pijn vertonen, ziekteverschijnselen hebben of niet zelfstandig kunnen bewegen, moeten worden gekeurd door een dierenarts en/of opgeleide professional en, indien nodig, moet zo snel mogelijk een noodslacht plaatsvinden om verder lijden van het dier te voorkomen.” Ook hier faalt het slachthuis van Torhout, want we zien ook in de wachtruimte zwaar gewonde en creperende varkens.
2:https://www.efsa.europa.eu/en/news/pigs-slaughter-measures-address-welfare-concerns
Kwaliteitsverantwoordelijke (QV) Philippe Maryssael van Van Hoornweder zegt tegen Landbouwleven: “Het personeel volgt meerdere keren per jaar een interne opleiding bij de Animal Welfare Officer (AWO). Elke medewerker beschikt over een officieel getuigschrift van het dierenwelzijnsexamen van de Vlaamse overheid en er hangen duidelijke instructies en visuele pictogrammen in de stallen, in de verschillende talen van de werknemers.” Hij vergeet daarbij te vermelden dat hij zelf die AWO is en dus degene die verantwoordelijk is voor het dierenwelzijn binnen het slachthuis en daarmee zijn werk niet doet. Hij veegt in de interviews zijn eigen straatje schoon.
De hierboven reeds geciteerde wetenschappelijke opinie zegt: “De meeste gevaren in verband met het welzijn van varkens bij het slachten zijn te wijten aan ontoereikende vaardigheden van het personeel en slecht ontworpen en gebouwde faciliteiten. Dat is één van de belangrijkste conclusies van het laatste advies van EFSA over het welzijn van dieren tijdens het slachtproces. EFSA wijst op het gebrek aan vaardigheden en/of opleiding van het personeel dat bij het slachten werkt als een ernstig welzijnsprobleem.”
Het uitgebreide overzicht met betrekking tot varkens omvat het slachtproces van de aankomst en het lossen van de varkens tot het bedwelmen, bloeden en doden. Het identificeert een aantal gevaren die aanleiding geven tot welzijnsproblemen – zoals hittestress, dorst, langdurige honger en ademnood. De meeste gevaren – 29 van de 30 geïdentificeerde – zijn het gevolg van tekortkomingen van het personeel als gevolg van factoren als gebrek aan training en vermoeidheid.
Philippe Maryssael zegt ook: “Een klein percentage dieren heeft bijverdoving nodig.” [De inspectierapporten in het bezit van Animal Rights](https://www.animalrights.nl/het-horror-slachthuis-van-torhout) spreken dat “klein percentage” echter tegen. Uit de rapporten blijkt duidelijk dat de verdovingsproblemen een aanhoudend probleem zijn sinds ten minste 2017, tot wanhoop van de keurders.
Over de applicatie van CO₂ voor bedwelming zegt het wetenschappelijke panel in de conclusies: “Gecontroleerde gasverdoving heeft […] als nadeel dat het niet leidt tot een onmiddellijk begin van bewusteloosheid. Blootstelling aan CO₂ bij hoge concentraties (in dit advies gedefinieerd als hoger dan 80% in volume) wordt door het panel als een ernstig welzijnsprobleem beschouwd, omdat het zeer aversief is en pijn, angst en ademnood veroorzaakt.”
Bij Van Hoornweder worden percentages tot wel 94% gebruikt.
Dit is groot nieuws: Europese wetenschappers verklaren dat CO₂ bedwelming een “ernstig welzijnsprobleem” is!
“Als de blootstelling aan verdoving in een gecontroleerde atmosfeer niet de dood van het dier veroorzaakt, kan een langdurig interval tussen het einde van de blootstelling en het ‘steken’ leiden tot herstel van het bewustzijn voor het ‘steken’ of tijdens het verbloeden.”
We zien in zowel de beelden als in de inspectierapporten dat varkens al op de ophangtafel bijkomen, het uitschreeuwen opgehangen aan een ketting, en met doorgesneden keel maar bij bewustzijn het broeibad ingaan.
In de aanbevelingen voor bedwelming zegt het panel:
“Om te voorkomen dat varkens pijn en angst ervaren:
a) mogen dieren niet worden opgehesen terwijl ze bij bewustzijn zijn,
b) mogen dieren niet verbloeden terwijl ze bij bewustzijn zijn,
c) moet de dood worden gecontroleerd en bevestigd voordat varkens het broeibad in gaan.
Dieren mogen niet worden verdoofd als de operator niet klaar is om ze onmiddellijk te bloeden.
Varkens mogen niet bijkomen uit de bedwelming, omdat dit hen kan blootstellen aan gevaren verbonden aan het verbloeden, wat ernstige gevolgen voor het welzijn kan hebben, zoals pijn en angst.
Om de effectiviteit van de bedwelmende methode te bewaken, moet de bewustzijnsstaat van de dieren zijn gecontroleerd op elk van de drie belangrijkste fasen – d.w.z. na bedwelmen, net voor het ‘steken’ en tijdens verbloeden.
Dieren die niet effectief zijn verdoofd of terug bij bewustzijn komen, moeten onmiddellijk worden verdoofd met een back-up methode.
Blootstelling aan CO₂ bij hoge concentratie (in dit advies gedefinieerd als hoger dan 80 vol.%) moet worden vervangen door blootstelling aan andere gasmengsels die minder aversief zijn. Meer onderzoek en ontwikkeling naar de samenstelling van niet-aversieve gasmengsels is nodig om pijn, angst en ademnood tijdens de inductie tot bewusteloosheid te elimineren.
Elektrische of mechanische methoden kunnen ook als een alternatief worden beschouwd, op voorwaarde dat de pijn in verband met de fixatiemethode tot een minimum wordt beperkt….”
Animal Rights is natuurlijk blij met dit duidelijk standpunt van de wetenschappers dat CO₂-verdoving een onacceptabele methode is. Wij zien echter geen noodzaak voor alternatieven. Er moet zo snel mogelijk werk gemaakt worden van een eiwittransitie naar plantaardige voeding.
[vimeo:https://vimeo.com/430018569]
jun 23, 2020
**Opnieuw brengt Animal Rights verschrikkelijke beelden uit een Vlaams slachthuis naar buiten. Deze keer gaat het om varkensslachter Van Hoornweder uit Torhout. Er worden in dit slachthuis maximaal 650.000 varkens per jaar geslacht. Dit slachthuis exporteert haar ‘producten’ ook naar Nederland.**
**Animal Rights eist de sluiting en een onderzoek naar de wantoestanden.**
Lees ook: [HET HORROR-SLACHTHUIS VAN TORHOUT](https://www.animalrights.nl/het-horror-slachthuis-van-torhout)
Animal Rights filmde eerder al in de slachthuizen van Tielt, Izegem en Hasselt. Op iedere locatie bleken de dieren op een vreselijke manier mishandeld te worden. Iedere keer beloofde de slachthuizen beterschap en de Belgische overheid maatregelen. Deze nieuwe beelden van 2019 uit het varkensslachthuis van Torhout laten zien dat er nog steeds niets veranderd is.
Nog steeds leveren de varkensfokkers en transporteurs niet-transportwaardige dieren aan. We zien varkens die te kreupel zijn om zelfstandig uit de vrachtwagens te komen of nog net hinkend hun weg naar buiten vinden. We zien varkens met prolapsen, varkens met necrotische wonden, varkens met enorme abcessen en hoogzwangere zeugen.
Sommige zeugen aborteren spontaan hun biggen op weg naar de wachtruimte.
Varkens ontwaken weer na verdoving. Varkens leven zelfs nog nadat hun hals is doorstoken. Ze komen schreeuwend bij, ondersteboven-hangend aan een ketting in de slachtlijn, en verdrinken levend in het broeibad.
[vimeo:https://vimeo.com/429212351]
In de wachtruimte
Na de beelden uit het Vlaamse slachthuis van Tielt uit 2017 en de onmiddellijke verzekering van de Nederlandse overheid en vleessector dat dit soort ernstige misstanden in ‘onze’ slachthuizen niet voorkomen, toonde RTL Nieuws in juni 2018 aan dat dat wel degelijk het geval was. Dieren leefden nog terwijl het slachtproces doorging met als gevolg dat verschillende varkens levend in de broeibak verdronken.
Januari dit jaar bleek uit opgevraagde inspectierapporten dat over de periode januari 2018 tot en met juli 2019, nog steeds dieren levend werden gekookt in Nederlandse slachthuizen. De beelden zijn dus representatief voor misstanden die ook in Nederland plaatsvinden.
“Animal Rights stelt de vraag hoe het mogelijk is dat na alle ophef over onze eerdere undercoverbeelden, deze misstanden nog steeds voortduren,” verklaart Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen. “Moeten we niet concluderen dat de ‘productie’ van vlees eenvoudigweg onmogelijk is zonder grove dierenmishandeling?”
De misstanden omtrent het verdoven blijken niet alleen uit de beelden, maar ook uit de inspectierapporten die Animal Rights in bezit heeft: “Om 14h39 stel ik vast dat een zeug terug bij bewustzijn komt (oogleden open, hangt te trekken aan de ketting) net voor ze de broeibak in gaat. Op dat moment was geen personeelslid aanwezig om in te grijpen.” Dit zijn beelden die we ook kennen uit Tielt.
Uit de opgevraagde inspectierapporten blijkt dat het probleem met verdoving van varkens zeker al speelt sinds 2017. Op 12 januari van dat jaar noteert een keurder: “Bij het betreden van de slachtruimte waar de varkens opgetakeld en gekeeld worden, merk ik op dat meerdere dieren hangen te schreeuwen en te spartelen. De dieren zijn duidelijk niet goed verdoofd of komen terug bij bewustzijn nog voor ze gekeeld worden. De arbeiders doen gewoon verder.”
En dit blijft zo door gaan. Op 22 februari 2019 noteert een keurder bijvoorbeeld: “Als antemortem keurder stelde ik vast dat verschillende mestvarkens ter keling hangen te wachten terwijl deze volledig bij bewustzijn kwamen; t.t.z. de dieren trokken aan de ketting en maakten tierende geluiden.”
De vertwijfeling en frustratie over deze voortdurende problemen zijn tastbaar in de notities van keurders: “Dit zijn duidelijke inbreuken tegen de wettelijke bepalingen met betrekking tot dierenwelzijn die reeds gedurende enkele maanden een constant gegeven zijn en die niet meer getolereerd kunnen worden.”
“Er is iets structureel mis in de slachthuizen,” zegt Vermeulen, “de directie en medewerkers lijken volstrekt ongevoelig voor het lijden van de dieren, en de overheidsinstanties verantwoordelijk voor het toezicht op de slachthuizen lijken hun werk niet te doen.”
[vimeo:https://vimeo.com/429189563]
Aankomst in het slachthuis
Varkensboeren en transporteurs leveren nog steeds niet-transportwaardige dieren aan bij het slachthuis. Slachthuis, FAVV en Dierenwelzijn weten deze aanvoer klaarblijkelijk niet te beëindigen.
Varkens ervaren ongelofelijke angst en stress, en ongetwijfeld ook pijn, gedurende het gehele slachtproces, van aankomst tot de dood. De verdovingssystemen werken niet afdoende, waardoor voortdurend na-verdoofd moet worden, maar ook varkens bij bewustzijn gekeeld worden en/of een verschrikkelijke dood sterven, bijvoorbeeld door verdrinking in het broeibad. Dit speelt zeker al vanaf 2017 blijkt uit de inspectierapporten.
Het slachthuispersoneel is onvoldoende opgeleid om terugkerend bewustzijn bij de dieren te constateren of is ongeïnteresseerd in het lijden van de dieren. De (eind)verantwoordelijken in het slachthuis grijpen niet in.
Animal Rights eist de onmiddellijke sluiting van het slachthuis van Torhout, een onafhankelijk onderzoek naar het reilen en zeilen binnen het slachthuis en dat de verantwoordelijken voor het dierenleed binnen het slachthuis worden ontslagen en vervolgd.
Animal Rights eist een doorlichting van alle slachthuizen en dat de falende slachthuizen onmiddellijk worden gesloten.
Animal Rights eist tevens een onafhankelijk onderzoek naar het functioneren van de controlerende instanties.
Animal Rights eist onderzoek naar de verdovingsmethoden binnen de slachthuizen. Methodes die dierenleed bevorderen, zoals CO₂-vergassing, dienen onmiddellijk verboden te worden.
Animal Rights eist onderzoek naar de aanvoer van niet-transportwaardige dieren bij de slachthuizen en optreden (straffen en afnemen vergunningen) tegen de verantwoordelijke veeboeren en transporteurs.
Animal Rights eist een verbod op het gebruik in slachthuizen van alle drijfmiddelen (tasers, drijfstokken, rammelaars, etc.) en een verbod op het ‘kloppen’ van merktekens op dieren.
Animal Rights eist zwaardere straffen voor dierenmishandeling en een ‘eeuwig’ houdverbod, een verbod op werken met dieren, een verbod op het ‘bezit’ van dieren, voor daders van dierenmishandeling en/of -verwaarlozing.
Animal Rights eist een volledige inzet van de regering op een eiwittransitie van dierlijke producten naar plantaardige alternatieven, zodat deze horror-slachthuizen naar de geschiedenis verbannen kunnen worden.
Animal Rights dient een klacht in tegen het slachthuis vanwege de geconstateerde inbreuken. GAIA sluit zich hierbij aan.
Het gaat daarbij in de eerste plaats om de falende verdoving in Torhout. Uit de inspectierapporten blijkt dat dit probleem ten minste sinds 2017 bestaat en steeds terugkeert.
Daarnaast worden er niet-transportwaardige dieren aangeleverd. Dat wil zeggen dieren die kreupel zijn of andere verwondingen hebben. Dit is verboden.
[vimeo:https://vimeo.com/429189820]
Na de slacht
Animal Rights vraagt de overheid hoe het mogelijk is dat, na alle ophef over onze eerdere undercoverbeelden, deze misstanden nog steeds voortduren.
Deelt de overheid onze mening dat de ‘productie’ van vlees eenvoudigweg onmogelijk is zonder grove dierenmishandeling?
Er is iets structureel mis in de slachthuizen, de directie en medewerkers lijken volstrekt ongevoelig voor het lijden van de dieren en de overheidsinstanties verantwoordelijk voor het toezicht op de slachthuizen lijken hun werk niet te doen.
jun 23, 2020
**Toen Animal Rights via de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) bij het FAVV om de inspectierapporten, processen-verbaal, boeterapporten en informatieformulieren vroeg van dit slachthuis, kregen we als antwoord: “Zeker gezien de huidige context vereist het beantwoorden van uw vraag een inspanning die de algemene werking van onze dienst zou verstoren.” Het FAVV weigert dus te voldoen aan hun wettelijke verplichting om inzage te geven.**
De Dienst Dierenwelzijn stuurde Animal Rights wel “alle documenten die opgemaakt werden door DMO’s met betrekking tot inbreuken begaan door het slachthuis Van Hoornweder in de periode 2018 tot nu.”
Lees ook: [ANIMAL RIGHTS OPENBAART OPNIEUW GRUWELIJKE BEELDEN UIT EEN VLAAMS SLACHTHUIS](https://www.animalrights.nl/animal-rights-openbaart-opnieuw-gruwelijke-beelden-uit-een-vlaams-slachthuis)
Op 13/08/2018 stelt de antemortem (AM) keurder vast dat de persoon die de verdoofde varkens moet optakelen, een varken optakelt dat bij bewustzijn is (onvoldoende verdoofd of terug ontwaakt). Bij navraag beweert deze persoon dat de elektrische verdovingstang niet zou werken, wat niet het geval is daar deze onmiddellijk na het incident getest werd door de productieverantwoordelijke. Dit is duidelijk een inbreuk tegen de wettelijke bepalingen met betrekking tot dierenwelzijn. […] Na herhaalde verwittigingen over de werkwijze bij het ontwaken van varkens en hanteren van de elektrische verdovingstang is het personeel duidelijk nog steeds niet afdoende opgeleid.
Het rapport van 13/08 vermeldt ook dat een week eerder de CO₂-verdoving niet werkte: “Bij opstart maandag 6 augustus functioneerde de CO₂-bedwelming niet waardoor de varkens onverdoofd uit de eerste kooi kwamen. Een personeelslid dat opgeleid is om met de elektrische verdovingstang te werken, nam de varkens toen op de rug en flanken ipv op de nek en kop.”
Het rapport verwijst verder nog naar eerdere problemen (en ondeskundig personeel) met verdoving: “ln het verleden werd reeds een infoformulier opgesteld (27/10/2017; EG11/2017/038) voor die betrokken persoon voor het foutief hanteren van de tang en toch werd terug dezelfde inbreuk gepleegd. (elektrische verdovingstang werd toen aangebracht op de achterhand van een zeug)”.
[vimeo:https://vimeo.com/429190017]
De problemen bestonden dus ook al in 2017. Op 12 januari van dat jaar noteert een keurder: “Bij het betreden van de slachtruimte waar de varkens opgetakeld en gekeeld worden, merk ik op dat meerdere dieren hangen te schreeuwen en te spartelen. De dieren zijn duidelijk niet goed verdoofd of komen terug bij bewustzijn nog voor ze gekeeld worden. De arbeiders doen gewoon verder. Ik beveel onmiddellijk de stopzetting van het slachten en verwittig de verantwoordelijke. Er wordt wat gewerkt aan de instellingen. Bij het verderzetten van het slachten blijkt de verdoving niet optimaal. De dieren moeten onmiddellijk gekeeld worden anders komen ze terug bij bewustzijn.”
Het volgende informatieformulier dat Animal Rights bezit, is van 8 januari 2019. Opnieuw zijn er problemen met de verdoving en varkens worden bij volle bewustzijn opgetakeld: “De AM-keurder stelt vast dat een varken op de tafel na de verdovingsinstallatie, waar de varkens opgetakeld worden, terug bij bewustzijn komt en toch opgetakeld wordt i.p.v. het varken eerst adequaat terug te bedwelmen met behulp van de elektrische verdovingstang.
Een ander varken aan de ketting is eveneens volledig wakker (maakt tierende geluiden) en nog een ander varken is wakker en tiert aan de ketting ter hoogte van de locatie aan de band net na de keling. Deze feiten spelen zich allemaal binnen de tien minuten af.”
[vimeo:https://vimeo.com/429212351]
De problemen met de verdoving blijken al geruime tijd te spelen: “Reeds eerder gedurende de laatste maanden werden door het keurdersteam vaststellingen in verband met niet conforme verdoving aan de operator gemeld samen met de vraag naar corrigerende acties. Namelijk op 20/11, 10/12, 19/12, 21/12 en laatst op 04/01.
Er werd toen door de operator beslist om het verdovingspercentage naar 92% op te trekken (wat hoger is dan eerder afgesproken met de dienst Dierenwelzijn van het Vlaams Gewest) en om de verdovingsduur van de varkens in de verdovingsinstallatie te verlengen naar 145 seconden.
Deze maatregelen blijken echter niet voldoende om een definitieve oplossing voor het verdovingsprobleem te verschaffen. Bij het minste oponthoud ter hoogte van de ophangtafel na de verdoving komen er varkens alsnog bij bewustzijn en wordt er niet altijd door het personeel alert of gepast gereageerd. […] Deze vaststellingen van en vooral het voortdurend terugkeren van deze verdovingsproblemen betekenen een inbreuk tegen de wettelijke bepalingen met betrekking tot dierenwelzijn.”
Op 30 januari 2019 is het opnieuw raak: “Als antemortem keurder stel ik vast dat de non-conformiteiten met betrekking tot de verdoving van de varkens blijven aanhouden ondanks de communicatie naar het slachthuis en de infoformulieren die hier reeds voor opgemaakt werden.
Varkens (mestvarkens en zeugen) komen terug bij bewustzijn (i.e. ademhalingsbewegingen, oogleden knipperen, trekken met de poten, tieren aan de ketting) en dit zonder enig oponthoud. Het personeel merkt dit vaak niet op waardoor de varkens volledig bij bewustzijn komen. Wanneer de varkens elektrisch bij verdoofd worden, komen andere varkens ook terug bij bewustzijn door dit oponthoud. Het percentage CO₂ bedraagt 94%.
Om 14.39 u stel ik vast dat een zeug terug bij bewustzijn komt (oogleden open, hangt te trekken aan de ketting) net voor ze de broeibak in gaat. Op dat moment was geen personeelslid aanwezig om in te grijpen. Zowel de AWO en zijn 3 plaatsvervangers waren niet aanwezig.”
De vertwijfeling en frustratie over deze voortdurende problemen zijn tastbaar in de notities van de keurder: “Dit zijn duidelijke inbreuken tegen de wettelijke bepalingen met betrekking tot dierenwelzijn die reeds gedurende enkele maanden een constant gegeven zijn en die niet meer getolereerd kunnen worden.”
[vimeo:https://vimeo.com/429189820]
Op 22 februari 2019 noteert een keurder: “Als antemortem keurder stelde ik vast dat verschillende mestvarkens ter keling hangen te wachten terwijl deze volledig bij bewustzijn kwamen; i.e. de dieren trokken aan de ketting en maakten tierende geluiden. Bij de vraag om een extra elektrische verdovingstang te hanteren, wist het personeel niet wat te doen, met als gevolg dat de varkens volledig bij bewustzijn aan de ketting trokken en dit gedurende enkele minuten. Het betrof 1 kooi met varkens die niet (goed) verdoofd waren. De persoon die de varkens moest optakelen werd nochtans al meerdere malen gevraagd om af en toe de corneareflex te controleren, zeker als er met bepaalde kooien problemen zijn, maar weigerde dit te doen, waardoor de varkens bij bewustzijn opgetakeld werden i.p.v. ter plaatse elektrisch bij verdoofd te worden.
Ik stelde ook effectief vast dat een varken opgetakeld werd dat volledig bij bewustzijn was. Dit varken kon ook niet onmiddellijk verdoofd worden daar er maar 1 tang voorhanden was. Het verdovingspercentage staat steeds boven de 90% en nog steeds blijven de verdovingsproblemen aanhouden.
Deze vaststellingen met betrekking tot een non-conforme verdoving en niet correct handelen, werden al meerdere malen aangekaart bij de operator, maar telkens wordt met de vinger naar de antemortem keurder gewezen, zoals nu weer het geval is. De huidige productieverantwoordelijke keek toe vanop afstand, maar reageerde niet. lk kan enkel de feiten vaststellen en eisen dat de operator correct handelt. […] Deze vaststellingen zijn duidelijk een inbreuk tegen de wettelijke bepalingen met betrekking tot dierenwelzijn die al maandenlang een constante zijn zonder verbetering. Verschillende infoformulieren werden reeds opgemaakt.”
Over meer inspectierapporten over 2019 beschikt Animal Rights op dit moment niet, maar een gerechtelijk onderzoek zal ongetwijfeld meer boven water brengen.
Deze vaststellingen zijn duidelijk een inbreuk tegen de wettelijke bepalingen met betrekking tot dierenwelzijn die al maandenlang een constante zijn zonder verbetering.
Dit zijn duidelijke inbreuken tegen de wettelijke bepalingen met betrekking tot dierenwelzijn die reeds gedurende enkele maanden een constant gegeven zijn en die niet meer getolereerd kunnen worden.
Bij het betreden van de slachtruimte waar de varkens opgetakeld en gekeeld worden, merk ik op dat meerdere dieren hangen te schreeuwen en te spartelen. De dieren zijn duidelijk niet goed verdoofd of komen terug bij bewustzijn nog voor ze gekeeld worden. De arbeiders doen gewoon verder.
jun 23, 2020
Volgens de EU-wetgeving worden gewonde, zwakke en zieke dieren niet in staat geacht te worden vervoerd, met name wanneer de dieren niet in staat zijn zich op eigen kracht pijnloos te bewegen of zonder hulp te lopen, of wanneer zij ernstige open wonden of een prolaps vertonen, of wanneer het drachtige dieren betreft waarvan de draagtijd reeds voor 90% of meer gevorderd is, of dieren die in de week ervoor geworpen hebben. 1
EU-wetgeving schrijft ook voor dat bij het doden van dieren en daarmee verband houdende activiteiten ervoor wordt gezorgd dat de dieren elke vermijdbare vorm van pijn, spanning of lijden wordt bespaard en dat dieren uitsluitend worden gedood nadat zij zijn bedwelmd, waarbij de toestand van bewusteloosheid en gevoelloosheid wordt aangehouden tot bij het dier de dood is ingetreden. 2
In het slachthuis Van Hoornweder in Torhout wordt deze wetgeving met de voeten getreden.
De ingediende klacht omvat de volgende inbreuken:
1) Dieren komen opnieuw bij bewustzijn na de CO₂ bedwelming.
2) De Animal Welfare Officer kwijt zich niet afdoende van zijn / haar taak.
3) Het ‘lossen’ van hele etages met varkens tegelijk uit de vrachtwagen ipv in kleine groepen.
4) Het vervoeren van hoogzwangere zeugen en/of zeugen die zeer recent biggen geworpen hebben.
5) Dieren liggen op de grond in de drijfgangen en de wachtstallen; kunnen zich niet meer zelfstandig verplaatsen en lijden pijn zonder dat verlossing volgt.
6) Dieren met open en zelfs door necrose aangetaste wonden, abcessen, prolapsen e.d. worden door de varkensfokkers en transporteurs aangevoerd en door slachthuis en door overheidsinstanties met controlerende taken geaccepteerd.
Bovenstaande inbreuken zijn in strijd met de Dierenwelzijnswet van 14 augustus 1986, Europese Verordening 1099/2009 van de Raad van 24 september 2009 inzake de bescherming van dieren bij het doden en Verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten.
De beelden werden aan Animal Rights aangeleverd. We zullen de bron(nen) niet onthullen.
1:https://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX%3A32005R0001%3ANL%3AHTML
2:https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/ALL/?uri=CELEX%3A32009R1099
Varkens horen in groepen van 15 mestvarkens of 10 zeugen gelost te worden om de doorstroom op gang te houden. Slachthuis noch vervoerders respecteren deze regel. Soms worden hele etages ineens gelost zonder de varkens tussendoor door te jagen naar de boxen. Dit zorgt niet alleen voor heel veel stress; varkens die neerzitten en willen rechtstaan terwijl er net een ander varken bovenop hem of haar springt, breken vaak hun dijbeen.
Eén reden om varkens niet te vervoeren is de aanwezigheid van een prolaps. In onderstaande foto’s zien we voorbeelden van dieren aangevoerd in het slachthuis van Torhout met een rectumprolaps, een uitstulping van de endeldarm.
In onderstaande foto een voorbeeld van een uterusprolaps, een uitstulping van de baarmoeder.
Dit is een scrotale breuk, die extreem groot is. Hier zitten de darmen en darminhoud in. Dit kan een gevolg zijn van slechte castratie.
Een necrotische wond wordt veroorzaakt door het plaatselijk afsterven van weefsel.
Bij een abces bevindt zich een hoeveelheid pus (etter) in een niet eerder bestaande holte.
In België dienen de aangevoerde varkens voorzien te zijn van een duidelijke stempel aangebracht met een klophamer. Een varken dat overdreven werd geklopt met een klophamerstempel wordt verdacht als zijnde een inbreuk op dierenwelzijn. We zien in de foto’s hieronder de karkassen van varkens die mishandeld zijn met een klophamer.
Ook zijn er op de karkassen tekenen te zien die wijzen op het slaan van de varkens met (drijf)stokken of de zijkant van rammelaars.
Het varken in de onderste foto’s stierf een verschrikkelijke dood door beklemd te raken in de vergassingskooi. Het dier is waarschijnlijk omhoog gesprongen en tussen de afsluiting geraakt en zo gestorven. De kop werd afgesneden (het dier was al dood) omdat het anders niet los raakte.
Ook met de hygiëne lijkt men het in Torhout niet zo nauw te nemen.
De oormerken dienen bij het slachten verwijderd te worden. Deze plastic oormerken in de karkassen in de koelcel zijn dus ook door de ontharingsbranders gegaan.
Al deze inbreuken, ook die in de videoclips, zijn voldoende reden om een klacht in te dienen tegen het slachthuis.
[vimeo:https://vimeo.com/429189820]
jun 23, 2020
Animal Rights zeigt erneut schreckliche Bilder aus einem flämischen Schlachthof. Dieses Mal ist es der Schweineschlachter Van Hoornweder aus Torhout. In diesem Schlachthof werden bis zu 650.000 Schweine pro Jahr geschlachtet. Animal Rights fordert die Schließung und eine Untersuchung der Missbräuche. “Animal Rights fragt die belgische Regierung, wie es möglich ist, dass nach all der Aufregung um unsere früheren Undercover-Videos diese Art von Missbräuche immer noch andauern”, sagt Animal Rights Kampagnenkoordinatorin Els Van Campenhout.
Schweinezüchter und Transporteure transportieren nach wie vor Tiere, die nicht transportfähig sind. Wir sehen Schweine, die zu verkrüppelt sind, um alleine aus den Viehtransporter aussteigen zu können, oder die sich selbst nicht mehr tragen können und humpeln. Wir sehen Schweine mit Prolapsen, nekrotischen Wunden, enormen Abszessen und hochträchtige Säue.
Einige Säue treiben ihre Ferkel auf dem Weg zur Warteraum spontan ab.
Es kommt vor, das Schweine nach der Narkose wieder aufwachen, oder sie weiter leben obwohl ihnen bereits der Hals durchgeschnitten wurde. Während die Schweine dann bei Bewusstsein kopfüber an einer Kette in der Schlachtlinie hängen, werden sie als Nächste im kochenden Brühbad ertrinken.
Dies bestätigt sich nicht nur auf den uns vorliegenden Bildern, sondern auch in den Inspektionsberichten, die sich ebenfalls in unserem Besitz befinden: “Um 14.39 Uhr bemerke ich, dass eine Sau das Bewusstsein wiedererlangt (Augenlider geöffnet, an der Kette hängend), kurz bevor sie ins Brühbad geht. Zu diesem Zeitpunkt war kein Mitarbeiter anwesend, um einzugreifen”. Dies sind Vorkommnisse, die uns auch aus dem Schlachthof in Tielt bekannt, und mit Bildnachweis dokumentiert worden, sind.
Die angeforderten Inspektionsberichte zeigen, dass das Problem der Betäubung von Schweinen mit Sicherheit seit mindestens 2017 besteht. Am 12. Januar desselben Jahres bemerkte ein Schlachttierinspektor: “Als ich den Schlachtraum betrat, in dem die Schweine aufgehängt und geschlachtet werden, bemerke ich, dass mehrere Tiere schreien und zappeln. Die Tiere werden offensichtlich nicht richtig betäubt oder erlangen ihr Bewusstsein wieder, bevor sie geschlachtet werden. Die Arbeiter machen einfach weiter”.
Und so geht es weiter. Am 22. Februar 2019 bemerkte ein Tierarzt: “Als Ante-Mortem-Inspektor bemerkte ich, dass mehrere Mastschweine in die Schlachtung gingen während sie ihr volles Bewusstsein wiedererlangten. Z.B. die Tiere zogen an der Kette und gaben schreiende Geräusche von sich”.
Die Verzweiflung und Frustration über diese anhaltenden Probleme sind in den Notizen der Inspektoren spürbar: “Es handelt sich um eindeutige Verstöße gegen die gesetzlichen Bestimmungen zum Tierschutz, die seit mehreren Monaten eine Konstante sind und die nicht länger toleriert werden können”.
“In den Schlachthöfen stimmt strukturell etwas nicht”, sagt Van Campenhout, “die Leitung und das Personal scheinen völlig abgestumpft gegenüber dem Leiden der Tiere zu sein, und die für die Überwachung der Schlachthöfe zuständigen Behörden scheinen ihre Arbeit nicht zu tun.”
Schweinehalter und Transporteure transportieren nach wie vor nicht transportfähige Tiere zum Schlachthof. Schlachthof, FAVV/AFSCA und der flämische Tierschutzdienst intervinieren nicht.
Schweine werden während des gesamten Schlachtprozesses, von der Ankunft bis zum Tod, unglaublicher Angst und Stress, sowie zweifellos auch Schmerzen, ausgesetzt. Die Narkosesysteme funktionieren nicht zuverlässig, was dazu führt, dass die Schweine ständig betäubt werden müssen. Trotzdem werden sie auch bei Bewusstsein geschlachtet und/oder sterben einen qualvollen Tod, zum Beispiel durch Ertrinken im kochenden Brühbad. Dies geht aus den Inspektionsberichten hervor, und ist seit mindestens 2017 der Fall.
Es scheint, als sei Schlachthofpersonal entweder nicht ausreichend geschult, um zu erkennen wenn ein Tier das Bewusstsein wiedererlangt, oder aber, das Schlachthofpersonal zeigt kein Interesse an den Qualen denen einen Tier ausgesetzt wird, wenn es das Bewusstsein wieder zurück erlangen sollte. Leider greifen die Verantwortlichen des Schlachthofs in keinem Fall ein.
Animal Rights fordert die sofortige Schließung des Schlachthofs von Torhout, eine unabhängige Untersuchung des Schlachthofs inklusiv die Entlassung und strafrechtliche Verfolgung der Verantwortlichen für das Leiden der Tiere im Schlachthof.
Animal Rights fordert eine Überprüfung aller belgischen Schlachthöfe und die sofortige Schließung der versagenden Schlachthöfe.
Animal Rights fordert auch eine unabhängige Untersuchung der Funktionsweise der Kontrollorgane.
Animal Rights fordert die unabhängige Untersuchung von Betäubungsverfahren in Schlachthöfen. Methoden, die das Leiden von Tieren vergrößern, wie z.B. CO₂-Vergasung, sollten sofort verboten werden.
Animal Rights fordert eine Untersuchung über Transporte von nicht transportfähigen Tieren an die Schlachthöfe und Maßnahmen (Bestrafung, sowie Einholen von Genehmigungen) gegen die verantwortlichen Viehzüchter und Transporteure.
Animal Rights fordert ein Verbot des Einsatzes aller Auftriebsmittel (Taser, Rasseln usw.) in Schlachthöfen und ein Verbot des “Klopfens” von Markierungen an Tieren.
Animal Rights fordert härtere Strafen für Tierquälerei und ein “immerwährendes” Tierhaltungsverbot, ein Verbot für Arbeit mit Tieren, ein Verbot des “Besitzes” von Tieren, für Täter von Tierquälerei und/oder Vernachlässigung.
Animal Rights fordert von der Regierung ein volles Engagement für einen Proteinübergang von tierischen Produkten zu pflanzlichen Alternativen, damit diese Horrorschlachthöfe in die Geschichte eingehen können.
Animal Rights reicht zusammen mit Tierschutzorganisation GAIA eine Beschwerde gegen das Schlachthaus wegen der in den Bildern und Inspektionsberichten festgestellten Missbräuche ein. Die Beschwerde umfasst die folgenden Verstöße:
1) Die Tiere kommen nach der CO²-Betäubung wieder zu Bewusstsein.
2) Der Animal Welfare Officer (Tierschutzbeauftragte) nimmt seine Aufgaben nicht angemessen wahr.
3) Das “Entladen” ganzer Stockwerke mit Schweinen gleichzeitig aus dem Viehstransporter, anstatt in kleinen Gruppen.
4) Der Transport von hochträchtigen Säuen und/oder Säuen, die gerade Ferkel geworfen haben.
5) Die Tiere liegen auf dem Boden in den Gängen und Warteställen; sie können sich nicht mehr selbständig bewegen und leiden ohne Erlösung.
6) Tiere mit offenen oder nekrotischen Wunden, Abszessen, Prolapsen usw. sind von den Schweinezüchtern und -transporteuren angeliefert und vom Schlachthof und von den Behörden mit Überwachungsaufgaben angenommen worden.
Die oben genannten Verstöße verstoßen gegen das Tierschutzgesetz vom 14. August 1986, die Verordnung (EG) Nr. 1099/2009 des Rates vom 24. September 2009 über den Schutz von Tieren zum Zeitpunkt der Tötung und die Verordnung (EG) Nr. 1/2005 des Rates vom 22. Dezember 2004 über den Schutz von Tieren beim Transport und damit zusammenhängenden Vorgängen.
Animal Rights fragt die belgische Regierung, wie es möglich ist, dass nach all der Aufregung um unsere früheren Undercover-Videos diese Art von Missbräuche immer noch andauern
