Het is schokkend dat niet-menselijke primaten al meer dan 70 jaar worden gebruikt in het onderzoek naar drugsverslaving en dat dit nog steeds gebeurt. Apen of andere dieren systematisch verslaafd maken aan drugs zoals cocaïne is niet alleen compleet immoreel maar ook volledig nutteloos.
Jen Hochmuth, toxicologe en campagnecoördinator bij Animal Rights: “De complexe combinatie van factoren die betrokken zijn bij menselijke verslaving – waaronder genetica, emotionele en persoonlijke ervaringen, sociaaleconomische factoren – kunnen onmogelijk nagebootst worden bij proefapen.”
In een nieuwe studie uit de VS werden resusmakaken eerst verslaafd gemaakt aan cocaïne om achteraf te testen of een nieuwe drug de zelftoediening van cocaïne bij apen verminderde.1 Er werd gebruik gemaakt van 6 resusapen die allemaal in geïsoleerde kooien gehouden worden. Vooraf werden de apen verdoofd en werd een katheter in een grote ader onder de huid van de rug geïmplanteerd, zodat de cocaïne direct in de bloedbaan van de dieren kon worden geprikt.
Elke aap, voorzien van een aluminium kraag, werd volgens de auteurs “getraind” door met hun nekken vastgehouden in een standaard primatenstoel te zitten. Er werd geen informatie gegeven over de manier waarop de apen werden “getraind” om dit te bereiken. Tijdens het drugsexperiment werden de in bedwang gehouden apen individueel in geluiddempende isolatiekamers gehouden, met daarin schakelaars waarmee ze zelf cocaïne of de testdrug konden toedienen. De sessies konden wel vier uur duren.
Het gebruik van gecensureerde zinnen door de auteurs, zoals “…zes cocaïne-ervaren mannelijke resusapen” en “…proefpersonen hadden uitgebreide ervaring met zelftoediening van cocaïne…” om de geschiedenis van de makaken te beschrijven, geeft een verontrustend inzicht in het lijden van deze proefdieren.
We moeten ons afvragen hoeveel jaren deze apen alleen in gevangenschap zijn gehouden en hoe vaak ze al in drugsexperimenten gebruikt zijn.
Jen Hochmuth: “Ondanks alle menselijke ellende die gepaard gaat met cocaïneverslaving, blijven onderzoekers opzettelijk nog meer ellende veroorzaken door niet-menselijke primaten verslaafd te maken.”
Cocaïne is een gevaarlijke drug en vormt een ernstig risico voor de gezondheid van mensen, met inbegrip van orgaanfalen en de dood. Veelvoorkomende tekenen van cocaïnegebruik zijn lange perioden van waakzaamheid, verlies van eetlust, paranoia, verwarring, overprikkeling, epileptische aanvallen en depressie. Het is vanzelfsprekend dat de apen die gedwongen worden om deze drug te ‘gebruiken’ hetzelfde ervaren.
Afgezien van de immoraliteit van het gebruik van niet-menselijke primaten in dergelijk verachtelijk onderzoek, kan de complexe combinatie van factoren die betrokken zijn bij menselijke verslaving – waaronder genetica, emotionele en persoonlijke ervaringen, sociaal-economische factoren -onmogelijk gesimuleerd worden bij proefapen. Dit experiment werd uitgevoerd in de VS en is gefinancierd door de belastingbetaler. Verder is dit een voorbeeld van hoe bevoegde ethische commissies er structureel in falen dieren te beschermen. Schokkend genoeg worden niet-menselijke primaten al meer dan 70 jaar gebruikt bij onderzoek naar drugsverslaving en dat dit nog steeds gebeurt.2 Ondanks de enorme wreedheid en het lijden van deze dieren, is er nog steeds geen enkel nuttig en naar de mens vertaalbaar resultaat gevonden.
In het verleden werd aan de [KU Leuven ook zeer controversieel verslavingsonderzoek met apen en cocaïne uitgevoerd](https://www.animalrights.be/vervang-dierproeven/proefapen-in-belgie). Proefapen werden verslaafd gemaakt aan cocaïne om te bestuderen welke veranderingen er in de hersenen plaatsvinden naarmate het verslavingsproces vordert. Daarbovenop werden deze experimenten betaald met belastinggeld! De voorbije jaren is er zomaar een slordige 341.500€ aan belastinggeld uitgekeerd door de Vlaamse overheid aan de KU Leuven om aapjes verslaafd te maken aan cocaïne.3
Op de dag van vandaag maakt de KU Leuven nog steeds misbruik van ratten in dierproeven voor onderzoek naar tabak-, alcohol- en cocaïneverslaving. 45
Jen Hochmuth: “Het geld van de belastingbetaler wordt royaal uitgedeeld aan dierproefnemers zonder enige verantwoording af te leggen aan de burger. Het kan niet door de beugel dat andere dieren lijden in een zoektocht naar een ’toverpil’-behandeling voor verslaving bij de mens.”
Ondanks alle menselijke ellende die gepaard gaat met cocaïneverslaving, blijven onderzoekers opzettelijk nog meer ellende veroorzaken door niet-menselijke primaten verslaafd te maken.
Het kan niet door de beugel dat andere dieren lijden in een zoektocht naar een ’toverpil’-behandeling voor verslaving bij de mens.
BLOG – Speech van Willem Vermaat (Animal Rights) bij de demonstratie [Sluit de nertsenfokkerijen](https://www.facebook.com/events/1591395134375717/).
Als mensen ziek worden, doen we alles om ze in leven te houden. Het land gaat in een ‘intelligente’ lockdown, zodat de zorg niet overbelast raakt.
Als dieren ziek worden, moeten ze dood. Hoe intelligent is dat?
Beleidsmakers zetten hun intelligentie graag in voor het creëren van een goed frame. Hun verhaal moet verkopen. De ‘intelligente lockdown’ is een ijzersterk frame. Mijn complimenten daarvoor aan de heer Rutte.
Sommige frames zijn zo sterk, dat bijna niemand ze herkent als frame. Als dieren volgens beleidsmakers direct dood moeten, gaat het steevast over ruimen.
Ruimen.
Ruimen doe je met dingen. Omdat je ergens vanaf wilt. Je ruimt sneeuw als je in een strenge winter je stoep toegankelijk wilt houden. Je ruimt de tafel af, omdat je niet de rest van het jaar naar vieze borden wilt zitten staren. Het zijn geen leuke klusjes, maar het moet. Dat leer je als kind. Je moet je kamer opruimen. Anders wordt het een zooitje.
Zo kan het ruimen van dieren ook iets lijken dat moet gebeuren. We moeten van ze af, want ze zijn ziek en dat is gevaarlijk.
Daar schuilen de beleidsmakers zich achter. Maar ruimen is geen ruimen. Het is vergassen. Het is doden.
Laten we het bij de naam noemen. En laten we het woord ruimen reserveren voor de schandalige manier waarop de bezwaren tegen dit doden keer op keer worden weggeruimd.
Nertsen zijn wezens met gevoel. Een nerts is niet iets, maar iemand. Opsluiting in kleine, kale kooien moeten we niemand aandoen. Vergassing moeten we niemand aandoen. Behandelen als product moeten we niemand aandoen.
Ik ben hier om dat duidelijk te maken. En ik ben niet alleen. Wij zijn hier om dat duidelijk te maken!
En gelukkig zijn ook wíj niet alleen. Vanaf 2024 is het verboden om in Nederland nog nertsen en andere pelsdieren te fokken. Wat wij doen, heeft zin! Wij, activisten voor dieren, wij wakkeren iets aan.
Het beleid ging in 2013 overstag. Helaas mag de nertsenhouderij nog tot 2024 blijven bestaan. Dat is vanaf vandaag gezien 3 jaar en 206 dagen te laat! Het betekent dat er nog 15 miljoen nertsen een kort en ellendig leven te wachten staat. En een dood door vergassing – een pijnlijke dood vaak: nertsen worden in een bak met gas gesmeten, waar ze langzaam stikken. Hun doodsstrijd kan langer dan 10 minuten duren, omdat nertsen waterdieren zijn – ook al hebben ze in de industrie nooit als waterdier mogen leven – en hun adem lang kunnen inhouden. Nederland vergast nu ook nertsenbaby’s op deze manier.
Teruggaan in de tijd kunnen we niet, maar de nertsenhouderij had er natuurlijk helemaal nooit mogen zijn. Het bestaan ervan is een schandvlek op onze samenleving, een zwarte bladzijde in onze geschiedenis.
Het vergassen van nertsen gebeurt niet alleen nu. Corona of niet, nertsen worden altijd vergast. Omdat mensen hun vacht willen dragen.
Tot dat moment leven ze in kleine, kale kooien.
In coronatijd blijkt er van alles mogelijk te zijn. Er is geen 10 jaar overbruggingstijd nodig om mensen te laten wennen aan de anderhalvemetersamenleving. Allerlei bedrijven moesten direct hun deuren sluiten. De economie is niet het heilige der heiligen. Als de gezondheid van mensen direct gevaar loopt, realiseren we ons dat.
Waarom nu de nertsenhouderij nog ruim 3 jaar lang door laten gaan met het opsluiten van nertsen in kleine kale kooien en het vergassen van deze dieren? Is dat nou echt nodig? Is het nodig dat iedere lente jonge nertsen geboren worden – let wel: dat mensen nertsen geboren laten worden in gevangenschap, voorbestemd om een half jaar in een kooi te leven, een kleine kale kooi – is dat nodig, om ze in de daaropvolgende winter te vergassen? Is het nodig om dieren in leven te brengen om ze te doden? Is het nodig om het leven van een ander al voor de geboorte van diegene van wieg tot graf bepaald te hebben?: Jij bent een nerts en jij wordt een kledingstuk.
Nu is het moment om een einde te maken aan deze industrie. Het moment om het lijden en doden van 15 miljoen nertsen te voorkomen.
Als je vindt – en dat vindt onze overheid – dat de nertsenhouderij moet stoppen vanwege ethische en maatschappelijke bezwaren, dan kies je niet voor het vergassen van moeders en baby’s, om er even later weer nieuwe moeders en baby’s te plaatsen die hetzelfde lot zullen moeten ondergaan. Dan beëindig je de nertsenhouderij direct.
Het kan. De coronacrisis laat zien dat de overheid wel slagvaardig kan zijn. Wees het dan ook waar het het hardst nodig is. Waar je nog veel meer levens kunt redden.
We moeten niet af van zieke dieren, maar van een zieke industrie.
Ruim niet de dieren. Ruim de kooien.
De beruchte boer uit Appelterre die begin mei 2020 werd gefilmd terwijl hij een koe met een staalkabel om de hals uit de Dender trok, werd gisteren in Zandbergen betrapt op het verminken en vermoorden van ganzen. Animal Rights ging ter plekke en ontdekte vier jonge, zwaar verminkte, dode Canadese ganzen. Animal Rights campagnecoördinator Els Van Campenhout: “De moordzuchtige boer reed met zijn auto in op de jonge ganzen, die geen kant op konden omdat ze nog niet konden vliegen. Van sommige dieren werd de kop afgerukt. Dit is een uiterst gevaarlijke man die dieren mishandelt waar en wanneer hij er maar zin in heeft. Animal Rights eist zware straffen en een levenslang houdverbod.”
Op de beelden is te zien hoe de boer op het weiland over ganzen heen rijdt en ze vervolgens onder de wielen vandaan plukt en ze weggooit. Animal Rights is later die nacht op zoek gegaan naar de slachtoffers en vond de verminkte lichamen in het weiland.
Ooggetuigen zagen rond 16u30 hoe de boer met zijn auto inreed op de ganzen die op de weide zaten. Het is momenteel broedseizoen en vele ganzen hebben nu jongen. De volwassen dieren konden wegvliegen, maar de jonge dieren konden geen kant op. Sommige slachtoffers zaten nog in hun donskleed. Van Campenhout: “Deze moordzuchtige boer voelt geen greintje empathie voor levende wezens. Het is onbegrijpelijk dat deze uiterst gevaarlijke man nog steeds dieren mag houden en zijn frustraties op onschuldige dieren kan loslaten wanneer hij dat maar wil. Wij eisen dat deze man gestraft wordt en nooit nog dieren mag houden of in de buurt van dieren mag komen.”
De jonge dieren werden met geweld om het leven gebracht. Zij konden geen kant op en stierven aan de verwondingen die ze opliepen toen ze onder de wielen terecht kwamen. De ouderdieren moesten toekijken hoe hun jongen een gruwelijke dood stierven. Van sommige dieren werd de kop afgerukt. “De overreden dieren stierven een gruweldood. Degene die niet op slag dood waren, werden afgemaakt door hun kop af te rukken.”
Twee jaar geleden doken schokkende beelden op uit de Neerstraat in Appelterre: een stier werd zwaar mishandeld toen hij tot bloedens toe drie- tot vierhonderd meter verder gesleept werd achter een tractor en daarbij stokslagen kreeg.
In mei 2020 sleurde dezelfde boer een koe met staalkabel om de nek uit de Dender met zijn tractor. De brandweer was toen ter plaatse om het dier op een veilige manier terug op het droge te brengen, maar zij werden fysiek en verbaal bedreigd door de boer. Een brandweerman werd toen bijna – met opzet – overreden. Het incident werd gefilmd en overgemaakt aan de politie.
Animal Rights dient opnieuw een klacht in tegen de boer en eist dat de malafide boer een levenslang dierenhoudverbod opgelegd krijgt en nooit nog in de buurt van dieren mag komen. Eerder deed de dierenrechtenorganisatie dat ook al naar aanleiding van de koe die met geweld uit de Dender gesleurd werd: “Wij willen deze man voor de rechter zien: Iemand die tot zulke gruwelijkheden in staat is kent geen grenzen. Dit is een uiterst gevaarlijke man die nooit nog dieren zou mogen houden en zwaar gestraft moet worden voor alle misdaden die hij pleegde,” zegt Van Campenhout.
Ook de schepencolleges van Ninove en Geraardsbergen dienden in mei al een klacht in tegen de boer.
De moordzuchtige dader reed met zijn auto in op de jonge ganzen, die geen kant op konden omdat ze nog niet konden vliegen
Animal Rights wil deze man voor de rechter zien: Iemand die tot zulke gruwelijkheden in staat is kent geen grenzen en moet zwaar gestraft worden.
De dieren stierven een gruweldood. Daarnaast werden sommige jonge ganzen nog meer mishandeld toen hun kop eraf gerukt werd.
Animal Rights komt op voor de rechten van dieren. Voor ons telt: elk dier is een individu met recht op leven en welzijn. Dieren bestaan niet voor ons, maar voor zichzelf. In de [podcast](https://soundcloud.com/animalrightspodcast) gaat Animal Rights verschillende onderwerpen bespreken die direct of indirect met dieren en dierenrechten te maken hebben. Hierin wordt met verschillende gasten de diepte ingegaan aangaande het te bespreken onderwerp.
Volg onze podcast op [Spotify](https://open.spotify.com/show/1KSCoJfF9c7wc6habflHeF), [Soundcloud](https://soundcloud.com/animalrightspodcast) en [Itunes](https://podcasts.apple.com/nl/podcast/animal-rights-podcast/id1521635407?l=en).
De pilot van de Animal Rights Podcast staat in het teken van de twee makers van deze podcast. Hierin vertellen Jan en Konrad wat hun drijft een podcast te maken, wat hun eigen favoriete podcasts zijn en uiteraard komen we er achter wat zij, naast de podcast, voor Animal Rights doen. Als allereerste gast: journalist en schrijver Anna Krijger met bevindingen over de ontwikkeling en de rol van podcasts in de media. Beluister de Podcast via [Soundcloud](https://soundcloud.com/animalrightspodcast/pilot-hoe-en-waarom-wij-deze-podcast-maken).
Dankzij de lakse houding van de Nederlandse overheid, sleept circus Freiwald nog steeds Afrikaanse olifant Buba met zich mee als een wandelend reclamebord.
Opnieuw bedelen de eigenaren om voedsel voor de dieren – naast Buba, onder andere een zebra, lama’s, kamelen, paarden, pony’s, ganzen en honden – en geld, terwijl Buba, eenzaam en alleen, staat opgesloten binnen een schrikdraad omheining, waardoor zij nauwelijks bewegingsruimte heeft, geen schaduw en geen gezelschap. Animal Rights fotografeerde Buba in Beringe. De Partij voor de Dieren stelde Kamervragen.
Eind mei controleerde Animal Rights opnieuw waar Buba zich bevond: nog steeds op dat veldje in Beringe. Sinds 15 september 2015 is het al verboden om als circus rond te reizen met wilde (zoog)dieren of hen kunstjes te laten vertonen. Al die tijd heeft Freiwald al een ontheffing voor Buba. De meest recente ontheffing loopt op 30 juni af. Op 2 juni beantwoorde minister Schouten dan eindelijk de Kamervragen. 1
Ze geeft aan dat conform de huidige ontheffing het circus de olifant moet herplaatsen voor 30 juni 2020. De minister faciliteert de zoektocht van het circus naar een geschikte opvanglocatie en verwacht dat er op 30 juni zicht is op een geschikte opvanglocatie en de olifant later deze zomer kan verhuizen.
Er zijn momenteel drie mogelijke opvanglocaties in kaart gebracht. Alle mogelijke opvanglocaties zijn nog in ontwikkeling. Eerder dit jaar heeft een gesprek plaatsgevonden tussen het ministerie en één van deze opvanglocaties. Het gaat hierbij om Elephant Haven in Frankrijk, waarmee Animal Rights ook contact heeft.
Opmerkelijk is dat ‘experts’ van Nederlandse dierentuinen namens de minister de opvanglocaties gaan beoordelen. “Het lijkt ons vreemd,” zegt Animal Rights directeur Susan Hartland, “dat diegene die blijkbaar niet in staat zijn in te zien dat olifanten niet thuis horen in dierentuinen, nu mogen mee beslissen of de ‘sanctuaries’ wel geschikt voor Buba zijn.”
Schouten: “Alle inzet is erop gericht de olifant deze zomer naar een geschikte opvanglocatie te verplaatsten. Dit zal hoogstwaarschijnlijk niet lukken voordat de huidige ontheffing op 30 juni afloopt. Wel verwacht ik voor 30 juni een geschikte opvanglocatie te hebben gevonden.
Het circus zal dan, conform mijn antwoord van 19 november 2019 (Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2019-2020, nr. 766) op de vragen van het lid Wassenberg (PvdD), een tijdelijke ontheffing voor de olifant krijgen. Ik informeer uw Kamer wanneer er een geschikte opvanglocatie voor de olifant gevonden is.”
Animal Rights zal de zaak op de voet blijven volgen.
Op 28 mei staat circus Freiwald met Buba nog steeds op een veildje in het Limburgse Beringe
