Animal Rights brengt trieste beelden naar buiten van tonnen dode biggen die langs de weg staan bij een varkenskwekerij in West-Vlaanderen. De beelden tonen wat er met biggen gebeurt wanneer ze een vroegtijdige dood in de stallen sterven: zij eindigen bij het afval en worden door een destructiebedrijf opgehaald om vernietigd te worden. Animal Rights campagnecoördinator Els Van Campenhout: “Varkens in de vleesindustrie hebben geen leven. Zij bestaan slechts om uitgebuit te worden en gruwelijk te eindigen als ‘product’ in een slachthuis of als afval zoals de arme biggen op deze nieuwe beelden.”
Lees ook: [Mes op de keel bij Europese varkensindustrie door corona crisis](https://www.animalrights.be/mes-op-de-keel-bij-europese-varkensvleesindustrie-door-corona-crisis)
De beelden tonen de trieste realiteit van de varkensindustrie. Zwakke, zieke of gewonde dieren krijgen geen individuele medische zorgen omdat de dieren gereduceerd worden tot producten en door de industrie niet gezien worden als levende, voelende wezens die respect verdienen.
[In 2018 bracht Animal Rights gelijkaardige beelden naar buiten van hoe varkens als afval op straat werden gegooid.](https://www.animalrights.be/dode-varkens-als-afval-op-straat-gegooid)
https://vimeo.com/manage/420045819/
De jonge dieren liggen soms uren tot dagenlang te creperen vooraleer ze gevonden worden door de boer. Sommige dieren worden naar de ziekenboeg verplaatst, anderen worden aan hun lot overgelaten of doodgeslagen – met één of meerdere klappen – door de boer. Pasgeboren zwakke biggen worden daarbij tegen de muur van het kraamhok geslagen. Soms belanden biggetjes zwaargewond of creperend op hun dode broertjes en zusjes en sterven zo een langzame en pijnlijke dood.
“Varkens in de veehouderij sterven altijd een gruwelijke dood: als de dieren niet creperen in de stallen, worden ze ter plekke gedood of op de vrachtwagen richting slachthuis gezet”, zegt Van Campenhout
In België moet ‘euthanasie’ van dieren op een bedrijf gebeuren onder bedwelming. Daarvoor mogen varkenshouders gebruik maken van een penschiettoestel of elektrische tang, voor biggen die minder dan 5 kg wegen is een slag op de kop met ernstig hersenletsel tot gevolg toegestaan. Vroegtijdige sterfte, ook wel ‘uitval’ genoemd, wordt in de veehouderij beschouwd als iets wat normaal is.
In Nederland sterven 6 miljoen varkens een gruwelijke dood nog voor ze naar het slachthuis gaan. Dat cijfer is hoog omdat moederdieren meer dan 30 biggetjes per jaar krijgen. De voorouder, het wilde zwijn, krijgt maar 5 biggen per jaar.
Doordat er meer biggen geboren worden, neemt hun geboortegewicht af waardoor zij ook zwakker en kwetsbaarder worden. De biggen raken eerder onderkoeld, worden sneller ziek of gewond en zullen ook sneller verhongeren.
Wanneer de biggen drie à vier weken oud zijn worden ze gescheiden van hun moeder om vetgemest te worden voor de slacht. Ook bij de ‘mestvarkens’ komt sterfte voor. Het gemiddelde uitvalpercentage in de Vlaamse vleesvarkenshouderij bedraagt 3,6 procent, wat neerkomt op honderdduizenden dieren. 1 De dieren sterven onder meer door: achterblijven in groei, luchtwegaandoeningen, kreupelheid, zenuwaandoeningen en staartbijten.
Animal Rights pleit voor [een volledige transitie naar een plantaardige samenleving](https://www.animalrights.be/plant-power): dat is de enige manier om het dierenleed veroorzaakt door de destructieve en meedogenloze veehouderij een halt toe te roepen.
“De veehouderij is een van de grootste misdaden die we ooit gezien hebben in de menselijke geschiedenis: het uitbuiten en vermoorden van miljarden dieren over de hele wereld. De overheden moeten visie en historisch besef tonen. Nu is de tijd om in te zetten op de transitie naar plantaardige eiwitten,” zegt Van Campenhout.
Varkens in de vleesindustrie hebben geen leven. Zij bestaan slechts om uitgebuit te worden en gruwelijk te eindigen als ‘product’ in een slachthuis of als afval zoals de arme biggen op deze nieuwe beelden
Varkens in de veehouderij sterven altijd een gruwelijke dood: als de dieren niet creperen in de stallen, worden ze ter plekke gedood of op de vrachtwagen richting slachthuis gezet
De overheden moeten visie en historisch besef tonen. Nu is de tijd om in te zetten op de transitie naar plantaardige eiwitten
BLOG – Roodkapje, wie kent hét sprookje over de grote boze wolf niet? Kinderen groeien er mee op en de angst voor wolven zit er van jongs af aan diep in. Ook nu houden de gebroeders Grimm Nederland in hun grip. Zo [waarschuwt](https://www.ed.nl/de-peel/noodkreet-uit-milheeze-wolven-kunnen-een-plaag-worden~a7ebbc87/) jager en zelfbenoemd wolvenexpert Damiaan Kuunders voor een wolvenplaag. Hij vreest voor de levens van vee en kinderen. Een Brabantse [schapenhouder](https://www.omroepbrabant.nl/nieuws/3162189/schapenhouder-wout-kapot-van-doodgebeten-schaap-de-wolf-is-een-kille-moordenaar) wiens schaap is doodgebeten door een wolf noemt hem “een echte moordenaar”. Daarnaast koppen verschillende [kranten](https://www.ad.nl/utrecht/schokkende-beelden-gestoorde-wolf-richt-slachting-aan-in-culemborgse-schaapskudde~a57b3d2b/) over de “gestoorde moordzuchtige wolf” van Culemborg. Maar de wolf is geen moordenaar, want een wolf kan niet moorden.
Het vinden van een opengereten dier zorgt voor emotionele reacties. Dat is begrijpelijk. Bij het vinden van meerdere opengereten dieren wordt al snel gesproken over moord. Maar een wolf kan niet moorden, niet zoals mensen dat doen. Een wolf doodt uit instinct, om te overleven. In de natuur kom je maar zelden meerdere prooien tegelijk tegen. Doet zo’n buitenkansje zich voor dan doodt een wolf wat hij tegenkomt. De rest wordt later opgehaald of begraven, voor minder voorspoedige tijden.
De veehouders die moord en brand schreeuwen zijn verantwoordelijk voor het beschermen van hun vee. Eenieder die in Nederland dieren houdt, heeft een wettelijke zorgplicht. Dat geldt ook voor schapen in de wei. Jaarlijks worden tussen de 4.000 en 13.000 schapen verwond of gedood door honden en vossen, zo blijkt uit [onderzoek](https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=2&ved=2ahUKEwjjvtTDib7pAhVJ2qQKHQifBygQFjABegQIBRAB&url=https%3A%2F%2Fzoek.officielebekendmakingen.nl%2Fah-tk-20172018-3120.odt&usg=AOvVaw1o-KJDfpfagLrJ3BChZxkQ) in Limburg en Drenthe. Dat zijn veel meer slachtoffers dan wolven maken. Maar een hond, dat is een trouwe mensenvriend. Een lid van het gezin. Degene die een hond een moordenaar noemt, heeft toch zeker een steekje loszitten.
Zelden wordt een mens aangevallen of gedood door een wolf. Het zijn vooral wolven die gedood worden door mensen. Zo konden aan de [grote wolvenjachten](https://www.wolveninnederland.nl/sites/default/files/wolveninnederland2-historisch-overzichtsartikel-jan-de-rijk-in-huid-en-haar.pdf) in Nederland wel duizend mensen deelnemen. Voor mannen van veertien tot zestig jaar was deelname vaak verplicht. Tijdens een wolvenjacht rond het jaar 1600 in Utrecht werden de dieren naar de Vecht gedreven. Eenmaal in het water werden ze vanuit schuiten doodgeslagen of met werktuigen, zoals hooivorken, doodgemarteld. Zo’n 150 jaar geleden is de wolf in Nederland uitgestorven. Jager Kuunders herinnert eraan dat alles op alles werd gezet om wolven uit te roeien. Hij begrijpt niet waarom ze nu weer worden toegelaten. Ondertussen rijst de vraag: wie is de moordenaar?
Een wolf is een roofdier en kan slachtoffers maken. Door eeuwenlange vervolging heeft de wolf ook geleerd om mensen te mijden. Een wolf die een mens tegenkomt zal proberen te vluchten. De belangrijkste reden dat wolven wel mensen aanvielen was meestal hondsdolheid. In West-Europa komt [hondsdolheid](https://www.rivm.nl/rabies) vrijwel niet meer voor. Alleen nog in een mildere variant bij vleermuizen. Het risico op een aanval door wolven in Europa, Scandinavië en Noord-Amerika is [ontzettend laag](https://www.nina.no/archive/nina/PppBasePdf/oppdragsmelding/731.pdf). In Noord-Amerika leven 60.000 wolven en daar is in de afgelopen 50 jaar geen enkel mens gedood door een wolf. Net als boeren op hun vee, moeten mensen vanzelfsprekend wel op hun kinderen passen.
We kennen de wolf vooral uit sprookjes, verhalen of dierentuinen. Maar de wolf is terug en de wolf is wild. Schapenhouders, jagers en zelfs de LTO houden sprookjes over wolven graag in stand. Angst voor kinderlevens verkoopt. Het beschermen van loslopend vee is te veel werk. Termen als gestoorde wolf en kille moordenaar vliegen je om de oren, maar de wolf is geen moordenaar. De echte moordenaars, dat zijn wij.
Jessica Smit, campagneleider Ban de Jacht. Dit opiniestuk verscheen op [Joop.nl](https://joop.bnnvara.nl/opinies/de-wolf-is-geen-moordenaar).
Onderzoekers van Animal Rights ontdekten op een nertsenfarm in het Brabantse Wilbertoord (gemeente Mill en Sint Hubert) vossen die onder erbarmelijke omstandigheden zijn opgesloten in kale, draadgaaskooien. Het houden van vossen voor bont is in Nederland al sinds 2008 verboden.
“Dit soort verschrikkelijke huisvestingssystemen kennen we natuurlijk uit beelden gemaakt in Oost-Europa en China, maar we hadden niet gedacht dit in Nederland in 2020 nog aan te treffen,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen. “Het is verbijsterend, sommige pelsdierhouders wanen zich blijkbaar onaantastbaar.” Animal Rights heeft maandagochtend reeds een handhavingsverzoek ingediend bij de NVWA.
Het gedeelte van de bontfokkerij waar de vossen zitten, ziet er oud en armoedig uit. De kooien zijn smerig, klein en kaal. Er is geen enkele afleiding voor de dieren. De meeste vossen hebben nog geen vierkante meter aan ruimte en leven boven hun eigen uitwerpselen.
De witte vos in de beelden lijkt een zweer op de onderlip te hebben, zeker één vos heeft een afgekloven staart en bij verschillende dieren zijn de teennagels uitgegroeid.
“Al deze zaken vallen onder het onthouden van de nodige zorg en zijn een misdrijf,” betoogt Vermeulen, “of de dieren nu voor bont gehouden worden of niet.”
In dezelfde batterij kooien, iets verderop, zitten ook nertsen.
Nu minister Schouten gisteravond heeft aangekondigd dat alle nertsenbedrijven in verband met corona worden gecontroleerd, vrezen wij dat deze bontfokker zich snel van de vossen zal ontdoen.
De zeer ernstige welzijnsproblemen die vossen op pelsdierhouderijen ondervinden, bewogen in 1995 de toenmalige minister van Landbouw er toe de vossenfokkerij in Nederland te verbieden. 1 Minister Van Aartsen (landbouw, natuurbeheer en visserij) vond de gezondheidsproblemen voor de dieren te groot.
“Nu, 25 jaar na dat besluit, blijken er in Nederland nog steeds vossen in dit soort horrorkooien gehouden te worden,” zegt Vermeulen. “Dit is onbegrijpelijk en onacceptabel en dient streng bestraft te worden!”
Het verbodsvoorstel van de minister werd door de gehele Tweede Kamer gesteund. Dat betekende niet dat de draadgaaskooien ook meteen leeg waren. Er gold een overgangstermijn tot 1 april 2008, ook al weer 12 jaar geleden. In deze overgangsperiode mochten bestaande fokkers hun bedrijf niet uitbreiden en er mochten ook geen nieuwe vossenfokkerijen worden opgezet. Elk jaar werden er in ons land 20.000 [vossen](https://www.animalrights.nl/weg-met-bont/vossen) gefokt voor hun vacht door zo’n tien bontfokkers.
In 1994 nog wilde toenmalig staatssecretaris Gabor (landbouw en natuurbeheer) niet verder gaan dan een verbod op uitbreiding in deze bedrijfstak, hoewel ook hij zich realiseerde dat vossen op fokkerijen ernstige welzijnsproblemen vertonen. 2
Zowel Gabor als Aartsen baseerden zich op rapporten van de gedragskundige prof. dr. P. Wiepkema. Die constateerde dat het houden van vossen uit het oogpunt van dierenwelzijn niet aanvaardbaar is.
Wiepkema wees vooral op gestoord gedrag, in de vorm van stereotypieën en staartbijten, waarvan vooral staartbijten bij vossen voorkomt. Ook in de Animal Rights beelden is de afgekloven staart bij een van de vossen duidelijk te zien.
Verder geeft Wiepkema aan dat in de internationale vakliteratuur over vossen angst het centrale vraagstuk is en dat elk bezoek aan een vossenfarm voor hem deze stelling bevestigde. “Met deze angst (voor de mens, bezoeker) is een ernstige vorm van gestoord (beschadigend) gedrag verbonden, te weten het doden van jongen (hierna infanticide).” 3
Ook zonder infanticide is leven in angst en stress natuurlijk verschrikkelijk voor deze dieren, evenals de eentonigheid, de kleine ‘cel’ en de ondergrond van draadgaas.
Wiepkema gaf in 1994 als eindconclusie in zijn rapport: “Het moge duidelijk zijn, dat de problemen van dien aard zijn, dat de vossenhouderij in zijn huidige opzet mijns inziens niet aanvaardbaar is.”
De professor is niet bepaald een dierenvriend want de vergelijkbare huisvestingssituatie voor nertsen vond hij prima. In de 25 jaar sinds het rapport heeft onze kijk op de omgang met dieren natuurlijk ook progressie doorgemaakt.
Tegelijk met vossen werd ook het houden van chinchilla’s voor hun huid verboden in 2008. Inmiddels is de hele bontfokkerij verboden. In Nederland is in 2013 de Wet verbod pelsdierhouderij in werking getreden. In deze wet staat dat pelsdierhouders tot 1 januari 2024 onder bepaalde voorwaarden mogen doorgaan met hun bedrijf. 4
In 2018 waren er 140 pelsdierhouderijen in Nederland. Hiervan zijn er (slechts) 21 geïnspecteerd door de NVWA. 5 Op twee bedrijven waren geen nertsen aanwezig, twee waren er niet akkoord. De niet-akkoordinspecties hadden betrekking op het houden van meer dieren dan toegestaan volgens de milieuvergunning. Deze minimale inspectie hield in dat van de door de NVWA gecontroleerde pelsdierfokkerijen waarop ook daadwerkelijk nertsen aanwezig waren, meer dan 10% meer dieren hield dan toegestaan.”
Er komt dit jaar (2020) geen overzicht van inspectieresultaten uit 2019 in het kader van de Wet Verbod Pelsdierhouderij. “In 2019 zijn (projectmatig) geen inspecties uitgevoerd bij pelsdierhouders,” liet de NVWA aan Animal Rights weten.
Dit lijkt Animal Rights volstrekt onverantwoord. Vanwege het nakende verbod en de historisch lage prijzen voor pelzen is er voor de nertsenhouders geen enkele stimulans om te investeren in het welzijn van de dieren, bijvoorbeeld in onderhoud van de draadgazen kooien.
Dat verwaarlozing geen denkbeeldig scenario is, bleek[ toen de NVWA eind september 2018 alle nertsen in beslag nam op een oude en vervallen bontfokkerij in Ubachsberg](https://www.animalrights.nl/nertsen-beslag-genomen-op-vervallen-bontfokkerij).
“De NVWA bezoekt jaarlijks alle vergunninghouders die dierproeven uitvoeren en/of proefdieren fokken en afleveren,” zegt Vermeulen. [“Deze toezichtintensiteit wil Animal Rights vanwege het bovengenoemde gevaar ook bij de nertsenhouderij zien.”](https://www.animalrights.nl/animal-rights-vraagt-om-striktere-controle-nertsenhouderijen)
Nederland was midden april [het eerste land ter wereld waar commercieel gehouden dieren besmet bleken met het coronavirus](https://www.animalrights.nl/corona-op-nertsenbedrijven-noord-brabant). Onderzoek naar de besmette nertsen in Milheeze en Beek en Donk heeft uitgewezen dat het virus op de bedrijven al meerdere weken aanwezig was. Er heeft niet alleen besmetting van mens op dier plaatsgevonden. De nertsen hebben ook elkaar besmet.
Begin mei bleek dat op [nog eens drie bedrijven (een tweede bedrijf in Milheeze, een in Deurne en een in De Mortel) nertsen met corona waren besmet](https://www.animalrights.nl/opnieuw-coronauitbraken-bij-nertsenfokkers-noord-brabant). Op 19 mei werd bekend gemaakt dat op een van de bedrijven mogelijk ook [een medewerker is besmet door een nerts in plaats van omgekeerd](https://www.animalrights.nl/ook-corona-besmetting-van-nerts-naar-mens).
Animal Rights pleit voor een versnelde afbouw van de nertsenfokkerij om zowel de dieren als de volksgezondheid te beschermen.
Vorig jaar september kwam de nertsenhouderij ook al negatief in het nieuws. Acht mannen en een vrouw worden verdacht van [deelname aan een criminele organisatie](https://www.animalrights.nl/criminele-nertsenfokkers-opgepakt), belastingfraude en witwassen. 6 Deze organisatie gaf volgens de Fiscale Inlichtingen en Opsporingsdienst (FIOD) meer dan 50 miljoen euro aan inkomsten niet op, afkomstig van de verkoop van nertsenvellen op buitenlandse veilingen. Er waren invallen in Gemert in Brabant, Zeewolde in Flevoland, Houten in Utrecht en Appeltern, Putten en Malden in Gelderland. Ook in Denemarken werden panden doorzocht. Er is beslag gelegd op acht woningen, geld op bankrekeningen en bijna 25.000 euro aan contanten.
Voor het houden van vossen voor bont is er een duidelijk verbod, maar wat als de nertsenhouder beweert dat de vossen zijn huisdieren zijn? Helaas is Nederland met regelgeving rondom huisdieren een bananenrepubliek. Ooit hadden we een huisdierenlijst (positieflijst zoogdieren) uit 2015. Daar stonden geen vossen op, maar die is niet meer geldig. In 2017 werd gewerkt aan een positieflijst ‘Aangewezen diersoorten’ en ‘Niet aangewezen diersoorten’. De poolvos (Vulpes lagopus) en ‘gewone’ vos (Vulpes vulpes) stonden op die laatste lijst. Al voor inwerkingtreding oordeelde het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBb) dat de lijst niet objectief genoeg was, de lijst niet door onafhankelijke experts was gemaakt en dat de manier waarop beoordeeld was niet duidelijk genoeg was. Daarom is er op dit moment geen huis- en hobbydierenlijst … 7
Op de lijst van ongeveer 260 zoogdiersoorten die op dit moment in Nederland gehouden worden en die de Beoordelingscommissie huis- en hobbydieren gaat toetsen op hun geschiktheid als huisdier staan vijf vossensoorten. 8 Of de commissie haar werk ooit af zal maken is nog maar de vraag, omdat het ministerie van LNV geen weerstand weet te bieden aan de lobby van de dierenhandel.
Het feit dat de vossen in een bontfokkerij gehouden, nota bene in kooien bij de nertsen, maakt elk betoog dat de poolvossen als hobbydieren worden gehouden ongeloofwaardig.
Of wat er in de beelden te zien is legaal of illegaal is maakt voor Animal Rights niets uit. Dit zou illegaal moeten zijn! Iemand die zijn hond op deze wijze opsluit zou publiekelijk aan de schandpaal genageld worden. Als deze wijze van houden voor de bontindustrie onethisch geacht wordt, voor welke andere reden zou dat dan wel toegestaan zijn?
Animal Rights heeft een handhavingsverzoek ingediend bij de NVWA. We verwachten van de NVWA dat ze de dieren in beslag neemt, van medische zorg voorziet en een opvangadres voor ze regelt.
Animal Rights wil verder dat er gerechtelijke stappen worden genomen tegen diegene(n) die de dieren opsloten en zorg onthielden, dat het bedrijf gesloten wordt en de eigenaar een houdverbod opgelegd krijgt.
Animal Rights pleit voor een grondige inspectie van alle ongeveer 130 pelsdierhouderijen in Nederland en een versnelde afbouw van deze industrie.
[vimeo:https://vimeo.com/420395106]
De nertsen die naast de vossen opgesloten zitten
Er volgde al snel reacties op het onderzoek dat Animal Rights publiceerde. Tegen Omroep Brabant zegt een woordvoerder van de Nederlandse Federatie van Edelpelsdierhouders dat hij ervan uitgaat dat de vossen als gezelschapsdier worden gehouden…. 9
De eigenares van de fokkerij wil aanvankelijk niet inhoudelijk reageren. “Het zijn hobbydieren”, zegt zij tegen Boerderij, waarop zij de telefoon ophangt omdat volgens haar de NVWA op dat moment bij haar over de vloer is. 10
De Socialistische Partij gaat Kamervragen stellen. De partij vraagt onder andere naar de uitkomsten en gevolgen van het handhavingsverzoek dat door Animal Rights is ingediend bij de NVWA zodra hieraan uitvoering is gegeven. Verder vraagt men of de minister kan aangeven in hoeverre er bij de aangetroffen vossen op het betreffende bedrijf sprake is geweest van bedrijfsmatig gehouden dieren of werden de vossen gehouden als gezelschapsdieren?
In november 2020 verhuizen de poolvossen naar hun nieuwe thuis in België. Lees er [hier](https://www.animalrights.nl/geredde-poolvossen-verhuizen-naar-nieuw-thuis) alles over.
Dit soort verschrikkelijke huisvestingssystemen kennen we natuurlijk uit beelden gemaakt in Oost-Europa en China, maar we hadden niet gedacht dit in Nederland in 2020 nog aan te treffen.
Nu, 25 jaar na dat besluit tot een verbod, blijken er in Nederland nog steeds vossen in dit soort horrorkooien gehouden te worden. Dit is onbegrijpelijk en onacceptabel en dient streng bestraft te worden!
Al deze zaken vallen onder het onthouden van de nodige zorg en zijn een misdrijf, of de dieren nu voor bont gehouden worden of niet.
We verwachten van de NVWA dat ze de dieren in beslag neemt, van medische zorg voorziet en een opvangadres voor ze regelt.
Op dinsdag 19 mei laat minister Schouten van Landbouw weten dat het aannemelijk is dat er een besmetting heeft plaatsgevonden van nerts op mens. 1 Het gaat waarschijnlijk om het bedrijf uit Milheeze. [Er zijn tenminste vijf besmette nertsenhouderijen](https://www.animalrights.nl/opnieuw-coronauitbraken-bij-nertsenfokkers-noord-brabant) (Beek en Donk, Milheeze (2x), De Mortel en Deurne). Op deze bedrijven vond besmetting in eerste instantie plaats van de medewerkers naar de opgesloten dieren toe. Op 25 mei werd bekend gemaakt dat er ook op een tweede bedrijf (Deurne) besmetting van nerts naar mens heeft plaatsgevonden. Op 1 juni blijkt dat op nog eens drie nertsenhouderijen nertsen zijn besmet met het coronavirus (zie update).
LEES OOK: [NEEMT MINISTER SCHOUTEN DE VERANTWOORDELIJKHEID VOOR EEN MASSAMOORD OP NERTSEN?](https://www.animalrights.nl/neemt-minister-schouten-de-verantwoordelijkheid-voor-een-massamoord-op-nertsen)
Bij één medewerker is aangetoond dat het virus overeenkomsten vertoont met het virus dat bij de nertsen op datzelfde bedrijf werd gevonden. Het zou voor het eerst in Nederland zijn dat een mens door een dier is geïnfecteerd met het coronavirus.
Er zijn extra maatregelen afgekondigd voor nertsenhouderijen. “Alle bedrijven worden gescreend en er komt een bezoekverbod voor in de stallen.” Aanvullend onderzoek op de besmette locaties heeft aangetoond dat nertsen corona kunnen doormaken zonder ziekteverschijnselen te vertonen, zoals dit eveneens het geval kan zijn bij mensen. Daarover schrijft minister Schouten: ,,Deze besmette bedrijven zouden onder de radar kunnen blijven, wat onwenselijk is gezien de potentiële risico’s voor de volks- en diergezondheid.” 3 Animal Rights vroeg op 20 april al om [striktere controle van de nertsenhouderijen](https://www.animalrights.nl/animal-rights-vraagt-om-striktere-controle-nertsenhouderijen).
Het is vooralsnog niet nodig om dieren te ruimen, zegt Schouten. “We willen eerst een breder beeld krijgen van alle fokkerijen. Ruimen is het uiterste middel, eerst willen we andere maatregelen treffen.”
“Ruimen is het eufemisme dat politici en veeboeren gebruiken voor de massamoord op onschuldige dieren,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen. “Dat de minister ‘ruimen’ als een optie ziet is verwerpelijk. [De dieren zijn ziek gemaakt door de werknemers van de nertsenfokkerijen.](https://www.animalrights.nl/corona-op-nertsenbedrijven-noord-brabant) We willen dat de minister nu werk gaat maken van het onmiddellijk beëindigen van deze hele verwerpelijke industrie.”
Er wordt ook onderzoek gedaan naar andere landbouwdieren. De minister zegt dat er nu bijvoorbeeld ook naar varkens wordt gekeken.
Vrijdag 15 mei concludeerde de RIVM nog dat met corona besmette nertsenhouderijen geen risico voor verdere verspreiding van het virus onder mensen vormen. 2 Uit onderzoek zou gebleken zijn dat het virus nog wel in de lucht hing in de stallen, maar daarbuiten niet meer. Daarom mochten de burgemeesters de 400-meter veiligheidszones opheffen. “Ook op dit dossier zien we niets dan gestuntel van deze minister en haar ministerie,” zegt Vermeulen.
Schouten hield wel de meldplicht van de ziekte in stand voor nertsenhouders, dierenartsen en personen van onderzoeksinstellingen. Bij sprake van ademhalingsproblemen en verhoogde sterfte bij nertsen moet dit bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) gemeld worden. Uit voorzorg en om eventuele verspreiding van het virus naar andere bedrijven te voorkomen mogen de dieren en de mest, een besmet bedrijf niet verlaten.
Professor Wim van den Poel van de Universiteit Wageningen, expert op het gebied van virusoverdracht tussen dier en mens, waarschuwde al dat een besmetting door een dier daarmee niet was uitgesloten. Het is aannemelijk dat dit nog kan, omdat het virus bij nertsen nog sterk leek op het virus bij mensen. Daardoor zou het weer kunnen terugspringen naar de mens. De volgorde en richting van besmetting is te achterhalen, omdat het virus iets verandert als het op dieren overgaat. Deze veranderingen zien we terug als mensen ermee besmet raken.
Op maandagochtend 25 mei laat het ministerie van LNV weten:
“Zeer recent is een tweede geval bekend geworden waarbij op één van de besmette nertsenbedrijven het meest waarschijnlijk is dat SARS-CoV-2 (CoV-2) is overgegaan van nerts naar mens. Deze casus is vergelijkbaar met de vorige. In dit geval is bij drie personen op het besmette bedrijf het virus aangetoond. De genetische code van deze virussen laat grote gelijkenis zien met de genetische codes zoals die bij de nertsen van het bedrijf zijn aangetroffen. Op grond van de beschikbare informatie is het meest waarschijnlijk dat tenminste één van de drie besmette personen door een nerts is geïnfecteerd. Het is vanuit de gegevens niet mogelijk vast te stellen of meer dan één van deze drie personen vanuit de nertsen is geïnfecteerd.” 4
Op 28 mei laten de ministers Carola Schouten (Landbouw) en Hugo de Jonge (Volksgezondheid) aan de Tweede Kamer weten dat om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan, er een landelijk verbod komt op het vervoeren van nertsen en mest van die dieren. 5 Eerder werd al aangekondigd dat voor alle nertsenhouderijen nu extra hygiënevoorschriften gelden en een bezoekersverbod voor de stallen waarin de nertsen zitten. Daarvoor golden alleen verscherpte maatregelen voor bedrijven waar al dieren besmet waren geraakt.
Het testen van nertsenbedrijven op het coronavirus Covid-19 is eind mei nog niet begonnen, omdat de benodigde test nog niet beschikbaar is. 7 De benodigde Elisa-test om antistoffen aan te tonen is nu nog niet gereed. Omdat het om een nieuw virus gaat, moet een test ontwikkeld worden. Het proces van ontwikkeling en validatie is in de afrondende fase. De screening op de bedrijven is al wel begonnen. De NVWA verwacht voor 5 juni alle nertsenbedrijven te hebben bezocht voor de monstername in het kader van de screening op het coronavirus. De Gezondheidsdienst voor Dieren (GD) zal de testen uitvoeren.
De screening van de nertsenbedrijven loopt naast een Early Warning System (EWS) naar Covid-19. Als er sterfte is op nertsenbedrijven, moeten de bedrijven deze dieren opsturen naar GD voor onderzoek, met een maximum van 5 dieren per keer. Deze dieren worden onderzocht op aanwezigheid van het virus.
Op 1 juni blijkt dat op nog eens drie nertsenhouderijen nertsen zijn besmet met het coronavirus. 6 Een vierde bedrijf wordt nog nader onderzocht, omdat het erop lijkt dat het virus ook daar heeft toegeslagen. Het virus is nu bij zes Brabantse nertsenhouderijen geconstateerd, op acht locaties. Het gaat om bedrijven in Gemert-Bakel, Laarbeek, Deurne en Sint Anthonis, in het oosten van de provincie. Ook op een boerderij in het Limburgse Venray is het mogelijk raak.
Het gevaar is buiten de stal volgens het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu niet groot. Die conclusie blijft ook na de nieuwe gevallen overeind. Theoretisch zou het virus onder nertsen kunnen blijven circuleren, ook wanneer de epidemie bij mensen is uitgedoofd, maar de nertsen kunnen net als mensen geïsoleerd en behandeld worden. Of die wil er is bij de overheid is wat anders; het uitmoorden van dieren is natuurlijk veel makkelijker, want de “’Volksgezondheid staat altijd voorop,” onderstrepen minister Hugo de Jonge (Volksgezondheid) en zijn collega Carola Schouten (Landbouw), niet het respect voor de dieren die door mensen besmet zijn.
Deze dieren worden gefokt om vermoord te worden voor hun pels. Ze zijn hoe dan ook slachtoffers.
Ruimen is het eufemisme dat politici en veeboeren gebruiken voor de massamoord op onschuldige dieren. Dat de minister ‘ruimen’ als een optie zit is verwerpelijk. De dieren zijn ziek gemaakt door de werknemers van de nertsenfokkerijen. We willen dat de minister nu werk gaat maken van het onmiddellijk beëindigen van deze hele verwerpelijke industrie.
Twan Jenniskens uit Ysselsteyn heeft op drie locaties zo’n 60.000 kalkoenen opgesloten zitten. Hij is daarmee de ‘grootste’ in de Benelux. Al die kalkoenen worden voor de slacht naar Duitsland getransporteerd want Nederland heeft zelfs geen kalkoenenslachthuis meer.
In 2000 telde Nederland nog 121 kalkoenbedrijven met 1.544.000 kalkoenen. Nu zijn er dat ruim een half miljoen op een kleine 30 bedrijven. Ondanks alle promotiecampagnes blijft kalkoenvlees weinig populair in onze streken, met uitzondering van de kerstdagen misschien.
De kalkoenenindustrie kent vele gezondheidsproblemen en een hoge ‘uitval’ – sterfte – die worden veroorzaakt door het houderijsysteem, de selectie op snelle groei en hoog gewicht, en de economische afwegingen die de behandeling van de dieren bepalen. Vooral het leed door pikkerij en het hoge risico op catastrofale ziekte-uitbraken schreeuwen om een verbod op deze sector. Bij kalkoenen mag ook nog steeds de snavel ‘gekapt’ worden. De vleeskalkoenensector staat al jarenlang onder druk, vooral door grote ziekterisico’s en calamiteiten. Daarnaast levert het hoge antibioticagebruik van de sector een gevaar op voor de volksgezondheid.
“De vleeskalkoenensector staat al jarenlang onder druk, vooral door grote ziekterisico’s en calamiteiten.”
– Erwin Vermeulen, Animal Rights
Twan houdt echter niet van kritiek op zijn kalkoenenhandel. Op 12 mei plaatste hij een stukje op Facebook, waarin hij zijn frustraties de vrije loop laat: “Deze extremisten staan langs de openbare weg te filmen wat wij aan het doen zijn op ons bedrijf. En maken hier een vervelend verhaal van!” 1
De propagandablaadjes van de dierenleedindustrie zijn altijd in voor een relletje of de getuigenis van een ‘zielige boer’. Dus op 15 mei mocht Twan ook hier zijn beklag doen: “Een week geleden stond bij ons vanaf de openbare weg iemand met een telelens foto’s te maken van onze stallen en dieren. Deze persoon heb ik daarop aangesproken. Het bleek iemand te zijn van de organisatie Animal Rights. Ik ben langdurig en netjes met hem in gesprek gegaan. Dit heeft echter geen nut. Dergelijke personen geven geen centimeter toe en blijven bij hun standpunt.” 2 Voor alle duidelijkheid: wij zijn in januari niet in zijn stal geweest en hebben geen interesse in zijn spandoek.
Hierbij dus de beelden. Dit zijn niet zomaar reguliere ‘plofkalkoenen’, maar Twan’s 1-ster beter leven kalkoenen die hun stoffige stal ontvluchten in de niet-zo-vrije uitloop voor een beetje frisse lucht en zonneschijn.
Het verhaal is niet “vervelend”, Twan, het uitbuiten en vermoorden van andere, levende voelende wezens is “vervelend” voor die slachtoffers. Daarom mag de kalkoenenindustrie zich blijvend verheugen in de aandacht van de dierenrechtenbeweging.
