Van 11 t/m 16 mei is de collecte van het Longfonds. Door het coronavirus kunnen de meer dan 30.000 collectanten van het Longfonds niet met de collectebus langs de deuren gaan. Daarom collecteren ze dit jaar online. Volgens Animal Rights is het problematisch dat de collectant en donateur niet op de hoogte zijn van de dierproeven die mede gefinancierd worden. Er staan weer meerdere dierproevenstudies gepland die betaald worden met donateursgeld vanuit het Longfonds. Het dierenleed dat er mee gepaard gaat, blijft voor het grote publiek onzichtbaar.
Het Longfonds weet maar al te goed hoe ze een emotioneel beroep kunnen doen op potentiële donateurs. Met de slogan “Corona beneemt ons de adem” probeert het Longfonds mensen te doen geloven dat ze met een donatie een bijdrage leveren aan coronaonderzoek. Voor alle duidelijkheid: donaties aan het Longfonds gaan niet naar onderzoek naar een vaccin of behandeling tegen corona.
Het wordt potentiële donateurs bewust verzwegen dat een overgroot deel van het onderzoek gefinancierd door het Longfonds met proefdieren gebeurt.
Met Animal Rights willen we dat gezondheidsfondsen stoppen met het financieren van dierproeven en volop inzetten op dierproefvrij onderzoek.
Het Longfonds werd opgericht in 1959 en is één van de grootste gezondheidsfondsen van Nederland. In 2017 investeerde het Longfonds maar liefst 7.208.015 euro in wetenschappelijk onderzoek. 1 Een deel van het geld is gegaan naar dierproefnemers verbonden aan de Erasmus Universiteit, Rijksuniversiteit Groningen, het AMC en het LUMC. 2345678910
Eerder onthulde Animal Rights dat onderzoekers van de Rijksuniversiteit Groningen verwerpelijke dierproeven doen: [jonge muizen worden aan een sigarettenrookmachine gezet](https://www.animalrights.nl/longfonds-laat-proefdieren-stikken). Het experiment heeft als doel om rokerslongen op te wekken bij proefdieren. Deze langlopende studies zijn betaald door het Longfonds.
Animal Rights publiceert een [rode lijst van Nederlandse en Belgische gezondheidsfondsen](https://www.animalrights.nl/geef-niet-aan-dierproeven) die onderzoeksprojecten financieren waarbij gebruik gemaakt wordt van proefdieren. De dierenrechtenorganisatie heeft deurstickers met de tekst ‘ik geef niet aan dierproeven’ en een deurhanger uitgebracht die je kunt [bestellen in de webshop](https://www.animalrightsshop.nl/).
We geven met de lijst en de deursticker donateurs een handvat om een bewuste keuze te maken. We willen dat de gezondheidsfondsen dit signaal oppakken en niet langer onderzoek financieren waarvoor proefdieren hoeven te lijden.
Animal Rights is blij met de gezondheidsdoelen zoals de Brandwondenstichting en het Nationaal MS Fonds die kiezen voor dierproefvrij onderzoek. [Bekijk de groene lijst hier](https://www.animalrights.nl/geef-niet-aan-dierproeven).
We willen dat gezondheidsfondsen stoppen met het financieren van dierproeven en volop inzetten op dierproefvrij onderzoek.
Het afschot van maar liefst 41 soorten vogels en 26 soorten zoogdieren op Groningen Airport-Eelde is onrechtmatig. Dat is de uitkomst van een juridische procedure aangespannen door dierenrechtenorganisaties Animal Rights en Fauna4Life. De rechter vindt dat het besluit onvoldoende is gemotiveerd en onzorgvuldig is voorbereid. De provincie heeft vier weken de tijd gekregen om een beslissing te nemen op het bezwaar.. “De rechter heeft op veel punten flinke kritiek geuit. Er moet zoveel worden aangepast dat wij de overtuiging hebben dat dit besluit geen stand kan houden”, aldus de organisaties.
“Zonder onderbouwing zal de provincie ook deze soorten van de lijst moeten halen”
– Pauline de Jong, Fauna4Life
VOGELS EN ZOOGDIEREN ZIJN DE KLOS
De provincie Drenthe heeft in januari toestemming gegeven om maar liefst 41 soorten vogels en 26 soorten zoogdieren af te schieten in het belang van de vliegveiligheid op en rondom Groningen Airport. Deze waslijst aan soorten bevat ook dieren die op de Rode Lijst staan. Animal Rights en Fauna4Life hebben samen bezwaar aangetekend. Naar aanleiding van dit bezwaar heeft de provincie 15 soorten van de afschotlijst gehaald.
Daarnaast hebben de organisaties een verzoek bij de rechtbank ingediend. Zij willen dat het afschot wordt opgeschort, totdat de provincie op de bezwaren heeft beslist. Er staat nog steeds een tiental diersoorten op de afschotlijst, waarvoor geen enkele onderbouwing aanwezig is. Pauline de Jong van Fauna4Life: “De wet is duidelijk en strikt. Als er geen onderbouwing is dan mag er geen ontheffing tot afschot worden verleend. Zonder onderbouwing zal de provincie ook deze soorten van de lijst moeten halen.”
Door het ingediende bezwaar zijn 15 soorten van de afschotlijst gehaald
“Wij willen dat er tot het uiterste wordt gezocht naar manieren om vreedzaam te co-existeren met andere levende wezens.”
– Jessica Smit, Animal Rights
KRITIEK VAN DE RECHTER
De kritiek van de rechter is bepaald niet mals. Zo is er voor een aantal vogelsoorten “uit voorzorg” toestemming tot afschot gegeven. Dat is in strijd met de wet. Eerst moet altijd objectief worden aangetoond dat er daadwerkelijk gevaar dreigt. Daarnaast is niet duidelijk waar de vogels zich bevinden, wat het gedrag van de vogels is en of ze überhaupt wel de start- en landingsbanen van het vliegveld kruisen. Ook ontbreken voor vrijwel alle diersoorten concrete en verifieerbare gegevens, waaruit blijkt dat preventieve maatregelen niet werken en waarom niet. Tot slot is voor sommige diersoorten niet aangetoond dat ondanks de inzet van preventieve maatregelen er toch een groot gevaar voor de vliegveiligheid blijft bestaan.
Jessica Smit van Animal Rights: “Bijna alles wat leeft krijgt op Groningen Airport de kogel. Animal Rights pleit altijd tegen afschot, andere dieren hebben net zoveel recht om te leven als wij. Wij willen dat er tot het uiterste wordt gezocht naar manieren om vreedzaam te co-existeren met andere levende wezens.”
“Zonder vliegverkeer is er weinig gevaar voor de vliegveiligheid.”
– Jessica Smit, Animal Rights
GEVOLGEN VAN DE UITSPRAAK
De provincie Drenthe heeft vier weken de tijd om haar besluit te herstellen. Zij heeft de opdracht gekregen om de kritiek van de rechter in het nieuwe besluit te verwerken. Inmiddels is het vliegverkeer in heel Europa is ook met 90% afgenomen. Smit: “Zonder vliegverkeer is er weinig gevaar voor de vliegveiligheid.”
Na weer nieuwe klachten over een beruchte puppy dealer uit het Brabantse Diessen, iets ten Zuidoosten van Tilburg, besloot Animal Rights zelf eens te gaan kijken. 16 Al over de telefoon blijkt dat het lopende band werk is bij deze puppyfabriek; ze hebben het druk in deze coronatijd. Je kan eigenlijk alleen langskomen als je ook direct een pup koopt.
De lokatie aan de Molenstraat staat ingeschreven onder diverse namen: De Meiboom B.V., Pelsdieren Van den Burg B.V en Hondenkennel De Populier. Via Marktplaats worden van diverse rassen puppies aangeboden. Op een afspraak gemaakt via het telefoonnummer op Marktplaats volgt een SMS met het adres.
Er vindt geen enkele vorm van achtergrond onderzoek plaats naar de potentiële koper; iedereen kan een pup meenemen als je maar betaalt. Net buiten de bebouwde kom van Diessen staat een woonhuis met drie schuren erachter. We worden een van de schuren ingestuurd die is verdeeld in hokken gevuld met puppies. Er is geen moederhond te bekennen.
De meeste honden zien er redelijk gezond uit en vertonen het aandoenlijke puppy gedrag, maar we zien ook een husky-pup die moeilijk overeind komt en loopt. Een Franse buldog pup heeft duidelijk ademhalingsproblemen en blaast bellen door haar neusje. Deze dieren zijn echter niet de enige slachtoffers van deze handel.
Omroep Brabant gebruikte de beelden op haar website en bij Brabant Nieuws op TV. 17
De puppies die Diessen bereiken zijn niet de enige slachtoffers in dit systeem. Ergens in Hongarije zitten de ouderdieren opgesloten in de ‘puppy mills’ van broodfokkers, vaak in krappe, onhygiënische hokken. Vrouwtjes worden continu zwanger gehouden om aan de lopende band puppies te produceren om keer op keer na een aantal weken hun jongen (te vroeg) te zien verdwijnen in een bestelbusje naar bijvoorbeeld Nederland. Deze broodfokkers werken samen met corrupte dierenartsen. Of geboortedatum en inentingen in de paspoorten kloppen is maar de vraag. Vaccinatie is een kostenpost.
Wat er met de jongen gebeurt die niet helemaal naar wens zijn of ouders die niet meer voldoende pups ‘produceren’ laat zich raden. Worden ze op straat gedumpt of afgemaakt?
De ouderhonden worden waarschijnlijk ook niet gecontroleerd op erfelijke ziektes of afwijkingen die versterkt kunnen worden door met ze te fokken met potentieel nog meer leed tot gevolg.
Puppies ontvangen hun afweer tegen ziekten en infecties via de moedermelk. Een grote hoeveelheid puppies van verschillende rassen en herkomst bij elkaar plaatsen op transport of in een stal in Diessen levert een ‘petri dish’ aan ziekteverwerkers op, vergelijkbaar met de situatie op kalververzamelcentra of bokjesmesterijen. Ziekte en dood zijn het gevolg.
Of onverkochte puppies die ziek worden een dierenarts zien is de vraag. “[A]ls winst je primaire oogmerk is, dan wordt dierenwelzijn al snel weinig meer dan een kostenpost,” schrijft Follow the Money in het artikel ‘Brabantse boerderijen en handige handelaartjes’ over broodfokkers. 1 Aan een gang naar de dierenarts zijn niet alleen kosten verbonden, puppy dealers zullen ook graag buiten beeldt blijven van de reguliere dierenartsen. Je kan natuurlijk niet te vaak met zieke of dode pups aankomen …
Follow the Money bestede in oktober 2017 aandacht aan het onderwerp van de puppy dealers. Ze schrijven: “Consumenten worden op grote schaal misleid en er wordt aantoonbaar gefraudeerd met chipnummers, inentingen en paspoorten. Toch gaan de meest beruchte spelers vooralsnog vrijuit.” Van het overgrote deel van de 150.000 nieuwe honden die jaarlijks nodig zijn om aan de Nederlandse ‘behoefte’ te voldoen zijn “maar enkele tienduizenden gefokt en geregistreerd op Nederlandse bodem. Het overige deel is afkomstig uit het schimmige circuit van de malafide puppyhandel.”
In een uitzending van Ellie in de Handel van oktober vorig jaar noemde een medewerkster van Four Paws de puppy handel ‘georganiseerde misdaad’. 3 In een Zembla uitzending van september 2015 valt regelmatig het woord ‘Maffia’. 4 In oktober 2018 besteedt ook het programma Undercover in Nederland aandacht aan de puppyhandel. 5
Diezelfde maand op Werelddierendag meldt minister Schouten dat er een onderzoek loopt naar de aard en omvang van de misstanden in de puppyhandel. 14 Hiervan hebben we sindsdien niets meer vernomen.
We weten uit de vee-industrie dat een keurmerk voor (kleinschalige) hondenfokkerijen uiteindelijk weinig tot niets doet voor de dieren. Het geeft vooral de consument een beter gevoel over zijn of haar aanschaf, fungeert als reclame voor fokkers op die lijst en verleent de hondenfokkerij als geheel een beter imago. Het systeem van uitbuiting wordt ondertussen in stand gehouden. Niet alleen de illegale praktijken zijn een enorm probleem, dat is het fokken en verkopen van dieren ’an sich’ ook.
Vanaf 1 januari 2020 moet elke hond in Nederland een Europees paspoort hebben. Ook dat zal geen donder uitmaken voor de puppies en de handel erin.
Het LICG is een onafhankelijke stichting die informatie en advies geeft over de aanschaf en verzorging van huisdieren. 6 Dit initiatief van het ministerie van LNV publiceert onder andere de puppy check-list met een aantal zaken waar men op moet letten bij de aanschaf van een pup. 7 “Als deze niet in orde zijn, kunt u de pup beter niet kopen, ook al ziet het diertje er nog zo schattig uit!”
De lijst zegt bijvoorbeeld: “Een fokker die serieus met socialisatie bezig is, heeft daarom maar één of een beperkt aantal nestjes.” In de advertenties op Marktplaats wordt de valse indruk gewekt dat het in Diessen om dit soort nestjes gaat: “Wij hebben namelijk een nestje raszuivere pups, die al start klaar zijn om het nestje te verlaten.” Bij aankomst in Diessen blijkt het echter om een stal vol puppies te gaan. Er kan dus ook meteen een streep door punt 2 dat zegt dat het belangrijk is dat de moeder aanwezig is bij het nest, en punt 3, dat stipuleert dat een huiselijke situatie het best is. 89
De volgende vraag op de check-list is of de omgeving schoon is. Dat is het in Diessen, verdacht schoon zelfs met een dun laagje zaagsel op de vloer van de hokken. We vermoeden dan ook dat we hier te maken hebben met de ‘tentoonstellingsruimte’ van de puppygroothandel, de etalage van het bedrijf. Wat de situatie in de andere twee stallen op het terrein aan de Molenstraat is, waar vermoedelijk de ‘voorraad’ puppies zit, is onbekend.
Een andere vraag op de check-list is: “Kunt u rustig kijken en vragen stellen tijdens uw bezoek?” Dat is duidelijk niet het geval. Iedere potentiële klant krijgt een kwartier om een keuze te maken en er wordt gepusht om snel te beslissen. Over de husky pups werd bijvoorbeeld gezegd: “Vanmorgen hadden we er nog zes, nu nog drie …” met de duidelijke boodschap: je moet snel beslissen!
Het koopcontract laat duidelijk zien dat voor deze puppy dealer een hond een gebruiksvoorwerp is. Tijdens de zes maanden garantie periode beslist de verkoper of een behandeling of diagnose noodzakelijk of wenselijk is en dan moet dit gebeuren bij de dierenarts verbonden aan de kennel.
Ook de verwoording van de rechten en plichten van de koper als er iets mis is met de gekochte pup zijn aanstootgevend: “…waardoor de pup blijvend ongeschikt is voor normaal gebruik …” of “…indien de koper schade aan de pup veroorzaakt …”
Voor wat er gebeurt met pups die ook daadwerkelijk als garantie geretourneerd worden bij de dealer in Diessen, vrezen we het ergste.
Een ingezonden brief 10 van november 2018 van een klant wiens aangeschafte pup na drie weken sterft, geeft goed weer hoe de puppy dealer uit Diessen te werk gaat:
“Tijdens het telefoongesprek blijkt al snel dat ‘komen kijken’ geen optie is. “Vóór 17 uur besteld, morgen in huis…” Maar dit gaat sneller. Als in een fuik zonder terugweg worden we het slachtoffer van onze eigen gretigheid. Op deze menselijke zwakte speelt de fokker handig en efficiënt in. Wie kan in deze dagen al echt goed omgaan met emoties. Als in een achtbaan stuwen we onszelf op tot het hoogste punt. De rest gaat dankzij de vrije val vanzelf.
[…]
een langgerekte lage hal met aan weerskanten ruime hokken vol jankende, kwispelende pups, per soort gesorteerd, als in kratten uitgestalde groente en fruit in een supermarkt. Ze springen smekend op tegen de hekken als we langslopen, helemaal naar achter in de stal. De jonge hondenverkoopster laat er geen gras over groeien, ze handelt snel en drukt mijn vrouw een West Highland terriër van zestien weken in de arm. Onze aandacht is meteen geabsorbeerd. Voor even vergeten we alles om ons heen – de urinegeur, het gejank en hoge geblaf uit honderd puppykeeltjes. We zijn verkocht. Mijn vrouw sluit de Westie liefdevol in haar armen.”
Drie weken later is ‘Pipa’ dood. “Samen met H. – mijn vrouw – haast ik me de dierenkliniek uit. Buiten, in de druilerige donkere namiddag barst ik in janken uit en H. loopt snikkend naast mij mee naar de auto. Woordeloos rijden we een lege avond in, op weg naar huis.”
In maart 2015 worden op het adres in Diessen 60 puppies in beslag genomen bij de toen 47-jarige Tilburgse eigenaar. Volgens een artikel in de Telegraaf werden de puppies slecht verzorgd en werd er gesjoemeld met de paspoorten. 11 De Tilburger was bij een eerdere controle ook al betrapt. Tegen de man werd proces-verbaal opgemaakt. Veel van de honden waren ziek en werden in quarantaine geplaatst.
Pups mogen pas na 15 weken de grens over en pas 3 weken na een hondsdolheidsvaccinatie. “De hondjes moeten een geldige inenting hebben tegen rabiës, maar die hebben ze nu te jong gekregen en dan werkt die niet,” meldt Omroep Brabant. 12 Daarom gingen de puppy’s in quarantaine totdat ze oud genoeg waren om ingeënt te worden. De puppy dealer kon vervolgens zijn handel gewoon weer hervatten.
Marktplaats zegt over het faciliteren van de puppyhandel: “Deze categorie voorziet in een behoefte van een grote groep gebruikers. […] Helaas probeert een kleine groep gebruikers misbruik te maken van ons platform.” 13 En verder: “Helaas zijn er ook mensen met verkeerde bedoelingen die misbruik van ons platform proberen te maken. Wij willen deze malafide handel zo goed als mogelijk tegen gaan. Dit doen wij onder andere door met de NVWA samen te werken. “
Die samenwerking doet helemaal niets voor de puppies. Sinds april 2018, toen de NVWA en Marktplaats de pilot ‘markplaats advertenties’ startten in aanloop naar de gemaakte werkafspraken in 2019, zijn er geen advertenties verwijderd waarin honden of katten werden aangeboden en is er niet strafrechtelijk of bestuursrechtelijk opgetreden tegen aanbieders op online platforms. 14
Verkopers, die meermalen voor misstanden zijn beboet, kunnen nog steeds via Marktplaats hun handel voortzetten. Bovenstaande tekst lijkt meer op het zichzelf indekken van het gewetenloze Marktplaats dan werkelijk maatregelen nemen.
Marktplaats is uiteindelijk in niets beter dan de beruchte hondenmarkt in het Hongaarse Pécs, waar puppies verkocht worden uit de kofferbak van auto’s, ook te jonge puppies, waarvoor de paspoorten vervalst kunnen worden naar wens en het chippen van de puppies optioneel is.
Animal Rights roept Marktplaats op te stoppen met de handel in levende dieren.
De discutabele puppyhandel wordt door de consument in stand gehouden. Die ziet wél de foto’s en advertenties van de schattige hondjes, maar sluit zijn ogen voor het leed dat erachter schuil gaat. Ze zijn ongeïnformeerd of het interesseert ze gewoonweg niet.
Er is de laatste jaren regelmatig aandacht geweest voor deze verderfelijke handel, maar ook in de jaren 90 stond het al volop in de belangstelling en zelfs daarvoor. Er zijn al vele malen kamervragen gesteld. En toch treedt de Nederlandse overheid niet op. Onder toeziend oog van de NVWA en het ministerie van Justitie is de puppyhandel in Nederland uitgegroeid tot een etterend kwaad. Nederland fungeert daarnaast ook als doorgeefluik voor puppies naar België en Frankrijk.
Wat Animal Rights betreft kunnen we de puppy check-list, een keurmerk voor fokkers of witte lijst van fokkers gewoon vergeten. Het fokken van dieren om mensen gezelschap te houden, moet geschiedenis worden. Niet alleen vanwege de vele misstanden – van broodfokkers tot erfelijke afwijkingen – maar vooral ook omdat geen enkel levend, voelend wezen iemand anders bezit zou mogen zijn.
Ondertussen zullen er nog vele jaren honden en katten zijn die opgevangen – gered – dienen te worden uit schrijnende situaties. Een ‘huisdier’ kopen is nooit OK! Adopteer!
Steeds meer mensen kiezen ervoor om geen konijn meer te eten. Jaarlijks probeert het Vlaams Centrum voor Agro- en Visserijmarketing (VLAM) wanhopig om konijnenvlees te promoten, zonder succes. Ook in 2019 kochten opnieuw minder mensen dit gruwelproduct. De vraag blijft dalen en dat zou wel eens het einde kunnen inluiden van de konijnenvleesindustrie. “Dit betekent dat het einde van deze gruwelindustrie eindelijk in zicht is. Konijnen lijden vreselijk in zowel kooi- als parksystemen. De enige manier om dit te stoppen is complete afschaffing”, zegt Animal Rights campagnecoördinator Els Van Campenhout1
Zowel het aantal kopers als de aankoopfrequentie blijft dalen: het aantal kopers daalde met meer dan 50% sinds 2002. Er zijn vandaag minder kopers in alle bevolkingscategorieën en dat laat zich zien in de cijfers: De Belg koopt gemiddeld twee keer per jaar konijnenvlees. Daarnaast berichtte Landbouwleven ook het volgende: “de vleesaankopen voor thuisverbruik (inclusief gevogelte, konijn en wild) zitten in een dalende lijn en zakken naar 26 kg per capita per jaar. Hiervan is slechts 190 gram konijnenvlees. Dit is minder dan 1% van het totale vleesvolume.”
Gezinnen met kinderen en jongeren laten konijnenvlees meer en meer links liggen. Bij jonge consumenten (jonger dan 30) koopt slechts vier op honderd deze vleessoort. Onder de 65-plussers is konijnenvlees populairder: één op vier koopt konijn.
In [januari 2020 bracht Animal Rights nieuwe beelden naar buiten uit de Vlaamse konijnenvleesindustrie.](https://www.animalrights.be/vlaamse-vleeskonijnen-lijden-vreselijk) Op de beelden is te zien hoe het korte en ellendige leven van konijnen eruit ziet: dicht opeen gepakt in verrijkte kooien. De beelden tonen hoe één vertrapt, dood jong al dagen in het moest nest gelegen hebben, in een andere kooi zaten de jongen opgesloten met hun overleden moeder.
[In België zitten er in totaal 700.000 vleeskonijnen opgesloten in schuren.](https://www.animalrights.nl/de-konijnenhouderij) Het zou gaan om 400.000 dieren in parkkooien en nog eens 300.000 zouden in verrijkte kooien zitten. Ongeacht het systeem komen deze dieren nooit buiten, zien geen daglicht, kunnen niet graven, hebben onvoldoende schuil- en knaagmogelijkheden, eten eenzijdig voer, leven boven hun eigen uitwerpselen, zijn blootgesteld aan constant lawaai van ventilatie, muziek en rammelende kooien, en leven in onnatuurlijke groepsverbanden.
In [november 2019 bracht Animal Rights schokkende beelden naar buiten van konijnen die crepeerden in kooien in het Vlaamse Grimbergen.](https://www.animalrights.nl/horrorstal-konijnen-achtergelaten-om-te-creperen) In een vervallen schuur achter een dichtgetimmerde woning trof het onderzoeksteam de gemummificeerde lijken aan van vele tientallen konijnen die hoogst waarschijnlijk in hun batterij kooien zijn gecrepeerd.
Het parket Halle-Vilvoorde onderzoekt momenteel de zaak.
Naar aanleiding van maatschappelijke kritiek heeft de konijnensector ingezet op ‘betere’ huisvestingssystemen met welluidende namen als ‘verrijkte kooien’ en ‘parkhuisvesting’. In realiteit beantwoorden ook de nieuwere huisvestingsnormen in de verste verte niet aan de natuurlijke behoeften en gedragingen van konijnen en brengen ze de massale sterfte van konijnen in dit systeem niet naar beneden. Ook [het meest recente rapport van EU organisatie EFSA](https://www.animalrights.nl/efsa-konijnenrapport-bevat-meningen-geen-wetenschap) trok als voornaamste conclusie dat de ‘experts’ en de wetenschappelijk literatuur eigenlijk nauwelijks iets weten over konijnenbehoeften en -welzijn.
De enige manier om dierenleed in de konijnensector een halt toe te roepen, is ervoor kiezen om geen konijnenvlees meer te eten en deze genadeloze industrie af te schaffen. Dat de vraag er amper nog is, betekent dat het einde in zicht is.
[vimeo:https://vimeo.com/387456056]
Dit betekent dat het einde van deze gruwelindustrie eindelijk in zicht is. Konijnen lijden vreselijk in zowel kooi- als parksystemen. De enige manier om dit te stoppen is complete afschaffing
Moederdag is een dag waarop internationaal alle moeders geëerd worden. Tegelijkertijd worden wereldwijd miljarden moeders in alle vergetelheid tegen hun wil gevangen gehouden in de vee-industrie. De meest vergeten moeders zijn misschien wel de vleeskuikenouderdieren die in stallen opgesloten zitten en na 60 weken in het slachthuis eindigen zonder ooit hun eigen kuikens gezien te hebben. “Vleeskuikenouderdieren hebben een triest bestaan in stallen zonder daglicht. Deze dieren zijn misschien wel de meest vergeten moeders in de vee-industrie”, zegt campagnecoördinator Els Van Campenhout.
Mijn naam is Ellie en ik ben moeder van vele kuikens, van zo’n 140 om precies te zijn. Het liefst van al zou ik mijn eitjes zelf uitgebroed hebben en mijn kuikentjes lekker onder mijn vleugels groot laten worden. Mijn hart doet pijn als ik denk aan al mijn baby’s die ik nooit kon warm houden onder mijn vleugels. Elk ei dat ik ooit gelegd heb werd van me weggenomen en naar broeierijen gebracht. Mijn kuikentjes werden geboren in grote broedkasten. Ze zochten me toen ze piepend uit hun ei kropen. Na zes tot zeven weken in een stal zonder daglicht werden ze naar het slachthuis gebracht en stierven een trieste dood toen hun keel werd overgesneden. Hun versneden lichamen lagen in de winkelrekken met labels als ‘kipfilet’, ‘kluiven’ en ‘vleugeltjes’.
Net als mijn kuikentjes werd ik geboren in een broedkast zonder mijn moeder en zat mijn hele leven opgesloten in een stal zonder daglicht. Mijn leven als moeder zag er alleen net iets anders uit:
De eerste 20 weken van mijn leven bracht ik door in een opfokstal, [erna werd ik naar een andere stal gebracht die ik met tienduizenden andere moeders deelde. Er liepen ook enkele hanen rond, die ervoor zorgden dat we bevruchte eieren zouden leggen.](https://www.animalrights.be/het-animal-rights-horror-schuren-onderzoek-hoogeloon) Om onze eieren te leggen konden we nestboxen gebruiken. Die waren niet zo comfortabel en soms was er geen plek in de boxen als ik dringend een ei moest leggen of raakte ik niet door de massa hennen en hanen heen. Dan moest ik mijn ei noodgedwongen leggen waar ik stond.
Onze lichamen zijn zwaar en we hebben allemaal overgewicht. Om ervoor te zorgen dat we niet na enkele weken al door onze poten zouden zakken, werd voedsel beperkt in de stal. Soms had veel ik honger, dan probeerde ik eten te vinden maar bleven alle voederbakjes leeg.
We leefden al die tijd op onze eigen uitwerpselen, want onze stal werd nooit gepoetst. De ammoniak uit onze mest brandde onze borstveren gedeeltelijk weg. De lucht in de stal was zo vervuild door het stof dat uit onze veren en verdroogde uitwerpselen komt, dat elke hap naar lucht onze keel vol stof deed zitten. Sommigen van ons stierven al een vroegtijdige dood in de stallen, omdat we geen individuele medische verzorging kregen.
We zaten op elkaar gepropt en konden amper onze vleugels strekken. Door de wrijving gingen onze mooie witte veren stuk en uit frustratie pikten we onszelf en elkaar kaal. Ons leven in de stal was zwaar.
Mijn gezicht is helemaal gezwollen en ik voel me moe. Ik ben nu 60 weken oud en zit al uren in de vrachtwagen richting slachthuis. Het is de eerste en laatste keer dat ik de warme zon en frisse buitenlucht kan voelen. Al bijna 24 uur lang heb ik niet gegeten of gedronken: mijn keel is droog en mijn kropje is leeg. Ik heb het te warm, hijg met mijn bek open en probeer mijn vleugels te openen om mijn lichaam af te koelen. Er zitten teveel andere moeders in de transportbox om mijn vleugels te openen. Ik voel mijn lichaam steeds warmer worden en voel me duizelig en bang. Het enige waar ik aan kan denken, zijn de kuikentjes die ik nooit kon onder mijn vleugels kon houden…
De enige manier om moeders zoals Ellie te redden en deze gruwelindustrie te stoppen is ervoor kiezen om plantaardig te eten.
Animal Rights helpt je graag op weg met [tips voor het vervangen van kippenvlees](https://www.animalrights.be/alternatieven-voor-kippenvlees) en toont je hoe je [ei makkelijk kan vervangen.](https://www.animalrights.be/3-handige-tips-om-eieren-te-vervangen)
De enige manier om moeders zoals Ellie te redden en deze gruwelindustrie te stoppen is ervoor kiezen om plantaardig te eten
