De Universiteit Utrecht en het UMC Utrecht werken samen met dierenbelangenorganisaties, zoals Animal Rights, aan herplaatsing van kleine ex-proefdieren, zoals muizen en ratten. De meeste van deze dieren zijn gefokt als proefdier, maar niet daadwerkelijk voor een dierproef ingezet. Kleine knaagdieren die wel voor dierproeven worden ingezet, worden meestal gedood om na de proef de uitwerking van de proef op hun organen te kunnen bestuderen.
Herplaatsing
Voor herplaatsing van grotere ex-proefdieren, zoals honden en katten, wordt vaak veel moeite gedaan, maar dit gebeurt veel minder voor kleine proefdieren. De Instantie voor Dierenwelzijn Utrecht, die namens beide instellingen toeziet op het welzijn van de proefdieren, wil daar verandering in brengen. Ze vroeg advies bij diverse organisaties voor dierenwelzijn en kwam tot samenwerking met, de Dierenbescherming, Animal Rights en de Stichting Hulp en Herplaatsing Huisdieren.
Vanaf oktober 2019 is gestart met een pilot. In een half jaar zijn er 156 muizen en acht ratten herplaatst, waarvan één muis is overleden. Medewerkers van Animal Rights hebben veel van deze dieren in Utrecht opgehaald en naar hun nieuwe adressen gebracht.
De adoptant
De initiatiefnemers willen voorkomen dat mensen zich impulsief aanmelden als adoptant en vervolgens niet goed voor de dieren kunnen zorgen. Wie knaagdieren wil adopteren moet zich eerst goed verdiepen in de verzorging en de huisvesting. De adoptanten moeten ook voorbereid zijn op extra kosten. De dieren hebben een ruime kooi nodig en geschikte materialen om in weg te kruipen en mee te spelen. Als ze ziek worden moeten ze net als elk huisdier naar een dierenarts. De dierenartskosten zijn voor de nieuwe eigenaar. De knaagdieren moeten buiten bereik van andere huisdieren zoals honden en katten blijven.
De toekomst
Een positief bijeffect is dat iedereen die betrokken is bij de fok en het gebruik van proefdieren zich weer bewuster is geworden van de noodzaak om het aantal ‘overtollige’ proefdieren zo beperkt mogelijk te houden.
De Universiteit Utrecht hoopt dat het initiatief veel navolging zal krijgen: “We gaan met ons verhaal naar nationale en internationale congressen om de resultaten te bespreken met collega’s. Sommigen denken dat grote aantallen knaagdieren nooit allemaal geplaatst kunnen worden, en dat is goed mogelijk, maar tot nu toe gaat het goed. Er zijn in een half jaar al meer dan honderd dieren herplaatst. Dus we hebben goede hoop.”
Ook Animal Rights is graag bereid te helpen proefdieren van andere instellingen een goed thuis te bezorgen.
Voorlopig succesvol
De Universiteit heeft een vragenlijst naar de adoptanten gestuurd. Het eerste beeld is: het gaat erg goed! Er zijn bijna honderd muizen en enkele tientallen ratten geplaatst, en de adoptanten zijn er blij mee. Er is 1 muis overleden, na dierenartsbezoek. Conclusie: we gaan in elk geval door.
Animal Rights
Het moge duidelijk zijn dat de universiteit en Animal Rights met betrekking tot proefdieren op de meeste vlakken lijnrecht tegenover elkaar staan. Voor Animal Rights geldt echter ook dat ieder individu recht heeft op leven, welzijn en tot bloei komen. Deze ratten en muizen krijgen nu de kans om hun leven in een liefdevolle omgeving uit te leven. Daar werken we graag aan mee. Deze muizen en ratten zijn de ambassadeurs die ons vertellen dat we moeten streven naar dierproefvrij onderzoek.
Mocht je na het bovenstaande te hebben gelezen muizen of ratten willen adopteren, stuur dan een e-mail met naam en contactgegevens naar [email protected]
We laten dan weten wanneer er weer muizen en/of ratten vrij komen.
Voorstanders van dierproeven proberen ons wijs te maken dat [dierproeven een noodzakelijk kwaad](https://www.animalrights.be/de-onzin-van-dierproeven) zijn en dat ze alleen aan bod komen als er geen alternatief is. Onderzoek van Animal Rights bewijst het tegendeel: zo werden in Vlaanderen dierproeven goedgekeurd waarbij gezonde honden eerst geopereerd worden om zo kunstmatig het pijnlijke ziektebeeld van artrose te veroorzaken. Eens de dieren ziek waren, werden stamcellen van paarden ingespoten om te testen of dit hun gewrichtspijn verlicht. Op het einde werden sommige van de dieren afgemaakt. Dit allemaal terwijl er alternatieven bestaan zonder bijkomend dierenleed en de wet voorschrijft dat dierproeven alleen toegelaten zijn als er geen alternatief is. Animal Rights zet strafrechtelijke procedures in gang tegen de verantwoordelijke partijen.
Toxicoloog en campagnecoördinator Jen Hochmuth van Animal Rights is woedend: “Als het doel is om honden van eigenaars met artrose te behandelen, kunnen ook de eigen stamcellen van de zieke hond gebruikt worden in plaats van eerst gezonde dieren ziek te maken en daarna te doden.”
Uit informatie van de Vlaamse overheid blijkt dat in 2018 een dierproefproject werd goedgekeurd dat als doel had paardenstamcellen bij honden in te spuiten voor een nieuwe therapie tegen artrose. 1 Op vier jaar tijd mogen de projectaanvragers tot 40 gezonde paarden en zelf tot 85 honden gebruiken. Twee gerelateerde projecten werden reeds in 2017 goedgekeurd waarbij tot acht paarden peesletsels bezorgd werden en bij 26 honden kunstmatig artrose geïnduceerd werd.2 Ze krijgen moeite met opstaan, worden stijf en kunnen zelfs mank of kreupel raken. De dieren werden achteraf gedood om hun gewrichten te bestuderen.
Jen Hochmuth: “Het gaat om gezonde paarden en honden, die eerst ziek gemaakt worden en na afloop van de dierproef afgemaakt worden alsof ze niets meer zijn dan gebruiksvoorwerpen.”
Bij de aanvrager van deze dierproeven gaat het om Global Stem cell Technology (GST), een farmabedrijf in Ekeren. Via hun website heeft GST al bekend gemaakt dat ze aan een therapie op basis van paardenstamcellen bij artrose voor honden werken. 3 Uit een wetenschappelijke publicatie van 2019 blijkt dat GST eerder al 6 oudere honden met artrose met de toestemming van de eigenaar, behandeld hadden met paardenstamcellen, maar dit zonder doorslaggevende resultaten. Nu zijn ze van plan om bij jonge gezonde honden artrose te induceren om ze achteraf met paardenstamcellen te “genezen”. 4
Na onze beschuldigingen van gisteren tegen GST in Het Laatste Nieuws beweert de CEO dat dierproeven bij hen enkel in beperkte mate gebeuren.5 “Beperkt” betekent nog steeds 8 dieren per onderzoek, 4 per geslacht, die nadien allemaal afgemaakt worden om hun gewrichten te bestuderen.
De CEO is zelf een dierenarts maar volgens Jen Hochmuth is zijn motivatie niet de medische nood van de dieren maar het bemachtigen van een lucratief commercieel patent. GST mocht al profiteren van niet minder dan 560.000 Euro subsidies van de Vlaamse overheid 6 en daarbovenop nog eens 2,5 miljoen Euro van PMV, een investeringsmaatschappij opgericht door de Vlaamse overheid. 7 Het verkooppraatje van de CEO van GST is dat in Europa 1,2 miljoen paarden te kampen hebben met peesletsels en 15 miljoen honden met artrose terwijl er op dit moment geen doeltreffende behandelingen beschikbaar zijn voor deze aandoeningen. “Wat wij doen is wel degelijk anders dat wat al op de markt is“, aldus de CEO.
“Het doel van diergeneeskunde is om zieke dieren te genezen en niet om gezonde dieren ziek te maken. Maar GST denkt enkel en alleen aan winst en niet aan de intrinsieke waarde van paarden en honden die ze in dierproeven gebruiken”, benadrukt Hochmuth.
Volgens Animal Rights gaat het in dit geval om een overtreding van de Europese richtlijn betreffende de bescherming van dieren die voor wetenschappelijk doeleinden worden gebruikt. Artikel 12 schrijft voor dat dierproeven alleen mogen overwogen worden als een alternatief voor dierproeven niet voorhanden is.8
Volgens Animal Rights spreekt GST zichzelf tegen. In hun publicatie van vorig jaar beloofde GST dat hun paardenstamcellen-therapie ook ooit bij mensen zou kunnen aanslaan. 9 Nochtans geeft het bedrijf in dezelfde publicatie aan dat het inspuiten van stamcellen uit lichaamseigen buikvet in ontstoken gewrichten goed lijkt te helpen bij artrose in mensen. “Waarom zou je je de cellen van een paard laten inspuiten als je eigen weefsel en cellen kan gebruiken?”, vraagt Hochmuth zich af. In zijn verdediging tegen onze aanklacht in Het Laatst Nieuws kaart de CEO dan weer aan dat er maar één alternatief voor artrose is, namelijk hyaloronzuur.17 Volgens hem is dit een lapmiddel en zijn hun dierproeven met paardenstamcellen daarom gerechvaardigd.
Er bestaat nogtans al voldoende wetenschappelijke bewijs dat artrosetherapieën voor honden op basis van hun eigen stamcellen werken. In België wordt dit alternatief (zonder proefdierenleed) al commercieel aangeboden door het Vlaams bedrijf Fat Stem 10 en het Waals bedrijf Revatis. 11 “Het is ethisch onverantwoord om gezonde dieren ziek te maken en te verminken. Daarbovenop is het tegen de wet om overbodige dierproeven uit te voeren”, benadrukt Hochmuth.
NIMAL RIGHTS EIST STOPZETTING VAN EXPERIMENTEN
Animal Rights zet het onderzoek verder en overweegt om strafrechtelijke procedures tegen de verantwoordelijke partijen te ondernemen.
Hochmuth: “Deze dierproeven zijn helemaal geen noodzakelijk kwaad want er zijn betere alternatieven waar geen gezonde dieren voor moeten sterven. We roepen op om de nog lopende experimenten onmiddellijk te stoppen en eisen de vrijlating van de honden en paarden.”
Niet alleen het ziek maken en doden van honden is problematisch. GST is nauw verweven met de paardensport. CEO Jan Spaas is ruiter die op Europees niveau aan paardenspringsport deed.10 Het bedrijf richt zich op haar commercieel belang: het ontwikkelen van geneesmiddelen uit de stamcellen van paarden. Het heeft al een dergelijk geneesmiddel succesvol op de markt gebracht: Arti-Cell® Forte, een middel voor het behandelen van artrose bij paarden.12
Het lijkt misschien nobel om geneesmiddelen voor dieren te ontwikkelen. De waarheid is dat dit niet gebeurt omwille van de dieren. Er is een markt voor Arti-Cell® Forte omdat paardeneigenaren en andere mensen uit de paardensportwereld er bereid zijn voor te betalen. Gedomesticeerde paarden ontwikkelen sneller artrose, omdat ze hun gewrichten overbelasten. Dat komt omdat mensen teveel van de dieren vragen. Overigens is bij honden die artrose ontwikkelen de oorzaak vaak ook de mens: artrose komt vooral voor bij rashonden en honden met overgewicht. Het zijn mensen die rashonden ongezond doorfokken en eraan bijdragen dat honden te zwaar worden, door ze te weinig beweging te gunnen en te veel eten te geven.
Dierethicus Willem Vermaat, net als Jen Hochmuth werkzaam bij Animal Rights: “Of het nou om dierproeven gaat, om de veehouderij of de paardensport, overal is de kern van het probleem hetzelfde: mensen die zich dieren toe-eigenen en ze als object gebruiken.” Vermaat schrijft vaker over de paardensport 131415: “Het is een typisch voorbeeld waarvan voorstanders beweren dat paarden het fijn vinden. Maar paarden hebben geen enkele keuze. Altijd prevaleren de menselijke belangen.”
Dieren zijn voor GST slechts een instrument. GST kiest ervoor paarden te gebruiken om stamcellen te verkrijgen, waarvoor ze ook ondergeschikt worden gemaakt aan de menselijke wil. Denken dat dit iets nobels is, omdat het bedoeld is dieren te genezen, is een illusie. Vermaat: “Het geneest dieren die ziek zijn geworden door menselijk toedoen. Als er problemen worden opgelost, zijn het problemen die de industrie eerst zelf heeft gecreëerd.”
[België staat met 1.856 dierproeven op honden in 2017 op de vijfde plaats in de Europese Unie](https://www.animalrights.be/belgië-verslaat-nederland-als-topper-proefdierenleed) en voert daarmee zelfs meer experimenten op honden uit dan Spanje. In België werden er ook twee keer zo veel proefhonden gebruikt dan in Nederland. Nederland staat met 909 proefhonden op de zevende plaats.
Met Animal Rights willen wij een einde maken aan alle dierproeven. Omdat voor ons elk dier een individu is met recht op leven en welzijn. Dat kan als de overheid stopt met het subsidiëren van dierproeven en alternatieven voor dierproeven worden geaccepteerd binnen de wetgeving, zodat dierproeven sneller kunnen worden vervangen.
Jen Hochmuth: “Als je begint met een noodzakelijk kwaad, en dan na verloop van tijd de noodzaak verdwijnt, wat blijft er dan over?”
Voor Animal Rights is het nooit moreel aanvaardbaar om een dier (een mens inbegrepen) zonder haar of zijn toestemming aan een experiment te onderwerpen. Met andere worden, het doel rechtvaardigt de middelen nooit. We willen dierproeven zo snel mogelijk vervangen door alternatieven. Daarom organiseert Animal Rights op zaterdag 25 april een [online protest voor de vervanging van dierproeven](https://www.animalrights.be/online-protest-voor-wereldproefdierendag-2020).
Het gaat om gezonde paarden en honden, die eerst ziek gemaakt worden en na afloop van de dierproef afgemaakt worden alsof ze niets meer zijn dan gebruiksvoorwerpen.
Het doel van diergeneeskunde is om zieke dieren te genezen en niet om gezonde dieren ziek te maken. Maar GST denkt enkel en alleen aan winst en niet aan de intrinsieke waarde van paarden en honden.
Of het nou om dierproeven gaat, om de veehouderij of de paardensport, overal is de kern van het probleem hetzelfde: mensen die zich dieren toe-eigenen en ze als object gebruiken.
Als je begint met een noodzakelijk kwaad, en dan na verloop van tijd de noodzaak verdwijnt, wat blijft er dan over? We roepen op om de nog lopende experimenten onmiddellijk te stoppen en eisen de vrijlating van de honden en paarden.
Afgelopen zaterdagochtend maakten activisten van Animal Rights beelden van jagers in Breukelen die de coronamaatregelen aan hun laars lappen. Terwijl Nederland nog steeds in de ban is van het virus maken deze jagers er een gezellig groepsuitje van. Het verbod op samenscholingen geldt voor een ieder in Nederland dus ook voor jagers.
Animal Rights Campagneleider Jessica Smit: “Iedereen wordt geadviseerd om zoveel mogelijk binnen te blijven en niet in groepen samen te komen. Het doden van dieren zou überhaupt al geen excuus moeten zijn om je huis te verlaten. Wij willen dat er streng wordt opgetreden tegen dit asociale gedrag. Deze jagers hebben hun recht op een jachtakte verspeeld.”
Lees ook: [is de jacht nog toegestaan?](https://www.animalrights.nl/de-jacht-nog-toegestaan)
De jacht vond plaats in de polder van Breukelen vlak naast fort Tienhoven. De jagers waren meerdere uren druk met het doodschieten van ganzen. Ze zaten in drie verschillende jachthutten en gebruikten plastic lokganzen om overvliegende dieren mee te lokken.
Uit Kamervragen blijkt dat het doden van dieren onder de noemer “schadebestrijding en populatiebeheer” nog steeds is toegestaan.1 Hierbij moeten echter wel strikt de regels van het RIVM worden gevolgd. Voor iedereen in Nederland geldt nog steeds: blijf zoveel mogelijk binnen, ga alleen naar buiten als dit nodig is, ga niet met meer dan twee personen op pad en houd altijd 1,5 meter afstand.2 Wie zich niet aan deze regels houdt kan een boete krijgen. Ook de Nederlandse Jagersvereniging adviseert haar leden om met niet meer dan twee personen op pad te gaan.3
“Het gedrag van deze individuele jagers is hoogst onfatsoenlijk en buitengewoon onacceptabel. Ze doden niet alleen tientallen individuen alsof deze er niet toe doen, maar brengen daarnaast ook andere mensen in de samenleving in gevaar.”, aldus Smit.
In de provincie Utrecht werden in 2018 maar liefst 23.658 ganzen uit de lucht geschoten.4 De [gans is de meest bejaagde diersoort van Nederland](https://www.animalrights.nl/ganzen-nederland). Honderdduizenden dieren sterven jaarlijks door rondvliegend hagel of wordt deels geraakt. Maar liefst 25 tot 40 procent van de vogels vliegt rond met hagel in het lichaam.5 Een schot hagel is extreem stressvol en pijnlijk.
Animal Rights verzet zich [actief tegen de jacht op ganzen](https://www.animalrights.nl/de-hunt-saboteurs-van-animal-rights). Ganzenjacht is [wanbeleid](https://www.animalrights.nl/ganzen-nederland): het werkt niet en zorgt voor verschrikkelijk dierenleed. Nederland is een luilekkerland voor de gans. Er zijn uitstekende broedplekken aanwezig en de intensieve landbouw biedt volop mogelijkheden om te eten. Populaties herstellen zich razendsnel. Smit: “Families worden uit elkaar gereten en een flink deel van de ganzen wordt niet gedood, maar wel geraakt. De jacht zorgt voor veel stress, angst en pijn bij talloze ganzen. Wij willen dat er wordt ingezet op [duurzame, diervriendelijke en niet-dodelijke alternatieven](https://www.animalrights.nl/ganzen-nederland). Dit mag zo niet langer doorgaan.”
Lees ook: [Kollie werd kapotgeschoten door jagers](https://www.animalrights.nl/kollie-werd-kapotgeschoten-door-jagers)
Animal Rights heeft de beelden overhandigd aan de [gemeente Stichtse Vecht](https://stichtsevecht.nl/) en de [Omgevingsdienst regio Utrecht ](https://www.odru.nl/milieuklachten/).
Het doden van dieren zou überhaupt al geen excuus moeten zijn om je huis te verlaten.
Families worden uit elkaar gereten en een flink deel van de ganzen wordt niet gedood, maar wel geraakt.
Animal Rights krijgt veel vragen over de jacht en de maatregelen rondom het coronavirus. Wat mag wel en wat mag niet? Het verbod op groepsvorming geldt voor een ieder in Nederland dus ook voor jagers. Wij hebben de meest voorkomende vragen en antwoorden op een rijtje gezet. Campagneleider Jessica Smit: “Wij constateerden afgelopen weekend dat niet elke jager het zo nauw neemt met de huidige maatregelen. Ze trekken er nog steeds in groepen op uit om dieren te doden. Het moge duidelijk zijn dat wij pleiten voor een algeheel verbod op de jacht, zowel nu als in de toekomst.”
Lees ook: [jagers in Reeuwijk gaan gewoon door](https://www.animalrights.nl/jagers-reeuwijk-gaan-gewoon-door)
Voor iedereen in Nederland geldt: blijf zoveel mogelijk binnen. Ga alleen naar buiten als dit nodig is. Ga niet met meer dan twee personen op pad en houd altijd 1,5 meter afstand.1 In Nederland geldt een verbod op groepsvorming. Dit verbod geldt ook voor jagers. Het doden van dieren onder de noemer “schadebestrijding en populatiebeheer” is nog steeds toegestaan.2 Hierbij moeten wel strikt de regels van het RIVM gevolgd worden. Dit houdt specifiek in dat jagers alleen óf met een ander persoon mogen jagen.
Op dit moment worden er in veel provincies ganzen gedood. Het is dus goed mogelijk dat je, tijdens je wandeling in de natuur, een [ganzenjacht tegenkomt](https://www.animalrights.nl/ganzen-nederland). In Vlaanderen vallen jagen, maar ook vissen, onder niet-essentiële verplaatsingen en zijn alle jachtactiviteiten verboden.4
Update: sinds woensdag 22 april is de “bestrijdingsjacht” in Vlaanderen weer toegestaan. Verplaatsingen op de openbare weg in dit kader zijn toegestaan. De regels van social distancing moeten worden toegepast.5 Concreet wil dit zeggen dat everzwijnen, Canadese ganzen, konijnen, vossen, houtduiven en kraaiachtigen mogen worden doodgeschoten. De reguliere jacht en vissen vallen nog steeds onder verboden activiteiten.
Onder groepsvorming wordt verstaan: een groep mensen die elkaar in de openbare ruimte tegenkomen. Het niet in acht nemen van de veilige afstand van 1,5 meter in de publieke ruimte met meer dan twee personen is niet toegestaan.6 Iedereen die zich hier niet aan houdt kan een boete krijgen. Kom je een groep (meer dan twee) jagers tegen dan kan je het volgende ondernemen:
1. maak foto’s en video’s indien mogelijk;
2. noteer de exacte locatie en het tijdstip;
3. je kan de politie bellen op het algemene nummer (0900-8844);
4. maak achteraf een melding bij de gemeente, waarin de jacht plaats vindt;
5. stuur de beelden en informatie naar [email protected];
6. neem eventueel contact op met lokale politieke partijen.
Kijk of er sprake is van een grote groep of niet. Indien er sprake is van jacht door meer dan twee personen dan kan je bovenstaande stappen volgen en de politie bellen of de gemeentelijke handhaving op de hoogte stellen. Als er sprake is van (geluids)overlast, of als je denkt dat een jager illegaal bezig is, dan kan je de politie bellen. Het komt regelmatig voor dat er gejaagd wordt met bijvoorbeeld niet vergunde jachtgeweren of lokmiddelen. Ook kan je klachten van (geluids)overlast melden bij de gemeente, provincie en [omgevingsdienst](https://www.omgevingsdienst.nl/OverODNL/Omgevingsdiensten+ODNL/default.aspx). De omgevingsdienst zorgt voor toezicht en handhaving op het gebied van natuur en milieu.
Ben je op de hoogte van locaties waar regelmatig wordt gejaagd in jouw omgeving, jachthutten of verzamelpunten van jagers: laat het ons weten. Vermeld de locatie, hoe vaak hier wordt gejaagd, de diersoort en andere informatie die nuttig kan zijn. Mail de informatie naar [email protected].
Animal Rights is vaak in het buitengebied aanwezig en getuige van jachtpartijen. Op dit moment worden er geen acties in grote groepen georganiseerd. Je kan je nog steeds [aanmelden als vrijwilliger](https://www.animalrights.nl/hoe-je-kunt-helpen), locaties mailen naar [email protected] en onze [petities tegen de jacht](https://www.animalrights.nl/petities-tegen-de-jacht) ondertekenen.
Bekijk ook onze eerdere [tips tegen de jacht](https://www.animalrights.nl/wat-kan-jij-doen-tegen-de-jacht).
Eén ding hebben wetenschappers ondertussen beseft: de gewone proefmuis is nutteloos in de strijd tegen corona. Helaas blijven ze nog volharden met het gebruik van dierproeven. Blijkbaar zouden genetisch gemanipuleerde muizen de oplossing kunnen bieden maar deze zijn nog niet beschikbaar. Het Leids Universitair Medisch Centrum bestelt de muizen in de VS. Universiteit Gent fokt de genetisch gemanipuleerde dieren zelf. Andere proefdiernemers proberen het op goed geluk met andere proefdieren. Zo test het BPRC op apen terwijl de KU Leuven voor hamsters kiest. Campagnecoördinator en toxicologe Jen Hochmuth reageert verbijsterd: “Hoeveel proefdieren moeten nog boeten voordat wetenschappers inzien dat er maar één goed model voor de mens is, namelijk de mens zelf?”
Dierproeven voor het testen van vaccins zijn alleen nuttig als het proefdier op dezelfde manier op het virus reageert als de mens. Dit wil zeggen dat het proefdier ook effectief ziek moet kunnen worden. Zoals vaak was de eerste keuze bij wetenschappers de muis. Begin april beweerde de eerste wetenschappelijke publicatie dat ze bij een doorbraak tegen COVID-19 stonden.1
Ondertussen blijkt dat muizen geen last van het coronavirus ondervinden.2 Met andere woorden: ze worden er niet ziek genoeg van. Daardoor zijn ze nutteloos als proefdier in de zoektocht naar een werkzaam vaccin tegen het coronavirus.
Hochmuth: “Nu de muis, het proefdier bij uitstek wegvalt, is de vraag welke diersoort ze dan op goed geluk aan gruwelijke proeven gaan onderwerpen?”
Na twee maanden gezonde muizen ziek gemaakt te hebben, kwamen de wetenschappers tot het inzicht dat [muizen niet ziek genoeg worden van het virus]( https://www.animalrights.nl/maken-we-zonder-dierproeven-een-betere-kans-de-strijd-tegen-corona). Omdat de muis nutteloos is als proefmodel voor corona schakelen de virologen aan de KU Leuven over op hamsters!
Volgens het [BPRC](https://www.animalrights.nl/bprc) is de Java-aap “inzetbaar” om nieuwe medicijnen en vaccins te testen in de strijd tegen het coronavirus.3 Met “inzetbaar” bedoelt het BPRC dat het haar gelukt is om de apen ziek te maken met het virus. Het BPRC maakt al decennialang apen ziek in een hopeloze zoektocht naar vaccins voor aids, malaria en tuberculose [zonder enig resultaat dat iets oplevert voor de mens](https://www.animalrights.nl/wat-hebben-de-dierproeven-het-bprc-opgeleverd).
“Het enige wat het BPRC lukt is proefdieren ziek maken. Door het uitblijven van resultaten valt deze morele vergoelijking volledig weg”, aldus Hochmuth.
Er zitten miljoenen jaren evolutie tussen de mens en andere diersoorten. De oorzaak van soortenverschillen zijn de verschillen in ons genetisch materiaal, hetgeen dat ons allemaal uniek maak. Door deze soortenverschillen zijn resultaten uit dierproeven nauwelijks relevant voor de mens. Om deze verschillen te overbruggen en dierproeven relevanter te maken, zetten veel dierproefnemers al hun hoop op genetische gemanipuleerde proefdieren. Bij de genetische modificatie van een dier wordt het genetisch materiaal gewijzigd op een manier die niet van nature voorkomt. Het creëren van genetisch gemodificeerde dieren en het uitvoeren van experimenten kost miljoenen dieren per jaar het leven en brengt in elke fase veel dierenleed met zich mee.
Jen Hochmuth: “Het genetisch modificeren is een schending van dierenrechten, omdat het gaat om het manipuleren van dieren voor menselijke doeleinden en omdat het de intrinsieke waarde van andere dieren ontkent alsof ze niets anders zijn dan menselijk eigendom. Daarom pleiten we ook voor de volledige vervanging van dierproeven.”
Door de wereldwijde rush naar coronamiddelen is de vraag naar die muizen zo groot waardoor op korte termijn hieraan nooit voldaan kan worden. Het proefdierlaboratorium van het Leids Universitair Medisch Centrum verwacht in juni de eerste lading genetisch gemanipuleerde ’coronamuizen’ van het Jackson Lab uit de VS, een partner van het [proefdieren imperium van Charles River](https://www.animalrights.nl/het-proefdieren-imperium-van-charles-river).8
Blijkbaar is er al een lange wachtlijst omdat het fokken van deze muizen veel tijd kost en wereldwijd veel vraag is vanwege allerlei corona-onderzoek. Daarom heeft de UGent er voor gekozen zelf genetisch gemanipuleerde muizen te kweken.9 Ten tijde van de sars-epidemie, in 2002-2003, hadden wetenschappers een menselijk gen in een muis in geplant waardoor het dier ziek kon worden. Doordat het onderzoek naar sars samen met de epidemie stilviel, waren deze muizen niet meer nodig. In volle covidcrisis worden ze nu herontdekt. “Gelukkig was er nog wat sperma ingevroren zodat de dieren opnieuw gekweekt kunnen worden” zegt professor Xavier Saelens, onderzoeker aan de UGent. De Gentse coronamuis zou over een drietal maanden het licht moeten zien. Dat kost tijd, personeel en geld: 3.000 euro per muizenpaar, geeft Saelens mee. Daarna wordt gestart met kweken, want voor één proef zijn veertig tot vijftig dieren nodig.
Volgens Hochmuth toont dit verhaal opnieuw aan hoe weinig proefdiernemers inzitten met de nutteloze verspilling van dierenlevens: “Als we dierproeven zouden vervangen door nieuwe technologieën dan moeten in crisistijd niet al deze dieren sterven.”
Lees ook: [Proefdieren in de corona-crisis behandeld als vervallen producten](https://www.animalrights.nl/proefdieren-de-corona-crisis-behandeld-als-vervallen-producten)
Teken onze petitie voor de [stopzetting van genetische modificatie van dieren](https://www.animalrights.nl/stop-de-genetische-modificatie-van-dieren).
Niet-menselijke dieren zijn altijd al slechte modellen geweest voor de mens als gevolg van soortenverschillen en geen enkele hoeveelheid genetische modificatie kan dit overkomen. Zelfs wanneer mensen en muizen genen delen, kunnen er verschillen zijn in de functie van dezelfde genen: een studie van 120 genen waarvan bekend is dat ze essentieel zijn voor de mens, onthulde dat bijna een kwart ervan niet essentieel is voor muizen. 10
Testen met mensen die toestemming geven, niet met delinquenten
We zijn ervan overtuigd dat er maar één juist model voor de mens is en dat is de mens zelf. Opgelet: dit wil niet zeggen dat we achter gedwongen proeven op mensen staan. Want voor ons is het nooit ethisch verantwoord om een individu (mensen en dieren) zonder zijn of haar toestemming aan een experiment te onderwerpen. Omdat dieren hun toestemming niet kunnen geven, kunnen dierproeven nooit door de beugel. Mensen daarentegen kunnen dit wel. Daarom zijn gecontroleerde proeven met mensen die hun toestemming geven wel aanvaardbaar. Maar het is en blijft onethisch om een mens (ongeacht zijn of haar achtergrond of geschiedenis) die geen toestemming geeft te gebruiken.
Onderzoek gebaseerd op [menselijke cellen en weefsel](https://www.animalrights.nl/sneller-genezen-zonder-dierproeven-dankzij-stamcellen) zal veel betere resultaten boeken dan proefdieronderzoek en uiteindelijk [sneller zorgen voor een werkzaam vaccin tegen het coronavirus](https://www.animalrights.nl/maken-we-zonder-dierproeven-een-betere-kans-de-strijd-tegen-corona). Volgens Hochmuth hoort wetenschap in eerste instantie ethisch verantwoord te zijn: “We moeten ons afvragen waarom dierproeven nog gerechtvaardigd zijn als de resultaten uitblijven. Hoeveel proefdieren moeten nog boeten tot alle wetenschappers dit ook inzien?”
Het enige wat het BPRC lukt is proefdieren ziek maken. Door het uitblijven van resultaten valt deze morele vergoelijking volledig weg.
Het genetisch modificeren is een schending van dierenrechten, omdat het gaat om het manipuleren van dieren voor menselijke doeleinden en omdat het de intrinsieke waarde van andere dieren ontkent.
We moeten ons afvragen waarom dierproeven nog gerechtvaardigd zijn als de resultaten uitblijven. Hoeveel proefdieren moeten nog boeten tot alle wetenschappers dit ook inzien?
