Comité Dierennoodhulp, Een DIER Een VRIEND, Animal Rights en stichting Dierennood hebben gisteren een klacht ingediend bij de NPO, de NPO ombudsman, de KRO-NCRV en het commissariaat van de media over Yvon Jaspers en kippenboer Mark in verband met het geven van valse voorlichting in de uitzending van ‘Onze boerderij’ op 22 september.1
De dierenbelangenorganisaties eisen rectificatie en willen dat onafhankelijke experts de afleveringen die nog uitgezonden gaan worden vooraf toetsen op onjuistheden. Daarnaast hebben de organisaties verzocht om geen publiek geld meer te besteden aan deze volksverlakkerij. Ze vragen ook om opnieuw de belangenverstrengeling van Yvon Jaspers met de vee-industrie en haar gebrek aan objectiviteit onder de loep te nemen. Yvon Jaspers noemt het ”haar missie om burgers te laten zien hoe het er echt aan toe gaat op boerenbedrijven”, maar dat is in tegenspraak met de uitspraken die worden gedaan in de uitzendingen van ‘Onze boerderij’. In de aflevering van 22 september beweren Yvonne Jaspers en kippenboer Mark dat het scharrelsysteem het laagste systeem in Nederland is en dat kippen het niet erger kunnen hebben. De zes miljoen leghennen die hun korte leven doorbrengen op de draadgazen bodems in de nog lagere ‘verrijkte kooi’- en ‘koloniekooi’-systemen worden hiermee doodgezwegen.
Boer Mark heeft het over hele oude dames die in zijn stal zitten, terwijl de realiteit is dat leghennen na anderhalf tot twee jaar naar de slacht gaan op slechts een fractie van hun natuurlijke levensverwachting. Vervolgens verkondigt kippenboer Mark nog meer kletspraat en stelt dat zijn scharrelstal het beste systeem is voor kippen omdat ze niet buiten komen. De mensen kunnen daarom volgens hem het beste de eieren kopen op het laagste schap. Zijn kippen worden in de watten gelegd, hebben het perfect en het ontbreekt hen aan niets. Yvon doet er nog een schepje bovenop door aan de in de stal aanwezige pluimveearts Vera te vragen of we de kippen niet vermenselijken… en ja hoor pluimveearts Vera zegt natuurlijk “Ja absoluut”. De mening van deze pluimveearts staat in schril contrast met die van de organisatie van dierenartsen Caring Vets. 2
[vimeo:https://vimeo.com/310319076]
De kijker krijgt een mooi verhaal vol leugens van Yvon Jaspers, een kippenboer en een pluimveearts voorgeschoteld dat volstrekt niet klopt met de realiteit. En over het vangen, transporteren en het slachten als ze economisch afgeschreven zijn, wordt al helemaal geen inkijkje gegeven. Deze moedwillige verdraaiing van de feiten komt omdat de betrokken partijen allen betrokken zijn of belangen hebben met de mensonterende bio-industrie.
Dit is dan ook al de tweede keer dat Yvon Jaspers’ integriteit in opspraak komt nadat ze zich liet betalen door veevoedermegabedrijf ForFarmers. 3 “Mevrouw Jaspers lijkt als onvermoeibare propagandamachine van de vee-industrie, het niet zo nauw te nemen met de feiten.” aldus de dierenorganisaties.
Het mag niet zo zijn dat een programma van de publieke omroep dat gefinancierd word met publiek geld het publiek vals voorlicht en op die manier gratis reclame voor de boerensector maakt om zo hun imago op te krikken. LNV minister Carola Schouten heeft meermalen aangegeven dat het vooral ook aan de consument zelf is om zich voor te lichten over hoe voedsel geproduceerd wordt en het helpt daarbij niet als de publieke omroep onjuiste informatie verspreidt. Consumenten worden hierdoor op het verkeerde been gezet en kunnen niet meer de juiste keuzes maken.
Negen Nederlandse en Belgische dierenbelangenorganisaties (Comité Dierennoodhulp, Animal Rights, Een DIER Een VRIEND, GAIA, All For Animals, Bite Back vzw, Stichting Rechten voor al wat leeft, Stichting Dierennood en VeggieSquad) hebben gezamenlijk een brief gestuurd aan de Belgische minister van dierenwelzijn Ben Weyts. Ze eisen dat het haanslaan in Riemst en andere tradities in België zoals het ganskoppen, ganstrekken en gansrijden onmiddellijk stoppen.
Dierenmishandeling als traditie
In België en Nederland zijn er verschillende lokale tradities waarbij dierenmishandeling centraal staat. Bij het haanslaan in Riemst worden ongehuwde vrouwen geblinddoekt waarna zij met een zwaard het hoofd van een speciaal hiervoor gedode haan moeten slaan. Bij het ganskoppen in Voeren gebeurt hetzelfde maar dan met een gans. In verschillende Antwerpse polderdorpen kent men het gansrijden waarbij het hoofd van een gedode gans wordt afgeslagen door ruiters. In Nederland wordt op Schiermonnikoog een haan 3 dagen lang in een mand opgesloten die op 18 meter hoogte hangt aan een mast. En in augustus vond op meerdere plaatsen het Zwientie Tikken plaats waarbij de varkens daarna gedood werden.
Dit soort perverse evenementen worden omschreven als “traditie” en “folklore”. In 2019 is dit echter niet meer en niet minder dan een achterhaald, barbaars en middeleeuws spektakel, waarbij dieren worden gebruikt, louter en alleen als vermaak.
Dienst Dierenwelzijn geeft toestemming
De dienst Dierenwelzijn houdt deze tradities niet tegen. Het haanslaan werd juist weer toegelaten nadat de gemeente Riemst samen met de dienst Dierenwelzijn een charter had uitgewerkt. Dit charter zou de folklore en het dierenwelzijn met elkaar moeten verzoenen, maar van verzoening is geen enkele sprake. Het evenement geeft een geheel verkeerd voorbeeld van hoe respectvol met dieren om te gaan.
Bovendien probeert de gemeente Riemst het haanslaan te legitimeren door het te doen voorkomen alsof het “immaterieel cultureel erfgoed” is. Nochthans is het nooit als dusdanig door Unesco erkend. Ook het argument dat de haan niet nodeloos gedood is omdat hij nadien wordt opgegeten, houdt geen steek. Het dier wordt niet volgens de levensmiddelenhygiëne gekoeld en is wettelijk gezien dus niet geschikt voor consumptie. De haan wordt simpelweg voor vermaak vooraf gedood. Dit is onacceptabel.
Dierenbelangenorganisaties slaan handen ineen
De negen dierenbelangenorganisaties hebben een gezamenlijke brief verstuurd naar minister van Dierenwelzijn, Ben Weyts. Daarin eisen ze dat perverse tradities met echte dieren worden vervangen door diervriendelijke en respectvolle alternatieven. In Nederland is het voor het ganstrekken bijvoorbeeld verplicht om een kunstgans te gebruiken en in België worden tegenwoordig geen katten, maar knuffels van het Belfort in Ieper gegooid.
Ze stuurden ook brieven naar de burgemeester en schepenen van de gemeente Riemst waar het haanslaan in augustus plaatsvond, de gemeente Voeren waar het ganskoppen in september plaatsvond en naar de Dienst Dierenwelzijn die deze activiteiten niet tegenhoudt. Op sociale media vragen de organisaties dierenvrienden om ook zelf een brief aan minister Weyts te sturen.
Hieronder vind je de brief die werd verstuurd aan minister Ben Weyts. Je kunt deze gebruiken als voorbeeld voor je eigen brief aan de minister. De contactgegevens zijn [email protected]
Geachte heer minister Weyts,
Ik las geschokt en met afschuw het artikel over het “haanslaan” dat in Zussen (Riemst) op 26 augustus plaatsvond. Zie https://www.hln.be/in-de-buurt/riemst/riemst-doet-weer-aan-haanslaan-op-jaarlijkse-kermis~adc5590f/
Dit evenement wordt omschreven als “traditie”, “folklore” en door de gemeente Riemst als “immaterieel cultureel erfgoed”. In 2019 is dit echter niet meer en niet minder dan een achterhaald, barbaars en middeleeuws “spektakel”, waarbij dieren op een gruwelijke wijze worden misbruikt, louter en alleen als entertainment. Het haanslaan is dan ook, anders dan de gemeente Riemst beweert, nooit door Unesco erkend als immaterieel cultureel erfgoed.
In 2016 heeft de gemeente Riemst samen met de Dienst Dierenwelzijn en het Centrum voor Agrarische Geschiedenis een akkoord gemaakt om de folkloristische traditie van het haanslaan weer toe te laten. Volgens de berichtgeving in de media zou deze gemeente de eerste in Vlaanderen zijn die een charter heeft die folklore en Dierenwelzijn met elkaar verzoent. Maar van enige verzoening is hier geen sprake. Dit evenement geeft een geheel verkeerd voorbeeld van hoe respectvol met dieren om te gaan. Het blijft onethisch en onaanvaardbaar om dieren te gebruiken voor entertainment. Het maakt daarbij niet uit dat de haan speciaal voor dit evenement niet langer wordt gestolen, maar nu bij een poelier wordt geslacht onder het mom dat het later zou worden opgegeten. Omdat de haan volgens het charter geconsumeerd wordt achteraf, wordt het artikel uit de wet die stelt dat dieren niet nodeloos gedood mogen worden slim omzeild. Maar omdat de haan niet volgens de levensmiddelenhygiëne wordt gekoeld is hij niet geschikt voor consumptie en is het dier alsnog nutteloos gedood. in het geval het klopt dat hij wel opgegeten wordt, stelt er zich sowieso een probleem qua voedselveiligheid. Het is onacceptabel dat er speciaal voor deze activiteit een haan vooraf wordt doodgemaakt, waarna voor vermaak de kop van het dier wordt afgeslagen.
De gemeente Riemst is niet de enige die zo respectloos met dieren omgaat voor vermaak. Ook in de gemeente Moelingen vind in september tijdens de kermis een dergelijk evenement plaats dat ganskoppen heet. In Moelingen moet men als vermaak geblinddoekt de kop van een gans afslaan. En ook vind er in diverse gemeenten in België nog altijd ganstrekken en gansrijden plaats.
Al is het haanslaan, het ganskoppen en het ganstrekken traditie en folklore, dat wil niet zeggen dat er niet naar diervriendelijk alternatieven kan worden gezocht. Zo is bij het katknuppelen dat in Nederland wel erkend is als immaterieel cultureel erfgoed, de levende kat die vroeger gekweld werd al tientallen jaren vervangen door een houten exemplaar. In Nederland is men voor het ganstrekken verplicht om een kunstgans gebruiken, hoewel dat in België jammer genoeg niet het geval is. Toch zijn er ook in België voorbeelden te vinden. Zo worden in Ieper tegenwoordig geen levende katten, maar knuffels van het Belfort gegooid.
Ik verzoek u om bovenstaande redenen om het haanslaan, het ganskoppen, het ganstrekken en gansrijden in 2020 en de daarop volgende jaren in de huidige vorm niet door te laten gaan. Het feest hoeft er niet minder leuk om te worden. Het kan een mooie uitdaging zijn voor zowel de deelnemers als voor de gemeentes om hun creativiteit te gebruiken om deze vormen van dierenmishandeling te veranderen in een modern, leuk evenement zonder dierenleed of respectloosheid naar dieren.
Ik hoop dat dankzij uw bijdrage geen hanen en ganzen meer gedood hoeven te worden in 2020 voor het haanslaan in Zussen, het ganskoppen in Moelingen, het ganstrekken en het gansrijden in andere Belgische gemeenten.
Steeds meer landen in Europa verbieden het fokken van pelsdieren. In twaalf landen is er een verbod ingesteld, vaak met een uitfaseringsperiode. In vijf landen speelt nu de discussie over een fokverbod. Robert Molenaar van Animal Rights: “Bontfokkers kunnen geen kant op omdat in steeds meer landen een verbod is ingesteld of er aankomt. Dat is goed nieuws voor de pelsdieren.”
Een fokverbod van pelsdieren is ingesteld in de volgende landen: Groot Brittannië, Oostenrijk, Slovenië, Nederland, België, Kroatië, Macedonië, Noorwegen, Tsjechië, Servië, Bosnië en Herzegovina en Luxemburg. Molenaar: “In de meeste landen geldt er een uitfaseringsperiode zoals we die ook in Nederland en België kennen. Wat we gelukkig zien is dat al [veel nertsenfokkerijen stoppen](https://www.animalrights.nl/steeds-minder-nertsen-nederland) voor het totaalverbod in 2024 van kracht gaat.”
Momenteel speelt de discussie over een verbod in Ierland, Litouwen, Polen, Estland en Oekraïne. Molenaar: “Steeds meer landen stellen een fokverbod in. Dat is goed nieuws voor de miljoenen [nertsen](https://www.animalrights.nl/weg-met-bont/nertsen), [vossen](https://www.animalrights.nl/weg-met-bont/vossen), wasberen en [chinchilla’s](https://www.animalrights.nl/weg-met-bont/chinchillas) die onder erbarmelijke omstandigheden worden gefokt in de bontsector.”
Bontfokkers kunnen geen kant op omdat in steeds meer landen een verbod is ingesteld of er aankomt.
Animal Rights (AR) en Mobilisation for the Environment (MOB) hebben de provincie Gelderland verzocht om tot handhaving over te gaan met betrekking tot de vergunning in het kader van de Wet natuurbescherming van eendenslachthuis Tomassen Duck-To in Ermelo.1
Samenwerking
Animal Rights is een dierenrechtenorgansatie. MOB richt zich onder andere op klimaatverandering en biodiversiteit. Daar de vee-industrie een flink aandeel heeft in het veroorzaken van de klimaatcrisis en de grootste bron van stikstof is, was een samenwerking niet meer dan logisch.
Handhaven op ontbreken natuurvergunning
In de eendenslachterij van Tomassen Duck-To worden activiteiten verricht die de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten in een Natura 2000-gebied kunnen verslechteren of een significant verstorend effect kunnen hebben op de soorten waarvoor het gebied is aangewezen. Het gaat hierbij met name om de uitstoot van stikstof. Voor deze activiteiten is een vergunning op grond van artikel 2.7, tweede lid, Wet natuurbescherming (Wnb) vereist. Deze vergunning ontbreekt, waardoor er sprake is van een illegale situatie.
De organisaties verzoeken de provincie Gelderland handhavend op te treden en een einde te maken aan deze illegale situatie.
Slachthuis Tomassen Duck-To in Ermelo
Uitbreiding slachtingen
In september 2016 werden de activiteiten van eendencoöperatie VSE in Harderwijk overgeheveld naar eendenproducent Tomassen Duck-To in Ermelo.
Op 30 juli 2016 verklaarde het bedrijf in ‘Pluimveehouderij’: “De activiteiten van eendencoöperatie VSE in Harderwijk gaan in september over naar eendenproducent Tomassen Duck-To in Ermelo. De leden van VSE hebben hier eind juni unaniem mee ingestemd. De 4 vermeerderaars, de opfokker, de 2 broederijen en de pakweg 40 eendenmesters, die nu lid zijn en leveren aan VSE, produceren vanaf 1 september voor Duck-To Tomassen. Ook de twee merken van VSE – Kronenhof en Duck Royale – gaan dan naar die eendenproducent in Ermelo. Directeur Gertjan Tomassen is bezig om zijn slachtcapaciteit uit te breiden, want de aanvoer van slachteenden neemt toe door de samenwerking van 5,2 naar 9,4 miljoen dieren per jaar”.
Het is echter niet toegestaan om activiteiten te verrichten in afwijking van het vergunde ten tijde van de relevante referentiedatum.
Uitbreiding werkuren
De productie van VSE is kennelijk naar Duck-To Tomassen overgeheveld, maar de vergunde werktijden, stammend uit 2002, zijn nog steeds van 07:00 tot 16:00, maandag tot vrijdag. Deze werktijden worden systematisch overschreden en onderhands gedoogd door de gemeente. Er wordt momenteel gewerkt van 3.00/4.00 uur tot 20.00 uur.
De vergunde slachtcapaciteit bedraagt 3.500 eenden/uur conform de uitbreidingsvergunning van 2006. In 2013 werden 4,5 miljoen eenden geslacht. In 2018 bedroeg dit aantal 8,4 miljoen. In het eerder genoemde artikel werd op de vraag: “Worden vanaf 1 september alle eenden in Ermelo geslacht?”, geantwoord: “Dat is wel de bedoeling. We zijn bezig in Ermelo de slachtcapaciteit uit te breiden. Al het vaste personeel van VSE, 38 personen, komt naar Ermelo. Daar gaan we van 70 naar 110 personeelsleden. Een deel van de uitbreiding van de slachtcapaciteit realiseren we door van 5 slachtdagen van 7,5 uur te gaan naar 5 dagen van 12 uur. Het personeel gaat van 5 werkdagen van 7,5 uur nu naar 4 langere werkdagen van 9,5 uur. Ik heb dit met alle personeelsleden individueel besproken. Op een enkeling na stemden ze in met die nieuwe opzet.”
Onze conclusie is dat de productie significant is verhoogd.
Het leven van de eenden in de schuren
Verbouwingen
Tevens heeft er een groot aantal bouwkundige aanpassingen met forse uitbreidingen plaatsgevonden onder andere in die zin dat een aantal gebouwen/voorzieningen groter zijn gebouwd dan vergund. Daarnaast zijn er gebouwen daarna nog vergroot en nieuwe gebouwen bijgebouwd. Zie bijvoorbeeld de bouwvergunning van 2013: de bouw van nieuwe hallen met een toename van het totaal oppervlak van 292 naar 1280 m2. In een stuk van 4 april 2018 van RHDHV is sprake van een diesel gestookte ketel. Deze ketel komt niet voor in de aanvraag van 2002. Deze is kennelijk later vervangen door een gasgestookte ketel met een fors vermogen van 1.804 kW, hetgeen kennelijk nodig is om de verhoogde doorzet te kunnen realiseren.
PAS
2Op grond van het bovenstaande is er duidelijk geen sprake meer van continuïteit in de zin van de uitspraak van het Europese Hof van november 2018 in de PAS zaak. Het bedrijf had al veel eerder een natuurvergunning aan moeten vragen, onder andere ook vanwege de door het bedrijf veroorzaakte stikstofdepositie op toch al met stikstof overbelaste Natura 2000-gebieden in de omgeving. De gerealiseerde stikstofdepositie bedraagt circa 0,06 mol/ha/jaar op de Veluwe. 3
De gerealiseerde stikstofdepositie bedraagt circa 0,05 of 0,06 mol/ha/jaar op de Veluwe. Met de uitspraak over het Programma Aanpak Stikstof (PAS) op 29 mei 2019 is de drempelwaarde komen te vervallen en is ook voor deze depositie een vergunning op grond van de Wet natuurbescherming benodigd. Voorlopig echter geeft de provincie geen vergunningen (of een verklaring van geen bedenkingen) af op grond van de Wet natuurbescherming voor activiteiten met stikstofemissie gelet op de uitspraak van de Raad van State over het PAS.
Conclusie
De conclusie van de organisaties is dat het bedrijf in werking is in strijd met de bepalingen van de Wet natuurbescherming.
De organisaties verzoeken de provincie Gelderland om:
handhavend op te treden in die zin dat de werktijden/productie wordt teruggebracht tot hetgeen in 2002 is vergund.
na te gaan in hoeverre 7 juni 1994 als referentiedatum moet worden aangehouden c.q. ons de informatie te verstrekken waarop wij na kunnen gaan of 7 juni 1994 als referentiedatum dient te worden aangehouden. Hiertoe verzoeken wij u om toezending van de vergunning zoals deze in 1993/1994 gold in combinatie met de complete en volledige Aeriusberekeningen in de recent ingediende aanvraag.
handhavend op te treden en een einde te maken aan deze illegale situatie en de activiteiten van Tomassen Duck-To weer in overeenstemming te brengen met de vergunde situatie.
Provincie Gelderland heeft de beginselplicht tot handhaving en een eventueel gedoogbesluit zou in strijd zijn met de Habitatrichtlijn evenals de Richtlijn Industriële Emissies (RIE).
Ingebrekestelling en bezwaar
Ingevolge artikel 4:13 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) dient een bestuursorgaan, in dit geval de provincie Gelderland, binnen een redelijke termijn een besluit te nemen. Deze termijn is in ieder geval verstreken na 8 weken. Deze termijn was voor dit handhavingsverzoek op 19 november 2019 verstreken. De provincie Gelderland heeft geen besluit tot verdaging (artikel 4:14 Awb) genomen. Nu de redelijke termijn (art. 4:13 Awb) is verstreken is de provincie ook niet meer bevoegd tot het verdagen van de beslistermijn. MOB en Animal Rights stellen daarom provincie Gelderland in gebreke op basis van artikel 4:17 van de Awb. Tevens achten de organisaties het niet nemen van een besluit binnen een redelijke termijn een fictieve weigering om een besluit te nemen, waartegen ze bezwaar indienen.
De organisaties verzoeken de provincie om alsnog zo spoedig mogelijk een besluit te nemen. Wordt vervolgd …
Het bedrijf Pluda BVBA in Poppel wil uitbreiden naar 150.000 vleeskuikens. Nog tot en met 8 oktober kunnen bezwaarbrieven ingediend worden bij de gemeente Poppel.
Eerdere bezwaren voor deze stallen kon de gemeente niet overtuigen om de aangevraagde vergunningen niet af te leveren. Daarom dient ook Animal Rights nu bezwaar in en roept de organisatie op om massaal bezwaarschriften te sturen naar de gemeente. Dat kan je doen via [deze link](https://www.omgevingsloket.be/omvPubliek/?openbaaronderzoek “”) In de zoekbalk typ je ‘Ravels’ en dan kan je doorklikken naar Pluda BVBA en kan je een bezwaarschrift indienen. 12
Hieronder kan je het bezwaarschrift lezen dat Animal Rights overmaakte aan de gemeente. Gebruik ons bezwaarschrift gerust als voorbeeld om je eigen brief op te stellen naar de gemeente Ravels.
Aan het College van Burgemeester en Schepenen van de gemeente Ravels en aan de omgevingsambtenaar van de gemeente Ravels.
Animal Rights dient dit bezwaarschrift in tegen de aanvraag van een milieuvergunning in Ravels, Beekseweg 59, 3de afdeling, sectie B, nrs.43/N/2 en 43/P/2 – OMV ref. OMV_2019090537 voor de verdere exploitatie en verandering door de uitbreiding van een pluimveebedrijf.
1. Levende, voelende individuen opsluiten is onethisch
2. Ammoniakuitstoot werkt klimaatverandering in de hand
3. Vervuiling van intensieve veeteelt veel hoger dan gedacht
4. Langdurige effecten op menselijke gezondheid, dieren en biodiversiteit
5. Wetenschap roept massaal op minder vlees te eten
6. Hoge risico’s volksgezondheid
7. Geurhinder, toename insecten, geluidsoverlast en verhoogde CO2 uitstoot
8. Tijd van dieren fokken loopt ten einde – de toekomst is plantaardig
9. Dierenwelzijn
10. Evacuatie moeilijk tot onmogelijk
11. Intensieve veeteelt is niet duurzaam of diervriendelijk
Animal Rights VZW, onze medewerkers, onze vrijwilligers en onze medestanders dienen collectief bezwaar in tegen deze vergunningsaanvraag.
Wij zijn fel gekant tegen dit project en vragen daarom om de omgevingsvergunning te weigeren en het milieueffectenrapport alsnog af te keuren op basis van onderstaande argumenten.
1 Kippen zijn levende, voelende en gevoelige individuen. Het is onethisch om voelende wezens op te sluiten in megastallen waar ze bovendien geen natuurlijk gedrag kunnen vertonen, nooit een greintje zonlicht zullen zien, frisse buitenlucht kunnen inademen of gras onder hun poten zouden kunnen voelen.
2 Kippenstallen zijn verantwoordelijk voor 7,5% van de ammoniakuitstoot in Vlaanderen. Het verdampt uit de kippenmest in de stallen en vindt de weg naar buiten via de ventilatiesystemen. Tot 40% van het fijn stof in Vlaanderen zou bestaat uit ammoniak. Ammoniak verzuurt de bodem, vervuilt de lucht en is een belangrijke bron van secundair fijn stof. Het is daarbovenop een van de drie voornaamste gassen die het broeikaseffect versterken en dus bijdragen aan klimaatopwarming.
3 De vervuiling van bijna alle kippenstallen wordt zwaar onderschat. Dat is aangetoond door documenten van de Vlaamse Landmaatschappij en onderzoek van het Instituut voor Landbouw-, Visserij- en Voedingsonderzoek (ILVO) en van de Universiteit van Wageningen. Uit dit onderzoek blijkt o.a. dat de ammoniakuitstoot veel hoger ligt dan aanvankelijk gedacht. Vooral op plekken waar er veel intensieve veeteelt is, wordt er meer ammoniak en fijn stof in de lucht opgemeten dan op andere plekken. Bovendien worden de toegelaten waarden in die regio’s het vaakst overschreden.
4 Op locaties met industriële veeteelt, en dus veel dierlijke mest, komt veel ammoniak vrij. Langdurige blootstelling aan het gas kan leiden tot ernstige longziektes bij mensen. Maar ook de dieren, gewassen en de hele biodiversiteit rondom de boerderijen lijden hier ernstig onder.
5 Volgens wetenschappers moeten we minder vlees eten. In het licht van de overgang van dierlijk eiwit naar plantaardig eiwit kan niet worden verklaard dat men vandaag de dag de uitbouw van grootschalige pluimveefabrieken zou toestaan of zelfs maar overwegen.
6 De risico’s van de intensieve veehouderij voor de volksgezondheid zijn hoog. Het lijden van elk dier in dergelijke stresserende omstandigheden is niet alleen enorm, maar het betekent ook dat ziekten zich snel verspreiden. Bovendien is de kans reëel dat bij een uitbraak van een epidemie de besmetting ook overgedragen wordt naar de werknemers en de gemeenschap.
7 Bij de uitbouw van dergelijke stallen is er ook meer geurhinder, toename van insecten en geluidsoverlast. Bovendien zal de uitbouw het aantal grote vrachtwagenbewegingen rond dit bedrijf aanzienlijk doen toenemen.
Aangezien de 150.000 vleeskuikens al op een leeftijd van zes weken naar het slachthuis gebracht worden, zullen er ook meer vrachtwagens in en rond Poppel rondrijden, wat opnieuw voor een verhoogde uitstoot zorgt van CO₂
8 We moeten beseffen dat de tijd van het fokken van dieren ten einde loopt en op een intelligente, ethische en morele manier reageren op deze verzoeken om stallen verder uit te bouwen. Het is in niemands belang om hiermee door te gaan, en vooral niet in dat van de dieren en het milieu. Wie mee wil evolueren moet niet investeren in grotere stallen, maar in dier- en milieuvriendelijke, plantaardige alternatieven die bovendien ook nog eens beter zijn voor de menselijke gezondheid.
9 Het welzijn van de dieren kan onmogelijk gegarandeerd worden voor alle 150.000 dieren in een megastal. Dat betekent ook dat zieke dieren geen aangepaste medische zorgen kunnen krijgen en maar al te vaak vroegtijdig sterven. Zieke of dode dieren zorgen voor een snelle en gevaarlijke verspreiding van ziektes. Het op deze manier opsluiten van zoveel dieren ontneemt hen de mogelijkheid om hun natuurlijk gedrag te vertonen. Dit zorgt voor vreselijk lijden.
10 Door de omvang van de stal is het amper tot niet mogelijk om de dieren in geval van nood te evacueren. Dit kan vreselijk lijden en een enorm verlies aan levens met zich meebrengen.
11 Intensieve veeteelt is niet duurzaam of diervriendelijk. Deze redenen alleen al zouden doorslaggevend moeten zijn om de vergunning niet toe te kennen.
Wij hopen dan ook dat jullie, College van Burgemeester en Schepenen van de gemeente Ravels en aan de omgevingsambtenaar van de gemeente Ravels, de juiste beslissing nemen en de omgevingsvergunning te weigeren en het milieueffectenrapport alsnog afkeuren.
Hoogachtend
(Jouw naam)
Megastallen worden in ons buurland Nederland gedefinieerd wanneer een landbouwbedrijf 7500 varkens telt. Verdere cijfers zijn 1200 fokvarkens, 120.000 leghennen, 220.000 vleeskuikens, 250 melkkoeien of 2.500 vleeskalveren. 3
In België definieerde Greenpeace dit jaar een megastal als ‘veeteeltbedrijven met een omzet van minstens 500.000 euro per jaar’. De voorbije twaalf jaar is er sprake van een enorme groei, want op dit moment zijn er volgens Greenpeace 28.730 veeteeltbedrijven, waarvan er 4120 megastallen zijn in België. 4 “De oplossing is niet steeds meer dieren op kleinere oppervlaktes proppen. De oplossing is plantaardig, zodat iedereen – inclusief de dieren – van het leven kan genieten”, zegt Van Campenhout.
Animal Rights roept iedereen op bezwaar aan te tekenen tegen de bouw van deze onetische megastal in Poppel. De organisatie raadt ook aan om een oogje in het zeil houden en bij de bouw of uitbreiding van stallen onze hulp in te roepen. Animal Rights helpt je graag op weg met het opstellen van een bezwaarschrift om de bouw en uitbreiding van stallen tegen te houden. Contacteer ons via [email protected] of [email protected]
Animal Rights roept iedereen op om melding te maken wanneer er stallen uitgebreid worden of nieuwe stallen gebouwd worden
Het opsluiten en uitbuiten van dieren is niet meer van deze tijd. Wie mee wil evolueren zal moeten investeren in diervriendelijke, plantaardige alternatieven en niet meer in nieuwe stallen
De oplossing is niet steeds meer dieren op kleinere oppervlaktes proppen. De oplossing is plantaardig, zodat iedereen – inclusief de dieren – van het leven kan genieten
