De provincie Zuid-Holland heeft jagers toestemming gegeven om tot 15 juli 2023 ’s nachts konijnen te doden met kunstlicht, geluiddempers, honden, fretten, vang- of drijfnetten, kastvallen en vangkooien. Jessica Smit, Animal Rights: “De provincie verruimt de bevoegdheden van jagers aanzienlijk, terwijl er al mogelijkheden te over zijn om konijnen te doden. Wij stappen samen met Fauna4Life naar de rechter.”
Konijnen worden in de Wet natuurbescherming aangemerkt als jachtwild en mogen vanaf 15 augustus t/m 31 januari voor het [plezier bejaagd worden](https://www.animalrights.nl/vermaakjacht-plezierjacht-hobbyjacht). Dit kan van zonsopkomst tot zonsondergang met fretten, buidels, honden, jachtvogels en het geweer. Naast de plezierjacht staan konijnen op de landelijke vrijstellingslijst, dit houdt in dat ze het hele jaar gedood mogen worden ter voorkoming van schade en overlast, hierbij mogen naast bovengenoemde middelen als extra middelen kastvallen en vangkooien worden gebruikt.
In 2017 zijn er in totaal 6.258 konijnen gedood in Zuid-Holland. Er zijn 3.336 konijnen gedood in het kader van de [plezierjacht](https://www.animalrights.nl/vermaakjacht-plezierjacht-hobbyjacht) en 2.922 op basis van een ontheffing (verleende toestemming).
Konijnen mogen het hele jaar worden bejaagd: voor het plezier (in het [jachtseizoen](https://www.animalrights.nl/vermaakjacht-plezierjacht-hobbyjacht)) of ter voorkoming van schade (landelijke vrijstelling). De provincie Zuid-Holland maakt nu de nachtelijke jacht op konijnen mogelijk op begraafplaatsen, sportvelden, industrieterreinen en andere vormen van eigendom en in het belang van de openbare veiligheid, binnen de bebouwde kom en in jachtvelden die niet aan de regels voldoen.
In het besluit van de provincie wordt niet genoemd of uiteen gezet dat er ook daadwerkelijk sprake is van schade of gevaar: alleen dat er konijnen aanwezig zijn in de genoemde gebieden.
Pauline de Jong, Fauna4Life: “In feite zijn konijnen in de provincie Zuid-Holland nergens en nooit meer veilig, terwijl het volgens de wet gaat om een ‘beschermde’ diersoort. In het Havengebied van Rotterdam worden jaar in jaar uit duizenden konijnen gedood, waaruit blijkt dat het ook nog eens gaat om een zinloze activiteit.”
Animal Rights en Fauna4Life maken zich ernstig zorgen over het gemak waarmee de provincie ontheffingen verleend en de bevoegdheden van jagers oprekt. Jessica Smit, Animal Rights: “Het provinciebestuur lijkt keer op keer te vergeten dat het hier om levende, voelende wezens gaat. Wij gaan voor een volledig einde aan de jacht in Nederland.”
[Lees ook: Zuid-Holland gaat ’s nachts vossen afschieten.](https://www.animalrights.nl/zuid-holland-gaat-s-nachts-vossen-afschieten)
In feite zijn konijnen in de provincie Zuid-Holland nergens en nooit meer veilig, terwijl het volgens de wet gaat om een ‘beschermde’ diersoort.
Het provinciebestuur lijkt keer op keer te vergeten dat het hier om levende, voelende wezens gaat. Wij gaan voor een volledig einde aan de jacht in Nederland.
Vorige zaterdag sloot Animal Rights zich aan bij de betoging van dierenrechtenorganisatie Bite Back voor de poorten van het grootste varkensslachthuis van België in Oevel. Bite Back en het buurtcomité zetten zich al jaren in voor de sluiting van het slachthuis. Els Van Campenhout, campagnecoördinator Animal Rights: “Bij Sus Campinae worden 720 varkens per uur geslacht en bovendien opereren zij zònder omgevingsvergunning. Het is een regelrechte schande dat dit slachthuis nog steeds open is.” De dierenrechtenorganisaties willen dat het slachthuis onmiddellijk wordt gesloten.
[Teken ook onze petitie voor de definitieve sluiting van slachthuizen.](https://www.animalrights.nl/sluit-de-slachthuizen)
De Raad van State vernietigde vorig jaar de omgevingsvergunning die ex-minister Joke Schauvliege verleende. Daarop besloot de minister om geen nieuwe vergunning meer te verlenen. Het slachthuis blijft intussen operationeel zonder dat er enige boetes opgelegd worden. Om te vermijden dat ze de deuren definitief zullen moeten sluiten op 9 augustus, heeft het slachthuis een nieuwe aanvraag ingediend om de vergunning alsnog te bekomen.1
Het ging om een vreedzaam protest waarin het onbegrip benadrukt wordt dat dit slachthuis gewoon open mag blijven zonder omgevingsvergunning. Ook het hallucinante aantal dieren dat er geslacht wordt klagen we aan: 720 per uur, 40.000 per week en zo’n 2 miljoen per jaar.
Vijf inspirerende speeches werden verzorgd door Bite Back, het Oevelse buurtcomité, Vlaams parlementslid Hermes Sanctorum en door onze campagnecoördinator Els Van Campenhout: “Varkens zijn voelende, levende wezens die even intelligent zijn als een driejarig kind. We staan hier letterlijk voor een gebouw dat geschiedenis is. De toekomst is plantaardig en slachthuizen zijn passé.”
Mensen hingen zelfgemaakte boodschappen van verdriet, vrede en hoop aan de poorten van het slachthuis, waarop op een minuut stilte volgde.
Animal Rights en Bite Back eisen de sluiting van alle slachthuizen. De toekomst is plantaardig en we kijken vooruit met het oog op een betere wereld voor dier, mens en en planeet.
Kom op 16 juni 2019 naar de [Mars voor Sluiting van de slachthuizen](https://www.facebook.com/events/544477922627878) in Brussel.
We staan hier letterlijk voor een gebouw dat geschiedenis is. De toekomst is plantaardig en slachthuizen zijn passé.
Het commerciële onderzoekscentrum Triskelion, onderdeel van TNO, stopt met dierproeven. Na jarenlang proefdierengebruik richt Triskelion nu de pijlen op een zelf ontwikkeld alternatief, genaamd TIM (zie video). Toxicoloog en Animal Rights campagnecoördinator Jen Hochmuth is enthousiast: “TIM simuleert het verteringsstelsel van een mens. Hiermee kunnen medicijnen geheel veilig en zonder proefdieren getest worden.”
Op 16 januari 2019 publiceerde de Staatscourant dat de vergunning om proefdieren te fokken en te gebruiken werd ingetrokken. 1 Robert Molenaar van Animal Rights nam contact op met Triskelion voor meer uitleg. Molenaar: “Een belangrijke motivatie voor Triskelion om geheel dierproefvrij te gaan is dat de betrouwbaarheid van dierproeven te wensen overlaat. Dieren reageren anders op stoffen dan mensen waardoor je amper een vertaalslag kan maken.”
In het gesprek kwam naar voren dat het innovatieve bedrijf verder kijkt dan het hier en nu. De Nederlandse overheid heeft de ambitie uitgesproken om voorloper te worden in dierproefvrij onderzoek en Triskelion sluit zich aan bij deze doelstelling. De stip op de horizon, van een dierproefvrije wereld, een belangrijke reden was om niet te investeren in verdere dierproeven.
Hochmuth: “Een logische redenering. Waarom zou je als bedrijf in dierproeven blijven investeren terwijl de toekomst in moderne dierproefvrije technieken ligt?”
Uit de laatste beschikbare cijfers blijkt dat Triskelion in 2014 nog meer dan 8.000 dierproeven heeft uitgevoerd op muizen, ratten, konijnen, geiten, kippen en zebravissen.2 Maar liefst 18.5% van deze experimenten zorgde voor ernstig leed bij de proefdieren.3 Molenaar: “We betreuren het dierenleed maar we zijn blij met de stappen die nu gemaakt zijn. We zijn uitgenodigd om een kijkje te nemen in de keuken van Triskelion in Zeist. Dat doen we graag!”
Ondanks alle [massale protesten](https://www.animalrights.be/petitie-voor-vrijlating-labradors-massaal-getekend) van de voorbije anderhalve maand, werden de zes labradors gisteren afgemaakt in het proefdiercentrum van de Universiteit van Göteborg. De honden waren ingezet in een gruwelijk en overbodig onderzoek naar tandimplantaten. Jen Hochmuth van Animal Rights betreurt dit ten zeerste: “We rouwen om Venus, Milia, Mimosa, Luna, Lotus en Zuri die beroofd zijn van hun leven.”
Na de [onthulling over het hondenexperiment](https://www.animalrights.be/red-de-labradors-uit-het-lab) door de Zweedse dierenrechtenorganisatie Djurrättsalliansen hadden meer dan 85.000 mensen de petitie getekend voor de vrijlating van de labradors. De honden hadden al heel wat te stellen: 80% van de tanden waren getrokken en zij moesten meerdere zware operaties ondergaan. De reddingsactie mocht helaas niet baten.
Robert Molenaar van Animal Rights: “Met welk recht laten we andere individuen opzettelijk lijden in dierproeven en behandelen we dieren alsof ze waardeloze gebruiksvoorwerpen zijn?”
Voor de katten Grollan en Bullen was er wel goed nieuws: Ze komen vrij en worden herplaatst bij liefdevolle mensen.
Dit soort experimenten met honden is al sinds de jaren 90 aan de Universiteit van Göteborg gaande en ondertussen zijn er minstens 200 honden gebruikt en gedood.1 De Universiteit van Göteborg heeft dan ook elke poging tot een dialoog geweigerd en wou niet deel nemen aan een publiekelijk en wetenschappelijk debat over het experiment.2
Animal Rights heeft ook eerder aangetoond dat de relevantie van zulke dierproeven twijfelachtig is en dat er een [veilig alternatief voor het ontwikkelen en testen van tandheelkundige implantaten](https://www.animalrights.be/3-alternatieven-voor-akelige-dierproeven) bij mensen bestaat.
Jen Hochmuth: “We zien telkens weer hetzelfde probleem terugkeren. Wetenschappers die uit gemakzucht vasthouden aan de dierproef als “gouden standaard” ongeacht het bestaan van alternatieven die wel vooruitgang boeken zonder dierenleed.”
Het controversiële hondenexperiment heeft er toe geleid dat het gebruik van proefdieren opnieuw onder de aandacht kwam. Nu moeten we ervoor zorgen dat deze experimenten nooit meer mogen gebeuren.
Samen vechten we voor een andere wereld – een wereld waarin dieren niet als experimentele objecten worden gezien. Deze verandering is hier en nu aan de gang. Het voorbeeld van het Nederlands labo [Triskelion bewijst dat het anders kan](https://www.animalrights.be/triskelion-stopt-met-dierproeven). Na jarenlang proefdierengebruik richt Triskelion nu de pijlen op een zelf ontwikkeld alternatief, volledig vrij van dierenleed.
De toekomst is zonder dierproeven.
“We zien telkens weer hetzelfde probleem terugkeren. Wetenschappers die uit gemakzucht vasthouden aan de dierproef als “gouden standaard” ongeacht het bestaan van alternatieven die wel vooruitgang boeken zonder dierenleed.”
De Centrale Commissie Dierproeven weigert een dierproef-aanvraag en de onderliggende documenten openbaar te maken. Het gaat om [experimenten op apen uitgevoerd door het Erasmus MC](https://www.animalrights.nl/doodzieke-proefdieren-het-erasmus-mc) in Rotterdam. Animal Rights campagneleider Robert Molenaar diende het verzoek in: “We gaan door totdat alle stukken boven tafel zijn. Blijkbaar heeft het Erasmus MC het één en ander te verbergen.”
Lees ook: [Mars op Wereldproefdierendag in Rotterdam](https://www.animalrights.nl/mars-op-wereldproefdierendag).
Animal Rights is verbaast over de halsstarrige houding van het Erasmus MC om alle informatie over het eigen proefdierengebruik te verhullen. Er is amper informatie beschikbaar over het hoe en waarom van de dierproeven in het Erasmus MC. De meest actuele informatie is afkomstig uit het jaarlijkse Zo Doende rapport van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit. Hieruit blijkt dat het Erasmus MC het grootste proefdiercentrum van Nederland is met bijna 30.000 dierproeven op o.a. muizen, hamsters, konijnen, fretten, varkens en apen.
Molenaar: “In 2008 tekende het Erasmus MC nog de Code Openheid Dierproeven. 1 Volgens deze code verplicht de ondertekenaar zich om de dialoog aan te gaan met de maatschappij. Deze code stelt duidelijk dat de openheid niet vrijblijvend is, maar het laatste wat het Erasmus MC doet is openheid van zaken geven.”
De [Centrale Commissie Dierproeven](https://www.animalrights.nl/waarom-dierproeven-altijd-worden-goedgekeurd) gaat nu mee in de zienswijze van het Erasmus MC. Het proefdiercentrum wil zich onttrekken aan de openbaarheid omdat zij bang zijn voor mogelijke acties van dierenrechtenactivisten. Het zou namelijk gaan om experimenten op een ‘aaibare’ diersoort.
Molenaar: “Onder het mom van bedreigingen wil het Erasmus MC geen enkele informatie openbaar maken. Maar het is toch niet vreemd dat je als burger wilt weten wat voor akelige dierproeven het Erasmus MC uitvoert met belastinggeld?”
Overigens moest het Erasmus MC onlangs met de billen bloot. Tijdens een rechtszaak, aangespannen door Een DIER Een VRIEND, kwam naar voren dat de enige ontvangen ‘bedreiging’ een kerstkaart uit 2010 was. Het ging om een actie van ADC (voorloper van Animal Rights) met voorgedrukte kerstkaarten. 2 Op één van deze kerstkaarten had iemand een persoonlijke tekst toegevoegd. “Het is zeer kwalijk dat een instituut zoals het Erasmus MC met zulke zware aantijgingen komt en vervolgens geen enkel bewijs heeft,” aldus Molenaar.
Binnenkort schuift Animal Rights aan bij het jaarlijkse overleg met de Universiteit Utrecht en de Radboud Universiteit om te spreken over het gevoerde proefdierenbeleid. Deze instellingen geven wel invulling aan de Code Openheid Dierproeven.
