Op maandag 15 juli zal op verschillende reclamemasten in Nederland de mediacampagne van Animal Rights tegen ganzenvergassingen van start. De campagne zal ongeveer twee weken draaien. De campagne zal naar schatting een bereik hebben van 1 miljoen mensen.
Animal Rights wil met de campagne aandacht vragen voor het leed wat ganzen ondergaan tijdens de jaarlijkse ruivangsten en de brute vergassingen die hierop volgen.
Barbaarse praktijken
Animal Rights zet zich sinds 2015 in tegen het vergassen van ganzen. Zo zijn er demonstraties georganiseerd, vergassingsacties verstoord en juridische procedures aangespannen. Helaas komen elk jaar, ondanks inspanningen van Animal Rights en ook de Partij voor de Dieren, vele ganzen op een pijnlijke manier aan hun einde door middel van de vergassingen.
De locaties van de masten
Twins A4 richting Den Haag;
Den Haag A12 richting Zoetermeer;
Amsterdam, A5 richting Amsterdam.
Spot je de campagne? Maak een foto en tag ons op social media!
De vergassingen vinden plaats in de maanden mei, juni en juli.In deze periode zijn de ganzen extra kwetsbaar vanwege de rui en kunnen ze niet wegvliegen. Van deze kwetsbaarheid maakt Duke Faunabeheer, de partij die de vangsten coördineert en uitvoert, gretig gebruik. Campagnecoördinator Aysis Plet: “Het is onmogelijk te bevatten dat wij in 2024 als een land wat zichzelf profileert als vooruitstrevend en geciviliseerd, levende en voelende individuen zonder pardon de gaskamer in sturen”.
Vergassingen gaan genadeloos door
Alleen in 2022 werden er al 14.350 ganzen vergast tijdens de ruivangst, en met de plannen om ook in Zeeland de komende 5 jaar op grote schaal ganzen te gaan vergassen zullen er gegarandeerd nog meer onschuldige slachtoffers vallen. In de media wordt vaak het beeld geschetst dat vangen en vergassen een diervriendelijke methode is om ganzenpopulaties te beheren, maar niets is minder waar.
“Het is onmogelijk te bevatten dat wij in 2024 als een land wat zichzelf profileert als vooruitstrevend en geciviliseerd, levende en voelende individuen zonder pardon de gaskamer in sturen.”
Campagnecoördinator Aysis Plet
Op 4 juni dit jaar worden er in Westerwatering in Zaandam honderden ganzen met grof geweld bijeen gedreven en vervolgens massaal vergast. Animal Rights was samen met de Partij voor de Dieren aanwezig bij de actie naar aanleiding van een anonieme tip. Onder de ganzen breekt totale paniek uit, zoals te zien is op deze schokkende beelden.
Van de ganzen die in Nederland vergast worden, is ongeveer 39% juveniel. Juveniele ganzen zijn jonge dieren die dat jaar zijn geboren en bijna kunnen vliegen op het moment van de vergassingen.
Ook langs de A4 richting Zoetermeer is de campagne te zien
Cru en nutteloos
De vergassingen worden uitgevoerd om twee redenen: ter voorkoming van belangrijke schade aan gewassen en voor de veiligheid van het luchtverkeer rondom Schiphol. Tegelijkertijd worden er in de Haarlemmermeer nog steeds gewassen geteeld die ganzen lokken: “Uit analyse van de verspreiding van de ganzen tijdens de julitelling blijkt slechts een klein deel van de vogels uit de 0-10 km zone zich in de Haarlemmermeer te bevinden, namelijk 3%.” De overige 97% ganzen verblijven op geruime afstand van Schiphol en vliegen tweemaal daags de Haarlemmermeer in om te foerageren. Al in 2016 concludeerde Wageningen Universiteit dat de enige reden waarom ganzen het gebied rond Schiphol bezoeken, de aanwezigheid van voedsel is.
De campagne tegen ganzenvergassingen langs de A5 richting Amsterdam
Animal Rights blijft strijden voor de ganzen
Nederland is niet alleen een aantrekkelijk land voor mensen, maar ook voor dieren. Zij zijn zich niet bewust van onze regels en wetten, maar ze ondervinden wel de consequenties van een overtreding. Het wordt tijd om een visie te ontwikkelen waarbij ook de rechten van dieren worden erkend.
“Het moet eens afgelopen zijn met de intensieve melkveehouderij die ons land in monotone grasvlaktes heeft veranderd. Die grasvlaktes fungeren inmiddels als ganzenkerkhoven.We strijden door!”
Campagnecoördinator Aysis Plet
Campagnecoördinator Aysis Plet: “Het kan niet door de beugel dat een land wordt ingericht als ganzenbuffet, maar vervolgens elke gans die er (logischerwijs) op afkomt wordt afgeknald, vergast of de nek wordt omgedraaid. Het moet eens afgelopen zijn met de intensieve melkveehouderij die ons land in monotone grasvlaktes heeft veranderd. Die grasvlaktes fungeren inmiddels als ganzenkerkhoven. We strijden door!”
Op 14 mei 2024 publiceert de provincie Limburg een ontwerpbesluit omgevingsvergunning voor de varkensindustrieel Vevar BV. Men wil het bedrijf aan de Neulensteeg 2 te Ospel uitbreiden met in totaal 146 kraamzeugen, 746 guste/dragende zeugen en 10.680 gespeende biggen. Na deze uitbreiding kunnen er in totaliteit binnen de varkenshouderij 1.026 kraamzeugen, 3.706 guste- en dragende zeugen, 864 opfokzeugen, 8 dekberen en 23.160 gespeende biggen worden opgesloten, bijna 29.000 varkens, de ongespeende biggen niet meegerekend!
Aan het varkensfabriekscomplex van 7 enorme stallen, moeten er nog eens 4 worden toegevoegd in de plannen: stal 8: 6220 gespeende biggen Stal 9: 6220 gespeende biggen Stal 10: 6220 gespeende biggen Stal 11: 863 guste/dragende zeugen & 8 dekberen
Er is al een natuurvergunning uit 2017 voor 11 stallen en die wordt als referentie gebruikt. Vevar beweert binnen de destijds vergunde emissielimiet van ruim 10.000 kilogram ammoniak per jaar te blijven door een truc uit te halen met een onbewezen innovatief huisvestingssysteem voorzien van een mestschuiftechniek en een gecombineerd luchtwassysteem. Via de Crisis- en herstelwet kan voor een aangevraagd innovatief huisvestingssysteem een bijzondere geur- en ammoniakemissiefactor toegekend worden met een bijbehorende geur- en ammoniakemissie.
Animal Rights legt in haar zienswijze uit dat het hier een stalsysteem betreft met een ‘proefstalstatus’. Concreet betekent dit dat de verwachte voordelen van dergelijk proefstallen nog niet vast staan, vandaar ook de ‘proefstalstatus’.
De provincie stelt dat er in de aangevraagde situatie geen sprake zal zijn van een toename van stikstofdepositie op Natura 2000-gebieden. Maar daar de werking van de proefstallen nog niet vaststaat, kan daar ook niet met zekerheid van worden uitgegaan. En dus kan de provincie niet met zekerheid stellen dat de aangevraagde situatie niet zal resulteren in een toename van de stikstofdepositie.
Verder wijst Animal Rights er op dat de natuurvergunning van 2017 met inachtneming van andere stalsystemen verleend is. Dit betekent dat de nu te vergunnen proefstallen nog niet eerder natuurvergund of -beoordeeld zijn.
De provincie is in de besluitvorming tekortgeschoten. Animal Rights verzoekt de provincie dan ook het ontwerpbesluit te herzien en de omgevingsvergunning niet te verlenen.
VEVAR
Vevar staat voor Van der Velden Varkens. Het varkensbedrijf is in 1976 gestart in Heusden, gemeente Asten, en is over de jaren gigantisch gegroeid. Het bedrijf heeft locaties in Nederland en Duitsland. Naast het bedrijf aan de Neulensteeg staat er bijvoorbeeld nog een VEVAR varkensfabriek aan de Gevlochtsebaan in Heusden. Op zondagmiddag 8 september 2019 kwamen 500 biggen om bij een stalbrand in een VEVAR stallencomplex aan de pijlstaartweg in Asten. Ook de vervallen kippenschuren aan de Horick 1B in Ospel behoren aan VEVAR toe.
Update
Op 15 april 2026 maakt de provincie Limburg bekend dat de aanvraag voor de uitbreiding op 4 april is ingetrokken en dus geen besluit meer zal nemen op deze aanvraag. 1
Eind december 2025 zegt eigenaar Maartin van der Velden al tegen Pigbusiness dat hij na jaren van tegenwerking heeft besloten te stoppen met zijn varkensbedrijf Ospel Vevar. 2 Volgens het artikel besloot hij vanwege de negatieve publiciteit in december 2024 om alsnog gebruik te maken van de stoppersregeling. Op 16 september 2025 werd de aanvraag voor het wijzigen van de natuurvergunning in het kader van de Lbv/Lbv+ regeling ingediend. 3 Als daarop een besluit is genomen, zal er een woonwijk van naar schatting twee- tot vierhonderd woningen gebouwd worden.
Het is inmiddels ruim 5 jaar geleden dat 900 varkens stikten in een schuur in Meddo. Na een jarenlange juridische strijd tussen de Nederlandse voedsel- en warenautoriteit (NVWA) en dierenrechtenorganisatie Animal Rights krijgt het bedrijf dan toch een boete opgelegd.
Donderdagochtend 20 juni 2019 vond de politie na een melding ruim 900 dode varkens op verschillende stapels buiten een schuur aan de Goorweg in het gehucht nabij Winterswijk. Als blijkt dat de dieren hoogstwaarschijnlijk zijn gestikt als gevolg van het uitvallen van de ventilatie in de stal trekt de politie zich terug en neemt de NVWA het onderzoek over.
Animal Rights vraagt het onderzoeksrapport op en krijgt na meer dan een jaar één zogenaamd Rapport van Bevindingen in handen. Daaruit blijkt dat de varkensboer, die zelf in Vragender woont, zo’n 7 km van de stal, tot driemaal toe het alarm genegeerd heeft. De NVWA weigert echter op te treden omdat “de betrokken ondernemer niet alleen emotioneel, maar ook financieel reeds zwaar getroffen [is] door dit betreurenswaardige incident.”
Animal Rights pikt dat niet en dient een handhavingsverzoek in bij de NVWA om de varkensfokker alsnog te laten bestraffen voor het laten stikken van de 900 varkens. De NVWA wijst dat af, Animal Rights maakt daartegen bezwaar, de NVWA wijst ook dat af en Animal Rights gaat in beroep.
Op 10 januari 2024 was dan eindelijk de zitting van het College van Beroep voor het bedrijfsleven in het Paleis van Justitie in Den Haag. Het was ook voor de drie rechters duidelijk dat de NVWA haar werk niet naar behoren heeft gedaan. Zo belde de advocaat van de NVWA een dag voor de zitting met de betreffende varkensboer of er nu wel een werkend alarmsysteem was; dus zonder zelf een controle uit te voeren. Verder kan de NVWA vier en een half jaar na de tragedie nog steeds niet vertellen of de verzekering al dan niet heeft uitgekeerd en dus ook het eigen argument niet onderbouwen dat de “ondernemer niet alleen emotioneel, maar ook financieel reeds zwaar getroffen” was. De NVWA-advocaat kan verder ook niet vertellen of dit bedrijf sindsdien gecontroleerd is, maar vermoedde van niet, en het bedrijf lijkt door de NVWA ook niet onder verscherpt toezicht (VeTo) te zijn geplaatst, wat je toch zou verwachten als door nalatigheid 900 varkens creperen.
Op 5 maart 2024 verklaart het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBb) het beroep van Animal Rights gegrond en vernietigt het besluit om niet te handhaven. De NVWA krijgt 8 weken om een nieuw besluit te nemen met inachtneming van deze uitspraak. Dat besluit komt er niet. Eind mei 2024 stelt Animal Rights beroep in tegen het niet tijdig beslissen door de NVWA. Op 16 juli krijgt de minister/NVWA een dwangsom opgelegd; ze moet binnen twee weken alsnog een besluit nemen.
Op 4 juli 2024 ontvangt Animal Rights het procesdossier.. Daaruit blijkt dat de NVWA op 5 april 2024, 4 jaar en 9 maanden na het stikken van de varkens en 1 maand na de uitspraak van het CBb, een inspectie heeft uitgevoerd bij de bewuste stallen. De inspectie werd uitgevoerd naar aanleiding van Animal Rights’ handhavingsverzoek. Er wordt een Rapport van Bevindingen opgesteld, omdat bijna alle aanwezige varkens (4912 individuen) op het bedrijf niet de beschikking over een minimale verlichtingssterkte van 40 lux hadden. De boer krijgt een half jaar om het in orde te maken.
Ook krijgt het bedrijf officiële waarschuwingen voor het niet aanwezig zijn van een alarmplan, het missen van wroetbaar hokverrijkingsmateriaal en te grote spleetbreedte van de roostervloeren. De varkensboer lijkt weinig bijgeleerd te hebben.
Gebaseerd op de Rapporten van Bevinding van 20 juni 2019 en 5 april 2024 stuurt de NVWA het bedrijf op 22 mei 2024 alsnog een voornemen tot boeteoplegging van 4.500 euro voor de volgende feiten:
Het niet zorgdragen voor voldoende verse lucht of zuurstof voor de dieren.
Het niet voorzien zijn van een passend noodsysteem waarmee voldoende verse lucht kan worden aangevoerd als het hoofdsysteem uitvalt.
En de te lage lichtintensiteit.
Dat wordt opgevolgd met een boetebeschikking op 14 juni 2024. Het bedrijf heeft geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid om een zienswijze in te dienen. Wel kan het nog bezwaar maken tot 6 weken na 14 juni 2024.
“Deze zaak is opnieuw een voorbeeld van hoe de NVWA in de allereerste plaats functioneert als de beschermheer van de vee-industrie,” zegt Animal Rights adviseur Erwin Vermeulen. “De NVWA vond, ondanks dat de boer zelf toegaf dat hij het alarm meermaals negeerde, dat de boer emotioneel en financieel zo zwaar getroffen was, dat de minimale boete die er staat voor het ombrengen van 900 dieren door nalatigheid, daar niet boven op kon. De NVWA onderbouwde dit de afgelopen 5 jaar nooit. We weten nog steeds niet of de verzekering heeft uitbetaald en of er nu wel een functionerend noodsysteem is voor wanneer de ventilatie uitvalt.”
Het is enkel en alleen aan de vasthoudendheid van Animal Rights en Utopie Advocaten te danken dat er nog een beetje gerechtigheid is gekomen voor deze dieren. De boete is verwaarloosbaar, maar deze uitkomst schept wel een precedent.
Want niet alleen de NVWA is laks, ook van het Openbaar Ministerie kunnen de dieren letterlijk en figuurlijk stikken. Animal Rights ontdekte recent dat het OM ergens tussen november 2022 en mei 2023 nog vijf vergelijkbare zaken seponeerde. Dit ondanks verhoren, processen verbaal en tenlasteleggingen. Animal Rights heeft tegen deze gang van zaken een klacht ingediend.
Update
Op 31 juli 2024 ontvangt Animal Rights van de NVWA de beslissing op haar bezwaar. De NVWA bevestigt de overtreding zoals al aangehaald in het procesdossier: “Het is duidelijk dat de varkens in kwestie niet over voldoende zuurstof beschikten. Daarnaast is het duidelijk dat het alarmsysteem niet goed werkte en ook niet door de varkenshouder getest is.”
Toch trekt de NVWA nog een opmerkelijke conclusie met een wankele onderbouwing: “Er is echter geen sprake van overtreding van artikel 2.1, eerste lid, van de Wet dieren (dierenmishandeling). Ik zal dit toelichten. Uit het Rapport van bevindingen uit 2019 blijkt dat de houder van de varkens al meermaals had gereageerd op een vals alarm van zijn alarmsysteem. Dit was de reden dat hij niet adequaat reageerde op het alarm dat op 19 juni 2019 is afgegaan. De houder had dus een alarmsysteem en heeft daar ook meermaals adequaat op gereageerd toen er een alarm afging. Door op 19 juni 2019 niet adequaat te reageren heeft hij weliswaar diverse bepalingen van het Bhd overtreden, maar ik acht dit onvoldoende als bewijs dat er sprake is van dierenmishandeling.” Dit is belangrijk omdat deze opinie beïnvloedt in welke categorie de overtreding valt en daarmee de hoogte van de boete die wordt opgelegd.
Verderop in het besluit zegt de NVWA dat door het installeren van een nieuw alarm “de overtredingen uit 2019 inmiddels zijn opgeheven.”
De NVWA lijkt zich hier opnieuw onder te dompelen in de verwarring die ook haar onderzoek in andere verstikkingszaken kenmerkt. Men blijft twee zaken door elkaar halen: een functionerend alarmsysteem (Artikel 2.5.6 Bhd: “Indien het ventilatiesysteem, bedoeld in het vijfde lid, uitvalt, treedt een alarmsysteem in werking, dat regelmatig wordt getest.”) en een passend noodsysteem (Artikel 2.5.5 Bhd: “Indien de gezondheid en het welzijn van een dier afhankelijk is van een kunstmatig ventilatiesysteem, is dat voorzien van een passend noodsysteem waarmee voldoende verse lucht kan worden aangevoerd om de gezondheid en het welzijn van het dier te waarborgen als het hoofdsysteem uitvalt.”). Deze boer heeft een nieuw alarmsysteem, zo bleek uit de inspectie van 10 april 2024, maar over het aanwezig zijn van een noodsysteem wordt niet gerept. Men lijkt het verschil tussen een alarm- en noodsysteem niet te (willen) begrijpen.
De Europese Unie heeft eindelijk stappen gezet om een zeer wrede dierproef, de “pyrogeniciteitstest” op konijnen, te verwijderen uit de Europese Farmacopee.1
Wrede test
De rabbit pyrogenicty test, is een dierproef waarbij konijnen een injecteerbare substantie, bijvoorbeeld een vaccin, geïnjecteerd krijgen en vervolgens hun lichaamstemperatuur gemeten wordt. Indien de lichaamstemperatuur stijgt, en het dier dus koorts krijgt, duidt dit op de aanwezigheid van pyrogenen, zoals bv. bacteriën, in de substantie.
De test wordt gebruikt voor routinematige kwaliteitscontrole van reeds op de markt zijnde injecteerbare middelen. De Europese Farmacopee schrijft deze test voor de controle van bepaalde soorten geneesmiddelen voor. Elk jaar worden er in de EU duizenden konijnen aan deze test onderworpen en vervolgens gedood.
Nog een ander pyrogeniciteitsmodel, de Limulus Amoebocyte Lysate– (LAL-) test, op basis van dieren maakt gebruik van bloedcellen van degenkrabben. Deze wrede test blijft helaas behouden.
Europese Farmacopee
De Europese Farmacopee is het officiële, door de Europese Unie uitgegeven handboek voor de pharmaceutische industrie waarin staat beschreven aan welke voorschriften geneesmiddelen en medische hulpmiddelen voor menselijk en dierlijk gebruik moeten voldoen. Het bevat tests waarmee de kwaliteit van een geneesmiddel getoetst kan worden, zowel voor het op de markt brengen van een nieuw product als voor routinematige controle van reeds op de markt zijnde producten. Veelal omvatten deze voorgeschreven tests ook bepaalde, specifieke en nauwkeurig omschreven dierproeven.
Aanpassing regelgeving
Het verwijderen van de pyrogeniciteitstest uit de regelgeving, is complex. Maar liefst 57 teksten in de Europese Farmacopee moesten worden herzien om de wrede dierproef te verwijderen. De nieuwe teksten worden van kracht vanaf 1 juli 2025. 2
Voor proefdieren is dit kluwen van wetgeving waaraan geneesmiddelen moeten voldoen rampzalig. Elke vooruitgang naar het aanvaarden van alternatieven verloopt tergend traag. Intussen gaat het experimenteren op tienduizenden dieren verder.
Alternatief
Voor de rabbit pyrogenicity test, bestaat er een proefdiervrij alternatief: de monocyt-activatietest (MAT), een in-vitro pyrogeniciteitstest op basis van menselijke bloedcellen. Deze werd al in 2010 opgenomen in de Europese Farmacopee.
In principe mogen dierproeven enkel worden uitgevoerd indien er geen alternatief bestaat. Toch duurde het in de praktijk jarenlang voor de MAT-test als evenwaardig alternatief voor de dierproef aanvaardt werd en kan het pas vanaf volgend jaar de dierproef volledig vervangen. Vijftien jaar na het erkennen van het alternatief!
In april 2024 berichtte Animal Rights al over Slachthuis Adriaens-Vion NV uit Velzeke. Het bedrijf bleek een ware magneet te zijn voor veeboeren en transporteurs die zich willen ontdoen van ‘wrakke’ runderen, voornamelijk uitgemolken melkkoeien.
Nu, twee maanden later, blijkt uit nieuwe informatie dat er nog een groot dierenwelzijnsprobleem speelt bij Adriaens-Vion. Op 15 november 2023 verwoordt een inspecteur op een informatieformulier hoe het slachthuis structureel meer runderen aanvoert dan het kan slachten. Uit het document blijkt dat soms wel bijna honderd runderen op het slachthuis overnachten en pas 15 uur of meer na aankomst worden geslacht, terwijl de vloeren van de ‘logetten’ ongeschikt zijn voor een verblijf langer dan 12 uur. “Dit vormt een inbreuk op het welzijn der dieren en is derhalve niet toelaatbaar,” concludeert de inspecteur.
“Sedert geruime tijd, ong 3 weken , worden er enorme hoeveelheden runderen aangevoerd en dit voornamelijk melkkoeien. Zeer frequent , bijna dagelijks , blijven er dieren op het einde van de slachtdag staan omdat ze niet geslacht konden worden. Dit om diverse redenen, pannes (onvoorspelbaar), gebrek aan haken (voorspelbaar!) maar vooral door te veel aankoop van runderen op markten, importen etc. Men laat dus maar runderen aanvoeren wetende dat ze niet kunnen worden geslacht. Er wordt gesproken over alternatieve opstalling in handelaarsstal, nieuwe stal in slachthuis maar dit blijft bij woorden. Concreet zijn er deze week op maandag 41 ru niet geslacht en op dinsdag 96. Deze dieren staan in logetten langer dan 12 uur, welliswaar voorzien van wat hooi en drinken. Deze logetten zijn niet geschikt voor langdurig verblijf. De bodem is ongeschikt (beton) voor langer verblijf dan 12 uur. De dieren van gisteren namiddag aangevoerd (ong 15u) zijn vandaag pas geslacht tussen 6 en 8 uur. Dit vormt een inbreuk op het welzijn der dieren en is derhalve niet toelaatbaar. Te meer daar het een struktureel en aanhoudend probleem is. Dit in tegenstelling met wat de operator beweert, namelijk dat het slechts een tijdelijk fenomeen is van grote aanvoer. De oplossing is om enkel aan te voeren wat met zekerheid kan geslacht worden op de dag zelf, enkele uitzonderingen niet te na gesproken.”
Overnachten zonder voedsel
Dit rapport uit november staat niet op zichzelf en het kan blijkbaar nog erger: De dieren krijgen ook niet te eten. Op 16 maart 2023 wordt op een informatieformulier genoteerd: “45 dieren langer dan 12 uur (overnachten) in logetten zonder enige vorm van eten.”
Runderen reeds 24 uur onderweg moeten nog eens 7 uur wachten op uitladen
Volgens een derde informatieformulier worden 10 runderen op 17 mei 2023 om 21:30 in Portugal op transport gezet. Bijna 24 uur later, 18 mei om 21:20 komen ze aan in Zottegem bij Adriaens-Vion. Dat is al een vreselijke reis, maar het wordt nog erger: De dieren werden pas weer een dag later, 19 mei om 5 uur ’s ochtends gelost. Na een gruwelreis van 24 uur liet het slachthuis de runderen nog eens 7 uur op de camion staan!
Sluit het slachthuis
“Dit voorval alleen al zou voldoende moeten zijn om het slachthuis onmiddellijk te sluiten,” zegt Animal Rights directeur Susan Hartland. “Ieder van deze drie informatieformulieren afzonderlijk geven een gegronde reden om het slachthuis te sluiten, laat staan bij elkaar opgeteld!”
“Wat deze structurele mishandeling van dieren vooral ook laat zien, zeker in het licht van Animal Rights’ eerdere onthulling van april, is dat er bij Adriaens-Vion een mentaliteit heerst van desinteresse in het welzijn van de dieren,” voegt Animal Rights campagneleider Els van Campenhout daar aan toe. “De behoeftes van de dieren worden genegeerd en het lijden als gevolg daarvan lijkt niemand iets te kunnen schelen. Zaakvoerders met een dergelijke instelling zouden geen dieren moeten mogen houden, laat staan slachten.”
“De vraag moet ook gesteld worden waarom er runderen van Portugal naar Vlaanderen worden gesleept voor de slacht,” vult Hartland aan. “Ieder fatsoenlijk mens zou dat toch onwenselijk moeten vinden?”
Afdeling Dierenwelzijn laat economisch belang slachthuis prevaleren over transparantie
Dit waren de enige drie documenten die Animal Rights ontving op haar informatieverzoek. Animal Rights vroeg minister Ben Weyts om alle informatieformulieren met inbreuken m.b.t. dierenwelzijn en de bijbehorende documenten en bijlagen van slachthuis Adriaens-Vion voor de periode januari 2023 tot april 2024. De Afdeling Dierenwelzijn weigert, echter, om Animal Rights verder nog document te verstrekken. In het kort komt het er op neer dat Dierenwelzijn de economische belangen van het slachthuis belangrijker vindt dan transparantie over dierenwelzijn. Verder is Dierenwelzijn van mening dat de voortdurende onthullingen van Animal Rights haar werk bemoeilijken.
Animal Rights ziet in deze houding van de Afdeling Dierenwelzijn een verraad van de dieren wiens welzijn deze instantie juist zou moeten behartigen. Deze knieval voor de vlees-lobby is verder een aantasting van de openbaarheid van bestuur en het recht op vrije meningsuiting. Animal Rights heeft vanzelfsprekend beroep aangetekend tegen dit besluit.
