Er is veel te doen over de wolf in Utrecht. Een wolf komt dichtbij mensen, een wolf pakt een poedel, een kind schrikt van een wolf; het is genoeg voor ‘ecologen’, ‘onderzoekers’ en andere ‘experts’ om om het hardst te roepen om ‘maatregelen’. De advies-, zender- en paintball-clubjes strijden via de gretige media om de gunst van de provincie. Aan het met rust laten van de wolf valt nu eenmaal geen verdienmodel vast te knopen. Als de provincie verklaart dat het bij het poedel-incident om ‘natuurlijk gedrag’ van de wolf gaat, dan dient dat ‘natuurlijk gedrag’ te worden bestreden, want er zal en moet gezenderd en gepaintballd worden. De politici van triple-B kennen geen enkele schaamte of realiteitszin; afschieten is het devies.
Op 3 juli werd een vergunning aangevraagd om een wolf af te schieten op landgoed Den Treek in Leusden en op 8 juli werd een vergunningaanvraag ingediend om een wolf negatief te conditioneren, eveneens voor de omgeving van Leusden. Het is afwachten of er met betrekking tot het poedel- of kind-incident nog aanvragen volgen. Animal Rights zal, zoals eerder, bezwaar maken!
Tot nu (16 juli 2024) toe werden er bij BIJ12 37 meldingen over mogelijke wolfaanvallen op gehouden dieren gedaan en gepubliceerd in de provincie. De eerste was in februari 2018 bij Bunschoten. In maart 2022 bleek het een hond te zijn die vier schapen doodde in Stoutenburg, maar een maand later ging het om vermoedelijk een wolf bij de dood van een schaap in Woudenberg. In 2023 ging het om 20 aanvallen, in 2024 om tot nu toe 14. 22 van het totaal kunnen daadwerkelijk aan een wolf worden toegeschreven, 3 maal ging het om vermoedelijk een wolf, 3 maal om een hond, 1 maal was de diersoort onbekend, 1 maal was er geen resultaat, 1 maal was er geen predatie en in nog 6 zaken is de uitslag nog niet bekend,
Wat uit de door Animal Rights opgevraagde taxatierapporten overduidelijk blijkt, is dat in al deze gevallen de schapen volledig onbeschermd waren. Over de afrasteringen wordt gezegd: schapengaas zonder voltage, 1 schrikdraad van 30 cm hoog, flexnet van 80 cm hoog, raster was op sommige plaatsen omhoog geplaatst voor doorgang van de das en vos, er is hier geen raster aanwezig het perceel is omringd door een watergang, langs de dijk prikkeldraad maar verder omringd door een watergang zonder raster, schapen liepen op een dijk met aan beide zijden een watergang, etc. Om moedeloos van te worden.
Een bedrijf uit Langbroek werd tussen september 2023 en april 2024 vijf maal door een wolf bezocht, maar heeft nog altijd geen afrastering. Schapen van Stichting Het Utrechtse Landschap waren tweemaal in juni 2023 en nog eenmaal in september dat jaar de klos.
Slachtoffer van wolf en houder
Slachtoffer van wolf en houder
Slachtoffer van wolf en houder
In Noord-Holland zijn in 2023 de eerste schademeldingen van mogelijk wolven bij BIJ12 binnengekomen. Alleen bij een volwassen Schotse Hooglander op de Bussemerheide in Hilversum bleek het daadwerkelijk om een wolf te gaan. Bij de meldingen door een hobbymatige dierhouder in Naarden is het vermoeden dat de schapen op 16 en 18 oktober 2023 mogelijk aan blauwtong zijn overleden en daarna aangevreten. Op de 18e ging het om een vos, de 16e leverde het DNA geen resultaat op, volgens BIJ12.
Zuid-Holland liet Animal Rights weten nog geen schademeldingen gerelateerd aan de wolf ontvangen te hebben.
De geboden bescherming
De geboden bescherming
De geboden bescherming
Voor de uitkering van schadevergoeding maakt het na bijna 10 jaar ‘samenleven’ met de wolf nog altijd niet uit of een houder zijn dieren tracht te beschermen achter een goed geplaatst en goed onderhouden wolfwerend raster, of als een smakelijk hapje voor de wolf opdient achter één of twee touwtjes. De NVWA weigert nog altijd op te treden tegen dierhouders die op deze wijze de wet overtreden. Artikel 1.6, derde lid, van het Besluit houders van dieren bepaalt immers dat een dier, indien het niet in een gebouw wordt gehouden, door de houder bescherming moet worden geboden tegen slechte weersomstandigheden, gezondheidsrisico’s en zo nodig roofdieren. Animal Rights heeft hiervoor diverse handhavingsverzoeken lopen en wacht op zittingsdata van de rechtbank.
Animal Rights wil dat schade uitkeringen afhankelijk worden van genomen, beschermende maatregelen en tracht de NVWA te dwingen tot handhaving op het gebied van de beschermplicht van dierhouders. Animal Rights deelt de opinie van de NVWA dat dierhouders natuurlijk zelf de hoofdverantwoordelijken zijn als het gaat om het beschermen van de dieren.
Op 13 april 2023 werd op de A12 tussen Duiven en Zevenaar de jonge wolf GW2937m aangereden. Hij werd geboren in 2022 in het Vlaamse roedel Hechtel-Eksel als nakomeling van GW779m (August) en GW1479f (Noëlla).
Gewond vlucht het dier ruim twee-en-een-halve kilometer de weilanden in. Daar komt hij in aanraking met het meest vreselijk soort mensen, ‘omstanders’ genoemd. Volgens het rapport van de Stichting Wildaanrijdingen Nederland: “Wolf in zicht. Werd opgejaagd door omstanders (o.a. met Quad) en zwaar gewond in totale paniek.”
Op grond van artikel 3.5 van de Wet natuurbescherming en de vermelding van de wolf in bijlage IV van de Habitatrichtlijn en bijlage II van het Verdrag van Bern, is het verboden in ons land de wolf opzettelijk te doden, vangen of verstoren en voortplantingsplaatsen of rustplaatsen te beschadigen of vernietigen. Dus ook als een wolf gewond is mag hij niet zonder ontheffing verstoord en opgejaagd worden. Deze omstanders waren dus in overtreding. De politie was aanwezig en we gaan er daarom vanuit dat er Proces-Verbaal is opgemaakt. We zullen dit navragen.
20 minuten later werd de wolf doodgeschoten. Stichting Wildaanrijdingen Nederland hebben toestemming van de provincie om vanuit dierenwelzijn aangereden dieren uit hun lijden te verlossen. 1 De inschatting van de patholoog die de necropsie uitvoerde is dat het dier, met name door bekkentrauma, vrijwel zeker niet had weten te overleven. Rust zacht!
In maart 2023 publiceerde Animal Rights haar onderzoek naar het transport van ‘wrakke’ runderen via de zogenaamde ‘België-route’. Het onderzoek was gebaseerd op opgevraagde en verkregen documenten opgesteld door dierenartsen bij een Vlaams slachthuis. De hoofdconclusie: sterk verzwakte en zieke dieren werden vanuit Nederland als afval getransporteerd naar het Belgische slachthuis.
Een van de veelplegers bij deze vorm van dierenmishandeling is veehandel Firma Dane en Zoon Agrarisch uit het Noord Brabantse Oudemolen. Naar aanleiding van een handhavingsverzoek van Animal Rights krijgt het bedrijf nu boetes opgelegd.
Op 17 april 2023 diende Animal Rights een handhavingsverzoek in bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) voor zeven van dit soort transporten met wrakke runderen, allemaal naar slachthuis Moerbeko in Zele. Bij de NVWA omdat dieren die vanuit Nederland op internationaal transport gaan – en dat geldt ook voor België – vooraf gekeurd moeten worden door dierenartsen van de NVWA.
Op 19 april 2024 neemt de NVWA een besluit op het handhavingsverzoek en wijst het toe voor wat betreft drie individuele runderen op drie van deze transporten. Het gaat driemaal om een transport van Dane en Zoon.
Zaak 1
Op 3 mei 2019 om 10.00 uur wordt een Nederlandse reforme melkkoe gelost op de loskaai van slachthuis Moerbeko. Een reforme melkkoe is een melkkoe die niet langer geschikt is om te houden met het oog op de melkproductie, letterlijk uitgemolken dus. Het rund kwam niet meer rechtop (overeind). Het rund was cachectisch, had multipele ligwonden en was verzwakt. Cachexie is een sterk verslechterde lichamelijke gesteldheid die zich kenmerkt door extreme vermagering en spieratrofie.
Verder blijkt uit het informatieformulier dat de reforme melkoe ter plaatse werd geschoten en verbloed. Vervolgens werd ze afgekeurd (niet toegelaten tot de slacht voor menselijke consumptie). De foto’s laten een liggende, magere koe zien. Het geraamte van de koe is duidelijk zichtbaar en de doornuitsteeksels van de ruggengraat zijn individueel te onderkennen. Op twee foto’s is te zien dat de huidrand net boven de klauwen van beide achterpoten rood en gezwollen is door een ontsteking. Er zijn meerdere verwondingen zichtbaar op twee foto’s (knie en heup). Eén daarvan op de heup is een ligplek. Een ligplek is een verwonding die ontstaat wanneer een dier langdurig in dezelfde houding ligt. Dieren die verzwakt zijn of die pijn ervaren bij belasting van de poten liggen vaker en langer dan gezonde, fitte dieren, waardoor ligplekken kunnen ontstaan. De bij de gezondheidscertificering aanwezige NVWA-dierenarts komt nu tot de overweging dat het rund op het moment van vertrek bij de veehouder in Nederland op 2 mei 2019 niet geschikt was voor het voorgenomen transport.
De NVWA komt tot de conclusie dat er voldoende bewijs is om een overtreding van de Transportverordening aan te tonen. Als overtreders aan wie de overtreding kan worden verweten, worden aangemerkt: de veehouder, de transporteur die het rund vervoerde naar het verzamelcentrum, de exploitant van het verzamelcentrum en de vervoerder die het dier vervoerde van het verzamelcentrum naar het slachthuis in België.
Aan de houder, exploitant van het verzamelcentrum, de vervoerder die het rund vervoerde naar het slachthuis is voor deze overtreding een bestuurlijke boete opgelegd. De boer krijgt een boete van 1.500 euro, evenals Dane en Zoon, die hier eveneens als de vervoerder naar België wordt aangemerkt.
De afgedankte koe uit Zaak 1
Zaak 2
Op 17 mei 2019 wordt een cachectisch rund aangevoerd bij slachthuis Moerbeko dat in een laterale decubitus (zijligging) lag, apathisch was en een etterige vaginale uitvloei had. Het dier zou op bevel van een dierenarts van het Federaal Agentschap voor de veiligheid van de voedselketen (FAVV) geschoten worden en afgekeurd, maar het dier stierf reeds voor het schieten. Volgens de chauffeur omdat hij 15 minuten moest wachten totdat hij de dieren kon lossen. Het cachectische rund werd afgekeurd (niet toegelaten tot de slacht voor menselijke consumptie). De bij de gezondheidscertificering aanwezige dierenartsen van de NVWA hebben met betrekking tot dit rund verklaard dat het rund een iets rode, vaginale uitvloeiing had, helder en niet purulent (etter of pus), maar dat de temperatuur niet afwijkend was.
De chocoladebruine vaginale uitvloeiing wijst op een baarmoederontsteking. Een baarmoederontsteking ontstaat meestal in de periode na het afkalven. De NVWA heeft daarop nader onderzoek gedaan in het I&R (identificatie en registratie) systeem op afkalfdatum. Hieruit is gebleken dat het rund op 13 mei 2019 een dood kalf heeft gekregen. Verder blijkt dat dit rund op 16 mei 2019 is afgevoerd van het bedrijf.
Dit betekent dat het rund binnen één week na werpen is vervoerd. Dit is een overtreding. Aan de houder is voor deze overtreding een bestuurlijke boete opgelegd van 3.000 euro, een verdubbeling, omdat dit niet de eerste keer was dat deze boer een niet-transportwaardige koe op transport zette.
Zaak 3
Op 22 november 2019 kan een rund niet meer rechtop komen op de vrachtwagen bij slachthuis Moerbeko. De achterpoten waren samengebonden. Een van de bij de gezondheidscertificering aanwezige NVWA-dierenartsen verklaart dat de achterpoten van het rund toen al waren vastgebonden, maar het rund echter goed naar de vrachtwagen liep en zonder hulp. Het is in de vrachtwagen geladen zonder problemen.
Het betreft een koe waarover gerede twijfels konden bestaan over de mogelijkheid om zich zonder kluister staande te houden tijdens het transport en zonder hulp te lopen. De Europese richtsnoeren voor het bepalen van de geschiktheid voor vervoer van volwassen runderen bevat geen specifiek advies voor runderen met een kluister. Alles overwegend komen niet betrokken dierenartsen tot de conclusie dat dit rund zwak was en niet in staat was zonder hulp te lopen. Deze conclusie wordt onderschreven door de bij de gezondheidscertificering aanwezige NVWA-dierenartsen.
De NVWA stelt vast dat er voldoende bewijs is om een overtreding van de Transportverordening aan te tonen. Als overtreders aan wie de overtreding kan worden verweten, worden aangemerkt: de veehouder, de transporteur die het rund vervoerde naar het verzamelcentrum, de exploitant van het verzamelcentrum en de transporteur die het rund vervoerde naar het slachthuis. De boer krijgt een boete van 1.500 euro, evenals verzamelcentrum Dane en Zoon.
De transporteur die het rund vervoerde van het verzamelcentrum naar het slachthuis in België heeft een Belgische transportvergunning. De Belgische autoriteit wordt van deze maatregel op de hoogte gesteld via een notificatie.
Hoe kijkt Animal Rights naar deze uitkomst?
Het lijkt in eerste instantie een wat mager resultaat, drie boetes op 7 aangedragen zaken. De NVWA lijkt het wel serieus opgepakt te hebben met aanvullend onderzoek naar informatie uit België en in het I&R-systeem, het horen van bij exportcertificering betrokken en niet-betrokken NVWA inspecteurs en het ondervragen van veehouders en verzamelcentra.
Veel hangt af van de gedetailleerdheid van de verklaringen van de Vlaamse dierenartsen. Wanneer deze niet genoeg informatie bevatten, oordeelt de NVWA: “Duidelijke, concrete en voldoende gedetailleerde bevindingen ontbreken om een overtreding van de Transportverordening aan te tonen.” Met algemene mededelingen kan of wil de NVWA ook niets: “Ook de opmerkingen dat er reeds met de transporteurs gecommuniceerd is dat er regelmatig sterk verzwakte dieren aangevoerd worden, dat het niet de eerste keer is dat dieren ante mortem geweigerd worden en dat er meerdere mondelinge waarschuwingen zijn gegeven, zijn algemene mededelingen. Naar aanleiding van deze algemene mededelingen kan de NVWA niet overgaan tot handhaving vanwege overtreding van de Transportverordening.” Animal Rights heeft deze constateringen inmiddels gedeeld met de Vlaamse autoriteiten.
Een opmerking als “Deze mededelingen zijn niet terug te leiden tot een specifieke overtreder en kunnen niet gekoppeld worden aan een individueel dier …”, klopt echter niet helemaal, want ze gaan regelmatig over één specifieke veehandel: Firma Dane en Zoon uit Oudemolen.
In zaak 1 en 3 zegt de NVWA beide keren: “Er is verder aanvullend onderzoek gedaan naar de gegevens van de vervoerder die het dier vervoerde van de Nederlandse veehouder naar het verzamelcentrum. Deze gegevens konden niet worden achterhaald, waardoor de NVWA niet kon overgaan tot handhaving tegen deze overtreder.” Dit klinkt alsof Dane en Zoon weigert mee te werken aan de onderzoeken.
Vervolg
Dat deze zaken moeilijk te bewijzen en dus te bestraffen zijn, verandert niets aan de indruk dat de Firma Dane en Zoon een bedrijf van dierenbeulen is. Het hierboven beschreven NVWA-besluit, de Vlaamse informatieformulieren, de opmerkingen van de Belgische dierenartsen daarop, de beelden van Ongehoord, schetsen gezamenlijk een beeld van een bedrijf gerund door meedogenloze monsters, die hun geld verdienen door afgedankte, kreupele, gewonde en zieke koeien voor een laatste dodenreis een transportwagen in te jagen naar een vernietigingskamp.
Animal Rights heeft via de Wet open overheid (Woo) een informatieverzoek gedaan over verdere overtredingen van Dane en Zoon. Vervolgens gaan we kijken hoe we dit bedrijf voorgoed kunnen sluiten.
Reactie Vlaamse autoriteiten
Op 25 juli 2024 ontving Animal Rights een reactie van het Kabinet Vlaams viceminister-president Ben Weyts, Vlaams minister bevoegd voor Onderwijs, Sport, Dierenwelzijn en Vlaamse Rand:
“Bedankt om dit onderwerp opnieuw aan te kaarten. We delen de bezorgdheid om dieren op weg naar / in het slachthuis. Het is niet omdat de dieren geslacht worden, dat zij niet goed behandeld moeten worden.
Er is inderdaad een periode geweest dat er regelmatig meldingen kwamen van controlerende dierenartsen in slachthuizen over de aanvoer van niet-transportwaardige dieren uit Nederland. Dierenwelzijn Vlaanderen heeft toen samengezeten met de Nederlandse overheid om dit aan te pakken. Met succes; de meldingen zijn de laatste jaren sterk gedaald. Het laatste jaar heeft Dierenwelzijn Vlaanderen zelfs geen meldingen meer ontvangen over ongeschikte runderen afkomstig uit Nederland.
Het toezicht in slachthuizen is de laatste jaren fors verbeterd. Zoals jullie weten heeft Vlaams Dierenminister Ben Weyts in 2020 een systeem opgericht waarbij Vlaamse dierenartsen met opdracht (DMO’s) controles uitvoeren binnen de slachthuizen, helemaal gefocust op dierenwelzijn (en niet op bijvoorbeeld voedselveiligheid, want daar focust het FAVV op). Bij de start van de controles door de DMO’s zagen we een toename van het aantal meldingen over de transportwaardigheid van dieren (voor de duidelijkheid: niet enkel over dieren afkomstig uit Nederland), mogelijk door het strengere toezicht. Ondertussen is het aantal meldingen door de Vlaamse DMO’s over transportwaardigheid van dieren echter significant gedaald. Dit wijst erop dat het overleg met de Nederlandse overheid, het systeem van de Vlaamse DMO’s én de extra controles hun vruchten afwerpen. We gaan dan ook door op dit pad.
U verwijst naar het dossier van 22 november 2019. Hiervoor werd door Dierenwelzijn Vlaanderen een PV opgesteld tegen de vervoerder.
Dierenwelzijn Vlaanderen staat in nauw contact met de Nederlandse overheid. Zij trachten beiden zoveel mogelijk informatie uit te wisselen. Geen enkel systeem is (helaas) ooit helemaal waterdicht, maar we doen er wel alles aan om de mazen in het net zo klein mogelijk te maken.”
Update – Dane en Zoon verliest beroep tegen boeteoplegging
Op 1 juli 2026 doet de enkelvoudige kamer van de Rechtbank Rotterdam uitspraak in het beroep van Firma Dane en Zoon Agrarisch uit Oudemolen tegen de door de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit opgelegde boete voor het vervoer van niet-transportwaardige runderen na een handhavingsverzoek van Animal Rights.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat is komen vast te staan dat Dane en Zoon de haar verweten overtredingen heeft begaan en dat de minister haar daarvoor terecht een boete heeft opgelegd. Wel matigt de rechtbank de boete “wegens overschrijding van de redelijke termijn”. De boete wordt nu 1.425 in plaats van 1.500 euro.
Deze beroepszaak laat vooral ook zien hoe schaamteloos dit bedrijf is. De bedragen gemoeid met boetes voor dierenmishandeling zijn sowieso schandalig laag. Het gaat Animal Rights dan ook om de veroordeling an sich. Naast de imagoschade die een veroordeling oplevert, weegt een dergelijk ‘strafblad’ ook mee in bijvoorbeeld een bibob-onderzoek dat toekomstige vergunningverlening in de weg kan staan.
Op 22 februari 2024 diende Animal Rights bij de Rechtbank Gelderland haar reactie in op het beroep van Sebava B.V. – het imperium van ‘varkensbaron’ Adriaan Straathof – tegen de intrekking van de omgevingsvergunningen van de voormalige ‘Knorhof’ aan de Burensewal te Kapel Avezaath.
Varkensbaron’ Adriaan Straathof’s bedrijf de Knorhof B.V. opereerde op een revisievergunning van 8 juni 2010 en vergunning in de zin van de Wet milieubeheer van 30 juni 2011. De locatie en omgevingsvergunningen zijn overgenomen door Sebava B.V. Op 27 juli 2017 heeft een brand het bedrijf (grotendeels) verwoest. Vanaf dat moment is er geen gebruik meer gemaakt van genoemde vergunningen. De provincie Gelderland besluit op 26 september 2023 om deze omgevingsvergunningen in te trekken.
Na de aankondiging van het intrekken van de vergunningen diende Animal Rights een ondersteunende zienswijze in op 19 april 2023. Nu Sebava in beroep gaat, is Animal Rights (derde belanghebbende) partij in deze zaak en gaf in februari een reactie op het beroep. Het belang voor Animal Rights bij deze procedure is gelegen in het staande houden van de bestreden intrekkingsbesluiten.
Op 9 november 2023 diende Sebava BV pro forma beroep in, waarna ze op 5 december de gronden van het beroep aanleverde.
Die komen er op neer dat er sprake is van machtsmisbruik door de provincie en een complot met de gemeente Buuren: “Niet alleen hebben GS de aanvraag om omgevingsvergunning buiten behandeling gelaten, tevens is met de gemeente Buren afgestemd het bestemmingsplan te herzien en de iv-bestemming van het perceel weg te bestemmen. Daarmee is beoogd de herbouw voor altijd buiten bereik van cliënte te brengen.” GS is het college van gedeputeerde staten van Gelderland; iv staat voor intensieve veehouderij.
Er is geen plaats meer voor megaveebedrijven
Alles wijst erop: er is geen ruimte meer voor een intensieve veehouderij. Dat ondersteunt Animal Rights volledig. Ook maatschappelijk gezien zou de wederopbouw van dit bedrijf compleet de plank misslaan. Zo zijn er meerdere handtekeningenacties geweest tegen de wederopbouw, al vanaf 2017. Een relevante ontwikkeling is verder dat een meerderheid van de Tweede Kamer recentelijk heeft ingestemd met de plannen om grootschalige veehouderijen uit te faseren. De veestapel moet flink krimpen, zo is de boodschap. Dat maakt dat er niet langer ruimte is voor magaveebedrijven, waaronder ook ‘Knorhof’/Sebava valt. Het is simpelweg niet te verantwoorden om een bedrijf, van zo’n aanzienlijke omvang als ‘Knorhof’, dat bovendien al 7 jaar niet meer ‘bestaat’, in deze tijd nog nieuw leven in te roepen.
Bedrijfsbelangen & onevenredigheid
Sebava staat op het standpunt dat onvoldoende rekening is gehouden met zwaarwegende bedrijfsbelangen. Dit zou het besluit onevenredig maken in verhouding tot de met het besluit te dienen doelen. Animal Rights kan zich niet vinden in deze motivering en stelt juist het tegenovergestelde. Het bedrijfsbelang weegt niet op tegen de belangen die zijn gediend met het intrekken van de omgevingsvergunningen. Bovendien gaat het hier om een bedrijf dat al bijna 7 jaar niet actief is, waardoor vraagtekens kunnen worden geplaatst bij de aangestipte bedrijfsbelangen.
De Straathof-besmetting
De ingetrokken vergunningen staan op naam van het bedrijf Sebava BV. De bestuurder van dit bedrijf is Adriaan Straathof. Straathof staat zowel in Nederland, als in België en Duitsland bekend als een ‘beruchte varkenshouder’. Straathof is veelvuldig in opspraak geraakt vanwege juridische procedures omtrent zijn megastallen en misstanden in betreffende stallen. Maar daar stopt het niet, Straathof is meerdere malen veroordeeld en heeft, als klap op de vuurpijl, in Duitsland zelfs een beroepsverbod opgelegd gekregen.
Animal Rights wijst erop dat de provincie Flevoland ten aanzien van de aan Straathof gelieerde vestiging te Creil, net als ‘Knorhof’ onder directie van Maarten Verdoorn, een aangevraagde omgevingsvergunning heeft geweigerd. Ook zijn de reeds verleende omgevingsvergunningen ingetrokken, op grond van de resultaten uit onderzoek in het kader van de Wet Bibob. Uit de in die procedure verkregen (vertrouwelijke) informatie zou zijn gebleken dat een ernstig gevaar bestaat dat deze vergunningen mede zullen worden gebruikt om strafbare feiten te plegen. Ditzelfde geldt voor de vestiging in het Brabantse Hoeven.
Er is naar inzicht van Animal Rights geen reden aan te nemen dat eventuele strafbare feiten niet ook zullen worden begaan wanneer het bedrijf in Kapel Avezaath zijn gewenste doorstart zou kunnen maken. De stichting acht deze voorliggende intrekkingen dan ook een zeer effectieve preventieve stap.
Update
Maandag 12 augustus 2024 stonden Maarten Verdoorn, de ‘kroonprins’ van ‘varkensbaron’ Adriaan Straathof en de provincie Gelderland weer tegenover elkaar voor de rechter over de herbouw van de ‘Knorhof’. 12 Het ging deze keer over het buiten behandeling stellen van de aanvraag in januari 2022. Verdoorn zou een volgens de provincie Gelderland ondeugdelijk grondwateronderzoek hebben ingediend. Verdoorn en zijn advocaten vinden het vanzelfsprekend onbenulligheden, terwijl de provincie aangeeft dat een en ander in de context bezien moet worden: ”We hebben aanvrager alle tijd en ruimte gegeven en zijn constant in gesprek gebleven. Maar op een gegeven moment is het gewoon klaar. Het is anders niet meer uit te leggen aan andere aanvragers van vergunningen. Daarnaast willen we ook duidelijkheid bieden aan de omgeving.” Het verweer van Verdoorn/Sebava/Straathof bevat altijd dezelfde elementen: het kost ons veel geld, de maatregelen zijn onevenredig en Adriaan Straathof runt het bedrijf niet meer. De bestuursrechter in Arnhem oordeelt binnen zes weken of de provincie Gelderland de aanvraag naast zich neer mocht leggen.
Update 2
Woensdag 9 oktober 2024 oordeelt de rechtbank dat Verdoorn/Straathof meerdere malen de gelegenheid heeft gekregen een grondwateronderzoek aan te leveren, maar niet verder kwam dan ‘het éénmalig peilen van het grondwater’. Dat de provincie daar niet mee akkoord ging, is volgens de rechtbank dan ook begrijpelijk. 3 Gelderland heeft daarmee terecht de aanvraag voor herbouw van de ‘Knorhof’ buiten behandeling gesteld.
“Door het oordeel van de rechtbank lijkt een herbouw van de varkensstallen nu definitief van de baan, hoewel Verdoorn wél nog naar de Raad van State kan om de uitspraak aan te vechten,” schrijf De Gelderlander.
Animal Rights verspreidde onlangs nieuwe beelden van de apen bij het Biomedical Primate Research Centre (BPRC). Een van de apen gaven we de naam Abby. Zij is mogelijk een van de apen die een nieuw dodelijk experiment moet ondergaan. Rowena Vanroy, campagnecoördinator Animal Rights: “Een ander dier verdient volgens de wet leven en welzijn. Maar niet Abby en haar soortgenoten. De wetgever laat toe dat zij met opzet wordt gepijnigd en vermoord.”
Bekijk ook de nieuwe beelden van de apenhel in Rijswijk:
Recent zijn er twee nieuwe experimenten bij het BPRC goedgekeurd door de Centrale Commissie Dierproeven (CCD):
Een experiment met 200 resusapen en 40 bedreigde java-apen. De dieren worden geïnjecteerd met malariaparasieten. Ze moeten pijnlijke handelingen ondergaan zoals meerdere ruggeprikken. 180 van de apen worden daarna gedood voor dissectie. 1
26 penseelaapjes worden ziek gemaakt met riftdalkoorts. De dieren worden lusteloos en koortsig. Sommigen gaan dood door hersenontsteking en hepatitis. Al wie niet dodelijk ziek wordt, zal aan het einde van het experiment worden gedood voor dissectie. 2
Jarenlang dierenleed, zonder resultaat
Al 75 jaar lang wordt er onderzoek gedaan naar malaria op primaten. Maar een goed vaccin is er nog steeds niet. Ook bij het BPRC zelf wordt al sinds 2016 geëxperimenteerd met aapjes in de zoektocht naar een behandeling voor malaria. Ook het eerste onderzoek naar riftdalkoorts bij het BPRC dateert al van 2017.
Rowena Vanroy, Animal Rights: “Duizenden dieren zijn ziek gemaakt en gedood zonder noemenswaardige resultaten, maar toch blijven onderzoekers steeds opnieuw testen op deze onschuldige apen. Dit moet nu stoppen! De investeringen die in deze wrede experimenten zijn gestopt, hadden ondertussen kunnen worden aangewend voor dierproefvrije onderzoeken die beter vertaalbaar zijn naar de mens en wellicht wel bruikbare resultaten zouden opleveren.”
