Elke werkdag rijden veewagens volgeladen met varkens de poorten van slachthuis Hilckmann in Nijmegen binnen. Op deze locatie worden maar liefst 25.000 varkens per week geslacht. Animal Rights filmde de dagelijkse dodenrit, met als doel het dierenleed zichtbaar te maken. Op de beelden zie je dieren met striemen op hun lichaam en hoor je ze gillen.
Geen controle
‘We hebben negentien veewagens gefilmd die tjokvol varkens zaten. Op deze confronterende beelden zie je dieren met een doffe blik in de ogen. Feilloos hebben we de gewonde lichamen van de varkens vastgelegd. Stop de machines des doods: eet geen vlees. Kies voor plantaardige voeding.’
Robert Molenaar, Animal Rights
Animal Rights is geschrokken van het feit dat slachthuis Hilckmann in Nijmegen niet op dierenwelzijn gecontroleerd wordt 1 door de Nederlandse Voedsel en Warenautoriteit (NVWA). Het NVWA is immers het onderdeel van de rijksoverheid dat toeziet op veilig voedsel, veilige producten en gezonde dieren… Animal Rights vroeg bij het NVWA de rapporten van de inspecties op over de jaargangen 2013, 2014 en 2015 die waren uitgevoerd bij het slachthuis Hilckmann. Deze kon het NVWA niet voorleggen, omdat zij bij dit slachthuis in de afgelopen drie jaar geen enkele inspectie heeft uitgevoerd. 2‘We vragen momenteel alle inspectierapporten op van alle Nederlandse en Belgische slachthuizen. We zijn zeer benieuwd welke slachthuizen wel en welke niet gecontroleerd worden.’
Plant Power
Als antwoord op het aanhoudende dierenleed in de veehouderij heeft Animal Rights een nieuw project opgestart: Plant Power.
‘We willen in 2016 maar liefst 100.000 brochures aan jongeren uitdelen. De brochure bevat zestien pagina’s die gaan over plantaardige voeding en het dierenleed in de veehouderij’, aldus Plant Power coördinator Lente de Rooy.
Animal Rights kiest bewust voor jongeren, omdat zij nog de meeste maaltijden voor zich hebben. Daarnaast staan jongeren meer open voor de plantaardige boodschap. Bovendien zijn zij ook nog eens een makkelijk te bereiken doelgroep. ‘We kiezen voor locaties dicht bij hogescholen en universiteiten om de Plant Power Brochure uit te delen.’
Regelmatig breng ik een “bezoek” aan zuivelbedrijven, varkenshouders, kippenboeren… Ik wil met eigen ogen zien hoe deze dieren “leven” in afgesloten, donkere stallen. Iedere keer weer gaat het mijn voorstellingsvermogen te boven wat ik aantref in deze ruimtes. Plofkippen meer dood dan levend, letterlijk onder hun eigen gewicht bezweken, kalfjes geïsoleerd van hun moeders, opgesloten in plastic kisten, varkens welhaast op elkaar gestapeld, gevangen tussen beton en metaal, biggetjes op smerige vloeren omringd door reeds bezweken broertjes en zusjes.
En dan de stof en de stank in deze stallen. Een welhaast ondraaglijke, verstikkende ammoniak damp die je naar adem doet snakken en die je het zicht beneemt. Steeds weer. Eenmaal binnen of op een terrein laat ik mijn camera spreken. Uit angst voor mijn apparatuur heb ik niet altijd mijn beste apparatuur bij me, de beelden zijn echter niet minder veelzeggend.
Verscholen achter mijn lens verdring ik op die momenten mijn emoties. De pijn, de tranen. Die komen pas thuis, wanneer ik het materiaal bekijk en bewerk. Dan komt de klap! De boosheid en het verdriet over zoveel onrecht! Dieren, voelende wezens, die net als jij en ik recht hebben op liefde, warmte, genegenheid, licht en vrijheid maar het nooit krijgen. Hun lot staat altijd vast…
Ook fotografeerde ik recent de aapjes in het Biomedical Primate Research Centre (BPRC) in Rijswijk, bij mij om de hoek. Horror om de hoek zoals ik het typeer.
De aapjes zitten verscholen achter een brede, dichtbegroeide haag van brandnetels en doornstruiken, opgesloten achter staal- prikkel- en schrikdraad… In dit “centrum” worden de ruim 1500 apen – Java-apen, rhesusapen, penseelaapjes – dagelijks blootgesteld aan dierproeven!
Hierbij een kleine impressie van mijn beeldmateriaal van de afgelopen twee jaar.
Animal Rights heeft in december 2015 undercoverbeelden gemaakt van het vergassen van nertsen op bontfokkerij Rios Mink in Rosmalen. Activisten zaten verscholen achter de schutting van de fokkerij en keken door een gat in de omheining. Zij filmden hoe op brute wijze nertsen in de gaskist gesmeten werden.
Nooit eerder zijn er beelden naar buiten gebracht van het vergassen van nertsen in Nederland. De staatssecretaris van Economische Zaken beantwoorde recentelijk kamervragen over het doden van nertsen. ‘Alle nertsenhouders hebben een instructie en training gevolgd over het juiste gebruik van de gassen en de dodingsmethode. Zij hebben hier een getuigschrift van vakbekwaamheid voor ontvangen.’1
De staatssecretaris gaf aan dat de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) verantwoordelijk is voor het toezicht hierop. Stichting Animal Rights heeft dan ook de beelden van de vergassingen bij Rios Mink opgestuurd naar het NVWA en een klacht ingediend.
Animal Rights constateerde tevens dat er meerdere nertsen loslopen op op het terrein van de bontfokkerij2 Deze dieren zijn ontsnapt op het moment dat de medewerkers de dieren uit de kooien halen om te vergassen. Waarschijnlijk kunnen de nertsen ook het terrein verlaten omdat er een vangkooi buiten het terrein staat.
Verwaarloosde dieren
Animal Rights bracht eerder dit jaar ook al beelden naar buiten van de bontfokkerij Rios Mink.3
Molenaar:
‘Wij troffen bij Rios Mink zeer vervuilde kooien aan met daarin verwaarloosde en zelfs gewonde dieren die aan hun lot worden overgelaten. Onze advocaat heeft eind oktober een handhavingsverzoek4 ingediend bij de Rijksdienst Ondernemend Nederland maar wij wachten nog steeds op antwoord.’
414.000 nertsen tot het verbod
Op de locatie worden in de maanden november en december maar liefst 45.000 nertsen vergast voor hun pels. De Wet verbod pelsdierhouderij gaat pas in op 1 januari 2024. Dat geeft Rios Mink de mogelijkheid om in al die jaren 414.000 nertsen te vergassen voor een onnodig luxeproduct als bont.
‘Op de beelden zie je dat medewerkers jonge nertsen uit een kooi grijpen en de dieren letterlijk met veel kracht in de gaskist smijten. Een nerts wordt niet goed gegooid en stuitert tegen de rand van de kist op de grond. Twee medewerkers zetten hun voet op de nerts en smijten het dier alsnog in de gaskist.’
Uit onderzoek van Animal Rights 1 blijkt dat twee mannelijke resusapen, genaamd ‘K’ en ‘S’, dagelijks elektrische stroomstoten kregen toegediend in het proefdiercentrum van de KU Leuven. Deze epileptogenese studies op de apen duurden maar liefst 17 maanden lang en hadden tot doel inzicht te verkrijgen in de ontwikkeling van epilepsie.
Het verloop
Als voorbereiding op de epileptogenese studies ondergaan de apen ‘K’ en ‘S’ een hersenoperatie. Elektroden worden ingeplant in de hersenen voor metingen van de hersenactiviteit en voor het toedienen van elektrische stroom. De elektrische stroomstoten zijn bedoeld om hersenschade bij de apen te creëren, om zodoende epileptische aanvallen op te wekken.
‘De apen ‘K’ en ‘S’ krijgen nog geen glas water per dag en hebben altijd dorst. Proefdieren onthouden van basisbehoeften zoals drinken is dierenmishandeling.’
Nadine Lucas, Animal Rights
Altijd dorst
Tijdens het experiment zelf worden ‘K’ en ‘S’ afgezonderd in een verduisterde, geluidsdichte ruimte waar ze naar beeldschermen moeten kijken. Om te verhinderen dat de apen hun blik afwenden van het beeldscherm worden zij vastgebonden in primatenstoelen waarbij ook hun hoofd is gefixeerd. De dieren worden gehouden aan een zeer streng regiem: zij krijgen vooraf amper te drinken en worden tijdens de experimenten met een druppel water of sap beloond wanneer zij een handeling goed verrichten.
‘K’ en ‘S’ onder stroom
‘Opnieuw bewijst dit onderzoek de stress, angst en pijn bij de proefapen aan de KU Leuven. Het wordt hoog tijd dat de regering deze dierproeven aan banden legt.’
Nadine Lucas, Animal Rights
Bij het volwassen mannetje ‘K’ wordt acht weken na de operatie begonnen met de dagelijkse elektrische stroomstoten. Bij de jonge aap ‘S’ na dertien weken. In de publicatie staat dat “dagelijks een hoeveelheid elektrische stroom wordt toegediend gedurende een seconde terwijl het proefdier in een aangepaste primatenstoel zit en een taak uitvoert. In de beginfase heeft de elektrische hersenstimulatie slechts beperkte epileptische activiteit in de hersenen tot gevolg. Na een aantal maanden dagelijkse stimulatie neemt de gevoeligheid van het proefdier voor elektrische stimulatie toe, waardoor progressief zwaardere aanvallen uitgelokt kunnen worden.
De gevolgen
In de tweede fase van het onderzoek beginnen de apen onwillekeurige bewegingen met de lippen te maken. Aap ‘S’ laat zijn blik afwijken van het scherm en ‘faalt’ bij de test. Hij kan zich niet langer focussen op het beeldscherm. Aap ‘K’ loopt tegen hetzelfde probleem aan. Zijn ogen bewegen in snel tempo van het ene punt naar het andere.
In de derde fase treden steeds meer motorische storingen op, meer onbeheerste bewegingen met de lippen, bij aap ‘K’ treden spiertrekkingen op in één van de mondhoeken, beide apen knipperen met de ogen, en de dieren maken onwillekeurige bewegingen in de vier ledematen. Er treedt nu ook een korte postictale periode op: dat is het verschijnsel aan het einde van een epilepsie aanval, gekenmerkt door diepe slaap, hoofdpijn, verwarring, spierpijn en spierzwakte. In de laatste fase van de dierproef verergeren de onbeheerste bewegingen in de ledematen, ook de postictale periode neemt toe.
‘K’ en ‘S’ zijn afgemaakt
Zij werden respectievelijk 16 en 17 maanden lang dagelijks gebruikt voor deze proeven. Alleen in het weekend kregen de apen vrijaf. Zij ondergingen meer dan 300 elektrische stroomstoten. De ingeplante elektroden bleken na verloop van tijd niet meer goed te functioneren waardoor ze opnieuw geopereerd moesten worden. Na afloop werden de dieren afgemaakt.
‘Dit debat wordt al jarenlang gevoerd maar niet door de politiek. We willen dat de proefapen rechten krijgen en dat deze dierproeven verboden worden.’
Nadine Lucas, Animal Rights
Minderwaardig
Rector Torfs van de KU Leuven stelt dat mensen en dieren wezenlijk anders zijn en daarom niet dezelfde rechten verdienen. Hiermee impliceert hij dat dieren minderwaardig zijn en vergoelijkt hij de dierproeven op apen. Onderzoekers van de KU Leuven beweren dat proefapen zoals ‘K’ en ‘S’ juist veel op ons lijken wat hen tot een geschikt proefdier maakt. Maar als proefapen zoveel op ons lijken dan kunnen zij ook dezelfde pijn, angst en stress ervaren. Dit maakt volgens Animal Rights dierproeven op apen onethisch.
Animal Rights eist van de Gedeputeerde Staten van Noord-Brabant, Limburg, Gelderland en Zuid-Holland dat zij de vergunningen van 26 nertsenfokkerijen intrekt. In Zeeland is Gedeputeerde Staten verzocht een lopende vergunningsaanvraag af te wijzen.
De nertsenfokkers hebben gegokt en verloren. Wij willen nu met de wet aan onze kant het leed van 550.000 nertsen voorkomen.
Robert Molenaar, Animal Rights
Op 15 januari 2013 is de Wet verbod pelsdierhouderij in werking getreden. Dit verbod was op 21 mei 2014 tijdelijk buiten werking gesteld door een uitspraak van de Rechtbank in Den Haag. Deze uitspraak maakte het voor de nertsenfokkers mogelijk om flink uit te breiden. Op 10 november 2015 heeft het Gerechtshof in Den Haag de Nederlandse Staat alsnog in het gelijk gesteld. Daarmee is de wet weer onverkort vanaf 15 januari 2013 van kracht. Alle uitbreidingen na deze datum zijn met deze uitspraak in een klap illegaal geworden.
Molenaar:
‘Meer dan 110.000 vergunde moederdieren zijn er door de uitbreidingen bij gekomen op 26 nertsenfokkerijen. De moederdieren brengen gemiddeld vijf jongen voort. Het gaat daarom om 550.000 jonge nertsen op jaarbasis die extra vergast worden. Met het handhavingsverzoek willen wij het dierenleed aanpakken.’
Animal Rights eist dat de betrokken provincies de vergunningen van deze nertsenfokkerijen intrekken en dat de overtreders gecontroleerd worden op het aantal gehouden nertsen.
Molenaar:
‘Binnen drie weken zullen de jonge nertsen vergast worden met koolstofmonoxide. De moederdieren en de reuen worden geselecteerd voor het volgende fokseizoen. Het is dan ook noodzaak dat de betrokken provincies snel ingrijpen.’
In Nederland worden op 200 nertsenfokkerijen 6.6 miljoen nertsen gefokt. De Wet verbod pelsdierhouderij geeft de nertsenfokkers compensatie in de vorm van tijd. Zij mogen tot 1 januari 2024 nertsen fokken voor bont. Het opzetten van nieuwe nertsenfokkerijen en uitbreidingen zijn niet toegestaan.
